|
เร่ร่อน13
8 W& a3 v' N( u) r' E0 y; o) w M
/ m7 t0 }4 z2 S0 u. l. p6 N6 `2 {; v& U0 C
$ p( s z4 O! i9 x* y) \9 P/ b/ D* k s8 r, W
. c2 Y5 H, t: N% e5 vวันนี้เป็นวันเปิดร้านวันแรก# U9 r5 u2 n/ S2 o# G3 }- v; a" ^
$ x& H7 y ?: f/ b8 m
6 V& \' L/ }, lแบบว่า...ตื่นเต้นนนนนนน
4 v0 C* v+ T; N9 z
m! L0 [8 N; V* S. X
0 f; E; b+ e0 \1 R0 T' p" }* fผมกวาดตามองไปรอบๆบริเวณร้านอย่างตื้นตันใจ รถเข็นสีฟ้าสดใสที่มีตู้กระจกวางตั้งอยู่ ภายในตู้มีเส้นก๋วยเตี๋ยวขนาดต่างๆทั้งเส้นเล็กเส้นใหญ่ หมี่ขาวหมี่เหลืองถาดใส่เนื้อสดเนื้อเปื่อยข้างกันมีถุงลูกชิ้นวางเบียดอยู่ ชิ้นหมูแดงหั่นเป็นชิ้นเรียวยาวแขวนห้อยกับตะขอดูน่ารับประทาน
) @! `* V8 |& ^* R- n/ O& L
$ M; o& P0 E, ]1 r7 H8 H! n
- u/ `5 ?# @1 Q! m8 @+ vข้างๆกันในช่องกลมมีหม้อก๋วยเตี๋ยวไอควันสีขาวลอยวนรอบๆรอยปิดของฝาหม้อส่งกลิ่นหอมของน้ำซุป8 n0 ?" H" V% ?) s" }3 B
7 e7 C/ R4 z$ l0 p
3 X! r9 b4 t6 a- T# V2 h. P# L! `เหนือขึ้นไปด้านบนมีป้ายพลาสติกสีขาวติดสติ๊กเกอร์สีน้ำเงินว่า‘กินเส้น’ แขวนเด่นอยู่% J! v/ i) K6 [; Y. {9 z7 D7 Z( q2 l" K
6 d( T8 ?' d" e
: ?; Z( J7 ?+ i# P
ถัดไปทางด้านขวาร่างสูงใหญ่ของนายหมาตูบกำลังกางโต๊ะพับหน้าเหล็กสีแดงเป็นแถวตอนสองแถว แถวละสี่ตัว ให้ผมที่ยืนพักเหนื่อยหิ้วเก้าอี้หัวโล้นสีเดียวกันไปจัดวางตามโต๊ะที่ถูกตั้งไว้แล้ว
1 }4 s& T; K( T5 \
! V- B+ D( F. v' Y6 j) @7 s. ]1 O6 S8 A
“คุณเล็กไปทำงานเถอะเดี๋ยวสายนะ ที่เหลือผมทำเอง” ใหญ่ที่เสร็จจากการกางโต๊ะตัวสุดท้ายเดินมาแย่งเก้าอี้ก่อนบอก0 ]1 T6 A3 b' ?/ c+ m( e% ]! W
O4 M. b: Q! M; E3 h; @# _. r" n3 X/ Y8 S
“ก็อยากช่วย” ผมมุ่ยหน้าให้คนที่มาแย่งเก้าอี้ไปจากมือเพิ่งเจ็ดโมงสิบห้าเองเหลือเวลาอีกตั้งเยอะ!! ที่ทำงานผมขับรถสิบนาทีก็ถึง!+ {6 U" S: @3 z) P3 b' f+ w6 a, U, f
; L( x7 M: f/ k" c' O* {3 C+ Z1 r6 ^/ I( Z- C
“เหลืออีกนิดก็เสร็จแล้ว เดี๋ยวผมทำต่อเอง คุณมาทานอาหารเช้าดีกว่าเดี๋ยวผมทำให้” ใหญ่จับไหล่สองข้างผมจากด้านหลังดันให้มานั่งบนเก้าอี้ก่อนจะเดินไปทำก๋วยเตี๋ยวกลิ่นหอมน้ำลายสอมาให้ผมหนึ่งชาม
/ m$ j: ]9 B% h. D' r- t+ U8 `3 Q# \' \, @+ ~ g2 J( K
2 k! m+ f% l7 V! m* n+ ?$ S
“ว้าววว น่ากินจัง” ผมสูดลมหายใจให้สัมผัสกับความหอม แววตามองชามตรงหน้าอย่างวิบวับ เต้าหู้ไข่หั่นเป็นแว่นชิ้นหนากำลังดีวางเรียงอยู่บนเกี๊ยวกุ้งชิ้นพอดีคำกับหมูสับปั้นก้อนกลม ทุกอย่างลอยเด่นอยู่ในน้ำซุปสีชมพูอ่อนใส( H$ A( P# ?4 a2 o: a4 l5 Z
+ Y. Y# k, Z! W' r- O _1 z
' r' D" R- O- O/ G: M1 O& N+ Z“เกี๊ยวกุ้งเต้าหู้ไข่มื้อเช้าเบาๆท้อง” ใหญ่ทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ตัวตรงข้ามก่อนส่งสายตาให้ผมลองชิม
) `4 {5 ^% B+ o, j: h* }+ ~2 g0 j
) t% V/ y& |0 c& _. s4 d
1 M9 H$ J- Q. w: z% _! ~) rผมตักเกี๊ยวกุ้งและก้อนหมูสับขึ้นมาในช้อนเดียวกันส่งเข้าปากก่อนตามด้วยเต้าหู้ไข่และตบท้ายด้วยการซดน้ำซุปตาม% \- \7 \9 m n( {
! q* d: L) _/ s& ~$ T: I0 [% o6 c
h. j8 H8 J2 n b. f' \“อื้มมมม อร่อยอ่ะ ฉันไม่เคยรู้เลยนะว่ามีเมนูนี้ในโลกด้วย ทำเป็นเมนูแนะนำของร้านเลยมั้ยเหมาะเป็นอาหารเช้าอุ่นๆท้อง” ว่าแล้วก็ขออีกคำ
6 `( L6 G& W2 L' \, U& X2 M. o# Z7 K% R$ J+ n- J7 U
4 w) N& b( q) m; i. n, l
อื้มมมมม อร่อยยยยยย* a; \* j* |$ x1 ]
+ ^# {+ I" A2 z" _* h2 D! t4 S
- \$ d1 i U. R& L! D9 w! } @* v1 E“ผมไม่ได้ทำขายทำให้คุณทานคนเดียว” 3 x0 e+ L5 l) n9 C
# |9 D8 H8 d/ r$ q0 n
5 a3 y2 ]$ a) y
กึก8 R9 q/ o( j; t# A9 K5 K% x
' \8 o+ w' A* p# |- a& A s P7 \. K' w8 N
ฟันกระทบกันช้อนดังกึกอย่างตกใจ...4 u; H/ K+ U g2 w/ v3 ?$ V- E
5 ~/ X: q, i/ K I, a+ f& c$ \' l) a: a2 R `# n
ใหญ่ก็พูดด้วยน้ำเสียงธรรมดาแต่หัวใจไม่รักดีของผมดันกระตุกอย่างแรงจนน่าตกใจ0 v0 l/ z) W6 g) N" n8 E: w- T
$ }5 ~6 ~' \8 R7 e7 F2 Z
$ |! g& N6 @6 N* ~+ J: L
ทำให้ผมทานคนเดียวอย่างนั้นหรือ! g, P9 g. A$ G, A1 r
0 M3 i; {! o! k* O, A# z+ h2 B1 u/ s
จะเหมือนละครดังหลังข่าวที่เพิ่งจบไปหรือเปล่านะ...
