|
เร่ร่อน41 k" ]! Z \( I( m
% T( V7 y3 |# p* @. M* @1 _4 W
1 w5 x; ] |& z5 Z“ไอ้เล็กมึงจะไปไหน” ไอ้ปอนด์เข้ามากดผมที่กำลังลุกจากเตียงให้นอนราบลง
6 e; z8 h" B3 a6 E7 }' t2 J5 X( z" U. F- c! S0 G
6 m2 P, p2 Z7 ~; i0 @& a5 H* }
“ไปโรงพักเขาโดนจับอยู่โรงพักไหน” ผมดันมันออกแล้วลุกขึ้น
, j# x4 I! H1 I) r: F! H7 j6 x
3 F( d: P8 C3 k# T
9 m) z. r% g& ]0 E# Y. B“ไปทำไมมึงยังไม่ค่อยดีกูจัดการให้แล้ว” มันกดลงนอน
4 } T0 C7 T0 i% M
& W( S$ \2 U( t# m' R' G" S' q) A
- ~0 M6 S' H9 n# _7 X' J“จัดการบ้าอะไรล่ะมึงเข้าใจผิดนะ!” ผมลุกขึ้น' X3 j! P4 K* g# y+ j: w! ~
2 u& C9 }5 ~; C. ~6 Z# l6 _( P
) I; d$ L* H+ c! t
“มึงเลิกเป็นคนดีซะทีเถอะ!” มันกดลง5 U1 \- K$ j5 Z5 f8 A
2 }1 X* C2 l, v" Z) r4 S5 T
" n9 h/ ]' k5 X" M" ~- X“ถอยไปไอ้ปอนด์” ผมลุกขึ้น
" l E& l- A! f. |& {
8 C3 ?& `! v8 G. e. z: s% B/ A& |9 O7 G9 g
“ไม่!กูไม่ปล่อยให้มึงไปช่วยมันแน่ มึงมันดีเกินไป” มันกดลง. a' }% X% S( S0 v! y
5 K* b$ i/ X% y! Y& n! v) i
5 v. g1 V7 c/ r) I“เขาช่วยกูไว้!” ผมลุกขึ้น5 [" j3 C: C8 s6 M
" E# E0 B# S y. t# B ^
, A! M/ J# U5 y0 \5 b1 c
“โกหก!” มัน...0 M& e$ V+ N+ J; H. \
: `- f# `. m, q [8 s2 k1 R6 Y9 @) K. J* ^: D+ `2 \7 a% p/ O
พลั่ก!!!
1 j/ b$ k! t0 |. B5 F4 A
- |3 N+ Q. T; w& `+ i! C& d5 K4 a6 c9 z. g0 z
ยังไม่ทันกดลงผมชิงถีบท้องมันซะก่อน กระเด็นไปไม่ไกลแต่ก็มีระยะห่างพอให้ผมกระโดดลงเตียงมายืนจังก้าชูหมัดสองข้างตั้งการ์ดขึ้น
( N6 A) ~) j" a4 r/ R7 Y4 ]( w( C3 ^. G& m) I' Y4 ^1 M
7 u1 q0 @( R; G# [“มึงอย่าเข้ามานะไอ้ปอนด์แล้วแหกขี้หูฟังกูด้วย!” ผมโมโหแล้วจริงๆ “เขาช่วยกูไว้ กูติดอยู่ในบ้านที่ไฟไหม้แล้วเขาเข้าไปช่วย”4 n9 \9 c3 j& _$ X
8 }, Z. l: @5 n: }, R% n
; r8 s, X! w; g“มะมันอาจจะหวังผล...”
0 d1 m! S. s" m% ^
7 j& O: i+ l: F% Z/ g* n3 _, G. u$ M; y
“อย่ามองคนจากภายนอกไอ้ปอนด์มึงก็รู้ว่ากูเกลียดคนประเภทนี้ที่สุด คนเลวจริงน่ะไม่เอาชีวิตไปเสี่ยงแบบนั้นหรอก!เขาช่วยกู! มึงเห็นมั้ยกูบาดเจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่ารอยแผลสักนิดก็ไม่มี ถ้าไม่ได้เขากูไม่ปลอดภัยได้หรอกเผลอๆอาจจะตายในกองไฟไปแล้ว และไม่ว่ามึงหรือใครที่เห็นอะไรมากูเชื่อว่ามันต้องมีเหตุผลเพียงแต่ไม่มีใครที่จะถามหาความจริง! หรือมึงจะเถียงว่ามึงถามเขาแล้ว”
