chokond โพสต์ 2026-7-20 17:30:12

อุบัติเหตุนำพา

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย chokond เมื่อ 2026-7-20 17:39


            หลังผ่านช่วงสอบปลายภาคมาอย่างเหนื่อยล้าคนเราก็ต้องให้รางวัลตัวเองสำหรับความพยายามนั้นบ้าง            “เอ้า ชน!!”            ผมชูแก้วใสใส่เครื่องดื่มสีอำพันขึ้นเหนือหัว เพื่อน ๆที่อยู่ในปาร์ตี้ต่างเฮลั่นและทำตามด้วยความรู้สึกปลดปล่อยจากความเครียดที่สะสมมานานหลายวัน            “แด่ความมุมานะในการอดหลับอดนอน!!”            ไอ้จอนเพื่อนสนิทของผมกดเสียงต่ำพร่ำถึงความยากลำบากราวกับว่าการสอบที่ผ่านมานั้นเป็นดั่งศึกสงคราม            “แต่มึงจะหลับในห้องสอบไม่ด๊ายยย”            หนึ่งในกลุ่มเพื่อนคนหนึ่งเอ่ยแซวขึ้นคนอื่นต่างพากันหัวเราะชอบใจ มันทำหน้ายู่ครู่นึงก่อนจะค่อย ๆ ยิ้มร่าเพราะถึงแม้มันจะหลับในห้องสอบแต่คะแนนมันก็ผ่านแม้จะเกินเส้นตายมานิดเดียวก็ตาม            “คืนนี้กูไม่กลับหอนะ...”            เห็นไอ้จอนเดินมาหา แค่มองก็รู้ว่าจะมาถามอะไรไม่ทันที่มันจะเอ่ยปาก ผมชิงตอบก่อน            “อะ เออ ไอ้น้ำ คนไหนวะ?”            ไม่เสียแรงที่เป็นเพื่อนสนิทเพียงแค่บอกว่าไม่กลับหอมันรับรู้ได้ทันที ผมยิ้มมุมปากเบา ๆก่อนจะหันไปสบตากับใครบางคน            “สิบนาฬิกา”            ไอ้จอนได้ยินก็หันหลังขวับ! เด็กหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มแค่นยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับก้มหน้าด้วยท่าทีที่เขินอายแต่ขอโทษนะใครเห็นก็รู้ว่านี่นะแอ๊บ ถึงอย่างนั้นก็เถอะไหน ๆฉลองปิดเทอมทั้งทีถือว่าเป็นฤกษ์ดี            “แต่หัววันเลยนะมึง”            ขณะกำลังคุยกับไอ้จอนน้องคนนั้นทำเหนียมอายก่อนจะหันไปคุยอะไรกับเพื่อนในกลุ่มจากนั้นก็เดินไปทางห้องน้ำไม่วายลอบมองผมหลายต่อหลายครั้ง            “กูฝากหน่อย”            ผมยื่นแก้วเหล้าที่เหลือแต่น้ำแข็งเปล่าส่งให้จอนแล้วเดินตามน้องคนนั้นไปหวังเผด็จศึกแม้จะดูเร็วไปหน่อยแต่ของแบบนี้จะปล่อยยืดเยื้อก็ใช่เรื่อง             ทันทีที่เดินพ้นประตูห้องน้ำก็มีเสียงคนดูดปากดังจ๊วบจ๊าบออกมาจากห้องส้วมสามห้องติดกันระงมไปทั่วแต่คนด้านนอกที่อยู่ตรงโถฉี่กับหน้ากระจกไม่มีใครสนใจยังทำกิจธุระกันไปราวกับเป็นเรื่องปกติ            ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเมินเสียงครางกระเส่ากวาดตามองจนไปเจอกับน้องหน้าหวานตอนนั้นเองประตูห้องส้วมริมสุดเปิดพร้อมผู้ชายสองคนเดินออกมาด้วยเนื้อตัวชุ่มเหงื่อเสื้อผ้ากระเซอะกระเซิง            ด้วยอารมณ์ที่สะสมมานานผมเมินทุกสิ่งอย่างสาวเท้าตรงเข้าไปผลักร่างน้องหน้าหวานจนแผ่นหลังชนกับผนังดังปึกมือเอื้อมดึงประตูเตรียมจะปิดเพื่อทำกิจกรรม            หมับ!            ยังไม่ทันจะปิดประตูสนิทก็รู้สึกถึงแรงต้านเลยหันกลับไปมองถึงได้เห็นชายฉกรรจ์ตัวสูงใหญ่ยืนเอามือคั่นไว้            “ตามคิว”            เขาพูดด้วยเสียงเรียบนิ่งแต่สีหน้าแววตาโคตรจะน่ากลัวผมยิ้มเจื่อนพร้อมโค้งหัวขอโทษ ถึงจะเงี่ยนขนาดไหนแต่เจอแบบนี้...ยอมแล้วครับพี่!            พอน้องหน้าหวานกับผมออกมาจากห้องนั้นถึงเห็นว่ายังมีคนรอต่อคิวเข้าห้องน้ำเพื่อทำกิจกรรมอีกเป็นโขยง            “ไปที่อื่นกันไหมครับ?”            เสียงเล็กเอ่ยถามผมมองซ้ายมองขวารู้สึกว่ากว่าจะได้คิวคงฟ้าสางเลยพยักหน้าเห็นด้วย            “ที่ไหน...”            “หอผมเอง!”            จากที่ทำตัวเจี๋ยมเจี้ยมไร้เดียงสามานานแต่เหมือนน้องเขาจะอยากได้ผมจนตัวสั่นรอไม่ไหวเลยออกปากเผยธาตุแท้            เราสองคนพากันแอบเพื่อนหนีออกจากผับแล้วไปที่จอดรถขับมอเตอร์ไซต์มุ่งไปยังห้องพักของน้อง            แต่ระหว่างที่ผมกำลังขับรถอยู่นั้นก็รู้สึกแปลก ๆเพราะมือของน้องหน้าหวานป้วนเปี้ยนอยู่บริเวณขาอ่อนของผมตอนแรกทำเมินเพราะคิดว่าคงไม่ตั้งใจ แต่บ่อยเข้าเป้าหมายเริ่มเลื่อนขึ้นสูง            ผมได้แต่เม้มปากครางในลำคอพยายามตั้งสติกับการขับรถเพื่อเบี่ยงความสนใจแต่เหมือนน้องหน้าหวานจะไม่ให้ความร่วมมือเอามือล้วงลึกเข้าไปในกางเกงของผมแล้วบีบคลึงจนรู้สึกปวดหนึบไปหมด            “อูย ซี๊ด อย่าพึ่งครับ พี่ขี่รถอยู่ อ่าส์”            เหมือนคำพูดจะลอยตามลมเพราะน้องหน้าหวานยังคงสนุกกับการบีบเป้าของผมจนสิ่งที่หลับไหลค่อยๆ ตื่นขึ้นมาจนมันขยายร่างกลายเป็นงูยักษ์            “อูยยย”            แทนที่น้องหน้าหวานจะหยุดกลับเลื่อนมือกอบกุมส่วนอ่อนไหวรถที่ขับเริ่มเซส่าย ยังดีที่ช่วงปิดเทอมคนเดินทางกลับบ้านกันเยอะถนนเลยโล่ง            “ซี๊ด เสียวฉิบหาย ไม่ไหวละ”            ผมทนความเงี่ยนไม่ไหวเป็นฝ่ายเอามือควักดุ้นลอดผ่านขากางเกงออกมาโดยไม่สนสายตาคนที่ชับรถสวนมาทันทีที่เป็นอิสระตัวของอีกฝ่ายแนบชิดขึ้นขยับมือเลื่อนตามแล้วปาดถูจนซู่ซ่าตัวเกร็ง            “เห้ย เห้ย หยุดก่อน อ๊ะ ซี๊ดดด เชี่ย!!”            