- H6 |, b j8 u& s Y* @5 O: ]2 C: X8 I5 H
. ?! i5 A! w* ~4 S...ขนมรสพิศุทธ์เพื่อกระรัตหญิงที่รักเพียงคนเดียว
, X0 y/ }9 R+ `* l+ @0 ^6 Z j: V
- ]5 M+ v! v4 A* {1 T) ?...นี่ก็...เกี๊ยวรสปุญมนัสจากนายตี๋ใหญ่
, p& ?9 L" B/ J& c5 u
0 O2 r1 Y! y- @ \& z7 T- L p3 H* s4 E3 X$ |& x* r$ i
ฉ่า!!$ R9 }) ^- u) K I
6 g2 ~6 K& m7 r; t+ `; B3 Z6 o
) @6 D$ J% Q* v1 X7 @" H' o) Y) Tเพียงแค่คิดใบหน้าผมก็ร้อนฉ่าดั่งไฟลามทุ่ง งือบางทีผมก็มโนเพ้อพบเกินไป จนรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากภายใน T^T9 p" V" }3 l- ^" B4 A( h4 q
; l( Y) z1 Y$ S/ |+ L
* Z5 I m/ W/ v- x* R“คุณเล็กอิ่มแล้วเหรอ” % z1 l8 P) ^# s+ r# @* |
: G5 a+ @$ |4 ]9 f
" [4 k/ j: z% s& O3 U2 aผมคงตะลึงค้างนานเกินไป จึงกระพริบตาถี่หันหน้าไปมองใบหน้าคมก่อนส่ายหน้าหวือ
: T# n! `# w$ Z2 u8 V, B4 a
2 k1 O6 ?# m2 `5 \
0 i" J) M; k; N, A“ไม่ๆแค่รู้สึกเหมือนติดคอน่ะ แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว” จากนั้นผมก็จ้วงเกี๊ยวปุญมนัสเข้าปาก ค่อยๆเคี้ยวกรุบกรับรับสัมผัสอย่างละมุนทั่วถึง รู้สึกว่าคำนี้มันอร่อยกว่าที่เคย ต้องทานให้หมด! แม้แต่น้ำซุปผมก็จะไม่ให้เหลือ!$ U8 M, i- R% i
+ r) T' y, m5 _; F/ b
) W4 n6 _. }+ T' P# f, q6 w9 H“ค่อยๆกินสิครับเลอะหมดแล้ว” ใหญ่ดึงทิชชู่จากม้วนส่งมาให้ผมยกถ้วยซดเป็นครั้งสุดท้าย เสียงก้นชามกระเบื้องกระทบโต๊ะเหล็กดังตึงสองมือยังประคองอยู่ข้างชาม แต่ใบหน้าหันข้างไปทางนายหมาตูบก่อนทำปากจู๋ ปรายตามองไปยังกระดาษชำระที่ยังคาในมือเขา" `& }2 Q9 C0 n: ~& `
7 f- \8 }3 e9 U1 w/ T4 ]* H
% |# @5 X4 U& B8 [* ?% C; v8 O“คุณเล็ก...”/ O6 W7 M6 {& f; N& u
& d7 _/ P8 S/ ]6 k: I W: d+ Z; ?7 ~6 D) Y
“เช็ดให้หน่อย น้าๆ ดูสิๆเลอะหมดเลย” ว่าแล้วก็ส่งลิ้นเลียไปรอบๆริมฝีปาก ใหญ่หลุดยิ้มกับความมากเล่ห์ของผม สุดท้ายก็ยอมยื่นมาเช็ดรอบริมฝีปากให้อย่างเบามือ9 f* M' S1 ^2 S- ~; r
7 [- j7 z2 J0 L$ J0 O
/ n* k. S% I; ^& g+ o& _( u& {. iผมอมยิ้มพร้อมทำปากจู๋ไปด้วยจนรู้สึกเมื่อยปากเหมือนใหญ่จะหมั่นไส้จนทนไม่ไหวจึงลงแรงบี้ทิชชู่ลงบนริมฝีปากผม
+ b/ p" i8 s0 H0 _; Q. h! Y
+ E% t& F1 G: Q/ b, y; |5 C$ {+ m, L% y* w: n4 N: P) I
ส่วนผมหัวเราะอย่างอารมณ์ดี: |$ y( L: G4 d9 o% T1 h: c) Y+ q# J" g
7 A6 B9 C. H C) V9 {( H" u3 P; v' C& j; P
ฮะๆ ผมน่ารักล่ะซี้!!: q' p w+ a: E7 W: r
# j% N: {. ]. b' B0 _
# V i# I. z. y“ไปทำงานได้แล้วครับ” เสร็จแล้วเขาก็เอ่ยคำนี้ออกมาผมยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู เพิ่งจะเจ็ดโมงสี่สิบเอง
( x+ l4 ]- Q* a4 v7 r! \& A0 m5 ?1 W# Q
- i H; s3 r: x! E7 S9 b“เดี๋ยวสิ ถามก่อนๆทำไมน้ำซุปมันถึงมีสีชมพูใสๆอ่ะ” ความสงสัยน่ะส่วนหนึ่งที่เหลือคือต้องการถ่วงเวลาล้วนๆ
* H! R2 v" u, ^# ]0 ?" @* ]7 ` f
' x/ C' e Y( B% f, Y/ v4 f5 l! N+ j! `! g$ J; r. l4 d! u
แล้วเหมือนใหญ่จะหลงกลซะด้วยเขาระบายยิ้มอ่อนก่อนอธิบาย7 |% c5 t. M) N6 q( w7 J; K0 W
( f" E8 P5 |( i* e6 L8 L H6 g8 I; P- b3 I# [$ o
“ผมยีเต้าหู้ยี้ใส่ลงไปนิดนึงมันจะให้รสเค็มคนละอย่างกับน้ำปลา ให้กลิ่นหอมกว่าด้วย”/ R7 V. O+ n, }% ^
/ N! |) W8 ]- r1 ]$ N1 a0 |
. `: G: ~0 ~. A- ?: [8 w
“อืม”
$ @/ O; a& X: Q8 b. U4 B* c' ~3 i: P! X. `8 x% |; V$ j3 }
- `1 k* r M5 U: }
“ถ้าอย่างนั้นก็ไปทำงานได้แล้วครับสายแล้ว” บู่ววววว แกล้วหลงกลนี่หว่า ไปก็ได้ ชิ" j+ p4 D: m" F8 _* _
; N( h4 X4 V# c. U' T- h& d. f4 S2 k
/ m/ p3 j7 X* ~' j- ]“งั้นขอให้ขายดิบขายดี เที่ยงนี้จะแวะมาหานะ” เขาพยักหน้ารับ ผมเลยได้โอกาสยื่นมือตะปบไปยังแก้มทั้งสองข้างก่อนจ้องเขาด้วยสายตาดุ “อย่าเที่ยวไปมองลูกค้าสาวๆนะ”
; d% O, p! I' m$ d$ {% x" {: T' ~* A( }1 R. |
+ t+ g: w! e* H! ]5 K! L“ฮะๆ”
: t' U. b9 k- l! u5 Q* g7 p( t! t" `0 B' a( f' D/ I0 \" X
. x ^( ~. m' Q. b5 V) C“ใหญ่...เล็กซีเรียสนะ” ผมปั้นหน้าจริงจัง5 P- G" y9 P' h" D3 L
9 ?* m' H2 L+ w) C0 q& ^5 m3 e; U$ |- ~3 O$ [: q) K7 s$ f
“ผมจะไม่ทำอีกสัญญา”: S: p0 Y x4 G+ B6 u
0 \! Z3 o! u6 z% t. |" q
$ p2 C7 M0 M! d3 C5 [2 W“ต้องอย่างนี้สิน่ารักที่สุด”
" N) r; U5 G s3 W0 Q6 @! X" R4 _# N$ D: Q
- w- N: \! h! d( Q4 tจุ๊บ!!2 n( k5 X. \- {, g# ]3 L7 p
5 ^: ?8 K$ F! d$ y3 n% @
8 D) Q! [8 f% R: m( ~“คุณเล็ก!!”
8 j: |' c: L, A) ]7 S5 Q& u
) E6 |' v1 M1 p9 Y! q8 `1 j. u
f" q+ R G* L) i- p6 `8 u# ?! ?ผมยิ้มกว้างโน้มหน้าจูบลงบนมุมปากอย่างรวดเร็วก่อนถอนออก ใหญ่จับข้อมือทั้งสองข้างของผมดันออกอย่างตกใจ เค้นเรียกชื่อเสียงหนักพลางกวาดสายตามองซ้ายขวาอย่างเกรงว่าใครจะเห็น
% i" U2 S' M, `: H; f/ _6 \. u3 c4 P: H$ |
- r7 ^- `' J# |; E" t0 K“ฮ่าๆเที่ยงนี้เจอกันนะโชคดีน้าพ่อค้าหญ่ายยยย” ผมลอยหน้าลอยตาอวยพรอย่างอารมณ์ดีก่อนเดินผิวปากไปยังรถตัวเองที่จอดเทียบฟุตบาทอยู่
$ ]# X, D/ T2 G/ z4 c+ V. l6 o: ^7 o
# ]" p: {* B' t# T6 U R$ d
แหมะ นึกๆดูแล้ว เหมือนสามีภรรยากันเลยเนอะ ฮ้ามีความสุขจัง
: ?# v8 \# {. r' c
3 K" n3 ^3 m1 n8 u' ]% \3 V1 F, u3 H/ w# N+ a' ~3 F% q* _% u, l5 @
: e# O& a) s9 v1 }
8 B3 G6 c8 L4 o1 R/ Y, P) ~: H2 a! v2 F! `3 p
ผมมาถึงที่ทำงานด้วยเวลาขีดเส้นตายพอดีนั่นคือแปดนาฬิกาตรงเด๊ะ ไม่ได้แวะเข้าไปดื่มกาแฟเดินตรงเข้าไปยังโต๊ะทำงานเลย ชะงักเท้าชั่ววินาทีเมื่อเห็นร่างของใครบางคนนั่งอยู่บนเก้าอี้อีกฝั่งของโต๊ะ ถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนก้าวมุ่งตรงไป. i. O+ A: N4 `- w0 ~$ D1 h
. a r" ~- [ b: a# |' M
3 G1 y- d- S; k x5 N“สวัสดีครับหัวหน้า” ผมนั่งลงบนเก้าอี้พลางยกมือไหว้ ในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้าและอายุมากกว่าผม
, W% q( A) T6 U% L+ |+ a3 i2 v o$ W- b! C& x' z$ H- D
* i# j9 {' h1 J$ ~( ?; C% Q R“วันนี้มาสายนะครับคุณเล็ก” ผมขมวดคิ้วยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู' w8 J4 N, f, N9 b* A: a
' q' ?/ Y% b, o8 m9 [! ]+ x2 a( @" a$ c- s) |
“ก็แปดโมงเช้าพอดีนี่ครับหรือว่าหัวหน้ามีงานด่วนจะให้ผมทำ” : D6 A* u) A0 z& t: `: D7 X
3 q" l: {# `" @) v9 E" ?3 P* f) f$ h/ Y2 ]% p
“ก็ไม่ครับแต่...เรียกหัวหน้าแล้วฟังห่างเหินจัง”
4 U. N" k/ w% }- z7 w) a5 t1 @- E- b9 h6 y
/ @5 q2 g# b& [. \$ g3 L3 Q( Q$ n“ก็หัวหน้าเป็นหัวหน้าผมจริงๆนี่ครับ”
1 i8 `. Z& D: F' ]( F* i( w! s! b7 u" `' T+ g$ ]% y6 F
( ^* c; N" b1 j$ H& Z4 G( Q
“เฮ้อ คุณเล็กนี่ก็แอบดื้อเอาเรื่องอยู่นะ”2 \* B5 U: H1 h* ^) a
# N4 B2 x; @9 T
0 u$ M+ Q- x- j4 dหลังๆมานี้ผมจะเรียกเขาว่า ‘หัวหน้า’ แทน‘คุณพชร’ เพื่อรักษาระยะห่างไว้เพียงหัวหน้ากับลูกน้อง แต่เหมือนคุณพชรจะไม่เข้าใจเอาเสียเลยมื้อเที่ยงถ้าผมเลี่ยงได้ก็จะเลี่ยง แต่ส่วนมากผมจะทนใจแข็งกับลูกตื้อของเขาไม่ได้นานสุดท้ายก็ยอมใจอ่อนไปทานมื้อเที่ยงกับเขาอยู่ดี เลยต้องใช้วิธีลากไอ้ปอนด์ไปด้วย แต่มันก็เป็นเพื่อนทรยศที่ไม่ค่อยให้ความร่วมมือ ยิ่งมารู้ว่าผมพาใหญ่กลับมาอยู่ด้วยกันมันยิ่งแทบจะเอาผมใส่พานถวายตัวให้คุณพชร
0 n9 d7 w) j1 e4 f3 N1 G2 T# k
# D; N+ f7 p2 q3 c* {5 O! ^9 B
เฮ้อ เกิดมาเป็นปุญมันสนี่มันเหนื่อยใจเสียจริงๆ
" P0 g: K2 Y& o8 K
; Q! d( C7 _8 y5 A6 h- j9 M* c. Q( O, g9 K6 u% j
ไหนจะต้องคอยเลี่ยงคนหนึ่งแล้วยังต้องหาทางเข้าหาอีกคน
1 E2 D& f+ D/ O! T2 |# o! s; Z: m% m( x; `/ h
8 c* u/ g+ `, Q9 ^3 @1 S! j" B“หัวหน้าเที่ยงนี้ผมขอตัวนะครับ พอดีมีธุระ” เพราะเที่ยงนี้ผมจะไปเป็นผู้ช่วยพ่อค้าใหญ่ทั้งในทางให้กำลังใจและกำลังกาย
- F0 c7 U) R" E' m& U# b, u% R; a+ x5 g; R# X1 U& K7 b
9 {9 H' X, |. F5 f“อ้าวงั้นเหรอครับ นานมั้ย ผมรอได้นะ”
+ v6 I: @ Q. e8 H( y, W2 O4 @
+ k. Z* I' R2 R
8 }7 A0 C, y; S8 ^“เอ่อก็นานอยู่ครับ คือ...ความจริงแล้ว...” บางทีผมควรจะใช้โอกาสนี้คุยกับหัวหน้าให้รู้เรื่องไปเลย
, e; R4 p( q% h+ E: b2 W2 T w7 z5 v* E$ O* L
) o0 E# s3 \$ t' Z( E. o" Q“...” หัวหน้านิ่งรอฟังอย่างตั้งใจ j z! }' ], H2 z" h6 W
% x. @% l8 q, z# W6 z: d( p6 T
* G2 J& n- R0 P3 A“ผมคิดว่าจะไม่ไปทานมื้อเที่ยงกับหัวหน้าแล้วครับ ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน” ยิ่งพูดเสียงก็ยิ่งแผ่ว เอาล่ะหวา ก็ขอให้หัวหน้าเป็นคนแยกแยะออกไม่เอาเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวมารวมกันนะ ไม่งั้นมีหวังโดนเด้งกลับระยองไม่ทันแน่คนเล็กเอ๊ย
