|
เกย์กบฎ ตอนที่ 17 c; m4 s6 U2 e7 {4 _$ V, c; V8 n
กบฏรักวัยใส _' F& z; @% h$ r8 c8 f3 I
ฉันที หนุ่มน้อย อายุเพิ่งจะย่าง 18 0 x- p( V m* J$ t
ปี หน้าตาน่ารัก บุคลิกดีเยี่ยม การันตีได้จาก การที่ฉันเป็นคฑากรมือหนึ่งของโรงเรียนตลอดระยะเวลาที่ฉันเรียนมัธยมปลาย% s, c+ g* O: ~# ?; F" d3 r
ใครเห็นต่างชื่นชมและเทใจให้ฉันได้ไม่ยาก# s: o2 p' V* {3 m; D: G
ด้วยความที่พ่อแม่มีลูกหลายคนและอยู่ในวัยเรียนด้วยกันทั้งหมด& d* `. \4 L, ^- O! d: I) v
ฉันจึงต้องดิ้นรนหางานทำเพื่อส่งเสียตัวเองให้ได้เรียนในมหาวิทยาลัยเปิดที่มีชื่อเสียงของเมืองไทย * H! m+ X) M0 u
ฉันเข้าทำงาน Part Time ของห้างดัง
1 |6 z' J6 ?( f5 B. Q7 I- Eย่านหลักสี่
/ f, ?0 E7 Q' e3 R( g2 E% H. kซึ่งเป็นห้างที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมมาก3 g! r- n' G2 n& R. n
# }5 K7 b# M9 g) Dหน้าที่ฉันคือ คอยดูแล จัดเรียงผลไม้ทั้งไทยเทศ
) i6 E5 ^, _' h! X) E* J" |0 |7 _รวมทั้งชั่งผลไม้ให้ลูกค้า
7 E G S) t' |7 g- U' F3 zซึ่งฉันยอมรับว่า$ I( k3 L/ R1 B* Y; q, l
มีความสุขพอสมควรกับการที่ฉันสามารถหารายได้เลี้ยงปากท้องของตนเองได้
+ d. E2 e0 V! g3 g5 p {' ]1 d1 C6 cและฉันยังมีโอกาสได้ลิ้มลองผลไม้ต่างประเทศที่ฉันยังไม่เคยรับประทานด้วยล่ะ
4 `7 i6 F" S; dเพื่อนร่วมแผนกของฉันต่างก็เป็นพนักงาน
8 K/ G3 x9 p+ v) v+ LPart Time ด้วยกันทั้งสิ้น เหตุผลก็อย่างเดียวกันกับฉันเกือบทั้งหมด
) \& O4 j( O5 I, rต่างกันที่สถานที่เรียนที่เพื่อนๆเลือกที่จะเรียนราชภัฏ โดยให้เหตุผลว่า จบง่ายกว่า ซึ่งฉันก็ไม่รู้หรอกว่าจริงหรือไม่ เรื่องอย่างนี้ฉันว่ามันอยู่ที่ตัวบุคคล
3 c: l* H/ R: ?4 y
ขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรเพลินๆ เสียงยัยหัวซาลาเปาเพื่อนของฉันก็ดังขึ้น
3 ]9 ~ Y0 V; s/ m- W“เฮ้ที3 {1 @; `) e3 O6 `& y8 M/ G
แกดูผู้ชายคนนั้นสิ หน้าตาหล่อดีนะ
' d+ \4 ~1 y. Rแต่ฉันว่า เหมือนมันจะเขียนคิ้วว่ะ”
ฉันมองตามสายตายายตัวดีที่ชี้นำ “อืม ก็หล่อดี คิ้วหนาเป็นปื้นเลยนะ”0 a X. ? [& C5 f+ F5 |) L& g
ที่จริงฉันต่างหากที่อยู่หน้าร้านตลอดแต่ฉันไม่ค่อยได้ใส่ใจอะไรนอกจากงานที่อยู่ตรงหน้า
" \) ` Z. t$ i8 cแต่ตอนนี้
" @) @! |( z8 q8 D0 y2 U# {7 Cความรู้สึกของฉันเปลี่ยนไปฉันชอบแอบมองผู้ชายหน้าตาคมเข้ม ขาวสูง+ j' h! v; |# W9 T2 q4 }
คิ้วหนาเป็นปื้นคนนั้น8 ]' C- e6 t# }2 D" M
ซึ่งเขาเป็นพนักงานขายอุปกรณ์ตกแต่งห้องน้ำเคาน์เตอร์อยู่เยื้องๆกับฉันนั่นเอง
X6 W) m% {1 U
9 w0 Y" \/ N' kแรกๆเขาคงไม่รู้ตัวแต่นานๆเข้าเขาเริ่มส่งยิ้มมาให้ฉัน
3 ~3 x: |; i$ V6 i1 O! }9 Pให้ตายเถอะรอยยิ้มเขาช่างมีเสน่ห์ทำเอาฉันเขินอายสะท้าน! y! `1 P4 q6 s; d
ฉันรู้สึกร้อนผะผ่าวที่ใบหน้า8 ^* K0 ]1 H$ W- r/ Z- H
ฉันคิดว่าหน้าฉันต้องแดงแน่ๆเลย
3 Q- }: a" C" c' X' m
ฉันรีบกลบเกลื่อนทำเป็นจัดข้าวจัดของ
( w" A+ R% A( g% s( Z' |+ dและไม่กล้ามองเขาตรงๆอีกเลย : n6 m; O, J2 e
; d) k2 F) t2 {หลายวันต่อมา
0 t+ X1 |5 L! S: Gฉันไม่เห็นเขาอยู่ที่เคาน์เตอร์
9 l3 V- X3 E. v r% X- Lฉันมองแล้วมองอีก
- p9 I) B2 q( ^* p: j \ยิ่งไม่เห็นฉันก็ยิ่งมอง5 S+ I# }% @$ N" @. E1 _
ใจฉันว้าวุ่น คิดไปต่างๆ
4 W4 }4 }- C. Dเขาไปไหนนะ2 J! x, ?( j2 a2 i0 c: c i/ L$ n
เขาไม่สบายหรือเปล่า
2 }- q( t) B$ S( @หรือว่าเขาย้ายที่ทำงานแล้ว......................เมื่อคิดได้อย่างนั้นมันยิ่งทำให้ฉันร้อนใจจนไม่เป็นอันทำงาน ( w/ }# O3 t! j% A+ Q7 o
+ X( M3 P# N& t7 N/ x
แต่แล้วในความรู้สึกเหมือนมีใครมายืนดูฉันอยู่ที่ร้านขายผ้าตัดเสื้อที่อยู่อีกซีกหนึ่งของห้าง' j3 B6 z: Y1 A
ฉันจึงมองไปตามความรู้สึกนั้น9 x" B& u; J$ P$ x- B2 ~8 W
ให้ตายเหอะพ่อรูปงามกำลังมองจ้องฉัน
9 \/ E% {& f. {: U- t5 n5 G+ uแล้วก็ส่งยิ้มมาอีกแล้ว
% q5 s& U; j/ N0 bเหมือนตัวและหัวใจฉันจะละลายไปกับสายตาอันคมกริบของเขา
3 ]6 }1 B6 p9 Lฉันร้อนวาบวูบผะผ่าวที่ใบหน้าอีกแล้ว
/ ?% ?9 W# }; y2 J0 z) C; U9 zฉันเดินจึงเข้าหลังร้าน
! o* @; W/ [; [# `5 A8 y“อ้าวทีทิ้งเคาน์เตอร์มาทำไม”
, I: i, N& B+ S; G- E8 sเสียงพี่เอื้อง หัวหน้าร้องถาม
“ผมขอไปห้องน้ำหน่อย นะครับ”
- [- x; D) o: k0 y$ }& c- n! s“เออ รีบไปรีบมาเดี๋ยวพี่ไปดูให้”$ N6 \7 I, U; ]1 z) R4 R6 D
หัวหน้าฉันก็อย่างนี้พูดมะนาวไม่มีน้ำ
" p- i0 t: L! |# @6 p* sแต่แกก็รักฉันที่สุดเลย. w( l: R) ~& B G4 Q
ลูกน้องทุกคนต่างก็รู้อยู่แก่ใจ
2 p2 h5 G1 c, Xฉันเช็ดหน้าล้างตา, g% F4 }: W+ a. O6 `9 `& E
แวะคุยกับเพื่อนๆนิดหน่อย
: |/ l- E7 x$ [/ ] \' Z: ^เมื่อรู้สึกผ่อนคลายจึงกลับไปเคาน์เตอร์
“คุณครับ”+ X! m( M% G6 b2 @9 t! a3 v) V
ฉันรีบหันไปหาต้นเสียง เข้าใจว่า ลูกค้าต้องการให้ชั่งผลไม้3 H5 U4 Y/ V& E4 l6 y# y" Z5 N1 f
แล้วฉันก็รู้สึกเหมือนไฟช๊อต พ่อคิ้วหนามายืนส่งยิ้มหวาน
1 @! P/ Y% F2 A. @. M# y" Gทำตากรุ้มกริ่ม# u- |9 F. Q$ Z& i! W6 ]" l
แล้วยื่นกระดาษในมือให้ฉัน
; {$ y. f* l7 a. M5 w6 Xฉันยื่นมือไปรับเหมือนต้องมนต์สะกด
0 Z( B+ T' \" j- H0 q' dฉันว่า หน้าตาฉันคงเด๋อด๋าน่าดู * n7 f9 i! W: ?. C4 z
“สวัสดีครับ7 x9 ?4 {* _5 p; Y% ^3 |+ F
8 _( d2 ]! R! G- m/ { S
ผมชื่อศักดิ์นะครับ2 L8 `* G# r8 L# u6 ?: {$ G9 f- G
คุณน่ารักจัง............... ยินดีที่ได้รู้จักครับ” 0 n8 l9 f# \5 Y6 z
เมื่ออ่านจบ ผมมองไปที่เขา( b |3 R3 d, f6 ]
แล้วเราต่างก็สบตาและส่งยิ้มให้กัน" m: ~( g2 q& S) _. K9 @5 K
อย่างเนิ่นนาน , V3 W4 E& o% J. D7 Q+ R
“ไอ้ที- A- M' |6 c! A, s* Q0 K
ไปกินข้าวไป”6 d/ p3 e+ Q7 |4 Z; X% [+ L& ?. ~
เสียงยัยตัวแสบดังลั่นปลุกฉันให้ตื่นจากภวังค์
3 m/ X: t$ y$ L4 O3 C( _2 w“รีบไปรีบมาล่ะ ฉันก็หิวนะ”
( i3 d! O/ p( l( q, h5 Iเสียงมันยังแปร๋นๆตามหลังมาอีกแน่ะ
0 X, {! e, E# C: }“สวัสดีครับ/ m$ G& a3 ^! }. q. |% `; ]* P
8 q6 h2 m* r1 f6 Uผมชื่อศักดิ์นะครับ- \7 D7 K# k7 E/ ~1 D
คุณน่ารักจัง................ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
6 v6 N5 t5 v5 O7 s. Q! ~4 g7 ~2 Q3 M9 q6 ^ t; B
ใครมาทำหล่นไว้วะ3 L3 l! r# y6 ?5 ^3 R- P
เสียงยัยตัวดีถามเมื่อฉันกลับมาถึง
1 t7 T6 @( E) U& d9 t5 x$ ], `* T: rฉันนิ่งเฉยเพราะไม่รู้จะพูดอะไร
, W. K0 n! T$ V6 m& nและฉันเองก็ไม่กล้าบอกว่าเป็นของๆฉัน# @' [ _9 M) p7 U4 U
เพราะกลัวยัยตัวแสบมันจะโพนทะนาไปแปดบ้านสิบบ้าน
' |, t+ D: F. X( Z( d
: W( L/ I1 B0 l4 |5 O( gหลายวันต่อมา+ L' @1 M; N+ o8 Z- [
ศักด์แวะมาหาฉันที่เคาน์เตอร์9 @ k# e1 x2 P( X7 r
“ที
$ q( R. M8 L+ ^- T4 M8 d nเป็นอะไรมากหรือเปล่า. O" {' l8 E2 P, z C7 P* k$ E
ผมเห็นไม่มาทำงานหลายวัน- i0 b$ t1 A! F" U' q) u6 j& ?
