รักผมที่หัวใจ ../5

tanya

ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกที
ตอนที่ 5
ผมเดินออกมาจากห้อง พร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ เพราะผมขนทุกอย่่างออกมาจริงๆผมโบกแท็กซี่
' k* \# C, |  `9 |& Vหน้าหอ ไม่ถึงชั่วโมง ผมก็ถึงบ้าน
"อ้าว .." แม่ผมเดินออกมา คงจะสงสัยว่าผมมาทำไม
/ S5 L' h( N0 @1 w; x# i3 ^- P"ผมอาจจะมาอยู่บ้านสักพักนะแม่"
, O9 X+ b2 j3 [% {* N, m"จ้ะ มาเหนื่อยๆ มากินน้ำก่อนเถอะเดี๋ยวกระเป๋าให้เจ้านิดมาช่วย"
8 M. U* M4 h9 a" p2 c; `"ไม่ต้องแม่ เดี๋ยวพัดถือเอง เข้าบ้านกันแม่"
! }8 _- n% l3 `" B# \. ?" _' L- wผมวางกระเป๋าลง และเดินไปนอนที่โซฟาพรางคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ทุกอย่างมันรวดเร็วมาก เร็วอย่างไม่ทันคาดคิด
"ติ๊ดๆ" เสียงข้อความดังขึ้น
0 ]) d& c& {& Q  Uเป็นข้อความของพีร์
; @1 P; V4 z0 H: s" f3 t5 Z'กลับมาเหอะพัด กูขาดเมิงไม่ได้ กูต้องการเมิง'
2 B& G5 j- ^$ G4 X* x" M! t+ vผมอ่านข้อความเสร็จ ผมก็วางโทรศัพท์เลย ไม่อยากคิดมาก
"อ่ะลูก กินน้ำ"
"ขอบคุณมากครับแม่"
แม่เดินมานั่งข้างๆผม
# s4 s. T+ _: k) ]4 H  S1 ~8 W2 i- v- x2 ^"แล้วนึกไงมานอนบ้านละ"
) C# c) I( ^6 H; |( S: k; i"ก็คิดถึงแม่ไง ;))"
"แหมๆ"
  [& }+ @2 q0 _% b! [2 ?, ~! j/ u' G"แล้วพ่อละแม่"
, U: @% o# c7 T2 `' @"ยังไม่กลับจากที่ทำงานเลย"
/ w$ r: \( }# d6 d& w0 M"อ๋อ ตลอดเลย 555 งั้นเดี๋ยวผมขึ้นอาบน้ำก่อนนะครับ"
$ b/ D  c, {* ^6 h4 S7 ^% ?ตอนแรกก็ว่าจะอาบน้ำ แต่พอถึงห้องจริงๆ ก็เผลอล้มตัวลงนอนบนเตียงเฉยเลยคิดนึกถึงเรื่องของพีร์แล้วก็เสียใจ ที่ไม่น่าปล่อยให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อยู่ๆผมก็เผลอหลับไป จนกระทั่งมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ก็เป็นเสียงโทรศัพท์ของพีร์ผมตัดสินใจที่จะไม่รับสาย เหตุผลนะหรอ คงเป็นเพราะ ยังไม่อยากรับรู้อะไรไปมากกว่านี้
เช้าวันต่อมา
* B5 w) t0 ]! i2 K/ s/ L  s' xวันนี้ไปโรงเรียนคนเดียว รู้สึกแปลกๆเหมือนกัน แต่เดี๋ยวก็คงชินวันนี้ผมมาสายหน่อย เพราะไม่มีคนปลุกเหมือนแต่ก่อน .. ;((
"อ้าว ไม่ได้มาพร้อมกับไอ้พีร์หรอ"แบทถาม
"ป่าว กูไปนอนบ้านมา"
, o, Z4 ]/ i; |! N& ^+ @; G"อ้าวเหรอ ป่านนี้ ไอ้พีร์ยังไม่มาเลย"
"จริงดิ?"
( j3 z( U# A- U; n$ h"เออดิ สงสัยตื่นสายตามเคย 555"
# v+ k6 K) t' X' T"เออ คงงั้น  555"ผมเลยต้องแกล้งหัวเราะเพื่อให้ทุกอย่างปกติที่สุด
ผมตัดสินใจโดดเรียนไปหาพีร์ โดยแอบออกจากโรงเรียนตอนยามเผลอไม่นานผมก็มาอยู่ที่หน้าหอ ผมใจเต้นแรงมาก มีลางสังหรณ์อะไรบางอย่างผมพาร่างของตัวเองอยู่ในลิฟท์ จนกระทั่งถึงชั้น5 ชั้นของผมเอง
ผมเดินมาถึงหน้าห้อง 504 ในขณะที่ผมกำลังจะง้ามือเคาะผมก็ได้ยินเสียง ชายกับหญิงกำลังเล่นกัน
