แค้นวิปริต จิตสั่งกาม EP.1 CP

noobom

"แนวสะกดจิตเรื่องใหม่:แค้นวิปริต จิตสั่งกาม"

โดย โทรจิตคุง Palm-Plaza.com Forum

ตอนที่ 1 เหตุอุบาทว์หน้าห้าง

1 a4 s; b' H; `หากคุณได้อ่านบันทึกเรื่องราวของผมต่อไปนี้ คุณอาจจะคิดว่าผมนั้นช่างร้ายกาจจนอยากจะฆ่าให้ตายเลยก็ได้
แต่จะมีสักกี่คนที่ตั้งคำถามว่า เพราะอะไรจึงทำให้ผมเป็นแบบนี้
. |8 R' R9 w& F
: L6 v3 U- ]$ V% ?( i, y- h3 fขณะ นี้เวลาราวสี่โมงเย็น ผมกำลังนั่งผ่อนคลายอารมณ์ริมสระว่ายน้ำพร้อมกับแก้วน้ำพั้นช์สีแดงสด รสชาติหวานเย็น ความจริงแล้วผมไม่มีอารมณ์อยากดื่มอะไรหรอก นี่เป็นเพียงกลอุบายที่ช่วยให้กลมกลืนไปกับกลุ่มคนใช้สระเท่านั้น ผมนั่งมองสาวสวยหุ่นนักกีฬาวัย 19 คนหนึ่งที่กำลังขึ้นจากสระผ่านกรอบแว่นกันแดดช่วยอำพรางใบหน้า ผมไม่ต้องการให้เธอสังเกตว่าผมกำลังสนใจเธอ

เธอคนนี้ติดหนี้ผมอยู่ และวันนี้ผมจะทวงคืนพร้อมดอกเบี้ย

* p/ {: h/ g: y3 B! f0 X
ปรียา กำลังเดินเข้าห้องอาบน้ำอย่างเย็นใจ ปากฮัมเพลงไปด้วยท่าทางอารมณ์ดี ยิ่งทำให้ผมรู้สึกขุ่นเคืองมากขึ้นไปอีกที่ชีวิตปัจจุบันของเธอคงมีความสุข จนน่าอิจฉา
5 o1 B1 y# v. r* r5 lไม่สิ...ที่จริงแล้วผมก็มีความสุขจนใคร ๆ ก็ต้องอิจฉาเหมือนกัน เรื่องแรกคือรูปร่างหน้าตาฐานะที่ผมสร้างมันขึ้นมากับมือ ส่วนเรื่องที่สองก็คือความสามารถพิเศษที่ทุกคนต้องคาดไม่ถึง


8 A$ g6 C" r" h% k) ~$ f9 R“ขอโทษค่ะคุณ คุณคะ คุณนั่นแหละค่ะ”
6 [- D3 p( G$ _, ]4 ]8 Y, K

; Q9 s1 B% a# K2 Q# o* {, t0 mแย่ชะมัด ปรียาสังเกตเห็นผมแล้ว ให้ตายเถอะ...ตามแผนที่วางไว้มันควรจะไม่กะทันหันขนาดนี้ แต่จะเดินหนีก็ยิ่งมีพิรุธ เอาเถอะน่ะ
7 c/ Y$ X* @& p8 Qยัง ไงซะพลังพิเศษที่ผมมีย่อมทำให้ได้เปรียบทุกคน ทุกที่ ทุกเวลา ทุกสถานการณ์อย่างไม่มีข้อแม้อยู่แล้ว ลองเผชิญหน้ากันหน่อยจะเป็นไรไป

! z+ N" L; H$ d* f# B3 X  o
“เอ่อ เรียกผมหรือเปล่าครับ” ผมยิ้มแห้ง ๆ พลางเกาศรีษะ ด้วยหวังว่าท่าทีแหย ๆ กึ่งไร้เดียงสานี้จะช่วยกลบรังสีอำมหิตที่ซ่อนอยู่ภายในใจไม่ให้พลุ่ง พล่านออกจนอีกฝ่ายรู้สึกได้

8 l9 U! f- A1 \1 B1 s1 U1 R- r1 i8 r
# B5 @/ \* L  p& C, z$ x5 l9 n“ตรงนี้เป็นโซนห้องอาบน้ำหญิงนะคะ มารอแฟนหรือไงคะ” เธอถามพลางยิ้มไปเหมือนหยั่งเชิง


# k) w( @2 w8 L9 \4 O9 c“เอ่อ เปล่าครับ ผมมาคนเดียว ผมแค่...” ผมจะตะกุกตะกักทำไมกันนะ...ยิ่งดูน่าสงสัย ถ้าเป็น “เหยื่อ” ปกติละก็ผมจะไม่ต่อปากต่อคำให้เสียเวลาอย่างนี้หรอก
ใช้พลังครั้งเดียว ก็จบเรื่องแล้ว แต่กรณีของปรียา ผมอยากจะคุยกับเธอให้มั่นใจก่อนว่าผมควรจะพิพากษาเธอหรือไม่ เพราะผมยังมีเรื่องไม่ค่อยแน่ใจ
6 ~! {+ t% u: o* z  y- ]
0 q. u* N8 t4 b  ?6 S/ b
“ผมหาส้วมอยู่ครับ เพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน” ตอบมั่ว ๆ ไปก่อนแล้วกัน หวังว่าเธอจะไม่คิดว่าผมเป็นพวกถ้ำมองโรคจิต