จึงไปดูที่บัตรลงเวลาจึงรู้ว่า ไม่สบาย”/ q) Z3 p# ]6 B9 @7 s
ผมยิ้มรับด้วยหัวใจพองโต
+ i' w$ O2 E6 y% s0 p" N“ขอบคุณครับ ผมแค่เป็นหวัดนิดหน่อย ตอนนี้ หายดีแล้ว”! f. W D7 R; O* F% q9 @, T% f1 D
“งั้นตอนเที่ยงไปทานข้าวกับผมนะ” “ครับศักดิ์”
?$ I! T: ^" P Z9 C. M) A. T
ฉันทำงานอย่างมีความสุขรู้สึกว่า โลกใบนี้ช่างสวยงามซะเหลือเกิน4 z G% B9 \- Y J6 ?9 R' M
ฉันเพลินกับงานฉันเพลิดเพลินกับความจริง+ V, a) \2 u- [; k$ O. S
ที่สุขสมหวัง8 ^% |8 y" U1 ~( D8 |! @% X3 R+ I% {' v
จนไปตามนัดช้านิดหน่อย
9 k% K: W2 k% b" _“ผมมารอสักพักแล้วหล่ะ” “ขอโทษครับ”
O2 o5 Q1 R( F( x2 ~ผมไม่รู้จะพูดอะไรให้ดีกว่านั้น 7 Q# `: P: d t1 ~! j3 ~$ Q
“ทานข้าวกันเถอะผมหิวแล้ว”' [ L0 s. J0 d
ศักดิ์คอยตักโน่นหยิบนี่ให้ฉัน
4 V) H& x8 o( X$ Y5 }9 b& Oตาจ้องมองหน้าฉันตลอด จนฉันรู้สึกประหม่ามือไม้สั่น
8 C! x# o8 t' c( iไม่เป็นตัวของตัวเอง - w6 m7 Y2 B7 _
ผู้คนรอบข้างต่างก็มองมาที่เราสองคน
9 d: X$ [6 x5 r5 a# A6 T2 y( o% W: R3 C
“ศักดิ์ครับ2 y' r5 t5 E J8 k) E. n
ผมขอตัวนะ”/ y) P- e" G& y5 l* l
ฉันรู้สึกเกร็งและเขินอายอย่างมาก! |" s& w* ^8 u1 |- E
“อ้าว ทำไมอิ่มเร็วนักล่ะ” “ครับ เผอิญผมทำงานค้างไว้”, E4 }( h' _9 A' h
ฉันบอกลาศักดิ์และกลับมาที่เคาน์เตอร์( p9 e9 V9 v2 u; B6 w
1 }- U- K# E( s5 G! W8 d5 u
“ที เดี๋ยว เดือนหน้าเราลงบ่ายบ้างนะ”
8 A w }0 K; S. K3 x5 u \; Wเสียงพี่เอื้องบอก . a7 n( }; f; B" a' N3 f
ฉันรับคำและคิดว่า จะได้เจอกับศักดิ์เหมือนเคยไหมนะ* C: R3 q; F1 L" e! [9 o) _
5 F. }: ~0 B! R% S$ d2 v( \# ^วันแรกที่เข้ากะบ่าย ฉันรู้สึกเซ็งอย่างบอกไม่ถูก* q* r. L* ]7 ?& L% T
กว่าจะเลิกงานสี่ทุ่มแน่ะ! m+ D( f. i2 ]. O! C
แต่ที่ดีหน่อยก็ตรงมีรถรับส่งนี่แหละ
8 A, M" d" A6 t, E" \
ฉันมองหารถสายที่ผ่านห้องพักฉัน" E$ q, |+ ~. r+ J
อ้อ อยู่นั่นเอง- z- Y2 [4 b D6 _! L/ f3 P
พอฉันไปถึงไม่มีที่นั่งแล้ว
0 C4 S# A, R1 Y, M1 l1 n: r1 Gฉันจึงเดินไป ยืนที่โล่งข้างหลัง/ ~- B, O* P9 r( v0 H
“มานี่ มานั่งตักพี่นี่”
9 q. i5 L0 q5 Gพี่อู๊ดดี้ ตัวดำบึ๊ก ดึงรั้งให้ฉันนั่งตักเขา พร้อมทั้งเอามือสองข้างมาสวมกอดรอบเอวฉันแนบแน่น
3 \+ i. R8 g4 t* c/ ?" s, y# dโดยที่ฉันยังไม่ได้พูดว่ากระไร a5 }1 q" W8 J, I+ Q5 s
ศักดิ์ เดินหน้าบึ้งทำตาเขียวปัดจ้องมองมาจากด้านหน้า
1 O' ?3 ?4 ?; r; F eฉันรีบลุกขึ้นยืน
6 M$ q4 v4 H# ^4 q1 P6 j% i3 Z/ o“มานี่”
- o5 f0 n3 Z) R# f) @ศักดิ์ดึงแขนฉันให้เดินตามไปนั่งด้านหน้า “นั่งตรงนี้แหละ” เขาสั่ง ด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจเป็นอันมาก
" g- Z$ e! X7 E& U2 W* Cฉันอยากจะอธิบายแต่เหมือนมีอะไรมาจุกที่คอ ฉันพูดไม่ออก ฉันรู้สึกร้อนๆหนาวๆอย่างบอกไม่ถูก# f: o, |' s3 c7 r- M! Z
เรานั่งเบียดกันแต่ไม่มีคำพูดใดหลุดรอดออกมาอีกเลย# g+ I: W+ c. K( U7 J- K
“ผมลงก่อนนะ”2 \! G' ^, V' G9 J% ]: ^
ผมบอกเมื่อถึงที่พัก
) L+ G6 y4 P/ r" X8 E) mเขาพยักหน้าแต่ไม่มีรอยยิ้ม, I6 f! ^/ V: p
ตายังมองขวางๆอยู่เลย$ ]3 ?- j3 M" U, u. p- _
ฉันรู้สึกร้อนผะผ่าวที่ดวงตา
! U+ Y/ t- k |+ sฉันก้าวลงจากรถโดยไม่กล้าหันไปมองเขาอีกเลย
) ^' i% _: b$ K, Y* h& }
# ~" H7 H; X2 \! y- dฉันเดินก้มหน้า9 f1 B& ?. r% g4 B
พยายามทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมา2 U6 ~' E; F) T9 Z7 A" R
ฉันทำอะไรผิดหรือ! Q! h1 P6 I7 G* r7 C' M7 _
ขณะที่ฉันเดินครุ่นคิดหาคำตอบให้กับตัวเองด้วยความรู้สึกอัดอั้น ตันใจ4 t7 u. a* C+ t8 F7 ~) h
ฉันอยากจะร้องไห้
$ U( ~! e6 s- H* m; O9 Aฉันกำลังจะร้องไห้................... แต่แล้ว ฉันก็ต้องเซถลาไปตามแรงกระชากเข้าสู่อ้อมอกพร้อมทั้งอ้อมกอดที่พันธนาการอย่างแน่นหนา % E+ H/ J. ^0 S5 S0 s4 y
0 J% A7 }& Q% }! L9 F
“ ศักดิ์” ฉันอุทาน ด้วยความแปลกใจ : \$ \) G/ e8 h( W2 w& I, R! i6 ]
) |3 H/ ?- ?" e2 d4 G ~4 d6 h“ที”
( f+ K& F9 O' m: Q; u/ C, z0 Nเขากอดฉันให้แนบแน่นยิ่งขึ้น “อย่าทำอย่างนั้นอีก
6 X& x% o2 c4 Q4 bอย่าทำอีกเข้าใจไหม” , I. v2 z& m) O2 n# l+ }) L
“ผมเปล่าทำ” ฉันตอบอย่างแผ่วเบา ด้วยน้ำเสียงเครือสั่น
) _( K4 C: l5 w: y7 X“ผมเข้าใจ ~$ |! G) \' u3 v
แต่อย่าให้มันเกิดขึ้นอีก Y7 q8 |9 k/ J! g& t0 m
เข้าใจไหม”
& }$ k; F( L+ }9 xเขาพูดพร้อมกับจ้องตาฉันเขม็ง
& X, Z' b# |0 u" {2 P0 @% l# N
: @) n: A; Z- u3 h. y9 k4 }$ @4 f! u% D
“อย่าให้มันเกิดขึ้นอีก: |; @7 V# Z1 Y
เข้าใจไหม” เขาย้ำ
* I) a) Z: v/ R. H+ i3 c' h' _ฉันจ้องตาเขา' a) {0 h0 n0 s- [1 A: K5 P. B, ?- r$ r k
น้ำตาเริ่มหลั่งริน “ผมขอโทษ9 B6 r t- ^3 T0 R
ศักดิ์ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ”
& p2 ? V P9 `5 k. L“คนดีอย่าร้องไห้6 B1 _! V% \" E. }$ |6 t
อย่าร้องไห้นะครับ”6 S# R- V# b# ]2 |4 t% ?2 o
เขาเช็ดน้ำตา) Q8 l ]7 `1 P6 E
และดึงรั้งฉันเข้าไปกอดอย่างเนิ่นนาน% J% `4 f& d# w& h2 d: |
จนฉันหยุดสะอื้น
/ t" {4 T) Y$ z' Dจนน้ำตาฉันหยุดไหล
5 G; ~7 I: U0 X4 X) M& l
“คืนนี้ อยู่กับผมนะ” ศักดิ์พูด 6 J; d: v$ m$ C. W( [% ]- U
“เดี๋ยว พี่ชายเป็นห่วง”& H7 C3 a: Y( r/ K* {, O4 ^: I' G: N
“โตจนป่านนี้แล้ว ยังกลัวพี่ชายอีกเหรอ”: S+ Y2 v8 @; A' @. x1 b: B. H
เขาพูดตัดบททั้งๆที่ฉันยังพูดไม่จบ
. g0 e2 Q7 O1 Q6 u: O! s& ]4 Uแล้วเขาก็ดึงแขนฉันให้เดินตามไปโดยไม่รอฟังคำตอบอีก
