bo69dy ตอบกลับเมื่อ 2026-9-2 12:05
focus ดีๆครับ อาจจะ ทำความสัมพันของภูผา กับน้าอ้อดเป็ ...
ขอบคุณครับ Side Story แบบตอนเสริมหรือตอนพิเศษก็ดีนะครับ จากจบ Part 3 ในตอนที่ 30-31 มหากาพย์ดราม่าที่บีบบังคับให้น้าอ๊อดยอมรับตัวเอง และดึงบีออกนอกวงมาคู่กับธันวาที่ชัดเจนมากขึ้น และขึ้น Part 4 ที่เกริ่นในตอนที่ 31 ก่อนปูเข้าตอนที่ 32 จากที่นายและ Reneisance เป็นห่วงนั้น ผมวางภาณุที่เป็นเกราะป้องกัน ภูพาที่คอยส่งข่าววงในทำให้น้าอ๊อดหลบมิ้นต์ได้นี้ก็แทบทำให้ผมต้องกลับไปดูและรื้อใหม่กับตอนที่เหลือที่วางไว้ถึงตอนที่ 40 ต้นแทบทั้งหมด และก็อ่านเองก็นมึนเองจริงๆ 5555 เพราะพึ่งมาสำนึกได้ว่าเพจนี้มันเล่าเสียวช-ช ไม่ใช้เล่าซีรี่Y
รอเลยครับ มีตัวละครใหม่มาอีกแล้ว
zebu ตอบกลับเมื่อ 2026-9-2 15:38
ขอบคุณครับ Side Story แบบตอนเสริมหรือตอนพิเศษก็ดีนะครับ ...
อย่าทำร้ายน้าอ๊อดมากเลยงับ 555555 ภาณุ ธันวา พอแล้ว
zebu ตอบกลับเมื่อ 2026-9-2 15:38
ขอบคุณครับ Side Story แบบตอนเสริมหรือตอนพิเศษก็ดีนะครับ ...
เป็นกำลังใจให้นะครับ ลองตั้งหลักดูโครงหลักของเรื่อง ที่ความตั้งใจตอนแรกอยากให้เป็นแบบไหนดูครเบ ส่วนเสริม ส่วนขยาย ลองเขียนแตกออกมาเป็นside story มันจะทำให้เรื่องไม่สับสนครับ
ช่วยบรรยาย บุคคลิกลักษณะของภูผาให้อีกทีสิครับ
ตามที่จินตนาการตอนนี้ภูผาแต่งหญิงแล้วแต่มีลักษระเป็นคนตัวใหญ่สูงออกแนวบึกบึนหรือเปล่า
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย zebu เมื่อ 2026-9-3 19:43
Sukit_J ตอบกลับเมื่อ 2026-9-3 11:20
ช่วยบรรยาย บุคคลิกลักษณะของภูผาให้อีกทีสิครับ
ตาม ...
ภูผาหรือไอ้ภู สมัยเรียนมัธยมชายล้วน เป็นเด็กผู้ชายตัวใหญ่สูงสุดของห้อง ไหล่กว้าง เสียงดัง ชน ชอบปกป้องเพื่อนในห้อง เป็นเพื่อนสนิทอ๊อด แอบรักโดยที่ตัวเองก็ไม่รู้ตัว แต่ใครมาแกล้งอ๊อดไม่ได้ จนจบแยกย้ายกันไปดำเนินชีวิตเป็นของตัวเอง ค้นพบตัวเอง คำสัญญาก่อนจากลา เวลาผ่านไป 20 กว่าปี ตอนนี้ภูพาอยู่ในร่างสาวสองที่สูงใหญ่ยังชัด แต่หน้าตาและท่าทางเป็นผู้หญิงแล้ว ผิวคล้ำ ผมยาวดำ หน้าอกโต หุ่นหนา
ไม่ใช่หุ่นน่ากลัวแบบนักเพาะกาย
เป็นความใหญ่ที่ยังดูสวย ดูมีน้ำหนัก เมื่อเดินเข้าร้านคนต้องเหลียวมอง
ภูผาในภาพของผม ไม่รู้อธิบายได้ชัดไหม เลยพยายามสร้างภาพขึ้นมาให้ชมครับ
zebu ตอบกลับเมื่อ 2026-9-3 19:20
ภูผาหรือไอ้ภู สมัยเรียนมัธยมชายล้วน เป็นเด็กผู้ชาย ...
สนใจพี่ภูที่บอกมาพอจะจินตนาการได้อยู่ไม่ใช่เนื้อเรื่อง แต่หัวตอนนี้ เหมือนจะนึกถึงเรื่องราวของพี่ภู
ตอนเด็กเป็นคนปกป้องเพื่อน น่าจะแมนอยู่แต่จู่ ๆ มาแต่งหญิงน่าจะมีอารมณ์อ่อนหวานอยู่ในตัวด้วยคิดเอาเองเนอะ
แยกเรื่องได้อีกเรื่องละเอาเรื่องน้าอ๊อดก่อนก็ได้
zebu ตอบกลับเมื่อ 2026-9-3 19:20
ภูผาหรือไอ้ภู สมัยเรียนมัธยมชายล้วน เป็นเด็กผู้ชาย ...
