พี่ชายบุญธรรม3

Ludy

หลังจากวันนั้นพี่แกก็หาเรื่องชวนผมคุยมากขึ้น แต่ผมก็ชอบเลี่ยงหน้าแกอยู่ดีอาจเป็นเพราะอยู่ด้วยกันแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก ผมเลยจำติดหัวไปแล้วว่าถ้าอยู่ใกล้กันพี่แกจะชวนทะเลาะตลอด “เห้ยโซ่ ทางนี้” ผมหันไปก็เห็นไอ้ดลยืนกวักมือเรียกผมอยู่ทางเข้าโรงเรียน “มาพอดีเลย กินข้าวยัง ปะไปโรงอาหารกับกู” คนที่เราแอบชอบเอ่ยปากชวนไปนั่งด้วยขนาดนี้ผมก็ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว ผมเดินตามหลังมันต่อยๆ มันก็โม้ไรไปเรื่อยตามนิสัย พอมันเห็นผมเดินช้ามันก็กลับมาโอบไหล่ผมเดินไปพร้อมมัน ไอ้ดลมันเป็นคนถึงเนื้อถึงตัวกับเพื่อนอยู่แล้วมันน่ะไม่คิดอะไรหรอก แต่คนที่เขินกับเป็นผม ผมเดินตัวเกร็งไป ปากก็กัดไว้เพราะกลัวหลุดยิ้ม ผมนั่งเฝ้ามันกินข้าว มันก็กินไปโม้ไปไม่เสร็จสักที ผมก็นั่งมองหน้ามันดูมันพูด นี่สินะ คนที่เราชอบไม่ว่าเค้าจะทะไรมันก็จะดูดีไปหมด ยิ่งมุกตลกที่มันเล่น หรือตอนมันด่าเพื่อนในกลุ่มแบบติดตลกมันยิ่งทำให้ผมเพ้อฝันไปไกลที่นะได้คบกับไอ้ดล ไม่นานเสียงออดก็ดังพวกเราก็ไปเข้าแถวปกติ ปกติไอ้ดลจะนั่งหลังห้องอีกมุมนึง ผมจะนั่งอีกมุมนึง แต่มันก็เป็นคนไปเรื่อยคุยกับเพื่อนได้ทุกคน มันก็จะวนไปเรื่อยๆ วันนี้มันดันมานั่งข้างผม ชวนผมคุยนั้นคุยนี่ ผมก็แปลกใจทำไมอยู่ๆมาชวนคุย แล้วเราก็เริ่มคุยกันมากขึ้นทุกวัน จนมันจะเป็นคนไปส่งผมหลังเลิกเรียนตลอด บางทีก็อัดสามส่งผมเสร็จก็ไปส่งเพื่อนอีกคน “กลับมาแล้วหรอ ไอ้ตัวดี ช่วงนี้มึงกลับค่ำทุกวันเลยนะ” ผมเดินเข้าบ้านมาก็เห็นพี่ซันนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา ใส่เสื้อยืดสีเขียวเข้มกับกางเกงในสีดำ “มานี่ดิ มาคุยกับกูก่อน มันเป็นอะไรห้ะ บ้านช่องไม่ยอมกลับ” ผมก็ค่อยๆเดินมานั่งลงข้างๆพี่แก “ติดเพื่อนหรอ หรือติดแฟน” ผมก็อึ้งเลย ไม่รู้จะบอกว่าเพื่อนได้เต็มปากมั้ย แต่ผมก็ตอบปัดๆไปให้จบ “เปล่าครับ แค่…แค่เลิกค่ำ” หน้าพี่แกดูไม่พอใจมาก “วันหลังเลิกแล้วก็รีบกลับ อย่าให้กูรู้นะว่าไปเล่นที่ไหน” ผมพยักหน้ารับเบาๆ พี่แกก็หน้าบึ่งๆแต่ก็ยื่นมือมาลูบหัวผม “ไปได้ละ” ผมเอากระเป๋าย่ามไปเก็บข้างบนแล้วลงมาทำข้าวเย็น ตอนแรกผมก็ไม่ได้สักเกตแต่หันไปเจออีกทีพี่ซันก็มายืนดูผมอยู่หน้าประตูเข้าครัวแล้ว ผมก็ตกใจมายืนดูไม่พูดสักคำ พี่แกค่อยๆเดินมานั่งลงบนโต๊ะ “ข้าวดีดพอดีเลยครับ” ผมตักข้าวส่งให้แกแล้วเราก็นั่งกินข้าวด้วยกัน “เออ…พี่ครับ ผมขอ ขอพาเพื่อนมาบ้านได้มั้ย” พี่แกกินข้าวอยู่ก็หยุดแล้วหันมามองผม “ผม ถามเฉยๆ ถ้าไม่ได้ก็…” “อืมได้ ดีกว่ามึงไปบ้านมันแหละ” พี่แกพูดแล้วก็ยิ้มมุมปาก เหมือนจะบอกว่าแกคิดอยู่แล้วว่าผมต้องติดเพื่อน “ขอบคุณกูยัง กูอุส่าให้เอาผู้ชายเข้าบ้าน” ผมก็รู้สึกแปลกๆกับคำพูดแกแต่ก็พูดขอบคุณไป “ไม่ กูไม่ต้องการแบบนั้น ”พี่แกตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปากแล้วลุกขึ้นมายืนใกล้ๆผม “หอมแก้มกู” พี่แกยื่นหน้าลงมาหาผม “พี่ไม่เอาอย่ามาเล่นแบบนี้” พอผมไม่ยอมทำแกก็เป็นคนช้อนหน้าเข้ามาหอมแก้มผมแทน ตั้งแต่รู้ว่าผมชอบผู้ชายพี่แกก็ชอบแกล้งทำอะไรแบบนี้อยู่ตลอด สองวันต่อมาผมเลยชวนดลมานอนบ้าน ที่จริงมันขอมาเล่นบ้านผมหลายครั้งแล้วแต่ผมก็บอกไปว่าพี่ดุ ไม่ชอบให้มีเพื่อน พอผมชวนมัน มันก็ดีใจมาก เลิกเรียนเราก็กลับมาบ้านตั้งแต่ยังไม่5โมง ผมเข้าบ้านมาก็ไม่เห็นพี่ซัน ตอนแรกกะว่าจะให้มันไหว้สักหน่อยเผื่อแกจะได้ไม่ตั้งกำแพงมาก พวกเรานัดกันว่าจะมานั่งดูหนังด้วยกันก่อนกลับเราก็ไปซื้อพวกไก่ถังอาหารฟาสต์ฟูดมากองไว้กะว่าจะนั่งดูกันยาวๆ ดูไปสักพักพี่ซันก็กลับมา ผมก็แนะนำให้รู้จักกันปกติ ผมเห็นหน้าพี่แกก็รู้เลยว่าพยายามเก็บทรงสุดๆ เรานั่งดูไปคุยกันไปจนดึกแล้วไอ้ดลก็ขอกลับ ผมก็เดนไปยืนดูมันขับรถไปจนสุดตา แล้วเสียงพี่ซันก็ดังขึ้น “มันเป็นผู้ชาย มันไม่ชอบมึงหรอก กูดูป๊าดเดียวก็รู้” ผมก็ตกใจที่พี่แกรู้ว่าผมชอบไอ้ดลทั้งที่บอกไปแล้วว่าเพื่อน “เลิกชอบมันเถอะ ดูทรงเจ้าชู้ด้วย” พี่แกยืนกอดอกพิงประตู พอผมได้ยินว่าให้เลิกผม ผมก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมานิดนึง “พี่จะมายุ่งทำไม ผมชอบหรือไม่ชอบมันก็เรื่องของผม แล้วพี่รู้ได้ไงว่ามันไม่ชอบผม พี่ก็คบผู้หญิงตลอดไม่ใช่หรอ ทำไมมาเอาผมล่ะ” ผมเดินสวนเข้าบ้านไปจะขึ้นห้อง พี่แกก็เดินมาจับข้อมือผมไว้ “กูบอกดีๆไม่เชื่อ เดี๋ยวนี้ตั้งแต่คบเพื่อนเป็นก็ดื้อกับกูนะ”  “พี่ปล่อยเถอะ ผมเหนื่อยไม่อยากทะเลาะ” พี่แกจับผมกดลงโซฟาแล้วกดไว้แน่น “เหนื่อยหรอ พูดยังกะไปเอากับมันมา ทำไม ทีตอนคุยกับมันยิ้มไม่หุบเลยนะ พอคุยกับพี่ไม่มีความสุขแบบนั้นบ้าง” ตอนนี้พี่แกดูไม่พอใจมากๆ ผมก็ไม่อยากให้มันแย่ไปมากกว่านี้เลยคุยกับแกดีๆ ผมเริ่มกอดพี่แกแล้วก็ลูบแผ่นหลังกว้างเบาๆ “ผมผิดเองครับ พี่อย่าโกรธผมเลยนะ ผมขอโทษ” พี่แกก็ดูจะใจเย็นลงจริงๆ ตอนแรกนึกว่าจะรอดแล้วแต่พี่แกก็เปลี่ยนมาอุ้มผมเดินขึ้นห้องแทน พอวางผมลงแกก็แก้ผ้าออกทันที แกขึ้นมาคร่อมผมไว้ แล้วก็เริ่มมาจับหน้าผมลูบข้างแก้ม “ไม่ทำได้มั้ยครับ” แกได้ยินก็คว้าข้อมือผมไว้ “กูอารมณ์ไม่ดีอยู่อย่ามาขัด” จากนั้นก็เริ่มจูบปากผม ดมตามใบหน้าผม สอดลิ้นเข้าปากผม พี่แกทำเหมือนต้องการมันมาก ตอนนี้แกแก้ผ้าควยแข็งนอนทับร่างผมที่ยังใส่ชุดนักเรียนอยู่ แกถกเสื้อผมขึ้นแล้วสอดมือเข้าไปบีบเค้นหน้าอกผมปากก็ดูดคาปากผมอยู่แขนข้างนึงก็สอดมาหลังคอผมดึงหัวผมเข้าหาหน้าแก ควยแข็งๆก็เด้าถูกับกางเกงนักเรียนผม “เชี้ย…โซ่ทำไมมึงดีขนาดนี้วะ มึงจะไปชอบมันทำไม มันไม่เก่งเท่าพี่หรอก พี่นี่ต้องการมึงที่สุดแล้ว” พี่แกเปลี่ยนเอามือทั้งสองข้างสอดเข้ามาจับก้นผมแล้วดันขึ้นให้เป้าผมถูกับควยแข็งๆของแก พี่แกเด้าไปด้วยหน้าก็สูดดมกลิ่นตามแก้มผม จมูกแกลากไปทั่วแก้มผมสูดหายใจเอากลิ่นผมเข้าปอด “อ๊อยเชี้ย …พี่มีความสุขจังเลยครับโซ่ พี่มีความสุขเหลือเกิน พี่กลั้นไม่อยู่แล้วครับ ไม่อยู่แล้ว อ๊า…” พี่แกกดควยลงกางเกงผมแน่นๆค้าง แล้วผมก็รู้สึกว่าควยแกกระตุกงึกๆ พี่ซันไม่ปล่อยผม นอนกอดผมไว้แน่นเอาหน้าซุกลงไว้ซอกคอผม “พี่ขออยู่แบบนี้สักพักนะ” ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเอามือสอดเข้าเอวแกแล้วเลื่อนขึ้นตามปีกตามแผ่นหลัง ผมลูบกล้ามหลังแข็งๆแกเล่นเบาๆแล้วก็ลองกดจมูกลงคอแกดมกลิ่นตัวแกครั้งแรก มันเป็นกลิ่นเหงื่อเค็มๆผสมกับน้ำหอมเย็นๆ ผมหายใจเอากลิ่นแมนๆนี้เข้าปอดจนควยแข็ง

Ludy

ว่าจะเขียนตอนสั้นๆจะได้แก้คำผิดง่าย แต่จบตอนไม่ลงสักที

tutakam3

น่ารักเหมือนกันนะครับเนี่ย คู่นี้

tutakam3

อุ่ยยยย   คู่เราต้องน่ารักกว่านี้อยู่แล้วครับ

GuN009

รอๆๆ ครับ สนุกจัง

nuangnut1996

สนุกมากครับ

mojimaru

ขอบคุณครับ

Homealone

สนุกครับ รอตามต่อเลย

patpartth

โบ้แน่พี่ชาย

armokung

รักก็บอกน้องไปตรงๆ

nnont

ขอบคุณครับ

ball3225

ขอบคุณมากครับ

Nukinho

สงสัย ต้องใช้โหมดอ่อนโยน น้องจะได้เข้าหา

uuuukrubb

เยี่ยมครับ

xoman

สนุกมากครับ

reawreaw

ขอบคุณครับ

sengjit

ขอบคุณครับ

Sixxo

ขอบคุณครับ

suraponr

ขอบคุณครับ