: E$ a. X& w. O7 c l) dฉันเดินตามเขาไปด้วยไม่ต้องการทำให้เขาไม่พอใจขึ้นมาอีก 1 ]: b& K r+ x
: A0 U# f8 Q7 a0 L7 z
หลังจากทานอาหาร
* t5 [; q, C& E: u: Jอาบน้ำเรียบร้อย
, L8 e% u# v" |2 J1 Gศักดิ์ดึงฉันเข้าไปหอมแก้มและกอดอย่างแนบแน่นกว่าที่เคย
# {: q* O: A0 W( Fสายตาเขาจ้องมองฉันด้วยความรักใคร่หวงแหน4 N- O4 l+ i" T6 P
แล้วเขาก็ใช้ริมฝีปากบดขยี้ริมฝีปากของฉันอย่างเนิ่นนานและรุนแรง
7 V0 x4 R/ ?( X& gฉันรู้ถึงความตั้งใจนั้น- I' B8 E8 l, X& f# _4 C7 u
ฉันสั่นสะท้านสุดจะต้านทานไหว
7 Z- m0 V' u* n& N8 |& h# R* \“ศักด์ครับผมเจ็บนะ”
, F: Y) Y! @ r! e/ ~ผมบอกเมื่อเขาถอนริมฝีปาก
" L9 X6 { S. F$ p. V
“ผมขอโทษ ที่รัก” เขาเริ่มใหม่ด้วยความละมุนละไม ทะนุถนอม/ R+ |: ?8 o, }9 w4 I: C
เขาชื่นชมฉันไปทั่วทุกสัดส่วน: d5 r+ s* I2 n$ I5 _+ D: N6 l
ฉันเคลิบเคลิ้มคล้อยตาม
% }4 e# a! _! jฉันเองก็เต็มใจกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น8 z) Q) d" V. V5 G4 r7 H, }. C
แล้วเขาก็แสดงความเป็นเจ้าของ ครอบครองฉันอย่างสมบูรณ์) N( N" |4 ?- P( {) S# |- I
# p, @4 n, Z% u% _$ [“คุณเป็นของผมแล้วนะ
9 A! {* v4 u5 ^$ Sของผมคนเดียวเท่านั้น”# D5 p) ]7 E$ Z8 v
เขาพูดแล้วจูบที่หน้าผากฉัน อย่างแผ่วเบา พร้อมทั้งรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม อิ่มเอิบใจ
; N* z. ?( c$ S
“ครับที่รัก ฉันเบียดกายเข้าไปในอ้อมแขนให้ชิดใกล้ยิ่งขึ้น”
+ y0 R6 Q9 T% s4 Q/ E$ _เขากอดฉัน จูบฉัน ชื่นชมฉัน+ R& M& f% I5 q6 P# {
แสดงความเป็นเจ้าของทั้งกายและใจฉัน " Y% O8 Z3 X1 J: A7 f
ครั้งแล้ว ครั้งเล่าจนรุ่งสาง
4 U6 _7 e5 {+ ]- J Yศักดิ์มองดู รอยเลือด9 A, l% B$ s! ^' C3 g% b2 O% L+ T
คราบเลือด เปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอน เป็นจุดๆเต็มไปหมด ด้วยสายตาปีติ
/ |, P9 t) G3 X H. {“ผมเป็นคนแรกของคุณ/ P) c# p8 B/ d! X
ผมเป็นคนแรกใช่ไหม”7 |% G: I# A3 i
เขาพูดด้วยน้ำเสียงแสดงอาการตื่นเต้น เมื่อเราลุกจากที่นอน1 x" q) n8 L- ~+ B
ฉันได้แต่ยิ้มเขินอาย
- c" u3 L( P* \, W' G“มิน่าล่ะสั่นเป็นลูกนกเชียว
7 a# C& } _' P& L0 |ที่สำคัญคับแน่นมาก
; G% u7 e. F O: Nคุณเองก็บ่นเจ็บ, q) T: I+ t* \) q5 {) p
บอกให้ผมเบาๆตลอด”
4 m" }8 `3 r$ H% {5 iเขาพูดอมยิ้มทั้งสีหน้าและแววตา
" o3 ~6 w6 t. T7 uฉันได้แต่นั่งเหนียมอายพูดอะไรไม่ออก
+ A4 j( a/ F1 M( }' @“ผมสัญญาว่า
; D w j" K0 u* y8 Dจะดูแล ทะนุถนอมคุณให้ดีที่สุด”) z- o9 j1 F- j: a
ฉันยิ้มอย่างปลาบปลื้มใจแล้วซุกเข้าไปสู้อ้อมแขนที่เปิดอ้ารออยู่
0 U" r6 C( c$ ^7 N9 Iศักด์กอด จูบ ลูบไล้ ฉันไปทั่วตัว- m, i! E$ J/ x, i( A5 c
อย่างนุ่มนวลเนิ่นนาน
2 a5 Y% W; @+ l# Z& U- Y! cฉันยอมรับว่า ได้รับความรัก
7 @/ P! O T0 A, d5 uความอบอุ่น ฉันรู้สึกได้ถึง) {2 @( ^6 d- i- e0 U% ]' Z. t2 Q5 b
ความปลอดภัย ความห่วงใย ความเอื้ออาทร: A4 ?0 j; ~7 y0 P
การถวิลหา4 H) ?1 W- u% R
หัวใจที่ถูกเติมเต็ม. S+ g A- l! E& j( T
ความสุขสดชื่น ของสองเรา
8 T$ h; z& S+ z1 O1 k( n: kตลอดระยะเวลาเกือบหนึ่งปีที่ผ่านไป
+ N5 d8 R* j" K( W0 a9 B4 S; q. z“ที เมื่อวานฉันเห็น ยัยหัวซาลาเปา ไปไหนกับศักดิ์น่ะ”
" r4 N" l8 R+ g f: j6 zหมวยบอกฉัน
3 e7 [' D' n1 o* X3 b) L$ a
“อย่ามาอำ กันเล่นน่ะ$ B4 }+ j9 Y2 B2 {
เมื่อวาน ศักดิ์ก็ไปทำงานนะสิ
" U7 T9 s6 m$ \: V8 C! dยัยซาลาเปามันก็มาเข้าบ่าย เห็นๆกันอยู่น่ะ”
) A/ z- e2 g g$ D9 xฉันตอบโดยไม่คิดระแวงซักนิดเดียว เพราะฉันไปส่งศักดิ์ ที่ห้างใหม่ใกล้บ้าน
( ~! A' o. A! ~1 g: Xที่จริงเขาย้ายไปประจำที่นั่นได้สองสามเดือนแล้ว 2 w: d# V' {' p! g
“เออๆ
0 O6 m7 k; R1 z) xเชื่อใจกันเข้าไป”' `; J; M/ B! {" R. u/ L
ยัยหมวยตัดบท
T B5 g. s# P3 s* rแต่ด้วยคำพูดของหมวยก็ทำเอาฉันทำงานไม่เป็นสุขไปตลอดทั้งวัน" m0 w+ L* l6 d0 E1 a& c2 j4 d2 d& d1 P
ฉันพยายามสังเกตอาการของยัยหัวซาลาเปา3 A) `( r$ Q- W% r9 L1 i6 f
ก็ไม่มีอะไรผิดสังเกตนี่- s9 K' U# H! Y
นอกจากจะมีโทรศัพท์สายนอกเข้ามาคุยกับมันบ่อยๆ แล้วมันก็ทำท่าเหนียมอาย เหมือนสาวแรกรุ่นซะงั้น
; b! V8 i6 ?) }ทั้งๆที่มันเคยผ่านการแต่งงานและหย่าร้างมาแล้ว
8 H& i& u/ C0 ?1 y& lและอายุยังแก่กว่าฉันตั้งหกปี แต่ไม่ยอมให้ฉันเรียกพี่ กลัวคนมองว่า/ p. J9 _. Q7 e$ M7 U8 p
แก่น่ะ
8 R. }) T1 [5 D" y! A, a/ e" B; X t7 ^( D1 r
เลิกงานแล้ว
5 x" {7 ?) X, x1 U+ X) Bฉันสลัดความคิดที่กัดกร่อนความรู้สึกของฉันทิ้งไป
) q e5 ]( M( c t. e: @- ` @* ~. Cเดินทางกลับบ้าน แวะซื้อข้าวปลา2 j4 e; ?0 @/ B$ T: ]! ^
อาหาร ผลไม้ ขนม ฉันเน้นสิ่งของที่พ่อยอดดวงใจของฉันโปรดปราน
5 m3 y4 m/ k& t0 Nพอถึงห้องพัก ศักดิ์กำลังคุยโทรศัพท์อยู่1 f) R6 F% c1 U0 o+ Z7 x
ฉันเลยเลี่ยงไปอาบน้ำ
0 q* N; H2 U& z/ {/ N/ p5 t6 E8 K
; O, o. Z5 |" a6 S4 c! C& d! aฉับออกจากห้องน้ำศักด์ก็ยังคุยโทรศัพท์อยู่
' T1 c7 c" v' r+ C% S% b% `/ Sฉันแต่งตัวและคอยแอบมองศักดิ์
/ p, O* b$ H$ u* T% f
“แค่นี้นะครับ
; w% z, ^3 U# V. ?- jแล้วจะติดต่อมาอีก”
! v I) x/ T- ^* Pศักดิ์บอกลาคนที่ปลายสาย
- m4 i4 z# m5 U4 S" P% w i“ ทานข้าวกันเถอะครับ”1 N3 X4 I, j- i" [
ฉันเรียกศักดิ์
0 a5 ^: r* m& y" Y6 r9 K+ G“ไม่หิวข้าวอยากทานคนมากกว่า”
+ a K% a5 r4 c% r9 l9 Sศักดิ์กระเซ้าฉัน
3 w9 H$ y6 w. }9 Y+ Z“ไม่เอาน่า% ^$ T, U1 l! {6 V, e0 ?