ภูผาต้องอุ้มน้าอ๊อดในวันที่หมดแรงได้ครับ ถ้าไม่สูงใหญ่แข็งแรงคงไม่สามารถจริงๆ ครับ
zebu ตอบกลับเมื่อ 2026-9-3 20:01
ภูผาต้องอุ้มน้าอ๊อดในวันที่หมดแรงได้ครับ ถ้าไม่สูงใหญ่แข็งแรงคงไม่สามารถจริงๆ ครับ
อยากให้ถึงตอนที่ 40 ซะตอนนี้ T^T มาต่อเร็วๆนะงับ
Sukit_J ตอบกลับเมื่อ 2026-9-3 19:47
สนใจพี่ภูที่บอกมาพอจะจินตนาการได้อยู่ไม่ใช่เนื้ ...
ทำไมถึงสนใจภูพาขึ้นมาครับ
So good
ขอบคุณครับ
tanaka123 ตอบกลับเมื่อ 2026-9-3 20:08
อยากให้ถึงตอนที่ 40 ซะตอนนี้ T^T มาต่อเร็วๆนะงับ
ฉากนี้ผมตัดสินใจตัดออกจากเนื้อเรื่อง ไม่งั่นคนอ่านจะมึนมาก
แอบเสียดายที่ได้แต่งวางไว้ เลยเอามาลงให้อ่านนะครับ รอกันนิดนึงนะครับ ว่างแล้วจะมาลงตอนที่ 32 ให้อ่าน
มือถือสั่นตอนฟ้าเริ่มมืด
น้าอ๊อดยืนพิงเสาไฟริมซอยหลังตลาดนัด
เสื้อยืดขาวเปียกเหงื่อที่แผ่นหลัง
กางเกงยีนส์ยังติดฝุ่นจากที่นั่งลงกับพื้นเมื่อกี้
สายจากเบอร์ที่ไม่มีชื่อ
แต่เขาจำได้ตั้งแต่พับกระดาษใส่กระเป๋าเครื่องแบบ
“ไอ้อ๊อด
มึงอยู่ไหน”
เสียงภูผาไม่เร่ง
แต่ต่ำกว่าตอนร้านกาแฟ
เขาตอบไม่ทันจบประโยค
ลมหายใจขาดเป็นช่วง
หัวมืดอีกครั้ง
มือวางเครื่องไว้ที่หูโดยไม่รู้ตัว
อีกแปดนาทีรถเก๋งสีเข้มจอดขวางซอย
ประตูผู้โดยสารเปิด
ภูผาก้มลงมามองเขาที่นั่งกับขอบทาง
เสื้อครีมตัวเดิม
กางเกงทรงสุภาพ
ผมยาวรวบหลวมด้านหลัง
ผิวคล้ำสะท้อนไฟถนน
เธอไม่ได้ถามว่าเจอมิ้นท์หรือยัง
มองตาเขาทีเดียวก็รู้
“ขึ้นรถก่อน
อย่านั่งกับพื้น”
น้าอ๊อดพยายามลุกเอง
เข่าไม่รับน้ำหนัก
ภูผารองรักแร้เขาไว้
ดึงขึ้นมาพิงตัวเธอ
ร่างเธอใหญ่กว่าที่จำจากร้านกาแฟ
ไหล่รับเขาได้ทั้งตัวโดยไม่เซ
บนรถเธอไม่เปิดเพลง
ไม่เปิดแอร์แรง
มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย
อีกข้างวางที่พนักพิงใกล้หัวเข่าเขา เผื่อเขาจะทรุดอีก
“บ้านมึงตอนนี้มีใครอยู่ไหม”
“ไม่มี
เมียไม่อยู่
หลานอยู่สุโขทัย”
ภูผาพยักหน้า
ไม่พูดต่อ
ถึงหน้าบ้านไฟระเบียงติดดวงเดียว
น้าอ๊อดเปิดประตูรั้วไม่สำเร็จในครั้งแรก
กุญแจหลุดจากนิ้ว
ภูผาหยิบให้
ผลักบานประตู
แล้วหันมามองเขาที่ยืนไม่ติด
“เดี๋ยวอุ้ม
อย่าเกรงใจ”
“ไม่ต้อง…”
คำนั้นขาดกลางประโยค
เพราะเข่าพับอีกครั้ง
ภูผารองหลังเขาก่อนหลังจะกระแทกธรณีประตู
งอเข่า
ร้อยแขนใต้เข่าและแผ่นหลัง
ยกขึ้นทั้งตัวในครั้งเดียว
น้าอ๊อดตัวสูง
น้ำหนักไม่เบา
แต่เธอยกได้
หัวเขาวางบนหัวไหล่เธอ
กลิ่นสบู่กับเหงื่อทหารที่ไม่ได้ใส่เครื่องแบบติดผ้าครีม
เขาหลับตา
ไม่ใช่เพราะยอมให้ใครอุ้ม
