BDSM เมื่อผมกลายเป็นพนักงานของ PLATFORM 88 EP2
: PLATFORM 88 – THE BAKER'S ASCENSIONChapter 1.1: The Cargo of Despair (สินค้านาวาแห่งความสิ้นหวัง)Date: 2 กุมภาพันธ์ 20xx (The Same Day)Location: เรือขนส่งสินค้า "The Rusty Maiden", น่านน้ำสากลในขณะที่ ณัฐวุฒิ กำลังจิบแชมเปญบนเฮลิคอปเตอร์ที่บินอยู่เหนือเมฆ... เบื้องล่างลงไปในระดับน้ำทะเล บนเรือประมงดัดแปลงสภาพเก่าคร่ำครึที่ทาสีพรางตาเป็นเรือขนส่งปลาทูน่า... มนุษย์ 5 คนกำลังหายใจรดต้นคอกันในตู้คอนเทนเนอร์ปรับอากาศ (เพื่อรักษาความสดของเนื้อ) ที่มืดมิดและเหม็นอับพวกเขาไม่รู้จักรกันมาก่อนพวกเขาพูดคนละภาษาแต่พวกเขามีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน... คือสถานะ "Sold Out" (ขายขาด)นี่คือบันทึกเส้นทางชีวิตของพวกเขา ก่อนที่เข็มนาฬิกาจะเดินมาบรรจบกันที่วินาทีแห่งหายนะ: THE GLITCH (ความผิดพลาดของระบบ)Subject: เสี่ยวฟาน (Xiao Fan) – Asset ID: 88-701Location: เซี่ยงไฮ้, สาธารณรัฐประชาชนจีนTime: 72 ชั่วโมงก่อนการขนส่งหน้าจอคอมพิวเตอร์สามจอสว่างวาบในห้องพักรูหนูที่เต็มไปด้วยกล่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เสี่ยวฟาน เด็กหนุ่มร่างเล็กผิวขาวซีด วัย 19 ปี กำลังรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดด้วยความเร็วแสง ดวงตาใต้แว่นหนาเตอะสะท้อนประกายโค้ดสีเขียวที่ไหลลงมาเหมือนน้ำตกเขาคือ "Ghost_Rabbit" แฮกเกอร์อัจฉริยะผู้ไม่เคยทิ้งร่องรอย เขาแค่ต้องการเจาะระบบ Server ของกระทรวงพาณิชย์เพื่อลบประวัติเสียให้เพื่อน... งานง่ายๆ แลกกับเงินค่าขนมแต่คืนนั้น... นิ้วของเขากดพลาดไปโดน "ประตูหลัง" (Backdoor) ที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุดไฟล์ลับที่ชื่อ "Project_88_Client_List.enc" ปรากฏขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็นแบบเด็กๆ เสี่ยวฟานรันโปรแกรมถอดรหัส...ติ๊ง!รายชื่อปรากฏขึ้น... ไม่ใช่แค่รายชื่อบริษัท แต่มันคือรายชื่อของ "ลูกค้า"• รัฐมนตรีกลาโหม... (สั่งซื้อ: ตับ)• ดาราหญิงเบอร์หนึ่ง... (สั่งซื้อ: เซรั่มหน้าเด็กจากอัณฑะ)• ลูกชายท่านผู้นำ... (สั่งซื้อ: ทาสกามเด็กชาย)"เชี่ย..." เสี่ยวฟานอุทาน มือสั่นเทา เขาเห็นสิ่งที่เขาไม่ควรเห็น เขาเห็นความวิปริตของคนที่ปกครองประเทศเขารีบดึงปลั๊กคอมพิวเตอร์ออกทันที หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดจากอก เขาต้องหนี...ปัง!ประตูห้องพักพังยับเยินด้วยลูกถีบชายชุดดำสี่คนจากหน่วยงานความมั่นคง (MSS) พุ่งเข้ามา ปลายกระบอกปืนไรเฟิลกระแทกเข้าที่ขมับของเสี่ยวฟานจนแว่นกระเด็นไม่มีการอ่านสิทธิผู้ต้องหาไม่มีหมายจับ"แกเห็นมันหรือเปล่า?" หัวหน้าชุดถามเสียงเย็น"ผะ... ผมไม่เห็น! ผมสาบาน!" เสี่ยวฟานร้องไห้ ตัวสั่นเป็นลูกนก"มันเห็น..." หัวหน้าชุดพูดใส่ไมค์วิทยุ "ส่งหน่วยเก็บกวาดมาเคลียร์ห้อง... ส่วนไอ้เด็กนี่... ท่านนายพลบอกว่า 'อย่าให้มันพูดได้อีก'"จุดจบ:เสี่ยวฟานถูกฉีดยาสลบ ตื่นขึ้นมาอีกทีในห้องขังชั่วคราว เขารู้สึกเจ็บแปลบที่ปาก... เมื่อเขาลูบคลำดู เขาพบว่าขากรรไกรของเขาถูกสวม "ตะกร้อครอบปากโลหะ" ที่ล็อกตายด้วยรหัสพันธุกรรม และมีกลไกบางอย่างสอดเข้าไปกดทับเส้นเสียงเขาพยายามตะโกน... แต่ไม่มีเสียงออกมา มีเพียงเสียงลม ฮือ... ฮือ...เขาถูกโยนขึ้นรถตู้ทึบ ส่งต่อไปยังท่าเรือ และกลายเป็นสินค้าชิ้นแรกในตู้คอนเทนเนอร์นั้น: THE FALLEN HERO (วีรบุรุษตกสวรรค์)Subject: อเล็กซ์ (Alex) – Asset ID: 88-702Location: ออสติน, เท็กซัส, สหรัฐอเมริกาTime: 2 สัปดาห์ก่อนการขนส่งฝนตกหนักในตรอกหลังบาร์ "The Rusty Spur"อเล็กซ์ อดีตควอเตอร์แบ็กดาวรุ่งของทีมมหาวิทยาลัย รูปร่างสูง 190 ซม. กล้ามเนื้อแน่นเปรี๊ยะแบบวัวพ่อพันธุ์ เดินออกมาสูบบุหรี่เขาได้ยินเสียงกรีดร้อง... ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังถูกชายสองคนลากเข้าไปหลังถังขยะสัญชาตญาณฮีโร่ทำงาน อเล็กซ์พุ่งเข้าไปทันที"เฮ้ย! ปล่อยเธอนะเว้ย!"หมัดขวาตรงของอเล็กซ์ซัดเข้าที่หน้าของชายคนแรก ดั้งจมูกหักทันที ชายคนที่สองพยายามจะคว้ามีด แต่อเล็กซ์เตะเข้าที่ชายโครงจนได้ยินเสียงซี่โครงหักเขาช่วยผู้หญิงคนนั้นไว้ได้... เธอกอดเขา ร้องไห้ขอบคุณแต่เช้าวันต่อมา... โลกของเขากลับตาลปัตรตำรวจบุกมาที่หอพัก พร้อมข้อหา "พยายามฆ่าและทำร้ายร่างกายสาหัส"ชายคนที่เขาต่อยดั้งหัก... คือลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของ วุฒิสมาชิกผู้ทรงอิทธิพลส่วนผู้หญิงคนนั้น? เธอหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย (หรืออาจถูกซื้อตัวไปแล้ว)ในห้องสอบสวน ทนายรัฐ (Public Defender) ที่ควรจะช่วยเขา กลับนั่งก้มหน้าและยื่นเอกสารให้เซ็น"ฟังนะพ่อหนุ่ม... ฝั่งนั้นเขามีพยานเท็จเพียบ เขาจะปั้นน้ำเป็นตัวว่านายเมายาแล้วไปหาเรื่องเขาก่อน... ถ้านายสู้คดี นายติดคุกยาว 20 ปีแน่""แล้วผมต้องทำยังไง?" อเล็กซ์ถามด้วยความโกรธ "ผมทำสิ่งที่ถูกต้อง!""