|
ตอนที่ 4 : ความลับใต้ลายเซ็น 22.05 น. — ห้องพัก 512เปรมปิดประตูห้อง ก่อนวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอย่างแรง "เรื่องนี้ไม่ปกติแล้ว" อลิชนั่งอยู่บนโซฟา ขณะที่เบสเปิดแล็ปท็อปค้นหาเอกสารที่ได้รับจากฝ่ายการเงิน "ผมตรวจสอบเบื้องต้นแล้วครับ มีรายการเบิกจ่ายสามรายการที่ไม่ตรงกับงบประมาณอนุมัติ" เบสหมุนหน้าจอให้เปรมดู "ที่สำคัญ เอกสารอนุมัติทั้งสามรายการใช้ลายเซ็นของท่านประธาน" เปรมขมวดคิ้ว "ฉันไม่เคยเซ็นเอกสารชุดนี้" อลิชหยิบแฟ้มเอกสารออกจากกระเป๋า "ฉันเจอเอกสารนี้ในระบบเมื่อสองวันก่อน แต่ยังไม่ได้บอกใคร เพราะอยากตรวจสอบให้แน่ใจก่อน" เปรมเปิดแฟ้มดู ชื่อโครงการปรากฏชัดเจนบนหน้ากระดาษ โครงการพัฒนาการตลาดดิจิทัล ประจำปี "ใครเป็นผู้รับผิดชอบโครงการนี้" เบสตอบทันที "ฝ่ายการตลาดครับ" เปรมเงยหน้าขึ้น "ฝ่ายมิวนิก?" "ใช่ครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้อง อลิชรีบพูดขึ้น "อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะเปรม เราไม่มีหลักฐานว่ามิวนิกเกี่ยวข้อง" "ฉันไม่ได้กล่าวหาใคร" เปรมปิดแฟ้ม "แต่ฉันต้องรู้ว่าใครใช้ลายเซ็นฉัน" 22.40 น. — ห้องพัก 510เบสกลับมาที่ห้องเพื่อค้นหาข้อมูลเพิ่มเติม ไม่นานโทรศัพท์ก็มีข้อความจากอลิช อลิช: อย่าเพิ่งบอกใครเรื่องเอกสารนะ เบส: เข้าใจแล้ว อลิช: ฉันเป็นห่วงนาย เบสอ่านข้อความแล้วยิ้ม เบส: เป็นห่วงในฐานะเพื่อนหรือเปล่า อลิชอ่านข้อความ แต่ไม่ได้ตอบทันที ไม่กี่วินาทีต่อมา ข้อความใหม่ก็ปรากฏขึ้น อลิช: นายอยากให้ฉันตอบแบบไหนล่ะ เบสยิ้มกว้าง คืนนี้ดูเหมือนเขาจะได้คำตอบบางอย่างมากกว่าที่คิด 08.00 น. — เช้าวันอาทิตย์พริมเดินลงมาที่ห้องอาหารพร้อมชุดลำลองสีขาว เธอมองไปรอบ ๆ ก่อนเห็นเปรมนั่งอยู่คนเดียว "เมื่อคืนได้นอนบ้างไหม" เปรมเงยหน้าขึ้น "นิดหน่อย" "เรื่องงานเหรอ" "อืม มีปัญหานิดหน่อย" พริมนั่งลงตรงข้าม "คุณไม่จำเป็นต้องจัดการทุกอย่างคนเดียวนะ" เปรมยิ้ม "รู้แล้วครับ" "แล้วก็เลิกเรียกฉันว่าคุณได้แล้ว" "ทำไม?" "ฟังดูเหมือนคนไม่สนิทกัน" เปรมหัวเราะ "งั้นพริมก็เลิกเรียกฉันท่านประธานด้วย" "ตกลงค่ะ" เขามองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอื้อมมือไปจับมือเธอเบา ๆ "เย็นนี้กลับกรุงเทพฯ แล้ว ไปกินข้าวกับฉันนะ" "ในฐานะอะไรคะ" เปรมยิ้ม "ในฐานะคนที่อยากจีบเธออย่างเป็นทางการ" พริมยิ้มตอบ "ขอพิจารณาก่อนค่ะ" 09.30 น. — ห้องประชุมสัมมนาวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการสัมมนา มิวนิกกำลังนำเสนอผลการดำเนินงาน ขณะที่ลลินนั่งจดรายละเอียดอยู่ข้าง ๆ หลังจบการนำเสนอ เปรมเรียกมิวนิกไว้ "มิวนิก ขอคุยเรื่องโครงการการตลาดหน่อย" มิวนิกพยักหน้า "ได้ครับ" "เอกสารอนุมัติงบประมาณชุดล่าสุด นายเห็นหรือยัง" "เห็นแล้วครับ แต่ผมยังไม่ได้ตรวจรายละเอียดทั้งหมด" "งั้นกลับกรุงเทพฯ แล้วขอเอกสารต้นฉบับทั้งหมดจากฝ่ายการเงินด้วย" มิวนิกเริ่มมีสีหน้าสงสัย "มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าครับ" เปรมมองหน้าเพื่อน "ฉันยังไม่อยากสรุปอะไร จนกว่าจะตรวจสอบเสร็จ" มิวนิกพยักหน้า "เข้าใจแล้วครับ" ขณะเดียวกัน ลลินที่นั่งอยู่ด้านข้างสังเกตเห็นสีหน้าของทั้งคู่ เธอเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล 