เกิดตัณหาจากดงกล้วย ตอนที่ 3

mili152

หัวใจผมเต้นรัวกระหน่ำยิ่งกว่ากลองยาว พยายามอย่างสุดชีวิตที่จะควบคุมลมหายใจที่หอบถี่ให้กลับมาเป็นปกติ ผมยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ซ่อนมือที่สั่นเทาไว้ข้างหลัง ในขณะที่สายตาของพี่เผ่ากวาดมองมาที่ผมตั้งแต่หัวจดเท้า

"ได้มาสองลูกพอดีครับพี่เผ่า ขอบคุณมากนะครับ" ผมพูดออกไป พยายามบังคับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ พร้อมกับส่งยิ้มแหยๆ ไปให้แก
พี่เผ่าพยักหน้าช้าๆ สายตาคมคายของแกมองผ่านเลยผมไปที่กอกล้วยที่ผมเพิ่งเงยหน้าขึ้นมาจากตรงนั้น แวบหนึ่งที่ผมเสียววาบไปทั้งสันหลัง กลัวว่าแกจะสังเกตเห็นร่องรอยความเปียกชื้นที่หลงเหลืออยู่ แต่โชคดีที่แสงยามเย็นสลัวๆ และใบกล้วยที่หนาทึบช่วยอำพรางทุกอย่างไว้ได้
"เออ ดีแล้ว... มะนาวบ้านพี่นี่ลูกน้ำเยอะ เปรี้ยวจี๊ดสะใจแน่นอน" แกพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ตามปกติ ไม่ได้มีความสงสัยในตัวผมแม้แต่น้อย ก่อนจะยกยาสูบม้วนขึ้นมาสูบต่อ พ่นควันสีเทาฟุ้งออกมาทางจมูก
"งั้นผมขอตัวก่อนนะครับพี่เผ่า เดี๋ยวจะรีบไปทำกับข้าว" ผมรีบตัดบท เดินเลี่ยงออกมาทันที ก่อนที่ความลับที่เพิ่งกลืนกินเข้าไปจะทำให้ผมหลุดพิรุธออกมา
วินาทีที่เดินห่างออกมาจากหลังบ้านพี่เผ่า ผมแทบจะล้มทั้งยืน ขาอ่อนแรงจนเกือบก้าวไม่ออก รสชาติคาวเข้มข้นยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้น และกลิ่นสาบสวาทของแกยังอบอวลอยู่ในจมูก มันรุนแรง ดิบเถื่อน และทำให้ผมร้อนรุ่มไปทั้งตัวจนแทบคลั่ง
ผมรีบเดินกลับเข้าบ้านเช่า ล็อคประตูแน่นหนา แล้วทิ้งตัวลงบนโซฟา ลำควยของผมที่ซ่อนอยู่ในกางเกงขาสั้นตัวหลวมบัดนี้แข็งขึงปูดเป่งและกระตุกเต้นอย่างรุนแรงพร้อมจะปลดปล่อยออกมาได้ทุกเมื่อ ภาพพี่เผ่าที่ยืนหอบหายใจหลังกอกล้วยพร้อมกับน้ำรักที่พุ่งทะลักออกมา กลายเป็นภาพจำที่ชัดเจนที่สุดในหัวสมองของผมในตอนนี้
ในขณะที่เจ้าของน้ำกามที่เพิ่งปล่อยออกมาเมื่อครู่ ยังคงยืนสูบยาสูบม้วนอยู่ที่หลังบ้านอย่างสบายใจ โดยที่ไม่รู้เลยแม้แต่นิดเดียวว่า น้ำรักอันมีค่าของแก... ได้ถูกกลืนกินเข้าไปจนหมดเกลี้ยงโดยหนุ่มแบงก์มาดเนี้ยบที่แกคิดว่าเป็นแค่น้องชายข้างบ้านผู้เรียบร้อยและเคร่งขรึมคนนี้ ภาพของพี่เผ่ายังคงติดตาตรึงใจผมไม่รู้ลืม แต่วันเวลาผ่านไปหลายวัน พื้นที่หลังกอกล้วยก็เงียบเหงาลง จนกระทั่งบ่ายวันหนึ่ง... วันที่กลิ่นอายความตื่นเต้นกลับมาอบอวลในอากาศอีกครั้ง
ผมแอบมองลอดหน้าต่างชั้นสองลงไปตามเคย และหัวใจก็กระตุกวูบเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเดินแหวกกอกล้วยเข้ามา ผมจำได้ทันที... เขาไม่ใช่คนในหมู่บ้านนี้ แต่เป็น "พี่กร" หลานชายของเจ๊เจ้าของร้านนั่นเอง คนที่มักจะขี่มอเตอร์ไซค์มารับโพยหวยใต้ดินจากพี่เผ่าทุกๆ งวด รูปร่างของพี่กรต่างจากพี่เผ่า เขาสูงโปร่ง ผิวขาวสะอาด หน้าตาคมคายจมูกโด่ง และดูเหมือนวิถีชีวิตคนต่างจังหวัดในตอนนั้นจะไม่ค่อยแคร์เรื่องห้องน้ำกลางแจ้งนัก เมื่อปวดเบาขึ้นมา แม้กระทั่งพี่กรเองก็ถึงกับเดินตรงดิ่งมาที่ดงกล้วยหลังบ้านหลังเดิมเป๊ะ!
ผมกลั้นหายใจ ตาค้าง เกร็งตัวติดขอบหน้าต่างทันที พี่กรรูดซิปกางเกงผ้าของตัวเองออกอย่างไม่รีบร้อน มือหนาควักเจ้าโลกขนาดใหญ่ยาวที่ดูตึงแน่นและแตกต่างจากพี่เผ่าเล็กน้อย ร่างกายกำยำสมส่วนชุ่มเหงื่อจากการขี่รถตากแดดตากลมมาไกล สายน้ำอุ่นพุ่งแรงกระแทกกับพื้นดินและใบตองแห้งเสียงดังซู่ซ่า ความเงี่ยนที่สะสมมาจากวันก่อนพุ่งทะยานขึ้นมาจุกอกทันทีเมื่อเห็นเป้าหมายใหม่ ท่อนเอ็นของพี่กรที่กำลังพ่นน้ำปัสสาวะอยู่นั้น ทั้งใหญ่และยาวจนผมต้องกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ เป็นบุญตาของมึงจริงๆตะวันเอ้ย วันนี้ดงกล้วยหลังบ้านไม่ได้มีแค่ความลับของพี่เผ่าอีกต่อไปแล้ว แต่มันกำลังจะกลายเป็นสนามกามส่วนตัวที่ผมต้องหาทางลงไปลิ้มลองให้ได้อีกครั้ง! จนพี่กรเสร็จกิจเก็บท่อนลำเข้าในกางเกง เดินออกไปจากมุนลับตาคนแล้ว ผมเองก็อยากวิ่งลงไปช้อนน้ำนั้นมาลิ้มชิมรส หรือเอามาชะโลมใบหน้ามาก แต่ก็ทำได้เพียงห้ามใจไว้ เพราะวันนี้ที่ร้านค้าคนเยอะมากกว่าปกติทุกวัน ตามปกติของวันหวยออกที่เขาจะนิยมมารวมกลุ่ทกัน ถ้าผมผลีผลามทำอะไรเกินขอบเขตตอนนี้มีแต่เสียกับเสียแน่ๆ และแน่นอนในบ่ายแก่ๆของวันนั้นได้ยินเสียงเฮฮา ต้องมีคนถูกหวยแน่ๆ ผมทำเป็นออกไปซื้อน้ำอัดลม ในร้านค้าที่ตอนนี้คนค่อนข้างจอแจ ได้ความว่าพี่เผ่าถูกหวย แม้กระทั่งพี่กรเองก็กลับมาจากส่งโพยแล้วเลยแวะเข้ามาก่อน แน่นอนเขามีเป๊กเหล้าขาว บางส่วนก็ดื่มเบียร์ ใช่ครับ!!! ดงกล้วยหลังบ้านจะเป็นจุดระบายน้ำเยี่ยวของบรรดาผู้ชายแน่ ดูแล้วก็มีหลายคนที่เข้าตาผม ผมรีบกลับเข้าบ้านขึ้นไปบนห้องนอนชั้นสองรอดูอาหารตา วันนี้ได้เห็นมาเพิ่มอีก 1 ดุุ้้นคือคุณน้าผู้ใหญ่บ้าน แน่นอนคนนี้ก็ไม่ธรรมดา มีเรื่องเล่าตามมาแน่ครับ