อยู่ ๆ น้องหน้าหวานก็ใช้สองมือในการเล่นข้างหนึ่งกำโคนอีกข้างฝนหัวแต่ใครจะไปคิดว่าตอนที่เสียวที่สุดกลับเป็นเรื่องเสียได้เพราะกระสันเสียวทำให้ควบคุมแฮนด์รถเอาไว้ไม่อยู่มันส่ายไปมาก่อนจะล้มโครมลงข้างทาง แต่ที่แย่ไปกว่านั้น...            “โหลไอ้จอน มึงมารับกูหน่อย...”            เพราะเล่นอะไรพิเรนเลยมาจบที่ต้องให้เพื่อนหามส่งโรงพยาบาลมือทั้งสองข้างพันผ้าเอาไว้ขยับใช้การไม่ได้            “ไหนเล่ามาดิว่าไปทำอีท่าไหนถึงแหกโค้งได้”            หลังจากถูกหาบกลับมาที่คอนโดไอ้จอนก็เค้นถามไม่หยุด ด้วยความสนิทเลยเล่าความจริงออกไปอายก็อายแต่โกหกไปมันก็ไม่เชื่อ            “ไอ้สัส จริงดิ โอ๊ย สงสาร”            พอได้ฟังไอ้จอนหลุดขำจนเสียสติ เห็นแล้วหงุดหงิดฉิบหายไอ้น้องหน้าหวานแม่มดันหนีทันทีที่เกิดเรื่อง ยังไม่ทันจะได้น้ำแตกก็แยกทางไปละ            ผมเห็นมันหยิบมือถือขึ้นมาเตรียมพิมพ์อะไรบางอย่างก็รีบย้ำมันก่อนเพราะว่าไอ้นี่น่ะมันปากไว “ขำไปเหอะมึง ได้ทีกูจะล้อมึงบ้าง...แต่ว่า อย่าไปบอกใครนะเว้ย”            นั่นไง พอพูดจบหน้าซีดเลย            “ไอ้ห่า มึงบอกใครไปบ้างวะ”            “ก็แค่...พี่เปาอะ”            “ไอ้สัสจอน ม่ายยย”            คนที่มันส่งข้อความถึงคือเพื่อนพี่ชายของผมเองไอ้พี่เปามันยิ่งขี้ฟ้องอยู่ถ้ามันเอาไปบอกป๊ากับม๊ามีหวังโดนยึดรถยึดคอนโดถูกกักบริเวณแน่ชีวิตปิดเทอมของไอ้น้ำจะเป็นแบบนั้นไม่ได้!!ขอเท้าความก่อนนะครับ ไอ้พี่เปาเนี่ยมันเป็นเพื่อนซี้ของเฮียต้นไม้พี่ชายแท้ ๆ ของกระผมเองสมัยก่อนเด็กในหมู่บ้านมักจะรวมตัวกันทำนู่นนี่ไปเรื่อยเลยสนิทกันจนกระทั่งช่วงที่ผมเข้ามัธยมปลายพวกเฮียมันไปมีเรื่องยกพวกตีกันและลูกหลงก็ตกมาที่ผมจนได้รอยตะขาบเล็ก ๆที่หน้าท้อง ตั้งแต่วันนั้นไอ้พี่เปามันก็หายหน้าหายตาไปเลยได้ข่าวแค่ว่าพี่มันพึ่งเรียนจบเป็นผู้ช่วยพยาบาลแต่ก็ไม่ได้เจอหน้ามาเป็นปีแล้ว “คนมีตั้งเยอะตั้งแยะ ผีอะไรเข้าสิงมึงให้ทักไปหาพี่แม่มวะ”“หรือจะให้กูบอกเฮียไม้”เออยอมก็ได้ อย่างน้อยพี่เปามันก็คงไม่ไปบอกป๊ากับม๊าให้ผมเดือดร้อนยังคุยไม่ทันไรหูผมได้ยินเสียงประตูเปิดจากนั้นก็มีชายตัวสูงเดินเข้ามาด้วยท่าทีเหนื่อยหอบ“พี่เปาหวัดดีพี่”ไอ้จอนยกมือไหว้คนที่มาใหม่ผมได้แต่นิ่งค้างกับใบหน้าของพี่มัน...แม้จะผ่านไปเป็นปีแต่ยังเหมือนเดิมเลยคนคนนี้“เจอหน้าไม่ทักทาย มารยงมารยาทกลืนลงคอไปกับเหล้าหมดแล้วมั๊ง”มาถึงก็ประชดประชันเลย นี่สิพี่เปาคนเดิมไม่เคยเปลี่ยน“ทักทาย”ผมพูดไปแบบนั้นเพื่อจะแกล้งแต่พี่เปาไม่สนใจหัวเราะหึหึในลำคอก่อนจะเดินไปนั่งบนโซฟารับรองแขก“ว่าแต่พี่รู้ได้ไงว่าไอ้น้ำอยู่ที่นี่ ผมแค่บอกว่ามันป่วยแล้วทำไมมาเร็วจัง”เอออันนี้ผมก็สงสัย พอไอ้จอนถามเลยหันไปรอคำตอบเหมือนกัน“ก็กู...กู กูเคยได้ยินไอ้ต้นมันเคยพูดถึงที่นี่ แล้วก็ บังเอิญ พอดีว่า กูกูอยู่แถวนี้พอดี อืม ก็เลยมาเร็ว มึงจะถามอะไรมากมายวะ จะให้กูดูแลเพื่อนมึงปะ”โอ้โหตอบอึกอักตะกุกตะกักโคตรไม่มีพิรุธเลย“อ๋อแบบนี้นี่เอง”เห้ยไอ้สัสจอนมึงเชื่อจริงดิ นี่ผมมีเพื่อนโง่ขนาดนี้เลยหรอวะเนี่ย โอ้มาย!            “ไอ้น้ำงั้นกูกลับละนะเพื่อนนัดไปคาราโอเกะต่อ บรัยส์เพื่อนเลิฟ”            “ดะ เดี๋ยวสิ ไอ้...”            ไม่ทันขาดคำร่างของมันก็หายวับออกไปจากห้องด้วยความรวดเร็วแสดงว่าเหลือผมกับพี่เปาสองคนหรอวะเนี่ย ฉิบหายละคงไม่ตีกันตายก่อนถึงพรุ่งนี้นะ            “นั่นพี่จะทำอะไรอะ”            ผมหันไปเห็นพี่เปาลุกเข้าห้องน้ำครู่หนึ่งและออกมาพร้อมกับถือกะละมังอะไรบางอย่างเข้ามาพออยู่ตรงหน้าก็เข้าใจเพราะด้านในมีน้ำเกือบเต็มพื้นที่            “เช็ดตัวไง หรือมึงจะนอนทั้งกลิ่นละมุดแบบนี้”            “จะเช็ดก็เช็ดปะ ทำไมต้องว่าด้วยวะ”            แต่ไหนแต่ไรพี่มันเป็นแบบนี้ตลอดกับคนอื่นพูดจาดีไม่เคยประชดประชัน แต่กับผมขัดได้ขัด สกัดได้ไม่เว้น             “มึงโกรธกูหรอ? มึงเองก็เหมือนกันเหอะ”            “อะไร ผมทำไม”            “มึงแม่งเจอใครก็หงอไปหมดแต่กับกูเถียงฉอด ๆ”            “ก็เพราะเป็นพี่ปะ กับคนอื่นผมไม่กล้า พี่อะไม่เหมือนใครยูนีค เข้าใจปะ”            “กูพิเศษว่างั้น?”            “ก็...ประมาณนั้น”            ไอ้พี่เปามีท่าทีลดลงคล้ายกับเข้าใจที่ผมจะสื่อมือของพี่มันจัดแจงข้าวของที่โต๊ะข้างเตียงแล้วย้ายตัวมาวางก้นที่ข้างตัวของผมรู้สึกบรรยากาศมันแปลก ๆ แหะ แต่คงคิดไปเองแหละ            “พี่เปา...”            “ว่า?”            “ไม่เช็ดตัวได้ปะ”            รู้สึกอายพี่มันยังไงไม่รู้ แต่ก่อนแก้ผ้าอาบน้ำด้วยกันแต่ตอนนี้ต่างโตโตกันหมด พอมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ไม่ไหวจริง ๆ            “ทำไม มึงอายหรอ”            “อือ”            สารภาพไปตามตรงหวังพี่มันเข้าใจเพราะค้างกับเหตุการณ์ก่อนหน้ากลัวน้ำน้อยจะลุกขึ้นโชว์ตัวอะดิ            “จะอายอะไรวะ ตอนกูทำงานเห็นมาเป็นร้อยอันหรือว่า...