- _! @5 e+ s$ r7 j e
+ O5 f+ @; r8 k0 f
. k& d9 l) @& O# E( P3 N, I“...”. P9 t B9 S, w0 X( a8 |
) H- `" D( P; {7 V, n
, Q, ]6 ]2 ?! W4 Q! }, v
ความเงียบคือคำตอบที่ดีที่สุด
" [0 V$ w. s2 _; H% e. ~9 H7 R' t1 R2 c
+ z: d0 E6 M2 o7 Z“มึงพากูไปโรงพักเดี๋ยวนี้”' K; c e! j# j
* F6 v) d* c u" d8 z" Q
, G; `9 w0 a, y“แต่...”3 L5 t1 x5 X+ z
* L+ I6 j) ~# p* x5 p
7 O/ M/ h8 |0 Q) b0 R“เดี๋ยวนี้!!!”( _9 I, s/ z5 \3 `8 _
* ]8 Z, T q: W+ o+ @( b6 B5 m5 f
2 R" N3 r( V G6 D- B1 _: Xชอบให้ผมร้ายแล้วถึงจะยอม!!
. f" d% J: x: z4 H( A3 U
- a6 `, ] x% G7 r( k* C8 @5 Y" t* z
! [4 ~' w% ~& e/ w7 D8 w
@0 T7 z0 k+ j8 ?' _4 k% D9 [# I- M ?: ?5 T4 s
) u& m" k2 F2 m/ ?* Q Y' `% u
มาถึงโรงพักผมก็จัดการไปให้ปากคำกับตำรวจซะใหม่ในฐานะเจ้าทุกข์ตัวจริง กว่าจะคุยกันรู้เรื่องว่าเขามาช่วยผมไม่ได้ทำร้ายหรือกระทำชำเราอย่างที่ใครหลายคนเข้าใจก็แทบตรงเข้าไปกระชากหนังหัวนายตำรวจงี่เง่าติดที่ไอ้ปอนด์ลูบหลังให้ผมใจเย็นไว้ไม่อย่างนั้นนอกจากจะช่วย ‘เพื่อน’ ของผมออกมาไม่ได้ผมยังจะเข้าไปนอนกินข้าวแดงด้วยอีกคน6 \" y2 j+ {, E3 P
, Z7 O; y' h/ s/ H
, f4 H% Q# F; l* a( T3 L
ทำไมวันนี้ใครๆต้องให้ผมเผยด้านนางมารร้ายนะ% G2 Z+ ^" l9 v& d/ _
! f+ G$ b: D9 u# K) t
/ {4 {' a0 Z* q- r3 B0 R7 l“เชิญทางนี้ครับ” จ่าตำรวจนายหนึ่งผายมือไปทางเดินด้านขวาซึ่งเป็นทางไปห้องคุมขัง 6 H3 Y1 G1 n& d Y$ C; s0 R. |
) C+ [. B2 Z/ h9 N; D `% C
+ f" e p# v3 T
“กูรอข้างนอกนะละอายใจเกินกว่าจะเจอหน้าว่ะ ทำใจแป๊บ” ผมพยักหน้าเข้าใจก็สมควรอยู่หรอก3 o6 N1 c W5 z6 W* ~/ w! `
W: a7 Q3 }1 N
- v5 \1 M* j! Bผมเดินตามจ่ามาถึงห้องคุมขังกวาดตามองเข้าไปในห้องขังก่อนสายตาจะปะทะเข้ากับรูปร่างอันคุ้นเคยการแต่งตัวอันคุ้นตาเขานั่งกอดเข่าเหม่อมองไปยังพื้นเบื้องหน้าที่ถ้าเพ่งมองดีๆจะเห็นว่ามีแมลงสาบตัวหนึ่งกำลังวิ่งวนอยู่ ขาทั้งสองข้างของผมก้าวเข้าไปช้าๆเหมือนเขาจะได้ยินเสียงฝีเท้าจึงเงยหน้าขึ้นมอง ทันทีที่ผมเห็นใบหน้าเขาก็แทบทรุดลงบนพื้นดีที่จับซี่ลูกกรงไว้ได้ก่อน
, [; K- `! u# n% I5 u( C+ \
; c; P' w: f: T/ J) C6 X2 ^; ?& c; r) W/ c* d) q, g# S# z, y
“นาย...” ส่งเสียงผ่านน้ำลายที่หนืดเหนียวในคอ( ?4 k+ i* _! s- ] p/ |
, h5 N; x: [8 }# C# m
2 A4 @' v: C' cใบหน้าหล่อเหลาที่เคยซ่อนอยู่ใต้ความมอมแมมแต่บัดนี้ไม่ใช่อีกแล้ว
+ r0 {: y, s( J5 ~
4 i7 D2 W( M' ?5 }( Z# N$ z* M/ h# n6 J1 J1 d* s
มันกำลังซ่อนอยู่ภายใต้รอยฟกซ้ำแทน!!!$ f, [0 A9 h; E5 {( u( c6 ^+ \
- l/ v" k6 t% A% \
* ^5 B2 Z0 Z& O, k" v _) }มุมปากเขียวช้ำ โหนกแก้มแตกมีรอยเลือดที่หยุดไหลไปแล้วเกรอะกรังส่วนแก้มอีกข้างมีรอยแดงจากนิ้วทั้งห้า) O9 c( f% A7 {6 ]
! s! v* q. ]7 E" q! Q% W6 O
( O% j. g2 B$ ^+ X7 P" v“ไม่เป็นไรใช่มั้ย” เขาถามเสียงแหบแผ่วพลางลุกและค่อยๆเดินกระเผลกเข้ามาใกล้ผมขะขาของเขา...' W2 ~2 s T. i4 i9 y- @9 s o/ I
/ E) }$ A8 o$ n6 S7 f! r& \
- c: B& |& m) |0 zตัวเองเจ็บขนาดนี้ยังมาห่วงคนอื่นอีก!