' q% x7 ~8 j m c3 B7 K8 R/ g
8 K4 I, X3 U- _8 T0 w“คุณเล็กคงไม่ได้หมายถึงจะตัดความสัมพันธ์กับผมใช่มั้ยครับ” ใบหน้าหัวหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นจากตอนแรกอย่างเห็นได้ชัด เอาแล้วไงคนเล็ก4 h4 D5 B3 ?" q5 H% W7 M
$ f7 @+ u( i# q. ~. s# V& c& q3 V: h
/ E3 i, h* b- |: `( r) M( p$ {$ w
“ถ้าหมายถึงเอ่อ ในทางพัฒนาไปเป็นแฟน ก็ใช่ครับ” ผมหลีกเลี่ยงคำว่าคนรักเพราะมันกระดากปากเกินจะพูด “ถ้าหัวหน้าไม่รังเกียจลูกน้องอย่างผม...เราก็เป็นเพื่อนกันได้นะครับ” ผมว่าต่อเมื่อบรรยากาศความกดดันเพิ่มสูงขึ้นจนมาคุเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ เริ่มเมียงมองมาอย่างสอดรู้ ผมขยับตัวอย่างอึดอัดทั้งที่ความจริงน่าจะชินได้แล้วเพราะทุกครั้งที่หัวหน้ามาหาที่โต๊ะทำงานก็เรียกสายตาสนใจใคร่รู้จากคนอื่นๆได้ทุกครั้งไป
. M/ y* ^! o: b/ \: c( Z# O! |4 \& j( D2 J" J7 H3 r0 \
0 o# M! I! w- j+ O“คุณเล็กมีคนอื่นแล้วเหรอครับ”2 ]0 [; D' S: N' ^" F
9 q* H/ g2 o5 L. y, G7 q* ?4 y6 w' H
อึก เป็นคำถามที่จี้ตรงใจมากซึ่งผมก็คงทำได้แค่ตอบไปตามความจริง
* D/ n. z0 }- e3 F( Z( V1 g3 z5 ]* Z( ^, |0 u/ s2 H
, }6 k V. ]9 p, h
“ครับ”+ }* ^) ]2 Z- E" V% E* O
* m; j G/ P3 O2 H) C8 S
5 c8 B; `/ }. m& V
ทันทีที่ผมพยักหน้ารับความกดอากาศสูงก็แผ่ซ่านรอบตัวจนรู้สึกหายใจลำบาก เรามาคุยเรื่องพรรค์นี้กันในที่ทำงานมีสายตาพนักงานอีกเป็นสิบ ฮืออ ให้มันได้อย่างนี้สิ% Y" r! q5 ?" o* o" U
7 f5 ]8 v9 W/ g2 V1 j6 e2 _" U2 Y+ m7 l; N5 a# Y
ซึ่งถ้าว่ากันตามจริงแล้วคือเขาไม่ได้ผิดอะไร ไม่เคยล่วงเกิน แตะเนื้อต้องตัวหรือฉวยโอกาส มิหนำซ้ำยังเป็นสุภาพบุรุษและเฝ้ารออย่างอดทน : L! o* q0 l1 X; W4 ~5 s q
9 m1 E; F8 J2 R& J! `" R% N1 x
% J3 H9 c9 ?9 U8 pแย่ที่ตัวผมเองที่ไม่ปฏิเสธเขาอย่างเด็ดขาดทั้งที่ตัวเองก็รู้อยู่เต็มอกว่ารักใคร ให้โอกาสอย่างลมๆแล้งๆ บางทีความใจอ่อนขี้สงสารของผมก็ส่งผลเสียมากมายต่อความรู้สึกคนอื่นเหมือนกัน# R6 e8 L: B! H1 J
7 G. O$ ?4 |" Y8 w
4 b6 y% N5 Y. h% Q3 o2 nติ๊ดๆ6 S. W! j1 ]# Q4 p: N8 B% U
! W C3 B$ P" \, ]9 [5 A
0 }( h0 O: {) J* _อีกฝ่ายจ้องมองผมนิ่งด้วยสายตาผิดหวังระคนน้อยใจก่อนถอนสายตาไปยังหน้าจอสี่เหลี่ยมที่ควักออกมาจากกระเป๋ากางเกงเมื่อมันส่งเสียงร้องเตือน เขากวาดตาอ่านเสี้ยววินาทีก็ถอนหายใจยาวออกมา
5 ]0 \. @! \% F1 R! e$ g
5 E' w' k3 `: _
9 X% z/ u' Z5 Y, _0 n6 e5 T! |3 `“ผมมีประชุมกับหัวหน้าสาขาใหญ่ต้องเข้ากรุงเทพฯด่วนกลับมาเราคงต้องคุยเรื่องนี้กันอีกทีเป็นการส่วนตัว”; V6 @% y% h& R. F: L5 h
+ @% V0 N, l t/ ^3 | f0 ^9 ^! o6 P! p Z8 b9 \. Y N
ครืดดดด4 _' G3 E2 [# Z2 m3 D" W2 w5 G
% ~3 Q8 ^" W: c- Q; T. t0 z& L2 \
, L9 j1 m0 v! H& Fแล้วเขาก็ลุกออกไปทันทีด้วยท่าทางหัวเสีย ไม่มีแม้คำล่ำลาเหมือนที่ผ่านมาในใจผมวูบโหวงอย่างเกรงกลัว เหวยยยยย ผมคงไม่ตกงานด้วยเรื่องนี้หรอกนะผมยังไม่อยากกลับระยองตอนนี้ หันไปเห็นพี่มิ่งที่ถึงแม้จะไม่ได้ยินเรื่องที่ผมคุยกับหัวหน้าแต่ก็คงสัมผัสได้ถึงบรรยากาศมาคุ จึงส่งยิ้มเจื่อนให้กำลังใจส่วนผมก็ยิ้มแหยๆกลับไป" i5 ]$ T3 G% J# F2 o; T
! {: S" _, ?5 C0 B
* o; O) H7 \( D) v0 e9 H- X% oเอาน่าคนเล็ก สู้ๆหน่อย
& N, V9 k7 K! @/ ]' Z. v1 Z8 G+ i0 o; d: w
2 i3 o$ ^$ j i7 k; _+ n' J( D
, [2 L9 A. o% [8 } x. D0 T- vพอถึงเวลาพักเที่ยงผมก็รวบเก็บของบนโต๊ะเพื่อเตรียมตัวไปหาใหญ่ แต่ยังไม่ทันก้าวขาลงบันไดมาชั้นล่างพี่มิ่งก็วิ่งเข้ามากอดคอชวนไปทานข้าวเที่ยงด้วยกัน 2 j! { U& ]4 k* h- x# d S: h
: Q" m# p6 K8 c. r: |# [! c& z. o" h3 B* ~/ O1 B4 J
“ผมมีธุระน่ะพี่”
) S, }. s: _. K' x. q& _7 l
1 M& f( S& @ D0 j$ j8 x+ r8 e) j; |+ w& x
“ธุระอะไรของมึง นานๆจะว่างจากคิวหัวหน้ากูอยากกินข้าวกับมึงจะแย่แล้ว เนี่ย ไอ้ปอนด์ก็ไปด้วยกัน” ผมเหลือบตามองไปด้านหลังพี่มิ่งก็เจอไอ้ปอนด์เดินตามมายักคิ้วกวนบาทาให้
* M( q# y6 `# i2 q D
7 [3 @2 r% F; u& N
& i$ c& A5 x! B0 t“วันหลังๆ”
" b2 ]; l( X$ w q$ O7 l8 ^/ h2 c0 T7 h8 ?