อย่าเพิ่งสิครับ” ฉันปัดป้องและชวนเขาทานอาหาร
* P8 O ~/ F: x4 Z q8 h; g8 }ตลอดเวลานับตั้งแต่นั้นมา q9 l$ U& U; P2 _8 I' y2 D
ฉันคอยสังเกตศักดิ์ทุกอิริยาบถ2 Y$ q* d( l. z/ D% Y ?5 n- x
เขาก็เหมือนเดิมทุกอย่างนี่นา
5 g* v$ _8 l( `/ y% }เช้าไปทำงาน เย็นถึงบ้าน& Y9 E3 y6 @4 ^$ B, T: }: a; u& q1 D
เรื่องบนเตียง5 @' B! @ E- j' V# B" `/ x3 G
ความเอาใจใส่ฉันก็คงเส้นคงวา ดีออก
8 t4 s1 I5 F& B$ ~0 H
“ไม่เอาน่า + h, ~( o/ A* D
อย่าคิดมาก/ C' b4 O J1 S2 D2 m
เพื่อนมันอาจจะแหย่เล่นสนุกๆเท่านั้นเอง อย่าเอามาเป็นอารมณ์เลย”! s/ h$ K3 g) r; J; l' h
ฉันบอกกับตัวเองและพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด
& B: n9 ~) M# O2 y; v% m% E“ไอ้ที+ t2 y+ r/ o3 V3 ]" @. q
มึงนี่เป็นพระอิฐพระปูนหรือไงนะ' Y6 e0 x% b2 g1 L
ชาวบ้านเขารู้กันทั้งบาง
, C' j, [( r8 {; zอีซาลาเปามัน แอบตีท้ายครัวแก ” เสียงยัยหมวยฟ้องฉันเป็นฉากๆ โดยมียัยจิ๋มเล็ก ยัยเงาะคอยสนับสนุนเห็นต้องพ้องด้วย _+ Q4 O% ^. Z1 }% T# q% F
ฉันจ้องหน้ามันทีละคนๆ
5 g8 \. F% Y; ^6 @% kพยายามมองลึกเข้าไปในดวงตาพยายามค้นหาความจริง
& R% `. v1 n* ?9 L5 p; e
“เออสิ1 X& |# d. v; o
ยัยจิ๋มใหญ่ พูดทำลายบรรยากาศที่กำลังตึงเครียด
3 @' B) D+ V4 b# Pก็ฉันสามคนเห็นมากับตาเมื่อเช้านี่เอง
r# D( M% L6 G$ V; V6 S y/ V/ w: ~แฟนแก เดินจูงมือกัน เข้าห้องอีซาลาเปาไปกลางวันแสกๆนี่แหละแกก็รู้ว่า วันนี้วันหยุดของมันน่ะ ( v/ J J4 p5 o/ D' V. \1 J, m
ฉันพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
' l7 I' `' e( {4 k) |5 @# Kฉันไม่มีสมาธิ ทั้งวันเลย& P! L( D9 X, c' b$ F3 b
คำพูดของยัยสามคนนั้น วนๆเวียนอยู่ในหัวสมองฉันตลอดเวลา
( Y, B+ A+ N7 [2 Sฉันขอพี่เอื้องกลับก่อนสองชั่วโมงโดยบอกแกว่าปวดหัว
6 I' {: @6 a/ u: U3 w* Nเพื่อนสี่สาวของฉันพยักเพยิดให้อย่างเข้าใจ
0 |7 z. C& y( ]* rฉันเรียกแท็กซี่ให้ไปส่งที่ทำงานศักดิ์* e; z" a; o" s! z+ |2 I5 U9 ^
ฉันคอยแอบมองแต่ไม่เห็นมีวี่แววของยัยซาลาเปา
) w5 I8 C& f: q4 E: {% @ฉันกลับไปรอศักดิ์ที่ห้องด้วยความกระวนกระวายใจ นั่นไงเขาก็กลับมาตรงเวลานี่
4 L/ g5 E$ B" ?
. @) n: q0 `! q+ u& y1 L
“อ้าวที่รัก
) r5 ^# u5 s0 q, n# h5 ?วันนี้กลับเร็วจัง” ศักดิ์ทักทายด้วยท่าทางเป็นปกติ
, {( @8 \7 p; o& m* M“ผมปวดหัวนิดหน่อยครับ”# f4 ]8 n2 _2 b6 ?# z
8 h$ T+ A n' ~! K8 N+ q
“ไหนๆ ผมดูซิ” # c+ u9 j* R+ X6 t* N
ศักดิ์คลำหน้าผากฉัน 6 d8 r) S2 ?: R# d3 h; X
“ตัวก็ไม่ร้อนนี่4 f: ]* G1 ?: N$ a/ a
เครียดอะไรหรือเปล่า
# P6 \- ? I& y5 o' I# o$ Z* Lไปอาบน้ำแล้วมาทานข้าวกัน1 I! _2 p4 A X* I
ดูซิผมซื้อต้มซุปมาฝากคุณด้วยนะ” ! W" x2 {: }( b
ฉันอาบน้ำ ทานข้าวกับศักดิ์ โดยที่เขาคอยพะเน้าพะนอเอาอกเอาใจอย่างเช่นเคย
' x7 b0 I+ O, ?$ R. P“เอ
9 Q, ~$ w0 \. }2 R; @* ]. Z, o0 `1 vยังไม่หายเครียดอีกเหรอ& ?2 g o4 p S- a7 I
คงต้องฉีดยาเข็มใหญ่ของหมอศักดิ์ให้ละมั้ง” : _' `8 t& j7 `- R; [+ r
ศักดิ์กระเซ้าฉันบนเตียงนอน6 c6 Z+ Y. _, j) r% {- T) S
$ G o9 N# v: l* G0 E. T- `แล้วเขาก็ร่ายกลอนรักบทเดิมที่ฉันปรารถนาและพึงใจ
# P. {4 c4 T7 X$ mซ้ำแล้วซ้ำอีก
% ~; {" }1 i4 F“ที่รัก
/ G7 s# Z- a8 b$ A. R" ]( ]วันนี้คุณกลับเร็วหน่อยนะ เดี๋ยวเราไปฉลองวันครบรอบ........”
" l& n$ X. I5 Z, V6 y& t# Qฉันพูดทิ้งท้ายไว้อยากจะรู้ว่า เขาเห็นความสำคัญหรือไม่
. z: x9 n+ t5 V" ]" q0 q“วันครบรอบ ที่คุณเสียตัวให้ผมครั้งแรกใช่ไหม” เขาเดินมากอดฉันจากทางด้านหลัง แล้วจูบไซร้ซอกคอเบาๆ; q. K1 v" n0 _' f3 B
พร้อมกับพูดซ้ำๆว่า3 c8 g0 _4 u4 j; R
“ผมไม่เคยลืมๆ”
* Z+ W. m6 C. P; G
ฉันและศักดิ์ไปถึงผับที่เพื่อนศักดิ์ทำงานอยู่แถวๆแยกลาดพร้าว
: S: K7 A! Y& M, ~5 x - b x. B- n1 \% O
“เฮ้ที5 {* m. \ h& j1 w/ s) _
ฉันมาถึงซักพักแล้วล่ะ” ยัยซาลาเปาร้องเรียก v; ?, |+ s# _9 S& F* ]1 z1 [+ y6 I
“เขาบอกอยากมาร่วมแสดงความยินดีกับเราน่ะครับ” ฉันกระซิบบอกศักดิ์ & g' X% e' Z& W
“อืม0 p( H% m! b! y' J; ?
