เกิดตัณหาจากดงกล้วย ตอนที่ 1

mili152

สวัสดีครับผมชื่อ ตะวัน มีเรื่องราวมาแชร์ให้เพื่อนๆได้อ่านกันครับ "ตะวัน" หนุ่มผู้เรียบร้อยและเคร่งขรึม มีความลับที่บอกใครไม่ได้ เขาแอบมองพี่เผ่า เป็น อปพร.หมู่บ้าน และเกษตรกรรูปร่างกำยำ ทำกิจกรรมต่างๆ ในบ้านสวนที่อยู่ติดกันเป็นประจำ ภาพพี่เผ่าที่สวมเพียงกางเกงในตัวเดียว ย้วยและเปื่อยยุ่ย ยืนฉี่อย่างสบายใจหลังกอกล้วย หรือนั่งม้วนยาสูบสูบอย่างผ่อนคลาย คือภาพที่ตะวันตราตรึงและปลุกเร้าความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ภายใน และเริ่มเก็บสะสม "ความลับ" นั้นด้วยการแอบไปเก็บน้ำที่เพิ่งปล่อยออกจากท่อฉี่มาทาที่หัวควยตัวเองเป็นประจำ ย้อนกลับไปเมื่อปี 42 ตอนนั้นผมเรียนจบ ปวส. ใหม่ๆ อายุก็ประมาณ 21 ปี ผมได้บรรจุเป็นพนักงานธนาคารแห่งหนึ่งในจังหวัดทางอีสานตอนใต้ แต่ก็ติดกับจังหวัดบ้านเกิดตัวเองนั่นแหละ ผมต้องไปหาเช่าบ้านอยู่ที่นั่น ตอนนั้นหอพักในตัวอำเภอก็ยังไม่ค่อยมีให้เลือกเหมือนปัจจุบันนี้ ผมเลยต้องไปตระเวนหาในหมู่บ้านที่ไม่ห่างจากตัวอำเภอมากนัก ในวันนั้นคือหาไปเรื่อยๆ จนเที่ยงแล้วรู้สึกหิวเลยแวะกินก๋วยเตี๋ยว สมัยนั้นตามชนบทยังขายก๋วยเตี๋ยวชามละ 15-20 บาท ร้านที่ผมแวะกินเป็นร้านขายของชำด้วยน่าจะเป็น 1 ใน 3 ร้านประจำหมู่บ้าน ขายก๋วยเตี๋ยว และขายกล้วยทอดมันทอด เจ้าของร้านเห็นผมเป็นคนต่างถิ่นเลยถามว่ามาทำอะไร ผมบอกว่าตระเวนหาบ้านเช่าพอมีแนะนำไหม เขาเลยบอกว่าเดี๋ยวถามให้ บ้านในซอยถัดไป ด้านหลังร้านค้านี่แหละ เห็นว่าว่างเจ้าของบ้านไปอยู่ ตปท. เขาอยากปล่อยเช่า จนได้ตกลงราคาทำสัญญาเสร็จเรียบร้อย
ในวันนั้นผมยังไม่ได้สนใจเรื่องอื่นมากไปกว่าการหาบ้านเช่า จนถึงวันที่ต้องย้ายเข้าบ้านเช่า ผมและครอบครัวมาช่วยกันทำความสะอาดบ้าน ผมให้เขาทำไปพลางๆก่อน ผมจะไปซื้อเครื่องดื่มและน้ำแข็งที่ร้านชำนั่นแหละ ไปเจอพ่อค้าหนุ่มใหญ่ หล่อแบบบ้านๆกร้านแดด หุ่นดีกล้ามแน่นเฝ้าร้านอยู่ คุยกันไปมาเลยได้ความเป็นเจ้าของร้าน ส่วนคนที่ช่วยผมถามบ้านเช่าครั้งก่อนเป็นเมียแก พี่เผ่าแกอัธยาศัยดีมาก จนผมเองก็รู้สึกใจเต้นผิดจังหวะเลย จะว่าไปก็สเปกสุดๆแล้วแหละ หลังจากจัดแจงข้าวของเข้าที่เข้าทาง ชีวิตพนักงานธนาคารต่างอำเภอของผมก็เริ่มต้นขึ้น ทุกเช้าผมต้องใส่เสื้อเชิ้ตผูกไทเนี้ยบกริบ ขี่มอไซค์ผ่านร้านชำเพื่อไปทำงาน