|
ตอนที่ 3 : คนที่มาช้า กับคนที่อยู่ใกล้ 23.55 น. — หน้าห้อง 508"ผมอยากชวนคุณไปทานข้าวด้วยกันสองคนครับ ไม่ใช่ในฐานะเพื่อนร่วมงาน" คำพูดของธันวาทำให้พริมยิ้มอย่างเกรงใจ "ขอบคุณนะคะ แต่ช่วงนี้ฉันค่อนข้างยุ่ง" "ถ้าเป็นวันอื่นก็ได้ครับ ผมรอได้" ยังไม่ทันที่พริมจะตอบ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง "พริม" เธอหันไปมอง "เปรม?" เปรมเดินเข้ามาหยุดข้างเธอ ก่อนมองธันวาด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ยังไม่นอนอีกเหรอ" "กำลังจะนอนค่ะ" ธันวายิ้มให้เปรม "สวัสดีครับพี่เปรม" "อืม มาทำอะไรแถวนี้" "พอดีผมมีเรื่องคุยกับพริมครับ" เปรมเหลือบมองพริม ก่อนหันกลับไปหาธันวา "ดึกแล้ว ไว้คุยกันพรุ่งนี้ดีกว่า" ธันวาพยักหน้า "ได้ครับ งั้นผมไม่รบกวนแล้ว" ก่อนเดินจากไป ธันวาหันกลับมายิ้มให้พริมอีกครั้ง "แล้วผมจะติดต่อไปนะครับ" เมื่อธันวาลับสายตา เปรมก็หันมาหาพริมทันที "สนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่" "ก็เพื่อนร่วมงานค่ะ" "เพื่อนร่วมงานที่มาหาถึงหน้าห้องตอนเกือบเที่ยงคืน?" พริมเลิกคิ้ว "คุณกำลังหึงเหรอ" เปรมชะงักไปเล็กน้อย "ถ้าฉันบอกว่าใช่ล่ะ" พริมเงียบไป ก่อนจะยิ้มบาง ๆ "งั้นคุณก็คงต้องบอกเหตุผลก่อนว่ามีสิทธิ์อะไร" คำถามนั้นทำให้เปรมพูดไม่ออก พริมเปิดประตูห้อง "ฝันดีนะเปรม" ประตูปิดลงอย่างนุ่มนวล ทิ้งให้ชายหนุ่มยืนอยู่หน้าห้องเพียงลำพัง 00.20 น. — ห้อง 512เปรมนั่งอยู่บนโซฟา โทรศัพท์วางอยู่บนโต๊ะ เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น อลิช: เป็นไงบ้าง เปรม: ธันวาเพิ่งมาหาพริม อลิช: ฉันบอกแล้วว่าเขาสนใจพริม เปรม: ฉันไม่ชอบเลย อลิช: แล้วนายจะทำยังไง เปรมอ่านข้อความ ก่อนพิมพ์ตอบ เปรม: ฉันคงต้องเลิกทำตัวเป็นเพื่อนสนิทสักที อลิชอ่านข้อความแล้วถอนหายใจ เธอรู้จักเปรมดี เขาเป็นคนที่จริงจังกับทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องหัวใจของตัวเอง แต่สิ่งที่เปรมไม่รู้คือ อลิชเองก็มีเรื่องที่ยังไม่กล้าบอกใคร เช้าวันเสาร์ — ห้องอาหารรีสอร์ตเวลา 08.30 น. เบสนั่งรับประทานอาหารอยู่กับอลิช "เมื่อคืนเธอคุยกับเปรมเรื่องอะไร" อลิชเงยหน้าขึ้น "เรื่องพริม" "แค่นั้น?" "เบส นายถามทำไม" เบสยิ้ม "เปล่า แค่เห็นเธอดูเครียด" อลิชวางช้อน "นายเคยรู้สึกไหมว่าบางครั้งเรารู้จักคนคนหนึ่งดีเกินไป จนไม่กล้าพูดความจริงกับเขา" เบสสบตาเธอ "เคยสิ" "แล้วนายทำยังไง" "ก็รอจนกว่าจะกล้าพูด" อลิชหัวเราะเบา ๆ "นายดูเป็นผู้ใหญ่กว่าที่คิดนะ" เบสยิ้ม "กับคนอื่นอาจไม่ใช่ แต่กับเธอผมจริงจัง" อลิชนิ่งไป คำพูดนั้นไม่ได้ฟังดูเหมือนการหยอกล้อเลยแม้แต่น้อย 09.15 น. — ห้องประชุมสัมมนาวันนี้เป็นการประชุมวางแผนธุรกิจประจำปี เปรมนั่งอยู่หัวโต๊ะ มิวนิก รุต อลิช เบส พริม ลลิน และมินตรานั่งเรียงตามฝ่ายงาน ไม่กี่นาทีต่อมา ธันวาก็เดินเข้ามา "ขออนุญาตครับ" เปรมเงยหน้าขึ้น "เข้ามาเลย" ธันวานั่งลงฝั่งตรงข้ามพริมพอดี ระหว่างการประชุม ธันวายกมือเสนอแผนงาน และได้รับคำชมจากผู้บริหารหลายคน แต่เมื่อถึงช่วงพัก เขากลับเดินตรงมาหาพริม "เมื่อวานผมรบกวนหรือเปล่าครับ" "ไม่หรอกค่ะ" "งั้นเย็นนี้ไปเดินเล่นด้วยกันไหม" พริมกำลังจะตอบ แต่เปรมเดินเข้ามาพอดี "พริม