|
สมัยผมทำงานเป็นพนักงานบริษัทมือถืออยู่ในกรุงเทพผมชอบไปเที่ยวกลางคืนมาก เพราะกลางวัน ผมจะค่อนข้างงานยุ่งจะลาไปไหนมาไหนทีก็โคตรจะลำบาก เลยไม่ค่อยมีเวลาใช้เงิน ผมชื่อ เบน นะครับ อายุ 27ปีแล้ว เป็นคนหน้าตาธรรมดาๆ สูง 171 ซม หุ่นลีนจนบางครั้งเพื่อนที่ทำงานแซวว่าทำไมไม่ไปเป็นนายแบบแต่นั่นก็ออกจะเว่อไปหน่อย มาเข้าเรื่องกันต่อดีกว่า ปกติร้านที่ผมไปก็จะเป็นร้านนั่งชิลหรือไม่ก็ผับ ซึ่งการไปเที่ยวกลางคืนกับการลากสาวกลับห้องก็เป็นของคู่กันอยู่แล้ว แต่แล้ววันนึงชีวิตผมก็เปลี่ยนไปวันนั้นผมกับเพื่อนร่วมงานอีก 2 คน คนนึงชื่อจากัวร์ หน้าตาของมันก็ธรรมดาๆไม่ต่างจากคนทั่วไป แต่นอกจากที่มันมีสองหูเหมือนคนปกติ มันยังมีสิ่งที่สาวๆชอบคือการเอนเตอร์เทนความสามารถพิเศษของมันคือการเล่นมายากลและมันก็ใช้มุกนี้หลอกจีบสาวมานักต่อนักแล้ว อีกคนชื่อ โอเว่น หนุ่มหน้าตาดีผิวขาว แต่อาจจะไม่ได้ตี๋ เพราะมันเป็นคนไทยแท้ไม่มีจีนผสม ส่วนข้อเสียเดียวของมันน่าจะคือความสูงเพียง 160 เซน หลังจากเลิกงาน6 โมงเย็น ผมก็ถามจากัวร์ที่กำลังเก็บของและโอเว่นที่กำลังปิดคอมว่า“คืนนี้ไปเที่ยวกันปะ อุตส่าได้โบนัสมา หาที่ใช้เงินกันดีกว่า” จากัวร์ส่ายหน้าแล้วพูดว่า“มึงนี่ไม่คิดจะเก็บเงินเลยเหรอว่ะ แก่ไปจะเอาเงินที่ไหนใช้ ลูกเมียก็ไม่มีระวังต้องไปนอนใต้สะพานลอยนะ” โอเว่นเงยหน้าขึ้นมามองจากัวร์แล้วพูดว่า“ไอ้กัวร์ มึงยังคิดจะแก่อีกเหรอ กินเหล้าสูบบุหรี่ขนาดนี้ อยู่เกิน 40 ก็เก่งแล้วไอ้เบนมันชวนไปรีบใช้เงินให้หมดๆ ก่อนตายนะถูกแล้ว ไอ้สิ้นคิดเอ้ย” จากัวร์สวนกลับไปว่า“มึงไม่ต้องพูดหรอก ไอ้เว่น กูรู้ว่ามึงหิวอะไร มึงไม่ได้อยากไปกินเหล้าหรอกน้องเสื้อแดงที่มึงขอเบอร์วันก่อนไปไหนแล้วล่ะ ยังจะออกไปล่ามาเพิ่มอีก” ผมเห็นพวกมันเริ่มเถียงกันไร้สาระเลยพูดตัดบท“สรุป มึงจะไปไหมไอ้กัวร์ ไม่ไป กูไปกับไอเว่นสองคนก็ได้” จากัวร์บอกมาว่า“เออ ไปก็ได้ กูเห็นแก่ที่มึงขยั้นขะยอให้กูไปนะ ไอ้เบน” โอเว่นยิ้มแล้วพูดว่า“ไม่ต้องอ้างไอ้เบนหรอก มึงก็หิว...เหมือนกูนั่นแหละ” ระหว่างที่รอผับเปิดผมกับเพื่อนอีกสองคนไปเดินตลาดนัดกลางคืนที่เริ่มมีพ่อค้าแม่ค้ากำลังตั้งร้านมีของกินให้เลือกค่อยข้างหลากหลาย ถึงแม้จะเป็นเวลาทุ่มนิดๆ ซึ่งร้านส่วนใหญ่ยังมากันไม่ครบ ผมได้กลิ่นหอมของอาหารที่ผมโปรดปราณลอยผ่านลมที่โชยมา โอเว่นพูดขึ้นว่า“ไข่ปลาหมึกโคตรหอมเลยว่ะ ขอกูแวะแปป” ผมบอกไปว่า “เอาดิ กูเอาด้วยคน”และจากัวร์เองก็อดใจกับกลิ่นที่ได้รับไม่ไหวเช่นกัน พวกเราเดินไปกินไปกันจนกระทั่ง 3 ทุ่ม จริงๆก็ยังค่อนข้างเร็วที่จะไปผับตอนเวลานี้ผมเลยชวนพวกมันไปเดินดูร้านขายพวกอุปกรณ์ภายในบ้าน มีตั้งแต่ไม้กวาดยันเครื่องดูดฝุ่น ผมกะว่าอย่างน้อยที่นี่ก็มีแอร์ให้ตากแถมยังได้เดินดูสินค้าที่ค่อนข้างหลากหลาย ช่วยฆ่าเวลาได้เป็นอย่างดีระหว่างที่เดินอยู่เพลินๆ ผมเหลือบไปเห็นกุญแจแขวนโชว์อยู่บนชั้น ผมนึกขึ้นได้ว่ากุญแจที่บ้านผมเพิ่งจะเสีย