มึงอายที่มันเล็ก”            โอ้โหขึ้นเลย พูดแบบนี้ขึ้นเลย            “เปล่าเสียหน่อย ก็แค่...”            แค่อะไรดีวะไอ้น้ำ หาเหตุผลเร็วสิโว๊ย            “เปลืองน้ำอะ ตัวผมไม่ได้สกปรกอะไรขนาดนั้นแค่กลิ่นเหล้านิดหน่อยเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หาย เห้ย ทำไรของพี่เนี่ย”            อยู่ ๆพี่เปามันก็โน้มหน้าเข้ามาใกล้แล้วสูดหายใจแรงจนได้ยินเสียงสูดซาด“ก็พิสูจน์ไง...”ลมหายใจอุ่น ๆ ของพี่เปารดอยู่ที่ต้นคอ ทำไมผมถึงรู้สึกแปลก ๆ วะ บ้าน่าไม่หรอกมั๊ง คงเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป“พะ พี่เปา ทำอะไรน่ะ มันเกินไปแล้วนะ”“นี่วิธีพิสูจน์ของกู อยู่เฉย ๆ”ไม่คิดว่าคนตรงหน้าผมจะทำอะไรแบบนี้จมูกของพี่เปาซุกอยู่ใกล้ซอกคอก่อนจะขยับไปทางหน้าอกแล้วเบนซ้ายไปยังซอกรักแร้มันแปลกมากเลยแต่ทำไมผมถึง...เกิดอารมณ์ได้วะเนี่ย!!“พะ พอแล้ว”ผมพยายามหุบแขนเบี่ยงตัวหลบกลัวจะเลยเถิดแต่พี่เปากลับจับแขนของผมรั้งเอาไว้ด้วยขนาดตัวที่ต่างกันจึงสู้แรงของพี่มันไม่ไหวใบหน้าของผมร้อนผ่าว เหมือนร่างกายถูกสุมด้วยเพลิงแห่งความปรารถนาไม่รู้ว่าพี่เปาคิดเหมือนกันหรือเปล่า แต่ว่าผมน่ะ...เคยแอบชอบพี่มันมากตั้งแต่ตอนนั้น และเหมือนความรู้สึกนั้นยังอยู่มาจนถึงตอนนี้...“พี่เปา”“ครับ”คำตอบกลับสุภาพน้ำเสียงโทนต่ำทุ้มนุ่มหูเล่นเอาหัวใจกระตุกที่ได้ยิน“พี่ทำกับคนอื่นแบบนี้ด้วยหรือเปล่า”ก็แหงล่ะ ผ่านมาเป็นปีพี่มันคงผ่านสาว ๆ มาเยอะพอตัวถึงได้ทำอะไรเลี่ยน ๆเป็น พี่เปาเงยหน้าขึ้นช้า ๆ สายตาของเราผสานกัน            “มีแค่มึง...แค่มึงที่กูทำแบบนี้”            เหมือนมีแรงอะไรบางอย่างผลักหน้าของสองเราให้ใกล้ชิดกันลมหายใจกระทบจนสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนของกันและกันทำไงดีผมอยากจะจูบปากของคนตรงหน้านี้เหลือเกิน“มาเดี๋ยวกูถอดเสื้อให้”            พี่เปาผละตัวออกแล้วจับเสื้อผมเลิกขึ้นดึงผ่านทางศีรษะผมเองรีบเก๊กสีหน้าเก็บอาการแล้วอำนวยความสะดวกยกแขนช่วยอีกแรง            ตอนนั้นเองพี่เปาหยุดนิ่งเหมือนถูกสะกดสายตาของพี่มันจ้องมองที่บนหน้าท้องของผมจากนั้นไล้นิ้วลูบวนบนรอยตะขาบ            “เจ็บไหม”            น้ำเสียงสั่นเครือราวกับคนจะร้องไห้ทำผมสับสนนอกจากนี้พี่เปายังจ้องมาที่ผมด้วยแววตาวูบไหวเหมือนคนรู้สึกผิด            “ตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว”            “น้ำหลังจากนี้กูสัญญาว่าจะไม่ทำให้มึงเจ็บตัวแบบวันนั้นอีกแล้ว”            “อ๊ะอืม”            อยู่ๆ พี่เปาก็โน้มศีรษะลงไปจูบที่รอยแผลเป็นอย่างอ่อนโยนแม้จะไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่บอกเลยว่าโคตรรู้สึกดีไม่คิดว่าพี่มันจะมีมุมแบบนี้ด้วย            ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่เปียกชุ่มถูกมือหนาม้วนบิดจนหมาดจากนั้นพี่เปาใช้เช็ดบนตัวผมเพื่อดับกลิ่นแอลกอฮอล์แต่ไม่รู้ว่าพี่มันจงใจหรือแค่คิดไปเอง เหมือนมันจะวนผ่านอยู่ตรงหัวนมผมหลายครั้ง            ไอ้ผมก็ค้างมาหลายวันพอจะเสร็จดันเกิดเรื่องตอนนี้ยิ่งอ่อนไหวแค่ถูกสัมผัสเล็กน้อยก็เริ่มตื่นขึ้นมาแล้วเหมือนพี่เปาจะรู้มันหลุดหัวเราะออกมา            “ขำอะไร”            “เปล่าเสียหน่อย”            “พอเลยไม่เช็ดแล้ว”            ผมรีบปฏิเสธเพราะกลัวว่าหากเช็ดต่อไปพี่มันจับได้แน่แต่เหมือนว่าจะไม่ทัน เพราะความรู้สึกตึงแน่นที่ช่วงล่างหันไปมองถึงเห็นว่ามีมือของใครบางคนล้วงผ่านกางเกงเข้าไปบีบกำ            “เห้ยทำอะไรอะ อ่าส์”            เชี่ยเอ้ยเสียวฉิบหายเลย ทำไมมือพี่เปาดีแบบนี้วะ            “ไม่ต้องอายบอกแล้วไงว่าพี่เจอมาเยอะ ไหน ๆ มือน้ำก็ใช่ไม่ได้ ปล่อยไว้แบบนี้อึดอัดแย่เลยนะให้พี่ช่วยเถอะ”            คำพูดของพี่เปาฟังดูมีเหตุผลแต่ใครจะไปยอมกันวะ ต้องนอนเป็นผักให้พี่มันชักให้ ใช่เรื่องหรอ            “มะไม่เอา ปะ ปล่อยมือ อื้อ”            ยังพูดไม่จบประโยคก็ถูกมือที่กำควบขยับจนเสียวไม่ไหวรู้สึกได้เลยว่าตอนนี้ร้อนผ่าวไปทั้งตัวยิ่งตอนเห็นผู้ชายหน้าหล่อกำลังยิ้มสวยตรงหน้า บอกเลยว่าใจไม่ดี            “พี่ไม่อยากให้น้ำทรมานปล่อยให้พี่ช่วยเถอะนะ พี่สัญญาว่าจะไม่บอกใคร”            การกระทำและคำพูดของพี่เปาที่เปลี่ยนไปทั้งสรรพนามในการเรียกชื่อและท่าทีขี้อ้อนทำเอาไปไม่เป็นเลยผิดจากก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง            อย่ามองสิสายตาที่มองมาทั้งอ้อนวอน ทั้งหยอกเย้า นี่มันยั่วกันชัด ๆ เลยใครไปสอนให้พี่มันทำแบบนี้กันวะ...