, n# f- P" f! B9 t: k
“โนวๆๆ วันนี้” ผมหรี่ตามองพี่มิ่งอย่างจับผิด ทุกทีไม่เห็นเป็นคนขี้เซ้าซี้แบบนี้นี่นา
; I: \, [% u% f* Z
% ?# E2 X* T `! Z" w" f) R' G0 S0 R7 l, z$ Y% ]) ?% [7 u& j* t! C
“มีไรเปล่าพี่อยากถามผมเรื่องเมื่อเช้าอ่ะดิ” สะดุ้งเชียวนะแสดงว่าผมทายถูก
. U; W" ]( r( d5 u! r1 L" F
; k) ?# `0 Y4 w) [4 S o; L
1 l4 X% ?9 c% D, ~! m* f1 O“ก็ไม่ได้จะก้าวก่ายนะเว้ยแต่ไอ้ปอนด์มันขอมา”
6 ?# g% P- U( L0 m2 A
$ C" D' A$ C0 A) O {9 ` m/ [7 z8 E- o' B# |) e3 B# C
“เฮ้ยมาโยนกันได้ไงวะพี่” ไอ้ปอนด์ส่งเสียงโวยวายทันที
3 j9 W. \+ E: w
" K! G8 P& @5 u% m1 ^0 e/ z/ U3 Q; o7 X2 f, w' b9 V1 k
“อ้าวก็จริงนี่หว่า”
y( r' H" \! M; e' g+ n! H( g5 D% s5 v8 b
9 J# N& A, {, N S) h: d) M“พี่ก็อยากรู้เหมือนกันแหละ”
. B, H1 ` Z) f" h( J* [+ `; w- @9 O
5 q0 T$ R, V. x% V' G+ k“กูไม่ได้อยากเจาะละเอียดเหมือนมึงแค่รู้ไว้ประดับหัวจะได้เดาอารมณ์หัวหน้าถูก กูต้องเข้าพบเขาทุกเช้านะเว้ย”' t7 |( ~ H- A7 H5 J: y
2 B" d: ^8 v/ g/ t1 X
5 v- j/ s' `, F* A7 B“นี่พี่...”# N0 e4 f8 r1 O4 l; y, S) F" \
! w* y$ N8 j. W: D6 w
* b" A9 q# D9 n
“พอๆทั้งคู่ไม่ต้องเถียงกัน ผมยอมแล้ว ดีเหมือนกันช่วยหาลูกค้าให้ใหญ่”% W6 ^: e L- P# K B
/ |! e# q$ }/ ~) G& m. }' K" m( s. L5 z8 H
“นี่มึงจะพากูไปกินที่...”( ?: I* A& ~ X4 n0 s; F
% x* }. O% i- ]) C0 p7 K- l
7 x$ @4 ~% e4 D4 y' l3 p
“เออ เดี๋ยวแวะไปรับพิณด้วยพี่มิ่งเลี้ยงนะ”& k. o6 L, X+ E+ g
' r/ G+ Y9 f# E. y5 K& ~4 }) U
. P/ c( s! _% x$ ^. ^' h( x
“อ้าวซวยกูซะงั้น”5 G& d% X; B$ ?2 o5 j' g
2 l$ Q2 X1 s7 _; D: d! p+ x) n7 ^7 G( @; `
“ช่วยไม่ได้”
( S- q! Z8 l$ p. u
- J& d3 v' y2 ~5 X
! B) Y: d) ?7 c2 Nแล้วผมก็พลิกวิกฤติเป็นโอกาส อยากรู้กันนักก็พาไปหาเจ้าของหัวใจตัวจริงซะเลย แถมช่วยหาลูกค้าไปอุดหนุนพ่อค้ามือใหม่ได้อีกต่างหาก พวกเรามารถพี่มิ่งแวะรับพิณที่ธนาคารก่อนมายังร้าน‘กินเส้น’ ณ แอดติจูดที่สามสิบสองขอบหนองสมบุญ
1 i$ [. f5 `/ Z8 A" [, B$ G$ S1 K
# F6 P9 P4 g) B8 l8 s1 d9 V5 U
' r4 n" h$ ]; U% y& K+ T“นี่มันแถวคอนโดมึงนี่” ) e8 j" O4 c; m& o& Y
; [+ t2 e4 o2 {+ q( C* \
/ W! B( M E) B4 m1 z5 L“ใช่ดิพี่ จอดๆตรงนี้เลย” ผมชี้ไปยังช่องว่างริมฟุตบาท พี่มิ่งเลี้ยวพวงมาลัยรถเข้าจอด เมื่อรถจอดสนิทผมก็เปิดประตูลงจากรถควงแขนกับพิณเดินนำไปที่ร้านทันที
, l' P8 Q; X! W- R; b; _" Q
+ d: ?' {% ]' z7 V- g- y" P; M
. V u2 z; U+ z% ?& E5 T7 iพิณค่อนข้างจะชื่นชอบใหญ่มากทีเดียว เหตุผลหลักคือหล่อเท่ระเบิดตรงสเปคนางทุกประการ ส่วนเหตุผลรองคือเป็นคนดีไม่ย่อท้อต่อสิ่งโชคร้ายที่เข้ามาในชีวิต เราสองคนเลยเป็นลูกคู่ที่ดีมากเวลาต้องไฟท์กับไอ้ปอนด์1 o1 ~7 h! I) j" C& o: o
! H& v; x9 T8 w0 L$ h, F5 g& V# d
, `3 k+ i3 b4 S2 k$ Qอากาศตอนเที่ยงค่อนข้างร้อนถึงอย่างนั้นบริเวณร้านก็ยังมีร่มเงาจากต้นก้ามปูที่แผ่กิ่งก้านข้ามกำแพงมาจากด้านในของหนอง แต่ก็ยังมีไอร้อนของดวงอาทิตย์แผ่มาโดนผิวหนังให้แสบๆคันๆ
0 `$ l0 C$ n& P. `8 v. p5 x' Z) s1 l& }+ [; P
1 K' S7 D5 p+ h% ?; v1 yผมพาทุกคนเดินเข้าไปนั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่งที่เมื่อเช้าผมกับใหญ่ช่วยกันจัด กวาดมองไปรอบร้านมีลูกค้านั่งอยู่สองโต๊ะแต่ละโต๊ะมาเป็นคู่ โต๊ะหนึ่งเป็นชายหญิงน่าจะเป็นแฟนกัน ส่วนอีกโต๊ะเป็นผู้หญิงทั้งคู่ซึ่งน่าจะเป็นเพื่อนกันส่วนโต๊ะผมมีสี่คน $ Z# J: J, L6 {) c8 q: X/ E
% w6 `/ ~3 d) ]9 Z- I8 m* a |+ M' R7 o4 k* Y# R! p
เบนสายตามองไปยังพ่อค้าใหญ่ที่กำลังขะมักเขม้นกับการลวกเส้น เขาหันมายิ้มให้ผมแวบหนึ่งซึ่งผมก็โบกมือให้กำลังใจ ที่เลือกมานั่งโต๊ะไม่เข้าไปหาก็เพราะเห็นเขากำลังวุ่นวายอยู่ด้วยแหละ ไม่อยากกวน
8 n0 i T& {& k9 P2 o! o$ A4 P' [
$ z- |. ~8 m m3 F* T, ?5 z+ Rกวาดตามองไปรอบร้านอีกครั้งแล้วอดจะยิ้มไม่ได้ ถึงลูกค้าจะไม่ได้แน่นขนัดดูเงียบๆด้วยซ้ำแต่ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี อย่างน้อยก็ยังมีลูกค้าล่ะน่า
2 d# N; v- P1 A' W: H4 Q- B( q% T/ \7 s3 S, B) i. h' U
4 U& R% `' z9 X8 ^“เล็ก...ใหญ่หล่อมากเลยเนอะท่ายืนลวกก๋วยเตี๋ยวยังเท่”พิณที่นั่งข้างผมสะกิดแขนยิกๆพลางทำหน้าเพ้อจนไอ้ปอนด์ต้องกระแอมเรียกสติ
7 x5 a1 m% |; S7 T/ F+ n6 U9 K% V8 z2 h& z# X, }% _4 V
- u/ {: r! h+ {. D0 w) j7 L“แฮ่มสามีนั่งอยู่ตรงนี้นะ” & l3 ^& k) o7 a! O. H3 L
# a' R5 X7 T- [6 |
3 @9 h6 ~0 }/ b5 J( A“อุ่ย นิดหน่อยน่า” พิณทำเป็นแกล้งสะดุ้งเหมือนกลัว ผมขำในลำคอกับการรับส่งมุกของสามีภรรยา คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งไอ้ปอนด์ก็ยังไม่เลิกหึงพิณสักที
1 s9 h8 H6 J i$ _- H- n6 z$ T }* c$ m, a9 r- s
" e# d- C8 N( \$ D" i4 \' ] {5 Bส่วนพี่มิ่งก็มองซ้ายมองขวาเหมือนหาใครอยู่จนผมอดถามไม่ได้7 f2 D$ G4 u- W* R- u. x8 s