ทางนั้นเขายื่นข้อเสนอ... ยอมรับสารภาพซะ แล้วนายจะถูกส่งไป 'ดัดสันดาน' ที่ค่ายเอกชน แค่ 2 ปี... แล้วจบ"อเล็กซ์กัดฟันเซ็นชื่อลงไป... ด้วยความหวังว่าจะได้กลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้งแต่เขาคิดผิดจุดจบ:ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าเรือนจำเอกชน เขาไม่ได้ถูกพาไปห้องขัง แต่ถูกพาไปห้องพยาบาลหมอเถื่อนฉีดยาคลายกล้ามเนื้อให้เขา แล้วจับเขาแก้ผ้า ถ่ายรูปทุกมุม... เน้นที่กล้ามเนื้อหน้าท้อง ขา และอวัยวะเพศ"เกรด A+" หมอพึมพำ "พ่อพันธุ์ชั้นดี... ท่านวุฒิสมาชิกบอกว่า 'ขายมันไปให้ไกลที่สุด เท่าที่จะไกลได้' เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะไม่ได้กลับมาพูดความจริง"คืนนั้น อเล็กซ์ถูกล่ามโซ่ ใส่ชุดนักโทษสีส้ม และถูกส่งขึ้นเครื่องบินขนส่งสินค้า มุ่งหน้าสู่เอเชีย: THE WIDOWER (พ่อหม้ายใจสลาย)Subject: วิลเลียม (William) – Asset ID: 88-703Location: ลอนดอน, อังกฤษTime: 1 เดือนก่อนการขนส่งวิลเลียม สถาปนิกหนุ่มผู้มีรสนิยมดีและรักภรรยา "ซาร่า" ยิ่งกว่าชีวิตวันหนึ่ง เขาบังเอิญไปเจอเอกสารแปลกๆ ในกระเป๋าเอกสารของซาร่า... เธอเป็นนักบัญชี แต่เอกสารพวกนี้คือเส้นทางการเงินของแก๊งมาเฟียรัสเซีย"ซาร่า... นี่มันอะไร?""วิล... อย่าถาม... เราต้องหนี"แต่ไม่ทัน... คืนนั้น ชายชาวรัสเซียสามคนบุกเข้ามาในทาวน์เฮาส์หรูพวกมันไม่ได้มาเพื่อฆ่าวิลเลียม... แต่มาเพื่อ "สั่งสอน"วิลเลียมถูกมัดติดกับเก้าอี้ ถูกบังคับให้มองดูภรรยาของเขาถูกฆ่าตายอย่างทารุณต่อหน้าต่อตาเมื่อซาร่าสิ้นใจ... พวกมันเอามีดที่ใช้ฆ่าเธอ ยัดใส่มือวิลเลียมที่สั่นเทา บีบมือเขาให้กำด้ามมีดแน่นจนลายนิ้วมือติดชัดเจนแล้วพวกมันก็โทรแจ้งตำรวจ"ฮัลโหล... มีคนคลุ้มคลั่งฆ่าเมียตัวเองครับ"ในศาล วิลเลียมไม่พูดแก้ตัวสักคำ เขาช็อกเกินกว่าจะพูด เขาได้แต่นั่งมองมือตัวเองที่เปื้อนเลือดเมียผู้พิพากษาตัดสินจำคุกตลอดชีวิตจุดจบ:ในเรือนจำความมั่นคงสูง มีผู้คุมคนหนึ่งเดินมาหาเขาตอนกลางดึก"มีคนอยากได้ตัวแก..." ผู้คุมกระซิบ "พวกรัสเซีย... มันยังไม่สะใจที่เมียแกตาย มันอยากให้แกทรมานกว่านั้น มันขายสิทธิ์การคุมขังแกให้กับ 'องค์กร 