โคตรน่ารักเลย แล้วแบบนี้ผมจะต้านทานไหวหรอ            “จะดีหรอพี่เป็นเพื่อนเฮียต้นนะ”            เพราะความสัมพันธ์นี้แหละทำให้ผมไม่กล้าก้าวข้ามไปมันเป็นสิ่งเดียวที่กั้นระหว่างพวกเราสองคน            “อืมอือ”            ผมเม้มริมฝีปากกลั้นเสียงร้องจากความเสียวเอาไว้แม้ว่าพี่เปาจะไม่ยอมตอบคำถาม แต่มือของพี่มันขยับไม่หยุดเค้นคลึงส่วนอ่อนไหวจนผมเคลิบเคลิ้มไปกับการกระทำนั้น            “ก็แค่ช่วยตัวเองกิจกรรมแบบนี้ใครก็ทำกัน ไอ้ต้นรู้จะเป็นอะไรไป”            ฟังไปฟังมาก็เห็นด้วยกับความคิดนี้แต่ผมกลัวว่าถ้ามันเริ่มขึ้นแล้วจะหยุดไม่ได้น่ะสิ ไม่ได้กลัวพี่เปานะแต่กลัวใจตัวเองต่างหาก เพราะผมน่ะหากได้เริ่มแล้วต้องไปสุดเท่านั้น            “โอเคไม่ทำก็ได้ งั้นเช็ดตัวต่อนะ”            พอผมไม่ตอบพี่เปาก็เป็นฝ่ายหยุดชะงักไปพี่มันดึงมือตัวเองกลับน้องชายตัวดีที่ตื่นขึ้นมาแล้วยากจะเอาลงแต่มือตัวเองทำอะไรไม่ได้เลยได้แต่ข่มใจ            “อือ”            ผมตอบเสียงอ่อยเพราะเสียดายจากใจจริงที่พลาดโอกาสปลดปล่อย            “จจะทำอะไรอะ ไหนบอกว่าไม่แล้วไง”            กางเกงของผมถูกถอดออกอย่างรวดเร็วไม่นานมันก็หายออกจากตัวโดยไม่ทันได้ขัดขืนเพราะมือที่ไม่สามารถใช้งานได้            “จะเช็ดตัวก็ต้องถอดเสื้อผ้าสิไม่งั้นจะเช็ดได้ยังไง”            พี่เปาพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปากแค่เห็นก็ลางไม่ดียังไงชอบกลพอเนื้อตัวไร้ซึ่งสิ่งปกปิดผิวหนังสัมผัสถึงลมที่พัดผ่านมาสัมผัสวูบวาบ วูบวาบ             “พพี่เปา...อืม”            คำพูดถูกกลืนหายไปในลำคอเปลี่ยนเป็นส่งเสียงครางอยู่ภายในเนื่องจากผ้าชุ่มแฉะที่ถูกเช็ดลากจากมือหนาสายตาของพี่เปาเหมือนกำลังสนุก            น้องชายของผมค่อยๆ ผงาดงัดขึ้น มันตั้งตรงท้าทายสายตาของคนที่จ้องมอง แม้จะอายที่เป็นแบบนี้แต่กลั้นเอาไว้ไม่อยู่จนต้องเอ่ยปาก            “อ๊ะพ พี่เปา ผ ผม ผมเสียว”            “แล้วบอกทำไมพี่กำลังเช็ดตัวให้อยู่”            แหมทำมาเป็นพูดถึงปากจะว่างั้นแต่สายตาที่มองมานี่สิ มันแกล้งผมชัด ๆ เลยรอยยิ้มที่มีความสุขนั้นอีก สนุกนักหรือไงแกล้งคนเงี่ยนเนี่ย ไอ้พี่บ้าเอ้ย            “หยุดเลยไม่ต้องแกล้งแล้ว”            “โอเคไม่แกล้งแล้วก็ได้ งั้น...น้องน้ำจะให้พี่ช่วยยังไงครับ”            อึกน้ำเสียงทุ้มต่ำที่มากระซิบข้างหูทำเอาผมมวนท้อง ยิ่งลมหายใจอุ่น ๆ ข้างแก้มอีกทุกอย่างเหมือนเป็นการกระตุ้นความร้อนภายในร่างกายให้พุ่งสูงขึ้น            “อืมพี่ก็รู้อยู่”            ความต้องการที่ถูกเก็บกดมาหลายวันกำลังรอการปะทุชนะความรู้สึกนึกคิดอย่างสิ้นเชิงในตอนนี้ผมแค่อยากจะปลดปล่อยความอึดอัดออกมาหลังจากนั้นค่อยว่ากัน            “พอดีพี่โง่น่ะครับพูดให้พี่ฟังหน่อยสิ พี่ไม่เข้าใจ”            “ไอ้พี่เปาผมรู้นะว่าพี่เข้าใจ อย่าให้หงุดหงิดได้ปะวะ”            “โอ๋โอเค โอเคพี่เข้าใจแล้ว ก็แค่อยากได้ยินเสียงน้องน้ำหวาน ๆ ขอร้องแค่นั้นเอง”            ไม่พูดเฉยพี่มันใช้ผ้าเช็ดรอบๆส่วนอ่อนไหวของผมจนความรู้สึกเสียวแล่นแปลบกระจายเหมือนไฟดูดแต่ไม่ยอมลงมือกับตรงนั้นเสียที            “อ๊ะอ๊า เร็ว ๆ สิ ทะ ทำ ทำให้ผมหน่อย ชักให้ผมหน่อย ผมเสียว อื้อ”            ขอร้องไปขนาดนี้หวังว่าจะพอใจนะไอ้คนเจ้าเลห์            “ถ้าอยากขนาดนั้นล่ะก็...”            สิ้นเสียงพี่เปาหยุดการกระทำทุกอย่างผมถองศอกกับพื้นเตียงเพื่อยันช่วงอกขึ้นสูงก้มมองดูสิ่งที่จะเกิดกับส่วนล่างแท่งเนื้อแข็งตุบกำลังผงกหัวหงึก ๆ รอรับความเสียว            นิ้วมือเรียวลากผ่านจากฐานอัณฑะไต่ระดับขึ้นตามเส้นสองสลึงจนมาถึงคอหยักและมาแตะเข้าที่รอยแยกเล็กมีน้ำหยดใสไหลซึมใบหน้าของผมร้อนผ่าวลมหายใจเริ่มติดขัดเพราะตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น            “อื้ออืม”            เพราะความซู่ซ่าจากมือสากๆ ของไอ้พี่เปา ผมทำได้เพียงนอนแผ่ร่างเม้มปากครางในลำคอทุกสัมผัสที่นิ้วของมันพาดผ่านเสียวแปลบจนใจกระตุกไม่รู้เพราะเป็นผู้ชายเหมือนกันหรือเปล่าถึงจับจุดซาบซ่านได้อย่างแม่นยำ            “ถ้าชอบก็ร้องออกมาสิ จะเก็บเสียงไว้ทำไม”            ไอ้พี่เปาพูดขึ้นผมหันขวับไปมองเห็นรอยยิ้มเปื้อนอยู่บนใบหน้าตอนที่กำลังเหม่อมองจังหวะนั้นแท่งเอ็นกลับถูกกระถอกอย่างแรง            “อ๊ะไอ้พี่เปา อื้อ”            ผมหลุดเสียงร้องออกมาเพราะอยู่ๆ ก็ถูกไอ้พี่เปาจับโคนแน่นแล้วใช้มืออีกข้างฝนตรงหัวเป็นใครใครก็ร้องเพราะตรงหัวน่ะ...