* p; W1 B" @7 H, I% g: W/ h# K1 N: \1 D2 k1 t, Q
3 l. W( n9 h; W- T“ขานาย...”4 V* S$ K2 Y4 p4 W0 A$ t- `
+ q; C3 Z7 M' Z
3 I t, p( k# c% r. r0 E+ S“...” ถึงจะมองไม่เห็นเพราะเขาใส่เสื้อและกางเกงขายาวแต่ผมรู้ว่าเขาเจ็บ
; d) m+ ]$ i; r1 [" p" t1 R3 g) {7 |$ ` ]
P0 D, j' a/ f! J/ a“ฮึก” ! }$ O8 j8 n* l+ m9 ]+ \/ z
: Y- H2 A- ~% R/ h
# m; o% @- D5 \, H! M- v( M- V
“อย่าร้อง...ผมไม่เป็นไร” เขายกมือขึ้นแตะหลังมือผมที่จับซี่ลูกกรงอยู่หลังมือใหญ่ดำคล้ำมีรอยแผลเหมือนโดนไฟลวก...เพราะช่วยผมสินะ! k4 v; `3 X( M7 Y6 l# I
; [0 T, `9 i' g8 i0 r, L. p- Z/ a, h1 ^3 W5 u- i- g" t
ไม่สิทุกรอยแผลบนตัวเขาตอนนี้เกิดมาจากการช่วยผมทั้งนั้น- U3 x, ?% D: A: V- h- e5 O# Q
& j1 k7 o7 n. y7 p: N
: t" X1 g* C* R; N
“ฮึก เจ็บมั้ย” เขาส่ายหน้าเบาๆผมปาดน้ำตาออกก่อนหันไปหาจ่าเฉยที่ยืนห่างไปสี่ห้าก้าว; G& L& q; H1 A' V- c
$ P, H5 j* P9 V' j9 i& s8 b4 v# O5 \' C( ?( {) [
“ช่วยปล่อยเขาออกมาทีครับ” จ่าพยักหน้าความจริงเขาต้องโดนปล่อยตัวตั้งนานแล้ว ผมนี่แหละมายืนคร่ำครวญอยู่ได้! ; x$ Y* R4 i/ R$ n: h: A: h6 C
- E, y6 ~' W4 Y9 @% B- O3 d
7 o" J0 [# t. f
หลังจากโดนปล่อยตัวแล้วผมพาเขามายังรถที่ไอ้ปอนด์จอดรออยู่ก่อนแล้ว ผมเปิดประตูหลังเข้าไปนั่งก่อนเขยิบมาอีกด้านเพื่อแบ่งที่ให้เขานั่งอีกคน' k6 L8 ], [: W9 }: c! L
6 M4 _& g- X9 a$ C2 U
& ~; |2 l4 G# o9 h3 X L& L8 a5 zแต่เขาไม่ตามเข้ามา ผมจึงกวักมือเรียก6 O+ H$ _/ o+ v# o
' i* m5 Q: V) N+ L. X; p
& `! v# s* i$ `& B/ m) o9 ?7 M$ S“นาย มาสิ”
& r6 [6 `: t! k# L2 H3 F, t R1 K- Z F) M( P
0 ^8 M" |) f0 H. m( o* V1 z( G
“ส่งผมแค่นี้ก็พอ” ว่าแล้วเขาก็หันหลังเดินกระเผลกออกไปเลย ไอ้ปอนด์ที่นั่งอยู่ตำแหน่งคนขับมองมาทางกระจกส่องหลังเป็นเชิงว่าจะเอายังไงต่อ ผมนิ่งชั่วอึดใจก่อนบอกให้มันกลับไปก่อนเลยขณะที่พาร่างตัวเองลงมายืนข้างรถ
) ^/ |* q; w0 l- P( H q8 V' l) H$ ~' K3 k+ B# [7 k0 o
# Y o9 [6 O" T1 r a! B* d3 e
“เอางั้นหรอมึง”7 q9 [: u3 _: L5 v
9 S+ A3 c: [# E# B, l
* h* k% _2 w3 Z- }3 h
“เออตามนี้แหละเดี๋ยวกูขึ้นสองแถวกลับ ไปก่อนนะ” ว่าจบผมก็รีบเดินออกมาเลยขืนชักช้าเดี๋ยวตามไม่ทันหายตัวไปอีกคราวนี้ผมบ้าตายแน่
+ R& E2 C+ m C; B b
O& V t2 S* d/ I
% ^7 |9 d# w* ?% N# R" Z# z" gผมถอนหายใจโล่งอกเมื่อเดินออกมาถึงริมฟุตบาทข้างโรงพักก็เห็นเขากำลังยืนรอข้ามถนนอยู่ โดยที่ไม่รู้ว่าไปเอาไม้ไผ่มาเป็นไม้เท้าค้ำยันจากไหน
/ X2 a- u- ^$ z6 k( j9 S3 Q, M6 V0 F4 \
, N6 f7 `. l$ h% D1 N0 b5 c4 R“มา ฉันช่วย” ผมเข้าไปจับแขนช่วยประคองเขาหันมามองหน้าทำท่าเหมือนจะพูดอะไรแต่สุดท้ายก็ไม่พูดออกมา
, L0 B) g! x( B$ K8 ?% |% b4 }
, P1 E: o/ Z- `1 y
+ \& _+ `. e2 R I* ?: ^6 }; Eดีแล้วล่ะที่ไม่พูด ผมไม่ฟังหรอก# D/ X; W0 ]" [, k X4 G# E
, P! G* S$ K4 i# e; _! D+ P6 \4 D
" p3 z9 R9 d; C1 H/ s“ป่ะ” เมื่อถนนโล่งผมก็ประคองพาเขาข้ามถนน 5 O# m: |1 _' k6 y2 w
5 k* R3 U- K1 c% k
n: |+ L. {" b1 t" X. k. ?- I. Tเราเดินกันมาเรื่อยๆจนถึงเพลิงไม้ขายกล้วยทอดที่ปิดร้านแล้ว เราเลยถือวิสาสะนั่งลง(ผมบังคับให้เขานั่งเพราะเห็นว่าเขาเริ่มจะเดินไม่ไหวแล้ว) ผมให้เขาถอดเสื้อแจ๊คเก็ตตัวนอกออกอย่างต้องการจะดูว่าเขาบาดเจ็บตรงไหนบ้าง เขาทำท่ายึกยักแต่วันนี้เชื่อเถอะไม่มีใครสู้แรงผมได้หรอก* p4 O2 Y T( Y: |. w
* e9 S/ A: Q/ U/ a3 }7 N& Y: m2 u
8 y5 L/ \" v! I& p! _วินาทีแรกที่ผมได้เห็นรอยฟกช้ำตามร่างกายของเขาทำเอาใจผมกระตุกวูบ) v0 n4 I( x2 U! A) p& p* c
9 e5 o# i9 g. p
4 _) l' x) h4 E! Q U: s' K
ขนาดสีผิวดำคล้ำยังเห็นรอยได้ชัดเจนขนาดนี้! c4 j P0 F, J2 j O9 E' I
7 {/ t1 O9 P0 F B. r$ |) _0 y
8 K9 c1 ^- `6 K9 \7 ^& E
ใจร้ายกันได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ
m3 X4 W/ q" X& B) r2 _3 Z( n/ d; n) R2 X# G L
5 l6 q* k$ d2 H7 c4 ~+ e4 W( R
“ไปโรงพยาบาลกัน” ผมจับมือเขาลุกขึ้น แต่เขากลับส่ายหน้าพลางขืนตัวไว้“นายเจ็บ” ผมย้ำ
& `4 S! t; M& s; s' e( i7 I9 }
7 ], K3 t' G5 t2 N) L
" m: g) r$ X6 W; V+ C5 I“ผมไม่...”