" U: ^9 U% {/ b“อยู่ชั้นล่างค่ะ ที่นี่แยกห้องอาบน้ำกับห้องน้ำ เอางี้เดี๋ยวดิฉันจะพาคุณไปเองค่ะ”
$ U# w/ D0 |7 xแล้วปรียาก็เดินลงมาส่งผมที่ห้องน้ำจริง ๆ
. d" ^0 q7 n! m9 J. e; M
2 F: J3 ^- ]/ G/ K0 \
“นี่ค่ะห้องน้ำ คราวหลังก็ระวังหน่อยนะคะ ถ้าไม่เจอคนแบบดิฉัน คุณอาจจะถูกมองไม่ดีได้นะคะ” เธอเตือนพร้อมกับยิ้มให้
จะว่าไปเธอก็อัธยาศัยดีมีน้ำใจ ผมเริ่มรู้สึกลังเลที่จะทำตามแผน
6 \: j2 D, a8 y! x( N( h
# c7 t* D- N% _1 |9 f  R" z% v* H
: ?  M! z( m4 x, X3 L9 qบาง ทีผมอาจจะคิดมากไปเอง เอาอย่างนี้ เก็บเรื่องของปรียาไว้สักพัก ติดตาม “ลูกหนี้” รายอื่นก่อนก็ได้ ผมแสร้งทำทีจะเดินเข้าห้องน้ำจริง ๆ เพื่อไม่ให้ปรียารู้สึกผิดสังเกต แล้วกะว่าจะออกจากที่นี่ไปเลย แต่แล้ว...
' A3 d7 H  k0 f1 x" _
: K6 a* s! G. u  Z7 V
+ y! K; Q) g5 [" d& a“ขอโทษนะคะคุณ ” เธอกุมมือป้องปากกระแอมหัวเราะ “เห็นท่าทางคุณแล้วอดนึกถึงเพื่อนคนนึงสมัยเรียนไม่ได้น่ะค่ะ”
- P: Y3 I$ _- {. S0 i6 ^1 J; T
1 `7 L0 r4 n7 R
“เอ๋...ผมน่ะเหรอครับ” ผมเหลียวหลังกลับมาหยุดฟังด้วยความสนใจ
9 ~* z. {1 ^) L1 j! t

“ค่ะ คืออย่างนี้ สมัยเรียนมีเพื่อนอยู่คนนึงเป็นเด็กเนิร์ด ๆ เหมือนโนบิตะน่ะค่ะ โดนแกล้งประจำเลย อ๊ะ ๆ แต่ดิฉันไม่ได้ว่าคุณนะคะ
คือบุคลิกมีส่วนคล้าย แต่รูปร่างหน้าตาต่างกันเยอะค่ะ คุณหล่อกว่าเขาชนิดเทียบไม่ติดเลย”
- Y9 b: L" a1 }; r% _
" z  H+ ~% G* F
. k6 F" c/ [' H& x“น่าสงสารเขานะครับ”

7 @6 F* L9 D9 h! v& L5 {" _) ]
' ?! |0 ?2 [' `2 m& U“ใช่ค่ะน่าสงสาร แต่ทำไงได้ละคะ เจ้าตัวไม่รู้จักต่อสู้เพื่อปกป้องตัวเองบางเลย คุณเคยได้ยินแนวคิดของดาร์วินที่ว่า
  Y$ w3 a% {7 N* G$ n9 `ผู้ เข้มแข็งจะถูกธรรมชาติคัดเลือกให้ดำรงอยู่ต่อไปไหมคะ อุ๊ย ขอโทษนะคะเล่าอะไรให้ฟังก็ไม่รู้ ดิฉันเสียมารยาทจริง ๆ เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะค่ะ”

' x' w( L2 s! Z
. S- t& I; {( n: C% d“ไม่หรอกครับ ผมสนใจ ผมอยากฟังมุมมองที่คุณมีต่อเพื่อนคนนั้น”

/ ?! U/ M8 D; O" m
/ ~0 u5 ^. v7 A- w# m“ถ้า จะให้พูดตามที่คิดละก็ เขาน่าสงสารนะคะ อ่อนแอ เนื้อตัวมอมแมม หน้าตาก็ไม่ดี ฐานะทางบ้านก็ลำบาก แต่พ่อแม่อยากให้เรียนโรงเรียนเอกชน ก็เลยต้องมาแบบอดมื้อกินมื้อ
0 X8 \8 c  O! v+ ~เรียนหนังสือก็ไม่ทันเพื่อนที่มีปัญญา เรียนกวดวิชาแพง ๆ เป็นตัวตลกที่เพื่อนชอบแกล้งสารพัด จนกระโดดตึกฆ่าตัวตาย โชคดีที่เขารอดมาได้ ตอนนี้ไปทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้
เกิดมายากจนนี่เหมือนถูกสาปเลยค่ะ พูดไปก็เท่านั้น อย่างคุณกับดิฉันคงไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกเขาหรอกค่ะ”