เสียวสุดแล้วแม้มือจะถูกพันผ้าไว้แต่ผมใช้แขนฟาดไปที่หลังพี่มันทีนึงเพราะอดใจไม่ไหวจริงๆ กับการกลั่นแกล้ง นี่จะให้ผมเสียวจนตายไปเลยหรือยังไงถึงจะพอใจ            แทนที่จะสำนึกไอ้พี่เปากลับชอบใจยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขนาดส่งสายตาอาฆาตไปพี่มันยังทำไมรู้สึกอะไร ได้แบบนี้มันต้อง            “อ๊ะไอ้น้ำ เดี๋ยวเถอะ”ไอ้พี่เปาร้องเสียงหลงเมื่อถูกผมจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัวผมใช้ศอกที่อยู่ใกล้กับลำตัวยื่นไปชนกับเป้ากางเกงอย่างจังแต่ไหวพริบยังดีรีบถดตัวถอยร่นออกห่างจากเตียงผู้ป่วย            “หึเป็นไงล่ะ คิดว่าจะแกล้งผมได้คนเดียวหรอ”            “เล่นแบบนี้ระวังจะเจอดีนะครับ”            เหมือนพี่เปาได้สติตอบกลับมาผมเริ่มคิดตามที่พูดก็เริ่มเข้าใจแต่สิ่งที่ชัดเจนสุดคือเป้ากางเกงของพี่เปาที่มันนูนพองขึ้นอย่างเห็นได้ชัดฉิบหายแล้วไอ้น้ำ            “หยุดทำไมล่ะผมยังไม่เสร็จเลยนะ จะว่าไปถ้าพี่อยากให้ผมช่วยก็ได้นะ ถือว่าแลกกันผมไม่อยากติดค้าง”            ผมรีบเบี่ยงประเด็นเพื่อดึงความสนใจพี่มันออกจากอย่างอื่นให้มาที่แก่นกายของผมที่กระดกหงึกๆ อยู่            ใบหน้าของพี่เปาเห่อแดงแววตาดูเปลี่ยนไป มีแว้บหนึ่งที่เหมือนวูบไหวก่อนจะแข็งกร้าวริมฝีปากผุดรอยยิ้มอันแสนชั่วร้าย ทำเอาผมเริ่มใจคอไม่ดีและแล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าตอนนี้มือผมใช้งานไม่ได้น่าหว่าถ้าพี่มันให้ช่วยแล้วผม...จะช่วยมันยังไงวะครับเนี่ย            “น้องสีน้ำใจดีจังอยากจะช่วยพี่เปาด้วย”            “หยุดหยุดเลย ก่อนอื่นผมขอพูดตรง ๆ เลิกเรียกเลิกพูดแบบนี้เหอะ ฟังแล้วขนลุกอะ”            ผมทนไม่ไหวกับน้ำเสียงและคำเรียกแทนตัวเองแบบนั้นของพี่เปาฟังแล้วเสียวสันหลังวาบ            “หึหึไม่ชอบครับน้องสีน้ำ พี่เปาพูดแบบนี้ไม่ชอบหรอครับ”            ยิ่งบอกว่าไม่ชอบพี่เปามันยิ่งประชดเรียกถี่แถมขยับหน้าเข้ามาใกล้กับใบหูของผมขึ้นเรื่อยๆ จนขนลุกซู่ซ่าไปทั้งตัว            “เอ๊ะน้องสีน้ำเอาใจยากจังเลยนะ ปากบอกว่าไม่ชอบ แต่พอพี่เรียกไอ้นี่กลับ...ถูกใจเสียอย่างนั้น”            ผมเงยหน้ามองไปยังส่วนอ่อนไหวที่ถูกกอบกุมจากมือหนาอีกครั้งพี่เปากระซิบครางชื่อผมอย่างขนลุก และทุกครั้งที่ได้ยินท่อนลำของผมก็เต้นตุบ ๆในมือของพี่มันแล้ว             “ยะ หยุด หยุดแกล้งผมซักทีสิ”            ตอนนี้รู้แล้วว่าหายใจติดขัดไม่เต็มปอดนั่นเป็นเพราะความรู้สึกวูบวาบในท้อง หัวใจผมเองก็เต้นไม่เป็นจังหวะ            “โอเคไม่แกล้งแล้ว”            ผมไม่เชื่อหรอกว่าพี่เปามันจะทำตามที่พูดแม้ว่าจะขยับตัวลุกไปนั่งที่ปลายเตียงมุ่งมั่นกับการใช้มือทำส่วนนั้น            “อ๊ะอ๊ะ อ๊า อ๊า อะ อื้อ เสียว อื้อ”            พี่เปามันใช้ฝ่ามือเล่นกับส่วนหัวซ้ำยังใช้นิ้วทำเป็นห่วงวงกลมไปล็อกที่ตรงคอหยักแล้วใช้มืออีกข้างกุมท่อนลำพร้อมสาวชัก            ความเสียวจู่โจมแบบไม่พักเพราะไอ้พี่เปามันเล่นเปลี่ยนท่าแทบทุกนาทีนิ้วมือทั้งห้าเปลี่ยนมาทำเหมือนการรีดนมวัวที่ค่อย ๆ ไล่บีบทีละนิ้วจนครบทั้งหมด            “อื้อเสียวโอ๊ย จะแตก อย่าแกล้งสิ อือ พี่เปา อย่าแกล้ง”            ทันทีที่ตัวผมกระตุกเกร็งเตรียมจะเสร็จพี่เปากลับหยุดมือเหมือนจะรับรู้ได้ผมอ้อนวอนร้องขอเพื่อจะปลดปล่อยสิ่งที่อดกลั้นมานานแต่ดูเหมือนพี่มันจะเมิน            “พี่เปาผมขอร้อง อื้อ มันเสียว อยากแตกแล้ว”            “ใจเย็นสิครับพี่ยังมีอีกหลายท่าเลยนะ สนใจไหม”            ใจนึงก็อยากรู้ว่ามันจะมีท่าไหนเสียวไปกว่านี้อีกแต่อีกใจกลับทรมานอยากให้น้ำแตกเพื่อจบ ๆ ไปเสีย            “อ๊ะยะ อย่าพึ่งสิ อื้อ”            ยังไม่ทันได้ตอบพี่เปามันคลายมือจากน้องชายผมแล้วมาเขี่ยวนที่ยอดอกมืออีกข้างกลับลากผ่านยังจุดยุทธศาสตร์            “อ๊ะยะ หยุดนะ จะทำอะไร”            “เสียวหรือเปล่าถ้าเสียวก็ปล่อยให้พี่ทำ”            ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามือของพี่เปาเหมือนมือวิเศษพอลากผ่านตรงไหนก็เสียวซ่านตรงนั้น จู่ ๆพี่เปาก็โน้มหน้าลงมาใกล้เหมือนกำลังจะจูบแต่แล้ว...            จ๊วบ!            “อ๊ะ อ๊า อ๊า อ๊า อื้อ”            ปากหนาเม้มขบลงที่เม็ดบัวสีชมพูเข้มก่อนจะส่งลิ้นร้อนเลียวนที่รอบฐาน จากนั้นก็ทำสลับไปมาหัวนมผมถูกดูดดุนหนักหน่วงจนมันตึงเต่งราวกับผู้หญิงพอพี่เปาเห็นก็พอใจหันไปเล่นอีกข้างหนึ่ง แต่แล้วจู่ ๆ ผมก็รู้ทันความคิด            "อ๊ะอื้อ ไม่ มะ ไม่เอาตรงนั้น”            ช่วงล่างที่ถูกเมินมานานกลับรู้สึกถึงบางอย่างที่ช่องทางลึกปากหูรูดผมขมิบถี่เพื่อปกป้องความบริสุทธิ์เอาไว้            “ผ่อนคลายนะรับรองสีน้ำจะลืมไม่ลงเลย”            พี่เปากระซิบหูผมก่อนขะหันมามองหน้าเราสบตากันครู่ใหญ่ก่อนที่พี่เปาจะโน้มหน้าเข้ามาและจุ๊บลงบนหน้าผากเป็นอะไรที่อ่อนโยนที่สุดในโลกที่ผมเคยสัมผัส แถมยังมาจากคนที่ผมเคยชอบสมัยเด็ก            “พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้สีน้ำเจ็บ”            น้ำเสียงมั่นคงดูจริงใจทำให้ผมคิดหนักสุดท้ายก็พยักหน้ารับเพราะเชื่อว่าพี่เปาไม่ทำผิดสัญญาแน่            “อะอือ พี่สัญญาแล้วนะ”            “ครับพี่สัญญา”            ตอนนั้นเองที่เราสองคนประกบริมฝีปากเข้าหากัน            “อ๊ะอ๊ะ อืม อ่าส์ จุ๊บ จ๊วบ”            