7 r6 u; R4 U& N$ o" E. j
1 P2 `) L& E' T/ c9 R: t" d) p* N% [
“ไม่เจ็บได้ยังไงรอยเขียวช้ำเต็มตัวแบบนี้” ผมดักคออย่างรู้ว่าเขาจะพูดอะไร " w+ d4 }6 F7 w7 x9 Q
* E' p4 C/ U! t2 @& g1 f' d; K0 P+ ^+ t- p3 o
“ผมไปโรงพยาบาลไม่ดีหรอก”8 H+ }: ]) R2 Y) C, U8 S8 ]
1 E. o }& n3 g9 }1 H( ]- j$ s3 e! k | h" J- j
“ทำไม”, N3 h" k2 c! O5 M7 G$ @
' x3 X, l/ C, F
5 g% t- q7 l+ ?5 I/ g1 z! b h“ดูสภาพสิคนในโรงพยาบาลคงแตกตื่นกันหมด” เขาส่งเสียงเยาะในคอ
3 G9 U$ O$ ]9 [9 w; c% n6 b* Z9 W, P& r6 H A' L: R
@+ O) v3 g* y$ ~7 D1 c
ผมเถียงไม่ออก จะพูดว่าคนเหมือนกันไม่มีใครกลัวก็พูดได้ไม่เต็มปากเพราะรอยตามร่างกายมันฟ้องว่าคนส่วนใหญ่ในสังคมแบ่งแยกกดเขาลงไปอีกชั้นหนึ่งมากแค่ไหน4 E! a+ a% I- i# }4 U" K
& d, T# w: h( `4 j7 l% o* E8 K C
9 x9 X8 f: Y, R: _& S3 t8 Kซึ่งผมไม่ชอบใจค่านิยมแบบนี้เลย
& q5 i" `8 b) @4 c
7 w/ [ g1 [! Q2 }) f$ [# o8 [4 i% j, d d
ผมนิ่งคิด ถึงยังไงผมก็ปล่อยเขาไว้แบบนี้ไม่ได้ ไม่เกินพรุ่งนี้แผลตามตัวเขาต้องเริ่มอักเสบแน่ถ้าไม่ได้รับการดูแลสุดท้ายไม่พ้นไข้จับแหงๆ
6 K" @. D9 E. W [" r: Z/ C9 I& ~4 d8 ~+ G
. x5 w j7 U2 D' s" v6 o“’งั้นเอางี้นายไปพักห้องฉันก่อน”
2 \; `9 b( i! Y8 b' I* i, S8 t( ^1 H0 p8 p7 L% B
. J; x/ ]6 o( ^2 W1 sกึก
8 J5 }- z# q" I& B: R5 c+ q+ ]. {
- s' m" H$ U# y4 ^5 @
เขานิ่งไปก่อนจ้องผมด้วยสายตาที่ผมอ่านไม่ออกจ้องเหมือนมีแมลงสักตัวบินหลงเข้ามาในลูกตาและเขากำลังมองหามันอยู่
4 Q2 K& L. D8 \+ @
/ [" W8 @5 m. K! ^& i% Y' u) p
! ]2 ?# {8 G: D/ u0 m“จ้องฉันทำไม”4 J: B; X4 S+ ?
' @* T5 F! R4 W5 N" c' r( q9 d: U* I3 J
“เมื่อกี้คุณพูดว่าให้ผมไปอยู่ด้วย”+ |/ w' \5 p9 P4 i
]5 r) g5 E5 V4 E3 i% e- h! K/ \+ g8 f; R- O+ }3 I% Z \
“อือฮึ” แล้วมันแปลกตรงไหน. T) M' \) Q: q( m: m
: D1 |4 h) q4 N; ?; J9 e" @
( L/ L8 ~- s4 N3 {8 N6 `. I
“ผมสงสัย” เขาพูดแล้วถอนสายตาออกไปจากใบหน้าผมเหม่อมองตรงไปด้านหน้าแทนผมเลิกคิ้วอย่างงงัน
, F/ v, D9 |% f9 U+ o K: R1 A5 ~3 _3 w/ a; C
# k F3 G& L( y) V# C
“สงสัยอะไร”$ o9 h6 _8 M) C2 C
$ a: a- _9 ^" J+ r5 {5 J3 L/ D# X! C& F S
+ G% b O, B5 Y6 K$ U“มีใครเคยบอกคุณมั้ยว่าคุณไว้ใจคนอื่นมากเกินไป” ผมขมวดคิ้วนิ่งคิดก่อนจะเม้มปากเมื่อเข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการสื่อ ผมเลยสวนกลับไปบ้าง" J8 ?# K% k: Q' y a2 T3 z/ W
9 [6 K6 V, E0 c% ^% i3 U2 T4 f, [7 C6 ?