5 C5 A7 t# g! n! M( B, w
6 \" n/ z5 a& \: O; V& G9 n7 X“ทำไมถึงคิดว่าผมไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกเขาล่ะครับ” ผมถามด้วยแววตาไร้เดียงสา
) ?7 m5 L% d+ i5 \" E* E; |

1 b* t: p% m# j+ J“คุณคะอย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้สิ ฮะ ๆ”
' @/ u. E' P( z8 n: G

0 t( h- {; A) T% }9 ]“ผมไม่ได้แกล้งไม่รู้ครับ ผมอยากทราบจริง ๆ” ผมย้ำอีกครั้ง
; @: z6 m+ o$ _

“แหม... ที่นี่มหาลัยนานาชาตินะคะ มีแต่ชนชั้นมีอันจะกินมาเรียน สภาพแวดล้อมมีแต่สิ่งดี ๆ สวยงาม แต่มันก็ต้องใช้เงินซื้อ คนรากหญ้าเข้าไม่ถึงหรอกค่ะ
7 w% D0 Z8 P3 }" \. dแน่นอน หากคุณเข้ามาที่นี่ได้ แม้จะไม่ใช่นักศึกษาที่นี่ แต่อย่างน้อยก็คงเป็นเพื่อนหรือคนรู้จักของนักศึกษาสักคนที่นี่ ที่มีฐานะใกล้เคียงกันใช่ไหมคะ”
1 ]/ O3 d/ D: l3 P; m8 a6 Z  f+ C
; l/ y1 n2 X* v( {9 S/ s! B
“คงอย่างนั้นมั้งครับ” ผมตอบแบ่งรับแบ่งสู้


* F: k9 P: _7 K“คือ ดิฉันจะสื่อว่า ที่เราไม่มีวันเข้าใจเขาก็เพราะเราจะไม่ลำบากแบบนั้นไงคะ ความเป็นอยู่มันคนละโลกกันเลย นักศึกษาที่นี่มีแต่ลูกคนมีเงิน ความเป็นอยู่เพียบพร้อม
  [5 c7 j% y2 b3 oแถมหน้าตาดีและฉลาด ซึ่งเป็นสิ่งที่คนจนไม่มีวันเข้าถึงหรอกค่ะ บางอย่างมันมากับต้นกำเนิดชาติตระกูล”
& W: n% w8 W7 M) @8 q7 x0 f

“พอ เข้าใจครับ...ที่จริงผมสนใจเรื่องเพื่อนคุณคนนั้นมากกว่า ที่คุณเอาไปเชื่อมโยงกับทฤษฎีของดาร์วินน่ะครับ เขาถูกรังแกในชั้นเรียนยังไงบ้างเหรอครับ”


“สารพัด ค่ะ ถูกจับแก้ผ้าถ่ายรูป เอาหมุดไปโรยรองเท้า เอาสมุดการบ้านไปซ่อน ขังในห้องน้ำ เอาแมลงสาบใส่ชามก๋วยเตี๋ยว ขนาดครูยังไม่ช่วยอะไรเลยค่ะ
จะ ว่ายังไงดี เหมือนในห้องเรียนมีเหลือบหมัดอยู่ตัวหนึ่ง แม้มันจะไม่ทำอะไรใคร แต่แค่มีลมหายใจอยู่ไปวัน ๆ คนก็รังเกียจจนต้องตามบดขยี้แล้วล่ะค่ะ”
* [* }4 `6 V7 _& q
- {% q4 g3 q) X9 e3 C$ z0 `
# B, D& I# M' R; Y' l% l1 L“แล้วคุณได้ร่วมวงแกล้งเขาด้วยหรือเปล่าครับ”
4 F& b# P/ w0 d/ v- P! s+ n3 n

0 j$ t8 a" c+ H$ Y# W“ไม่ ค่ะ ดิฉันไม่แกล้งเลย แค่ช่วยพวกผู้ชายถ่ายรูปตอนเขาถูกรุมทึ้งแก้ผ้า แต่แอบเสียใจนิดนึงนะคะที่ของลับผู้ชายคนแรกที่ดิฉันเห็นในชีวิตเป็นของเด็ก โนบิตะพรรค์นั้น ฮ่า ๆ ๆ เรียกว่าอัปมงคลก็คงได้ละมั้ง”
, y  Z7 z: i& G+ h* `4 e& {
. l/ @& r9 {2 n/ Q4 q$ i
$ e9 j2 S( c) e1 `4 g9 x“คุณรู้สึกผิดไหมครับ”
4 I# a6 q/ f" H9 O  W3 M
. k7 \7 ]4 K1 Y0 o
( `# ]8 z3 q/ \, o/ y5 y“แหม คุณคะ เรื่องสมัยเรียนใคร ๆ ก็คงมีกันบ้างแหละค่ะ คุณจะมาซีเรียสกับดิฉันทำไม ก็แค่ชวนคุยสนุก ๆ เรื่อยเปื่อย อีกอย่างดิฉันอุตส่าห์พาคุณมาห้องน้ำนะคะ” ปรียาเริ่มขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

