[Fic] Gayblue Fantasy : บทที่ 2 : นาวาชายชาตรีกับกลิ่นคาวโลกีย์ที่เริ่มก่อตัว
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย pauly99 เมื่อ 2026-2-20 18:30Gayblue Fantasy : บทที่ 2 : นาวาชายชาตรีกับกลิ่นคาวโลกีย์ที่เริ่มก่อตัว
แสงสีทองส้มของอาทิตย์อัสดงทาบทับลงบนดาดฟ้าไม้ของเรือ Grandcypher ที่จอดสงบนิ่งอยู่ตรงท่าเรือเหาะ บรรยากาศเหนือน่านฟ้าดูสวยงามจนน่าใจหาย แต่สิ่งที่ทำให้เรนแทบหยุดหายใจไม่ใช่ทิวทัศน์รอบข้าง แต่มันคือภาพของผู้ชายหุ่นแน่นหลายคนที่กำลังลำเลียงเสบียงกันอยู่บนดาดฟ้าเรือ
แต่ละคนอยู่ในชุดที่เน้นสัดส่วน ร่างกายกำยำล่ำสัน มัดกล้ามเนื้อขยับเขยื้อนยามยกลังไม้หนักๆจนเหงื่อโซมกาย กลิ่นสาบหนุ่มและความร้อนแรงจากมัดกล้ามที่ผ่านการใช้งานอย่างหนักลอยมาปะทะจมูกจนเรนลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ
สายตาของเรนเริ่มสแกนไปทั่วดาดฟ้าเรือเหมือนเครื่องเอกซเรย์ เขาจ้องมองเป้ากางเกงของลูกเรือแต่ละคนที่ขยับตามจังหวะการเดินบ้างก็เป็นรอยนูนขนาดเขื่องที่ส่ายไปมาภายใต้กางเกงผ้าเนื้อหนา บ้างก็ตุงแน่นจนเห็นเป็นรูปทรงชัดเจน ความเงี่ยนในตัวมันพุ่งพล่านจนน้ำเงี่ยนใสๆ แทบปริออกมาจากปลายหัวหยักที่แข็งขืนประท้วงกางเกง
“เฮ้! ทุกคน! ฉันพาเพื่อนใหม่มาด้วยล่ะ!” เวนตะโกนบอกด้วยเสียงดังกังวาน พร้อมกับลากเรนเข้าไปหากลุ่มผู้นำของเรือ
กัปตัน (Gran) เดินเข้ามาหาเป็นคนแรก เขาอยู่ในชุดนักรบสีฟ้าสดใส ใบหน้าหล่อเหลาจิ้มลิ้มแบบหมาเด็กที่ชวนให้เอ็นดูแต่พอมองต่ำลงไป ร่างกายของเขากลับอัดแน่นด้วยกล้ามเนื้อที่สมส่วน หน้าท้องแบนราบและช่วงล่างที่ดูแข็งแรง
กัปตันจ้องมองเรนด้วยความสงสัยแต่ก็เปี่ยมไปด้วยความเป็นมิตร
“ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันเป็นกัปตันของเรือลำนี้ เรียกกัปตันเฉย ๆ ก็ได้”
ถัดมาคือ แรคคัม (Rackam) ต้นหนเรือร่างสันทัดที่แผ่รังสีความเถื่อนออกมาในทุกขุมขน เขาคาบบุหรี่ไว้ในปาก พ่นควันสีจางออกมาพลางหรี่ตามองเรนอย่างพิจารณา สายตาเสือร้ายคู่นั้นทำให้เรนเสียวสันหลังวาบ
ร่างกายของแรคคัมดูจะเน้นไปที่ความคล่องตัว กางเกงหนังสีน้ำตาลของเขารัดแน่นจนเห็นลำควยที่ดูท่าทางจะยาวเฟื้อยซ่อนอยู่ข้างในเรนจินตนาการไปถึงตอนที่แรคคัมพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเขาในขณะที่กระแทกลำควยยาวๆ นั่นเข้ามิดลำคอ... แค่คิดน้ำเงี่ยนก็แทบจะพุ่ง