11.15 น. — ระเบียงโรงแรมรุตและมินตรายืนชมวิวทะเลด้วยกัน "หลังกลับกรุงเทพฯ คุณจะยังโทรหาฉันไหม" มินตราถาม รุตยิ้ม "ถ้าคุณไม่บล็อกเบอร์ผมก่อนนะ" "ฉันดูเป็นคนใจร้ายขนาดนั้นเลย?" "เวลาโมโหก็ใช่ครับ" มินตราหัวเราะ ก่อนหันมาสบตาเขา "รุต ฉันไม่อยากให้เรื่องของเรากระทบงานนะ" "ผมก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น" "งั้นเราค่อย ๆ เรียนรู้กันไปได้ไหม" รุตพยักหน้า "ได้ครับ ผมไม่รีบ" เขายื่นมือไปจับมือเธออย่างอ่อนโยน มินตรายิ้มและไม่ได้ดึงมือกลับ 14.00 น. — ระหว่างเดินทางกลับกรุงเทพฯทุกคนขึ้นรถตู้กลับบริษัท พริมนั่งข้างเปรม ส่วนมิวนิกนั่งข้างลลิน เบสเปิดเพลงคลอเบา ๆ ขณะที่อลิชกำลังอ่านเอกสาร ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเบสก็มีข้อความจากหมายเลขที่ไม่รู้จัก หมายเลขไม่ระบุชื่อ: หยุดตรวจสอบเรื่องงบประมาณเสีย ถ้าไม่อยากมีปัญหา เบสอ่านข้อความซ้ำ ก่อนหันไปมองอลิช "มีอะไรหรือเปล่า" อลิชถาม เบสยื่นโทรศัพท์ให้ดู สีหน้าของอลิชเปลี่ยนไปทันที "ใครส่งมา?" "ไม่รู้ครับ" เบสหันไปมองเปรมที่กำลังคุยกับพริมอยู่ด้านหน้า "ผมว่าเรื่องนี้ใหญ่กว่าที่เราคิดแล้ว" 17.45 น. — สำนักงานใหญ่หลังกลับถึงบริษัท เปรมเรียกผู้เกี่ยวข้องเข้าประชุมด่วน มีเปรม มิวนิก อลิช เบส และรุตเข้าร่วม "ผมอยากให้ทุกคนช่วยกันตรวจสอบเรื่องนี้ แต่ขอให้ทำตามขั้นตอนและเก็บข้อมูลเป็นความลับ" รุตพยักหน้า "ผมจะตรวจสอบรายชื่อผู้มีสิทธิ์เข้าถึงเอกสารครับ" มิวนิกเปิดแฟ้มข้อมูล "ผมจะตรวจสอบรายการโครงการฝั่งการตลาด" เบสเปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ "ผมมีข้อมูลบางอย่างที่อยากให้ทุกคนดูครับ" เขาแสดงรายการผู้เข้าถึงระบบ หนึ่งในชื่อที่ปรากฏคือ... ธันวา — ฝ่ายพัฒนาธุรกิจ เปรมจ้องหน้าจอ "ธันวา?" มิวนิกขมวดคิ้ว "เขาเข้าถึงเอกสารได้ด้วยเหรอ" เบสพยักหน้า "ใช่ครับ แต่ผมยังยืนยันไม่ได้ว่าเขาเป็นคนแก้ไข" อลิชพูดขึ้นเบา ๆ "เปรม ฉันมีอีกเรื่องที่ยังไม่ได้บอกนาย" ทุกคนหันไปมอง "เมื่อสัปดาห์ก่อน ธันวาเคยมาถามฉันว่าใครเป็นคนอนุมัติงบประมาณโครงการนี้" เปรมเอนหลังพิงเก้าอี้ "ดูเหมือนเราต้องคุยกับเขาแล้ว" 19.20 น. — หน้าบริษัทพริมยืนรอเปรมอยู่บริเวณล็อบบี้ "ประชุมเสร็จแล้วเหรอ" "เสร็จแล้ว" "วันนี้ดูเครียดมากเลยนะ" เปรมยิ้มบาง ๆ "ไปกินข้าวกันเถอะ" พริมพยักหน้า ก่อนเดินออกจากบริษัท โทรศัพท์ของเธอสั่นขึ้น ข้อความจากธันวา ธันวา: พริมครับ ผมมีเรื่องสำคัญอยากบอกคุณเกี่ยวกับเปรม พริมอ่านข้อความแล้วหยุดเดิน "มีอะไรเหรอ" เปรมถาม พริมเงยหน้าขึ้น "ธันวาส่งข้อความมาค่ะ" เปรมมองเธอ "เขาว่ายังไง" พริมอ่านข้อความอีกครั้ง ก่อนตอบ "เขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับคุณ" เปรมเงียบไป เพราะเขาเริ่มรู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดอาจไม่ได้เกี่ยวข้องกับบริษัทเพียงอย่างเดียว และข้อความถัดไปจากธันวาก็ยิ่งทำให้ทุกอย่างซับซ้อนขึ้น ธันวา: ผมคิดว่าคุณควรรู้ว่าเปรมกำลังปิดบังบางอย่างเกี่ยวกับโครงการนี้ และคนที่เกี่ยวข้องอาจเป็นคนใกล้ตัวคุณด้วย พริมเงยหน้ามองเปรม เป็นครั้งแรกที่เธอเริ่มสงสัยว่า ชายที่เธอรู้จักมานานที่สุด อาจมีความลับที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์