"มาให้จับตัวซะดีๆ"เสียงนี้ผมจำแม่น เสียงของพีร์
"ไม่ให้จับหรอก"
เสียงค่อยๆชัดขึ้นๆ ใจผมก็เต้นแรงขึ้น ในจังหวะนั้นประตูก็เปิดออก
"พัด"พีร์และเมย์อุทานขึ้นพร้อมกัน
"เราเห็นว่าสายแล้ว ยังไม่ไปเรียน เลยเป็นห่วง แต่ถ้าสบายดีก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปก่อนนะ"
ผมเบี่ยงตังเดินออกมา
+ u  Z# z' s2 F# A9 L  {"เดี๋ยวก่อนพัด"
ผมไม่คิดจะหันหลังกลับแน่นอน เพราะน้ำตาของผมไหลออกมาหนักมาผมตัดสินใจไปห้องซ้อมดนตรี
เพราะผมไม่มีที่ไปแล้ว.ถ้าให้กลับไปโรงเรียนก็คงไม่ได้ กลับไปบ้านก็คงจะไม่ดี
1 E; F3 [% x3 u( C5 J"ไงไอ้พัด"
"เออพี่ พอดีขี้เกียจเรียน มาลี้ภับหน่อย"
" o5 U* A: u  B# t! G7 x"เออตามสบายเลย" ผมค่อนข้่างซี้กับเจ้าของร้าน
9 Q4 e& k! m! Vผมตัดสินใจนั่งเขียนเพลง และพลางนึกถึงเรื่องเก่าๆ
- ย้อนอดีต -
4 Q5 n' B/ S' Q( hการขึ้น ม.ปลายเป็นเรื่องที่ตื่นเต้นไม่ใช่น้อย เพราะต้องมาเจอเพื่อนกลุ่มใหม่บรรยากาศใหม่ๆ ผมเดินมานั่งในห้อง ถ้าถามว่าเคยเห็นหน้าไหมก็เคยแต่ก็ไม่รู้จักอยู่ดี ก็มีคนยิ้มให้บ้าง ที่นั่งเป็นที่นั่งคู่กันส่วนใหญ่ก็มีคู่กันหมด ผมเห็นที่ว่างที่หนึ่งจึงรีบไปนั่งซึ่งข้างๆก็มีพีร์นั่งอยู่ ผมรู้จักพีร์ แต่พีร์ไม่รู้จักผมหรอกเพราะพีร์เป็นที่โด่งในโรงเรียน ใครๆก็รู้จัก
"กูพีร์ เมิงชื่อไรวะ" ทันทีที่ผมนั่งพีร์ก็ทักอย่างเป็นกันเอง
% Q7 `8 [. b' T" b/ o- n"พัด"
: J" t, I6 Z- P  `6 Y# W+ G- W6 u"เคๆ"
; S/ V& Q. g& `; Q* [7 x6 W, j9 h"เมิงเล็งสาวไว้บ้างยังวะ"อยู่ๆพีร์ก็ทักเรื่องนี่เฉยผมก็ไม่กล้าตอบ แต่จริงๆเล็งไว้คนนึง
  g; k. P/ O7 F: _: n3 B" _"แหน่ะ ไม่ตอบ มีอะดิ55"
& ]0 p1 x: g" r- u2 g! r3 q8 h"ก็มีนะ"
"ใครวะ?"
"เอ่ออ .."
8 z5 j& G7 K8 G+ {6 \"บอกมาเหอะน่า "
/ R& ?, ?, n" a1 d"อะเอ่อ .."
& J% q: G. h3 A$ w"ไว้ใจกูดิ กูสัญญา กูจะเป็นเพื่อนที่ดีกับเมิงจะไม่เอาเรื่องของเมิงไปบอกใคร"โหยไอ้พีร์ เว่อร์จริง
0 x; D) }* M: T, `- o"เออ กูชอบหญิง"
* x* s( g: H- w5 w"อ๋อ"
% E* i8 O3 p& H6 p; H"แล้วเมิงอะ?"ผมเลยย้อนถามกลับ
"กูก็ชอบหญิง"
"อ้าว งี้ก็ ..." ผมอึ้งเลย
"เห้ย อย่าคิดมาก จริงๆกูมีแฟนแล้ว แต่กูก็รู้สึกดีกับหญิงถ้าเมิงจีบ กูเชียร์เลย"
"อ้าวแล้วแฟนเมิง ใครวะ?"
! Y( w& g' j9 m"เมย์.."
"ห้อง 4ปะ?"
6 ^3 p$ }% I" l"อืมใช่"
# {, _+ S' m; @; ?) p! l8 G0 B$ K. z5 Xผ่านไปได้สองเดือน ผมกังพีร์ก็สนิทขึ้นเรื่อยๆ
$ g" W' U  D: x: s' I" r' M"กูว่าจะหาหอใกล้โรงเรียนอยู่วะ"ผมพูดขึ้น
+ d  C& b( n% _7 j( u+ h' C4 u"เออดี กูไปอยู่ด้วยดิ"
"เออมาดิ กูหาเพื่อนหาร 555"
อาทิตย์ต่อมาเราก็หาหอได้และย้่ายเข้าผมและพีร์ต่างคนก็ต่างจัดห้องให้ถูกใจ และขนเสื้อผ้ามาเก็บในตู้
เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้น เป็นหญิงโทรมา
"เยดเข้ เพื่อนกู"
"อย่าแซว  555 เดี๋ยวกูมา"
ผมก็คุยกับหญิงได้สักพัก ผมก็เลยขอวางสายกลับมาจัดห้องต่อ
" M, X) ~! q) m% o3 J7 b1 [+ a"ไงละ?"พีร์แซว
"ไรละ จัดห้องต่อ"
( f6 v5 V, K/ R7 E: F* oผ่านไปอีก 1 เดือน ผมจำได้ว่า วันนั้นเป็นวันเสาร์ พีร์ไปเที่ยวกับเมย์ วันนั้นผมใช้ชีวิตในห้องนอนคนเดียวเลยตอนแรกก็คิดว่า พีร์จะกลับมาเย็น แต่นี่เพิ่งจะเที่ยง พีร์กลับมาแล้ว
"ไมกลับมาเร็วจังวะ?"
"..." พีร์ก้มหน้าไม่ตอบ
* p  h: _  H4 C"มีอะไรป่าววะ" ผมเดินเข้าไปใกล้ๆ
"..."
"บอกกู เกิดอะไรขีี้น?" พีร์คว้าตัวผมไปกอด
"เมย์บอกเลิกกู ฮือๆ"พีร์พูดพร้อมกับร้องไห้ออกมา
+ q: u) \' c& [5 z- X: }1 a"ไม่เป็นไรนะเว้ย ยังไงเมิงก็มีกู"
3 v$ a) g* q5 v7 C1 n. S9 O- w8 o* {+ I" j"ขอบใจนะเว้ยพัด เมิงดีกับกูมาก"
( ~# T1 H2 v. U7 B) a6 {4 i" a) k- Y"เมิงไปนั่งก่อนๆ"
"เดี๋ยวไปเที่ยวกะกู เอาปะ? เดี๋ยวกูพาไป"
, r  u' m' _3 u( P9 n"เมิงจะพากูไปไหน"
"เออน่า"
และในที่สัด ผมก็พาพีร์มาที่วัดใกล้ๆหอ
* O& F/ |" @2 l' u. p8 Q"วัด?"
; F  @2 A* _5 E) s4 e3 `"อืมใช่ เวลากูไม่สบายใจ กูจะเข้ามานั่งสมาธิที่วัดตลอด"
ผมพาพีร์เข้ามาในโบสถ์ และสอนพีร์นั่งสมาธิเราทั้งคู่นั่งกันได้เกือบครึ่งชั่วโมงก็ออกจากสมาธิ
"เป็นไงมั่งพีร์"
"ดีขึ้นเยอะเลย ใจกูสงบขึ้นมา"
"กูดีใจนะเว้ย ที่เมิงดีขึ้น"
( S. v2 y7 a* v1 V: d6 p6 Y. W/ n- f"กูก็ขอบใจเมิงมานะพัด เมิงดีกะกูมากๆ"
: \/ q# l/ g( r- u6 n2 ?"เลิกขอบคุณกูได้แล้ว 555"
# Z! k4 _& l. t& Z3 I+ i+ D"ก็จริงอะ"
"แม้วันนี้กูจะถูกบอกเลิก แต่กูก็ดีใจนะ ที่ทำให้กูรู้ว่ากูมีเพื่อนที่ดีอย่างเมิงคอยเคียงข้างเสมอ"
8 J6 Y2 b" X8 W  K# r-ปัจจุบัน-
เหตุการณ์ดีๆเหล่านั้น มันย้อนกลับมาทำร้ายผม ผมไม่รู้ว่าสิ่งที่พีร์พูด ที่บอกว่า รักผม พีร์พูดจริงหรือป่าว ที่ผ่านมาผมก็เชื่อแต่พอเจอเหตุการณ์วันนี้ ผมอดไม่ได้เลย ที่จะคิดมาก
. _2 ]! c1 I* r) Hสักพักพีร์ก็โทรเข้ามา ผมตัดสินใจรับ
3 y5 R& K/ u! t; a' R7 M9 k"เห้ย เมิงอยู่ไหน กูหาเมิงไม่เจอ"
"นี่เมิงอยู่ รร เหรอ?"
"เออดิ เมิงอยู่ไหน"
"กูอยู่ที่ อะเอ่อ."
ผมไม่รู้ว่าควรจะบอกดีไหม ว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ไหน
"เห้ย บอกกูหน่อย กูเป็นห่วง"
"กูปลอดภัยน่า"
"อยู่ไหน"
& G9 a" R; j4 B"งั้น บ่าย 3 เจอกันสยามเคไหม"ผมนัดพีร์เพราะผมอยากคุยให้รู้เรื่อง ผมจะได้ไม่ต้อคาดหวังอะไรไปมากกว่านี้
: R9 a0 z+ \) `% C+ I- X) C8 _" b
" Q5 }3 E! y: e# z) c
; B+ K$ I# g2 i6 W

wanwinte

ขอบคุณครับ

mbamint

ขอบคุณครับ

xoman

ขอบคุณ​มาก​ครับ

Nashville

ขอบคุณครับ

Vza

ขอบคุณ​

BB5599