ส่วน ออยเก้น (Eugen) คือนิยามของความเก๋า รุ่นใหญ่ร่างบึกบึนที่เผยให้เห็นกล้ามแขนเป็นมัด ๆ มีรอยแผลเป็นที่บ่งบอกถึงประสบการณ์คัดท้ายเรือมายาวนาน เขานิ่งเงียบพลางกอดอกพิงกราบเรือ สายตาที่ดุดันจ้องมองเรนราวกำลังอ่านทะลุเข้าไปถึงตับไตไส้พุง
เรนลอบสำรวจเป้ากางเกงของออยเก้นที่ดูอวบอูมเป็นพิเศษตามประสาคนมีอายุแต่ยังฟิตปั๋ง มันนูนเด่นจนน่ากลัวว่า 'ปืนใหญ่'ของลุงคนนี้จะทะลวงรูเขาจนแหกพ่าย
ขณะที่เดินสำรวจเรือ เรนเผลอหลุดปากถามออกไปตามความเคยชินของสายกาชา
“เอ่อ... แล้วคุณไลเรีย กับคุณโรเซตต้า ล่ะครับ? ไปไหนซะล่ะ?”
สิ้นคำถามนั้น บรรยากาศรอบข้างพลันเงียบกริบดุจป่าช้า แรคคัมหยุดชะงักมือที่เช็ดปืนทันที ความกดดันแผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบตัวเย็นเยือกขึ้นมาอย่างน่าขนลุก ออยเก้นขมวดคิ้วเข้มจ้องมองเรนเหมือนมองตัวประหลาดกัปตันทำหน้างงงวยอย่างเห็นได้ชัด
“ชื่อที่นายพูดมา... มันคืออะไรน่ะ?” กัปตันถามด้วยน้ำเสียงสงสัยขีดสุด
“ในอาณาจักรลอยฟ้าแห่งนี้มีแต่ผู้ชายเท่านั้นที่เดินทางและสู้รบ ไม่มีชื่อแปลกประหลาดแบบนั้นหรอก”
แรคคัมสำทับ เสียงของเขาเย็นชาจนเรนใจหายวาบ
'ฉิบหายแล้ว กูลืมไป นี่มันโลกที่มีแต่ควยครองเมืองนี่หว่า!' เรนรีบโบกไม้โบกมือแก้ตัวพัลวัน
“อ๋อ! สงสัยผมจะจำสลับกับนิทานพื้นบ้านน่ะครับ ฮ่า ๆ ๆ ชื่อสมมติในเรื่องเล่าน่ะครับ”
เวนเห็นท่าไม่ค่อยดี เขาจึงรีบเปลี่ยนเรื่องเพื่อลดความตึงเครียด
“เอ้า! เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไปล้างตัวกันเถอะเรน เดี๋ยวฉันพาไปเอง!”
เวนกวาดแขนหนามาคล้องคอเรนแล้วออกแรงลากไปทางห้องอาบน้ำรวมทันที สัมผัสจากท่อนแขนที่ร้อนระอุและเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งๆ ของเวนที่โอบรัดรอบคอ ทำให้จมูกของเรนซุกเข้าใกล้ซอกคอหนา กลิ่นกายเหงื่อๆ ผสมกลิ่นความเป็นชายที่พุ่งพล่านของอัศวินหนุ่มโชยมาปะทะจมูกอย่างจัง กลิ่นมันดิบ มันแรง และมันปลุกเร้าอารมณ์จนควยของเรนกระตุกหงึกๆ ภายใต้กางเกง
“มาเถอะ ห้องอาบน้ำรวมของเรือเรากว้างขวางมาก นายจะได้ผ่อนคลายนะเรน!” เวนพูดพลางหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี
โดยไม่รู้เลยว่าแขกของเขากำลังตื่นเต้นจนตัวสั่น ไม่ใช่เพราะจะได้อาบน้ำ แต่เพราะจะได้เห็น 'ควยยักษ์' ของเขาแบบเต็มตาไม่มีอะไรปิดบังในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้
เรนเดินตามแรงลากของเวนไป สายตาจับจ้องที่เป้ากางเกงตุงๆ ของเวนที่ส่ายไปมาอยู่ตรงหน้าด้วยความหวังอันเปี่ยมล้นในโลกที่ไม่มีผู้หญิง และมีแต่ผู้ชายหุ่นแซ่บขนาดนี้... เขาจะรีดน้ำเงี่ยนของพวกมันทุกคนให้เกลี้ยงเรือเลยคอยดู!