แน่นอนว่าสายตาผมคอยจะชะเง้อมองหาเจ้าของร้านหุ่นกำยำคนนั้นเสมอ พี่เผ่าในยามเช้ามักจะง่วนอยู่กับการยกลังน้ำอัดลมหรือจัดของหน้าร้าน กล้ามแขนเป็นมัดที่พ้นแขนเสื้อยืดเก่าๆ กับรอยยิ้มซื่อๆ ที่ทักทายผมทุกครั้งว่า "ไปทำงานแล้วติหมอ" มันทำให้หัวใจผมเต้นผิดจังหวะตั้งแต่ยังไม่เริ่มงาน แต่ความลับที่แท้จริงมันไม่ได้อยู่หน้าร้าน... มันอยู่ หลังบ้าน ต่างหาก
บ้านเช่าของผมเป็นบ้านไม้ครึ่งปูน มีรั้วลวดหนามเตี้ยๆ กั้นอาณาเขตที่ด้านหลัง และตรงนั้นเองที่ติดกับหลังร้านของพี่เผ่าพอดี ถัดจากรั้วไปมีกอกล้วยน้ำว้ากอใหญ่ขึ้นหนาทึบ บดบังสายตาคนภายนอกได้อย่างมิดชิด แต่จากมุมหน้าต่างห้องนอนชั้นสองของผม... ผมสามารถมองลอดช่องว่างของใบกล้วยลงไปเห็นลานดินกว้างหลังบ้านพี่เผ่าได้ถนัดตา
บ่ายวันอาทิตย์หนึ่ง เป็นวันหยุดที่ผมไม่ได้กลับบ้านเกิด ผมเปิดหน้าต่างบานเกล็ดรับลมและนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็น ตัวตนอีกมุมหนึ่ง ของพี่เผ่า... แกเพิ่งกลับจากสวน ขับรถอีแต๋นมาจอดดับเครื่องไว้หลังบ้าน ร่างกายกำยำผิวคร้ามแดดชุ่มไปด้วยเหงื่อสะท้อนแสงบ่าย แกถอดเสื้อยืดพาดไว้กับราวไม้ไผ่ รูดซิปกางเกงยีนส์เปื้อนโคลนออก กองทิ้งไว้กับพื้นอย่างไม่ใส่ใจ เหลือเพียง กางเกงในตัวเดียวสีหมองที่ขอบยางยืดย้วยและตะเข็บเริ่มปริขาด
ผมแทบหยุดหายใจ ก้าวขาไม่ออกเมื่อแกเดินเตี่ยๆ มาหยุดยืนอยู่ตรงหลังกอกล้วยฝั่งบ้านแก แต่หันหน้ามาทางบ้านผม จะด้วยความเคยชินว่าบ้านนี้เคยเป็นบ้านว่างไม่มีคนอยู่หรืออย่างไรก็ไม่อาจรู้ได้ มือสากกร้านล้วงควักเอาความแก่นกาจออกมาปลดปล่อยสายน้ำลงบนพื้นดินอย่างไม่สะทกสะท้าน เสียงน้ำกระทบใบไม้แห้งสลับกับท่วงท่าที่แกยืนเกาพุงและพ่นควันบุหรี่ยาเส้นม้วนเอง ช่างเป็นภาพที่ดิบเถื่อน เป็นธรรมชาติ และกระชากความรู้สึกคนมองอย่างผมที่สุด ความเป็นผู้ชายกร้านโลกที่ไม่ได้ประดิษฐ์ประดอยอะไรเลย มันปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวผมอย่างจัง แกฉี่เสร็จสะบัดควย 4-5 ครั้งก่อนจะเอาเข้าเก็บในกางเกงใน
ความสมถะและความไม่ระวังตัวของแก กลายเป็นสิ่งเสพติดของผม... และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้หนุ่มแบงก์มาดเนี้ยบอย่างผม ต้องกลายเป็นคนแอบดูความเป็นแกได้ตลอด หรือบางทีก็แอบคิดว่าเพียงเอาน้ำที่เพิ่งปล่อยจากท่อของแก... มาชโลมทาบนตัว บนใบหน้าหรือที่ส่วนอ่อนไหวของตัวเอง พร้อมกับจินตนาการถึงสัมผัสหยาบกร้านและกลิ่นเหงื่อผสมยาเส้นของพี่ที่เผ่า ผมพยายามสังเกต และเก็บภาพจำทุกครั้งที่มีเวลาจนบางครั้งต้องเก็บมาสำเร็จความใคร่ของตัวเองตลอด มันต้องหาวิธีที่จะเข้าใก้พี่เผ่าให้ได้