กลับมาที่พี่เผ่า สำหรับพี่เผ่าแล้ว... ทุกอณูความรู้สึกของผมมันผูกติดอยู่กับความดิบ เถื่อน และความสมถะแบบผู้ชายบ้านๆ ร่างกายคร้ามแดด กลิ่นยาสูบ กลิ่นเหล้าขาว และกางเกงในย้วยๆ ที่เปื่อยขาด คือสิ่งที่รบกวนจิตใจผมทุกค่ำคืน จนผมมักจะเผลอจินตนาการไปไกลว่า ถ้าเปลี่ยนจากการแอบมองหลังกอกล้วย เป็นการได้ถูกมือสากๆ คู่นั้นกระชากเข้าหา ได้ถูกร่างหนากำยำบดขยี้ด้วยความเร่าร้อนบนเตียงไม้เก่าๆ
รสรักของรุ่นใหญ่คนนั้นจะดุเดือดและสะใจขนาดไหน วันเวลาผ่านไป ชีวิตประจำวันในหมู่บ้านยังคงดำเนินไปอย่างเชื่องช้า
ช่วงนี้ผมยังคงใช้ชีวิตตามปกติ ตื่นเช้าแต่งตัวใส่สูทผูกไทเนี้ยบขี่มอไซค์ไปทำงานที่ธนาคาร เย็นกลับมาก็แวะซื้อของชำที่ร้านพี่เผ่า ทำทีเป็นพูดคุยทักทายตามประสาคนคุ้นเคย พี่เผ่ายังคงเป็นพี่เผ่าคนเดิม คนที่ยิ้มง่าย พูดน้อย และใช้ชีวิตเรียบง่ายสมถะ โดยไม่เคยล่วงรู้เลยว่าเด็กหนุ่มหน้าตาเรียบร้อยที่ยืนยิ้มให้หน้าร้านทุกวันคนนี้ กำลังซ่อนความกระสันและคราบน้ำกามของแกไว้ในความทรงจำลึกซึ้งแค่ไหน
และบ่อยครั้ง... ฟ้าก็ยังคงเป็นใจให้ผมได้เสพสุขทางสายตาจากมุมเดิมที่หน้าต่างห้องนอนชั้นสอง
มีหลายวันที่ผมตื่นมากลางดึก หรือช่วงบ่ายแก่ๆ ที่แดดร่มลมตก ผมยังคงเห็นพี่เผ่าเดินมาทำธุระส่วนตัวหลังกอกล้วยตามกิจวัตร ภาพเดิมๆ ที่คุ้นตา ไม่ว่าจะเป็นการปลดกางเกงบอลตัวโคร่ง ล้วงท่อนเนื้อลำใหญ่ที่ผ่านโลกมาโชกโชนออกมารดน้ำลงบนพื้นดิน ท่าทางยืนพ่นควันบุหรี่ม้วนอย่างสบายอารมณ์ หรือแม้แต่ตอนที่แกยืนเกาพุงกะทิและจัดทรงกางเกงในย้วยๆ ก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านไป
ทุกๆ ครั้งที่ภาพเหล่านั้นปรากฏต่อสายตา แม้จะไม่มีเหตุการณ์ใหม่ๆ ที่หวือหวาหรือท้าทายเพิ่มขึ้นเลยสักนิด แต่มันกลับทำหน้าที่เป็น "เชื้อเพลิง" ชั้นดีที่คอยสุ่มไฟตัณหาในตัวผมให้คุกรุ่นอยู่ตลอดเวลา
ผมทำได้เพียงแค่ยืนมองเงียบๆ หลังหน้าต่าง ปล่อยให้จินตนาการอันลามกวนเวียนอยู่ในหัว บีบเคล้าท่อนเอ็นของตัวเองไปตามจังหวะการเคลื่อนไหวของพี่เผ่าที่อยู่ด้านล่าง เป็นการเลี้ยงอารมณ์ความเงี่ยนและความกระหายให้ค้างคาและพุ่งพล่านสะสมไปเรื่อยๆ รอคอยวันที่โอกาสอันเหมาะสมจะเวียนมาบรรจบ เพื่อเปลี่ยนจากจินตนาการในอากาศ ให้กลายเป็นความจริงที่ดุเดือดเผ็ดร้อนชนิดที่ไม่มีวันลืม

เดี๋ยวมาต่อตอนที่ 4 ครับ ฝากคอมเม้นความคิดเห็น หรือบริจาคเหรียญเป็นกำลังใจได้นะครัย

nuangnut1996

สนุกมากครับ

sengjit

ขอบคุณครับ

maipana

อะไร