ภายในห้องอาบน้ำรวมของเรือ Grandcypher ไอน้ำสีขาวขุ่นพุ่งพล่านจนบดบังทัศนียภาพไปกึ่งหนึ่ง กลิ่นสบู่หอมสะอาดอบอวลไปทั่วห้อง ตัดกับกลิ่นอายดิบเถื่อนของท้องทะเลที่พัดผ่านเข้ามาตามช่องลม
เวนไม่รอช้า เขาจัดการถอดชุดเกราะหนักอึ้งออกทีละชิ้น เสียงโลหะกระทบพื้นไม้ดัง 'เคร้ง! เคร้ง!' ก้องสะท้อนไปมา ความร้อนระอุแผ่ออกมาจากร่างกายที่ผ่านศึกหนักของอัศวินหนุ่มจนเรนรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่พุ่งสูงขึ้น
เมื่อเสื้อผ้าชิ้นสุดท้ายหลุดออก ร่างเปลือยเปล่าของเวนก็ปรากฏแก่สายตาแบบ Full HD แผ่นหลังกว้างของเขาอัดแน่นด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ มีรอยแผลเป็นจางๆ ประดับอยู่ประปรายพอกะเทินให้ดูขลัง
ก้นแกร่งทรงลูกมะพร้าวสองลูกขาวนวลเด้งสู้สายตายามที่เขาขยับตัวเทน้ำราดไหล่ หยดน้ำใสไหลผ่านร่องอกหนา ลัดเลาะไปตามลอนหน้าท้องสลาตัน ก่อนจะไหลลงไปรวมกันที่โคนขา และเมื่อเวนหันกลับมา เรนถึงกับเข่าอ่อนจนแทบจะทรุดลงไปกับพื้น
ลำควยยักษ์ของเวนที่แม้จะยังไม่ตื่นตัว แต่มันกลับทิ้งตัวยาวพาดพวงไข่ใบเขื่องที่มีขนปุยสีทองปกคลุมจางๆ รูปร่างของมันช่างอลังการหัวหยักสีชมพูเข้มปิดทับด้วยหนังหุ้มปลายบางๆ มันดูยิ่งใหญ่จนน่าเกรงขามและน่าอมให้แก้มตุ่ยในเวลาเดียวกัน ไอน้ำที่เกาะตามลำเนื้อทำให้มันดูมันวาวและเย้ายวนจนเรนแทบจะคุมสติไม่อยู่
“เข้ามาสิเรน ยืนอึ้งอะไรล่ะ?” เวนกวักมือเรียกอย่างร่าเริงพลางเทน้ำราดตัวจนไรขนหน้าอกเปียกชุ่ม
เรนรีบแก้ผ้าออกแล้วก้าวเข้าไปใกล้ ลอบมองลำควยยักษ์ที่แกว่งไกวตามจังหวะเดินของอัศวินหนุ่ม ใจเรนเต้นโครมครามจนจะหลุดออกมานอกอก ความเงี่ยนที่อัดอั้นมานานทำให้ลำควยสีชมพูของเรนแข็งชันโชว์หราประจันหน้ากับเวน แต่เจ้าหมาใหญ่กลับหัวเราะร่วนไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้ง
“โอ้โห! ของนายก็ไม่ธรรมดานี่นา สมเป็นลูกผู้ชายจริงๆ!” เวนชมซื่อๆ ก่อนจะใช้ฝ่ามือหนาขยี้หัวเรนจนหัวสั่น