เพราะวันก่อนผมเมากลับบ้านแล้วหาลูกกุญแจไม่เจอเลยเอาก้อนอิฐที่วางตกแต่งกระถางต้นไม้ที่อยู่ริมรั้วมาทุบจนมันหลุดออกมาพัง ผมเลยตัดสินใจเลือกกุญแจที่ดูแข็งแรงทนทานอันนึงเราเดินกันจนทั่วร้านซึ่งค่อนข้างกว้างผมเลยบอกให้โอเว่นกับจากัวร์ไปรอหน้าร้านก่อน เดี๋ยวผมจะไปคิดเงินเพราะไอ้สองคนนี้มันชอบจีบแคชเชียร์ตามร้านค้า ผมกลัวจะเสียเวลา ผมยื่นกุญแจที่ผมต้องการให้แคชเชียร์สาวเธอเป็นสาวอวบ ผิวขาวจนเห็นเลือดฝาดบนใบหน้า สวมชุดยูนิฟอมของทางร้าน ความสูงของเธอค่อนข้างน้อยจนเรียกว่าเตี้ยได้เลยแหละแต่นั่นก็ทำให้ส่วนโค้งเว้าของเธอดูใหญ่กว่าปกติเมื่อเทียบกับขนาดลำตัว เธอส่งยิ้มให้ผมตามที่ถูกเทรนมา หลังจากสแกนบาร์โค๊ดแล้ว เธอก็ถามผมว่าอยากจ่ายเป็นเงินสดหรืออะไรดี ผมตอบไปว่าจ่ายเป็นไลน์ได้ไหมครับ เธอทำหน้ามุ้ย ผมเลยบอกว่าสแกนจ่ายครับ เธอก็ชี้ให้ผมสแกนบาร์โค้ดที่ขึ้นอยู่บนหน้าจอเครื่องผมจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อย หยิบสินค้าที่ผมซื้อกำลังจะเดินออกจากร้านแต่ในหัวผมก็บอกว่า ไอ้เบนเอ้ย ถ้ามึงไม่ขอไลน์คนสวยขนาดนี้มึงก็เกิดมาเสียชาติเกิดแล้ว ผมตัดสินใจเดินกลับไปถามชื่อพนักงานเธอบอกว่า เธอชื่อ อ้อย ผมเลยแซวเธอว่าแม่ตั้งชื่อให้ตามขนาดตัวรึเปล่า เธอบอกว่าถ้าจะปากหมาขนาดนี้ รีบๆออกจากร้านไปเลยพี่ ก่อนที่หนูจะโทรเรียกรปภ.มาไล่(ร้านอยู่ใกล้ตลาด ซึ่งมีรปภของตลาดคอยตรวจตรา) ผมบอกว่าผมล้อเล่น ผมอยากรู้จักอ้อย ผมขอไลน์ติดต่อไว้ได้ไหม” อ้อยบอกว่า “ไม่ได้ หนูไม่ได้อยากรู้จักพี่”แล้วเธอก็ก้มหน้าเล่นมือถือต่อ ผมเดินออกมาจากร้านด้วยความเสียดายไม่น่าปากไม่ดีเลย ผมเลยตบปากตัวเอง 3 ทีเพื่อแก้เคล็ด ผมมองไปที่ข้างร้านก็เห็นไอ้เพื่อนตัวดีของผมยืนมองอยู่แล้วหัวเราะ จากัวร์ถามผมว่า“ทำอะไรว่ะ นานจัง” ผมบอกว่า“ไม่มีอะไรรีบไปเถอะ” ไอ้นี่มันเห็นเหตุการณ์อยู่แล้วแต่มันตั้งใจจะถามเพื่อซ้ำเติมผม จากัวร์ยังพูดต่อมาว่า“ไม่ใช่จีบสาวอยู่เหรอว่ะ กูเห็นนะ น้องที่ยืนที่เคาน์เตอร์นะสเป็กมึงเลย” ผมขี้เกียจเถียงกับมันก็เลยเออออยอมรับไป มันถามว่า“แล้วเป็นไง ได้ไลน์มาไหม” ทั้งที่มันน่าจะเดาได้จากท่าทางของผมแล้วแท้ๆแต่มันก็ยังถาม ผมบอกว่า“ไม่ได้ น้องเค้าบอกว่า กูปากหมา” โอเว่นถามว่า“แล้วมึงไปคุยยังไง น้องเค้าถึงพูดแบบนั้นได้” ผมบอกว่า“เค้าบอกว่าชื่ออ้อย กูแค่แซวว่าแม่เค้าตั้งชื่อตามขนาดตัวรึเปล่า” โอเว่นก็เลยตบหัวผมแล้วบอกว่า“ไอ้ห่านี่ เค้าไม่ด่าพ่อมึงก็บุญแล้ว ไปล้อปมด้อยเค้า เอางี้ถ้ามึงยอมเลี้ยงเหล้ากู เดี๋ยวกูไปขอให้” ผมตอบตกลงโอเว่นเข้าไปประมาณ 5 นาทีก็เดินกลับออกมา ผมถามว่าเป็นไงว่ะได้มาไหม โอเว่นบอกระดับกู มีไม่ได้ด้วยเหรอว่ะ แล้วมันก็ส่งคอนแทคมาให้ผมทางไลน์แล้วบอกผมว่า “กูแดกโกลนะ ยี่ห้ออื่นกูแพ้ แดกแล้วคันคอ” ผมเลยบอกไปว่าแบบมึงน่าจะคันดอมากกว่า เออ โกลก็โกลสิว่ะ ใช่ ปัญหาที่ไหน
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน