แกถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวออกแล้วเอาหลังถอยไปพิงกับโซฟา “เข้ามานนี่” ผมก็กลัวๆแกแต่ก็เดินเข้าไปหาแกช้าๆ แกดึงข้อมอผมให้นั่งลงแล้วก็ยกแขนขึ้น “เลีย เลียรักแร้กู” ผมมองขนรักแร้หนาๆของแกแล้วค่อยๆยื่นหน้าเข้าไป ยังไม่ทันจะอ้าปากแกก็กดหัวผมใส่รักแร้อับๆของแกผมก็ทำไรไม่ได้ ก็ต้องยอมดมกลิ่นเปรี้ยวไป กลิ่นมันแรงจนผมรู้สึกเวียนหัว แต่ดมไปดมมาผมก็เริ่มเคลิ้มมีอารมไปด้วย ผมทั้งเลียทั้งดูดให้แกจนแกก็ใจ แล้วแกก็สั่งผมลุกไปที่เตียง จากนั้นข้อมือผมทั้งสองข้างก็ถูกใส่กุญแจมือล็อกติดกับหัวเตียง ผมยังไม่ทันตั้งตัวแส้ก็ฟาดใส่ก้นผมรัวๆจนผมต้องร้องขอให้แกหยุด แกก็หยุดจริง แต่แกจับก้นผมยกขึ้นให้คุกเข่าอยู่บนเตียงแล้วแหกขาผมออกจากกันจากนั้นผมก็โดนเข่าแกแทงกระแทกไข่ผมจากด้านหลัง ผมจุกบนพูดไม่ออกตัวอ่อนซบหน้าลงกับเตียง ขาผมนี่สั่นริกๆ แต่แกก็ไม่หยุด ผมเจ็บจนคิดว่าไข่แตกไปแล้ว น้ำตาเริ่มไหลออกมาแล้วผมก็ไม่คิดจะกลั้นเสียงร้องเลย ผมร้องไห้ออกมาเสียงดัง พอแกได้ยินก็หัวเราะใหญ่ตบก้นผมเล่นเหมือนชอบใจ จากนั้นแกก็ลุกขึ้นถอดกางเกงแล้วก็ใส่ถุงยาง เหมือนแกมีอารมณ์เพราะได้ยินเสียงผมร้องไห้ แล้วแกก็เสียบควยเข้ามาพรวดเดียวเลย ตอนนี้ผมเจ็บไปทั้งตัวไม่รู้จะให้เจ็บตรงไหนก่อน ควยผมไม่แข็งเลยด้วยซ้ำ ผมโดนแกเย็ดนานเท่าไหร่ไม่รู้ จนผมหลับคาควยแกตื่นมาก็เห็นแกนอนอยู่ข้างๆ ส่วนผมนี่ยังถูกล็อกไว้หัวเตียวท่าเดิมเปะ ผมปวดฉี่เลยสะกิดแก แกก็ตื่นมารีบแกะที่ล็อกออก ผมก็รีบวิ่งเข้าไปห้องน้ำกำลังจะปิดประตูแต่แกก็ถีบประตูเข้ามา เดินมายืนฉี่ต่อหน้าผมเลย “มองเหี้ยไรละ ไม่มาฉี่ไหนบอกปวดฉี่” ผมก็ยืนรอแกฉี่ก่อนแต่แกก็กระชากผมเข้าไปแล้วสั่งผมฉี่พร้อมกับแก ผมก็ไม่คิดมาก ถ้าแกต้องการผมก็จะทำตาม ฉี่เสร็จแกก็สั่งผมกลับไปเช็คชื่อตอนเช้าที่โรงนอน ผมก็รีบกลับไปพอไปถึงเพื่อนคนอื่นก็ออกไปหมดแล้ว ผมเดินไปหาผู้คุม “เอ่อคืออออ” “อ่อรู้แล้วไปวิ่งเหอะ” ผมก็เดินออกไปที่สนามเห็นพี่พงยืนอยู่ข้างสนาม ผมยกมือไหว้ตามปกติ พี่แกเห็นผมก็ดูตกใจนิดๆ แล้วก็เข้ามาจับดูรอยตามตัวผม “เหมือนกูเปะเลย