# o0 ^* }  r8 {4 Q7 E$ _* r
“คุณยังไม่ได้ตอบคำถามผมเลยนะครับ”


$ d. o$ l$ X2 C& C“เอ๊ะ! คุณนี่ อย่ามาคาดคั้นอย่างนี้นะ คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน”
, G7 e! H* L; ]3 E
" }5 ?) b1 p* P3 v0 f" Y( V0 L. F
) M& B/ S4 ?) b" J" M“แล้วคุณละครับคิดว่าผมเป็นใคร” ผมถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
9 t% z4 W9 M( A! c6 Y, z7 C4 o3 p
9 O  b9 |  e6 l8 ]: W  P0 L
2 O( R' v" w2 u: Pปรียา หน้าถอดสีทันทีที่ผมเลิกแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นให้เธอดู บนท้องแขนผมมีรอยสักรูปหน้าโนบิตะแบบไก่เขี่ยฝีมือห่วย ๆ ที่เกิดจากการยัดเยียดของเพื่อนร่วมชั้นในอดีต


+ w  L. G, k9 s9 [$ m2 O1 }“...เต๋อ...” เธอออกเสียงในลำคอเบา ๆ ... เบาจนแทบไม่ได้ยิน
+ @" x, v7 o- Q9 A% \! S0 m0 W

ผม ต้อนเธอเข้าห้องน้ำด้วยการก้าวเท้าเดินเข้าหาช้า ๆ ขณะที่เธอเขยิบถอยหลังทีละก้าวราวกับเป็นจังหวะพร้อมกัน เธอป่ายมือกวาดตาไปทั่วเพื่อหาวัตถุที่คิดว่าใช้แทนอาวุธได้ โชคไม่ดีที่ไม่มีอะไรช่วยเธอได้
แม้แต่แจกันยังเป็นแบบติดฝาผนัง ถ้าว่ากันตามตรง ต่อให้เธอมีปืนลูกซองในมือก็ไม่สามารถทำอะไรผมในตอนนี้ได้หรอกนะ

9 Q" ?+ `5 k+ P7 g“เต๋อ...ฟังเราก่อน” ปรียายกมือปรามราวกับกลัวว่าจู่ ๆ ผมจะพุ่งเข้าทำร้าย หึ ผมไม่ทำอะไรตื้นเขินแบบนั้นหรอก มันต้องน่าสนุกกว่าอะไรพื้น ๆ อย่างการใช้กำลัง และที่อยากจะให้ฟังมันก็สายไปแล้ว
ผมพิพากษาเธอจากคำ พูดและการแสดงออกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอเคยมีส่วนช่วยถ่ายรูปประจานผม เพียงแต่ตอนนั้นผมยังไม่แน่ใจว่าใครเป็นคนทำเพราะมันโกลาหลมาก
3 b* W0 Q4 g$ Pแต่ตอนนี้ผมทราบคำตอบชัดเจนและคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เธอควรได้รับรู้รสชาติสิ่งที่ผมเคยได้รับ
! M& O' c+ n& G& {8 P& [, W5 Q
3 {$ A) @7 r2 h5 a% jเวลา 6 โมงเย็น ณ ลานหน้าห้างสรรพสินค้าละแวกใกล้เคียง ท่ามกลางฝูงมหาชนที่กำลังเดินขวักไขว่เพื่อเดินเล่นและจับจ่ายใช้สอย มีเพียงปรียาที่ยืนสงบนิ่งจนเหมือนขวางทางเดิน เธอสวมเสื้อโค้ตดำ ยืนเท้าสะเอวพอยต์เท้าคางเชิดราวกับนางแบบมืออาชีพ แน่นอนล่ะ เพราะผมทำให้เธอเข้าใจว่าเธอเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ส่วนผมนั่งคุมเชิงอยู่ในร้านกาแฟบริเวณชั้นสองของห้าง ผมเลือกที่นั่งในมุมบุกระจกใสทำให้เห็นบริเวณหน้าห้างชัดเจน พร้อมละเลียดฟองนมจากคาปูชิโน่ร้อน ๆ ทานคู่กับพายแอปเปิ้ลรสเยี่ยมเพื่อเพิ่มอรรถรสในการชมหนังสั้นที่ผมเขียนบท กำกับ และเลือกนักแสดงเองกับมือ

