วันลอยกระทง
ผมเป็นลูกชายคนเล็กและคนเดียวของบ้าน มีพี่สาวถึง 3 คน แต่ละคนก็สวยไปคนละแบบซึ่งแน่ล่ะครับที่บรรดาหนุ่ม ๆ ในจังหวัดเดียวกันย่อมมาหมายปองสามใบเถาบ้านผม ทั้งนั้นแถมคุณพ่อของผมก็แสนที่จะหวงลูกสาวเป็นที่หนึ่ง ประกอบท่านเป็นสารวัตรใหญ่ของที่นี่เสียด้วย พี่สาวทั้งสามคนของผมจึงได้ห่างไกลบรรดาพวกเจ้าชู้ไก่แจ้ตลอดมา
เมื่อหนุ่มๆ เหล่านั้นเข้าทางคุณพ่อไม่ได้ คุณแม่ก็ไม่ได้ ทุกคนที่มาสนใจพี่สาวผมก็เลยหันมาให้ความสำคัญกับผมแทน เพราะเขาจะไหว้วาน ผมส่งจดหมายนัดแนะอะไรได้บ้าง อันที่จริงคุณพ่อของผมไม่ใช่ว่าจะดุเสียมากมายถ้าเข้ามาพูดคุยกันดี ๆ ฉันเพื่อนฝูงแล้วท่านก็ไม่ว่า และบางทีก็ยังให้คุณแม่ทำขนมเลี้ยงเสียอีก เพราะท่านก็ถือหลักประชาธิปไตยเหมือนกันเพียงแต่ขอให้อยู่ในสายตาเท่านั้น
แล้ววันลอยกระทงก็เวียนผ่านเข้ามาอีกครั้งหนึ่ง ปีนี้ที่บ้านของผมคึกคักเป็นพิเศษไหนจะเพื่อนผม เพื่อนของพี่สาว เพื่อนคุณพ่อคุณแม่ต่างก็มาเที่ยวที่บ้านของผมเพราะบ้านของเรานั้นอยู่ติดกับแม่น้ำสายสำคัญของจังหวัดอะไรต่ออะไรจึงดูเหมาะไปหมด เพื่อนของผมมาเที่ยวกันสองคนเท่านั้น เพื่อนของพี่สาวนับรวมกันได้ห้าคน ส่วนเพื่อนของคุณพ่อคุณแม่นั้นมีแต่ผู้ใหญ่แต่ก็มีบางคนพาลูกชายมาด้วยในตอนกลางคืนเราก็ตั้งวงพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน สลับกับการพักเหนื่อยด้วยขนมฝีมือของคุณแม่ ส่วนเพื่อนพ่อก็ตั้งวงดื่มเหล้ากันอย่างสนุกปากจนกระทั่งเพื่อนทั้งสองคนของผมขอตัวกลับบ้านก่อน เพราะ ต้องกลับถึงบ้านก่อนสามทุ่มก็เลยเหลือแต่ผมคุยอยู่กับเพื่อน ๆ ของพี่สาวเท่านั้น ฟังรู้เรื่องบ้างฟังไม่รู้เรื่องบ้างเพราะบางเรื่องที่เขาคุยกันนั้นผมไม่มีความรู้เลยไม่ค่อยสนุกแล้วก็รู้สึกง่วง
พี่นพ… คนที่ผมแอบมองในคืนนั้น ในบรรดาเพื่อนของพี่สาวที่มานั่งคุยกันที่บ้าน พี่นพคือคนที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง รูปร่างสูงโปร่งแต่ไหล่กว้างแน่นจากระเบียบการฝึกทหาร พี่นพเป็นนักเรียนนายเรือปีสุดท้าย ผิวสีน้ำตาลอ่อนเรียบเนียนไร้สิวฝ้า คิ้วเข้มดำคม จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางแต่ดูจะอ่อนนุ่มเมื่อยิ้ม ผมนั่งเงียบ ๆ ข้างโต๊ะ แอบเหลือบมองเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนตัวเองรู้สึกหน้าแดงโดยไม่รู้ตัว