8 n% i4 r( V8 F. U. L0 C' ^
3 W$ Q1 A0 U8 r1 r/ f“มองไรพี่”, j$ g$ \ I# W' C
# O- f! l$ y- n/ }' j z
& [' y' ?# u h+ H0 p% S
“หากล้องเขาถ่ายหนังกันหรอวะ แต่ไม่เห็นทีมงานสักคน”/ j# H" @. U. M% N/ P, O
% P' |" W" r7 _& [6 L6 i# J& n& t
9 G0 ^" f0 y$ w5 z; d“ถ่ายหนังอะไร”
# f/ ]2 T+ G/ r1 @: }8 ?
3 I: K2 y* G3 S# H& N# @# v* V. J
“อ้าว ก็ไอ้พ่อค้าบะหมี่นั่นไง ออร่ามาขนาดนั้นช่างไม่เข้ากับเสื้อผ้าที่ใส่ พระเอกหนังแน่ๆผิวคล้ำไปหน่อย แต่ดูดีโคตร” ผมกับพิณระเบิดขำ ส่วนไอ้ปอนด์ทำหน้าปูเลี่ยนเหมือนจะอ้วกเสียให้ได้
# Z8 t) ]; G: M0 y! m$ v6 C- [- a/ u" a2 M% k
" o \2 o% q$ K5 q
“นั่นน่ะพ่อค้าตัวจริงเสียงจริงเลยค่ะ ญาติคนเล็กเขา” พี่มิ่งทำตาโตหันหน้ามาหาผมทันที' C3 w* }/ Z. i
5 T1 i g3 k6 z/ r, t% h5 H2 X+ z2 g! x8 Z
“จริงเหรอวะมึงมีญาติหล่อขนาดนี้” ผมยักไหล่
2 B2 I) |# ]6 k6 h& S. O0 H- i) T- c( a! s
- C) t# v& P. b8 K2 i/ I“ความจริงเรียก ‘ว่าที่แฟน’ จะดีกว่า”
1 D8 m U7 A3 ?: ]" i. L, l- c' l
" S) F$ z; i$ Q- q' Z6 Q) l+ S' y$ y4 }“ห๊ะ!!” คราวนี้ตกใจยกกำลังสองยิ่งกว่าเดิมโดนสายตาประณามจากไอ้ปอนด์ด้วยแหละ มันคงอยากจะด่าว่าผมแรดเหลือกำลัง
( J, _3 G$ G& s, Y! j& _1 x+ ^' c7 @& Z. {6 I
^7 J% R: B! l8 e* z; A“แฮ่ๆ” ผมก็เลยได้แต่ยิ้มแหยๆแล้วพระเอกของงานก็ได้เวลาออกโรง พ่อค้าในชุดกางเกงยีนตัดขาพอดีเข่ากับเสื้อกล้ามสีดำคล้องทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีกรมเดินมาหยุดยังโต๊ะที่เรานั่งกันอยู่
# K; i& k- n1 x3 n5 [ q1 N: G' e( \( s! Y) U7 S9 N
/ { r- z* e, f8 @* b3 Q2 D3 y/ Q2 }4 M“รับอะไรดีครับ” ใหญ่ถามด้วยใบหน้านิ่งเฉยจนผมหลุดขำกับลูกค้าคนอื่นทำหน้าแบบนี้มั้ยเนี่ย ลูกค้าคงคิดว่าเป็นพ่อค้ามาเฟียซะล่ะมั้ง/ N- Q; ^$ T. s! T5 g$ a
% }7 ^+ K% o+ c2 c
0 }, g- A- u$ i+ a- E! K) n" M
คงมีแต่ผมที่รู้ว่าเขาไม่ได้ตีหน้าโหดมันคือใบหน้าปกติทั่วไปของเขา $ o) W% q2 F9 [8 e' p6 S5 A
/ ?, Y% r! Q7 f9 v0 P3 d/ @+ j* D4 I
แต่ไม่ได้แล้วล่ะ ผมคงต้องเทรนให้เขาทำหน้ารับแขกมากกว่านี้ยิ้มนิดนะรับรองลูกค้าติดตรึม8 {" f1 q* D" `' [
/ {. x6 C1 u- ?$ O% v, p7 d$ g& z( u
“ขายดีมั้ยคะ” เป็นพิณที่เอ่ยทัก ใหญ่พยักหน้าก่อนตอบสองคนนี้พอคุ้นเคยกันอยู่" E: Q, m! I8 d$ u
1 G' V& l; J$ {' C" w+ H8 a. w7 K
/ {1 `% h7 f6 @! c$ i7 a, `3 Y“พอได้ครับขอบคุณนะที่มาช่วยอุดหนุน”
6 M1 h9 G2 c+ y. {
, q( y/ z% J' S9 z$ U. v* W' y% b
“เล็กเขาชวนมาประเดิมร้านใหม่ไม่รู้ว่ารสชาติจะดีเหมือนหน้าตาพ่อค้าหรือเปล่าน้า”
: {( ], M4 Q' H8 I4 L# Z- E/ K3 _2 ]2 X% e
4 x8 B: V- T& I) G: l1 B4 Z“อะแฮ่ม” โอ้ย ขำไอ้ปอนด์ว่ะ
7 z' U6 s8 ^1 f: I" p/ r
3 i3 l* h5 h" ]) e# X6 X- K* x4 b | }& Y
“งั้นสั่งมาเลย รับรองพ่อค้าคนนี้ฝีมือเด็ดทุกเมนู” ผมว่าเสียงหยอก พลางหยิบกระดาษกับปากกาที่เสียบไว้บนโต๊ะมาให้ทุกคนจดรายการ ใหญ่รับกระดาษมาก่อนเดินกลับไปที่รถเข็นพี่มิ่งก็เอ่ยปากทันที/ ]" `) d0 F0 V& Y: D; v9 M, R
( W' a% H( m- Q$ Y0 J4 H9 u8 |; L0 }
“กูว่าละทำไมมึงไม่สนใจหัวหน้ากูเลย” ชิ ผมก็ไม่ได้ชอบใหญ่เพราะหน้าตาอย่างเดียวซะหน่อย/ b3 V* f; j5 W* z2 X( F
$ Q% U4 ]- b7 p" w( F$ \
หงิง...หงิง... แฮกๆ* j' J$ q% E/ F& s/ W- F' X. K
" @. `1 _! q& }' H+ O% s I
! j9 @, u4 N' N! Z- {3 M7 q+ T- d“ตี๋น้อย เป็นไงร้อนมั้ย” ผมหันไปตามเสียงครางหงิงก็เจอเข้ากับเจ้าตี๋น้อยนั่งลิ้นห้อยหอบแฮกๆอยู่ข้างเก้าอี้ที่ผมนั่ง มันคงเห็นผมและเข้ามาทักทาย ซึ่งพอผมลูบหัวมันก็เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเหมือนมีความสุข ตอนนี้มันไม่ได้เป็นเจ้าหมาน้อยที่ผมอุ้มเล่นได้อีกต่อไปแล้ว กลายเป็นหมาสี่เดือนตัวใหญ่แถมฉลาดขึ้นด้วย0 h" m9 P$ h. N7 R
; ^8 X9 M5 u/ W2 p B9 v8 O* e4 w+ B/ x0 ^
