[21 วันก่อนรักคนที่ 9] บทที่ 3 คนที่สอง “เชฟหล่อ ล่อมาเสียว”
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Untoneo เมื่อ 2026-9-18 16:58บทที่ 3
คนที่สอง “โดนเชฟล่อมาเสียว”ธามพาผมไปกินข้าวเที่ยงที่ร้านอาหารญี่ปุ่นในซอยที่ค่อนข้างเงียบ ร้านไม่มีป้ายชื่อ ต้องจองล่วงหน้า และบรรยากาศภายในดูอบอุ่นแบบตั้งใจทำให้คนรู้สึกเป็นส่วนตัว“ร้านนี้ผมมากินบ่อย” ธามพูดพลางเปิดประตูไม้ให้ผมเดินเข้าไปก่อน “อาหารอร่อยดี แล้วก็เงียบด้วย”ผมกวาดตามองรอบ ๆ โต๊ะไม้สีเข้มจัดระยะห่างพอดี ไฟอบอุ่น กลิ่นซอสและปลาเผาลอยเบา ๆ ในอากาศ มีมุมหนึ่งที่ดูเหมาะกับการนั่งคุยกันสองคนโดยไม่ถูกรบกวนพนักงานเดินมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มสุภาพ ก่อนจะพาไปที่โต๊ะด้านในใกล้หน้าต่างไม่นานชายคนหนึ่งก็เดินออกมาจากโซนครัว เขาสวมเสื้อเชฟสีขาวที่รีดเรียบ กางเกงสีดำ และมีผ้ากันเปื้อนพาดอยู่ ตัวสูงประมาณร้อยเจ็ดสิบแปด ไหล่และแขนดูแข็งแรงแบบคนที่ยกของหนักเป็นประจำ ผิวแทนจากการยืนใกล้ไฟและไอน้ำ ผมสั้น neat ใบหน้าคมแต่มีรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรตอนเดินมาหาโต๊ะเรา“ยินดีต้อนรับครับพี่ธาม” เขากล่าว ทักทายธามก่อนแล้วจึงหันมายิ้มให้ผม “สวัสดีครับ”“นที” ธามแนะนำ “เชฟประจำผม เป็นเจ้าของร้านนี้ด้วย ผมมากินบ่อยจนสนิทกัน”ผมยกมือไหว้เบา ๆ “บาสครับ”นทีพยักหน้า มองผมแป๊บหนึ่งด้วยสายตาที่ดูเหมือนกำลังประเมินอะไรเบา ๆ ก่อนจะหันไปคุยกับธามเรื่องเมนูประจำวันที่เขาแนะนำผมนั่งเงียบ ๆ สังเกตเขาต่อในใจกล้ามแขนที่โผล่พ้นแขนเสื้อเชฟดูแน่นและมีเส้นชัด มือใหญ่และมีรอยเล็ก ๆ จากงานครัว เวลาเขายิ้ม รอยยิ้มจะขึ้นไปถึงตา ทำให้ใบหน้าคม ๆ ดูอ่อนลงทันที ต่างจากภาคย์ที่เซ็กซี่แบบตรงไปตรงมา นทีมีเสน่ห์แบบคนที่ดูรู้งานและพึ่งพาได้ธามเพิ่งจะสั่งอาหารไปได้ไม่นาน โทรศัพท์ก็สั่น เขาขอดูหน้าจอแล้วพูดกับผมว่า “ขอตัวรับสายแป๊บหนึ่งนะครับ เรื่องงาน”ผมพยักหน้า ธามลุกออกไปด้านหน้าร้านนทีที่กำลังจะเดินกลับครัว ชะงักก้าวแล้วหันกลับมา ยิ้มให้อีกครั้ง“คุณบาสรอพี่ธามคนเดียวเหรอครับ”“ครับ” ผมตอบเขาดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกมานั่งอย่างไม่เกรงใจ “เดี๋ยวผมนั่งคุยด้วยก็ได้ ไม่งั้นลูกค้ารอคนเดียวจะน่าเบื่อ”น้ำเสียงเป็นกันเองแบบเชฟที่ชินกับการดูแลลูกค้า“พี่ธามบอกว่าคุณเป็นนักออกแบบ” นทีพูดต่อ “รับงานรีโนเวตร้านเขา”“ครับ” ผมตอบ “เพิ่งเริ่มไปได้ไม่นาน”นทียิ้ม “บังเอิญเลย ผมกำลังจะเปิดสาขาใหม่แถวนี้เหมือนกัน กำลังหาคนออกแบบอยู่พอดี”ผมเงยคิ้วเล็กน้อย“จริงเหรอครับ”“จริง” เขายกมือขึ้นเช็ดเบา ๆ ที่ขอบผ้ากันเปื้อน “ถ้าคุณสะดวก ขอเบอร์ติดต่อไว้ได้ไหมครับ เดี๋ยวอยากคุยรายละเอียดงานหน่อย”ผมพิจารณาเขาแวบหนึ่งในใจ ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้ เขากดเบอร์ตัวเองแล้วโทรกลับเพื่อเซฟหมายเลข“ขอบคุณครับ” นทียิ้ม “เดี๋ยวทักไปนะ”พอพูดจบ ธามก็เดินกลับเข้ามาพอดี นทีลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ยกมือไหว้เบา ๆ แล้วพูดว่า “ขอตัวกลับครัวก่อนนะครับพี่ธาม”ธามพยักหน้า แล้วนั่งลงตรงข้ามผมอีกครั้ง“คุยกับเชฟยาวเลยนะ” เขาพูดแบบขำ ๆ“เขามาคุยเอง” ผมตอบ “บอกว่ากำลังหาคนออกแบบร้านสาขาใหม่”ธามยิ้มเล็กน้อย “นทีเป็นคนจริงจังกับงาน ถ้าเขาสนใจคุณจริง ๆ น่าจะติดต่อไป”อาหารค่อย ๆ ถูกเสิร์ฟมา เราคุยกันเรื่องวัสดุและแผนการรีโนเวตต่อ ธามฟังทุกคำที่ผมพูด และแทรกความคิดเห็นบ้างเป็นครั้งคราว บรรยากาศระหว่างเรานุ่มนวลและสบายกว่าที่ผมคาดไว้ผมแอบสังเกตตัวเองว่า ตอนนั่งกินข้าวกับธาม หัวใจมันนิ่งกว่าตอนอยู่กับใครหลายคนที่ผ่านมาหลังอาหารเสร็จ ธามเป็นคนจ่ายบิล แล้วขับรถมาส่งผมกลับถึงหน้าคอนโด“เย็นนี้ว่างไหมครับ” เขาถามตอนผมกำลังจะลงจากรถ“ยังไม่แน่ใจครับ” ผมตอบตามตรงธามพยักหน้า “งั้นเดี๋ยวทักไปนะ ถ้าว่างอยากชวนไปดูวัสดุเพิ่ม”ผมยิ้มให้เขา “ได้ครับ”รถของธามขับจากไป ผมยืนอยู่หน้าคอนโดอีกพักใหญ่ ก่อนจะเดินขึ้นไปในหัวยังวนเวียนทั้งภาพธามที่ยิ้มตอนส่งผม และภาพเชฟคนนั้นที่มองผมด้วยสายตาที่อ่านอะไรไม่ออกผมกลับถึงคอนโดแล้วนอนเล่นโทรศัพท์อยู่นานโดยไม่ได้เปิดไฟหลัก เหลือแค่โคมไฟข้างเตียง
หัวมันวุ่นตอนกลางวันกับธามดีเกินไป ดีจนผมเริ่มกลัว ยิ่งดี ยิ่งรู้สึกว่าถ้า 21 วันมาถึงแล้วทุกอย่างพังอีกครั้ง ตัวเองคงรับไม่ไหว
ส่วนนที… ผมยังไม่รู้จะจัดตำแหน่งเขายังไงในหัว เขาดูเป็นมิตร ดูจริงจังกับงาน และสายตาตอนที่ขอเบอร์ก็ไม่ได้เผยอะไรชัดเจนโทรศัพท์สั่นนที: สวัสดีครับคุณบาสนที: เมื่อสายได้คุยเรื่องร้านสาขาใหม่นที: ตอนนี้ผมอยู่ที่ทำเลเลย บังเอิญอยู่ไม่ไกลจากแถวคุณนที: ถ้าสะดวก แวะมาดูสถานที่ได้ไหมครับ อยากให้ช่วยประเมินโครงสร้างคร่าว ๆผมมองข้อความอยู่นานเหตุผลมันสมเหตุสมผลดี งานออกแบบ ทำเลใกล้ และเขาเป็นคนที่ธามรู้จัก แต่ลึก ๆ แล้ว ผมรู้ดีว่าตัวเองกำลังหาเหตุผลให้ตัวเองออกไปพิมพ์ตอบไปสั้น ๆ