เข้าไปข้างในกันเถอะ” ศักดิ์รับรู้ แล้วเอ่ยปากเชิญชวน
; {4 B# G V5 F8 O, ]9 i& x% Xตลอดเวลาที่อยู่ที่นั่นฉันพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด5 ?/ } T' q' m4 S; R
ทั้งๆที่ใจของฉันร้อนรุ่มอย่างมาก
9 J; p# b/ A1 N% Dฉันเก็บทุกรายละเอียด7 `; N! p& ]) @6 k2 g
สังเกตทุกกริยาอาการ
: V& y% v9 c2 T& |คอยฟังทุกคำพูด ของคนทั้งคู่
) A N( Y6 {" e; r! H* V* D& aศักดิ์เองก็พยายามนั่งชิดฉันจับมือฉันตลอด+ }! n' p0 C% L& ]: w, E
หอมแก้มฉันเวลาที่ฉันมีอาการเหมือนกำลังนั่งคิดหรือเหม่อลอย
( s: u& d8 y l2 Y1 G
“คิดอะไรอยู่น่ะที่รัก
, [$ I! R6 n+ [9 hเหม่อเชียว” ศักดิ์ถาม
! ]3 b2 V+ @2 _& T“โทษที9 D( B+ N) {! S& S2 H) R9 `
แค่เพลียๆ น่ะครับ” ฉันตอบบ่ายเบี่ยง พร้อมทั้งส่งยิ้มให้เขา
b: @; z) V, D$ A' }$ A9 @, Q+ n
“เดี๋ยวเราก็กลับกันนะ ดูสิตาอิดโรยเชียว” เขาเอื้อมมือมาประคองศีรษะของฉันให้ซบไหล่เขาพร้อมทั้งดึงมือของฉันให้โอบรอบเอวเขา . c `; q% Z) ]8 ^8 F# G0 h
“น้องๆ มานี่ซิ” ยัยหัวซาลาเปาเรียกบริกร “ไปบอกดีเจ ว่าเจ๊ขอฟังเพลง เราสามคน ของพี่อิทธินะ” ยัยหัวซาลาเปาสั่งและยื่นทิปใส่มือ
1 r5 @" \- D. B* o* Qฉันทำตัวเป็นปกติ “ นั่นงัยล่ะมันต้องแสดงอะไรออกมาให้เห็นบ้างสิ- q/ Z1 O4 `# B8 w7 n
ถ้าเรื่องที่เพื่อนๆบอกมาเป็นความจริง” ฉันบอกกับตัวเอง
) p' i% R8 |7 r5 f
“เธอคนหนึ่ง ฉันคนหนึ่ง เขาคนหนึ่ง
2 X. Q0 n& m( e7 T! A$ vเราสามคน แล้วคนหนึ่งรักคนหนึ่ง
7 j9 M# d9 x4 U7 Fเหลือคนหนึ่ง อยู่เพื่อใคร” ยัยหัวซาลาเปา ร้องเสียงดัง คลอตาม ประมาณว่าอินกับบทเพลงที่กำลังเปิดอยู่ซะเหลือเกิน+ T6 K* ~6 O& \! C/ y+ Q
ฉันผละจากอกศักดิ์นั่งตัวตรงตาจ้องมองกริยาของคนทั้งคู่ ซึ่งตอนนี้ ต่างก็ตึงได้ที่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์
$ @4 O) u' E/ Cศักดิ์หน้าแดงจ้องยัยหัวซาลาเปาตาเขม็ง2 J% r7 g4 u5 r7 c+ a: Y
แต่ยัยหัวซาลาเปายังคงร้องเสียงดังไม่หยุด“.................เราสามคน คงต้องมีคนเป็นฝ่ายไป”- y' ^- o5 t& i# x
ยัยหัวซาลาเปา จ้องมองฉันและศักดิ์สลับกันไปมา
; }4 | C+ W7 \แล้วพูดขึ้นอีกว่า “เราสามคน คงต้องมีคนเป็นฝ่ายไป
+ J# k, i4 U4 [$ y, iเดี๋ยวฉันไปเอง เธอสองคนอยู่ด้วยกันดีๆนะ”" w# q7 N' S1 E7 }+ B0 m( d
ยัยหัวซาลาคว้าเป๋า เดินออกจากร้านไป
9 b9 z2 q# V. Q( s% {' b Zฉันจ้องมองศักดิ์1 ~) v, _+ C% X# q1 v9 l
เขายิ้มแล้วดึงฉันเข้าไปหอมแก้มแล้วบอกว่า “เรากลับกันเถอะนะ”
6 {1 U4 O' }8 M& g$ q X
ฉันนอนไม่หลับ กระสับกระส่ายทั้งคืน ภาพคนทั้งคู่วกไปวนมาอยู่ในมโนสำนึกของฉันตลอด" T F8 t: \* \9 E* n
ศักดิ์กุมมือ แสดงอาการรักใคร่ แสดงความเป็นเจ้าของฉันตลอดเวลา. s: ]$ `( \# Y4 t- I, T8 Y7 ]" q
ยัยหัวซาลาเปาดูกระอักกระอ่วนหน้าแดง ตาแดง
$ T) f; t* z' pกระเง้ากระงอด สุดท้ายเดินกระฟัดกระเฟียดออกจากร้านไป แต่ฉันยังไม่อยากสรุปอะไร
, o7 O- V- |; ~8 Q“ใจเย็นๆสิ7 R6 ^' v5 z" s h' i7 P; X. ~/ r2 D; w
เดี๋ยวค่อยคุยกัน...............# N9 r: S% c* h v0 k* t8 B
เออๆ+ }# O8 m* W9 y
ก็ได้”
& l* O. l% h/ X0 Hเสียงศักดิ์พูดโทรศัพท์ดังแว่วมา
& i: ^! _: L- Z4 l7 h; c& }$ Cขณะที่ฉันอยู่ในห้องน้ำ
, d) S3 E7 d$ s* g$ g0 x: lแต่ฉันไม่อยากจะนึกเลยว่าเป็น.................
. I, N- q# U# s) q6 e“ไอ้ที มานี่ มานี่เลย” ยัยหมวยฉุดกระชากลากถูฉันให้ตามไป “ ยัยเงาะอยู่จัดการงานไป ถ้าพี่เอื้องมาถึงบอกแกด้วยว่าฉันพาไอ้สี่ไปทำธุระสำคัญ: ~* J" ?! L# U4 ?+ I* s( r, r
เรื่องคอขาดบาดตายเชียวนะมึง…………. นังจิ๋มใหญ่ตามฉันมา” หมวยสั่งทุกคนเสร็จสับฉุดฉันขึ้นแท็กซี่
/ y9 a& {7 Y' V
“มันอะไรกันหมวย” ฉันถามด้วยความแปลกใจ
) c1 S! `3 z9 a0 y3 C! C; S A Q( g“แกยังไม่ต้องพูดอะไร เดี๋ยวก็รู้เองแหละ. q8 b C& I) p8 o. O
เร็วๆหน่อยพี่แท็กซี่1 j" }) u4 p. h1 ^2 h0 f
เลี้ยวซ้ายเข้าอพาร์ทเม้นข้างหน้าแล้วจอดเลย ”
, }" ]8 e/ c) B) J0 u* S. q% |1 nยัยหมวยสั่ง
4 V2 w, j4 k l" C7 Q% Gแล้วจ่ายตังค์เสร็จสรรพทันทีที่แท๊กซี่จอด$ H9 A5 g* F1 |
ทั้งวิ่งทั้งเดิน
- x, s& o& x' R$ q6 d: ?“นี่มัน” “เออ ยังไม่ต้องพูด”
! w5 i4 O' |* fยัยหมวยตัดบทแกอย่าเพิ่งส่งเสียงหรือแสดงตัวนะ
ยัยหมวยกระซิบสั่งให้ฉันแอบอยู่ข้างๆประตูก่อนจะเคาะประตูเรียกคนในห้อง * ~, O1 `) M |2 P* K; q u
“เปาๆ
# n4 A# C2 k" G7 z
5 e1 ]. Y4 Q4 Iเปาๆฉันขอยืมเตารีดหน่อย เตารีดของฉันเสียน่ะ” - w1 M1 S; a- K& R: ^6 k8 h$ |
“เออๆเดี๋ยวหยิบให้
) a! o D' ?* K7 V8 Z1 @รอแป๊บนึง ” เสียงยัยหัวซาลาเปาตอบรับ : M# b/ p: | g- j8 U
% x9 `' m% q `; r: P. K% `ยัยหมวยขยิบตาให้จิ๋มใหญ่ “ผลั๊ว.....โครม” ทันทีที่เสียงประตูเปิดหมวยผลักแทรกตัวเข้าไปอย่างแรง 5 A8 i$ p: ?4 r
“โอ๊ย....อะไรกันนี่”เสียงยัยหัวซาลาเปาร้องลั่น
) r6 W' W) ? y, k+ D3 u! q/ K( W“จะอะไรกันล่ะ กินอยู่กับปากอยากอยู่กับท้อง' x7 o$ r: P* l4 H. G
ทรยศเพื่อนรักกี่ครั้งแล้วล่ะมึงอีเปาๆ”
หมวยด่าว่าเหมือนสุดจะทน “มึงเข้ามานี่มาดูให้เห็นกับตาเลยนะไอ้ที
( K3 `) e' {4 o6 B2 Mไม่เชื่อกูดีนัก” หมวยฉุดลากฉันเข้าไปในห้อง2 _* W5 ]. r( b# X9 Y8 i
พร้อมกับตะคอกฉัน “ดูมึงดูให้เต็มสองตามึงเลยนะ”
