แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Untoneo เมื่อ 2026-8-22 19:03 6 O1 C! \- w) S3 l$ A2 L
( l5 M! l8 x% Mบทที่ 6 คนที่ห้า “ลงไปเซ็นรับทั้งอย่างงี้แหละ ยังไม่ต้องเอาออก” ผมตื่นมาด้วยอาการล้าทั้งตัว ต้นขาด้านในยังตึง หลังยังปวดเล็กน้อยทุกครั้งที่พลิกตัว และตรงนั้นยังรู้สึกถึงความอ่อนไหวอยู่ แม้จะอาบน้ำไปแล้วเมื่อคืน ในหัวนับโดยอัตโนมัติ ภาคย์ นที ธีร์ อคิน เหลืออีกสี่คน โทรศัพท์สั่นตอนผมกำลังต้มน้ำ ธาม: เช้านี้ผมแนะนำผู้รับเหมาที่ไว้ใจให้คุณรู้จักแล้วนะครับ ชื่อกรณ์ เขาดูแลเรื่องวัสดุและเฟอร์นิเจอร์ให้ร้านผมทั้งหมด ผมให้เบอร์เขาไปแล้ว เดี๋ยวเขาทักมาหาคุณเอง ช่วยคุยรายละเอียดงานให้หน่อยนะครับ ผมพิมพ์ตอบสั้น ๆ บาส: ได้ครับ ไม่กี่นาทีข้อความใหม่ก็เข้ามา กรณ์: สวัสดีครับคุณบาส ผมอกรณ์ครับ พี่ธามให้เบอร์มา ว่างช่วงบ่ายไหมครับ อยากให้แวะมาคุยรายละเอียดที่ออฟฟิศก่อน แล้วค่อยพาไปดูของจริงที่โชว์รูม ผมมองข้อความอยู่นานกว่าปกติ คนต่อไป… เหลืออีกสี่คน และคนนี้ถูกส่งมาโดยธามเอง ผมวางแก้วกาแฟลง แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตรงเคาน์เตอร์ครัว มองข้อความซ้ำอีกครั้ง ปกติแล้วการหาคนแต่ละคนมันต้องใช้โอกาส ใช้จังหวะ หรือไม่ก็ต้องออกไปหาเอง แต่คราวนี้ธามเป็นคนเปิดทางให้เองโดยไม่รู้ตัว หรือว่าเขารู้? ผมส่ายหัวเบา ๆ ไล่ความคิดนั้นทิ้ง ไม่ใช่ตอนนี้ สิ่งที่ต้องคิดคือ เหลือเวลาไม่มาก และคนที่สี่เพิ่งผ่านไปเมื่อวานนี้ ร่างกายยังล้าอยู่ โดยเฉพาะตรงนั้นที่ถูกใช้งานหนักติดต่อกันหลายวัน ถ้าคนนี้เป็นไปได้… ผมคงต้องสลับบทบาทบ้าง ไม่ใช่แค่เพราะอยาก แต่เพราะถ้ารับต่ออีกคนในสภาพนี้ คงไม่ไหวจริง ๆ ผมพิมพ์ตอบกลับ บาส: ได้ครับ ช่วงบ่ายว่าง รบกวนส่งโลเคชั่นออฟฟิศมาหน่อยได้ไหมครับ ข้อความตอบกลับมาเร็ว กรณ์: ส่งให้แล้วนะครับ ถ้าหลงทางโทรมาได้เลย ผมออกไปรับที่ปากซอยก็ได้ ผมวางโทรศัพท์ลง แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง คนที่ห้า ถูกส่งมาถึงบ้านโดยที่ผมแทบไม่ต้องออกแรงหา เหลืออีกสี่คน และเวลาใกล้ลงทุกที … ผมขับรถเข้าซอยตามโลเคชั่นที่กรณ์ส่งมา ซอยลึกและเงียบกว่าที่คิด ตึกสองชั้นเรียงกันเป็นแถว ดูเหมือนโครงการใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จไม่นาน ส่วนใหญ่ยังว่าง ป้าย “ให้เช่า” ติดอยู่เป็นระยะ ยิ่งขับเข้าไปในลึก ยิ่งรู้สึกว่าที่นี่เงียบผิดปกติ จนกระทั่งเกือบสุดซอย บ้านสองชั้นสไตล์ลอฟท์หลังหนึ่งปรากฏขึ้น แตกต่างจากตึกอื่นชัดเจน ทั้งสี ทั้งการตกแต่ง และมีรถหรูสีดำจอดอยู่หน้าบ้าน ผมจอดรถข้าง ๆ แล้วลงจากรถ อากาศร้อนอบอ้าวเล็กน้อย แม้จะเป็นช่วงบ่าย ยังไม่ทันกดกริ่ง ประตูก็เปิดออก ผู้ชายสูงประมาณร้อยแปดสิบสาม ผิวสีน้ำผึ้ง หน้าคม ผมทรงอันเดอร์คัท ยืนอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ไม่ได้ใส่เข้ากางเกงอย่างเรียบร้อย กระดุมสองเม็ดบนสุดถูกปลดออก เผยให้เห็นไหปลาร้าและรอยต่อของอกชัดเจน กางเกงสแล็กสีเข้มรัดเอวพอดี เห็นทรงขาได้ชัด เขายืนพิงขอบประตูแบบสบาย ๆ เหมือนไม่ได้ตั้งใจจะต้อนรับลูกค้าแบบทางการ “คุณบาสใช่ไหมครับ” เสียงทุ้มดังขึ้น พร้อมรอยยิ้ม “ครับ” “กรณ์ครับ” เขายื่นมือมา มือใหญ่ อุ่น และมีพังผืดเล็กน้อยตามนิ้วแบบคนที่ทำงานจริง “ขึ้นไปข้างบนคุยกันก่อนนะครับ ของจริงอยู่โชว์รูมอีกสองซอย เดี๋ยวคุยรายละเอียดเสร็จค่อยไปด้วยกัน” ผมเดินตามเขาเข้าไป ภายในบ้านโปร่ง กว้าง และตกแต่งในสไตล์ลอฟท์จริง ๆ ผนังปูนเปลือยบางส่วน โครงเหล็กโชว์ แสงธรรมชาติลอดเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ กรณ์เดินนำขึ้นบันได เสื้อเชิ้ตที่พับแขนและปลดกระดุมด้านบนขยับตามการเคลื่อนไหว เผยให้เห็นเส้นกล้ามเนื้อแขนและส่วนหนึ่งของอกทุกครั้งที่เขายกเท้า ผมแอบกวาดตามองโดยไม่ตั้งใจ หุ่นดีแบบคนทำงานจริง ๆ ไม่ใช่คนปั้นในฟิตเนส ขึ้นถึงชั้นบนก็ยิ่งโปร่ง หน้าต่างกระจกบานใหญ่ทั้งด้านหน้า มองทะลุลงไปเห็นซอยด้านล่างได้ชัดเจน โซฟาหนังสีเทาเข้มวางอยู่มุมห้องพร้อมโต๊ะเตี้ย กรณ์หันมายิ้ม “นั่งก่อนได้ครับ” เขาเดินไปหยิบสมุดตัวอย่างวัสดุหนา ๆ จากโต๊ะทำงาน แล้วเดินกลับมานั่งลงบนโซฟา ผมนั่งลงข้าง ๆ ระยะห่างที่เขานั่งใกล้กว่าที่ควรจะเป็นเล็กน้อย เสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมสองเม็ดทำให้ช่วงอกและไหปลาร้าของเขาอยู่ในสายตาผมตลอดเวลาที่เขาเปิดสมุด “อันนี้พี่ธามระบุสเปกไว้เป็นพิเศษครับ” กรณ์เอียงตัวเข้ามาชี้ที่หน้ากระดาษ ไหล่เราชนกันเบา ๆ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ปนกับกลิ่นผิวที่อุ่นลอยเข้ามาชัด ผมก้มมองตัวอย่างวัสดุ แต่สายตาเหลือบขึ้นไปได้ทุกครั้งที่เขาขยับ กระดุมที่ถูกปลดทำให้เห็นร่องอกเล็กน้อยทุกครั้งที่เขาหายใจ “สนใจโทนไหนเป็นพิเศษไหมครับ” กรณ์ถาม แล้วหันมามองผม ตาเราสบกัน เขาไม่ได้ขยับออก ผมก็ยังไม่ถอย เงียบไปเสี้ยววินาทีในห้องที่กว้างและเงียบ มีเพียงเสียงแอร์ที่ทำงานเบา ๆ กับกลิ่นตัวเขาที่ใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ผมก้มมองตัวอย่างวัสดุ แต่สายตาเหลือบขึ้นไปได้ทุกครั้งที่เขาขยับ กระดุมสองเม็ดที่ถูกปลดทำให้เห็นร่องอกและไหปลาร้าชัดขึ้นทุกครั้งที่กรณ์หายใจ ผิวสีน้ำผึ้งเรียบเนียนใต้แสงธรรมชาติที่ลอดเข้ามาทางกระจก “ตัวนี้เป็นไม้โอ๊คจริงทั้งแผ่นครับ” เขาพลิกหน้าสมุด อีกมือวางลงบนพนักโซฟาด้านหลังผมโดยไม่ตั้งใจนัก “สีจะออกไปทางอุ่น เข้ากับโทนที่พี่ธามชอบ” ไหล่เรายังชนกันเบา ๆ ผมไม่ได้ขยับออก กรณ์ก็ไม่ได้ขยับออก “แล้วตัวนี้ล่ะ” ผมชี้ไปที่ตัวอย่างด้านล่าง เขาเอียงตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิดเพื่อมองตามนิ้วผม หน้าเกือบชิดกับไหล่ผม กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ปนกับกลิ่นผิวที่อุ่นลอยเข้าจมูกชัดเจน “อ่อ… ตัวนี้ก็ดีครับ” เสียงเขาทุ้มลงเล็กน้อย “แต่ราคาสูงกว่า” ผมหันไปมองเขาพอดีตอนที่เขายังไม่ทันเงยหน้าเต็มที่ ระยะของใบหน้าใกล้กว่าที่ควร ตาเราสบกันอีกครั้ง กรณ์ยิ้มมุมปากช้า ๆ แล้วค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แต่ไม่ได้ถอยหลัง “คุณบาสมองอะไรครับ” “มองตัวอย่าง” ผมตอบ “ตาคุณไม่ได้จ้องที่สมุดนะ” ผมพูดอะไรไม่ออกทันที กรณ์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แล้วยังคงนั่งใกล้แบบนั้น มือที่วางอยู่บนพนักโซฟายังไม่ได้ย้าย นิ้วเกือบแตะไหล่ผม “ร้อนไหมครับ” เขาถามเสียงสบาย ๆ “แอร์ผมเปิดอ่อนไปหน่อย” “นิดหน่อยครับ” “งั้น…” กรณ์ยกมืออีกข้างขึ้นคลายกระดุมเม็ดที่สามออกช้า ๆ โดยที่สายตายังมองผม “จะได้หายใจสะดวกขึ้น” เสื้อเชิ้ตแเปิดกว้างขึ้น เผยให้เห็นอกและส่วนบนของหน้าท้องชัดเจนขึ้นอีก เส้นกล้ามเนื้อบาง ๆ ที่ไม่ได้ปั้นจากฟิตเนสแต่เกิดจากการทำงานจริง ๆ ดูชัดใต้ผิวสีน้ำผึ้ง ผมกลืนน้ำลาย เขาเห็น แต่ไม่ได้ทำเป็นไม่รู้ “ดูต่อไหมครับ” กรณ์ยื่นสมุดมาใกล้ผมขึ้นอีกนิด แต่ตัวเขาก็เอียงตามมาด้วย ครั้งนี้ต้นขาเราวางชิดกันเต็ม ๆ ความร้อนจากตัวเขาถ่ายเทผ่านกางเกงสแล็กเข้ามาที่ขาผมอย่างชัดเจน ผมแสร้งพลิกหน้าสมุดต่อ แต่สายตาต่ำลงไปเห็นเป้ากางเกงของเขาที่ตึงขึ้นเล็กน้อยโดยไม่สามารถซ่อนได้ กรณ์ไม่ได้ปิด เขานั่งหลังพิงโซฟา เปิดอก ต้นขาชิดผม และมองผมด้วยสายตาที่รู้ดีว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น “คุณบาส” เขาเรียกเบา ๆ “ครับ” “สนใจแต่งานอย่างเดียวจริง ๆ เหรอครับ” คำถามนั้นทำให้ผมเงยหน้าขึ้น ตาเราสบกันตรง ๆ คราวนี้ไม่มีใครยิ้ม มีแต่ความเงียบที่หนาขึ้นในห้องโปร่ง และเสียงหายใจที่เริ่มไม่เท่ากัน ผมไม่ได้ตอบทันที แต่ขยับตัวเล็กน้อยบนโซฟา แสร้งปรับท่านั่งให้สบายขึ้น มือที่วางอยู่บนต้นขาตัวเองเลื่อนออกไปด้านข้างโดยไม่ตั้งใจนัก ปลายนิ้วผมแตะโดนต้นขาเขาเบา ๆ ผ่านชั้นกางเกงสแล็ก เขาชะงักไปเสี้ยววินาที ผมแกล้งทำเป็นไม่รู้ตัว ปล่อยให้นิ้ววางอยู่อย่างนั้นต่ออีกสองสามวินาที ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนกลับมา แต่ระยะที่ใกล้ขนาดนี้ ผมเห็นปฏิกิริยาของเขาชัดเจน เป้ากางเกงสแล็กสีเข้มเริ่มตึงขึ้นเล็กน้อย เนื้อผ้าขยับตามทรงที่กำลังเปลี่ยนแปลงใต้ผ้า กรณ์ไม่ได้ปิดบัง เขานั่งนิ่ง หายใจช้าลง และมองผมด้วยสายตาที่เข้มขึ้น ผมแสร้งพลิกหน้าสมุดต่ออีกครั้ง นิ้วชี้ไปที่ตัวอย่างวัสดุชิ้นหนึ่ง “ตัวนี้ล่ะครับ น่าจะเข้ากับเคาน์เตอร์” ตอนเอียงตัวชี้ ไหล่ผมชนเขาเต็ม ๆ อีกครั้ง และครั้งนี้ต้นขาเราวางชิดกันแน่นกว่าเดิม ความร้อนจากตัวเขาชัดเจน และตรงเป้าที่เริ่มมีปฏิกิริยานั้นก็ยังไม่ยุบลง กลับดูตึงขึ้นอีกนิดเมื่อผมยังไม่ยอมขยับออก กรณ์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เสียงทุ้มและแหบเล็กน้อย “คุณบาส” เขาพูดช้า ๆ “ครับ” “มือคุณเมื่อกี้…” “เหรอครับ” ผมหันไปมองเขา ทำหน้าเรียบ ๆ “ผมไม่ได้ตั้งใจ” เขายิ้มมุมปาก แต่สายตาบอกอีกอย่าง “งั้นเหรอ” “ครับ” เงียบอีกครั้ง ครั้งนี้ความเงียบหนักกว่าเดิม เป้ากางเกงของเขายังคงตึงอยู่ในระยะที่ผมมองลงไปได้โดยไม่ต้องก้มมาก และเขาก็ยังไม่พยายามบัง เสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมสามเม็ดเปิดกว้าง เผยผิวสีน้ำผึ้งและเส้นอกทุกครั้งที่อกเขาขึ้นลงช้า ๆ ผมรู้ดีว่ากำลังเล่นกับไฟ แต่ก็ยังไม่ยอมหยุด ผมขยับตัวอีกครั้งคราวนี้ตั้งใจกว่าเดิม ต้นขาด้านนอกของผมถูไปตามต้นขาด้านในของกรณ์ผ่านชั้นกางเกงสแล็กอย่างช้า ๆ จากหัวเข่าขึ้นไปใกล้กว่าเดิมสองสามนิ้ว ความร้อนจากกล้ามเนื้อเขาถ่ายเทผ่านผ้าเข้ามาที่ผิวผมชัดเจน เนื้อผ้าของกางเกงเขาบางพอที่จะรู้สึกถึงความแน่นและความแข็งของต้นขาคนทำงาน กรณ์หายใจออกยาวกว่าปกติเล็กน้อย อกที่เปิดโล่งขยับขึ้นลงช้าลง ผิวสีน้ำผึ้งตรงไหปลาร้าเริ่มมีเหงื่อซึมบาง ๆ เป็นประกายใต้แสงที่ลอดจากกระจก ผมไม่ได้เงยหน้าขึ้น แต่ปลายนิ้วด้านขวาที่วางอยู่บนโซฟาเลื่อนเข้าไปใกล้ต้นขาเขาอีกนิด จนเกือบชิดกับขอบด้านนอกของเขา นิ้วชี้และนิ้วกลางแตะโดนเนื้อผ้าบาง ๆ ที่คลุมต้นขา อุ่น และแน่น กรณ์ไม่ได้ปัดมือผมออก ตรงกันข้าม เขาแอบถ่างขาออกอีกนิดเดียว ทำให้ระยะห่างระหว่างต้นขาเราน้อยลงจนเนื้อผ้าเกือบจะเสียดสีกันเต็มผืน ผมรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงใต้กางเกงเขาชัดขึ้น ทรงที่เคยแค่ตึงตอนนี้เริ่มยกตัวขึ้นตามแนวยาวของเป้า กางเกงสแล็กถูกดันจนเกิดรอยตึงเป็นแนวชัดเจนจากโคนขาขึ้นไป เนื้อผ้าขยับเล็กน้อยทุกครั้งที่เขาเกร็งกล้ามเนื้อต้นขา กลิ่นตัวเขาเข้มขึ้นในระยะนี้ ไม่ใช่แค่ผ้านุ่มหรือน้ำหอมอีกต่อไป แต่เป็นกลิ่นผิวที่อุ่นและเริ่มมีเหงื่อปนเล็กน้อยจากความใกล้ชิด ผมกลืนน้ำลายเบา ๆ เสียงนั้นดังในความเงียบของห้องจนตัวเองได้ยิน กรณ์หันมามองผมอีกครั้ง คราวนี้สายตาเขาต่ำลงมาที่ปากผมก่อนจะเลื่อนกลับขึ้นไปที่ตา “คุณบาส” เสียงเขาแหบลงกว่าเดิมเล็กน้อย “ครับ” “ถ้ายังนั่งใกล้แบบนี้ต่อ…” เขาเว้นจังหวะสั้น ๆ “ผมอาจจะคิดมาก” ผมยังไม่ถอย ต้นขายังชิด นิ้วยังเกือบแตะเขา และตรงเป้าที่กำลังมีปฏิกิริยาอยู่ก็ยังคงถูกดันขึ้นช้า ๆ ใต้ผ้า โดยที่เจ้าของมันไม่ได้ทำอะไรเพื่อซ่อน ผมเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ตาเราสบกันอีกครั้งในระยะที่ใกล้จนแทบจะนับขนตาได้ กรณ์ไม่ได้ขยับเข้ามาแต่ก็ไม่ได้ถอยเขามองผมนิ่ง ๆ ลมหายใจอุ่น ๆ แตะแก้มผมเป็นระยะสั้น ๆ ผมเอียงหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน กรณ์ยังคงนิ่ง แต่สายตาเขาต่ำลงมาที่ปากผมชัดเจน ผมหยุดตรงนั้น ไม่ได้จูบทันทีแค่ค้างระยะไว้ หายใจรดกันเบา ๆ สองสามครั้ง ความร้อนจากใบหน้าเขาชัดเจน กลิ่นผิวและเหงื่ออ่อน ๆ เข้มขึ้นในระยะนี้ กรณ์กลืนน้ำลาย ลูกกระเดือกขยับชัดใต้คาง “คุณบาส…” เสียงเขาแหบลงอีก ผมยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก แล้วค่อย ๆ เอนหน้าเข้าไปอีกนิดเดียว จนริมฝีปากเกือบแตะกัน แต่ยังไม่ถึง ยังคงค้างไว้ให้ทั้งคู่รู้สึกถึงลมหายใจของกันและกันชัด ๆ กรณ์เป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวก่อน เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ปิดระยะที่เหลือริมฝีปากเราสัมผัสกันเบา ๆ ในตอนแรก แค่แตะ แล้วกดลง จูบแรกนั้นช้าและนุ่ม แต่ไม่นานก็ลึกขึ้น กรณ์เอียงหน้าเล็กน้อย ดูดริมฝีปากล่างผมเบา ๆ ก่อนจะงัดลิ้นเข้ามาช้า ๆ มือที่เคยวางอยู่บนพนักโซฟาเลื่อนลงมาจับต้นคอผม นิ้วสอดเข้าไปในเส้นผมด้านหลัง กดเบา ๆ ให้ผมเอียงตาม ผมตอบจูบกลับ มือที่เกือบแตะต้นขาเขายกขึ้นไปวางบนอกที่เปิดโล่ง ผ่านช่องกระดุมที่ถูกปลด นิ้วสัมผัสผิวอุ่นและแน่นใต้ผ้าเชิ้ต กรณ์ครางเบา ๆ ในลำคอเมื่อถูกแตะ เสียงนั้นทำให้ผมกล้าขึ้น จูบเริ่มร้อนแรงขึ้นทีละนิด ลิ้นวนกันช้า ๆ แล้วลึกขึ้น ลมหายใจทั้งคู่เริ่มหอบเบา ๆ ผ่านจมูก สมุดตัวอย่างวัสดุเลื่อนหล่นลงพื้นโดยไม่มีใครสนใจ ผมขยับเข้าไปใกล้จนเกือบจะคร่อมต้นขาเขา มืออีกข้างเลื่อนขึ้นไปจับชายเสื้อเชิ้ตที่เปิดอยู่ นิ้วสอดเข้าไปใต้ผ้า ลูบไล้ผิวตรงสีข้าง กรณ์จับเอวผมไว้แน่นขึ้น แล้วดึงผมเข้ามาใกล้จนอกชนกัน จูบยังไม่ขาด แต่เริ่มมีฟันและริมฝีปากดูดกันแรงขึ้นเล็กน้อย มือผมที่สอดอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตของกรณ์เลื่อนขึ้นไปตามซี่โครง นิ้วลากช้า ๆ จนถึงอก แล้วหยุดที่หัวนมที่เริ่มแข็งตัว ผมวนนิ้วโป้งเบา ๆ รอบ ๆ กรณ์ครางในลำคอชัดขึ้น มือที่กุมเอวผมกดแน่นขึ้น ผมถอนปากออกเพียงนิดเดียว พอจะพูดได้ “ถอด” กรณ์หัวเราะหอบ ๆ แต่ก็ยกแขนให้ ผมดึงเสื้อเชิ้ตของเขาออกทั้งตัว โยนทิ้งลงพื้น เผยอกและหน้าท้องสีน้ำผึ้งที่แน่นแบบคนทำงานจริง เส้นกล้ามเนื้อบาง ๆ ชัดเจนเมื่อเขาหายใจแรง ผมก้มลงจูบคอ ลงไปที่ไหปลาร้า แล้วเลียหัวนมข้างหนึ่งช้า ๆ กรณ์เงยคอ มือกดท้ายทอยผมไว้ “คุณบาส… รีบจัง” “ไม่อยากให้รีบเหรอ” ผมถามพลางเลื่อนมือลงไปคลายเข็มขัดกางเกงสแล็กของเขา เขาไม่ตอบ แค่ยกสะโพกเล็กน้อยให้ผมดึงกางเกงและกางเกงในออกพร้อมกัน ควยของกรณ์ดีดตัวขึ้นมาทันทีที่ถูกปล่อย ขนาดใหญ่พอสมควร สีเข้มกว่าผิวตัวเล็กน้อย เส้นเลือดปูดชัด หัวแดงและเปียกน้ำเงี่ยนแล้ว ผมก้มลงอมโดยไม่ลังเล กลิ่นตัวคนทำงานจริง ๆ ผสมกับสบู่และเหงื่ออ่อน ๆ เข้าจมูกแรง รสเค็มเล็กน้อยของน้ำเงี่ยนที่เริ่มซึมออกมาแตะปลายลิ้นทันทีที่ผมเลียหัวควย ผมไม่รีบอมลึกตั้งแต่แรกใช้ปลายลิ้นวนช้า ๆ รอบร่องหัว เลียตามแนวเส้นเลือดที่ปูดชัด แล้วดูดเบา ๆ เฉพาะส่วนหัว เหมือนจะชิม กรณ์หายใจสะดุด มือวางลงบนหัวผมแต่ยังไม่กด ผมอมลึกขึ้นทีละนิด ปล่อยให้น้ำลายไหลชุ่มลำ แล้วค่อย ๆ ใช้คอรับจนเกือบสุด หยุดค้างไว้สองสามวินาทีให้หัวควยดันแตะโคนคอ ก่อนจะถอนออกช้า ๆ จนเหลือแค่หัว แล้วทำซ้ำ คราวนี้เร็วขึ้นเล็กน้อย ใช้มือรูดโคนเป็นจังหวะตรงข้ามกับการเคลื่อนไหวของปาก นิ้วโป้งวนบริเวณใต้หัวทุกครั้งที่ถอนออก กรณ์ครางเสียงต่ำในลำคอ ต้นขาเกร็ง “บาส… ช้าหน่อย” ผมไม่ฟัง อมลึกอีกครั้ง แล้วคราวนี้ใช้เทคนิคดูดแรงเป็นช่วงสั้น ๆ สลับกับเลียรอบหัวเร็ว ๆ เหมือนจะกระตุ้นจุดที่อ่อนไหวที่สุด น้ำเงี่ยนเขาไหลเพิ่ม รสเค็มเข้มขึ้นบนลิ้น ผมถอนปากออก หายใจหอบ แล้วก้มลงเลียจากโคนขึ้นไปจนถึงหัวแบบช้า ๆ ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ก่อนจะอมลูกอัณฑะข้างหนึ่งเข้าปากเบา ๆ ดูดและกลิ้งด้วยลิ้น กรณ์สะดุ้ง มือกำเส้นผมผมแน่นขึ้น “พอ… เดี๋ยวผม—” ผมยังไม่หยุด กลับอมควยเขาเข้าไปใหม่จนสุด คราวนี้ใช้มือบีบโคนแน่นเพื่อกันไม่ให้เขาเสร็จ แล้วดูดแรงเป็นจังหวะสั้น ๆ ติดต่อกัน กรณ์เสียวจนตัวเขาเริ่มสั่น ผมถอนปากออกอีกครั้ง น้ำลายเส้นยาวติดอยู่ระหว่างริมฝีปากกับหัวควย กรณ์หายใจหอบ หน้าแดงเล็กน้อย ตาดูมัว เขาไม่พูดอะไร แค่ดึงผมขึ้นมา จูบแรง แล้วผลักให้นอนหงายบนโซฟาแทน “คราวนี้ผมบ้าง” เขาก้มลงทันที ปากร้อนและเปียกครอบหัวควยผมโดยไม่เกริ่น อมลึกจนเกือบสุดในครั้งเดียว ผมเงยคอมองเพดาน เสียงครางหลุดออกมาทันที กรณ์ไม่ใช่คนอมแบบอ่อนโยน เขาอมลึก แล้วถอนออกช้า ๆ พร้อมดูดแรงตลอดทาง ลิ้นกดแน่นใต้ลำทุกครั้งที่ถอน มือข้างหนึ่งจับโคน อีกข้างนวดลูกอัณฑะเบา ๆ แล้วเปลี่ยนจังหวะ อมตื้น ๆ เร็ว ๆ เฉพาะส่วนหัว สลับกับเลียรอบร่องอย่างรวดเร็ว ก่อนจะอมลึกอีกครั้งจนหัวควยกระแทกโคนคอ ผมทนไม่ไหว มือไปกำไหล่เขา “กรณ์… เดี๋ยว—” เขาไม่ชะลอ กลับใช้มือรูดโคนเร็วขึ้น พร้อมกับดูดหัวแรงเป็นจังหวะสั้น ๆ ติดต่อกัน เสียวจนขาผมเกร็ง หลังโก่งเล็กน้อยบนโซฟา น้ำเงี่ยนไหลออกมาถูกเขาดูดกลืนทั้งหมด กรณ์ถอนปากออกช้า ๆ เลียส่วนหัวแท่งเอ็นผมเป็นครั้งสุดท้าย แล้วเงยหน้าขึ้นมองผม ริมฝีปากเขาเปียกและแดง แต่เขายังไม่หยุด มือข้างหนึ่งยังจับโคนควยผมไว้แน่น นิ้วโป้งวนช้า ๆ ตรงจุดใต้หัวที่อ่อนไหวที่สุด ขณะที่อีกมือเบา ๆ นวดลูกอัณฑะที่เริ่มตึง “อย่าเเพิ่งแตก” กรณ์พูดเสียงแหบ แล้วก้มลงอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่อมลึกทันที ใช้แค่ปลายลิ้นเลียช้า ๆ จากโคนขึ้นไปจนถึงหัว วนรอบร่องซ้ำแล้วซ้ำอีก เบาจนแทบจะบ้า แล้วจู่ ๆ ก็ดูดเฉพาะหัวแรง ๆ สองสามครั้งติด ผมสะดุ้ง มือกำโซฟาไว้แน่น “กรณ์—” เขาไม่ตอบ แค่ยิ้มที่มุมปาก แล้วอมลึกลงไปจนเกือบสุดอีกครั้ง หยุดค้างไว้ ปล่อยให้หัวควยดันโคนคอ ลิ้นกดแน่นด้านล่าง ก่อนจะถอนออกช้า ๆ พร้อมดูดแรงตลอดทาง น้ำลายเส้นยาวติดตามมา ผมหอบ ขาเริ่มสั่น