จับพ่อตาทำเมีย-4
ขอบคุณนะครับที่ชอบกัน โดยเฉพาะคุณ สุริโย หรือท่านอื่นๆที่ส่งเซนนี่มา พอให้ผมต่อลมหายใจในการอ่านเรื่องของท่านอื่นๆกลิ่นคาวคลุ้งของน้ำกามอาบไปทุกอณูของห้องที่ตายงนอนอยู่ ร่างของพ่อตาเตรียมจะขยับลงจากเตียง
"อะ โอยยยย" เสียงแหบแห้งดังขึ้นข้างตัวของไอ้แคล้ว เสียงนั้นดังพอจะทำให้มันลืมตาตื่น
"พ่อ เป็นอะไร" มันรีบลุกขึ้นก่อนจะประคองตายงที่นั่งอยู่ให้นอนลงอีกครั้ง
"ก็เจ็บตูดสิวะถามมาได้ มึงเล่นกระแทกเอาๆไม่พัก กูบอกให้พอมึงก็ไม่พอ" ตายงนอนนิ่วหน้าและบ่นไอ้แคล้วไม่หยุด
ไอ้แคล้วรีบลุกออกจากเตียงและหายออกไปจากห้องนอนของมัน ก่อนมันจะกลับมาพร้อมยากินและยาทา
"กินยาก่อนนะพ่อ เดี๋ยวฉันทายาให้" น้ำเสียงของมันอ่อนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
ท่าทางแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่ตายงคุ้นเคย เพราะปกติทั้งคู่มักจะเถียงและใช้น้ำเสียงที่กระโชกโฮกฮากใส่กันเสียมากกว่า
"มึงจะทำอะไร!" ตายงร้องเสียงหลงเมื่อไอ้แคล้ว ปลดปมก่อนจะดึงผ้าขาวม้าทิ้งไปจากร่างกายของตายง
"ทายาให้พ่อไงจ๊ะ อย่าดื้อแล้วแหกขาให้ฉันด้วย" น้ำเสียงที่จริงจังของไอ้แคล้วทำให้ตายงทำตามอย่างช้าๆ
แต่ถึงอย่างนั้นมันก็หน้าอายอยู่หรอกที่จะนอนแหกขาให้ลูกเขยทายาให้ บ้านอื่นปกติเขาทำกันที่ไหน
ใบหน้าของตายงแดงก่ำ เมื่อตนแยกขาให้ไอ้แคล้วดู
ตาไอ้แคล้วเเวววับ ภาพของพ่อตาที่แหกขาให้มันทายานั้นทำให้แท่งเนื้อของมันดันผ้าจนปวดไปหมด
ไอ้แคล้วจับจ้องเส้นขนสีดำที่ประปายตามแก่นกายและรูด้านหลัง ภาพที่เห็นช่างยั่วอารมณ์มันเหลือเกิน
นิ้วของไอ้แคล้วจกยาจากตลับ ก่อนจะทาลงบนรูรักด้านหลังอย่างเบามือ
"สะ เสร็จยัง"
"ยัง ต้องทาข้างในด้วย" ไอ้แคล้วยิ้มร้ายก่อนจะดันเข้าไป มันชักเข้าชักออกอย่างช้าๆ
"พอแล้วๆ!" ตายงดันมือมันออก ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบผ้าขาวม้ามาสวม
"กูจะไปทำกับข้าวมึงก็เตรียมตัวไปนาได้แล้ว เดี๋ยวสายแล้วแดดมันจะร้อน"
ท่าทางของตายงดูดีขึ้น วันนี้ก็คงจะหาย ระบมดี
แต่ก่อนที่ตายงจะได้ออกจากห้องก็โดนไอ้แคล้วจับมานอนลงที่เตียงอีกครั้ง
"จะรีบไปไหนยง ยังง่วงอยู่เลยนอนด้วยกันก่อน" ไอ้แคล้วใช้แขนของมันโอบรัดตายงให้กระชับก่อนจะหอมหัวตายงเสียงดังฟอด
"ไอ้แคล้ว! ปล่อยกูนะ" ตายงดิ้นคลุกคลักอยู่ในอ้อมแขนไอ้แคล้ว แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้
"ถ้ายังดิ้น ระวังไอ้แคล้วน้อยตื่นแล้วจะไม่ได้นอนดีๆนะยง" น้ำเสียงนั้นหยอกเย้า แต่ทำให้ตายงยอมนอนนิ่งๆได้ แต่ก็ยังคงได้ยินเสียงด่ามาจากปากเล็กๆนั่น
"ไอ้เหี้*แคล้วได้ทีเอาใหญ่เลยนะมึง กูเป็นพ่อมึงนะ! เรื่องเมื่อคืนก็ลืมมันไปซะ" ใบหน้าของพ่อตาเงนขึ้นมองหน้าไอ้แคล้วเขม็ง
"อะไรกัน เมื่อคืนยังนอนเรียกฉันว่าผัวอยู่เลย พอเช้าจะทิ้งกันแล้วหรือ"
ตุบ!
