ส้มสีทองกับทำนองด้ายแดง (2/5)
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tokkradoor เมื่อ 2026-2-14 17:30เรื่องนี้แต่งรับตรุษจีน 2569 ให้อ่านฟรีถึงชิวสี่
คิดหวังสิ่งใดขอให้สมหวังสมปรารถนาในปีใหม่นี้ มีแต่ความสุขมั่งคั่ง โชคดีร่ำรวยตลอดปีและขอให้ส้มมงคลพาคุณไปเจอกับคนที่อยู่อีกปลายของด้ายแดงนะครับ
ความเดิมตอนที่แล้วส้มสีทองกับทำนองด้ายแดง (1/5) ตอนแรก--------------------------------------------------------------------------------------------------
ส้มสีทองกับทำนองด้ายแดง (2/5)
บรรยากาศวันไหว้ที่ร้าน ‘แต้จิ้นเส็ง’ เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่ในอกของ เท้ง กลับหนาวอย่างบอกไม่ถูก เท้งไม่พูดอะไรกับภาคสักคำไม่ใช่ว่าไม่อยากพูดแต่เท้งก็หาคำอธิบายให้ตัวเองไม่ได้ว่าทำไมวันนี้ถึงไม่รู้จะพูดอะไร ซ้ำพอภาคจะเข้ามาช่วยยกเข่งขนมเท้งก็สะบัดตัวหนีจนเข่งขนมเกือบตก
ภาคยืนงงเป็นไก่ตาแตก ขณะที่เท้งหนีเข้าไปหลังร้านเพื่อปาดน้ำตาที่รื้นขึ้นมาเขาคิดไปไกลแล้วว่า ตรุษจีนปีนี้คงเป็นปีสุดท้ายที่เขาจะได้ยืนข้างภาคในฐานะคนสนิทตลอดทั้งวันนั้น เท้งทำตัวห่างเหิน ถามคำตอบคำจนอาม่าสังเกตได้ “ทำหน้าดีๆ จะตรุษจีนแล่ว พรุ่งนี้วันถือแล่ว”
จนค่ำวันนั้น หลังจากช่วยเท้งเก็บโต๊ะอาหารเย็นและเก็บกวาดบ้านเรียบร้อยพร้อมจะเข้าสู่ ‘วันถือ’ที่คนไทยเชื้อสายจีนจะไม่ทำงานบ้าน ไม้แม้แต่จะจับไม้กวาดหรือล้างถ้วยจานเพราะเป็นความหมายของการกวาดล้างโชคลาภออกไป ภาคดักรอเท้งอยู่ที่ม้านั่งไม้หน้าบ้าน ท่ามกลางแสงสีแดงสลัวจากโคมเต็งลั้งภาคเข้ามาชาร์จตัวเท้งไว้ไม่ให้หนี
“เท้ง เป็นอะไรวะ? วันนี้ไม่มองหน้ากันเลยนะ”ภาคถามเสียงนุ่มแต่จริงจัง “เปล่า... ก็แค่เหนื่อย แล้วนี่ไม่ไปหาน้ำมนต์เหรอ” เท้งโพล่งออกมาอย่างลืมตัว
ภาคชะงักไป จ้องหน้าเท้งครู่ใหญ่ ก่อนจะหลุดขำออกมา “เข้าใจละ.. เท้ง... ฟังดีๆ นะ" "น้ำมนต์มันแพลนจะแต่งงานแต่ปัญหาคือว่าที่แม่ผัวมันไม่ค่อยโอเค มันก็พยายามทำหมดทุกทางแล้วนี่ถึงขนาดจะเล่นของเลย ท่าทางมันก็ร้อนใจมากอยู่ ถ้าผ่านด่านนี้ไม่ได้ก็ท่าจะไม่ได้แต่งเร็วๆนี้หรอก” ภาคอธิบายรัวเร็ว เท้งอึ้งไป
“แล้วที่บอกว่า... ส้มคู่นี้จะทำให้สมหวังล่ะ?”“ก็สมหวังเรื่องงานแต่งไง” ภาคก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น
“พออาม่าบอกว่ามีส้มมงคล ฉันก็เลยคิดว่าอย่างน้อยส้มของอาม่าแกก็น่าจะดีกว่าคุณไสยของหมอผีที่ไหนก็ไม่รู้ดีไม่ดีโดนหลอกตบทอง แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงฉันก็ไม่อยากให้เพื่อนไปยุ่งกับของต่ำแบบนั้นว่ะ” เท้งนั่งฟังเงียบ ๆ ภาคเองก็นิ่งไป เหมือนกำลังรวบรวมความคิดบางอย่าง