บาส: ได้ครับ เดี๋ยวไป
---
ร้านที่นทีพูดถึงเคยเป็นคาเฟ่เก่าที่เพิ่งปิดกิจการไปได้ปีหนึ่งกว่า โครงสร้างยังดี ผนังอิฐโชว์บางส่วน ต้นไม้ใหญ่ด้านข้างทำให้ร่มรื่น และมีที่จอดรถส่วนตัวด้านหลังนทียืนรออยู่หน้าประตูเหล็กเมื่อผมไปถึงเขากำลังไม่ได้ใส่ชุดเชฟแล้ว เหลือแค่เสื้อยืดสีเทาเข้มตัวพอดีตัว กางเกงขายาวสีดำ และรองเท้าผ้าใบ กล้ามแขนและไหล่ที่เคยถูกแขนเสื้อเชฟบดบังตอนกลางวัน ตอนนี้เห็นชัดเจนขึ้นมาก ผิวแทนและเส้นกล้ามเนื้อดูเด่นขึ้นใต้แสงไฟสีเหลืองด้านหน้า“เชิญครับ” เขายิ้ม แล้วเปิดประตูให้ผมเดินเข้าไปก่อนภายในโล่ง กว้าง และค่อนข้างมืด เพราะไฟยังไม่ติดครบ กลิ่นไม้เก่าและฝุ่นเล็กน้อยลอยอยู่ นทียกมือเปิดสวิตช์บางจุด ทำให้แสงไฟลงมาเฉพาะโซนกลาง“ตรงนี้เดิมเป็นโซนโต๊ะ” เขาชี้นิ้ว “ผมคิดว่าจะเปิดเป็นโอเพ่นคิทเช่นบางส่วน แล้วด้านในเป็นห้องส่วนตัว”ผมเดินดูโครงสร้างตามที่เขาอธิบาย บางครั้งหยุดจดอะไรลงในมือถือ นทีเดินตามหลังห่างประมาณหนึ่งก้าว ไม่กดดัน แต่ก็ไม่ห่างจนเสียบรรยากาศ“คุณบาส” เขาพูดขึ้นหลังเงียบไปพักหนึ่ง “ตอนกลางวันที่ร้าน คุณดูเหมือนคนที่คิดอะไรหลายอย่างพร้อมกัน”ผมหันไปมองเขา “อ่านออกเหรอครับ”นทียิ้มเล็กน้อย “พอประมาณ อาชีพผมต้องสังเกตคนเยอะ” เขาพยักหน้าไปที่มุมหนึ่ง “ตรงนั้นมุมแสงดีนะ ถ้าทำเป็นที่นั่งชิดหน้าต่าง น่าจะสวย”ผมเดินไปดูตามที่เขาบอก นทีเดินตามมา คราวนี้ใกล้กว่าเดิม ไหล่เกือบจะชนกัน“คุณคิดว่ายังไง” เขาถามเสียงเบา“มุมดี” ผมตอบ “แต่ต้องดูเรื่องความชื้นจากต้นไม้ด้านนอกด้วย”นทีหัวเราะเบา ๆ “จริงจังกับงานมากเลยนะเนี่ย”“งานผมครับ”“แล้วเรื่องอื่นล่ะ” เขาหันมามองผมตรง ๆ “จริงจังเหมือนกันไหม” คำถามนั้นไม่ได้ถูกถามแบบเล่น ๆ ผมรู้สึกได้ ผมมองกลับไป เงียบไปสองวินาที แล้วตอบตรง ๆ กว่าที่ตั้งใจ “บางเรื่องผมจริงจังเกินจนตัวเองก็รับไม่ค่อยไหว”นทีไม่ได้ยิ้มต่อ เขามองผมนิ่ง ๆ เหมือนกำลังอ่านอะไรเพิ่ม “งั้นคืนนี้…” เขาพูดช้า ๆ “มาดูงานกันต่อดีไหม หรือจะคุยเรื่องอื่นก็ได้”บรรยากาศในร้านว่างเปล่าและเงียบ เหลือแค่เสียงจิ้งหรีดจากต้นไม้ด้านนอกกับแสงไฟสีอุ่นที่ทำให้เงาของเราสองคนทาบกันบนพื้นผมรู้ว่าตัวเองกำลังจะข้ามเส้นอีกครั้ง แต่ตอนนี้ ระยะห่างระหว่างเราน้อยลงเรื่อย ๆ จนแทบจะหายไปนทียกมือขึ้น นิ้วหลังมือแตะเบา ๆ ที่ต้นแขนผม เพียงเสี้ยววินาที แล้วเลื่อนลงมาเล็กน้อย “คุณบาส” เสียงของเขาต่ำลง “จริงๆแล้วผมไม่ได้ชวนคุณมาแค่ดูร้าน”ผมกลืนน้ำลาย“ผมรู้” ผมตอบนทียิ้มช้า ๆ รอยยิ้มคราวนี้ไม่ได้เป็นมิตรแบบตอนกลางวันอีกต่อไป มันเป็นรอยยิ้มของคนที่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเสียจังหวะรอยยิ้มนั้นไม่ได้หวานแบบตอนกลางวันอีกต่อไป มันเป็นรอยยิ้มของคนที่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเสียจังหวะ และตั้งใจจะใช้จังหวะนั้น“งั้น…” เขาเอ่ยเสียงต่ำ “คุณก็เลิกเดินดูร้านได้แล้ว”มือของเขายกขึ้นแตะเบา ๆ ที่เอวผม นิ้วหัวแม่มือรูดใต้เสื้อยืดขึ้นไปนิดเดียว เพียงพอให้ผิวสัมผัสกัน ผมไม่ได้ถอยนทีเดินวนมาอยู่ข้างหลัง ลมหายใจอุ่น ๆ รดที่ต้นคอ “ตอนกลางวันที่ร้าน คุณมองผมตลอดเลยนะ” “ผมเปล่าซะหน่อย” ผมตอบแบบนี้จนเกือบจะติดเป็นนิสัย “โกหก” เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แล้วกดปากลงจูบหลังใบหูผมเบา ๆ “สายตาคุณบอกหมด”ตั้งแต่ทำพิธีครั้งนั้น ผมมักรู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่ปรากฏในตัวผมต่ออื่น แต่มันจะเกิดขึ้นแค่กับบางคน เช่นภาคย์ที่ตั้งแต่ร่วมกันกันมาถึงแม้แค่ผ่านๆ ก็ไม่เคยรู้สึกกับเขาแบบนี้แม้แต่กับคนๆนึงที่ไม่ควรรู้สึก…มือทั้งสองข้างของนทีเลื่อนไปที่ชายเสื้อผม แล้วค่อย ๆ ดึงขึ้น ผมยกแขนให้โดยไม่ต่อต้าน เสื้อถูกถอดออก ลมเย็นของร้านที่ยังไม่มีแอร์พัดผ่านผิวที่กำลังค่อยอุ่นขึ้นเพราะความตื่นตัวจากความรู้สึกหลังได้คุยกับภาคย์ในแชทตอนดึกเมื่อวาน เขาบอกผมทีหลังว่าตอนนั้นเขามีความรู้สึกแปลกๆอธิบายไม่ถูก เขาโครตรู้สึกคลั่งผมเลย อยากทำหลายๆอย่างทำให้ผมเสียวที่สุด ให้ผมถึงจุดสุดยอด อยากเอาผมหนักๆ ทั้งที่ไม่ที่ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นกับผมมาก่อน ถึงแม้ปกติจะแอบคิดว่าผมน่ารักอยุ่บางก็เถอะมันสารภาพนทียังไม่รีบถอดของตัวเอง เขาใช้หลังมือลูบไล้จากเอวขึ้นไปตามซี่โครง ผ่านหน้าอก แล้วหยุดที่หัวนม นิ้วโป้งวนช้า ๆ จนมันแข็งตัว“แพ้ง่ายจัง” เขาพึมพำผมหันไปหาเขา เรามองกันตาเขาฉายแววความต้องการ มือผมดึงชายเสื้อยืดสีเทาขึ้น เขายกแขนขึ้นตาม นทียอมให้ถอด เผยอกและหน้าท้องที่แน่นจากงานครัว ผิวแทน เส้นกล้ามเนื้อแขนชัด ขนบาง ๆ ลงไปใต้สะดือหายเข้าไปในกางเกง เขาเซ็กซี่จัง