“3...2...1 เริ่มได้”ผมส่งสัญญาณออกคำสั่งผ่านทางความคิด
4 o5 T& O; `( _  n  j' x
6 d, Z- z8 i* a7 s; l
1 {$ I' V/ e) Q0 g$ e9 U$ aปรียา เปิดเพลงแดนซ์จังหวะเร้าใจจากมือถือด้วยเสียงดังเต็มพิกัด เธอวางมันลงข้างปลายเท้า ถอดเสื้อโค้ตเหวี่ยงไปข้างตัว เหลือเพียงชุดว่ายน้ำบิกินี่สีฟ้าตัวที่เธอใส่คุยกับผมตอนแรก จากนั้นจึงเริ่มเอี้ยวตัว ส่ายสะโพก โบกมือไปตามจังเพลงอย่างไม่เกรงสายตาใคร ผู้คนเริ่มลุกฮือ แตกวงออกไปเป็นระลอกคลื่นน้ำโดยมีปรียายืนที่กำลังเต้นสุดเหวี่ยงเป็นจุด ศูนย์กลาง
: a) }) V2 C/ |& T3 l
) Q4 J! M2 I2 ?1 ~; q- @
& Q# {$ O: G) ^9 aหลาย คนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์เหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้า บางก็เดินหนี บางก็เอามือปิดตาลูกเด็กเล็กแดง ผู้ชายบางคนทำไก๋ ยืนดูอยู่ห่าง ๆ แล้วแสดงท่าทีรังเกียจการกระทำเสียสติ แต่ที่แท้จริงแล้วพวกเขากำลังดูเพราะสนใจนมกับหีต่างหาก อย่าสร้างภาพเป็นคนมีศีลธรรมด้วยการประณามคนที่เปลือยให้ดูฟรี ๆ ตรงหน้าเลยไอ้พวกควาย กูอ่านใจพวกมึงออกอย่างทะลุปุโปร่ง ถ้าคิดว่าสิ่งที่อีกะหรี่ปรียาทำมันน่ารังเกียจจริง ทำไมมึงไม่ถอดเสื้อโค้ต หรือหาอะไรมาคลุมตัวให้วะ
2 d8 `/ t5 b+ c  g$ r  `

) _! R' P2 u( M; n3 P% d; Y“เพิ่มระดับ” ทันทีที่ผมส่งสัญญาณภายในจิตใจออกไป ปรียาก็ถอดชุดว่ายน้ำออก เผยให้เห็นหน้าอกเต่งตึง ยอดถันสีชมพู
& d. }0 w( \5 z$ O. \และ ร่องแคมหีแซมขนดำแต่พองาม สมกับวัย 19 ของเธอ เธอเต้นด้วยลีลาเย้ายวนมากขึ้น รปภ. สองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง รีบวิ่งเข้ามาเพื่อจะหยุดการกระทำนั้น

' d& q" r+ O' J
“คุณครับ หยุดเถอะ!” รปภ.ชายขอร้อง ขณะที่รปภ หญิงกำลังหาจังหวะเอาเสื้อโค้ตคลุมตัวปรียาเพื่อหยุดยั้งสภาพอุจาด

/ `+ s: O* e! l$ P8 f
) K$ L" n' L7 c0 U9 G/ Wผม เพ่งกระแสจิตเพิ่มเติม “ฟังให้ดีปรียา นอกจากเธอเป็นโคโยตี้สุดเซ็กซี่แล้วเธอยังเป็นนักคาราเต้มืออาชีพด้วย อย่าให้ใครขัดขวางได้ เวทีนี้เป็นของเธอ”

& A  k9 n# [" c2 G
) {1 g( R1 D! o1 e0 S& oปรียา ใช้มือสับเข้าที่ต้นคอ รปภ. ทั้งสองจนล้มฟุบลงราวกับสายฟ้าแล่บ คราวนี้เธอหยิบเอากระบองที่รปถเหน็บเอวมาเสริมการแสดงโดยเริ่มจากการเลีย กระบองนั้นอย่างช้า ๆ ด้วยแววตาหื่นกระหายพลางสบตาผู้ชมเพศชายไปทั่ว เริ่มมีคนเดินหนีเพราะทนดูต่อไม่ไหวแม้ใจจะขาด เพราะท่าทีของเธอดูไม่น่าไว้ใจมาก ๆ เหมือนนักมายากลที่กำลังหาอาสาสมัครมามีส่วนร่วมในการแสดง อาณาเขตที่คนแตกวงขยายกว้างขึ้น
4 i$ {  u1 e, ?

“ยัด เข้าไป” ปรียาในสภาพหุ่นเชิดตอบรับคำสั่งทันที เธอใช้มือหงายกระบองรปภ.ตั้งฉากกับพื้น แล้วจึงค่อย ๆ นั่งคร่อมกดกระบองเข้าร่องสวาทเข้าไปจนมิดด้ามต่อหน้าธารกำนัล ยังไม่พอ เธอเริ่มนั่งรูดขย่มกระบองเข้า ๆ ออก ๆ จนกระบองฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหงี่หล่อลื่น ยิ่งมีเสียงเพลงแดนซ์จากมือมือที่เธอเปิดประกอบด้วยแล้ว พาลทำให้รู้สึกว่านี่คือโชว์พัฒน์พงศ์แบบเดินสายแสดงทั่วประเทศ