ทุกครั้งที่ขยับตัวกระดิ่งที่แขวนอยู่กับปลอกคอสีส้มของมันก็จะส่งเสียงกริ๊งๆ จำได้ว่าช่วงแรกที่ซื้อปลอกคอมาใส่ให้ มันพยายามใช้ขาหลังเพื่อถอดออกหรือไม่ก็เอาหัวตัวเองไถๆกับพื้นเหมือนรำคาญจนผิวหนังบริเวณคอถลอก ผมเกือบใจอ่อนถอดให้มันแล้วแต่ใหญ่บอกว่าไม่ เพราะที่ปลอกคอมีจี้สลักชื่อ-ที่อยู่พร้อมเบอร์โทรเผื่อว่ามันหลงทางคนที่เจอจะได้ส่งกลับบ้านถูก" k3 [4 V! P( r. E! {) C: v
+ V/ r6 U/ ?1 r* k8 p5 @
" B/ C2 G. z# a" O0 K+ wใหญ่พูดกับผมอย่างใจเย็นเมื่อผมน้ำตาคลอสงสารมันว่า ‘ถึงมันจะฉลาดแต่มันก็คือหมา พูดไม่ได้ขอความช่วยเหลือไม่เป็น คุณจะถอดปลอกคอมันผมไม่ว่าแต่นั่นคือมันต้องอยู่ในห้องนี้ ผมจะไม่เอามันไปด้วย’8 |; C. \5 T- z0 v5 q' E
4 G! y4 e) H* b* W2 o. ^; N. j: D* a+ s! \/ l
แล้วผมจะเลือกทางไหนได้อีก ให้มันอยู่แต่ในห้องผมก็สงสารมัน มันตัวโตขึ้นกำลังอยู่ในวัยซุกซน ต้องการพื้นที่กว้างๆในการวิ่งเล่น ยังจำวันที่พามันไปวิ่งเล่นในสวนสาธารณะได้อยู่เลยมันวิ่งไปรอบๆหนอง ไล่นก วิ่งขึ้นลงสะพานมุดพุ่มไม้ เล่นกับสุนัขตัวอื่น ดูมีความสุขจนผมที่วิ่งออกกำลังกายอดจะยิ้มตามไม่ได้: H5 k& a( ~* o
3 x6 c4 _+ |8 ]- \+ Q1 C" F! X1 U. n! Y/ C2 \; ]; [; E
เพราะอย่างนั้นผมเลยต้องใจแข็งให้มันชินกับปลอกคอที่ใส่เพื่อให้ใหญ่เอามันมาด้วยเวลาขายก๋วยเตี๋ยว
* v) M. O8 R" h! v X
* x$ a1 `( |4 I4 [5 ` E U9 {) D: L4 J6 l! v7 B- I- u; y" k
มันดูตื่นเต้นดีใจ เมื่อเช้าตอนผมกับใหญ่ช่วยกันเตรียมร้านมันก็วิ่งหายเข้าไปในประตูภายในหนอง ชั่วโมงกว่าๆถึงวิ่งหอบลิ้นห้อยกลับมายกขาหน้าข้างหนึ่งสะกิดขาใหญ่ยิกๆ เขาเขกหัวมันไปทีก่อนเทน้ำใส่ชามประจำตำแหน่งให้ & V8 x1 k, D7 Y n, \: e3 ^
6 ^6 Q) V5 T- N4 z* y
- c) X, G; g$ N' f, `! k6 ` ?* R
นี่ก็คงไปหนีเที่ยวมาอีก/ a' W! y5 |6 W u2 R
: T6 N$ ]8 O& }8 T% o& |9 s& H' j& A" z8 c5 R1 t9 ~
“ไอ้ตี๋ มานี่!” เจ้าตี๋น้อยหันตามเสียงเรียกของเจ้านายมัน หันกลับมาเอาขาหน้าข้างหนึ่งตีลงบนฝ่ามือผมสองทีก่อนวิ่งกระดิกหางดิ๊กๆไปนอนลงตรงที่นิ้วใหญ่ชี้ มันคือที่ว่างหลังรถเข็นตรงมุมเสาข้างกำแพง
( q& @ U4 ~5 c8 a0 A
: I# \7 z& Y* P c# R6 q: i9 I% {2 y4 |
“หมาเชี่ยไรวะฉลาดฉิบหาย” พี่มิ่งมองตามไปอย่างอึ้งๆ อยากจะบอกว่าไม่ใช่ใครจะไปสั่งมันก็ได้นะ ไม่ค่อยฟังหรอกต้องเจ้านายมันคนเดียวเท่านั้นแหละทีเดียวอยู่เลย อย่างผมบางทียังต้องพูดซ้ำหลายๆครั้ง
4 I* x$ Q3 m9 N) x
$ o- g! r% O& G9 F' J" d2 m6 v. F( x3 M: o* Y0 ^3 h( O- B
ผมลุกขึ้นไปช่วยใหญ่ยกชามมาเสิร์ฟแต่เขาไล่ผมให้มานั่งซึ่งแน่นอนผมไม่ฟัง
4 ^% ^: w- W. K/ m& O2 Q! E* M
# `2 w: D2 E6 Y/ S N( B* w: d
N5 b8 b9 }( A6 ^“ก็อยากช่วย”
% ~1 _8 ?. O x* P! N6 [
; d9 n+ O o- Y3 [+ V5 I* ~6 Z& U5 T5 f) Z, W$ Y
“ไปนั่งพักเถอะครับเดี๋ยวคุณต้องกลับไปทำงานอีกนะ”
5 G9 \' o+ S6 j A' P V8 h b+ @* o. f! y1 V& Z8 y- t# {; o
) c& s+ j9 w: V4 E5 Y“ขายดีมั้ย” ผมหรือจะสนก็เปลี่ยนเรื่องกันไป
0 ~0 W- h6 l% Z3 @8 R* H) ^1 h
3 v' {8 }; L/ O6 F2 [3 a3 |6 A( _! `+ n- y
“ก็พอได้เมื่อเช้าเงียบๆ สายๆมาหน่อยก็เริ่มมีคนแต่ก็ไม่มากมาทีละคนสองคนอย่างที่คุณเห็นมีคุณนี่แหละโต๊ะที่มาเยอะสุดของวัน”' O( v9 w+ K- D. M" ^
9 K' k0 c0 x. N. `
# Q* T+ Z6 N2 e( uผมยู่หน้า
- d; J& L- l% |; i# K: F+ F1 s( e9 {' L
# q! N; s9 a; o( U' k“นึกว่าสาวๆจะมาต่อคิวซื้อซะอีก”
$ S( \4 ]7 @7 s$ G$ p
0 o6 V3 ?* {1 w9 w& U6 ]& u% q% a, j: x( M1 l7 { p: r6 y9 `& P
“หึๆ ไม่ใช่ในละครนะ”
9 w3 i/ }! _& i6 z0 x
2 I* o) O- ^: z5 n% y# d* H( h4 m9 e& _4 c6 e& l
“นั่นสิเนอะ”# y, ~& \) B8 i! c- ?6 z9 T. r$ p, m4 G
+ _, W( V) I: f/ q5 k- x7 w3 S, J& a
5 m' p& Z# l% @6 |
ถ้าในละครมีพ่อค้าหล่อระเบิดมาเปิดร้านขนาดนี้สาวๆคงแห่กันมาซื้อต่อคิวกรี๊ดกร๊าดกันจนร้านแทบแตก แต่นี่คือชีวิตจริง ถึงผมจะแอบเห็นลูกค้าสาวๆแอบกระซิบกระซาบดี๊ด๊ากันถึงความหล่อของพ่อค้า แต่ก็นั่นแหละ...ร้านที่จะอยู่รอดได้จริงๆต้องพึ่งรสมือความสะอาด และราคาที่สมเหตุสมผลกับปริมาณ 0 d( G: Z9 H* p3 n4 n2 ~
5 V0 {5 \( N) ^: Y- e6 I9 I5 u D6 J% Q; k: K3 \& w