ตอนนั้นกูก็โดนแบบนี้แหละ” “มึงไม่ต้องวิ่งก็ได้นะวันนี้” ผมก็ดีใจที่อย่างน้อยนายผมก็ยังเข้าใจผม ผมนั่งคุยกับพี่พงรออีกสองคน จนเสร็จพี่พงแกก็โยนน้ำให้คนละขวดเหมือนเดิน “อืมกูมีไรจะบอกพวกมึงวะ มึงสองคนจะไม่ได้อยู่ที่ค่ายต่อแล้วนะ นายเค้าเห็นว่าพวกมึงพัฒนาได้แค่นี้เลยว่าจะขายพวกมึงไปเป็นทาสเกรดต่ำในร้าน” ผมก็ตกใจ พี่สองคนเค้าก็ตกใจ แต่ก็ยิ้มๆพยักหน้า “คือกูขอยืดเวลาพวกมึงมาหลายเดือนแล้วรอบนี้กูช่วยไม่ได้แล้ววะ พวกมึงตามกูมา ส่วนไอ้ปั้นก็ทำงานตามตารางเถอะ” ผมยืนมองพี่สองคนเดินตามเจ้านายไปที่ตึกใหญ่ แล้วคิดในใจผมจะไม่ยอมถูกขายไปเป็นขี่ข้าเกรดต่ำแบบพี่เค้าหรอก ทางเดียวที่จะทำให้ผมรอดได้คือผมต้องยืนอยู่จุดบนสุดของห่วงโซ่ในค่ายนี้ ผมตั้งใจทำตามตารางสอบวัดผลทุกครั้ง ผมเวียนไปทำงานมาแล้วทุกแบบ และตลอดระยะเวลาที่ผมอยู่ที่นี่ในถานะทาส พี่หมองจะเป็นคนทำให้ชีวิตผมไม่เคยมีคำว่าสงบสุข บางวันผมก็โดนทาสด้วยกันรุมกระถืบ4 5คน มารู้ที่หลังว่าเป็นทาสพี่หมอก บางวันเวลากินข้าวผมแกก็สั่งให้ไปคลานเอาไข่ลากยางล้อรถ สั่งผมกินฉี่ทาสด้วยกัน ตอนแรกผมก็คิดอยู่ว่าพี่แกจะอะไรกับผมหนักหนา แต่พออยู่นานไปทาสคนอื่นเค้าก็พูดตรงกันว่าเป็นปกติอยู่แล้ว แกทำแบบนี้กับทุกคน ผมใช้ชีวิตสมบุกสมบันมาเป็นปีจนผมผ่านตัวชี้วัดครบ ผมดีใจมากในที่สุดชีวิตผมจะได้ออกจากขุมนรกสักที ผมเดินเข้าไปหานายเจด ที่ห้อง “อ้าวมาแล้วหรอ ว่าที่ผู้คุมคนใหม่” ผมดีใจจนหุบยิ้มไม่อยู่ ผมนั่งคุยรายละเอียดกับเจ้านายจนสุดท้ายผมเลยขอในสิ่งที่ผมต้องการที่สุด “เอ่อ เจ้านายครับ คนคุมที่ร้านยังต้องการเพิ่มมั้ยครับ” เจ้านายมองหน้าก่อนจะยิ้มอ่อนๆ “อยากไปทำงานที่ร้านหรอ ทำไม” ทำไมน่ะหรอ เพราะอยู่ที่นี่ต่อไปในถานะผู้คุมผมก็จะไม่มีแต้มต่อไงเล่า ผมเลยหาวิธีที่จะเติบโตเพื่อที่ผมจะได้ทำในสิ่งที่ไม่มีทาสคนไหนคิดจะทำ “ผมมั่นใจว่าร้านจะเติบโตได้มากกว่านี้ภายใต้การบริหารของผมครับนาย” “อืมดี ดี ฉันจะเชื่อใจแกแล้วกัน เห้ยเข้ามานี่” ผู้คุมสองคนเดินเข้ามาในห้อง “พาข้าวปั้นไปลองชุด” ผมเดินตามผู้คุมเข้ามาที่ตึกใหญ่เหมือนกันแรก แต่ตอนนี้มันต่างตรงที่ผมมาใส่ชุดยูนิฟอร์มผู้คุม ผมแต่งตัวเสร็จก็ไปนั่งรอคิวติดต่อที่ห้องข้อมูล ผมเห็นทาสหลายคนที่นั่งรอคิวเหมือนกับผมตอนมาอยู่ที่นี่วันแรก ไม่มีเสื้อผ้าจะเดินไปไหนก็มีผู้คุมเดินนำตลอด แต่ตอนนี้ผมมานั่งอยู่ที่นี่คนเดียว ไม่มีผู้คุมมาเฝ้า ชีวิตที่เป็นอิสระของผม ผมได้มันกลับมาแล้ว หลังจากที่ผมไปทำบัตรผู้คุมเสร็จ นายเจดก็พาผมไปที่ร้าน ที่ร้านก็เหมือนสถนบันเทิงทั่วไปแต่มันก็มีการบริการจากมนุษย์ที่เป็นทาสไว้ให้คนมีเงินจ่ายตังเข้ามาระบายอารมณ์เล่น มีการซื้อขายการค้ามนุษย์ เม็ดเงินไหลเวียนเดือนละหลาย10ล้านบาท นายเจดก็พาผมเดินดูสถานที่สอนงานผมว่าหน้าที่ของผมคืออะไร ผมได้รับอนุญาตให้ฆ่าทาสได้โดยไม่ผิดอะไรเลย ถ้าหากไม่ทำให้ร้านเสียรายได้เกินไป อย่างเช่นทาสที่ป่วยเป็นโรคร้าย ทาสที่มีแนวโน้มจะสร้างปัญหาให้กับร้าน ผมรู้สึกตื่นเต้นมากเพราะเป็นครั้งแรกที่ผมได้มีโอกาส มีอำนาจเหนือคนอื่น ตลอดที่ผ่านมาผมเป็นคนที่ต้องอยู่ใต้คำสั่งคนอื่นตลอดเวลา ผมทำงานที่นี้มาหลายเดือน ชีวิตผมดีมาก มีเพื่อนที่เป็นผู้คุมด้วยกัน มีทาสคอยรับใช้ อยากเตะอยากถีบเท่าไหร่ก็ได้ แต่บางทีผมก็เหมือนคนบ้า ใช้อำนาจจนเหมือนเหลิง แต่บางที ตีทาสอยู่ดีๆก็สงสารคิดถึงตัวเองสมัยก่อน เหมือนโชคจะเข้าข้างผม หลังจากที่ผมเข้ามาเป็นส่วนนึงของสาขานี้ รายไดก็พุ่งไปสูงกว่าเดิมหลายเท่า นายเจดนี้มาร้านทีไรหน้ายิ้มตลอด มีของติดมือมาฝากพวกผมอีก แกพูดกับผู้คุมที่ร้านว่า รักเหมือนลูกชายๆตลอด วันนึงหลังจากร้านปิดนายเจดก็กำลังจะกลับไปที่ค่าย ผมเลยเดินเข้าไปขอคุยด้วย “นายจะกลับแล้วรอครับ” “เอ่อๆใช่ๆ ว่าไง หื้ม…” “คือผมมีเรื่องอยากขอให้ช่วยหน่อยครับ พอจะมีเวลาคุยกับผมสักห้านาทีมั้ยครับ” “ได้…ได้ ถ้าเป็นข้าวปั้นได้เสมอ” ผมบอกความต้องการของผมให้เจ้านายทราบ แล้วขอร้องเค้า “เป็นครั้งแรกเลยนะที่แกทำให้ฉันหนักใจ แต่ก็ตามใจแกแล้วกัน ถ้าจะเอางั้นฉันก็ไม่ติดอะไร แล้วจะให้ฉันส่งมาเมื่อไหร่” “ไม่รบกวนเจ้านายหรอกครับ เดี๋ยวผมจะไปรับเองถึงที่เลยดีกว่า”
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-8-29 06:33:04
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-8-29 07:17:01
โพสต์ 2026-8-30 07:51:10
โพสต์ 2026-9-2 23:51:12