ผมคิดในใจเขาประกบจูบผมครั้งแรกแบบไม่เร่งร้อน ลิ้นวนช้า ๆ ดูดเบา ๆ เหมือนกำลังชิม มือข้างหนึ่งกดที่ท้ายทอย ให้อีกข้างเลื่อนลงไปคลำเป้ากางเกงผมที่เริ่มตึง“แข็งแล้ว” เขากระซิบริมปาก “ตั้งแต่ตอนที่ผมแตะเอวหรอ”ผมไม่ตอบ แค่ดันสะโพกไปข้างหน้าเล็กน้อยให้ฝ่ามือเขารับน้ำหนัก ปล่อยให้เค้านวดคลึงท่อนลำผ้านเนื้อผ้าที่กันอยู่พักใหญ่ “อือ~” ผมครางเบาในลำคอมือเค้าเลื่อนไปปลดกางเกงตัวเองร่นลงไปกองกับพื้น เหลือแค่กางเกงในสีดำที่ถูกดันจนเห็นทรงชัด ปากประกบจูบผมนุ่มนวน มือค่อยๆ แล้วค่อยถอดกางเกงของผมตาม ควยทั้งสองใต้กางเกงในสัมผัสกันผ่านเนื้อผ้า ปากดูดดื่มรสชาติของกันและกัน กล้ามแขนโอบรัดผมแน่นให้ตัวเราแนบชิดอก กล้ามท้อง ต้นขา สัมผัสเนื้อแบบแนบเนื้อ เขาขยับเอวถูลำเเอ็นใหญ่ของเค้าไปกับแท่งลำของผม มันแนบชิดดันกันสีกันไปมาผ่านผ้าผิวกางเกงในอยู่สักพัก แล้วใช้มือดึงกางเกงในลง อีกข้างดึงของผมเช่นกัน ควยทั้งสองดีดตัวขึ้นมาชี้ใส่กัน เขาใช้มือกำทั้งคู่แล้วรูดช้า ๆ พร้อมกัน“ใหญ่ดี” เขาพูดเรียบ ๆ “แต่ผมอยากรู้ว่าข้างในจะแน่นแค่ไหน”เขาผลักผมให้ก้าวถอยหลังจนหลังชนโต๊ะไม้เก่าที่วางอยู่กลางร้าน แล้วก้มลงคุกเข่า ลิ้นเลียลำของผมจากโคนขึ้นไปถึงหัวช้า ๆ วนรอบรูเปิดก่อนจะอ้าปากอมเข้าไปรู้สึกถึงความอุ่นและเปียกในช่องปากขาผ่านแท่งลำของผม เขาอมเสียวจนผมต้องเอามือข้างนึงยันโต๊ะ มืออีกข้างวางบนท้ายทอยเขาสัมผัสผมนุ่ม แต่นทีเป็นฝ่ายกำหนดจังหวะ เขาดูดลึกและช้า ลิ้นกดใต้ลำ แล้วถอนออกจนเหลือแค่หัว ก่อนจะอมสุดอีกครั้ง“อืม…” เสียงของผมหลุดออกมานทีดูดอยู่นานพอให้ขาผมเริ่มอ่อน แล้วลุกขึ้น น้ำลายเส้นหนึ่งยังเชื่อมระหว่างปากเขากับหัวควยผม เขาถ่มน้ำลายลงบนนิ้วตัวเองสองนิ้ว แล้วเอื้อมไปแตะที่รูตูด วนช้า ๆ ก่อนดันเข้าไปทีละนิ้ว“ผ่อนคลายหน่อย” เขาพูดนิ้วของเขาค่อย ๆ ขยาย งอ และกดจุดด้านในจนผมต้องกัดริมฝีปาก นทีจูบคอผมไปด้วยขณะที่นิ้วทำงาน ดูดหัวนมสลับซ้ายขวาแรงขึ้นเรื่อย ๆ พอเขารู้สึกว่าผมคลายตัวพอ เขาก็ถอนนิ้วออก จัดท่าให้ผมนอนลงบนโต๊ะมืออีกข้างยกขาผมขึ้น ขาข้างหนึ่งพาดบ่าเขา ก้นผมอยู่เสมอขอบโต๊ะหัวควยที่แข็งและชุ่มน้ำหล่อลื่นวางพาดตรงรู เขาเงยหน้ามองผม มองเรือนร่าง หน้า ลงมาอกขาวแน่น ไล่ลงมากล้ามท้อง“เชี่ย…” เขาพ่นลม “ทำไมน่าเย็ดขนาดนี้วะ” แล้วค่อย ๆ ดันแท่นเอ็นใหญ่ราว 8 นิ้วเข้าไป“ชะ… ช้า… ช้าๆหน่อย” ผมหอบ มันจุกแน่น