เพราะแรงหมดจริง ๆ
ภาพมิ้นท์ในหัวไม่ได้ถูกเล่าออกมาเป็นคำ
เหลือแค่ความร้อนที่คอ
ความเจ็บที่ยังไม่จาง
และความอับอายที่ถูกเพื่อนเก่าเห็นตอนขาอ่อน
ภูผาเดินเข้าบ้านโดยไม่ถามห้องไหนเป็นห้องนอน
ไปวางเขาที่โซฟาชั้นล่าง
เอาหมอนรองคอ
ไปเปิดตู้เย็นเทน้ำใส่แก้ว
“จิบก่อน
อย่านอนหงายทันที”
น้าอ๊อดจิบตาม
มือสั่นจนน้ำกระเพื่อมติดมุมปาก
ภูผาหยิบทิชชูเช็ดให้โดยไม่พูดว่าดูน่าสงสาร
เธอนั่งลงกับพื้นข้างโซฟา
ไม่ขึ้นไปนั่งใกล้หัวเข่าเกินไป
หลังพิงขาโต๊ะกาแฟ
“วันนี้ไม่ได้ตามมึงมาขุดเรื่องเก่า
ได้ยินว่ามิ้นท์ขยับอีก
เลยวนมาแถวนี้
เจอมึงตอนกำลังจะหมดสติพอดี”
น้าอ๊อดกลืนน้ำลาย
“ไม่ต้องบอกเมีย
ไม่ต้องบอกหลาน”
“ไม่ได้จะบอก
มึงไม่ใช่เด็กที่ต้องถูกนำไปฟ้องผู้ใหญ่
แต่คืนนี้มึงห้ามอยู่คนเดียวถ้ายังหน้าซีดแบบนี้”
เขาเงียบ
ตาแดงไม่ใช่เพราะร้องไห้
เพราะฝืนตื่นไว้
ภูผาดูนาฬิกา
แล้วมองไปที่ประตูหน้า
“กูอาบน้ำให้มึงไม่ได้
มึงยังมีแรงลุกไปห้องน้ำเองไหม”
“พอมี”
เธอพยุงเขาอีกครั้ง
คราวนี้ไม่ต้องอุ้ม
แค่ให้เขาวางน้ำหนักที่แขนเธอ
พาไปถึงประตูห้องน้ำชั้นล่าง
แล้วปล่อยมือ
“อาบสั้น ๆ
เสร็จแล้วตะโกน”
น้ำดังอยู่ไม่ถึงสิบนาที
น้าอ๊อดออกมาในเสื้อยืดใหม่
ผมสั้นยังเปียก
หน้ายังซีดแต่สายตาโฟกัสขึ้น
ภูผายืนในครัว
ต้มข้าวต้มซองที่หาได้ในตู้
ไม่ทำท่าเป็นคนในบ้าน
เขานั่งลงที่โต๊ะกินได้ครึ่งถ้วย
แล้ววางช้อน
“ทำไมมึงไม่ทิ้งเบอร์เฉย ๆ
ทำไมต้องมาเจอถึงซอย”
ภูผาตอบช้า
“เพราะสมัยเรียนมึงก็เป็นแบบนี้
ไม่ยอมพูดจนกว่าตัวเองจะพังก่อน
กูรู้จักนิสัยนั้น
เลยไม่รอให้มึงโทร”
น้าอ๊อดก้มมองมือตัวเอง
ในหัวมีทั้งภรรยา
ทั้งบี
ทั้งข้อความภาณุที่ค้างว่าเย็นนี้ว่างไหม
ทั้งมิ้นท์ที่ยังไม่จบ
แต่คนที่ยืนในครัวตอนนี้คือไอ้ภู
คนที่เคยตัวใหญ่สูงสุดห้อง
แล้วยังอุ้มเขาข้ามธรณีประตูบ้านได้โดยไม่ขออะไรตอบแทนในคืนนี้
“ค้างที่โซฟาก็ได้” เขาพูดเสียง
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย zebu เมื่อ 2026-9-4 21:00
ถือซะว่าเป็นตอนพิเศษสั้นๆ ให้เป็นกำไรกับ FC เรื่องนี้จริงๆ นะครับ
zebu ตอบกลับเมื่อ 2026-9-4 20:56
ถือซะว่าเป็นตอนพิเศษสั้นๆ ให้เป็นกำไรกับ FC เรื่องนี้จริงๆ นะครับ
จัดไป มาเป็นกำลังใจให้ครับ
ขอบคุณครับ
มีอะไรให้ช่วยไหม
ขอบคุณครับ
Phol_th ตอบกลับเมื่อ 2026-9-6 22:41
มีอะไรให้ช่วยไหม
งานก็ต้องทำเงินก็ต้องหา และยังมาแต่งเรื่องเอาใจแฟนๆอีก ไม่เป็นไรครับ แฟนๆเข้าใจ หาเงินหาการก่อน ว่างเมื่อไหร่ ค่อยมาแต่ง รอได้เสมอ