พี่นพ ดูเหมือนไม่ได้สนใจพี่สาวของผมเลยสักคน แค่มาเป็นเพื่อนของเพื่อนอีกที พวกนั้นคุยเรื่องมหาลัยกันครึกครื้น แต่พี่นพนั่งฟังเงียบๆ บางครั้งก็หันมามองผมด้วยสายตาที่แฝงอะไรบางอย่างที่ผมยังไม่เข้าใจ
“น้องง่วงแล้วสิ” เสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบข้างหูเมื่อเห็นผมเผลอหาว “ออกไปพายเรือกันไหม ลมดี ท้องฟ้าสวย”
ผมพยักหน้าทันที เราพายเรือเล็กออกจากท่า ลัดเลาะไปตามแม่น้ำที่เต็มไปด้วยแสงเทียนจากกระทงระยิบระยับ ลมเย็นพัดผ่านผิวน้ำ พี่นพพายท้าย ผมนั่งตรงกลาง เขาคุยเรื่องชีวิตในโรงเรียนนายเรือให้ฟัง จนผมคิดว่าถ้าเรียนจบ ม 6 ปีนี้ผมต้องไปสอบบ้างเป็นแน่ เสียงหัวเราะทุ้ม ๆ ทำให้อากาศเย็น ๆ คืนนั้นอุ่นขึ้นมาทันที ผมฟังจนลืมความอาย ลืมแม้กระทั่งว่าตัวเองกำลังนั่งเรือกับผู้ชายที่ตัวเองแอบสนใจ
เมื่อเรือแล่นเข้าใกล้กอบัว พี่นพชะลอพาย แล้วเอื้อมมือไปเด็ดดอกบัวหุบดอกหนึ่งยื่นให้ผม
“เสียดายที่ไม่บาน เพราะดึกแล้ว” เขายิ้ม “แต่ก็ยังสวยดี”
ผมรับมาจับดู กลม ๆ ยาว ๆ เย็นฉ่ำในฝ่ามือ “บัวหุบ ๆ ก็สวยดีครับ… จับได้สะดวกมือ” ผมตอบเอาใจพี่เขา
พี่นพเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วมองผมตรง ๆ ด้วยสายตาที่มืดลง
“แล้วอย่างอื่นที่เป็นแท่งกลม ๆ ยาว ๆ แต่ไม่ใช่ดอกบัว… น้องชอบไหม?”
คำถามนั้นทำให้ผมอายเลือดพุ่งขึ้นหน้า ผมอยากจะแทรกแผ่นน้ำหนี แต่ปากกลับหลุดออกไปเอง
“ก็…ชอบเหมือนกันครับ”
พี่นพ หัวเราะเบา ๆ เสียงต่ำ ๆ แล้วพายเรือเข้าไปในร่มต้นก้ามปูที่มืดครึ้ม แสงเทียนจากกระทงหายไปเกือบหมด เหลือเพียงเงาดำและกลิ่นน้ำกับดอกบัว
พี่นพกระเถิบตัวเข้ามาใกล้ เข่าของเขาสัมผัสต้นขาผม มือใหญ่ที่อุ่น ๆ ยกขึ้นแตะคางผมเบา ๆ
“อยู่นิ่ง ๆ นะ…”
ริมฝีปากนุ่มของเขาแตะลงบนหน้าผากก่อน แล้วเลื่อนลงมาที่แก้ม คอ ก่อนจะมาหยุดที่ปากผม จูบแรกนั้นนุ่มนวล แต่ลึกซึ้ง ลิ้นของเขาเลียริมฝีปากล่างของผมเบา ๆ ก่อนจะเลื่อนเข้าไปสำรวจ ผมตัวสั่นสะท้าน ทั้งที่ลมเย็นพัดผ่านหลังเปล่า มือของพี่นพเลื่อนลงมาที่อก นิ้วโป้งวนเป็นวงเล็ก ๆ รอบหัวนมที่แข็งตัวขึ้นใต้เสื้อ แล้วเด็กอ่อนหัดอย่างผมจะทนไหวได้อย่างไร
“เด็กอย่างน้อง…” พี่นพกระซิบขณะที่ริมฝีปากยังแตะกัน “พี่ดูออกนะ ว่าน้องอยากรู้อยากเห็นขนาดไหน”
มือของพี่นพ เลื่อนลงไปที่กางเกงตัวเอง ดึงซิปลงช้า ๆ แล้วดึง “ดอกบัว” ของเขาออกมา
มันใหญ่ ยาว ได้รูป เส้นเลือดปูดชัดใต้ผิวที่ตึงจนเป็นเงา ดอกบัวตูมหัวแดงเข้มเล็กน้อยจากความตื่นตัว
“ลองจับดูสิ” เขากระซิบใกล้หู “มันอุ่นดี น่ะ”
นิ้วของผมสั่นเทาเมื่อแตะถูกมันครั้งแรก ทั้งอุ่นและแข็ง และเต้นเป็นจังหวะใต้ฝ่ามือ ผมบีบเบา ๆ แล้วรูดขึ้นลงช้า ๆ ตามสัญชาตญาณ ผมเห็นเริ่มมีน้ำใสๆ ซึมออกมาตรงปลาย ”ดอกบัว” พี่นพครางเสียงต่ำในลำคอ “อืม… ดี… ลองอมดูสิ น้อง”
ผมก้มลงช้า ๆ ลิ้นแตะส่วนหัวที่มีน้ำซึมออกมาก่อน รสเค็มเล็กน้อยและกลิ่นตัวพี่นพที่เข้มข้นพุ่งเข้าจมูก ผมอ้าปากอมส่วนหัวเข้าไป ลิ้นวนรอบ ๆ ก่อนจะดูดเบา ๆ ขนาดของมันทำให้มุมปากตึง แต่ผมไม่ยอมหยุด พยายามเลื่อนปากเข้าออก ดูดแรงขึ้นทีละนิด น้ำลายไหลเยิ้มตามลำควย
“อ๊ะ… ใช่ นั่นแหละ… ลึกกว่านี้อีกนิด” พี่นพเอามือกดท้ายทอยผมเบา ๆ แต่หนักขึ้นเรื่อย ๆ “น้อง… ดูดแรง ๆ… พี่ชอบ”
จังหวะที่เคยเชื่องช้าเริ่มเร็วขึ้น ผมใช้มือช่วยจับโคนควย ดูดและเลียสลับกัน น้ำลายไหลลงมาตามคาง แต่ผมไม่สนใจ ความรู้สึกประหลาดในอกและระหว่างขาของตัวเองพุ่งพล่าน ผมรู้แล้วว่านี่คือสิ่งที่ตัวเองตามหามาตลอด
พี่นพหายใจหอบ มือกดหัวผมลงแรงขึ้น “กลืน… เข้าไปให้หมดนะ…”
พี่นพกดหัวผมลงสุด หัวควยของเขาชนคอหอยผม แล้วปล่อยน้ำร้อนพุ่งออกมาเป็นสาย ผมกลืนทุกหยด รสขม ฝาดปะแล่มเล็กน้อย พี่นพยังกดหัวผมไว้จนกว่าจะหมด ก่อนจะปล่อยออกช้า ๆ พี่นพยังกอดผมไว้แน่น ริมฝีปากจูบผมที่ยังมีน้ำควยนั้นติดอยู่
“ดี เก่งมาก… น้อง”
จากคืนนั้นเป็นต้นมา พี่นพ มาบ้านผมบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ คุณพ่อคิดว่าเขาติดใจพี่สาวคนใดคนหนึ่งและไม่ว่าอะไร คงเพราะอยากได้ลูกเขยเป็นนายทหารเรือ
แต่ท่านไม่รู้หรอก…ว่าลูกชายคนที่สี่ของท่าน… ได้กลายเป็นเมียของนายทหารเรือคนนั้นไปเรียบร้อยแล้ว……จบ
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 