1 ~; r9 ?0 Z. O7 L+ R: l1 a
8 e! H) D) c/ Z“ขอ สมูธตี้กล้วยหอมครับ” ผมพูดกับบริกร อยากได้เครื่องดื่มเย็นตบท้ายสักหน่อยหลังจากทานของหวานเต็มอิ่ม เอาล่ะ วันนี้ควรพอแค่นี้ได้แล้ว สิ่งที่ปรียาเคยทำกับผมได้ถูกชำระทั้งต้นทั้งดอกเป็นที่เรียบร้อย เมื่อเธอได้สติคืนมาเธอจะรู้ว่ามันน่าอายแค่ไหน อาจจะอยากฆ่าตัวตายล้างอายไปเลยก็ได้ แต่ถ้าจะทำจริง ๆ ผมก็คงไม่รู้สึกผิดเพราะผมไม่ได้บังคับให้เธอไปตายซะหน่อย และอีกอย่างเธอก็มีส่วนทำให้ผมเคยฆ่าตัวตายเช่นกัน

9 _8 g* G: x8 x  ]. i
ให้ ตายสิ...ผมเพิ่งสังเกตว่าคนในร้านพร้อมใจเกาะกระจกดูชมการแสดงสดของปรียา อย่างเนืองแน่น จนเรียกได้ว่าคนเกือบทั้งร้าน เทกันไปกระจุกตัวอยู่บริเวณหน้ากระจกราวกับร้านลาดเอียง บางคนยังมีหน้าถือเครื่องดื่ม ดูไปด้วยดื่มไปด้วยอีกนะ เชื่อเค้าเลย เอาเถอะ อยากทำอะไรก็ทำไปนะพวกมนุษย์กิเลสหนา ผมจะกลับบ้านแล้ว วันนี้ผมพอใจกับภารกิจและผลลัพธ์เป็นอย่างมาก


2 b! G7 f  k( W0 j3 e“115 บาท” ครับ บริกรส่งแก้วสมูธตี้ให้ผม ผมส่งเงินให้พร้อมรอยยิ้ม และขณะที่ผมหันหลังให้เคาน์เตอร์เพื่อเดินออกจากร้านนั่นเอง....


7 K+ O( h6 d& T! s) h% [8 x# ~, x“หน้า ยังเด็กอยู่เลยมีปัญญามากินร้านแพง ๆ ลูกคนรวยอย่างพวกมึงก็ได้แต่แบมือขอพ่อแม่กินไปวัน ๆ ไม่แฟร์เลยไอ้เหี้ยเอ้ย เห็นหน้ามึงแล้วหมั่นไส้ว่ะ แอบถุยเสลดลงไปปั่นรวมด้วย ตอนแม่งกินจะทำหน้ายังไงนะ ฮ่า ๆ”

- @) ]; r! h  k
, a* }; D5 D7 C" y- N0 o, a9 iบาง ทีการมีพลังพิเศษในยินเสียงข้างในใจผู้อื่น อาจทำให้เป็นทุกข์จากการรู้ว่าแท้ที่จริงคนรอบข้างคิดยังไงกับเรา ใช่ มันก็ถูก แต่ที่แน่ ๆ ครั้งนี้มันมีประโยชน์มากกว่าโทษเนื่องจากเมื่อกี้ผมเกือบจะดื่มสมูธตี้ผสม เสลดเข้าไปแล้ว ไอ้นี่มันร้ายนัก ที่จริงแล้ว ผมไม่ได้รวยหรือดูดีขึ้นจากชาติตระกูลหรอกนะ สร้างมาด้วยตัวเองทั้งนั้นจากการใช้พลังพิเศษนี่แหละ เอาไว้วันหลังจะเล่าให้คุณฟังแล้วกัน แต่ตอนนี้ต้องขอจัดการกับไอ้หมอนี่ก่อน เรื่องนี้ผมถือว่าร้ายแรง และมันไม่สมควรจะได้ทำงานที่นี่อีกต่อไป
! q* k8 G, @5 p: p2 F. c: U
8 ?" K+ n' J# @  f% ]) F2 z3 O1 Bผมเดินย้อนกลับไปที่เคาน์เตอร์หาบริกร
$ J" w3 A) O. E7 Y
  h) O* J+ T* z“ม...มีอะไรหรือเปล่าครับ” มันท่าทางตื่น ๆ สงสัยคงไม่แน่ใจว่าผมจะรู้ว่ามันทำอะไรไว้หรือเปล่า

0 ^5 B- h9 @7 A  g8 D
ผมจ้องหน้าบริกรนิ่ง ๆ และถ่ายทอดคำสั่งผ่านกระแสจิตว่า “ลงไปเย็ดอีปรียาตรงลานหน้าห้างจนกว่ามึงจะน้ำแตก เดี๋ยวนี้ ไปซะ”