ตายงเอื้อมมือไปฟาดลงบนอกไอ้แคล้วอย่างแรง "ไอ้แคล้ว!"
"ไม่ต้องเขินหรอก ฉันรู้ว่าพ่อก็อยากเอากับฉันอีก"
"มั่นหน้าจริงๆ มึงคิดไปเองทั้งนั้นใครอยากจะเอากับมึงอีก ปล่อยกูได้แล้ว" ตายงส่ายหัวแล้วใช้น้ำเสียงที่เอือมระอาตอบกลับไป
ไอ้แคล้วที่ตอนแรกมันมั่นใจว่าตายงชอบมันแต่คำพูดดังกล่าวเริ่มเปลี่ยนความคิดเมื่อเจอคำพูดจากพ่อตาของมันเอง
ความรู้สึกแปลกๆที่มันคุ้นเคยก่อตัวขึ้น มันรู้สึกน้อยใจเหมือนที่เคยเป็นกับเมียที่ตายไปแล้ว
ไอ้แคล้วปล่อยแขนออกจากตายง ก่อนจะลงจากเตียงและสวมผ้าขาวม้าและเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้ตายนอนงงงวยอยู่บนเตียง
"ไอ้โง่แคล้วเอ๊ย! มึงนี่มันบื้อจริงๆ" ตายงด่ามันตามหลัง ก่อนจะทิ้งกายนอนลงบนเตียง
พ่อตาของไอ้แคล้วยังคงนอนอยู่บนเตียงรอให้ไอ้แคล้วกลับมา ผ่านไปครู่ใหญ่ตายงก็ได้ยินเสียงรถมอไซค์ของไอ้แคล้วที่ดังขึ้นก่อนจะเบาลงเมื่อเสียงนั้นไกลออกไป
ตายงถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นและจัดการอาบน้ำและเตรียมตัวทำกับข้าวตามปกติ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตายงจอดรถมอไซค์ ก่อนจะเดินไปตามคันนาจุดหมายคือเถียงนาที่ทำไว้ให้ไอ้แคล้วไว้พักเหนื่อยและหลบแดด ปิ่นโตที่ใส่กับข้าวถูกวางลง ก่อนที่ตายงจะสอดส่องสายตาหาลูกเขยของตน
ไอ้แคล้วที่เห็นตายงก็ทิ้งอุปกรณ์ในมือ ก่อนจะเดินมาที่เถียงหน้า มันยังคงน้อยใจอยู่จึงตั้งใจจะไม่พูดคุยกับตายง เพียงแค่จะเดินไปกินข้าวให้หายหิวก็เท่านั้น
ตายงมองลูกเขยของตนที่ใส่เพียงผ้าขาวม้าและเปลือยท่อนบน ด้วยแดดที่ร้อนทำให้เหงื่อของไอ้แคล้วชุ้มตัวไปหมด ท่อนเนื้อที่อยู่ในผ้าขาวม้าแกว่งไปมาคงเพราะมันไม่ได้ใส่กางเกงใน
หึ! ทำเป็นน้อยใจกูไม่ยอมเข้าห้องไปเปลี่ยนผ้าให้ดีๆ ร้อนตายไปซะ!
ตายงได้แต่บ่นด่ามันตามความเคยชิน แต่ตอนนี้ถ้าพูดไปแบบนั้น ไม่หวังไอ้แคล้วคงน้อยใจร้องไห้เป็นแน่
"กูเอาข้าวมาให้"
"....."