" U3 y6 n- h6 g: j, ] J$ b5 ` ?: o Vฉันมองยัยหัวซาลาเปาที่ใส่ผ้าขนหนูกระโจมอก ยังคงนั่งพับเพียบอยู่กับพื้นห้อง4 L0 g7 c/ a7 @# a9 t
หน้าตาซีดเผือด' Y$ ` U" m! G2 y7 ?& _+ W/ |
แล้วภาพที่ทำให้ฉันหัวใจแทบจะหยุดเต้นก็คือ ศักดิ์นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว นั่งตกตะลึงอยู่บนเตียงนอน ฉันจ้องมองศักดิ์ด้วยสายตาร้อนผ่าว ปวดแสบ ไปหมดทั้งกายใจ
1 X7 Q* r& U+ J“ศักดิ์ คุณ............. คุณกับ........ มันเป็นเรื่องจริงหรือนี่” เสียงฉันแหบพร่าสั่นเครือ ตัวฉันสั่นเทาด้วยความโกรธ7 j7 J H( B5 {! M( W4 {
ด้วยความร้อนรุ่มที่หัวใจ3 L A% Z3 |# v# W( P
1 [1 ?. n" D3 A2 r! p: m
ด้วยภาพที่ปรากฏอยู่ต่อหน้า% }' v" o. a" r. T2 g
ฉันพูดอะไรไม่ได้อีก น้ำตาฉันไหลเป็นทาง
* C$ R! o7 i: q, Iแข้งขาฉันอ่อนแรงไปหมดฉันนั่งร้องให้ปิ่มว่า จะขาดใจอยู่ตรงนั้นเอง
: I/ N4 R- x4 Y2 i6 L# `
, |; a0 h3 _5 z" p$ _& e2 K0 z: A1 F2 U5 S5 U
“กูว่าแล้ว/ r N, {- P, {; S( i( m/ Y
นังหมวย มึงอยากจะเห็นไอ้ทีมันช็อกตายหรือไงหือ” จิ๋มใหญ่ต่อว่า หมวยด้วยเสียงอันดังมาก & F8 w, f: K' A- Y1 ]
“เออสิ กูทนไม่ได้หรอกที่เพื่อนรักสวมเขาให้เห็นๆอย่างนี้ ใครทนได้ทนไป” หมวยไม่ยอมลดละ 1 R1 a* F, ?' Y
ฉันพยุงตัวลุกขึ้น มองไปที่ศักดิ์ซึ่งก้มหน้าก้มตาไม่ยอมสบตาฉัน ฉันเดินระโหยโรยแรงออกจากห้อง ขณะที่ยังได้ยินเสียงหมวยและจิ๋มต่อว่ากันไปมา บางครั้งก็ด่าทอยัยหัวซาลาเปาและศักดิ์สลับกันไปมา4 V5 w9 W! h% x4 Q
แต่ฉันฟังไม่ได้ศัพท์ ฉันรู้สึกหูอื้อ ตาลาย7 w7 p! h5 I) u1 p0 E
เจ็บที่หัวอกเหมือนหัวใจแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ& \: M- U- I5 b$ q( W
หมดเรี่ยวหมดแรง
+ B/ m+ U( |0 F1 ^0 p; B$ aแต่น้ำตาไม่ยอมหยุดไหลริน
, v5 `8 u1 `. l) q: U& r7 I2 qน้ำตายังคงไหลเป็นทางขณะที่เรียกบอกให้แท็กซี่ไปส่งที่พัก & j) @1 ^) l: ]. Y8 h* U) A
ฉันยังไม่อยากเข้าบ้านฉันนั่ง ร้องไห้คร่ำครวญที่สนามหญ้า หน้าสนามกีฬาฯ2 {# u) _3 `/ d ^: g
ฉันเจ็บปวดที่หัวใจ w* c% {. \. S% l: K
ฉันปวดแสบที่ดวงตา ฉันปวดร้าวทั่วร่างกายและหัวใจ : j; S) u) q4 b
ฉันหนาวเหน็บ
; @9 w3 N w4 j, F' nอ้างว้าง 5 @/ }1 M8 G; o7 ?0 l, T& v3 Z! B
โลกนี้ดูโคลงเคลง...........................เหมือนฉันกำลังนั่งเรือฝ่ากระแสคลื่นแรงๆ ลูกแล้วลูกเล่า # a5 B& `. ?* B; b
ภาพเก่าๆ ผ่านเข้ามาในห้วงคำนึงของฉัน
2 h( c' H5 P& a |) H* }- x: Pภาพศักดิ์กำลังประคองกอดฉัน+ k3 h: A& M6 p% P& {2 {4 Z
หอมแก้มฉัน จูบซอกไซร้4 V; @# O% h% }3 R6 w. L0 V
ปลอบประโลม8 _& B0 O$ G, u8 p$ | L* F# ~
กระเซ้าเย้ายวน0 [5 C* Q, |1 F5 y% A
ภาพแสดงบทรักพะเน้าพะนอ
- v! O8 _& ~$ B g$ _หัวร่อต่อกระซิบกับฉัน.........................................ภาพเหล่านั้นกลับกลายเป็นหนามคอยทิ่มตำทิ่มแทงฉัน$ z1 f$ U/ _. {) }$ b6 k
เมื่อมีภาพของศักดิ์แสดงบทบาทอย่างเดียวกันกับยัยหัวซาลาเปา ซ้อนขึ้นมาในทุกๆภาพน้ำตาฉันไหลเป็นทางไม่ขาดสาย...................ฉันร้องไห้
) L9 K0 }9 D) R. \ร้องไห้
1 p- V1 K5 a# H* G/ dฉันนั่งร้องไห้………………อย่างเดียวดาย
6 q+ z8 [( W7 C S6 V
* }, O G, ~/ F( R) Y- m5 g
% \) s: Y d# n/ i7 o
ครืนๆๆๆๆ
& n* p% {' j8 A" S5 J$ l8 Yเสียงฟ้าคำรามเหมือนตอบรับว่า เข้าใจความรู้สึกของฉัน
: h! F; W7 @+ _& F0 D6 i5 v" E; U0 x! `% e( f
ครืนๆๆๆๆ6 j5 U5 d* S! T0 p& n9 \
ฟ้าร่วมร้องไห้เป็นเพื่อนฉัน3 W6 S7 ?/ }- M% U. m. _9 e
( J) ~2 x9 m5 Y0 \9 ~7 R. I. Aฮือๆๆๆๆๆๆๆๆ
, n# p1 @) L. _9 ~ฉันร้องไห้ฟ้องบอกฟ้าว่า
. r+ a6 K- Y, J" }2 l, }8 e1 c$ M3 s, Qฉันปวดเจ็บยิ่งกว่า ฟ้ามืดครึ้มไปทั่ว เหมือนหัวใจของฉันที่มืดมน! C5 z" V. }- O
เปรี้ยงๆๆๆ' L+ _$ Q5 h9 F8 K
เสียงฟ้าผ่าดังกึกก้อง
/ D7 ]3 d0 h) H0 Q+ ^อกฟ้าคงแตกกระจาย% q. W! `* x2 F. D$ n A
เหมือนหัวใจของฉันที่แตกสลายเป็นเสี่ยงๆจนไม่เหลือเลยชิ้นดี
. w/ g" a7 X8 _4 ?เปาะแปะๆๆๆๆ5 m! x0 K$ x( c0 q/ O7 e
น้ำตาฟ้าร่วงลงมาต้องกายฉัน2 g- Q8 K' M) p; P/ \5 [% \" A
แล้วน้ำตาฟ้าก็ชะล้างน้ำตาแห่งฉัน
W0 ? Z* B% w5 p0 a$ Yน้ำตาฟ้า น้ำตาฉัน ไหลรวมเป็นหนึ่งเดียวไหลนองทั่วแผ่นผืนฟ้าและผืนดิน เจิ่งนอง ........เนิ่นนาน , C- Q, B k5 V
ปรี๊ดๆๆๆๆๆ
2 y; v3 H/ `9 j" Gเสียงนกหวีดดังแทรกทำลายความสงบเงียบ9 e5 k# y7 T4 @7 m. }* d5 f7 M9 t
“โปรดทราบ ท่านที่มาใช้บริการสนามกีฬาฯ/ V+ f" X( R2 |, V
เราจะปิดประตูทุกด้านในอีก 15 นาที...................” ฉันพยุงตัวลุกขึ้นช้าๆ
. [3 t2 M6 Z; B4 y2 J7 H9 Cฉันรู้สึกเคว้งคว้าง สิ่งแวดล้อมรอบตัวหมุนเคว้งไปหมด
) x& o8 s8 M6 r# f9 }8 ~+ _ฉันยืนกอดต้นไม้& r, S9 W/ k9 p! x( r" u7 m+ A
หลับตานิ่งนานปรี๊ดๆๆๆๆๆ
8 F4 G5 ~4 k; R6 j. y; n“ขณะนี้ถึงเวลาปิดให้บริการ...............................................” ฉันค่อยๆ ก้าวเดินช้าๆ! `) c& Y4 j& {8 i0 ^
ฉันก้าวเดินช้าๆ
' l ?6 n3 J& ]8 B* Uออกจากสนามกีฬาท่ามกลางสายฝนกระหน่ำหนักหน่วงและรุนแรงขึ้น9 A4 s% k+ `, }% a
& _, E* C. X; p% H- Q& Lวิ้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
5 z' ^$ Y) u# h# {ซ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ/ V, s4 ?. n4 j8 ?