เรนได้แต่ยิ้มแหย ในใจท่อง 'ยุบหนอ พองหนอ' แต่ควยมันพองจนจะแตกอยู่รอมร่อ เขาพยายามเบือนหน้าหนีจากลำควยยักษ์ตรงหน้าแต่สายตาเจ้ากรรมก็มักจะเหลือบไปเห็นหัวหยักปูดโปนของเวนที่สะบัดไปมาตามจังหวะขัดตัว กลิ่นสบู่อ่อนๆ ผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ ของเวนที่โชยมากับไอน้ำร้อนๆ มันช่างร่านและปลุกเร้าอารมณ์จนเรนแทบจะพุ่งเข้าไปงับหัวควยนั่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด
บนดาดฟ้าเรือที่มืดมิด มีเพียงแสงจากดวงดาวและแสงไฟหรี่จางๆ แรคคัม ออยเก้น และกัปตันนั่งล้อมวงกัน บรรยากาศเงียบสงัดแฝงไปด้วยความกดดัน แรคคัมพ่นควันบุหรี่สีขาวจางออกมา กลิ่นยาสูบฉุนจัดโชยไปตามลม
“ไอ้หนุ่มที่ชื่อเรนนั่น... มันแปลกๆ นะ” แรคคัมเปรยขึ้น น้ำเสียงแฝงความระแวง “พวกนายสังเกตไหม สายตามันไม่ได้จ้องมองที่เป้าหมายภารกิจหรือเรือเลยแม้แต่นิด แต่แม่งจ้องมองที่ ‘เป้า’ ของพวกเราทุกคน สายตามันเหมือนเสือหิวที่มองเห็นเนื้อสดมันดูหิวโหยควยอย่างบอกไม่ถูก”
“เวนมันซื่อเกินไป มันมองทุกคนเป็นเพื่อนหมด ใครมาดีมันก็ต้อนรับ” ออยเก้นเสริมด้วยเสียงต่ำลึกพลางกอดอก มัดกล้ามแขนที่มีรอยแผลเป็นกระตุกตามจังหวะพูด
“แต่ข้าสังเกตเห็นพลังงานบางอย่างจากตัวมัน เหมือนมันมาจากที่อื่น... ที่ที่ไม่ใช่โลกนี้ และไอ้ท่าทางร่านๆ ของมันนั่น ข้าว่ามันจ้องจะเคลมไอ้เวนเป็นคนแรกแน่ๆ”
กัปตันนิ่งเงียบ มองไปยังขอบฟ้าที่มืดสนิท
“ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ถ้าเวนไว้ใจ ผมก็จะรอดูไปก่อน แต่อย่าประมาทก็พอ แรคคัม คอยดูมันไว้ อย่าให้มันล่วงเกินเวนมากเกินไปหรือถ้ามันจะทำอะไรจริง ก็หวังว่ามันจะรับพละกำลังของเวนไหวนะ”
หลังจากเวนพาทัวร์เรือจนจบและขอตัวไปนอนด้วยท่าทางเขินจัดเมื่อเรนชมว่า
"กล้ามอกคุณสวยมากครับ"
เรนก็ได้กลับมายังห้องพักส่วนตัวที่แคบแต่เป็นส่วนตัว เขายืนอยู่หน้ากระจกเงาบานเก่า สำรวจร่างใหม่ที่ระบบมอบให้
ชายหนุ่มผิวขาวเนียนละเอียดราวกับน้ำนม สูงโปร่งมีกล้ามท้องจางๆ พอให้ดูเซ็กซี่ หน้าตาหล่อเหลาคมคายแบบนายเอกในฝันและที่สำคัญที่สุด ลำควยสีชมพูระเรื่อที่ตอนนี้แข็งโป๊กจนปลายหัวปูดโปนขยายใหญ่ออกมา น้ำเงี่ยนใสๆ เริ่มปริ่มออกมาจากรูกลางหัวหยักเขาอดทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
“อ่า... เวน... ควยแม่งใหญ่ฉิบหาย ใหญ่สัสๆ...”