ไอ้แคล้วเดินผ่านตายง ก่อนมันจะนั่งและเริ่มกินข้าว อย่างเงียบๆ
ตายงยังคุยกับมันอีกสองสามประโยคแต่มันก็ไม่ตอบอะไร จนกระทั่งมันกินข้าวเสร็จ มันก็ยังคงเงียบ
"มึงนี้มันขี้น้อยใจจริงๆ จะให้กูทำยังไงมึงถึงจะหายน้อยใจฮะ ไอ้แคล้ว" ตายงหงุดหงิดที่มันไม่ยอมพูดกับตนสักทีจึงไปยืนอยู่ตรงหน้ามัน
ไอ้แคล้วนั่งลงบนเถียงนา ก่อนจะดึงผ้าขาวม้าออก ทำให้ตอนนี้ร่างกายใหญ่โตของมันเปลือยเปล่า แท่งนั้นเริ่มแข็งตัวก่อนจะกระดกชี้หน้าตายง
"ปลอบใจไอ้แคล้วน้อยสิยง มึงทำมันเสียใจนะรู้มั้ย"
"มึงนี้มัน! ...." ตายงหมดคำจะพูด แต่สายตาก็ยังมองไปที่แท่งเนื้อของไอ้แคล้ว ดวงใจของพ่อตาเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น
กลิ่นกายของไอ้แคล้วคลุ้งจนตายงเสียวท้องน้อย ความรู้สึกเงี่ยนตีตื้นขึ้นมาจนตายงเดินเข้าไปจับแท่งเนื้อนั้นก่อนจะอมและเลียให้มัน
รสชาติที่เค็มเหงื่อและกลิ่นความเป็นชายนั้นเป็นยาปลุกอารมณ์ตายงได้อย่างดี
"อ๊าาาายง มึงเลียเก่งจังวะ" น้ำเสียงนั้นแหบห้าว ใบหน้าของไอ้แคล้วเชิดขึ้นด้วยความเสียว
ตายงดูดเลียจนแท่งเนื้อนั้นชุ้มไปด้วยน้ำลาย
"มึงนอนลงไปสิ กูจะเลียให้มึงหายน้อยใจกูเลย" ตายงพูดก่อนจะยิ้มหื่นใส่มัน
ไอ้แคล้วยอมทำตามแต่โดนดี มันนอนลง ก่อนที่ตายงจะมานอนทาบทับกับมัน ใบหน้าของพ่อตาซุกลงกับจักแร้ของไอ้แคล้วก่อนจะซูดดม เล็กๆและเลียไปทั่ววงแขนทั้งอมทั้งเลียจนวงแขนของไอ้แคล้วนั้นเปียกชุ้ม
จักแร้ของไอ้แคล้ว ทั้งเปียกเหงื่อผสมกับน้ำลายของตายง
"อาาา มึงไม่เหม็นหรือยง" ไอ้แคล้วที่เสียวได้ที่ ถามออกไป
ตายงไม่ตอบ แต่เลื่อนตัวลงไปด้านล่างของไอ้แคล้ว ก่อนจะจับไอ้แคล้วแหกขาและแวกรูตูดของมันออกจึงได้พบกับรูสีดำที่มีเส้นขนดำแซม สีหน้าไอ้แคล้วแดงก่ำด้วยความเขินอาย
กลิ่นเหงื่อจากร่องตูดของไอ้แคล้วทำให้ตายงเสียวในท้องและเกิดอารมณ์มากยิ่งขึ้น ตายงก้มลงไปหารูของไอ้แคล้ว ก่อนจะเลียกินน้ำเหงื่อและสูดดมอย่างกับคนโรคจิต
"อา ไอ้ยงกูเสียวรูฉิบมึงกล้าเลียได้ไงวะ เอาเลย เอาลิ้นมึงแหย่เข้ามาสิ"
ตายงจับก้นแน่นๆนั้นแหวกออกก่อนจะดันลิ้นเข้าไป ทั้งตวัดเลียและแยงลิ้น เสียงครางนั้นดังไปทั่วบริเวณ ประหนึ่งไม่กลัวว่าจะมีคนมาเห็น
เอวหนาของไอ้แคล้วล่อนใส่หน้าของพ่อตาไปมาด้วยความซ่านเสียว
"มึงจะหายน้อยใจกูได้รึยัง" ตายงเงยหน้าขึ้นมาถามไอ้แคล้วที่นอนอยู่
ใบหน้าของไอ่แคล้วแดงก่ำ มันลุกขึ้นนั่งก่อนจะดึงตายงมากอด
"ยง กูรู้สึกแบบเดียวกับลูกสาวมึงนะ" ไอ้แคล้วหลุดปากออกมา ก่อนจะดึงตายงมาจูบ
โดยที่มันไม่คาดคิด มือของตายงตบลงบนหัวของไอ้แคล้วอย่างไม่ปรานี