“แล้วมีใครเคยบอกนายมั้ยว่านายพูดกับฉันเยอะขึ้น” จริงๆนะ จำได้ว่าเจอกันครั้งแรกอย่าว่าแต่พูดเลยแม้แต่เข้าใกล้ยังไม่กล้าด้วยซ้ำ ก่อนมันจะพัฒนาเป็นการพูดกับผมสองสามคำ แล้วดูเดี๋ยวนี้สิต่อปากต่อคำได้ทุกประโยค
; k9 J4 S$ t- K% G; C: Y, ~9 U0 a1 _
! q* o# L% i" @4 n- I3 H' x% }
# i! m4 {- g- c% gมันเป็นสัญญาณบอกว่าเขาไว้วางใจผม
" {' z8 g& X' Y
' y" R9 M# u% w: y5 x2 s/ R. g& L) y1 S( f/ K# U1 p1 V" ^
เช่นเดียวกับเหตุการณ์ในกองเพลิงวันนั้นที่ทำให้ผมไว้วางใจเขาเช่นกัน
* O3 \. e1 l3 K3 k, R) p, p6 o- R+ Q" L% L
- J, ]8 S6 E& w+ Z- ~' J1 y“ใครจะมาบอกผมล่ะ”
5 b) Q" k9 |/ b) {9 Y* \( {, z# Y6 t, E0 D3 l0 [
4 c$ j% Q+ `" k+ {* H4 n
นั่นสิ
+ s9 n. V: x/ P+ C3 `9 U( F1 m9 L* k( d
: ^7 O% z3 [( f$ R2 H# u! Cแม้แต่ความเห็นใจยังยากที่จะหยิบยื่นให้กัน
6 ]- ?( d& |5 }
8 T: P3 R0 Y; W* Q" {4 z& h1 W) |+ j0 h$ g/ U- Q! r( L
“ไปอยู่กับฉันนะ” ผมพูดขึ้นอีกครั้ง3 x: w2 L, r7 B" W R }
. B9 }' @# b' T9 a
; o& c! ~" O' ?3 J( [' L8 r5 q" j5 e“ไม่ล่ะ”$ ^" Y: h6 b1 H! ~
" `2 t# [) x' j. @% B$ H; a+ A! L# ?. h8 r# a! n5 y
“แค่ช่วงแผลนายหายก็ได้” ผมต่อรอง หลังจากนั้นค่อยหาวิธีช่วยเหลือกันต่อ ผมไม่ยอมให้เขาไปเร่ร่อนพเนจรเป็นคนจรจัดให้ใครต่อใครรังเกียจอีกแล้ว
0 O: n }1 ?# z; a l
, S9 i: Z: P2 F
" {: i1 \0 P6 @- E. C! k7 u4 Rคนดีๆอย่างเขาควรได้รับความโชคดีในชีวิตบ้าง2 H/ a& w: R; Q) p2 w1 Q
: \& |( y& d8 Y6 N: w
0 m9 B+ E4 g# m+ y$ w( Xผมไม่ปล่อยให้คนแอบหัวดื้อคิดนานจัดการเกลี้ยกล่อมต่อทันที7 s9 R4 h3 i# |7 b! `3 p- R
& ~1 P5 [1 B1 E: {; x+ D* z: ^
2 U" w g; L9 F2 t( ]“นะ ให้ฉันได้ตอบแทนที่นายช่วยชีวิตฉัน ถ้าไม่ได้นายฉันอาจจะตายกลายเป็นเถ้าไปพร้อมกับบ้านหลังนั้นแล้ว” จริงๆนะผมยังคิดว่าถ้าวันนั้นผมไม่ได้เขาจะรอดมาจากบ้านที่ล้อมไปด้วยเปลวเพลิงได้ยังไง
, ?' `' D0 h6 N3 l8 d" x N! d. @) L) p9 O7 R9 k5 O
: i# [4 h% S" l1 x
อย่างน้อยผมก็ไม่สามารถกระโดดลงมาจากชั้นสองด้วยเท้าเปล่าโดยด้านล่างมีแต่เพลิงทะเลแบบนั้น
! f) `6 }+ E: M6 i8 x* u/ \
# R5 {! @! L6 f3 b. W, N
: V% U P' f3 P S“ไม่ได้ครึ่งที่คุณทำให้ผมหรอกผมแค่ช่วยชีวิต แต่คุณ...คือผู้ให้ชีวิต”
! @) ~: J( P1 U6 @. X) s) H2 t. n; r5 f! P% O0 l- E
, K4 y6 _/ }0 Z, t* p! a- J g
ผมชะงัก4 g% C8 R4 M4 _2 }; m5 |
( }$ D/ C) w* T8 W+ S' m0 S# a
& C2 F" w# B; Y) h; J9 zไม่ใช่เพราะคำพูดของเขา
8 s' A" E# r8 S' ]+ n- t' C1 O0 Z' z- @5 Z+ B
8 \; s( b4 {4 I9 Bแต่เพราะดวงตาของเขา
3 \, z" u$ l; N
: }; p) X% R6 H# u9 ?% _! q
! ~! ~" P; q) j' X9 P: M# Vประกายตาที่ทำให้ผมใจเต้นแรง
" `: [, y6 I" V
0 }/ `9 w& O* l. {/ s0 }
- [% d+ o5 d. i9 ?$ t, X( \7 u( b1 iแม้จะโดนทำร้ายจนเจ็บหนักโดนจับขึ้นโรงพักนอนห้องขังแต่สายตาเขายังว่างเปล่าอย่างไม่ยี่หระต่อสิ่งใดบนโลก4 f! \# W; N$ e$ K/ {7 o' q
5 |; H$ v/ j$ e6 Q0 q
! o- ^: H& K9 Z" y) Uแต่ประโยคที่เขาพูดพร้อมประกายตาแห่งความสุขเมื่อครู่มันทำให้หัวใจผมพองฟู
% M% q" c* t: E: S9 F& x! d+ @. q. C" @. g
9 }2 w$ l# d& \1 ]3 D“สรุปนายไปอยู่กับฉันนะ”
4 q4 [" G9 o3 k% Y! d+ ~/ X% h# q) h7 l" L$ l( Y. ~2 P, p& B8 o
; M* Z f: @8 Y3 t1 k; ^( z“ไม่”2 Q/ P& Y6 w1 w# P/ ]0 I
( K# `7 [; Q) Z, P) V8 j* h5 ^4 m