เมื่อก๋วยเตี๋ยวสี่ชามมาเสิร์ฟผมก็กลับมานั่งทานที่โต๊ะ ระหว่างนั้นก็มีลูกค้ามาเพิ่มอีกหนึ่งคนเป็นลุงมีอายุคนหนึ่งซื้อสามถุงกลับไปทานที่บ้าน พี่มิ่งขอเบิ้ลสองพลางชมว่าอร่อยไม่ขาดปาก ส่วนไอ้ปอนด์ถึงจะยังไว้ท่าบ้างแต่ก็เห็นว่ามันซดน้ำซุปจนแทบไม่เหลือ จนผมกับพิณแอบลอบยิ้มกันสองคน
) {( b9 H$ w# L; {* x; C( W+ y6 N5 ?. o5 ]. X6 q
) m$ S9 Y. z" d6 E' l6 c9 C
& C- u, g. [- l, P. \
% r0 s3 [1 T' vเหมือนทุกอย่างจะไปได้ด้วยดีแต่ทางที่ดีก็มักมีอุปสรรคเสมอ
! E& T# t; ~; {2 D1 i5 Q
5 l3 r- b+ I- `9 u
0 o) W* M! N5 c# x$ n$ ?เมื่อหลังเลิกงานผมมาช่วยงานที่ร้านช่วงเย็นลูกค้าหนาตาขึ้นกว่าเมื่อตอนเที่ยงเรียกได้ว่าถึงไม่แน่นร้านแต่มีเข้ามาเรื่อยๆ/ \: c/ i$ c0 l) o
' _& U" D( X$ |, X* T) m
6 Q2 ~- q3 W5 W9 c! M4 S1 vแต่เรื่องมันอยู่ตรงนี้ต่างหาก4 f! B* U+ Z! `" L1 L% v* J
- T. n+ S7 g0 _4 x l
2 `! Z3 y" X6 G4 I$ Y- }“ค่าที่อะไรกัน พวกเราเซ็นสัญญาว่าจ่ายเป็นรายเดือนนี่” ช่วงประมาณทุ่มนึงก็มีผู้ชายหน้าโหดสองคนขับรถมอเตอร์ไซค์มาจอดหน้าร้านพร้อมกับบอกว่ามาเก็บค่าที่รายวัน
1 E/ A" N1 ]3 s) ?; O q
( o$ e9 }" u9 B# e3 w7 b6 Z1 |: n q" }+ l1 `( H' S
รานวันแป๊ะแกสิ!! ดูก็รู้ว่าพวกทำกร่างไถเงิน
$ V6 u0 p# j. r: \5 A+ l
9 \3 T3 X/ V: i7 }
0 o& y6 {+ g- Q) b1 {3 q“นั่นมันก็ส่วนรายเดือนไม่เกี่ยวกัน ถ้าอยากอยู่อยากปลอดภัยมีคนคุ้มครองก็จ่ายมาซะวันละสองร้อย”" `' D8 O, T5 p; A; x( F. m; o
% ^9 Y4 H3 C8 D' G2 q4 T2 H
3 E- [9 r* e& z9 u4 D; c" ]. I“สองร้อย! จะบ้าหรอขายก๋วยเตี๋ยวตั้งแปดชามกว่าจะได้สองร้อย อยู่ดีๆจะมาเอา ไอ้ความคุ้มครองอะไรนั่นเราไม่เอาหรอก” ผมโวยวาย ลูกค้าที่นั่งอยู่หันมามองจนผมต้องเบาเสียงลง แต่ก็ช้ากว่าพ่อคนตัวโตที่แทรกมาด้านหน้าและดันผมเข้าไปหลบข้างหลังเขา
9 t3 c# A- y& G' R
; c* ?3 s' K$ {* P; o7 O1 @2 T; {4 e4 X
“เฮ้ยถ้าไม่จ่ายก็ขายที่นี่ไม่ได้!!”4 K2 n1 `# b5 a+ x; k9 k6 Q
, H9 y4 B: l$ b: A
6 `3 i% _! G) {# D1 G3 T' F“มีสิทธิ์อะไรวะ” ผมตะโกนข้ามไหล่สูง ใหญ่หันมามองทำนองให้ผมเงียบก่อนหันไปทางไอ้บ้าสองคนนั่น
1 A/ G1 @- c6 R; `$ t7 ~/ n
$ P4 H$ X+ K6 t. n% D. T3 l! e9 l0 v- V2 M
“สองร้อยใช่มั้ย”
5 U' ?# Y( m5 s! p! F1 s7 V7 f1 e4 ~ s9 X d
# W$ M. r" f6 i# A) [1 f
“เออ”
/ j0 l# W" o; E, K4 G; O# z. @' P( m
z' S( ^3 m- m& Y8 j% Uใหญ่พยักหน้าแล้วควักเงินจากกระเป๋าผ้ากันเปื้อนส่งให้พวกมัน' C8 u; O+ `' N+ o# u; w7 H
' O% ~5 E n) t! o# N; { A
- _( k) J; H0 f; ]: z, X3 G- i
“ใหญ่!!”. _* V- V& X1 |% A4 m3 W+ H4 l. [8 U
4 x( Y2 j$ V+ W4 {6 M
9 U& X8 |4 F3 U* M/ `
“แค่นี้ก็หมดเรื่อง” มันตบแบงค์ร้อยสองใบลงบนมือแปะๆก่อนเดินออกไปด้วยใบหน้ากวนตีนมากผมโมโหจี๊ดๆจะไปเอาเงินคืนแต่ใหญ่ก็รั้งแขนไว้
. P8 r4 y" g- O- Q# `
7 ?5 L* g1 N" e, s' x' D$ n- ]5 n# R2 o
“คุณ...เราต้องหากินแถวนี้อีกนานร้านกำลังไปได้ดีถ้ามีเรื่องตั้งแต่วันแรกลูกค้าคงไม่กล้าเข้ามากินอีก”
, s$ N" Y! A; f2 A/ C0 J
. w% d$ \, ^7 |1 G$ @& c- l
h5 p6 D$ c" M/ g" `+ a“แต่วันละสองร้อยเลยนะ!!”, o: J2 {% j2 B% ?! P9 e H. K
6 p3 B+ W0 P8 V0 Z& f- B8 Z
i4 {; e5 \5 \: _' Q “คิดซะว่าแลกกับความสบายใจของลูกค้า”4 s( {; D, ~- L6 c
; U" Q3 y1 g8 W
% K" O, d$ W% Y. o- M5 H2 g3 G“ทำไมเราไม่แจ้งตำรวจล่ะ”% u) ~7 U- I& D
" _, q+ c% H) p/ l+ H
! G4 l3 h( l; V) [“คุณคิดว่าพวกมันมาป่าวประกาศเรียกค่าคุ้มครองขนาดนี้ตำรวจจะทำอะไรมันได้เหรอ เผลอๆมีคนใหญ่โตหนุนหลังด้วยซ้ำ คุณเล็กเชื่อผมนะ” ใหญ่จับมือผมขึ้นมาก่อนใช้มืออีกข้างลูบแผ่วอย่างปลอบโยนให้เย็นลง; G% f2 S/ @$ f
: r. N A ]! n, e" N5 ]1 N$ b
5 O' ?" j# p' P- \
ฮึ่ย!! แล้วผมจะทำยังไงได้ล่ะพ่อครัวใหญ่เขาตัดสินใจแล้วนิ!!; P5 I7 j2 Q* e3 `7 R3 X, ]
8 ` }2 {# ^: a+ v% c; @
9 O' A \$ x7 X, _* A* Mน่าเจ็บใจชะมัด!
5 X" X0 X+ d5 O! P3 \' e$ j |
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-19 22:43:59
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-19 23:15:50
โพสต์ 2020-4-20 00:58:06
โพสต์ 2020-4-20 01:02:04