88'"วิลเลียมเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยสดใสตอนนี้ว่างเปล่า"พาผมไปไหนก็ได้..." เขาตอบเสียงแหบ "ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่โลกนี้": THE SCAPEGOAT (แพะรับบาปแห่งยากูซ่า)Subject: ฮินาตะ (Hinata) – Asset ID: 88-704Location: โอซาก้า, ญี่ปุ่นTime: 48 ชั่วโมงก่อนการขนส่งกลิ่นธูปหอมลอยอวลในห้องเสื่อทาทามิฮินาตะ ลูกชายนอกสมรสของหัวหน้าแก๊งยากูซ่ากลุ่มใหญ่ นั่งคุกเข่าก้มหน้าอยู่ต่อหน้าพ่อเขาไม่ใช่นักเลง เขาเป็นคนรักศิลปะ ชอบจัดดอกไม้ และมีรอยสักเต็มตัวเพราะความชอบส่วนตัว ไม่ใช่เพื่อข่มขู่ใคร"เคนจิ... พี่ชายของแก... พลาดไปหน่อย" พ่อพูดเสียงเรียบ ขณะเช็ดดาบซามูไร "มันเมา แล้วยิงตำรวจตายไป 3 ศพ"ฮินาตะเงียบ"เคนจิคือผู้สืบทอด... มันติดคุกไม่ได้" พ่อหันมามองฮินาตะ "แต่แก... แกเป็นแค่ลูกเมียน้อย... แกทำเพื่อตระกูลได้ไหม?""ท่านพ่อจะให้ผมทำอะไร?""ไปมอบตัวซะ... บอกว่าแกเป็นคนทำ แลกกับการที่ฉันจะดูแลแม่แกให้สุขสบายไปตลอดชีวิต"ฮินาตะรักแม่มาก... เขายอมพยักหน้า"ครับพ่อ"เขาเดินเข้าสถานีตำรวจ มอบตัว รับสารภาพทุกข้อกล่าวหาแต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือ... พ่อของเขาโหดเหี้ยมกว่านั้นการขังฮินาตะไว้ในคุกญี่ปุ่นอาจมีความเสี่ยงที่ความแตก... พ่อจึงใช้อิทธิพลมืด "ดึงตัว" ฮินาตะออกมาจากระบบราชทัณฑ์แล้วขายเขาให้กับนายหน้าค้ามนุษย์จุดจบ:ฮินาตะถูกมัดมือไพล่หลัง โยนลงท้องเรือประมงเขาได้ยินเสียงลูกน้องพ่อคุยกัน"นายท่านบอกว่า... 'หนังของมันสวยดี' พวกฝรั่งน่าจะชอบ ลายสักยันต์เต็มหลังแบบนี้ ขายได้ราคาดีกว่าขายนิ้วก้อยมันอีก"น้ำตาของฮินาตะไหลพราก... ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะความกตัญญูของเขา ถูกตอบแทนด้วยการหักหลังที่เจ็บปวดยิ่งกว่าความตาย: THE DRIVER (คนขับรถผู้ภักดี)Subject: สมชาย (Somchai) – Asset ID: 88-705Location: กรุงเทพฯ, ประเทศไทยTime: 24 ชั่วโมงก่อนการขนส่งสมชายเป็นคนซื่อ... ซื่อจนเซ่อเขาเป็นคนขับรถให้ "เสี่ยท็อป" ลูกชายนักการเมืองดังคืนนั้น เสี่ยท็อปเมาแอ๋ ขับรถสปอร์ตหรูชนตำรวจจราจรที่ด่านตรวจ ร่างตำรวจขาดสองท่อนเสี่ยท็อปหน้าซีด โทรหาป๊าสักพัก ป๊าก็โทรเข้ามือถือสมชาย"ไอ้ชาย... มึงรับแทนเฮียหน่อย" เสียงปลายสายสั่นเครือ "แม่มึงฟอกไตอยู่ไม่ใช่เหรอ? ค่าใช้จ่ายเยอะนิ... มึงรับว่าเป็นคนขับ เดี๋ยวป๊าจัดการให้ มึงติดคุกไม่กี่เดือนก็ออกมาแล้ว... ป๊าให้ 5 ล้าน เงินสดโอนให้แม่มึงเลยพรุ่งนี้"สมชายมองศพตำรวจ... แล้วมองหน้ารูปแม่ในกระเป๋าสตางค์"ครับนาย... ผมรับเอง"สมชายถูกจับ เข้าเรือนจำพิเศษกรุงเทพฯแต่เงิน 5 ล้านไม่เคยถึงมือแม่และเขาไม่ได้ติดคุกแค่ "ไม่กี่เดือน"คืนวันที่สองในคุก ผู้คุมไขกุญแจห้องขังเขาตอนตีสาม"ย้ายนักโทษด่วน!""ไปไหนครับจ่า? ผมรอทนายอยู่""ทนายเหรอ?" ผู้คุมหัวเราะ "เสี่ยเขาส่งมึงไป 'ทำงานใช้หนี้' ที่อื่นว่ะ... เขาบอกว่ามึงรู้มากเกินไป ขืนปล่อยออกมาเดี๋ยวปากโป้ง... ไปตายดาบหน้าเถอะมึง"สมชายถูกคลุมหัวด้วยถุงดำ แล้วถูกลากขึ้นรถตู้ มุ่งหน้าสู่ท่าเรือแหลมฉบัง เพื่อส่งออกในฐานะ "แรงงานเถื่อน": จุดบรรจบแห่งชะตากรรมTime: 2 กุมภาพันธ์ 20xx, 14:00 น.Location: ท่าเทียบเรือขนถ่ายสินค้า (Cargo Dock), Platform 88เรือ "The Rusty Maiden" เทียบท่า เสียงเครื่องยนต์ดับลง พร้อมกับเสียงโซ่สมอเรือที่ถูกทิ้งลงน้ำดังสนั่นหวั่นไหวประตูตู้คอนเทนเนอร์ถูกเปิดออก...แสงแดดจ้าสาดส่องเข้ามา ทำให้ดวงตาที่คุ้นชินกับความมืดของทั้ง 5 คนพร่ามัว"ออกมา! ไอ้พวกหมูตอน!" เสียงตะโกนเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงจีนดังขึ้น พร้อมกับเสียงกระบองไฟฟ้าที่ฟาดกับผนังตู้เปรี้ยงปร้างเสี่ยวฟาน (ปิดปาก), อเล็กซ์ (โซ่ตรวนที่ขา), วิลเลียม (ตาลอย), ฮินาตะ (นิ่งสงบ), และ สมชาย (ตื่นตระหนก) ค่อยๆ เดินโซซัดโซเซออกมากลิ่น...กลิ่นแรกที่ปะทะจมูกไม่ใช่กลิ่นอิสรภาพ แต่เป็นกลิ่นคาวเลือดจางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ และกลิ่นเกลือทะเลที่รุนแรงเบื้องหน้าพวกเขาคือโครงสร้างเหล็กยักษ์ของ Platform 88 ที่เสียดฟ้าขณะที่พวกเขากำลังถูกต้อนให้เดินแถวเรียงหนึ่งไปตามทางเดินตะแกรงเหล็กที่ร้อนระอุ...เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ก็ดังกระหึ่มขึ้นเหนือหัวพวกเขาทั้ง 5 คนเงยหน้ามองขึ้นไปพร้อมกันเฮลิคอปเตอร์สีขาวหรูหรากำลังร่อนลงจอดที่ลานจอดชั้นบนสุด (Helipad)• เสี่ยวฟาน มองเห็นชายหนุ่มใส่สูทสีเทา (ณัฐวุฒิ) เดินลงมาจาก ฮ. เขาคิดในใจ: "คนคนนั้น... คงเป็น VIP สินะ... หรือเป็นคนที่สั่งซื้อพวกเรา?"• อเล็กซ์ กำหมัดแน่น: "ทำไมโลกถึงไม่ยุติธรรม... ทำไมคนชั่วได้นั่งข้างบน ส่วนฮีโร่อย่างฉันต้องเดินอยู่ข้างล่างกับเศษสวะ?"