% ^9 E- _% e. n% C( Jอะไรอ่ะ คิดว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ!- |0 O% H" c& s0 Z- j4 H4 {/ G# S
; N3 d( \! g6 \: ?( Y" T# J. K
' n, I( m8 q+ G, x! |( X. t“ทำไมนายดื้อจัง!” ผมเริ่มขึ้นเสียงเจ็บหนักขนาดนี้ไปนอนข้างถนนตากแดดตากฝนให้ตัวใหญ่แข็งแรงยังไงก็ไม่รอดแน่' a' D x1 {6 ?3 w4 @! a
4 K8 c2 ]: ~/ D) Y2 F* A
. j, |1 z" s% |) Y: |, R/ a* }- Wเขาอึ้งไปกับท่าทีโมโหของผมก่อนถอนหายใจหนัก
* t3 R4 k, V! I7 N2 n# h
+ a6 \ i8 c' N7 X5 D7 Q. V8 _3 k9 N& Z: M$ Z3 d
“ผมกลัวคนจะมองคุณไม่ดีใครจะคิดยังไงถ้าคุณเอาคนบ้าเข้าคอนโด” คำว่า‘คนบ้า’ ทำเอาผมเจ็บในอก
3 L6 A% L, T+ L3 K6 y t& S j3 }" k, K: t* E: {. p9 S0 j
[( W9 P/ B; Y- x/ w7 s8 x7 I
“นายไม่ได้บ้า”: y( m4 N; |4 ~& n" E
+ x) D7 W: M' \+ E9 o6 s: F8 m8 q2 I1 s0 e# |, h
“คุณดื้อกว่าผมอีก”6 J3 @5 u* ]" `( O( u" c
5 j8 b9 p+ ?0 m. [; y! j$ u, k' k Q$ a' \: b! c
“รู้แล้วก็เลิกปฏิเสธแล้วไปด้วยกันสักทีเถอะครับถือว่ากระผมขอร้อง!”9 x$ x8 r$ ]2 X. x6 ~
, \2 x7 t; F; |7 Z3 P9 }* \) _% k; Z
6 d, E: Y; F6 R8 B( U4 Wในที่สุดผมก็สามารถบังคับคนที่ดื้อสุดๆคนหนึ่งมากับผมได้แต่ก่อนจะกลับคอนโดเขาก็ขอไปที่ๆหนึ่งก่อน. p' z6 Y, g' e/ C9 l) ^4 e9 b6 s
3 r" F5 C0 U& B% T) M: ]$ l' \+ A5 t) [: m: s
เขาพาผมมายังหลังบริเวณบ้านที่ถูกไฟไหม้จนตอนนี้เหลือแต่ซากไม้ตอตะโกสีดำตรงไปยังท่อระบายน้ำขนาดใหญ่ที่ฝังอยู่ใต้ดินโดยมีปลายท่อด้านหนึ่งโผล่ออกมา เขากระโดดลงไปก่อนมุดหายเข้าไปในท่อระบายน้ำผมชะโงกเข้าไปมองแต่เห็นเพียงก้นของเขาที่อยู่ในท่าคลาน
( j1 o$ p, m9 w9 G; {# i1 N% G
: D$ ^4 r' O. j) `3 A: C2 ~
4 K# \* U' F" t7 w" p1 T3 Lอย่าบอกนะว่าโดนไล่จากตรอกนั่นก็มาอาศัยอยู่ในท่อระบายน้ำ3 k0 j- c' r$ m' K V
2 S$ e/ W3 X; a7 X& o$ J, H
9 G* q2 C7 e% b2 W% N! Hและการคาดเดาของผมก็ดูท่าจะจริงเมื่อเขามุดออกมาพร้อมถุงปุ๋ยที่ไว้สำหรับใส่ข้าวสารสิบห้ากิโล ณ ตอนนี้มันถูกตัดแปรรูปเป็นกระเป๋าสะพายข้างไปเรียบร้อยแล้ว9 u. \6 b5 E4 k; _; Q: u8 R" w0 e) a
. G% s: Z4 V2 ]; y
; e" O* B' |# Z“ถุงอะไรอ่ะ” ก่อนหน้านี้ผมไม่เห็นเขาจะมีอะไรติดตัว
: I% f0 [& L7 c" [6 d
+ E( q9 e# _ g, Q. i, m# i" \
5 o- L4 D. B6 _* a, a' y. ^% s“บ๊อก” เอ๊ะ เสียงอะไร
5 h; Q5 \- S4 {* a7 [1 U2 ]. s( H
2 `$ r; y& k! }! K% A; F& B
4 X; Z2 J2 e; _' f" H- F [. z“น้องหมา!!”
* m V# a4 V) I9 J
" Y9 {" h& T2 p/ p( R6 J/ t, m* `, ~! J$ C9 O
ผมเข้าไปอุ้มเจ้าน้องหมาที่โผล่หน้ามาจากถุงปุ๋ยแล้วส่งเสียงร้องที่ผมขี้ตู่เอาเองว่ามันจำผมได้และกำลังทักทายผมอยู่
: {8 r$ l0 O3 ?! {3 _/ n4 O- ~( o( f+ U+ o$ N, V
4 U* \+ @( E, u1 p( @' m
“นายเอามันมาไว้ที่นี่หรอดีนะไม่เตลิดหนีไป” ผมพูดพลางจุ๊บปากมันหนึ่งทีและมันก็ส่งลิ้นมาเลียปากผมตอบน่ารักจัง
f' Y' L0 ^0 ?" C" o5 [! V6 ]
8 O" y" S5 Q) H! g
) N: a" t$ J% [! |3 {0 c, W“มันกลับมาเอง” " e( j x7 u( @% S
. x* ^- K" ~# F6 a9 a
8 x2 x3 [. Y2 V& q
“หือ” ผมเงยหน้าขึ้นสนใจผู้ชายตรงหน้า
# P2 a6 A G' q# ?0 N' [- |
' n6 n1 ^# T% D( W, ?% R$ h
, x* C4 W, {, G“มันวิ่งหนีไปตอนที่ผมโดนชาวบ้านรุมทำร้าย”8 U h. C4 P. c3 A' [( U O+ }' ]
}" d! N' B0 S2 u7 Z5 `
1 ~; t# R! y/ ]+ W0 p, {“แล้วนายรู้ได้ยังไงว่ามันอยู่ที่นี่”5 I3 `9 ]3 K6 F0 u
) h4 K! u- s6 u2 Q/ T% b- \