3 n2 T! A% R7 C  O$ e' h4 K
% T' [! N$ T$ U8 o5 ~8 T/ s+ Qสิ้น คำสั่ง บริกรหนุ่มอายุราว ยี่สิบกลาง ๆ รูปร่างสันทัดค่อนข้างเตี้ยแต่ตัวตันบึกบึน หน้าตาบ้าน ๆ ก็เดินออกนอกร้านไปเงียบ ๆ ผมใช้กระแสจิตจับความเคลื่อนไหวควบคุมมันไปตลอดทาง จนเมื่อถึงหน้าห้าง ผมก็สั่งให้มันวิ่งฝ่าฝูงชนไปด้วยแก้ผ้าไปด้วยจนเหลือแต่กางเกงในสีขาวตัว เดียว เมื่อถึงตัวปรียากลางวง ทุกคนก็คงเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มีคนพยายามจะเข้ามาดึงตัวบริกรหนุ่มออกก่อนที่เหตุการณ์จะต่ำเตี้ย เดียรัจฉานไปมากกว่านี้
# d) }  |2 t5 ]  t) ?2 n5 j
& G( H9 S& K  Z- D  ?0 S
7 j& o4 ~3 {3 R& t5 Tแต่ ระดับผมแล้วเรื่องแค่นี้ไม่มีพลาด ผมฝึกพลังที่ได้มาจนคุ้นเคยมากพอที่จะดัดแปลงให้ใช้ประโยชน์ได้หลายรูปแบบ รวมถึงขยายขอบเขตอำนาจพลังด้วย คราวนี้ผมสั่งควบคุมผู้ชายที่ยังยืนดูอยู่รอบ ๆ ล้อมตัวเป็นกำแพงป้องกัน ไม่ให้ใครขัดขวางการฉายหนังสดระหว่างนังปรียากับบริกรหนุ่ม คนดูกลุ่มนี้มันมาขอดูฟรีนานแล้ว และตอนในนี้ผมว่าพวกมันควรจะตอบแทนผมบ้างด้วยการยอมเป็นหุ่นเชิดชั่วคราว
: q) x) M& A+ m5 B0 D3 G5 d. ^2 z
/ @. o; ~! N, B: R
# h/ _! `  r8 t8 K" h6 D: Wปรียา เดินเข้าไปรูดกางเกงในสีขาวของบริกรหนุ่มลงอย่างรวดเร็ว เธอดูดควยอย่างหื่นกระหาย ผมว่าบริกรหน้าตาบ้าน ๆ อย่างมันได้มีโอกาสร่วมรักกับปรียาซึ่งเป็นผู้หญิงผิวสวยหน้าตาดี ผมก็ถือว่าเป็นบุญของมันแล้วนะ ปรียาดูดจนควยของบริกรหนุ่มผงาดตัวขึ้นเรื่อย ๆ ช่างเป็นควยที่ดำมะเมื่อม ปลายเบ่งบานดูแข็งแรงน่าเกรงขามตามแบบฉบับหนุ่มอีสาน ทันทีที่แข็งเต็มที่ผมก็สั่งให้ทั้งสองเย็ดท่าหมาทันที ประโปกไข่สีคล้ำของบริกรหนุ่มกระทบเด้งเข้าออกตามแรงกระแทกเป็นจังหวะ ทวีความแรงขึ้นเรื่อย ๆ ชาวบ้าน แม่ค้าหลายคนในละแวกนั้นเริ่มโห่ร้องดุด่า ขว้างปาสิ่งของด้วยความไม่พอใจ แนวล้อมของผมต้องช่วยป้องกันไม่ให้คนพวกนี้ก่อกวนการสมสู่ระหว่างปรียากับ บริกรหนุ่ม

“อีจัญไร อีกาลีบ้านกาลีเมือง!!”

“ไอ้พวกเหี้ย เลิกทำตัวเป็นสัตว์ได้แล้ว”
3 ^  s! Y" X  h8 _4 U) ?/ K) V
5 D% \; e; J+ X: A“พวกมึงจะดูมันทำไม ทำไมไม่ช่วยกันห้าม ยังเป็นคนอยู่รึเปล่า”


) k# V) M( C  a2 e2 G# m* xกลุ่ม ผู้ต่อต้านเริ่มขว้างปาวัตถุรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เช่นใช้ก้อนหิน ใช้ไม้พลองไล่ตีคนขัดขวาง ไม่ได้การแล้ว แนวป้องกันของผมคงอยู่ได้ไม่นานนัก เร่งมือหน่อยสิวะไอ้หนุ่ม ผมเปลี่ยนคำสั่งให้มันเอาท่านอนหงายธรรมดา แล้วจับยกขาปรียาขึ้นพาดบ่า คงไม่ลำบากสำหรับหนุ่มอีสานบึกบึนอย่างมัน ตอนนี้ผมต้องการให้มันรีบเย็ดกันท่าสะดวก ๆ เสร็จกันเร็ว ๆ ผมจะได้รีบไป ถ้าไม่เสร็จมันจะค้างคาใจผม ดีไม่ดีจะค้างคาใจสองคนนั้นด้วยที่เย็ดไม่เสร็จ

6 u% `" [: a2 _' Q; x  E% y6 a3 O
" O$ c; a/ w3 R6 Y0 ?. y  Cผมควบคุมคำพูดของสองคนนั้น เพื่อช่วยส่งเสริมความเสียวแก่กันและกันมากขึ้น


3 w3 d- i/ Y0 l3 F  T' E( d“น้องครับ เกิดมาผมยังไม่เคยเย็ดผู้หญิงคนไหนขาวสวย หีฟิตสีชมพูสะอาดแบบน้องมาก่อนเลยครับ”
: S9 o4 K# S) L6 L- A1 ?