“เท้ง... แกเชื่อที่อาม่าบอก วาส้มคู่นี้จะนำเนื้อคู่มาให้จริงๆ เหรอ”ภาคถามขึ้นทำลายความเงียบ เท้งก้มหน้า มองปลายนิ้วตัวเอง “อื้ม คนจีนเขาถือว่าส้มคือทอง คือความโชคดีน่ะ ส่วนเรื่องเนื้อคู่...ก็คงอยากให้แบ่งปันความสุขมั้ง”
ภาคนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบถุงผ้าแพรสีแดงออกมา ข้างในคือส้มสีทองคู่ที่สวยที่สุดที่เท้งเห็นอาม่าเลือกมากับมือกลิ่นหอมระเหยจากผิวส้มฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ“มันอาจจะจริงก็ได้นะ ฉันก็ไม่รู้หรอก แต่อาม่าแกว่าดี ฉันก็ว่าดีฉันเลยไปขอให้น้ำมนต์คู่หนึ่ง”“ส่วนส้มคู่ที่อาม่าให้ฉันจริงๆ น่ะ... ฉันยังไม่ได้ให้ใครเลยนะ ฉันเก็บไว้ให้ ‘คนพิเศษ’ ของฉันคนเดียว”
ภาคค่อยๆ ปอกเปลือกมันอย่างเบามือ แล้วยื่นซีกที่สวยที่สุดมาตรงหน้าเท้ง“ฉันไม่เคยคิดจะให้ส้มคู่นี้กับใครนอกจากคนที่ฉันอยากใช้ชีวิตด้วยตลอดไป... ซึ่งก็คือแก”“อาม่าบอกว่าเนื้อคู่ต้องกินคนละซีกถึงจะอยู่ด้วยกันยาว เท้งช่วยกินซีกนี้หน่อยได้ไหม?”
ภาคพูดเสียงนุ่ม ดวงตาคมจ้องมองเท้งอย่างมีความหมาย หัวใจของเท้งเต้นรัวจนแทบหลุดออกมา เขาเอื้อมมือไปรับส้มซีกนั้นมาเข้าปากช้า ๆรสชาติหวานอมเปรี้ยวของส้มกระจายไปทั่วลิ้น แต่มันกลับหวานล้ำกว่าส้มลูกไหนๆที่เขาเคยกินมาทั้งชีวิต ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันในความเงียบ ใต้แสงสีแดงอ่อน ๆของเต็งลั้ง
“อะแฮ่ม!” เสียงกระแอมไอที่คุ้นเคยดังมาจากความมืดหลังประตูร้าน อาม่าเดินเตาะแตะออกมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“กินกันหมดหรือยังส้มมงคลน่ะ?”“อาม่า! ยังไม่นอนเหรอ?” เท้งสะดุ้งโหยง
“จะนอนหลับได้ยังไง ก็ลุ้นจนตัวโก่งขนาดนี้” อาม่าหัวเราะหึๆ“อั๊วมองออกตั้งแต่วันแรกที่อาภาคมาบ้านเราเมื่อสามปีก่อนแล่ว สายตามันมองแต่อาเท้งอย่างกับจะกลืนลงท้อง ส่วนอาเท้งก็ซื่อบื้อ...ทำเป็นงอนเป็นตุ๊ดตู่อยู่ได้”ภาคเกาหัวแก้เขิน
“อาม่าดูออกจริงๆ เหรอครับ?” “ดูไม่ออกก็เสียชื่อเถ้าแก่เนี้ยแต้จิ้นเส็งตลาดเก่าซี่!” อาม่าตบไหล่ภาคเบาๆ “พวกลื้อน่ะชอบกันจะตาย แต่ดันรอให้ส้มนำทางถึงจะยอมพูด... เอาล่ะ อาม่าไปนอนละ ไม่กวน ‘คู่รัก’ เขาจู๋จี๋กันแล้ว” ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันจนหมดทั้งสองลูก เท้งยิ้มเขินๆ ก่อนถามขึ้น“ตั้งแต่ 3 ปีก่อนเลยเหรอ”“3 ปีไรวะ?”