กรณ์ใช้มือรูดเร็วขึ้น ขณะที่ปากกลับมาอมเฉพาะหัว ดูดเป็นจังหวะสั้น ๆ เร็ว ๆ สลับกับการเลียรอบ ๆ แบบไม่มีจังหวะให้คาดเดา เสียวจนท้องน้อยเกร็ง ผมเกือบเสร็จ แต่เขารู้ทัน มือที่รูดอยู่กดโคนควยผมแน่นทันที หยุดการไหลของความเสียวไว้ตรงนั้น “อย่าเพิ่ง” เสียงเขาทุ้ม ผมครางด้วยความอัดอั้น หลังโก่งขึ้นจากโซฟา มือไปดึงเส้นผมของเขาโดยไม่ตั้งใจ กรณ์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แล้วก้มลงเลียลูกอัณฑะทีละข้าง ดูดเบา ๆ กลิ้งด้วยลิ้น ขณะที่มือยังรูดควยช้า ๆ แบบทรมาน ทุกสัมผัสถูกคำนวณมาให้เสียวแต่ไม่ถึงจุดสุดท้าย ผมเริ่มพูดไม่เป็นประโยค “พอ… เดี๋ยว… ไม่ไหว” กรณ์เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ริมฝีปากยังเปียก น้ำเงี่ยนผมติดอยู่ที่มุมปาก “ไม่ไหวแล้วเหรอ” เขาถาม แล้วยังใช้หัวแม่มือวนช้า ๆ ตรงร่องหัวต่อ ผมสั่น ตาเขามองผมนิ่ง ๆ เหมือนกำลังเพลินกับการเห็นผมถูกทรมานด้วยความเสียว แล้วเขาจึงก้มลงอมอีกครั้ง คราวนี้ลึกและเร็ว ดูดแรง มือรูดพร้อมกัน จังหวะที่ทำให้ผมต้องกดสะโพกขึ้นตามโดยอัตโนมัติเสียวจนขอบตาชื้น ผมใกล้จนแทบจะควบคุมไม่ได้ แต่ก่อนที่ผมจะถึงจุดนั้น กรณ์ถอนปากออกอีกครั้ง กดโคนแน่นแล้วเลียหัวควยเบา ๆ เป็นครั้งสุดท้าย
4 Z) @# d+ y9 L4 ?/ u1 D“ตอนนี้…” เขาพูดเสียงแหบ “คุณอยากขึ้นเอง หรือจะให้ผมจัดให้” ผมหอบจนอกสั่น ยังตอบไม่ได้ทันที เพราะขาทั้งสองข้างยังอ่อนและสั่นเทาจากที่ถูกเขาอมจนเกือบขาดใจ ดึงเขาขึ้นมา จูบแรง แล้วพลิกตัวดันกรณ์ให้นอนหงายอีกครั้ง แล้วปีนคร่อมขึ้นไป มือจับควยเขาจัดตำแหน่ง ค่อย ๆ ย่อตัวลงนั่ง หัวควยดันเข้าไปช้า ๆ ผมหายใจออกยาว เพราะถึงจะเปียกและเสียวมาแล้ว แต่ขนาดเขาก็ยังทำให้รู้สึกตึงและแน่น กรณ์จับเอวผมไว้ทั้งสองมือ ตาจ้องใบหน้าผมตลอดเวลาที่ผมค่อย ๆ กดลงจนสุด โชคดีที่กรณ์ไม่ใหญ่ไปกว่าธีร์ไม่งั้นผมคงรับไม่ไหวอีกแน่ “อ่า—ลึกๆ…” ผมคราง เขาพยักหน้า นิ้วกดลงบนเอวผมแน่นขึ้นเล็กน้อย เหมือนกำลังบังคับตัวเองไม่ให้กระแทกขึ้นมาทันที ผมเริ่มขย่ม ช้าก่อน ให้ตัวเองคุ้นกับความแน่นของควยเราอีกครั้ง ทุกครั้งที่กดลงสุด หัวควยเขากระแทกจุดตายผมข้างในจนขาอ่อน ผมต้องยันอกกรณ์ไว้เพื่อทรงตัว กรณ์หายใจหนักขึ้นเรื่อย ๆ ตาไม่ละจากใบหน้าผม “ค่อยขยับ…” เขาพูดเสียงแหบ “ไม่ต้องเกรงใจ” ผมเร่งจังหวะขึ้น ขึ้นลงแรงขึ้นทีละนิด เสียงหนังชนกันดังชัดในห้องเงียบ เหงื่อเริ่มซึมที่หลังและหน้าอก เสียวดี ดีจนผมเกือบลืมไปว่าตัวเองตั้งใจจะสลับบทบาทเพราะจะพักรูวันนี้ ผมขย่มต่ออีกพักใหญ่ มือเลื่อนลงไปกดท้องน้อยตัวเองทุกครั้งที่รับลงสุด เหมือนจะกดให้เขากระแทกลึกกว่าเดิม กรณ์เริ่มยกสะโพกขึ้นรับ ช่วยผมหาจังหวะ ตับ… ตับ… ตับ… จังหวะเริ่มเร็วและแรงขึ้น ลำของกรณ์ไม่ใช่แบบที่หนาจนรับแทบไม่ได้ แต่ยาวและตรง มีความแข็งแบบคนที่ตื่นเต็มที่แล้วไม่ยอมอ่อนลงง่าย ๆ ขนาดเขาอยู่ที่ประมาณแปดนิ้วกว่า ๆ ไม่ใหญ่เท่าธีร์ แต่ก็พอกับผม แต่รูปทรงชัดเจน แท่งลำของกรณ์เป็นทรงกระบอกค่อนข้างสม่ำเสมอ โคนไม่ปูดเกินหัว ผิวสีเข้มกว่าตัวเล็กน้อย เส้นเลือดปูดชัดตามความยาว หัวไม่ใหญ่จนเกินไป แต่โค้งขึ้นเล็กน้อยตอนสุด ทำให้ทุกครั้งที่ดันเข้าไปเต็มลำ ปลายจะกดขึ้นไปชนจุดข้างในโดยไม่ต้องหาองศาให้วุ่น ผมรู้สึกถึงมันชัด แน่น เต็ม และตรง ไม่ใช่ความอึดอัดแบบถูกขยายเกิน แต่เป็นความรู้สึกที่ถูกเติมจนสุดแล้วยังถูกดันต่ออีกนิดทุกดอก เหงื่อเริ่มไหลตามร่องอก หยดลงบนท้องกรณ์ ห้องทำงานที่โปร่งและเงียบมีเพียงเสียงหนังชนกัน เสียงโซฟาขยับ และลมหายใจที่เริ่มไม่เท่ากัน ผมขย่มต่ออีกพักใหญ่ มือกดท้องน้อยตัวเองทุกครั้งที่รับลงสุด เหมือนจะกดให้เขาลึกกว่าเดิม กรณ์จับเอวผมแน่นขึ้น ตาไม่ละจากใบหน้า “เสียวดี…” เขาพูดเสียงแหบ “รูคุณรัดผมตลอด” ผมไม่ตอบ แค่เร่งจังหวะขึ้นอีก ขึ้นลงแรงขึ้น เสียงตับดังถี่กว่าเดิม ควยของผมเด้งตามจังหวะ ฟาดท้องเขาเป็นระยะ น้ำเงี่ยนหยดลงเป็นสายบาง ๆ เสียวจนหัวมึน แต่ในหัวยังมีเสียงเดิมวนอยู่ รับมาหลายวันแล้ว… ถ้ารับต่ออีกคนในสภาพนี้คงไม่ไหว ผมชะลอลง แล้วค่อย ๆ ยกตัวขึ้น ถอนควยเขาออกช้า ๆ ความโหวงกลับมาทันที รูที่เพิ่งถูกยืดยังกระตุกหาอากาศ น้ำเงี่ยนของทั้งคู่ไหลตามออกมาเล็กน้อย กรณ์มองผมด้วยสายตาถาม ผมยิ้มมุมปาก แล้วยังหอบอยู่ “สลับ” เขาหัวเราะต่ำในลำคอ “นึกว่าคุณจะขย่มจนเสร็จ” “พักรูบ้าง” ผมพูดตรง ๆ “คุณโดนผมเอาบ้าง ผมไม่ยอมเสียเปรียบหรอก” กรณ์ไม่ได้เถียง เขายอมนอนหงายต่อ แล้วยกขาขึ้นเล็กน้อยให้ผมจัดท่า ผมก้มลงจูบเขาแรง มือรูดควยตัวเองสองสามทีให้แข็งเต็มที่ แล้วใช้หัวถูกับรูของเขาช้า ๆ กรณ์หายใจสะดุดนิ้วผมสอดเข้าไปหนึ่งนิ้ว แล้วสองนิ้ว ขยายช้า ๆ เขาเปียกและร้อนข้างใน ไม่ได้ฝืดอย่างที่คิด “ทำบ่อยเหรอ” ผมถามเสียงแหบ กรณ์ยิ้มแต่ไม่ตอบ แค่ถ่างขาให้กว้างขึ้นอีกนิด ผมจัดลำเข้าที่ แล้วค่อย ๆ ดันเข้าไป หัวแท่งเอ็นผมจมลงช้า ๆ รูของเขารัดแน่นแต่ยอมรับ อุ่นและชุ่ม ไม่ได้ฝืดอย่างที่คิด ผมต้องหยุดพักตรงกลางลำ เพราะความตึงทำให้เสียวจนขาชา ของผมกับของกรณ์พอ ๆ กัน แปดนิ้วกว่า ๆ แต่ทรงต่างกัน ของผมค่อนข้างตรง โคนหนาขึ้นเล็กน้อย หัวใหญ่พอดีกับลำ มีสันชัด ผิวตึงเมื่อแข็งเต็มที่ เวลาดันเข้าไปช้า ๆ แบบนี้ สันหัวจะครูดจุดข้างในทีละนิดโดยไม่ต้องงัดมุมมาก กรณ์หายใจสะดุด มือกำผ้าโซฟา “ช้า…ช้าๆ” เขาคราง แต่สะโพกกลับดันขึ้นมารับเอง ผมไม่รีบ กดลงทีละนิ้ว หยุดให้เขารู้สึกถึงความหนาของโคนที่กำลังจะเข้าไปสุด แล้วค่อย ๆ ดันต่อจนหน้าท้องชิดกัน แท่งเอ็นผมอยู่ในร่างกรณ์เต็มลำ เราทั้งคู่หายใจออกพร้อมกัน ผมไม่ซอยทันที ค้างไว้ข้างใน หมุนสะโพกช้า ๆ เป็นวงเล็ก ๆ ให้หัวควยครูดจุดเดิมซ้ำ ๆ โดยยังไม่ถอนออกแม้แต่นิด กรณ์สะดุ้ง ขาเกร็ง “นี่มัน…” ผมยิ้มหอบ ๆ แล้วก้มลงจูบเขา ดูดริมฝีปากล่างเบา ๆ ขณะที่สะโพกยังวนช้า ๆ อยู่ข้างใน “เสียวตรงนี้ใช่ไหม” เขาไม่ตอบเป็นคำ แค่พยักหน้าอ่อน ๆ ผมเริ่มขยับ ถอนออกเกือบสุดจนเหลือแค่หัว แล้วดันกลับเข้าไปช้า ๆ ให้สันหัวครูดตลอดทาง ทำซ้ำแบบนั้นหลายดอก ลึก นิ่ง และตั้งใจ ตับ… ตับ… ตับ… เสียงดังช้าแต่หนัก โซฟาขยับตามทุกครั้ง กรณ์เงยคอมองเพดาน อกสีน้ำผึ้งขึ้นลงแรง หัวนมแข็ง ควยของเขายังตั้งตรงฟาดท้องตัวเองทุกครั้งที่ผมกระแทกเข้าไป ผมโน้มตัวลง เลียหัวนมข้างหนึ่ง แล้วใช้ฟันขยี้เบา ๆ พร้อมกับซอยต่อโดยไม่เปลี่ยนจังหวะ เขาครางเสียงสั่น มือมาดึงหลังผม ผมยังไม่เร่ง จับข้อพับเข่าเขาพับชิดอก จัดมุมใหม่ให้หัวควยกดขึ้นสูงกว่าเดิม แล้วค่อย ๆ กระแทกซ้ำจุดนั้น ทุกดอกตรง ทุกดอกลึก โคนที่หนากว่าเล็กน้อยทำให้ตอนเข้าสุดเขารู้สึกถูกขยายเพิ่มอีกนิดโดยไม่ทันตั้งตัว กรณ์บีบรัดลำควยผมเป็นระลอก “ตรงนั้นอีก…” เขาหอบ ผมรู้แล้ว เลยไม่ยอมขยับมุม ซอยซ้ำจุดเดิมช้า ๆ ก่อน แล้วค่อยเพิ่มแรงทีละนิด ตับ ตับ ตับ ตับ ไม่เร็วแบบเสียการควบคุม แต่หนักพอให้ตัวเขาเลื่อนขึ้นไปบนโซฟา ผมดึงเขากลับมาทุกดอก มือกดท้องน้อยเขาไว้ เหมือนจะกดให้รับลึกกว่าเดิม เหงื่อเริ่มไหลตามร่องอกทั้งคู่ หยดลงบนผิว ห้องทำงานที่โปร่งมีเพียงเสียงหนังชนกัน เสียงหายใจ และกลิ่นตัวที่เข้มขึ้น ผมถอนออกช้า ๆ น้ำเงี่ยนเส้นยาวติดตามมาจากรูเขา กรณ์มองผมด้วยสายตาที่มัว ยังไม่ทันได้พูดอะไร ผมก็พลิกเขาคว่ำ ยกสะโพกสูง หัวก้มลงกับเบาะ มือรูดไปตามหลังเขา จากท้ายทอยลงไปถึงร่องก้น แล้วใช้นิ้วโป้งแยกรูที่ยังอ้าอยู่เบา ๆ ก่อนจะก้มลงเลีย ลิ้นร้อนลากช้า ๆ รอบ ๆ แล้วดุนเข้าไปข้างใน กรณ์สะดุ้งแรง เสียงครางอ่อยดังออกมาทันที ผมเลียจนเขาเริ่มดันสะโพกกลับมาหาปาก แล้วจึงลุกขึ้นจัดลำเข้าที่อีกครั้ง ดันเข้าไปทีเดียวจนสุดจากด้านหลัง กรณ์ครางเสียงสั่น หลังโก่ง ท่านี้ทำให้ของผมตรงเข้าไปลึกกว่าเดิมชัดเจน โคนหนาเสียดสีตรงปากรูทุกดอก ส่วนหัวไปชนจุดเดิมได้ง่ายโดยไม่ต้องหา ผมจับเอวเขาทั้งสองมือ ดึงเข้าหาช้า ๆ ก่อน ให้เขารู้สึกถึงทุกส่วนของลำควยผมที่กำลังถูกเติมเต็มรูเขา แล้วค่อยเร่ง ตับ… ตับ… ตับ… เสียงดังชัดขึ้น เหงื่อกระเด็นเล็กน้อยทุกครั้งที่สะโพกกระแทกกัน ผิวสีน้ำผึ้งของเขาเปียกใต้แสงจากกระจก กล้ามเนื้อหลังและเอวขยับตามจังหวะชัดเจนแบบคนทำงานจริง ผมก้มลงกัดบ่าเขาเบา ๆ มือเลื่อนไปรูดควยกรณ์จากด้านล่างพร้อมกับซอย เขาเกร็งทันที “จะเสร็จ—” ผมชะลอลงทันที กดโคนเขาไว้ “ยัง” กรณ์หัวเราะหอบ ๆ เสียงแหบ “เอาคืนผมหรอ…” ผมไม่ตอบ แค่ถอนออกอีกครั้ง แล้วดึงเขาลุกขึ้นยืน พาไปที่กระจกบานใหญ่ “ยันไว้” กรณ์วางมือลงบนกระจกเย็น หันหน้าออกไปทางซอยด้านล่าง ผมยืนด้านหลัง จูบหลังคอเขา มือลูบจากอกลงไปถึงท้อง แล้วจัดลำเข้าที่ ดันเข้าไปช้า ๆ จนสุดในท่านี้ ภาพในกระจกชัดเจน ใบหน้ากรณ์ที่เริ่มแดง อกที่สั่น และตัวผมที่ชิดอยู่ด้านหลัง ผมไม่ซอยแรงทันที ค้างไว้ข้างในอีกครั้ง มือข้างหนึ่งวนหัวนมเขา อีกข้างรูดควยเขาช้า ๆ ขณะที่สะโพกขยับสั้น ๆ แค่สองสามเซนติเมตร ให้หัวควยครูดจุดข้างในซ้ำโดยไม่ถอน กรณ์ทนไม่ไหวก่อน ดันสะโพกกลับมารับเอง ผมจึงเริ่มกระแทก แรงขึ้นทีละนิด ตับ ตับ ตับ ตับ ทุกดอกทำให้ตัวเขาโยกไปกับกระจก มือที่ยันลื่นเพราะเหงื่อ ผมจับคางเขาให้เงยขึ้น มองภาพตัวเองในกระจก “เห็นไหม” ผมกระซิบข้างหู “ตัวเองกำลังถูกเย็ดอยู่ถ้าใครผ่านมา…” กรณ์ไม่ตอบเป็นคำ แค่คราง แล้วหลับตา ผมซอยต่ออีกพัก แล้วชะลอลงอีกครั้งก่อนที่เขาจะถึง ถอนออก หันเขากลับมา จูบแรง ดูดลิ้น แล้วผลักให้นั่งบนขอบโต๊ะทำงานใกล้กระจก ผมคงเริ่มติดนิสัยชอบความตื่นเต้นมาจาก ใครบางคนก่อนหน้านี้แล้วล่ะ คราวนี้ผมยกขาข้างหนึ่งของเขาพาดบ่า จัดมุมให้ของผมเข้าไปในแนวที่กดขึ้นสูง แล้วแทงเข้าไปใหม่ช้า ๆ ลึกจนกรณ์ต้องยันโต๊ะไว้ สันหัวครูดจุดเดิมตั้งแต่ดอกแรก เขาสั่นเทา ผมซอยเนิบ ๆ ทีละดอก มือรูดควยเขาไปพร้อมกันแต่ไม่ยอมให้เร็วเกิน ทุกจังหวะตั้งใจ ทุกการถอนออกทำให้เขารู้สึกถึงความว่าง ทุกการดันเข้าไปทำให้ถูกเติมจนสุดอีกครั้ง “บาส…” เสียงเขาแหบ วงรอบรูตอดรัดลำควยผมเป็นระยะ ผมก้มลงจูบเข่าที่พาดอยู่บนบ่า แล้วยังซอยต่อโดยไม่เร่งสุด เหงื่อไหล กลิ่นตัวเข้ม ผิวชนกันแล้วมีเสียงชุ่ม ๆ ทุกครั้ง เราใกล้เสร็จกันแล้วทั้งคู่ แต่ผมยังกลั้นไว้ ถอนออกช้า ๆ อีกครั้ง น้ำเงี่ยนเส้นยาวติดตามมา กรณ์มองผมด้วยสายตาที่ร้อนและอิดโรย “ยังไม่เสร็จอีก?” เขาถามเสียงแหบ ผมยิ้มหอบ ๆ “ยัง” แล้วดึงเขากลับไปที่โซฟา ให้นอนหงายอีกครั้ง ผมขึ้นคร่อมกลับไปนั่งบนควยเขาแทนชั่วคราว รับลำควยที่อ่อนลงเล็กน้อย นั่งลงไปสุดลำแล้วขย่มช้า ๆ ไม่กี่ที ตอนนี้มันกลับมาค่อยแข้งตัวเต็มที่พอให้รูตัวเขาเองได้พักในจังหวะที่ยังเสียว ก่อนจะถอนควยเขาออก แล้วกลับไปแทงเขาต่อ สลับกันแบบนั้นโดยที่ผมยังเป็นฝ่ายคุมจังหวะอยู่ จนทั้งคู่เปียกเหงื่อ โซฟาเลอะ และเสียงหายใจดังจนกลบเสียงแอร์ ผมกำลังแทงเขาจากด้านหลังอีกครั้ง มือจับเอวแน่น จังหวะเริ่มหนักขึ้น ตับๆ… ตับๆ… ตับๆ… ใกล้แล้ว มันเสียวจนผมและเค้ากำลังจะไม่ไหว จนกระทั่งเสียงกริ่งดังขึ้นจากชั้นล่าง ยังไม่ทันได้เสร็จ กรณ์ชะงัก หอบ แล้วยิ้มมุมปากทั้งที่ยังถูกเย็ดอยู่ “ของมาส่ง…” เขายังไม่ให้ผมถอนทันที แต่ดันสะโพกกลับมา บีบรัดควยผมไว้แน่นหนึ่งครั้ง แล้วค่อย ๆ ถอยให้ควยผมหลุดออกเอง ความโหวงทำให้ทั้งคู่หายใจไม่ทัน กรณ์หันมา จูบผมสั้น ๆ แรง ๆ แล้วพลิกตัว ดันผมให้หันหลังเข้าหา ยกสะโพกขึ้น มือจัดลำของตัวเองเข้าที่ “คราวนี้ผมบ้าง” เขาดันเข้ามาทีเดียวจนสุด ผมครางเสียงอ่อย มือยันพนักโซฟาไว้ เพราะเพิ่งเป็นฝ่ายรุกมาทั้งชุด ตอนถูกกลับมาโดนใส่เต็มลำแบบนี้ ลำแท่งของกรณ์ตรง ยาว แปดนิ้วกว่า ๆ หัวโค้งขึ้นเล็กน้อย ดันชนจุดข้างในทันทีที่เข้าสุด กริ่งดังอีกครั้ง กรณ์ไม่ถอนของลำขาออก โอบเอวผมจากด้านหลัง แล้วกระซิบข้างหูเสียงแหบ “ลงไปด้วยกัน” “หา—” ผมร้อง เขายืนขึ้นโดยที่ควยยังเสียบคาร่างผมอยู่เต็มลำ แล้วเริ่มก้าวพาผมไปทางบันได ทุกก้าวที่ลง ทำให้ลำเอ็นแข็งเต็มที่ของเขาขยับในตัวผม ลึก เสียดสี หัวโค้งครูดจุดเดิมโดยที่ไม่ได้ตั้งใจซอย ผมต้องชะลอจังหวะเดิน เพราะถ้าก้าวเร็วเกินไปเดี๋ยวเสร็จกลางบันได กรณ์ยันราวไว้ข้างหนึ่ง อีกข้างกุมเอวผมแน่น อกชิดหลัง ลมหายใจร้อนรดต้นคอ เหงื่อจากผิวสีน้ำผึ้งเปียกติดหลังผมตลอดทาง ถึงขั้นสุดท้ายก่อนประตู เขาหยุด ยังไม่เปิด แค่กดสะโพกเข้ามาอีกนิด ให้ของเขาจมลึกกว่าเดิม แล้วกระซิบ “คนนี้มาส่งประจำ ชิว ๆ” แล้วค่อย ๆ เอื้อมมือไปหมุนลูกบิด ประตูเปิดออก แสงจากภายนอกสาดเข้ามาทันที หนุ่มส่งของวัยสามสิบต้น ๆ ยืนถือบอร์ดเอกสารอยู่หน้าประตู ชุดยูนิฟอร์มยังเรียบ เหงื่อซึมที่ขมับจากการขนของ เขาเงยหน้าขึ้น แล้วนิ่งไปทั้งตัว ตรงหน้าคือผมยืนเปลือย ขาถ่างเล็กน้อย มือยันขอบประตูไว้ และกรณ์ยืนชิดหลัง อกเปียกเหงื่อ มือกุมเอว ลำตัวยังเชื่อมกันชัดเจนจนมองก็รู้ว่าควยยังเสียบคาอยู่เต็มที่ เงียบไปเสี้ยววินาที คนส่งของกลืนน้ำลาย สายตาตกลงไปที่จุดที่ทั้งคู่ยังติดกัน แล้วรีบเงยขึ้น แต่ก็หลุดมองอีกครั้งโดยไม่ทันห้าม กรณ์ยิ้มให้เขาแบบปกติ แม้เสียงจะยังหอบ “ของตามรายการใช่ไหม” ควยเขายังฝังอยู่ข้างในผม ยังไม่ยอมมันถอนออก และผมรุ้สึกว่ามันกลับแข็งแน่นกว่าเดิม จนรู้สึกถึงวงรอบรอบที่ขยายขึ้นเล็กน้อย และในระยะนี้ แค่กรณ์ขยับน้ำหนักไปขาอีกข้าง ก็ทำให้หัวควยเขาขยับในตัวผมอีกนิด “อือ—” ผมครางเบาในลำคอเพราะความเสียว ผมเกร็งเบา ๆ คนส่งของเห็นมันทั้งหมด สายตาเขาหลุดลงไปอีกครั้ง คราวนี้ช้ากว่าเดิม เห็นชัดว่าผมถูกเย็ดค้างอยู่ตรงประตู เห็นโคนของควยกรณ์ที่จมอยู่ระหว่างขาผม เห็นควยผมที่แข็งขึ้นเต็มที่โดยไม่มีอะไรพราง หัวแดง น้ำเงี่ยนเยิ้มจนเริ่มหยด ผมร้อนหน้าไปถึงหู แต่ร่างกายกลับตอบสนองตรงกันข้าม ความอายทำให้รูบีบรัดกรณ์แรงขึ้นโดยควบคุมไม่ได้ “อืม…” เสียงครางหลุดจากคอผมก่อนจะทันกัดปาก กรณ์หัวเราะเบา ๆ ข้างหู แล้วยื่นมือไปรับบอร์ดเอกสารจากคนส่งของเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ปากกาครับ” คนส่งของชะงักไปครู่หนึ่ง กว่าจะยื่นปากกาให้ได้ ปลายนิ้วเขาแตะมือกรณ์แล้วรีบถอน ลูกกระเดือกขยับชัด กรณ์วางบอร์ดลงบนไหล่ผมด้านหน้า ใช้หลังผมเป็นโต๊ะชั่วคราว น้ำหนักนั้นทำให้ตัวผมพับไปข้างหน้าเล็กน้อย ของเขาเลยจมลึกขึ้นอีก “ฮะ…” ผมครางอีกครั้ง เสียงสั่น คนส่งของกลืนน้ำลายดังพอให้ได้ยิน กรณ์เซ็นชื่อช้า ๆ ทีละขีด มือที่ไม่ได้จับปากกาโอบเอวผมไว้แน่น ระหว่างนั้นสะโพกขยับสั้น ๆ สองสามครั้ง เบาจนดูเหมือนแค่ปรับน้ำหนัก แต่หัวควยครูดจุดข้างในผมทุกที ผมต้องยันขอบประตูไว้เพราะเข่าอ่อน ควยตัวเองเด้งขึ้นตามจังหวะนั้น แข็งจนปวด น้ำเงี่ยนเส้นใหม่ไหลย้อยจากหัวลงมาตามลำ คนส่งของมองไม่ทันหลบ ตาเขาติดอยู่ตรงนั้นหนึ่งวินาทีเต็ม ๆ ก่อนจะฝืนเงยขึ้นไปที่ใบหน้ากรณ์ แต่แก้มเริ่มแดงแล้ว “เซ็นตรงนี้ก็พอใช่ไหม” กรณ์ถามเสียงทุ้ม ยังหอบเล็กน้อย “ค-ครับ…” คนส่งของตอบไม่ชัด กรณ์ขีดต่ออีกบรรทัด คราวนี้เขาดันเข้ามาลึกกว่าเดิมนิดเดียวตอนกดปากกา ผมทนไม่ไหว “กรณ์… อ่า—” เสียงครางดังชัดจนตัวเองได้ยิน คนส่งของสะดุ้ง มือที่ถือกล่องด้านล่างขยับจนกระดาษเสียดสีกัน ผมก้มหน้าหลบ แต่ยิ่งก้ม ยิ่งทำให้ของกรณ์เข้าลึก และยิ่งทำให้ควยตัวเองห้อยโยกในสายตาเขาชัดขึ้น ความอายกับความเสียวชนกันจนหัวมึน รูบีบเป็นระลอก กรณ์หายใจรดต้นคอแรงขึ้น รู้ดีว่าผมใกล้แล้ว แต่เขายังต้องเซ็นให้เสร็จก่อน วางปากกาลง ยิ้มให้คนตรงหน้า “เรียบร้อยครับ” ยังไม่ถอนควย ยังเสียบคาอยู่เต็มลำ คนส่งของรับบอร์ดกลับด้วยมือที่ไม่อยู่นิ่ง สายตาเผลอหลุดลงมาอีกครั้ง แล้วรีบเบนไปที่กล่องกองหลัง “รอบนี้ขนไปวางในห้องนั่งเล่นให้หน่อยนะ” กรณ์พูด “เดี๋ยว… ขนเข้าไปให้ครับ” กรณ์พยักหน้าอย่างสบาย ๆ มือที่โอบเอวผมยังไม่คลาย และในจังหวะที่คนส่งของก้มลงยกกล่องใบแรก กรณ์ก็กระซิบข้างหูผมเบา ๆ “อย่าเพิ่งเสร็จ…” เขาไม่พาผมกลับขึ้นบน แต่เดินพาเข้าไปในห้องนั่งเล่นชั้นล่างเลย โดยที่ควยยังเสียบคาอยู่เต็มลำทุกก้าวทำให้ลำของเขาขยับในตัวผม หัวโค้งครูดจุดเดิมซ้ำ ๆ ผมต้องยันไหล่เขาไว้เพราะเข่าอ่อนและเสียวจนขาชา ห้องนั่งเล่นโปร่ง โซฟาสีเทา โต๊ะกลางไม้ยาว แสงจากหน้าต่างด้านหน้าทำให้ทุกอย่างชัดเจนเกินไป กรณ์พาผมไปยืนพิงขอบโต๊ะ แล้วยกขาข้างหนึ่งของผมพาดไว้บนขอบโต๊ะ จัดมุมใหม่ ดันเข้าลึกกว่าเดิมโดยไม่ถอนออกแม้แต่ครั้งเดียว “อ่า—” เสียงครางหลุดทันที คนส่งของเดินเข้ามาพอดี กล่องใบแรกอยู่ในมือ เขาชะงักตรงธรณีประตูอีกครั้ง เห็นผมถูกถ่างบนโต๊ะ เห็นกรณ์ยืนชิดหลัง เห็นโคนที่จมอยู่ระหว่างขา และเห็นควยผมที่แข็งจนชิดท้อง น้ำเงี่ยนเยิ้มเป็นสาย เขาฝืนเดินต่อ วางกล่องลงบนโต๊ะตรงมุมที่ห่างจากขาผมประมาณครึ่งเมตร แล้วรีบหันกลับไปทางประตูโดยไม่พูดอะไร แต่ก่อนจะพ้นประตู สายตาหลุดมาอีกครั้ง แค่เสี้ยววินาที พอให้เห็นกรณ์ซอยเบา ๆ สองดอกตอนที่เขากำลังเดินออก ผมบีบรัดแรงขึ้นเพราะถูกมอง “ฮะ… กรณ์—” “ชิว ๆ” เขากระซิบ แล้วขยับสั้น ๆ อีกครั้ง ตั้งใจให้ดังพอที่คนเดินออกไปได้ยินเสียงหนังชนกันเบา ๆ ไม่นานคนส่งของก็กลับเข้ามา กล่องใบที่สองใหญ่กว่าเดิม ต้องกอดไว้กับอก คราวนี้เขาเห็นภาพชัดกว่าเดิม กรณ์จับสะโพกผมไว้ทั้งสองมือ ซอยเนิบ ๆ เป็นจังหวะช้า ทุกดอกลึกจนโต๊ะขยับเล็กน้อย ควยผมเด้งตามจังหวะ ฟาดท้องตัวเองแล้วหยดลงบนไม้ คนส่งของวางกล่องลงช้ากว่าที่ควร มือยังไม่ปล่อยทันที สายตาตกอยู่ตรงจุดที่เราทั้งคู่เชื่อมกัน