ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 237|ตอบกลับ: 12

[21 วันก่อนรักคนที่ 9] บทที่ 12 คืนที่ผมต้องพูดความจริงออกมา

[คัดลอกลิงก์]

มหาลัยซีเนียร์

กระทู้
17
ตอบกลับ
4
พลังน้ำใจ
1235
Zenny
3805
ออนไลน์
130 ชั่วโมง
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Untoneo เมื่อ 2026-9-18 16:52 " D; ~8 }( |. q  a& H5 S: {

4 ]% J5 W8 |" B+ K- c: h
บทที่ 12; E: H# }9 e5 z8 y1 n/ n
คืนที่ผมต้องพูดความจริงออกมา
ธามแวะส่งต้นก่อน มันลงจากรถแล้วยังแอบยิ้มใส่ผมทางหน้าต่างกวนเช่นเคย แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก แค่ยกมือบายแบบคนที่รู้ดีว่าคืนนี้ผมกับธามยังมีอะไรค้างกันอยู่ ประตูปิด: I6 _5 u. c3 U0 |# e
        เบาะหลังว่าง เหลือแค่ผมกับเขาในรถที่จอดหน้าคอนโดของผม ไฟใต้ที่จอดรถสีส้มอ่อน มือธามยังวางทับมือผมบนตักเหมือนตลอดทางกลับกรุงเทพ นิ้วสอดอยู่หว่างนิ้วผม ไม่ขยับออกแม้รถจะจอดแล้ว
“ถึงแล้วครับ” เขาพูดเสียงนุ่ม
ผมพยักหน้าทั้งที่ในอกยังไม่พร้อมจะเปิดประตูลง “คุณกลับไปพักก่อนก็ได้ครับ ผมขึ้นไปเองได้” ผมไม่ได้ไล่เค้า แค่อยากอยุ่คนเดียวพอให้มีเวลาตกตะกอนอะไรในใจสักพัก แม่ในใจจะอยากทำตรงกันข้ามก็ตาม
ธามหันมา สายตาไม่บังคับ แต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือทันที “ขึ้นไปก่อนก็ได้ ผมดูให้ถึงลิฟต์”
ผมกำลังจะตอบ เขาก็โน้มเข้ามา มือข้างที่ว่างยื่นมาปลดเข็มขัดนิรภัยให้ผม นิ้วชนกับอกตอนสายเข็มขัดคลาย เสียงคลิกดังเบาในรถที่เงียบ
เขายังไม่ถอยมือนั้นเลื่อนขึ้นมาวางที่ข้างลำคอผม นิ้วโป้งลูบใต้คางเบา ๆ แล้วช้อนหน้าผมเข้าไป
จูบแรกไม่แรง แค่ปากชนปาก
อุ่น
ผมหายใจค้าง ไม่ได้ผลักออก เขาก็เอียงหน้าลึกขึ้นอีกนิด ดูดริมฝีปากล่าง ช้าๆ แล้วจึงใช้นิ้วดึงให้ผมอ้าปาก ลิ้นเขาวนเข้ามา ไม่รีบ เหมือนชิมรสชาติผมก่อนจะต้องจากกัน แล้วค่อยดูดดื่มจนเสียงจูบดังอื้ออยู่ในรถ มือที่กุมคอเลื่อนไปท้ายทอย นิ้วสอดเข้าไปในผม กดให้ผมใกล้ขึ้น มืออีกข้างที่เคยจับมือผมเลื่อนมาที่เอว ลูบผ่านเสื้อ แล้วลงไปที่ต้นขา ผ้ากางเกงบาง ความร้อนจากฝ่ามือเขาชัดเจน นิ้วไม่ปีนเข้าไปในกางเกง แค่ลูบตามแนวต้นขาขึ้นลงช้า ๆ จนเป้าผมตึงโดยไม่ทันตั้งตัว