“ก็..ที่อาม่าบอก”“ไม่อะ..ฉันชอบแกตั้งแต่ปี 1 แล้ว”“ห๊ะ!...”
“ก็ที่ฉันไปคณะแกบ่อย ๆ ไปคุยกับคนนั้นคนนี้ ฉันไม่ได้ไปจีบผู้หญิง ...แต่ฉันไปจีบแก”“...” เท้งอึ้งไปเลย
“ที่ตามไปเตะบอลด้วย ฉันก็ตามไปเฝ้าแก”“...” หนักกว่าเดิมอีก
“ฉันก็ไม่กล้าบอกแก ฉันกลัวแกไม่เหมือนเดิม”“...”
“ฉันรู้มานานแล้วแหละว่าตัวเองชอบผู้ชาย แต่ฉันก็ไม่เคยบอกใครไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าวันนึงจะมีแฟน”“จนมาเจอแก ฉันก็คิดวนไปมา ว่าฉันรู้สึกอะไรกันแน่แต่ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่ามันเป็นความรัก..”“ฉันหาจังหวะจะบอกแกสักพักแล้ว ถึงแกรู้แล้วจะไม่มองหน้าฉันอีกเลยฉันก็ต้องบอกแกให้ได้”
“แล้วอาม่าก็เอาส้มมาให้...”
เท้งเพิ่งจะพูดออก“เพราะแกก็หึงฉันกับน้ำมนต์ต่างหาก..” ภาคโอบเท้งไว้เบาๆหนุ่มตี๋ไม่ขัดขืนเลยสักนิดแค่ไฟเขียวจากอาม่าก็เพียงพอจะไม่ต้องแคร์สายตาใครในย่านนี้อีกต่อไป
“รู้ไหม ตอนแรกฉันกลัวนะว่าตัวเองเป็นคนไทยแท้ 100% จะเข้ากับบ้านแกไม่ได้หรือจะเข้าใจสิ่งที่แกเป็นหรือเปล่า”เท้งมองหน้าคนข้างๆ แสงไฟสีแดงสลัวทำให้ใบหน้าของภาคดูอ่อนโยนขึ้น
“แล้วตอนนี้ล่ะ?”“ตอนนี้ฉันว่า... ความเป็นไทยหรือจีนมันไม่สำคัญเท่ากับว่าเราอยากจะอยู่ฉลองเทศกาลนี้กับใครมากกว่ายิ่งอาม่าแกเปิดทางขนาดนี้..” ภาคตอบพลางดันหัวตัวเองไปชนกับหัวเท้งเท้งยิ้มออกมา เป็นยิ้มที่กว้างที่สุดในรอบปีเขาตัดสินใจถามคำถามที่ติดอยู่ในใจ
“ภาค... ถามจริงๆ นะ แกไม่มีเชื้อจีนเลยจริงๆ เหรอ? แบบว่าต้นตระกูล สักนิดก็ไม่มีเหรอ?”“ไม่มีเลยว่ะ พ่อสุพรรณ แม่กาญจนบุรี ไทยแท้ๆ เลยครับ” ภาคส่ายหัวยิ้มๆ
เท้งหัวเราะในลำคอ ดวงตาเรียวเล็กหยีลงจนเกือบปิดเขาเขยิบเข้าไปกระซิบข้างหูภาคด้วยน้ำเสียงขี้เล่นแต่แฝงความจริงจัง
“งั้นไม่เป็นไร... เดี๋ยวเท้งจะเติมเชื้อจีนให้ภาคเอง”“เติม...ยังไง..." ภาคตะกุกตะกัก เสียงสั่นพร่า เท้งเห็นท่าทางเลิ่กลั่กของภาคขำก๊ากออกมาจนตัวโยน