โอกาสแรกในการเข้าใกล้พี่เผ่าเริ่มจากสิ่งง่ายๆ อย่าง "ร้านขายของชำ" ของแกนั่นแหละครับ
ทุกเย็นหลังเลิกงานธนาคาร ผมจะรีบถอดเนกไท ปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตให้ผ่อนคลาย แล้วเดินตรงไปที่ร้านของแก ทำทีเป็นไปอุดหนุนของใช้เล็กๆ น้อยๆ ทั้งที่ไม่จำเป็นต้องซื้อเลยสักนิด บางวันก็ไปซื้อลิโพ บางวันก็ไปกว้านซื้อยาสูบม้วน หรือไม่ก็ทำเป็นไปถอดรหัสเลขเด็ดเพื่อซื้อหวยใต้ดินกับแก เพียงเพื่อจะได้ยินเสียงทุ้มต่ำและกวนๆ ตามประสาคนต่างจังหวัด
"ไงหมอ... วันนี้เลิกเย็นเชียว แบงก์นับเงินไม่เสร็จหรือไง" พี่เผ่านั่งเอียงตัวอยู่บนม้านั่งยาวหน้าบ้าน แกสวมเพียงเสื้อกล้ามสีขาวที่เริ่มย้วยจนเห็นแผงอกเปื้อนคราบเหงื่อ และกางเกงขาสั้นปานกลางที่ทิ้งตัวหลวมๆ สายตาแกมองผมอย่างเป็นกันเอง พร้อมกับมือสากกร้านที่กำลังคีบบุหรี่ม้วนขึ้นสูบ ควันสีเทาลอยฟุ้งส่งกลิ่นยาสูบฉุนติดจมูก... กลิ่นเดียวกับที่ผมเคยแอบสูดดมอยู่คนเดียวในห้องนอน
"นับเงินเยอะครับพี่เผ่า ปวดหัวเลย แวะมาหากระทิงแดงดื่มสักขวด" ผมตอบพลางยิ้มเรียบๆ พยายามเก็บอาการใจเต้นตึกตักเอาไว้ภายใต้มาดหนุ่มธนาคารเรียบร้อย
"นั่งก่อนสิหมอ กินน้ำกินท่าก่อน ในตู้เย็นมีน้ำอัดลมแช่เย็นอยู่" แกเอี้ยวตัวไปหยิบขวดน้ำอัดลมมาส่งให้ผม สัมผัสจากปลายนิ้วสากๆ ที่แตะโดนหลังมือผมโดยไม่ได้ตั้งใจ มันเหมือนมีกระแสไฟอ่อนๆ วิ่งพล่านไปทั่วร่าง กลิ่นกายผสมเหงื่อไคลจากการทำงานหนักกลางแจ้งทั้งวันลอยมาเตะจมูก มันดุดัน ดิบ และเร้าอารมณ์จนผมต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
จนกระทั่งโอกาสทองที่ผมรอคอยก็มาถึง ในเย็นวันเสาร์วันหนึ่ง ขณะที่ผมกำลังยืนคุยกับแกหน้าร้าน ผมสังเกตเห็นเก้าอี้ตัดผมเก่าๆ กับกระจกเงาบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างร้าน พี่เผ่าเพิ่งสางผมตัวเองที่ยาวระคอ แล้วพูดขึ้นมาดื้อๆ "ผมหมอเริ่มยาวแล้วนี่ มาให้พี่ไถให้ไหมล่ะ? ช่างประจำหมู่บ้านอยู่นี่ทั้งคน คิดแค่ยี่สิบบาทพอ"
คำชวนเรียบๆ นั้นทำให้หัวใจผมกระตุกวูบ ความปรารถนาที่ซ่อนลึกอยู่ใต้กอกล้วยกำลังจะได้ขยับเข้ามาอยู่ในระยะประทับชิด ผมพยักหน้ารับทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด
ผมนัดกับแกไว้บ่ายพรุ่งนี้ เพราะวันนี้มันเริ่มมืดแล้วแสงไฟไม่พอที่จะตัดผมหรอก
รุ่งขึ้นพอถึงเวลานัด ผมไปหาพี่เผ่าที่ร้านเจอเมียแกกำลังจะออกไปเฝ้าแม่ที่นอนอยู่ รพ. พี่เผ่าเรียกผมไปนั่งบนเก้าอี้ตัดผม พี่เผ่าคลี่ผ้าคลุมสีผืนเก่าที่มีรอยไหม้จากขี้บุหรี่มาคลุมรอบตัวผม กลิ่นอับความดิบเถื่อนจากผ้าขึ้นมาแตะจมูก ทำให้อารมณ์ผมพุ่งพล่าน มือสากกร้านของแกสัมผัสเบาๆ ที่ต้นคอและแผ่นหลังเพื่อปรับผ้าคลุมให้เข้าที่ สัมผัสที่โอบล้อมจากด้านหลัง ลมหายใจอุ่นๆ ที่รดผ่านแผงคอ พร้อมกับกลิ่นเหล้าขาวจางๆ จากปากของแก ทำให้ผมต้องเกร็งหน้าท้องแน่น ความดิบเถื่อนภายนอกที่ดูไม่ระวังตัว กลับซ่อนความอ่อนโยนในการลงมือจับกรรไกรและปัตตาเลี่ยนไว้อย่างไม่น่าเชื่อ ผมขยับแขนทั้ง 2 ข้างออกวางบนที่พักแขนเอาแบบให้ล้ำที่พักแขนออกไปด้วยซ้ำ เผื่อพี่เผ่าเดินวนไปวนมาแท่งความเป็นชายของแกจะสัมผัสกับแขนผมบ้าง ยิ่งวันนี้พี่เผ่าใส่กางเกงบอลผ้าลื่นๆ สีดำด้วยคงขึ้นง่ายน่าดู
"นั่งนิ่งๆ นะหมอ... เดี๋ยวขอบมันเป๋" แกกระซิบชิดใบหู ยามที่แกโน้มตัวลงมาตัดเก็บรายละเอียดรอบกรอบหน้า ตัวของแกเบียดชิดกับไหล่ผมจนสัมผัสได้ถึงความร้อนจากร่างกายกำยำใต้เสื้อยืดเก่าๆ และมันก็เป็นจรองตามที่ผมคิดไว้ ดุุ้้นที่ยังอ่อนตัวของแกถูไถกับแขนผม 2-3 รอบ ก็เข้าใจแหละว่าแกไม่ตั้งใจ แต่ผมตั้งใจไง จนเจ้าโลกของผมเองก็มีปฏิกิริยา พอแกเดินวนกลับมาอีกครั้ง คราวนี้จังๆ ควยพี่เผ่าเองก็เริ่มขยายตัว ผมสัมผัสได้แบบนั้นจริงๆ ในขณะที่บทสนทนาก็เงียบลง ในจังหวะที่ผมมองลอดกระจกเงาตรงหน้า... ผมก็ได้ประสานสายตากับพี่เผ่าที่กำลังมองลงมาด้วยแววตาลึกซึ้งบางอย่างเช่นกัน

เดี๋ยวมาต่อตอนที่ 2 นะครับ

kyoandsakura

ขอบคุณครับ

Oscarbkk

สนุกครับ อ่านไปลุ้นไป

GuN009

สนุกมากครับ รอตามๆๆๆ

โบ้นาส

บรรยายได้ชัดเจนเหมือนได้อยู่ในเหตุการณ์เลย

suraponr

ขอบคุณมากเลยครับ...

sengjit

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

คำปุ้ย

มีอะไรดีที่กอกล้วยน้อ555

sirsar

รอติดตามต่อครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

hhhhzzzz

ขอบคุณครับ

phummi

เสียวเลยคับ รออ่านคับ

lekthai

เลิฟเลิฟ

Yaiyra

ต่อๆๆ

armokung

anewcom111

ขอบคุณ

watkrub

ขอบคุณครับ