“พี่คะ เย็ดหนูแรง ๆ เลยค่ะ คิดว่าหนูเป็นเมียพี่หรือเป็นกะหรี่ชั่วคราวก็ได้ แตกในลึก ๆ เลยนะคะ”

$ R( t% {3 e, e  n0 B
ได้ผลแฮะ สองคนนั้นดูจะเสียวเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
. u- o: V6 k1 Y3 u3 k, Q2 z9 b
, Y. K$ H5 V# X! s1 d$ n
7 @8 w0 j: U- m( X" z1 x“โอย ไม่ไหวแล้ว จะแตกแล้ว โอ้ว ๆ ๆ” ไอ้หนุ่มบริกรหดเกร็งตัว ฉีดน้ำเชื้อเข้าไปในร่องหีปรียาสุดแรง ผมหลับตาแล้วใช้ “ดวงตาจิต” ดูภาพหน้าหีของปรียา ซึ่งบัดนี้กำลังนอนขมิบกลีบหีด้วยความอ่อนแรง บริกรหนุ่มชักลำควยออกมาดัง ผลั้วะ พร้อมกับมีน้ำเชื้อที่มันแตกในเอาไว้ไหลย้อยผ่านร่องหีลามไปถึงง่ามตูดปรียา เป็นภาพที่ยั่วอารมณ์น่าบันทึกเทปส่งทำหนังแผ่นเหลือเกิน เสียดายที่ความสามารถผมยังทำไม่ได้ขั้นนั้นและมีสิทธิ์เห็นคนเดียว แหม อยากแบ่งภาพนี้เป็นการขอบคุณแนวร่วมป้องกันของผมซะจริง ๆ


( r, p7 v+ x9 P# ~0 S  A6 J“เฮือก..” ผมรู้สึกเย็นวูบที่หน้าผาก เกิดอาการหน้ามืด ทรุดตัวลงเล็กน้อย คงเป็นเพราะวันนี้ใช้พลังกับคนมากเกินไป ตอนนี้ผมคืนสติให้กับทุกคน ให้พวกมันรู้ตัวว่าทำเรื่องอุบาทว์อะไรลงไปบ้าง ตำรวจเริ่มเข้ามาเคลียร์พื้นที่ เกิดเหตุชุลมุนชกต่อยกันระหว่างแนวร่วมป้องกันกับกลุ่มผู้ต่อต้าน ผมอยากจะสะกดจิตให้ทุกคนสงบจิตใจลงเหมือนกันแต่วันนี้ไม่ไหวแล้วจริง ๆ เชิญพวกมึงแก้ไขปัญหากันเองตามมีตามเกิดก็แล้วกัน
8 R0 l3 u% ]9 r2 R  y

สำหรับปรียา ผมลบความทรงจำในส่วนที่เธอได้พบกับผมวันนี้ เพราะผมยังไม่อยากให้ใครก็ตามรู้ว่าตอนนี้ผมเปลี่ยนไปแค่ไหน และกำลังคิดจะทำอะไรต่อไป
.
.

& I: N2 z0 f3 }1 H* kจบตอนที่ 1 เหตุอุบาทว์หน้าห้าง

Zeroxxx

ขอบคุณครับ

0966

ขอบคุณคับ

cakedong

ขอบคุณคับ

act123

ขอบคุณครับ

minone

ขอบคุนคับ

audiwoods

ไม่ต้องไปดูแถวพัฒนพงษ์แล้ว

mbamint

โห......
ขอบคุณครับ

game99game

ขอบคุนมากๆๆครับ........

Hip

ขอบคุณครับ

ngo1234

ขอบคุณครับ

poplolo

ขอบบคุนค่บ

potae-kub

ขอบคุณมากครับ

Tanpo

ขอบคุณนะครับ เสียวมากๆ

faythe

ขอบคุณครับ

Taecho

ขอบคุนนะครับ

fujitaga

ดูท่าน่าจะมีอะไรให้ชำระแค้นอีกนานแน่เลย สนุกมากเลยคับ

shinecaff

55+ สุดยอดดิ สนุกมากค๊าฟผมชอบนิยายเรื่องนี้นะ ลงต่อหั้ยครบเลยนะค๊าฟ จะว่าไปแล้วเคยอ่านมีตั้ง30กว่าตอนนี่ รอนะค๊าฟผม

ggg21

ขอบคุณมากครับ

kurobuta

) G0 _2 e6 v: s3 R3 R8 d- c! aขอบคุนคับ