เรนครางต่ำพลางทิ้งตัวลงบนเตียงไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด มือเรียวคว้าหมับเข้าที่ท่อนเนื้อร้อนฉ่าของตัวเอง เขาเริ่มรูดว่าวอย่างรวดเร็วและรุนแรง จินตนาการถึงภาพลำควยมหึมาของเวนที่สะบัดตบหน้าของเขาในห้องน้ำเมื่อครู่ กลิ่นสบู่ผสมกลิ่นกายชายชาตรีของเวนยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูก
“ซี้ด... เวน... ขออมควยหน่อยครับ... อึก... อยากให้คุณเอาควยยัดปากผมแรงๆ... ซี๊ดดดด”
แม้ในความคิดจะร่านแค่ไหน แต่ปากเขากลับครางด้วยถ้อยคำสุภาพเพราะรู้ว่าเวนชอบคนแบบนั้น เขาต้องการล่อลวงให้หมาป่าตัวนี้ตื่นขึ้นมาขย้ำเขา มือเรียวขยับรูดขึ้นลงจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกัน 'ตับ! ตับ! ตับ!' ดังสนั่นไปทั่วห้องแคบๆ เขาจินตนาการถึงน้ำหนักตัวของเวนที่กดทับลงมา แผ่นหลังกว้างที่บังแสงมิด และลำควยยักษ์ที่กำลังทะลวงเข้ามาในตัวเขา
ความเสียวซ่านแล่นพล่านตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาตามไขสันหลังจนสมองขาวโพลน ลมหายใจเริ่มติดขัดและถี่กระชั้นหัวควยสีชมพูของเรนสั่นระริก ปลายหัวปูดปวมจนแทบจะแตกสลาย และเมื่อจินตนาการถึงจังหวะที่เวนระเบิดน้ำกามคาวๆ ใส่หน้า
“อ๊าาาา! เวน!!! น้ำผมแตกแล้ว!!!”
เรนเกร็งกระตุกไปทั้งร่าง แผ่นหลังแอ่นโค้งขึ้นจากเตียง น้ำเงี่ยนขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาเป็นสายแรงสลับเบาพุ่งเปรอะเต็มหน้าท้องแกร่งและง่ามนิ้ว บางส่วนกระเด็นขึ้นไปถึงอก กลิ่นคาวกามดิบๆ คลุ้งไปทั่วห้อง
เรนนอนหอบหายใจถี่ ดวงตาเยิ้มกริ่มด้วยความใคร่ที่ได้รับการปลดปล่อยเพียงชั่วคราว เขานอนแผ่หลาอยู่บนเตียงทั้งที่ร่างกายเปลือยเปล่าและเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามขาวโพน ความเหนื่อยล้าทำให้เขาผลอยหลับไปในทันที โดยที่ลืมนึกทำความสะอาดคราบน้ำกามเหล่านี้แต่จะสำคัญอะไรล่ะ ในเรือที่มีแต่ผู้ชายกล้ามล่ำและควยยักษ์แบบนี้ การตื่นมาในสภาพร่านๆ แบบนี้อาจจะเป็นการเริ่มต้นภารกิจจีบหนุ่มที่ยอดเยี่ยมที่สุดก็ได้
บทที่ 3 กลิ่นคาวในรอยแยกแห่งศีลธรรม สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆนะครับ ขอบคุณครับ ข อ บ คุ ณ ค รั บ {:5_146:}{:5_146:}{:5_146:} สนุกมากครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]