ลมพัดแรงขึ้นอีก
$ H4 D3 J9 _' A1 `ฝนลงเม็ดหนักกว่าเดิม
2 T, |& Z- x) e. r) gฝนตกหนักจนฉันรู้สึกเจ็บที่ผิวกาย5 Z" {, y* D) d7 T3 R
แต่มันรู้สึกปวดแสบน้อยกว่าความเจ็บปวดที่กัดกร่อนหัวใจฉันในตอนนี้มากมายหลายเท่านัก% Z8 C7 n. w. g* a* p* t
แต่ฉันยังคงก้าวเดินต่อไปช้าๆ- |; D6 y2 K% e) W, G7 J: j( b4 t& N
ฉันก้าวเดินต่อไปอย่างช้าๆ) q, f" C6 c+ _- ]
ผ่านสิ่งแวดล้อมรอบข้างที่ฉันคุ้นเคย...................................................แต่ดูทุกสิ่งในวันนี้ ช่างเงียบเหงา
3 ], M% k" F& l& i
3 L6 a+ p1 m) dมืดมน
9 n C+ m; [" x; d0 Mอ้างว้างและไม่งดงาม9 `) l P& h' N2 H0 ~! ^
, O- [, q T: B6 j6 O, V0 n* X7 a“ใช่แล้ว ทุกสิ่งอย่างไม่งดงามเลย”; ]1 m# r" K6 c1 I4 N/ E: f7 g
ฉันบอกกับตัวเอง
' Y' o, m$ `$ |/ Jขณะยืนจับราวสะพานข้ามคลอง J' p3 m( q1 _7 j" ^
“โลกใบนี้ไม่งดงาม
6 g5 @+ F. N- F( P+ Z6 Q4 |3 i5 kทุกสรรพสิ่งไม่งดงาม
+ Q+ N5 K: A0 r/ {ผู้คนไม่งดงาม
# d: G% S& n0 J6 oหัวใจคนล้วนไม่งดงาม”% m! b; J: [+ Q; q& v) W0 `( V
! V/ |- l5 e; C- J) W4 r7 J F( R0 e
“ความงดงามที่ผ่านมา
8 _: Y& M1 A* v# Nความงดงามที่เคยผ่านตาฉัน
* z9 w/ F v3 U, g+ U0 q/ Gเคยผ่านความรู้สึกของฉัน/ ]& x0 z- H- ?: b
มันคือ ภาพมายา- Y; W4 d7 d3 M# W6 g- f' @8 j& i
ภาพมายา..............แห่งชีวิต”# R) K. g! `5 y
“สิ่งที่ฉันเผชิญในวันนี้ต่างหากคือ ความจริง.....................ความเป็นจริง ที่ฉันต้องยอมรับมัน” สมองของฉันคิดเรื่อยเปื่อย
" N% F. T \+ c9 @9 o
5 I7 v) Q. g; r; T, P- b. d“แสนแสบ/ I/ x4 h" u4 W9 } }
ฮะ
+ l u: O1 s* r8 ^6 d) m- g- ?8 gใครกันนะที่ตั้งชื่อคลอง...........แสนแสบจริงๆ”% W2 q: \9 C. R! N. ?, F; \5 H
; D9 ?& J1 N) D6 |! B; W2 e“แสนแสบ ฮะๆๆๆ
: z. `* C1 K2 M" ~" ^5 a$ Zฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ) e) R6 M7 m" N* i: n
ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” ฉันทั้งหัวเราะและร้องไห้จนตัวโยน0 Z @; y* F; R, c
: |6 j: R, A4 S [$ l
ขณะที่ปีนขึ้นไปนั่งบนขอบสะพาน
4 D% f& i' \2 _+ z/ T. v& \“ศักดิ์ ศักดิ์ ศักดิ์............” ฉันร้องตะโกนเสียงดัง แข่งกับเสียงร้องของฟ้าฝน
7 i7 X$ X0 \5 O* o8 Z
4 w, G5 ^3 d8 L$ y- v0 Y! z“ฮะๆๆๆ! |' Z9 |. f# v- Q+ L! [
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
7 q8 E% Z7 p I( Y( rฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ, [) ?! C8 v. \7 j8 J( H2 W: h
” C6 ^9 T+ e _* @ [
“ลาก่อน...............................................”
ฉันร้องตะโกนสุดเสียงอีกครั้ง
3 Y3 I" j# T' d6 _$ yก่อนที่จะยืดตัวขึ้นและกระโจน! }; g4 j* V2 l" K: m
ลงสู้เป้าหมายด้านล่าง..................
) C; S5 F6 ]/ [5 }, pฉันกระโจนลงสู้เป้าหมายด้านล่าง* P( c) k7 C5 t u2 F- P
ฉันกำลังกระโจนลงสู่ คลองแสนแสบ.............0 a0 Y% x! X! |6 p/ b
สุสานแห่งฉัน
$ e+ d9 k+ h$ N8 j8 B5 O6 w' `ฉันขอลา ความเจ็บปวด8 {5 m9 g6 x+ z. _
ฉันขอลาภาพมายา
% }5 o" a6 ?# A4 a! o% oฉันขอลาความทรยศ4 F1 ~7 l/ D1 h# k% Q5 D
ฉันขอลาความอดสูแห่งใจ
6 ` Q7 ~% v5 I3 g1 G4 Uฉันขออำลาความอาย9 Q1 D$ y/ M) i' P) X2 A( ^' V
ฉันขออำลาความปราชัย................................................ฉันขอลาทุกสรรพสิ่ง
5 ]0 P+ k( j6 P) _. pที่มืดมนและไม่งดงาม
6 c! F4 {! C- g0 F) B% z! H) fฉันขอลาไปชั่วนิรันดร์
* a" F k) j7 r1 n
( R9 } D' r# b) r1 l" O) W..................................................................................................................................................
............................................................................................................................................................ ............................................................................................................................................................ ............................................................................................................................................... 5 F2 z+ @1 k( \) | Q
“เฮ้ย.............จะทำอะไรน่ะ” เสียงร้องตะโกนโวยวาย ดังลั่น
2 ]% \7 J# m: t( F$ k( @0 G/ ?0 ~' G7 x“ช่วยกันดึงขึ้นมาหน่อยสิคุณ” มือแข็งแรงจับแขนฉันไว้ทั้งสองข้าง
$ ^3 h# s$ K" sพยายามดึงรั้งฉันไว้
5 a8 E4 O0 ]+ Q2 J8 J3 d2 Tขณะที่ฉันหลับตาปล่อยตัว. c& C, U# a: p6 {: k
ให้ลอยล่องสู่เบื้องล่าง& \( H" B+ |; `) t# e* Q1 e+ k
“ฉันกำลังลอยลงสู่ สุสานแห่งฉัน” ฉันคอยพร่ำบอกกับตัวเอง
6 q( O- l' s& E3 P. ]ไม่ยอมรับรู้สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นรอบตัว1 S% ]& R) F2 b: [9 }4 m4 V3 q, D
! P# @& A, d' @/ K5 R
“ไอ้ทีนี่หว่า......................ทีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”5 \ j0 W9 q( V8 r8 P: ?
คนที่ดึงรั้งฉันขึ้นมา เขย่าตัวฉันอย่างแรง/ i# p! `3 X( b
ร้องเรียกเสียงดังลั่น “ทีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ, E/ _8 u! r" |& `0 Z
ลืมตาซะทีสิ.....................” เสียงนั้น ยังคงตะโกนร้อง
3 ?" S9 k1 F; ]7 r5 i1 d3 A N4 jสองมือก็จับหัวไหล่ทั้งสองข้างของฉันเขย่าไม่ยอมหยุด “ไอ้ที..................อย่าทำอย่างนี้นะ” เขาตะโกนและเขย่าตัวฉันแรงกว่าเดิม ( y6 L& M( ?( T" l, Z
ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมอง& [( f) J: L' M9 q3 }
เมื่อรู้สึกว่า- N2 S7 `* J. x' a7 s
เสียงที่ได้ยินเป็นเสียงที่คุ้นเคย
9 y& I# I7 s! u% g' H$ ^
- S$ q" T; O8 r3 i K, r“พี่แตง..............พี่....แตงโม”
9 _" {& ?8 b! I' Wฉันพูดได้แค่นั้น
' h) W5 B. t$ j; N- @แล้วก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย
D: M7 b! G2 {" h
6 r/ L( t2 L9 _1 O* m8 E“ ตื่นซะทีสิไอ้น้อง.................... แกจะทิ้งทุกคนไปอย่างนี้ไม่ได้นะ” เสียงคุ้นเคยกว่าเดิมดังแว่วอยู่ไกลมากในความรู้สึกของฉัน “แล้วแกจะให้พี่ไปบอกกับพ่อแม่ว่าอย่างไร
( v6 X# v8 N; _* {3 [, L3 X% }& Bแกจะให้พี่บอกกับทุกคนเขาว่าอย่างไร; k `7 w4 R. b. X
เกิดอะไรขึ้นกับแก.................ที”
6 d ^3 _" m+ p' Z8 p# o+ u) C8 B
ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ) ?1 _& @, ?; G, C/ N z
ฉันร้องไห้ทั้งๆที่ตายังหลับ เมื่อรับรู้ได้แน่ชัดแล้วว่า เสียงที่ตัดพ้อต่อว่าเป็นเสียงของพี่ชาย
9 @% \ i! E# Y. _& G
! K* A5 k& L2 a2 P7 `2 t0 rฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ3 l b: Q# x, L6 A: C2 _, P/ X" k
ฉันร้องไห้ไม่ยอมหยุดแต่เสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน
! p& a: N- J0 `7 N; V6 Kน้ำตาไหลเป็นทางจนฉันรับรู้ได้2 c6 A: Z( _/ H5 [% ?9 ^
$ W" S7 D' m* \; O+ M! I4 q! M' m
“ไม่เป็นไรๆ พักผ่อนให้หายเพลีย
: X: q1 W9 A( N# S! tแต่แกอย่าทำอย่างนี้อีก
" s" h2 ^% Y% N8 sแกยังมีพี่' Y' R& s% U; d# o% O
แกยังมี พ่อแม่ ที่รัก และเป็นห่วงแก
# Q$ {6 ]" v6 N+ K6 ]+ x, [0 I @# Aแกอย่าทำอย่างนี้อีก
( Z- A- e! X, \/ E" c4 j+ Y* a4 Sเข้าใจไหม”
, a3 E( ?8 h. I# i' b* J5 C+ [rพี่ชายจับไหล่และพูดปลอบ เสียงสั่นเครือ..................................................................................................................................................
5 u$ y1 J$ @! k |/ H( i“โอ๊ย...........” โครม คราม
& |9 Z( ]+ I2 v- Q/ tเสียงคนร้องด้วยความเจ็บปวดและ เสียงข้าวของตกหล่นดังจนปลุกให้ฉันตื่นขึ้นมา
$ A; B! H1 c! R7 M4 ]8 P“แกทำอะไรน้องฉันฮึ.....