เย็นนี้ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย" ธันวาหันมามอง "ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องขออนุญาตวันหลังครับ" เปรมยิ้มบาง ๆ "คงอย่างนั้น" มิวนิกที่ยืนอยู่ไม่ไกลกระซิบกับรุต "เห็นไหม กำแพงเริ่มทำงานแล้ว" รุตหัวเราะ "ปล่อยเขาไปเถอะ รอมาตั้งนาน" 12.30 น. — ชายหาดหัวหินหลังรับประทานอาหารกลางวัน เปรมชวนพริมออกมาเดินเล่นริมชายหาด "คุณมีอะไรจะคุยกับฉัน" เปรมหยุดเดิน "เรื่องเมื่อคืน" พริมมองหน้าเขา "ฉันไม่ได้คิดอะไรกับธันวานะ" "ฉันรู้" "แล้วคุณจะหึงทำไม" เปรมยิ้มเล็กน้อย "เพราะฉันไม่อยากให้เขาได้โอกาสที่ฉันไม่เคยกล้าขอ" พริมหยุดเดิน "เปรม..." เขาหันมาหาเธอ "ฉันรู้ว่าเรารู้จักกันมานาน และฉันก็กลัวว่าถ้าพูดออกไป ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม" พริมมองเขาอย่างตั้งใจ "แล้วตอนนี้ล่ะ" "ตอนนี้ฉันกลัวมากกว่าเดิม" "กลัวอะไร" เปรมสบตาเธอ "กลัวว่าวันหนึ่งฉันจะต้องเห็นเธอเดินไปกับคนอื่น ทั้งที่ฉันยังไม่เคยบอกเธอเลยว่าฉันรักเธอ" ความเงียบปกคลุมระหว่างทั้งคู่ พริมก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนพูดด้วยเสียงแผ่วเบา "คุณรู้ไหมว่าฉันรอฟังประโยคนี้มานานแค่ไหน" เปรมมองเธออย่างไม่อยากเชื่อ "หมายความว่า..." พริมยิ้ม "ฉันไม่ได้บอกว่าจะตอบตกลงทันทีนะคะ" เปรมหัวเราะออกมา "แค่นี้ก็พอแล้ว" เขายื่นมือออกไปอย่างลังเล พริมมองมือนั้นก่อนจะยอมวางมือตัวเองลงไป มือทั้งสองประสานกันท่ามกลางเสียงคลื่น 18.45 น. — ห้องพักของอลิชอลิชนั่งอยู่ปลายเตียง เปิดแล็ปท็อปตรวจสอบเอกสารโครงการใหม่ เบสเคาะประตู "เข้าไปได้ไหม" "เข้ามาสิ" เบสเดินเข้ามาพร้อมกาแฟสองแก้ว "เอามาฝาก" "ขอบคุณนะ" เขาวางกาแฟแล้วเหลือบมองหน้าจอ "นี่มันโครงการที่บริษัทกำลังจะประกาศใช่ไหม" อลิชรีบพับหน้าจอลง "ใช่ มีอะไรเหรอ" เบสเริ่มจริงจัง "ฉันเห็นตัวเลขงบประมาณบางรายการไม่ตรงกับเอกสารที่ฝ่ายการเงินส่งมา" อลิชนิ่งไป "นายเห็นจากไหน" "รายงานที่ฉันตรวจสอบเมื่อเช้า" ทั้งสองสบตากัน เบสลดเสียงลง "อลิช ฉันคิดว่าเรื่องนี้อาจไม่ใช่แค่ความผิดพลาดธรรมดา" อลิชถอนหายใจ "ฉันก็สงสัยเหมือนกัน" "แล้วเธอจะบอกเปรมไหม" "พรุ่งนี้ ฉันจะเอาหลักฐานไปให้เขา" 21.30 น. — ห้องอาหารริมทะเลทุกคนกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ มิวนิกนั่งข้างลลิน ส่วนรุตกำลังตักอาหารให้มินตรา เบสยกแก้วขึ้น "ผมมีเรื่องจะประกาศครับ" ทุกคนหันมามอง "ตั้งแต่วันนี้ ผมขอเปลี่ยนสถานะจากคนโสดเป็นคนที่กำลังจีบใครบางคนครับ" อลิชหันขวับ "เบส!" ทุกคนหัวเราะ เปรมยกแก้วขึ้น "ขอให้สำเร็จนะเพื่อน" เบสยิ้มมองอลิช "ผมก็หวังอย่างนั้นครับ" แต่ก่อนที่บรรยากาศจะดำเนินต่อไป โทรศัพท์ของเปรมก็สั่นขึ้น เป็นข้อความจากฝ่ายการเงิน ข้อความ: ท่านประธานครับ พบรายการเบิกจ่ายงบประมาณโครงการใหม่ผิดปกติ และมีเอกสารอนุมัติที่ใช้ลายเซ็นของท่านโดยไม่ได้รับอนุญาตครับ เปรมอ่านซ้ำอีกครั้ง รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ จางหาย เขาหันไปมองอลิชกับเบส ทั้งสองคนมีสีหน้าเคร่งเครียด ดูเหมือนทริปหัวหินครั้งนี้จะไม่ได้มีเพียงเรื่องหัวใจเท่านั้น แต่ยังมีเรื่องที่อาจสั่นคลอนบริษัททั้งบริษัทด้วย
|