นานเกินกว่าจะเรียกว่าเหลือบมอง แล้วเขาถึงเงยขึ้น แก้มแดงถึงหู คอขยับเหมือนจะพูด แต่ไม่มีเสียงเดินออกไปอีกครั้ง ผมหอบ หน้าอกสั่น รูถูกกระแทกช้า ๆ ต่อเนื่อง ความอายทำให้เสียวกว่าตอนอยู่บนห้องเสียอีก “เขาดู…” ผมพูดเสียงแหบ “รู้แล้ว” กรณ์ตอบสั้น ๆ แล้วดันเข้าสุด ค้างไว้ ผมครางอ่อย เพราะถูกเติมจนสุดแล้วยังไม่ยอมขยับ หัวควยเขากดจุดข้างในนิ่ง ๆ จนขาตุบ รอบที่สาม คนส่งของขนกล่องเล็กสองใบซ้อนกัน เข้ามาแล้วหยุดตรงกลางห้อง ไม่ใช่ชะงักแบบแรกแล้ว แต่หยุดดูจริง ๆ สองสามวินาที เห็นกรณ์ก้มจูบไหล่ผม เห็นมือข้างหนึ่งรูดควยผมช้า ๆ ขณะที่อีกข้างยังจับเอว เห็นน้ำเงี่ยนผมเลอะมือเขาและเลอะขอบโต๊ะ เขาจัดกล่องในมือใหม่โดยไม่จำเป็น เหมือนหาข้ออ้างค้างอยู่ตรงนั้น แล้วรีบเดินมาวางของลงบนโต๊ะ ใกล้กว่าเดิม กล่องชนขอบโต๊ะจนตัวผมสะดุ้ง ควยของกรณ์เลยกระแทกเข้าไปลึกขึ้นทันที “อืมม—” เสียงครางดังชัด คนส่งของชะงักอีกครั้ง มือที่วางกล่องยังไม่ยอมปล่อย สายตากับผมสบกันแป๊บหนึ่ง เขาหลบก่อนแต่ตอนหันหลังเดินออก ผมเห็นเป้ากางเกงยูนิฟอร์มของเขาเริ่มตึงขึ้นชัดเจน กรณ์หัวเราะเบา ๆ ที่ต้นคอผม แล้วซอยต่อให้ดังขึ้นอีกนิด ตับ… ตับ… ตับ… ไม่เร็ว แต่หนักพอให้คนที่เดินออกไปได้ยินจนพ้นโถง รอบที่สี่ กล่องใบใหญ่ที่สุด คนส่งของต้องใช้สองมือ หน้าแดงกว่าเดิม เหงื่อที่ขมับเพิ่มขึ้น เขาเข้ามาโดยไม่เงยหน้าตั้งแต่แรก แต่พอวางของลงแล้ว ยังไม่เดินออกทันที ยืนตรงนั้นหนึ่งวินาที มอง เห็นผมถูกเย็ดบนโต๊ะนั่งเล่น ขาข้างหนึ่งยังพาดขอบ ตัวสั่น ควยแข็งจนปวด น้ำไหลไม่ขาด และกรณ์ยังฝังอยู่เต็มลำโดยไม่คิดจะปิดบัง แล้วเขาถึงเดินออกไปยกใบถัดไป ยังไม่เสร็จ ยังมีกล่องอีก และทุกครั้งที่ประตูโถงเปิด กรณ์ก็จะขยับให้ลึกขึ้นอีกดอก เหมือนตั้งใจให้มีอะไรให้ดูทุกเที่ยวที่เขาเดินเข้ามา ผมใกล้แล้ว รูบีบเป็นระลอก ท้องเกร็ง เสียงครางเริ่มกลั้นไม่อยู่ กรณ์กดโคนควยผมไว้ทัน “ยัง” เขากระซิบ “เขาขนยังไม่หมด”
( N0 o) J, I' d" c5 u รอบสุดท้าย คนส่งของขนกล่องใบใหญ่ที่สุดเข้ามา เขาเดินช้าลงตั้งแต่ข้ามธรณีประตู เพราะรู้แล้วว่าจะเจออะไร ผมยังถูกกรณ์เย็ดอยู่บนโต๊ะ ขาข้างหนึ่งพาดขอบ ตัวสั่น ควยแข็งจนปวด น้ำไหลไม่ขาด ใกล้เสร็จอีกแล้ว รูบีบเป็นระลอก ท้องเกร็ง เสียงครางเริ่มกลั้นไม่อยู่ กรณ์กดโคนควยผมไว้ทันอีกครั้ง “ยัง—” ผมทนไม่ไหว ดันสะโพกถอยหลังแรงพอให้เขาหลุดออก แล้วหันกลับไปทันที จูบเขาแรง ดึงข้อมือ ผลักให้นั่งลงบนโซฟาตรงหน้าโต๊ะที่เพิ่งวางกล่อง คนส่งของยังถือกล่องใบสุดท้ายอยู่กลางห้อง ผมไม่รอ ยกขากรณ์พาดบ่าข้างหนึ่ง จัดลำเข้าที่ แล้วดันเข้าไปทีเดียวจนสุด “อ่า—” กรณ์ครางเสียงสั่น หลังโก่งบนโซฟา ท่านี้เปิดชัดกว่าตอนที่เขาเย็ดผมเมื่อกี้ ขาถ่าง ก้นถูกยก รูถูกแทงจนเห็นโคนผมจมเข้าไปทุกดอก และควยของกรณ์เด้งชิดท้อง สีเข้ม หัวแดง น้ำเงี่ยนเยิ้ม ผมซอยแรงตั้งแต่ดอกแรก ตับ ตับ ตับ ตับ ไม่เนิบแบบเขา ตั้งใจให้คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นเห็นทุกจังหวะ คนส่งของวางกล่องลงช้า ๆ แล้วยังไม่เดิน ยืนดู เห็นผมกดข้อพับเข่ากรณ์ลง เห็นสันหัวควยผมครูดปากรูกรณ์ตอนถอนเกือบสุดแล้วดันกลับเข้าไปเต็มลำ เห็นท้องกรณ์เกร็งทุกครั้งที่ถูกกระแทก เขาบอกเสียงไม่ค่อยชัด “ขน… เสร็จแล้วครับ” กรณ์หอบ หัวเงยบนพนักโซฟา ยังถูกเย็ดอยู่ “ได้ครับ…” ผมไม่หยุด แค่หันไปมองคนส่งของครั้งหนึ่ง แล้วยิ้มหอบ ๆ “นั่งพักก่อนก็ได้ ตากแอร์เย็นๆ” เขาชะงัก เหมือนจะปฏิเสธ แต่ไม่ได้เดินออก ยืนอีกสองสามวินาที แล้วค่อย ๆ นั่งลงบนเก้าอี้มุมห้อง นั่งเกร็ง มือวางบนต้นขา พยายามบังเป้าที่ตึงขึ้นชัดใต้กางเกงยูนิฟอร์ม ผมซอยกรณ์ต่อให้เขาได้ดู คราวนี้ผมเปลี่ยนท่าอีก ดึงกรณ์ลงมานอนหงายเต็มโซฟา ยกขาทั้งสองข้างพับชิดอก กดลง แล้วแทงจากด้านบน ลึกจนสุดทุกดอก ตับ! ตับ! ตับ! กรณ์ครางไม่ขาด มือกำพนักโซฟา ผิวสีน้ำผึ้งเปียกเหงื่อวาวใต้แสงแอร์ ควยเขาฟาดท้องตัวเองตามจังหวะจนน้ำกระเด็นเล็กน้อย ผมจับคางเขาให้หันไปทางคนนั่งดู “มองสิ” คนส่งของกลืนน้ำลาย สายตาไม่ละ ผมถอนเกือบสุด ให้เขาเห็นหัวควยผมครูดปากรูกรณ์ แล้วดันเข้าไปช้า ๆ จนโคนชิด กรณ์สั่นเทา “บาส… เสียว—” ผมก้มลงจูบเขา ดูดนมข้างหนึ่ง แล้วยังซอยต่อโดยไม่ลดแรง เก้าอี้มุมห้องขยับเล็กน้อย คนส่งของนั่งตัวแข็ง มือที่วางบนต้นขาขยับเข้าใกล้เป้าโดยไม่ตั้งใจ แล้วรีบหยุด แต่ก็ยังไม่ลุก ยังดู ผมเร่งอีกนิด จับเอวกรณ์ดึงเข้าหาทุกดอก ให้โต๊ะข้างโซฟาสั่นตาม กล่องที่เพิ่งวางขยับออกจากแนว เสียงหนังชนดังชัดในห้องนั่งเล่น เสียงครางของกรณ์ดังทับ และเสียงหายใจของคนที่นั่งดูอยู่มุมห้องก็เริ่มดังตามโดยห้ามไม่อยู่ เก้าอี้มุมห้องขยับเล็กน้อย คนส่งของนั่งตัวแข็ง มือที่วางบนต้นขาขยับเข้าใกล้เป้าโดยไม่ตั้งใจ แล้วรีบหยุด แต่ก็ยังไม่ลุก ยังดู ผมยังไม่ให้เสร็จ ถอนควยออกช้า ๆ จนหลุด น้ำเงี่ยนเส้นยาวติดตามมาจากรูกรณ์ เขาครางอ่อยเพราะความว่างเปล่าภายในท้อง ผมดึงเขาลงไปยืนพิงโต๊ะ หันหลังให้คนนั่งดู แล้วกดหลังเขาลงต่ำ ยกสะโพกสูง ท่านี้เปิดทั้งหมด จากมุมเก้าอี้เห็นได้ชัดทั้งรูที่อ้า ทั้งโคนผมที่จะจมเข้าไป และทั้งใบหน้ากรณ์ที่หันมาด้านข้าง ผมจัดลำเข้าที่ แล้วดันเข้าไปทีเดียวจนสุด “อ่า—” กรณ์ครางเสียงสั่น เสียวจนผมต้องหยุดค้างไว้ข้างในหนึ่งวินาที ความอายที่ถูกมองไม่ได้ทำให้ควยเราหด ตรงกันข้าม ควยผมแข็งจนปวด รูกรณ์รัดแน่นเป็นระลอก เหงื่อไหลตามหลังลงมาหยดบนไม้โต๊ะ ในหัวแวบภาพธามขึ้นมาครึ่งวินาที แล้วถูกความเสียวกลบทันที ผมเริ่มซอย แรง ลึก ตั้งใจให้ทุกดอกดัง ตับ ตับ ตับ ตับ โต๊ะสั่น กล่องขยับ กรณ์ถูกกระแทกจนตัวเลื่อนไปข้างหน้า ผมดึงเอวเขากลับมาทุกครั้ง คนส่งของกลืนน้ำลายดัง มือที่เคยวางบนต้นขาเลื่อนขึ้นไปกดเป้ากางเกงโดยห้ามไม่อยู่ รูดช้า ๆ ข้างนอกผ้า หน้าบิดเล็กน้อย ตาไม่ละจากจุดที่ผมแทงกรณ์ซ้ำแล้วซ้ำอีก ผมเห็น เลยถอนเกือบสุด ให้เขาเห็นหัวควยครูดปากรูอีกรอบ แล้วดันกลับเข้าไปช้า ๆ จนโคนชิด กรณ์สั่นเทา “บาส… จะเสร็จ—” “เสร็จเลย” ผมพูดเสียงแหบ แล้วเร่ง จับสะโพกเขาแน่น กระแทกสั้น ๆ เร็ว ๆ ซ้ำจุดเดิมไม่ยอมขยับมุม “ไม่ไหว…แล้ว” เขาครางออกมาแบบจะขาดใจ “อ่า—” กรณ์แตกก่อน ตัวเกร็ง รูบีบรัดผมแรงจนขาชา น้ำขาวพุ่งลงโต๊ะและพื้นเป็นสาย เสียงครางขาดเป็นคำ ความรัดนั้นทำให้ผมใกล้ตามทันที ผมซอยต่อไม่กี่ดอก แล้วอัดเข้าสุด เสร็จในตัวเขาต่อหน้าคนที่นั่งดู น้ำพุ่งเป็นระลอก ท้องน้อยสั่น ผมกดสะโพกชิดเขาแน่นจนหมดแรง เสียงครางหลุดจากคอโดยกลั้นไม่ทัน “ฮะ… อ่า—” คนส่งของทนไม่ไหวพร้อมกัน มือรูดเร็วขึ้นใต้กางเกงจนหน้าบิด แล้วตัวสั่นตาม เป้าผ้าเริ่มเปียกเป็นวงชัด เขาต้องก้มหน้ากลั้นเสียง แต่ลมหายใจพุ่งแรงจนได้ยินทั้งห้อง เราทั้งสามคนหอบอยู่ในห้องนั่งเล่นที่กลับเงียบ แท่งควยผมยังฝังอยู่ในข้างร่างกรณ์ ไม่ยอมถอนออกมาทันที มือลูบหลังเขาช้า ๆ เหงื่อไหล ขาอ่อน คนส่งของนั่งตัวงออยู่บนเก้าอี้ ยังไม่กล้าเงยหน้า กรณ์หอบ แล้วยิ้มมุมปากโดยที่แก้มยังติดโต๊ะ เงียบไปพักหนึ่ง มีเพียงเสียงแอร์ กับกลิ่นอสุจิที่ลอยชัดขึ้นในห้อง ผมก็ยังไม่ยอมถอน ปล่อยให้มันยังฝังอยู่ข้างในเขา ทั้งที่เพิ่งเสร็จไป น้ำยังอุ่นในรูกรณ์ วงรอบรูยังกระตุกรัดลำควยผมเป็นระลอก เขาขยับเหมือนจะลุก แต่ผมกดเอวไว้ แล้วซอยสั้น ๆ อีกสามสี่ดอก ช้า ๆ แกล้ง “บาส… เพิ่งเสร็จ—” กรณ์ครางเสียงสั่น ตัวสะดุ้งเพราะไวเกิน “รู้แล้ว—” ผมกระซิบ แล้วดันเข้าสุดอีกครั้ง ค้างไว้ให้เขาได้รู้สึกถึงความเปียกที่เพิ่งถูกเติมเต็มรูช่องรักของเขา คนส่งของยังนั่งอยู่มุมห้อง หน้าเหมือนไม่กล้าลุกไปไหน เป้ากางเกงเขาเปียกเป็นวงใหญ่ กรณ์หัวเราะหอบ ๆ แล้วเอามือสะบัดไล่ผมเบา ๆ “พอแล้ว… เดี๋ยวคนเขาจะไม่กล้ามาส่งอีก” ผมถึงค่อย ๆ ถอนออก น้ำไหลตามมาทันทีที่หลุด ไหลลงต้นขาเขาเป็นสาย หยดบนพื้นห้องนั่งเล่น ห้องเงียบไปอีกครั้้ง มีเพียงเสียงแอร์ กับกลิ่นกาย กลิ่นเหงือ กลิ่นคาวน้ำรักที่ลอยชัดขึ้นทั้งห้อง คนส่งของลุกขึ้นก่อน เก็บบอร์ด เก็บปากกา ไม่กล้ามองใครตรง ๆ “ถ้าไม่มีอะไรเพิ่ม… ผมไปก่อนครับ” “ขอบคุณนะ” กรณ์พูดเสียงยังแหบ แต่โทนปกติจนน่าโมโห ประตูปิด เหลือเราสองคน ผมยืนอยู่ตรงนั้น เหงื่อยังไหล ขายังอ่อน และความรู้สึกผิดเริ่มค่อย ๆ กลับมาแทนที่ความเสียว กรณ์เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวจากชั้นใกล้ ๆ โยนมาให้ผมผืนหนึ่ง แล้วเช็ดตัวเองอย่างไม่รีบร้อน “อาบก่อนแล้วค่อยไปโชว์รูมไหมครับ” เขาถามเหมือนเพิ่งคุยเรื่องงานต่อ ผมรับผ้ามาเช็ดช้า ๆ “ได้” … ห้องน้ำชั้นล่างแคบกว่าข้างบน เราอาบคนละฝักบัว ไม่ได้แตะกันอีก น้ำอุ่นล้างเหงื่อและคราบออกไปทีละนิด แต่ข้างในผมยังรู้สึกถึงความอ่อนไหวอยู่ กรณ์ใส่เสื้อเชิ้ตใหม่ ปลดกระดุมสองเม็ดเหมือนเดิม กางเกงสแล็กอีกตัว ดูเรียบร้อยจนแทบไม่เหลือร่องรอยเมื่อกี้ “รถผมไปก็ได้ครับ โชว์รูมอยู่อีกสองซอยนี่เอง” ผมขึ้นรถเขา ระหว่างทางซอยยังเงียบ แอร์ในรถเย็น กลิ่นน้ำหอมเขากลับมาแทนกลิ่นตัวเมื่อกี้ กรณ์คุยงานต่อได้ทันที ไม้ตัวไหนที่ควรเก็บ เฟอร์นิเจอร์ตัวไหนที่พี่ธามชอบโทนเข้ม ระยะเวลาสั่งของ ผมฟัง แต่ในหัวยังวนภาพห้องนั่งเล่นอยู่ โชว์รูมเป็นโกดังสองชั้น เปิดโล่ง มีตัวอย่างไม้ หิน ผ้า และเฟอร์นิเจอร์วางเป็นโซน ไฟสว่างกว่าออฟฟิศมาก กรณ์พาเดินไปทีละโซน หยิบตัวอย่างให้ดู จับมือผมวางลงบนผิวไม้บ้างโดยไม่เกินเลยแบบเมื่อกี้ เหมือนกลับไปเป็นผู้รับเหมาอีกครั้ง จนเดินถึงโซนโต๊ะไม้เก่า กรณ์หยุด ลูบขอบโต๊ะตัวหนึ่งช้า ๆ “ตัวนี้ธามเขาชอบเป็นพิเศษครับ” เขาพูดเสียงเบาลง “บอกว่าโทนนี้ใกล้กับร้านเก่าของพ่อเขาที่สุด” ผมเงยหน้าขึ้น “พี่ธาม… บอกคุณละเอียดขนาดนั้นเลยเหรอครับ” กรณ์ยิ้มเล็กน้อย มองตัวอย่างไม้ต่อ โดยยังไม่มองผม “ก็รู้จักกันมานานแล้วครับ” คำนั้นทำให้ผมชะงัก “นานแค่ไหนครับ” เขาหัวเราะสั้น ๆ ในลำคอ แล้วยังทำเสียงสบาย ๆ “นานจนบางทีผมจำไม่ได้แล้วว่าเจอกันตอนไหนก่อน โรงเรียนมั้ย หรือมหาลัย… ยังไงก็สนิทกันมาตลอด” ผมนิ่ง มือที่วางบนตัวอย่างไม้เย็นชาไปทั้งฝ่ามือ “คุณกับพี่ธาม… เป็นเพื่อนกันเหรอครับ” กรณ์หันมาคราวนี้ ตาสบกัน เขามองผมอยู่เสี้ยววินาที เหมือนเพิ่งรู้ว่าคำนั้นหนักกว่าที่ตั้งใจจะปล่อย แล้วก็พยักหน้า “ครับ” เขาตอบตรง ๆ “เพื่อนสนิท” ห้องโชว์รูมที่กว้างและสว่างกลับเงียบลงทันที ผมได้ยินเสียงตัวเองกลืนน้ำลายชัดเกินไป เพื่อนสนิท คนที่เพิ่งเย็ดกันมาทั้งบ่าย คนที่ธามเป็นคนส่งมาให้ผมเจอเอง กรณ์ยิ้มต่อ เหมือนยังไม่คิดว่านี่คือเรื่องใหญ่ “งั้นดูตัวเก้าอี้ต่อไหมครับ คุณบาส” ผมพยักหน้าช้า ๆ ปากตอบว่าได้ แต่ในหัวเริ่มดัง ภาคย์ นที ธีร์ อคิน กรณ์ เหลืออีกสามคน และคนที่ห้าคนนี้… ไม่ได้เป็นแค่ผู้รับเหมาที่ธามไว้ใจ แต่เป็นเพื่อนสนิทของเขา ผมเดินตามกรณ์ต่อในโชว์รูม มือยังจดโน้ตได้ แต่ทุกครั้งที่เขาเรียกชื่อธามต่ออีกนิด ความรู้สึกผิดก็แน่นขึ้นที่อกทีละนิด โดยที่เขายังไม่รู้เลยว่าตัวเองเพิ่งแตะอะไรลงไปในชีวิตผม % d9 ~" o f. {9 I' N' V# j6 Q3 }5 s
) g9 q; A( M& q1 c$ K3 S1 I8 P
ท้ายบทที่ 6 สวัสดีครับ ว่างเว้น นักเล่ามือใหม่ อ่านจบบทที่ 6 แล้วเป็นยังไงบ้างครับ รอบนี้กรณ์เป็นคนละโทนจากคนก่อน ทั้งสลับรุก ทั้งฉากโชว์ และท้ายบทที่เริ่มพาเรื่องไปชนกับธามชัดขึ้น คอมเมนต์ ติชม หรือแนะนำได้เลยนะครับ ทั้งจังหวะเรื่อง ตัวละคร หรือฉากในตอนนี้ ฝากติดตามบทต่อไปด้วยครับ แล้วมาเจอกันบทที่ 7 ครับ 5 R" \& W" x( ~
! J- S9 K# P0 p5 P! U7 s
; Z" ~# `) f5 J( u o; H" G; {+ W1 w1 F. |1 Q1 O
|