"โอ๊ยยย พ่อ!ฉันเจ็บนะ" ไอ้แคล้วยกมือกุมหัว ก่อน
"มึงเอากับกู! แต่ยังคิดถึงลูกกูอีกรึ" ตายังเตรียมจะหันหลังกลับด้วยความไม่พอใจ แต่ไม่ทันไอ้แคล้วที่ดึงอีกฝ่ายเข้ามาซบที่อก
"ฟังก่อนสิ ตอนนี้ข้าชอบพ่อนะ" น้ำเสียงนั้นออดอ้อนจนตายงใจเย็น ความเขินอายเข้ามาแทนที่
"เออ!" ตายงตอบกลับด้วยความเก้อที่เข้าใจผิด ตายงรู้สึกตัวว่าสองวันนี้เขาผีเข้าผีออกอยู่ตลอด แต่สิ่งนี้ไม่ใช่ความผิดเขา เป็นความผิดไอ้แคล้วต่างหากล่ะ
"ถ้าพ่อยังไม่เชื่อ ฉันจะทำให้พ่อเชื่อเอง" ใบหน้าของไอ้แคล้วยิ้มร้าย
เห็นทีตายงคงเจ็บเอวไปอีกพักใหญ่
ร่างขาวจั๊วะของตายงนอนอยู่บนเถียงนา โดยมีไอ้แคล้วที่กำลังโลมเลียทั้งร่างนั้นอย่างไม่นึกรังเกียจ
"ผิวเนียนจังเลยจ่ะเมียจ๋า" ไอ้แคล้วทั้งเลียและเพ้อทุกครั้งที่มันสัมผัสตายง
"ตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยเจอผิวใครเนียนขนาดนี้มาก่อนเลยว่ะ แบบนี้ฉันคงหนีไปไหนไม่รอดแล้วจ่ะเมียจ๋า"
"ถ้ามึงยังกล้าลองไปเอากับคนอื่นอีก ก็ลองสิว่ะไอ้แคล้ว!" ตายงยกหัวขึ้นมามองไอ้แคล้ว ก่อนจะชี้หน้ามัน
"ไม่กล้าจ่ะ"
ตายงมองไอ้แคล้งที่ยิ้มอย่างกับหมาโง่ ก่อนที่ตายงจะเปลี่ยนท่าให้มันเอาแบบง่ายๆ
ไอ่แคล้วมองพ่อตาของมัน ที่แหกขาทั้งสองข้างออกจากก่อน โชว์รูด้านหลังที่กำลังขมิบถี่ๆราวกับกำลังเรียกหาแท่งเนื้อของมัน
ร่างกายขาวผ่องของชายวัยกลางคนขมิบรูอย่างร่านๆ พร้อมกับเรียกหาไอ้แคล้ว
"มาเย็*กูสักที เงี่ย*ไม่ไหวแล้ว" ตายงใช้น้ำเสียงหวานเอ่ยออกมาซึ่งขัดกับพูดที่หยาบๆ
"ได้เลยจ่ะ"
ไอ้แคล้วซุกหน้าลงไปหารูตายงและตวัดเลียอย่างเนิบนาบ เสียงดูดดื่มนั้นดังจนอารมณ์ของตายงกลับมาอีกครั้ง
เสียงครางหวานนั้นดังเป็นระยะ
ไอ้แคล้วจับแก่นกายของมันจ่อไปที่รูด้านหลังของพ่อตา หลังจากนี้เขาตั้งใจแล้วว่าคนที่จะเป็นผัวตายงต้องเป็นมันเท่านั้น
TBC.
ตายงยั่วสุดอะไรสุด ทุกคนจะได้เห็นฉากไอ้แคล้วกลายเป็นหมามั้ยน้าาา
แล้วใช่ครับ จำเอาไว้ให้ดี ตายงไม่เคยผิด ไอ้แคล้วต่างหากล่ะ
ฝากคอมเม้นพูดคุยเป็นกำลังใจกันด้วยเน้อออ
เจอคำผิดกระซิบได้ครับ ใช้มือถือนิ้วเบียดบ่าไหว
ขอบคุณครับผม เกินต้านจิงๆพ่อตากับลูกเขยคนนี้ยิ่งอ่านยิ่งมุ้งมิ้งยิ่งเสียวววตามตอนต่อไปขอบคุนคับ ขอบคุณครับ แล้วเมียไอ้แคล้วหายไปไหนเหรอครับ ทำเป็นงอนนน ควยลูกเชย สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ มันดี ขอบคุณครับ ดูท่างานนี้มีหมาน้อยตัวใหญ่แน่นอน ยั่วเก่งน่ะพ่อตา{:5_123:} ขอบคุณครับ เสียวอีกแล้ว ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