เขาไม่ตอบ แล้วยังคงดันทีละนิดจนสุดโคน ความแน่นทำให้เราทั้งคู่ต้องนิ่งไปชั่วขณะนทีเริ่มขยับช้า ๆ ก่อน มือจับเอวผมไว้ ทุกครั้งที่ดันเข้าไปสุด ปลายควยจะกระทุ้งจุดด้านในจนผมจุกไปทั้งท้อง น้ำใส่ไหลเยิ้มจากปลายควยผมเลอะหน้าท้อง ตับ…ตับ…ตับ…เสียงดังขึ้นทีละน้อยตามจังหวะที่เขาเร่ง เขาเปลี่ยนจากช้าเป็นลึกและหนัก มือข้างหนึ่งเลื่อนไปชักควยผมตามจังหวะ อีกข้างกดที่ท้องน้อยให้ผมแอ่นรับ“แน่นมาก” เขาพึมพำข้างหู “ควยผมเข้าไปสุดโคนเลย”ผมถูกจับหันหลังให้ก้มลงบนโต๊ะ เขายกสะโพกผมขึ้นแล้วกระแทกต่อตับ ตับ ตับ ตับเสียงหนังกระทบกันดังชัดในร้านที่ว่างเปล่า ปนกับเสียงหายใจหอบและเสียงครางที่ผมกลั้นไม่หมด นทีก้มลงโน้มตัว มือหนึ่งวนหัวนม ขณะที่ยังซอยไม่หยุด“มึงเสียวตรงไหน บอกกูมา” เขาถามเสียงหยาบ“ตรงนั้น… ลึก..ลึก” ผมตอบแทบไม่เป็นคำ มือเขาสอดมือลอดใต้แขนผมมาข้างหน้าสองมือจับยึดบ่าผมไว้แน่น จากนั้นถอนควยออกจนสุดลำ เร็วจนผมเสียวซ่านทั้งตัว รุ้สึกวูบโหวงในท้อง ควยออกมาหยุดจอพาดอยู่ปากรูตูดผม ผมสูดดหายใจเข้าลึก แล้วเขาก็ออกแรงพุงควยกระแทกเขามาในรูผมอย่างแรงจนสุดลำมือออกแรงรั้งร่างผมเข้ามารับแรงกระแทกตับ… เสียงเนื้อกระทบกันดังก่องไปทั่วบริเวณ“โอ้ย…” ผมตะโกนด้วยความจุกแนนตรงท้อง หัวควยกระแทกเข้าที่จุดเสียวผมอยางแรง ดันน้ำเงี่ยนที่ค้างอยู่ในลำควยผม ไหลออกพรึดพุ่งกระเด้นไปถึงขอบโต๊ะอีกฝั่งเขาปรับมุมแล้วกระแทกซ้ำๆจุดเดิมหนักขึ้นหัวควยกระแทง หัวหยักครูดผนังช่องรัก ผมทั้งจุกทั้งเสียว “โอ๊ะ… โอ๊ย…” ผมครางทุกครั้งที่ลำควยของนทีหายมึดเขามาในร่างผมจนสุดทั้งลำ เขาเร่งจังหวะขึ้น น้ำเหนี่ยวปลายควยผมไหลเยิ้มยาวเป็นสายกับผิวโต๊ะ เขายิ่งกระแทก มือที่กุมไหล่บีบแน่ยขึ้นรังร่างผมเข้ารับแทงเอ็น แรงขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น “ไม่… ไม่ไหว อ่า~~ ไม่ไหวแล้ว” น้ำสีขาวขุ่นพุ่งแรง เลยขอบโต๊ะอีกฝั่งร่วงลงบนพื้น เขาไม่ยอมผ่อนความเร็วในการกระแทก “อ่า~ อ่า~ อ่า~ อ่า~ อ่า~” ผมครางเสียงดังออกมา ทุกครั้งที่หัวควยกระทุ้งจนสุดลำจนน้ำผมพุ่งออกไปอีกหลายระรอกตามจังหวะเข้าออกผมแตกครั้งแรกโดยที่ควยแทบไม่ได้ถูกจับ น้ำอสุจิพุ่งเปื้อนไปทั่วทั้งโต๊ะและพื้น รูตูดบีบรัดเขาแน่นจนเขาต้องชะลอแต่นทียังไม่ถอนควยออก เขารอให้ผมหายใจ แล้วเริ่มขยับช้า ๆ อีกครั้ง พลิกตัวผมหงายบนโต๊ะ อุ้มผมขึ้นเขาหมุนตัววนเป็นวงกลม