“ไม่ใช่ยังง้านนนนนนน...ก็... เริ่มจากเรียกอาม่าว่า ‘อาม่า’ ให้ถนัดปากก่อน แล้วตรุษจีนปีหน้าก็เตรียมตัวมารับอั่งเปาซองหนาๆ ในฐานะคนในครอบครัวได้เลย”
“แต่ถ้าอยากจะเติม ‘เชื้อ’ แบบที่ภาคเข้าใจ...จัดสักทีเท้งก็ไม่ติดนะ...อยากเข้าไปแล้วอ่า”
ท่ามกลางบรรยากาศวันไหว้ที่แสนอบอุ่น ด้ายแดงที่มองไม่เห็น อาจจะถูกผูกไว้ที่นิ้วตั้งแต่เกิดแล้วแต่วันนี้เท้งกับภาคค้นพบปลายอีกด้านของมันด้วยส้มสีทองหนึ่งคู่ และหัวใจสองดวงที่พร้อมจะก้าวเดินไปด้วยกันในทุกๆตรุษจีนหลังจากนี้-----------------------------------ตอนต่อไป ส้มสีทองกับทำนองด้ายแดง (3/5)
ถ้าชอบเรื่องนี้ก็กดให้คะแนนได้นะครับ (เป็นโควตาของทางเว็บ ไม่มีผลต่อพลังและเซนนีของคุณ) ปุ่ม "คะแนน" ข้างล่างนี้เลยครับ âââ
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ตอนนี้ ค่อย สบายใจหน่อย Alexanderwong ตอบกลับเมื่อ 2026-2-14 19:12
ตอนนี้ ค่อย สบายใจหน่อย
ตอนต่อไปจะสบายใจกว่านี้ ลุ้นตามเลยครับ หน้าปากซอยบ้านผมมีร้านชื่อ แต้จิ้นเส็ง เหมือนในเรื่องเลย mai_mai ตอบกลับเมื่อ 2026-2-14 23:09
หน้าปากซอยบ้านผมมีร้านชื่อ แต้จิ้นเส็ง เหมือนในเรื่องเลย
ไม่น่าใช่ร้านเดียวกันหรอกม้างงงง เขียนนิยายเก่งอ่าครับ ชอบสำนวน สนุกเลยครับ {:5_119:} แกแต่งเรื่องแบบไม่จังไรก้ได้นี่หว่า 5555 อบอุ่นเก๊นนน Fadeco ตอบกลับเมื่อ 2026-2-17 20:25
แกแต่งเรื่องแบบไม่จังไรก้ได้นี่หว่า 5555 อบอุ่นเก๊นนน
อ่านตอนต่อไปละยัง? 55
คือตลาดชอบแนววิปริตอ่า
แล้วมันดันเปนงานถนัดซะด้วย tokkradoor ตอบกลับเมื่อ 2026-2-17 21:57
อ่านตอนต่อไปละยัง? 55
คือตลาดชอบแนววิปริตอ่า
แล้วมันดันเปนงานถนัดซะด้วย
เนี่ยกำลังจะอ่าน ขอบคุณครับ จะมี rate x ป่าวนะ5555 ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]