แม้จะรู้สึกเจ็บแสบที่ช่องทรวงแต่ผมเชื่อในตัวพี่เปาเลยปล่อยผ่านแล้วโฟกัสกับลิ้นร้อนที่บุกทะลวงเข้ามาในโพรงปาก            พี่เปาถอนหน้าออกปล่อยให้ผมเคลิบเคลิ้มกับรสชาติหวานติดลิ้นจากนั้นก็ถดตัวลงไปที่ปลายเตียงดังเดิม ขาของผมทั้งสองข้างถูกจับยกสูงขึ้นแก้มก้นแหกกว้างจนเริ่มไม่มันใจในตัวเอง            “อ๊ะพะ พี่เปา อื้อ มัน สะ เสียว”            ผมรู้สึกชื้นแฉะที่ปากรูเหมือนมีอะไรบางอย่างทั้งเปียกทั้งร้อนถูวนไปมาความกระสันซ่านเหมือนไฟฟ้าที่ช็อตตามเส้นประสาท มันจี๊ด ๆไปทั่วร่างกายอย่างไม่สามารถกดทับหรือห้ามเอาไว้ได้            “น้ำพี่เองก็ทนไม่ไหวแล้ว ทำให้พี่บ้างสิ”            ว่าแล้วเจ้าตัวก็ลุกขึ้นพรวดเต็มความสูงจากนั้นถอดกางเกงออกจนแก่นกายมหึมาที่ซุกซ่อนอยู่ด้านในดีดผึงโชว์ตัว สิ่งนั้นค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ใบหน้าของผมทีละนิดทีละนิดจนอดกลืนน้ำลายไม่ได้ใหญ่ขนาดนี้จุกปากตายแน่ ๆ ไอ้น้ำ             พี่เปายืนแอ่นสะโพกส่งให้แท่งกลางลำตัวดูโดดเด่นยาวเต็มลำผมไล่สายตามองตั้งแต่บริเวณหัวที่บานสวยเหมือนเห็ดโตเต็มวัยสีแดงสดต่อมาคือคอหยักโดยหนังหุ้มปลายถอกรั้งจนสุดโคนท่อนลำยาวตรงส่วนปลายงัดขึ้นเล็กน้อย เพียงแค่จินตนาการว่าถูกมันยัดเข้ามาในปากก็จุกจนแทบหายใจไม่ออก            “ไหนเด็กดีอ้าปากให้หมอวัดไข้หน่อยสิครับ”            พี่เปาจับมันมาทาบลงบนริมฝีปากผมเม้มหลบเพราะความกลัวในความใหญ่โตพี่เปาเลยทำการจับดุ้นเขื่องแล้วเสียดสีกับไปมาเพื่อหาจังหวะยัดผ่านปราการกั้น            “อย่าดื้อกับคุณหมอสิครับไม่งั้นหมอจะฉีดยานะ”            พอเห็นสายตาของพี่เปาที่เปลี่ยนเป้าหมายพี่มันหันไปมองยังช่วงล่างทำเอาผมใจหายวูบรีบเผยอปากออกทันที            “ดีมากครับคนไข้หมอขอวัดไข้หน่อยนะ”            เล่นบ้าอะไรของพี่มันก็ไม่รู้มามงมาหมอคนไข้อะไรกัน คิดว่ากำลังโรลเพลย์อยู่หรือไง            “อ๊อกอ๊อก อื้อ อ๊อก”            ผมพยายามยัดมันเข้ามาในลำคอแต่จนแล้วจนรอดก็ปล่อยผ่านได้เพียงแค่ส่วนหัวเพราะมันใหญ่คับปากสุด ๆ กลัวจะขาดอากาศตายหากกลืนเข้าไปหมดลำ            “อูวววซี๊ดดด ปากนุ่มมาก น้ำ ปากน้ำโคตรดีเลย อ่าส์”            ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำชมของพี่เปาหรือเปล่าทำให้ผมค่อย ๆ ขย้อนส่วนที่เหลือเข้ามาได้ทีละน้อยแต่แล้วก็ติดปัญหาตรงที่มันมาชนกับผนังคอ เหมือนจะสำลักพอพี่เปารับรู้เลยรีบถอนของตัวเองออก            “เฮือกสูด อ่า แค่ก แค่ก แค่ก”            ทันทีที่สิ่งแปลกปลอมหลุดออกจากปากผมรีบโกยเอาอากาศเข้าปอดเต็มที่            “น้ำรู้ไหมว่าตอนนี้หน้าน้ำโคตรเอ็ก ทำเอาพี่แทบอดใจไม่ไหว”            “พะพูดอะไร อ่า แค่ก”            เพราะประโยคนั้นเล่นเอาผมตั้งตัวไม่ได้ไปไม่เป็นเลยทีนี้ไม่เคยเห็นด้านนี้ของพี่เปาเลย ทึ่งฉิบหายอิจฉาแฟนมันในอนาคตคงตกหลุมรักมันวันละหลายครั้ง            “พี่ทำให้น้ำบ้างนะผลัดกัน”            อยู่ๆ พี่เปาก็กลับไปที่ช่วงล่างของผม ตอนนี้น้องน้อยนอนกึ่งแข็งกึ่งอ่อนพี่เปาเลยทำการใช้มือคลอเคลียจากนั้นเริ่มทำการใช้ปาก            “อ๊ะพี่เปา ทำอะไร”            ไม่คิดมาก่อนว่าพี่เปาจะกล้าทำแบบนี้เอ็นเนื้อของผมเริ่มชูชันตั้งตรงเมื่อถูกลิ้นร้อนเลียไล้ตรงส่วนปลายพี่เปาทำเก่งมากมันส่งลิ้นชอนไชไปยังจุดเสียวจนผมอดไม่ได้ที่จะเกร็งเท้าจิกที่นอน            “อ๊ะตรงนั้น อื้อ โอ๊ย ซี๊ดดด”            มันเสียวมากเมื่อถูกลิ้นวนอยู่ตรงหัวเพราะมีเส้นประสาทมากที่สุดรวมไปถึงบริเวณเงี่ยงโคนอันเป็นส่วนอ่อนไหว เพียงแค่แตะเบา ๆ ก็เสียววาบไปทั้งตัว            “อือพะ พี่เปา จะทำอะไร”            เหมือนตอนนี้ร่างของผมแหลกเหลวไม่สามารถควบคุมอะไรตัวเองได้เลยเพราะลีลาของพี่เปาสั่นสะท้านไปทั่วทุกทิศ จู่ ๆ พี่แกก็ลงไปคุกเข่าที่ปลายเท้าแล้วเลียนิ้วเท้าของผมอย่างไม่รังเกียจ            “อ๊ะอย่า มันสกปรก”            พี่เปาไม่ฟังทำต่อเนื่องจากนั้นลากลิ้นยาวมาที่ขาอ่อน ทุกจุดที่สัมผัสเหมือนมีไฟฟ้าเบา ๆ ช็อตเป็นระยะน้องชายผมกระดกหงึก ๆ จนน้ำหล่อลื่นสีใสไหลเยิ้มออกมา            “อ๊าโอววว อูววว”            ผมร้องเสียงหลงเมื่อลิ้นของพี่เปาลากผ่านจนมาถึงประตูหลังผนังเนื้อถูกสองมือแบแบะออกจนเห็นเป็นร่องกลีบขมิบถี่ความรู้สึกแรกที่ถูกลิ้นทะลวงเข้ามาคือความแปลก แต่เป็นความแปลกที่รู้สึกดี            พี่เปาเกร็งลิ้นแล้วแหย่เข้ามาก่อนจะเอาออกทำแบบเดิมหลายครั้งจนผมคุมลมหายใจตัวเองไม่ได้            “ผ่อนคลายครับน้ำอย่าเกร็งนะ แพล็บ แพล็บ แพล็บ”            พี่เปาถอนหน้าออกมาสั่งผมทำตามอย่างว่าง่าย            “ต่อไปหมอขอตรวจหน่อยนะครับ”            ไอ้พี่บ้ายังเล่นไม่เลิก            “อ๊ะอึก อุก”            อยู่ๆ พี่เปาก็เปลี่ยนจากลิ้นมาเป็นนิ้วมือ สถานะความแข็งมันต่างกันผมรู้สึกจุกอกจนร้องไม่ออกพี่เปาแช่นิ้วคาเอาไว้ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาแล้วจูบปากอีกครั้ง            ผมเริ่มรู้สึกดีและหลงไปกับสิ่งที่พี่เปามอบให้ประสบการณ์ในอดีตที่ผ่านมาไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับผมมาก่อน ส่วนมากนัดกันทำตามสเต็ปเสร็จกิจก็แยกย้าย การกระทำที่อ่อนโยนแบบนี้มีพี่เปาเป็นคนแรก            “ต่อไปหมอจะฉีดยาแล้วนะครับ”            “ตะแต่ แต่ว่า เข็มของหมอใหญ่ไป”            ผมเล่นตามบทที่พี่เปาปูมันยิ้มชอบใจเล็กน้อยแล้วก้มกระซิบที่ข้างหู            “ถึงเข็มหมอจะใหญ่แต่ถ้าฉีดยาตัวนี้เข้าไปแล้วจะหายเร็วนะครับ”            หน้าของผมร้อนผ่าวเพียงได้ยินประโยคนั้น หมายความว่ายังไง จะฉีดยาเข้ามา อย่าบอกนะว่า พี่เปาจะสด            “ดะเดี๋ยวก่อนครับ พี่เปาจะไม่ใส่ถุงหรอ”            “ไม่ต้องกลัวพี่ไม่เคยสดกับใคร และคนล่าสุดก็เกือบปีแล้ว”            “ไม่ใช่...หมายถึงผมพี่ไม่กลัว...”            “พี่เชื่อใจน้ำน้ำล่ะเชื่อใจพี่หรือเปล่า”ผมเองก็ไม่เคยสดกับใครแต่แปลกใจที่พี่เปามันกล้าและเชื่อใจผมขนาดนี้“อือ”ผมพยักหน้ารับพอได้คำตอบพี่เปาจับแก่นกายตัวเองชักจนแข็งเต็มที่จากนั้นก็บรรจงยัดเข็มเล่มใหญ่เข้ามาในตัวของผมมันทั้งจุกทั้งเจ็บแต่ไม่ได้เจ็บมากอะไรนักเพราะเบิกทางมาแล้วถึงกระนั้นก็ยังกลั้นความรู้สึกไม่ได้อยู่ดีจนมีน้ำตาซึม“น้ำเจ็บหรอพี่ขอโทษนะ”พี่เปาเอาหน้ามาแนบกับผมแล้วแลบลิ้นเลียรสชาติของน้ำตาที่ไหลลงข้างแก้มสีหน้าพี่เปาดูเจ็บปวด“พี่เอาออกก่อนนะ”พี่เปาเตียมถอนตัวออกทว่าผมกลับไม่อยากให้เป็นแบบนั้นจึงขมิบหูรูดให้ตอดรัดเอาไว้“อ๊าาาส์ อื้อ”โคตรเสียวเลยตอนที่ขมิบรูแล้วถูกเข็มอันใหญ่ครูดผนังเนื้อ“นะ น้ำทำอะไร”“มะ ไม่ต้องไม่เอาออก อื้อ โอ๊ยยย”แม้จะรู้สึกทรมานกับการที่ผิวเนื้อของสองเราเสียดสีกันแต่ผมกลับมีความรู้สึกดีแปลก ๆ จนไม่อยากถอดถอนมันออกไป“นะ น้ำถ้าไม่หยุดตอนนี้ พี่จะหยุดไม่ได้แล้วน”"ความเสียวเริ่มแทนที่ความรู้สึกทั้งปวงเป็นรสชาติที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อน“อือถ้าพี่หยุด ผมจะต่อมันเอง”ไม่รู้อะไรทำให้พูดออกไปแบบนั้น“หึหึลามกมากเลยนะคำพูดนี้น่ะ...พี่ชอบ”ทันทีที่พูดจบแท่งเนื้อในลำตัวเริ่มขยับเข้าออก ผมได้แต่บีบคั้นตัวเองกลัวจะเสร็จไปเสียก่อนเพราะทุกครั้งที่แก่นเนื้อครูดคราดกับผนังลำไส้ ความเสียวมันแล่นแปลบไปทั่วหนักกว่าตอนถูกลงลิ้นอีก“พี่ขอเปลี่ยนท่าก่อนนะ...เจ็บมือไหม?”พี่เปาขยับมานอนอยู่ข้างกายแล้วซ้อนอยู่ด้านหลังให้ผมชูแขนขึ้นเพื่อมือจะได้ลดความเสี่ยงจากการปะทะ“ไม่เจ็บไม่เป็นไรครับ”“พี่อยากทำแบบนี้มานานแล้วขอให้พี่ชื่นใจหน่อยนะ”ว่าจบพี่เปาก็ไซร้คอผมแถมยังดูดจนเป็นรอยแดงสร้างตราประทับบ่งบอกความเป็นเจ้าของ“อ๊ะ พี่เปา สะเสียว”พอเล่นคอจบก็ซุกหน้าผ่านรักแร้ไปเลียไล้ที่ยอดอกหลายจุดบนร่างกายถูกกระตุ้นจากคนตัวสูงผมเริ่มรับความเสียวที่พรั่งพรูต่อเนื่องไม่ไหว“น้ำ”“ครับ”“คบกับพี่ไหม”“อ๊ะ อ๊าอะไรนะ”อยู่ ๆพี่เปาเพิ่มแรงกระแทก เหมือนอวัยวะภายในผมจะได้รับการกระทบกระเทือน“คนกันนะเป็นแฟนพี่นะ พี่ชอบน้ำมานานแล้ว คบกับพี่ได้ไหม”“อะ อือผมเองก็ชอบพี่มานานแล้ว”พอได้ยินแบบนั้นพี่เปายิ่งกระแทกแรงเข้ามาอีกตัวผมที่รับแรงต่อส่งถ่ายเข้ามาทำให้น้องชายที่แข็งผงาดดีดตีหน้าท้องพี่เปาจึงยื่นมือมาจับมันชักไปพร้อม“โอ๊ย จะแตกจะแตกแล้วน้ำ พี่จะแตกแล้ว”“อือผมเองก็จะเสร็จจ็จแล้วกดหกดดกดฏโฌฏโฌฐญญฌ
แล้ว อ๊ะ อ๊ะ อ๊า”            “ซี๊ดแตกพร้อมกันนะ พี่จะฉีดยาแล้วนะ รับเข้าไปนะ ซี๊ดดด”            หลังจากน้ำแตกพี่เปาดึงร่างของผมเข้าไปกอดแล้วหอมแก้มอยู่นานสองนานโดยที่ส่วนนั้นคาค้างภายในไม่หลุดออก            “หลังจากนี้พี่จะดูแลน้ำเอง พี่สัญญาว่าจะไม่ให้เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีก”            มือหนาลูบเบาๆ ที่รอยตะขาบหน้าท้องอีกครั้ง ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันพี่เปายังคงเป็นผู้ชายที่ผมชอบมากที่สุดและยิ่งชอบเข้าไปใหญ่เมื่อรู้ว่าที่พี่เปาเลือกเรียนสายอาชีพนี้เพราะอยากคอยดูแลผมเนื่องจากเหตุการณ์ในครั้งอดีต            “น่ารักที่สุดเลยครับผัวของผม”            “หืม...เรียกพี่ว่าไงนะ”            “...ผัว”            “น้ำอย่าเล่นกับระบบนะ”            ผมขมิบช่องทางหลังรัดของพี่เปาและเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงเข็มของพี่เปาเริ่มขยายตัวขึ้นอีกครั้งจนคับรูไปหมด            “อ่อยพี่ขนาดนี้คืนนี้อย่าหวังว่าจะได้นอนเลย”
__________
Talkขอโทษที่หายไปนานเลย ตอนนี้เรื่องสั้นที่เขียนไว้ลงหมดแล้ว และช่วงนี้กำลังวุ่นกับการเขียนเรื่องยาวแบบด้นสด ใครอยากอ่านแนวไหนหรือมีไอเดียอะไรโยนมาได้เลยครับ ตอนนี้เปิดรับทุกความเห็น อิอิ
*ขอฝาก "มหาลัยสายเสียว" กำลังออนแอร์ อาจจะนำมาลงที่นี่สัปดาห์ละตอน เริ่มวันอาทิตย์หน้าครับ ฝากด้วยค้าบ

Boyz2515 โพสต์ 2026-8-18 17:50:47

ขอบคุณครับ

obchoeitoh โพสต์ 2026-8-18 14:04:10

ขอบคุณครับ

tjkung โพสต์ 2026-8-18 06:31:54

ข อ บ คุ ณ ค รั บ

Petepatkinson โพสต์ 2026-8-3 08:14:27

ขอบคุฟน

Goplay โพสต์ 2026-8-3 03:13:54

แตกในแบบนี้ระวังพี่ชายจะตีหัวแตกนะ

Boyz2515 โพสต์ 2026-8-2 17:34:26

ขอบคุณครับ

AppleOfMyEye โพสต์ 2026-8-1 16:07:09

เสียว

kenjiro69 โพสต์ 2026-7-25 02:17:16

ขอบใจ

Mayurikuro โพสต์ 2026-7-23 23:42:00

เสียวเหมือนเดิมเลยครับ ในที่สุดก็กลับมาแล้ว

Rafacious โพสต์ 2026-7-23 00:11:05

ขอบคุณครับ

phitchapat2 โพสต์ 2026-7-21 23:24:52

ขอบคุณครับ

qqqqqppppp โพสต์ 2026-7-21 23:23:12

ดี

Boyz2515 โพสต์ 2026-7-21 21:13:29

ขอบคุณครับ

Obamix โพสต์ 2026-7-21 20:30:59

ขอบคุณมากๆเลย

IamG โพสต์ 2026-7-21 20:07:15

ขอบคุณมากครับ

nuangnut1996 โพสต์ 2026-7-21 19:47:58

สนุกมากครับ

Nukinho โพสต์ 2026-7-21 17:50:41

สุดยอดเลยครับ น่ารักดีครับ

transilvania โพสต์ 2026-7-21 03:15:11

ขอบคุณครับ

bigdure โพสต์ 2026-7-21 01:36:44

ขอบคุณครับ
หน้า: [1] 2
ดูในรูปแบบกติ: อุบัติเหตุนำพา