ศิลาสั่งจิต ep.3 วินหมาขี้เงี่ยน
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองที่ผู้คนเริ่มหนาตา วิน ปรากฏตัวในชุดลำลองแบรนด์เนมดูสะอาดสะอ้านตามสไตล์ลูกคุณหนู แต่ทว่าความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้านั้นกลับวิปริตจนเกินจินตนาการก้องเดินนำหน้าอย่างผู้เหนือกว่า โดยมีโซ่เส้นเล็กที่ซ่อนไว้ใต้ปกเสื้อเชิ้ตของวินจูงประธานนักเรียนคนเก่งให้เดินตามหลัง วินสวมหน้ากากอนามัยมิดชิด แต่ภายในนั้นก้องได้ยัด "ถุงเท้าหมักเหงื่อ" ที่เขาใส่มาทั้งคืนจนแฉะและส่งกลิ่นฉุนกึกเอาไว้ วินต้องสูดดมกลิ่นเท้าที่เน่าเฟะนั้นเข้าไปทุกลมหายใจ"อึก... นายท่าน... กลิ่นมัน... แรงกว่าเมื่อวานอีกครับ..."
วินครางพึมพำผ่านแมส แววตาของเขาเยิ้มฉ่ำ แดงก่ำ และล่องลอยเหมือนคนเสพติดของมึนเมา กลิ่นโสโครกที่พุ่งเข้าปะทะประสาทสัมผัสตลอดเวลาทำให้อวัยวะเพศของวินแข็งตัวจนปวดหนึบ และด้วยความร่านที่ฝังลึกถึงจิตใต้สำนึก "น้ำเงี่ยน" ของเขาก็ไหลซึมออกมาไม่หยุดจนเลอะเป้ากางเกงสแล็คสีครีมเป็นวงกว้างสีคล้ำเด่นชัดก้องพาวินเดินเข้าร้านเจาะร่างกาย ที่หรูที่สุด เขาจงใจเลือกตำแหน่งที่เจ็บปวดและน่าอับยศที่สุด
"เจาะหัวนมมันทั้งสองข้างเลยพี่ เอาห่วงใหญ่ๆ แล้วคล้องโซ่เชื่อมกันไว้ด้วยนะ ส่วนหู... เจาะเรียงไปตามใบหูเลย ให้มันดูเหมือนหมาที่ถูกทำเครื่องหมายไว้"
ก้องสั่งเสียงเรียบวินนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยอาการตัวสั่นระริก ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะความสยิวที่พุ่งพล่าน เมื่อเข็มแหลมแทงทะลุยอดอกและใบหู วินกลับแอ่นหน้าอกรับความเจ็บปวดนั้นอย่างลืมตัว ทุกครั้งที่เข็มแทง น้ำเงี่ยนก็ยิ่งพุ่งทะลักออกมาจนคราบวงน้ำที่เป้ากางเกงขยายกว้างไปถึงโคนขา พนักงานร้านลอบมองด้วยความตกใจและรังเกียจ แต่วินกลับจ้องประสานตาพนักงานคนนั้นด้วยแววตาหยาดเยิ้มอย่างไม่อายฟ้าดินจากนั้นก้องก็จูงวินไปซื้อ "ปลอกคอหนัง" เส้นหนาที่มีตราชื่อ 'KONG' สลักไว้ ก้องสวมมันทับรอยเจาะที่คอวินทันที
"เดินโชว์เป้าเปียกๆ ของมึงไปให้ทั่วห้างสิวิน... ให้เขารู้ว่าประธานคนเก่ง กลายเป็นหมาร่านที่เงี่ยนเพราะดมถุงเท้ากูไปแล้ว"
วินเดินขาถ่างเล็กน้อยเพื่อให้คราบน้ำกามที่เป้ากางเกงเสียดสีกับต้นขา ความชื้นแฉะและกลิ่นคาวผสมกับกลิ่นถุงเท้าในแมสทำให้วินตกอยู่ในสภาวะ "สติหลุดโดยสมบูรณ์" ต่อให้ตอนนี้มีคนมาทุบศิลาสีนิลทิ้ง วินก็ไม่มีวันกลับไปเป็นคนเดิมได้อีก เพราะเซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายของเขาจำนนต่อความโสโครกนี้ไปแล้ว
(มองสิ... มองมาที่เป้าเปียกๆ ของกู... มองมาที่ปลอกคอของกู... กูเป็นหมาของนายท่านก้อง...)
วินคิดในใจอย่างเป็นสุขที่สุด แววตาของเขาไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์ เหลือเพียงสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่โหยหาการถูกย่ำยี
"ไปกันเถอะวิน... กลับโรงเรียน ไปหา 'ไอ้ผา' กับ 'ไอ้เก่ง' มึงต้องไปช่วยกู 'คุมหมา' อีกสองตัวนั่นในสภาพร่านๆ แบบนี้แหละ!"
ก้องกระตุกโซ่จูงอย่างแรงจนวินถลาตามไป พร้อมรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวภายใต้หน้ากากถุงเท้าเน่าตอนนี้วินกลายเป็น "ทาสพี่เลี้ยง" ที่ร่านเต็มระบบ พร้อมจะช่วยก้องจัดการกับ ผา และ เก่ง แล้วครับ
สนุกมากครับ ขอบคุณคับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ว่าแต่ ตอนนี้ สั้นจุง ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ดีย์เลยละ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก เงี่ยนตามเลยครับ ดีครับ เย็ด ขอบคุนครับ รอติดตามต่อนะครับ ขอบคุนครับ สนุก ขอบคุณ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2