เอนนอนลงนอนบนโต๊ะผมอยู่ในท่านั่งคร่อมบนโต๊ะควยไม่หลุดออกจากรู นทีหยกขาชันเข่าแล้วยอกตัวกระแทกขึ้นจากด้านล่าง ตับตับตับตับ… ควยของผมฟาดไปมาบนท้องเขาทุกครั้งที่กระแทกเร็ว ผมจุกจนหน้าเหยเก เขาผ่อนแรงลงแล้วหยุด“โยกเองก็ได้” เขาพูด “ผมให้นายคุมบ้าง”ผมเริ่มขย่ม แต่ไม่นานเขาก็กลับมาเป็นฝ่ายกำหนดจังหวะอีกครั้ง อุ้มผมลงไปนอนบนพื้นไม้ ยกขาพาดบ่า แล้วกระแทกแบบลึกและหนักตับ ตับ ตับเหงื่อไหลตามร่องอกทั้งคู่ ผิวของผมชุ่มและสะท้อนแสงไฟสีเหลืองในร้าน นทีก้มจูบปากแรง ๆ ขณะที่ยังซอยไม่หยุด ลิ้นดูดและกัดเบา ๆ ผมทนความเสียวไม่ไหว“จะแตกอีกแล้ว…” ผมหอบ“แตกเลย” เขาสั่ง เร่งยังหวะแรงขึ้นเหมือนจงใจให้ผมรู้สึกถึงจุดที่เสียวที่สุด ตับ.. “อ่า~” ผมครางดังอีกครั้งแทบขาดใจ ตับ.. “อ่า~”ตับ.. “อ่า~”ตับ.. “อ่า~” ผมตัวเกร็ง น้ำพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง… อีกครั้ง… อีกครั้ง… ควยแท่งใหญ่ถอดออกจนสุดแล้วพุ่งกลับเข้ามาชนจุดตายซ้ำทุกครัั้ง น้ำขุ่นเปื้อนท้องตัวเองและอกเขา นทียังกระแทกต่ออีกหลายจังหวะ ก่อนจะถอนออก กางขาผมออก แล้วชักว่าวตัวเองจนน้ำอสุจิพุ่งใส่ท้องและอกผมเป็นทางยาวมาจนถึงหน้า ผมเลียริมฝีปากชิมรสรักอันดุดันของเขา เขาทิ้งตัวลงมาหน้าผากซบที่ไล่ ลมหายใจแรงรดออกผมด้วย เราทั้งคู่นอนหอบหายใจบนพื้นไม้เก่า กลิ่นเซ็กส์ เหงื่อ และน้ำอสุจิผสมกันอยู่ในอากาศ นทีเอามือปาดน้ำที่เปื้อนท้องผมเบา ๆ แล้วพูดเสียงยังแหบ “งานออกแบบ… เดี๋ยวค่อยคุยกันใหม่ก็ได้”ผมยังไม่ตอบ แค่จ้องเพดานสูงของร้านเก่า ความรู้สึกผิดและอาการเสียวหลังเสร็จปนกันอยู่เต็มอก ความรู้สึกจุกแน่นในท้องยังไม่หายและในหัว ภาพธามตอนส่งข้อความชวนไปทะเลก็ค่อย ๆ ชัดขึ้นมาอีกครั้งเราทั้งคู่นอนหอบหายใจบนพื้นไม้เก่า กลิ่นเซ็กส์ เหงื่อ และน้ำอสุจิผสมกันอยู่ในอากาศ นทีเอามือปาดน้ำที่เปื้อนท้องผมเบา ๆ แล้วพูดเสียงยังแหบ“งานออกแบบ… เดี๋ยวค่อยคุยกันใหม่ก็ได้”ผมยังไม่ตอบ แค่จ้องเพดานสูงของร้านเก่า ความรู้สึกผิดและอาการเสียวหลังเสร็จปนกันอยู่เต็มอก ในหัวเริ่มนับเองโดยไม่ทันตั้งตัวเหลืออีกหกคน…กับเวลาที่เหลือน้อยลงทุกวันภาคย์เป็นคนแรก นทีเป็นคนที่สอง ร่างกายยังร้อนและเปียกจากน้ำของเขาอยู่เลย แต่ภาพที่ชัดที่สุดตอนนี้กลับเป็นใบหน้าของธามโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเก้าอี้สั่นขึ้นมาพอดี ผมเอื้อมไปหยิบด้วยแขนที่ยังอ่อนแรงธาม: บาสธาม: พรุ่งนี้ว่างไหมครับธาม: ผมมีงานต้องไปดูที่ทะเล รีสอร์ทแถวหัวหิน สองวันธาม: ถ้าสะดวก ชวนไปด้วยก็ได้ครับธาม: พาเพื่อนไปด้วยก็ได้นะ เผื่อเบื่อผมข้อความสั้น ๆ แต่ทำให้แน่นขึ้นไปอีก ผมมองหน้าจออยู่นาน นิ้วโป้งเลื่อนไปมาบนแป้นพิมพ์โดยยังไม่ได้พิมพ์อะไรตอบคนที่เก้า…คนที่ผมไม่อยากให้เหลือแค่ยี่สิบเอ็ดวันนทีลุกขึ้นเก็บกางเกง แล้วหันมามองผม“แฟนหรอ?” เขาถามเสียงเรียบ“ยังไม่ใช่” ผมตอบเหมือนครั้งที่แล้วกับภาคย์นทียิ้มเล็กน้อย คราวนี้ไม่ใช่รอยยิ้มเยาะเย้ย แต่เป็นรอยยิ้มที่อ่านอะไรออกอีกครั้ง “ระวังนะ” เขาพูด “คนที่ทำให้คุณทำหน้าแบบนั้นได้… มักจะอันตรายกว่าคนที่พาคุณลงมานอนกับพื้นแบบนี้”ผมไม่ได้ตอบ แค่กดเปิดข้อความของธามอีกครั้ง แล้วพิมพ์กลับไปสั้น ๆบาส: ได้ครับบาส: เดี๋ยวจัดเวลาหลังจากส่ง ผมปิดหน้าจอ แล้วเอาแขนปิดตาตัวเองไว้หกคนกับอีกไม่กี่วันและทะเลที่กำลังจะไปกับคนที่ผมอยากเก็บไว้ที่สุด-------------------------------------------------------------------สวัสดีครับ ผมนักเล่ามือใหม่อ่านจบบทที่ 3 แล้วเป็นยังไงบ้างครับรู้สึกยังไงกับฉากของบาสกับนทีบ้าง คนนี้ต่างจากภาคย์ชัดเจนไหมครับ หรือบาสเริ่มเสียจังหวะมากขึ้นแล้วคอมเมนต์ ติชม หรือแนะนำอะไรก็ได้เลยนะครับ ทั้งจังหวะเรื่อง บทสนทนา ตัวละคร หรือฉากเซ็กส์ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ รอบหน้าบาสจะต้องไปทะเลกับธามและภารกิจ 21 วันก็ใกล้เข้ามาทุกที
แล้วมาเจอกันบทที่ 4 ครับ
นักอ่านทุกท่านสามารถติดตามข่าวสารเรื่องใหม่ก่อนใครได้ที่ X : คีรัน_Kiran. หรือ @_KiranWrites
ถ้าชอบแนวไหน อยากอ่านแนวไหนก็คอมเม้นไว้ที่หน้าโปรไฟล์ได้เลย
สุดท้ายถ้าอยากสนับสนุนค่ากาแฟนักเล่าเรื่อง สามารถทำได้ที่ ลิ้งก์หน้าโปรไฟล์ได้เลยครับ สัญญาว่าจะออกตอนใหม่ไวๆเลย ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ เสียวดีครับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ สนุก คุณเชฟจัดหนักจัดเต็มเลย แต่มีอะไรทิ้งท้ายเป็นปริศนา ขอบคุณครับ ขอบคุณค่ะ ขอขอบคุณ คำสาปน่าจะให้ทุกคนแตกในบาสเนาะ จะได้ลบล้างคำสาปไปทีละคนจนครบ8คน5555555 คนที่2แล้วบาสอีก6วันฮึบๆ {:5_119:}{:5_119:}{:5_119:}{:5_119:}{:5_119:}{:5_119:}{:5_119:} ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครีบ ขอบคุณครับ ชอบมาก เสียวดีครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2