8 E% O W$ D* h% z0 oมานี่เลย! D% X1 ]* ?5 I9 |8 w8 v+ j1 c9 z
น้องชายฉันเกือบตายไปแล้วรู้ไหม
% Z& A1 T) f' V. ~( Pยังไม่สาแก่ใจแกอีกหรือ” “ผลั๊ว”
* W0 a3 y* W- a m7 n8 L. pฉันได้ยินชัดเจนว่าเป็นเสียงหมัดแน่ๆ$ m( z; u q# i: @0 u: M( l
% @( T$ a8 d0 h$ c o) |; X) v: i' h0 ~. F- k4 N# u; }( {
“แกจะตามมาทำอะไรมันอีก
: a! F' R* Y4 A* V- |( x$ jเห็นแล้วนี่มันใกล้ตายแล้วไง
/ a* G3 I4 s8 ^# P* L# F9 g1 q: nแกจะตามมาซ้ำมันเหรอ” “ผลั๊ว”& {/ d# R% w: p2 ?/ b
เสียงอีกหมัดเน้นๆ
a4 w& ?( T9 o& U$ M3 H% eฉันพยายามพยุงตัวลุกขึ้น/ S$ x& b6 z T% M6 O
แต่ไม่รอด เรี่ยวแรงฉันหายไปไหนหมด
6 J/ z2 v0 \3 m! c) _! L“ผลั๊ว” อีกหมัด เสียงดังชัดเจนมาก
4 @8 J# K! D* l& y |- j
; |# ~' P/ Z, u
“ไหนใคร...ใครกัน
0 H [; N w2 `! p, t) Cหมาตัวไหนบอกจะดูแลน้องฉันเป็นอย่างดี$ f2 y0 {, X: L$ o0 z6 ?, A4 I3 }
หมาตัวไหนบอกไม่ต้องเป็นห่วง...............”เสียงพี่ชายฉันต่อว่าอย่างเกรี้ยวกราด $ T3 ?1 T4 R8 s+ \. x. p
6 o; v# K2 D" u1 C# N“แล้วนี่แกทำอะไร& B% P0 Y/ L! e" C. n5 C2 Z# I0 h$ D
ไอ้บัดซบเอ๊ย..........”“ผลั๊วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” รัวเป็นชุดหมือนเสียงที่แสดงอารมณ์โมโหนั่น - z# W$ N3 B' j
) m! u* H3 ~" [+ ^& r7 P
“หยุดซะทีไอ้ทู: \+ }; a9 }3 m E9 e6 s9 b' e$ @7 p
เดี๋ยวมันก็ตายหรอก”
4 c+ A! X5 D0 b/ ^8 i0 r' Aเสียงพี่แตงโมฉุดดึงและร้องห้ามไว้ / W3 S! N J& _
. p& U$ C9 S1 k- v' x% h& q“เออสิ .... กูก็กำลังจะฆ่ามันอยู่นี่ไง. e% R3 I( n/ h5 ^; C" y' G$ w
คนเขามีพ่อมีแม่ มีพี่มีน้อง มันมาหยาบหยาม ทำอย่างนี้ได้ยังไง” พี่ฉันยังคงเกรี้ยวกราดต่อไป ) A: q4 a% |& G* \1 @- X
* ~ W f4 r- b1 L& R: P
“ เฮ้ย...แกกลับไปก่อนไอ้น้อง”เสียงพี่แตงโมร้องบอกศักดิ์
( Y* l& a& E G4 K; Y
. E$ d( [$ f6 `9 W k7 s“ครับพี่- O9 T1 F4 U) z$ P
ผมฝากขอโทษทีด้วย...อีกสองสามวันผมจะมารับกลับบ้าน”
! P9 p: T. v6 i9 V9 |4 E; A3 [
6 B( f( o( i) ^; T! E
“ไอ้เห้.....เอ๊ย
" R! S, M5 |" N) w/ o# ?6 yใครจะให้น้องกูไปอยู่กับมึงอีก
4 t& z% J+ \5 t. o& A A4 u2 {ไปให้มึงฆ่ามันอีกงั้นเหรอ เหอ..... h1 z' w; q! m& [# J
มึงไปให้พ้นหน้ากูเลยนะ
+ D/ j) m* l# `อยู่ต่ออีกนิดเดียวมึงเป็นศพแน่# y% a$ k1 R/ Q4 Y: {7 v( i
แล้วอย่ามาให้กูเห็นหน้าอีก
! Y5 C; |$ l+ Lคราวหน้ากูเอามึงตายแน่........ไป๊ ”
# z2 S- \% C- U ) s% o r& ^' W' g& {) Y5 D0 K9 k
: ^( ^. {+ k" f: h( S) T“เฮ้ย
- M7 k7 M( W; i! |5 e R8 E: e9 Fไปซะทีซีวะ
) S3 w7 v) I" D0 w/ oพูดกันไม่รู้เรื่องหรอกวันนี้นะ
% d/ j) v9 ~& D# R3 Y# [ไปๆๆๆๆๆ”เสียงพี่แตงโมร้องสั่งศักดิ์อีกรอบ 1 N7 V* }0 t* B6 w0 }: Q, j7 H+ t% d
ฉันเหนื่อย4 W1 i# U3 Q6 c% z" o& `& @
ฉันเพลียเหลือเกิน
; q8 x& {3 P: c3 ]5 D7 C. }แต่น้ำตาไม่ยอมหยุดไหล
' U0 M+ y1 T! N% d# N- i. Yเหมือนกับหัวใจที่ยังไม่หายเจ็บเหมือนมีมีดซักร้อยซักพันเล่ม มาคอยห้ำหั่น# w6 ?0 a! [9 M
เชือดเฉือนอยู่ไม่ยอมหยุด............................................................................................................................................................. ( e/ S- x3 ~8 n
“ไม่ต้องไปทำงานที่นั่นอีก.....................ไม่ต้องไปหา2 Q% a: t4 V; M; N: m" a7 f
ไม่ต้องโทรคุย............ไม่ต้องติดต่อกับมัน
2 i& H l K+ \ถ้าแกไม่อยากให้พี่
# e1 {# c4 O# C# Y b6 e8 ~และพ่อแม่ต้องเสียใจอีก...................เข้าใจไหม” 0 \3 y5 A2 m3 N, G% c9 S
พี่ทูสั่งฉันห้ามฉันติดต่อกับศักดิ์อย่างเด็ดขาดในทุกทาง! K+ f. f3 R; c6 ~
หลังจากที่ย้ายห้องพักจากที่เดิม 3 B9 ] B8 g0 {# p% M: [( U
เวลาผ่านไปกว่า ปีเศษ
" F7 b2 `( [8 R2 S* Z0 @' G& d( O
- V8 Z1 H: S/ f- l# yฉันค่อยๆแข็งแรงขึ้น/ }6 }: \3 q4 e7 w9 e% V- |
และกลับมาดูแลตัวเองได้อีกครั้ง
' Q$ W3 L A% i) F1 Y0 N0 Pภายใต้การประคบประหงมของพี่ชายที่แสนดี & R( U7 x" v6 Z* H. E
: \0 b$ [. Y7 K$ ?5 x“ดูแลน้องให้ดีๆนะลูก..... น้องไม่ค่อยแข็งแรง
4 N! i1 c& O7 Gอย่าให้ใครมารังแกน้องได้ล่ะ” เสียงพ่อและแม่8 ^7 I6 Q5 K6 a" Y
สั่งพี่ชายให้คอยดูแลฉันเสมอ
, {. L& N+ Z$ R l' aยังคงดังแว่วอยู่ในหูของฉัน
. ^/ i) g/ ^3 s& _9 Cฉันอยากกลับไปบอกพ่อกับแม่เหลือเกินว่า4 x7 U0 b# \* Q+ ]
ถึงวันนี้3 z; _4 \/ m6 X7 S) Y
พี่ชายก็ยังดูแลฉันเป็นอย่างดี 1 y. Z& e% d8 _0 W" H7 N
ฉันเองเสียอีกที่..............
9 `9 r( @5 u# d* M1 I. t3 Q8 s& s: J% D
7 R0 e3 n5 J6 V. f( |* U“พ่อครับ( Q4 P7 q: F- d4 b6 [# O6 S5 J
แม่ครับ" k {% w4 z1 x$ P$ I
ผมขอโทษ0 u; `8 a9 V1 `! N. G
ผมเกือบจะทำลายสมบัติที่พ่อแม่ แหนหวงและ สร้างมา...........ด้วยน้ำมือของลูกเองซะแล้ว, |6 e; O+ X @3 |9 q
ยกโทษให้ลูกด้วยนะครับ ”
. a5 K# _! y1 I3 a& }$ s
3 F' T$ j, N& M; K) m! C: A
ถึงแม้ว่า ฉันจะเริ่มเป็นปกติแล้ว- O5 i; R1 z- f
แต่เหมือนพี่ชายจะยังไม่วางใจ0 B5 A5 p E$ X0 j2 L/ N- l
ไม่เคยปล่อยฉันให้ไปลับตา0 d, t! o) L" @; ]7 D) L
ไม่เคยปล่อยฉันไว้
0 q/ a" v% ~8 W% qลำพัง ............................................................................................. ..............................................................................................................................................................................ส่วนตัวฉันเอง
0 R! P7 O/ E; Vแม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายในเมืองใหญ่
; q6 R8 C4 o8 ^9 E/ R6 J
! s; Y+ H) J; h2 nแต่ทำไมฉันจึงรู้สึก
' {5 r2 e6 M4 S8 X kโศกเศร้า เงียบเหงา
9 I z A) o! s. I- }, y/ P2 T! ?และเดียวดายนักนะ | 
Every cloud has a silver l
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2011-3-17 14:12:42
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2011-3-17 14:29:45
โพสต์ 2011-6-10 17:08:08
โพสต์ 2011-6-10 19:01:39
โพสต์ 2015-1-11 14:01:27
โพสต์ 2016-11-5 05:41:29