• วิลเลียม มองอย่างเฉยเมย: "นั่นคงเป็นยมทูต... มารับวิญญาณพวกเรา"• สมชาย พนมมือไหว้ท่วมหัวตามสัญชาตญาณ: "สาธุ... ขอให้เจ้านายคนใหม่ใจดีเหมือนพ่อพระบนฟ้านั่นด้วยเถิด"The Intake (การรับสินค้า):พวกเขาถูกพาเข้าไปใน "โรงชำระล้าง" (Sanitation Plant)ไม่มีคำพูดสุภาพแบบที่ณัฐวุฒิได้รับมีแต่สายฉีดน้ำแรงดันสูงที่ฉีดกระแทกร่างกายเปลือยเปล่าของพวกเขาเพื่อล้างคราบไคลและศักดิ์ศรีตามด้วยการพ่น "ผงฆ่าเชื้อสีขาว" จนตัวขาวโพลนเหมือนผีจากนั้น... คือขั้นตอนการ "คัดแยก" (Sorting)Mr. Tong (ตง) เดินเข้ามาในห้องคัดแยกด้วยชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม ผ้าเช็ดหน้าพับเนี๊ยบ เขาใช้ผ้าปิดจมูกกันกลิ่นสาบนัขโทษ แล้วชี้นิ้วสั่งงานลูกน้องเหมือนเลือกปลาในตลาด1. เดินไปที่ เสี่ยวฟาน: ตงใช้ปลายปากกาเชิดคางเด็กหนุ่มขึ้น ดูรูปร่างที่บอบบาง"อืม... หน้าสวย ปากถูกล็อกแล้ว... เหมาะกับพวกชอบของเล่นเงียบๆ ส่งไปหมวด Doll/Pet... รหัส 88-701"2. เดินไปที่ อเล็กซ์: ตงมองกล้ามเนื้อหน้าท้องและขนาดอวัยวะเพศที่หดตัวเพราะความหนาว"แข็งแรง... พันธุกรรมดี... ส่งไปหมวด Breeder (พ่อพันธุ์) ให้ลูกค้ารีดน้ำเชื้อ... หรือถ้าดื้อนักก็ส่งไปให้ Dr. Champ ทุบเล่น... รหัส 88-702"3. เดินไปที่ วิลเลียม: ตงเห็นแววตาที่ตายด้าน"ดูเป็นผู้ดี... มือสวย... เหมาะกับงาน Furniture (เฟอร์นิเจอร์มนุษย์) ในงานเลี้ยง... รหัส 88-703"4. เดินไปที่ ฮินาตะ: ตงลูบไล้รอยสักมังกรบนแผ่นหลัง"หนังดีมาก... อย่าเพิ่งให้ใครเฆี่ยนหลังมันนะ เสียราคาหมด... ส่งไปแผนก Art/Skin... รหัส 88-704"5. เดินไปที่ สมชาย: ตงเห็นความหวาดกลัวและความถึกทน"ไอ้นี่ดูโง่แต่ถึก... ส่งไปเป็น Labor (แรงงาน) หรือหนูทดลองยา... รหัส 88-705""เอาตัวพวกมันไปประทับตรา..." ตงสั่งเสียงเรียบ "แล้วส่งไปที่คอกพัก... คืนนี้มีงานประมูล 'ของสด' ต้องรีบขุนพวกมันให้ดูดีที่สุด"เสียงเหล็กร้อนนาบลงบนเนื้อดัง ฉ่า!เสียงกรีดร้องของชาย 5 คนประสานกันเป็นดนตรีต้อนรับบนต้นขาด้านในของพวกเขา ปรากฏรหัสบาร์โค้ดสีแดงสด...ในขณะเดียวกัน... ที่ชั้นบนสุดณัฐวุฒิกำลังหักเส้นสปาเก็ตตี้เล่นด้วยความเพลิดเพลินโดยไม่รู้เลยว่า... "วัตถุดิบ" ที่เขาจะต้องใช้ปรุงอาหารในอนาคต เพิ่งจะถูกลำเลียงเข้าสู่ตู้เย็นยักษ์ที่ชื่อว่า Platform 88 เป็นที่เรียบร้อยแล้ว(จบบทที่ 1.1)สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณนะครับ
หน้า:
[1]