' w4 L; G' l% x& V7 b“มันคงจำทางกลับได้หรือไม่ก็มาตามกลิ่นเสื้อผ้าของผม” เขาชูถุงปุ๋ยขึ้นเป็นเชิงว่าในนั้นมีเสื้อผ้าอยู่ ก็เสื้อสูทกับเสื้อผ้าชุดเก่าก่อนที่ผมจะไปซื้อมาให้ผลัดเปลี่ยนนั่นแหละ
! L5 ~+ t6 J6 p
* n' M* M5 u* u* E" ]
9 I( t1 |: {- F3 @. e/ q2 {* m“ฉลาดจังเจ้าตัวน้อยรอเจ้านายอยู่สินะ” ผมก้มลงไปคุยกับน้องหมาในอ้อมกอดอีกครั้งก่อนเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มกว้างให้คนตัวโต+ m" k& Z, E& s
N, I$ ~3 ?) m' H
: t. p2 P$ K9 D% ?/ d“ต่อไปนี้ก็ไปอยู่ด้วยกันนะ^_^”9 \9 O& F0 h2 X3 E& X1 T' z. H
: G. v4 P" u. X O8 A) B' |) K( X, L( a; w- z l
& h# R. X0 F! I: s' j# p9 d
$ O; A; y; ?" f1 n/ W7 _
; S% [. z# T$ s& r
4 b, D9 ], w3 b“ไอ้เล็กยามบอกว่ามึงพาคนบ้าขึ้นคอนโด!” ไอ้ปอนด์เข้ามาเขย่าไหล่ทั้งสองข้างจนหัวโยกคลอนมึนไปหมด ผมเข้ามาในห้องมันเพื่อขอเสื้อกับกางเกงยางยืดสักชุดแต่ยังไม่ทันพูดอะไร พอเคาะห้องมันยังไม่ทันเคาะซ้ำประตูไม้บานใหญ่ก็เปิดผั่วะออกมาแล้วก็เจอจับเขย่าๆเช็กๆไม่หยุด
! `) R6 I: \0 \( |
3 C( e6 H. G( F- c- n3 b3 S" f# M) _, ?8 J& I7 p$ a, v
“พะพอก่อนกูเวียนหัว!”, z1 e1 _* x/ R% [6 x
: ^8 i) _1 v0 a: z* `5 s# m `
! {: u6 N* {" Q; B* S1 S“บอกกูมาก่อนสิว่าไม่จริง!”: x% j/ d! Y% e' v N& y+ ~( k
, Y' Y9 n1 Y. F' _: U0 F
3 {$ Q& {7 p9 w* K( V
“โอ๊ย ไปคุยกันข้างใน เดี๋ยวห้องข้างๆก็แห่ออกมาหรอก” ผมผลักมันเข้าไปในห้องก่อนปิดประตูปัง พิณกำลังพับผ้าอยู่บนพื้นหน้าโต๊ะเตี้ยหันมามองเราสองคนงงๆ" w8 i- b6 s) u8 i
- O! r- w* M4 w+ }& _8 m
1 O j0 Q7 z1 e% f% O; s, `4 n“ไอ้เล็กกูรู้นะว่ามึงจิตใจดีเลิศแต่แบบนี้มันเกินไปรึเปล่าวะ” มันว่าด้วยน้ำเสียงซีเรียสขั้นสิบ
8 K: C6 C ~8 u5 Z6 r; s$ f2 d$ J4 Q% h: E _" I
- u! A) j3 D% J9 }2 i; A0 W“กูพูดไปมึงก็ไม่เข้าใจเอาเป็นว่าเขาเป็นคนดีมึงไว้ใจได้”( \" s( D% `/ F8 Q3 T4 w
( ~+ E# T' y. Y* W2 Y) x
3 S. J+ X8 {' i$ [# E! ~% X. A“มึงเจอมันไม่ถึงเดือนไม่รู้แม้แต่ชื่อด้วยซ้ำ!”มันยกมือขยี้ผมอย่างหัวเสีย
; x' d3 Y+ L- {- u. r/ R4 R J8 |9 V/ q" A9 D
# M6 C4 h* \: Z* A% S6 ^: g
“แต่เขาเป็นคนดี”: o% ?4 l [ X) r4 x! ], Z
6 j4 U# C4 X5 f. y: Y
( @' }9 w5 Y4 h! Z“มึงไปแหวกอกมันดูหรือไงถึงรู้น่ะ!”- `( C5 Y" U" o4 a5 Z
/ l0 E( n: |# E* \; u2 S* _
& \+ o2 }8 i! \$ I" c: l9 hผมไม่รู้จะอธิบายให้มันฟังยังไงว่ะ" f6 X" U2 l" D# @4 _
4 F% s2 g b5 n9 @2 p; X) Q6 O
) K t( D) A' q) ~8 R. S' W+ ?' s“ปอนด์ มึงฟังกูนะกูยอมรับว่ากูไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาสักอย่าง แล้วกูก็ไม่เคยไปแหวกอกบ้าบออะไรอย่างที่มึงพูด แต่เขาช่วยชีวิตกูไว้เขาคือผู้มีพระคุณ โอเค ถึงสุดท้ายเขาจะไม่ใช่คนดีหรือถึงแม้เขาจะเป็นคนบ้ากูก็ปล่อยเขาไว้แบบนั้นไม่ได้ มึงเข้าใจกูมั้ย”* x% l6 w3 t' m, t5 j) h, ~
( ~" s j4 A( v
2 n8 X v4 i- Z& r7 A# V“แต่มึงก็ไม่ควรเอาเข้ามาอยู่ในห้องมึงถ้าพ่อแม่และพี่ชายมึงรู้จะเกิดอะไรขึ้น”
& ~& h- Y6 L+ H1 s7 G, ]2 o! B0 O2 [) U9 k5 F" ]
# k2 k" A1 E w' x/ d“กูขอล่ะปอนด์กูเชื่อว่าเขาเป็นคนดี ไม่ทำร้ายกูแน่นอน กูอยากให้มึงเชื่อใจกูนะกูดูคนไม่ผิดหรอก” ผมส่งสายตาอ้อนวอนขอร้อง
) M" c# u# {$ A& H7 V& k( d4 u9 h" N5 A' p X
6 h" O! W- e% @
“ที่รัก” ผมส่งสายตาขอบคุณพิณที่ลุกเดินมาลูบแขนไอ้ปอนด์ช่วยอีกแรง( P, @" b+ ?& o, z
( @- }+ K/ t3 z8 c6 D. n" t i$ _
& |! s9 n; _3 z( y/ L% `/ ?
“ที่รักเข้าใจปอนด์ใช่มั้ยมันคนละเรื่องกับความเชื่อใจ”9 J+ R' l1 t1 W+ e
% ?/ f- D% ^5 Y2 W! x
' D4 A, |; u9 A0 A2 G
“พิณรู้ค่ะพิณรู้...ปอนด์เป็นห่วงเล็ก แต่ที่รักเล่าให้พิณฟังเองว่าเขาเป็นคนเข้าไปช่วยเล็กไว้ ถ้าไม่ใช่คนสำคัญไม่มีใครเอาชีวิตกระโจนไปเสี่ยงแบบนั้นหรอกนะคะ แล้วเขาจะทำร้ายคนสำคัญได้หรอ” พิณเอียงคอส่งยิ้มหวานให้ไอ้ปอนด์ที่ขมวดคิ้วคิดตาม5 `- W! \% {* v+ R/ Q3 s8 o
; J! K/ G) k0 B0 f
/ S4 a1 F( p3 y3 m+ _9 r- W: V
แต่ผมนี่สิรู้สึกหน้าร้อนกับประโยคของพิณยังไงก็ไม่รู้3 _4 H5 ?5 h) {$ i
V% p1 G1 r5 G
8 s/ h* I3 h4 t
“แต่เขาหน้าตาน่ากลัวมากมั้ยพิณกลัวนะ” เมื่อเห็นว่าไอ้ปอนด์มีทีท่าอ่อนลงพิณก็หันมาขยิบตาพูดน้ำเสียงขี้เล่นกับผมแทน ถือเป็นการตัดบทและมัดมือชกว่าไอ้ปอนด์โอเคแล้ว
A* u3 O8 _: ]/ v
& U0 C* b9 |/ w
( j5 z+ N. I! G5 p6 _( Z" R5 Q+ t5 O“ไม่หรอกรับรองเงาะถอดรูปเมื่อไหร่พิณจะอยากได้แฟนใหม่ทันทีเลยล่ะ”, x! s' j: K* j/ Q1 D, q! ?
0 U1 T/ |: z% t5 j4 |( X$ }6 i8 `$ Y. |# p
“ไอ้เล็ก!”
" x/ a( f5 y; E: W" }' V* i7 ]1 Z: l y0 {; }! X$ u3 D$ v; D4 G
3 e* `7 A, }: e/ W/ ~6 E d; A
ไม่ได้พูดเกินจริง ภาพวันที่ผมเอาเสื้อผ้าไปให้เขายังติดตาหล่อมากจริงๆขอบอกผมยังคิดอยู่ว่าถ้าสาเหตุที่ทำให้เขามาเป็นคนเร่ร่อนเพราะว่าตกงานจะจับเอาไปแคสเป็นนายแบบท่าจะรุ่ง
6 K/ l3 L+ z$ b( ]2 m+ ?7 m8 s6 d- \( M* P# E
) ^ e6 l; [0 v9 M9 k6 zคราวนี้แหละได้ไปเป็นดาวโดดเด่นบนฟากฟ้าแน่ ฮ่าๆ: p a' N# \$ {. O& z7 l
D+ h: p5 q! E* {
0 W, d; Z' `0 X) y“แล้วนี่มันอยู่ไหน” ไอ้ปอนด์ถามเสียงขุ่น4 J* r& t. q1 C! S7 I# M8 Z
3 s3 r, o8 t+ M3 P
' }/ M' t* e5 G' B* a( ~% t6 W
“อาบน้ำอยู่กูมาห้องมึงก็จะมาขอเสื้อผ้านี่แหละ” ผมพูดเสียงแผ่วเอานิ้วชี้สองข้างจิ้มๆกัน* T: M- a3 H4 O) ~; }
9 ~1 c1 `. N8 ?: V; _
/ S c3 m* U0 D. t: a7 D3 ?( w“งั้นเดี๋ยวพิณไปดูให้นะตัวใหญ่ๆใช่มั้ย”
) |, U" P5 o, W& G: ]! k m! \. ?& q( \1 y* o( ]3 [" q2 K! ^
3 n) ?/ Q/ K/ }9 z$ L S3 z
“อืม” พิณว่าก่อนเดินหายเข้าไปในห้องนอนไอ้ปอนด์กอดอกมองผมนิ่งก่อนจะว๊ากโวยวายออกมาจนผมสะดุ้ง
: N: Z2 c0 k$ D9 D
4 v9 p. T- ` d. q
9 X" l! \1 Z9 \. v% T5 v, v& t“กูอยากจะผ่าสมองมึงออกมาดูจริงๆเล๊ย!!”8 N6 \; b9 P! L$ X9 ?; y
! a# R# _9 L: W5 j& U
& h; F* b6 r# C3 K" ]$ E) t0 y
“เฮ้ย!!” ' _3 [& T: I0 x4 \% p2 c; ^
; I8 S+ g" a3 l7 ?+ V2 \6 S; D" r" m* G B
อย่ากระโจนมากระชากหัวกูนะไอ้บ้าเอ๊ย!!
( | a7 t7 W# {3 w |
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-4 21:12:20
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-4 21:49:17
โพสต์ 2020-4-5 02:23:08
ลุ้น ตาม เงาะถอดรูป
โพสต์ 2020-4-5 03:12:08
ขอบคุณครับ
โพสต์ 2020-4-5 07:57:44