ผมตอบจูบ มือกำเสื้อเขาที่อก ได้กลิ่นตัวเขาปนสบู่และลมทะเลที่ยังติดอยู่เล็กน้อย ทั้งที่กลับกรุงเทพมาแล้ว
ธามถอนปากเพียงนิด ปลายจมูกยังชนผม ลมหายใจร้อนพ่นรดปาก แล้วจูบซ้ำ) z) t2 V: B0 ?5 |3 Z& Y
คราวนี้ลึกกว่า ดูดแรงขึ้น ลิ้นกวาดเพดานปาก ฟันกระทบเบา ๆ มือที่ต้นขาเลื่อนเข้าใกล้เป้ามากขึ้น ยังไม่เลื่อนเข้ามาจับเต็มที่ แค่ให้รู้ว่าเขาอยาก เป้ากางเกงเขาก็ตึงจนชนข้อมือผม แข็ง ร้อน ชัด
ผมครางออกไปในปากเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ เขากอดรั้งผมแน่นขึ้นอีกนิด เหมือนจะชวนให้ขึ้นไปด้วยกันทั้งห้อง แต่พอจูบเริ่มจะเลยไปกว่านั้น
' a" V- S2 ~% m" K5 `7 x) q9 q        ผมเอามือดันอกเขาเบา ๆ ไม่เต็มแรง พอให้เขาหยุด ธามถอนปากทันที
ยังกุมท้ายทอยผมไว้ สายตามองมาในระยะใกล้ “ผมเหนื่อยครับ…” ผมพูดเสียงแหบ “ขอพักก่อน คุณก็กลับได้แล้ว เดี๋ยวก็ได้เจอกันอีก” ในปากพูดแบบนั้น ในใจคือยังไม่กล้าให้อยู่ต่อ ทั้งที่ความจริงทั้งหมดยังอัดอยู่ในอก
ธามมองผมครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า ไม่บังคับใจ เขาก้มลงหอมผมตรงกลางหัว แตะหน้าผากกับหน้าผากผมเบา ๆ มือที่เอวยังไม่รีบชักออก “ทักมาได้ตลอดนะครับ”
“ครับ…”
เขาปล่อยผมทีละนิด รอให้ผมเก็บกระเป๋า มองจนผมเดินถึงประตูคอนโด แล้วยังไม่ขับออกทันที
ผมหันกลับไปครั้งหนึ่ง
% J7 ^; e2 m( v- J3 |        เขายังนั่งอยู่ในรถ มองตาม แล้วผมก็เข้าลิฟต์คนเดียว ริมฝีปากยังร้อน ต้นขายังจำสัมผัสฝ่ามือของเขาได้ แต่ในหัวเต็มไปด้วยสิ่งที่ยังไม่ได้พูด
ผมใส่รหัสที่ประตูเพราะหาคีย์การ์ดไม่เจอ คงจมกองเสื้อผ้าอยู่ในกระเป๋าเดินทาง ไม่ก็ทำตกที่ไหน ช่างเถอะผมเหนื่อยและเพลียเต็มที ห้องมืดตอนเปิดประตูเข้าไป กระเป๋าเดินทางวางลงกับพื้น ผมนั่งลงที่ขอบโซฟาโดยไม่ได้เปิดไฟเพิ่ม ยี่สิบเอ็ดวันผ่านไปแล้ว แปดคนครบแล้ว คำสาปควรจบแล้ว แต่สิ่งที่เหลืออยู่ตรงหน้าตอนนี้คือความจริงที่ยังไม่กล้าบอกเขา
ผมรักธาม ชัดเจนจนไม่ต้องมาทบทวนซ้ำ แล้วยังมีธีร์ ข้อความค้างในมือถือหลายข้อความ ทุกข้อความเป็นห่วง ทุกข้อความไม่กดดัน แต่ผมไม่กล้าตอบ เพราะยิ่งตอบ ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ระหว่างพี่น้องโดยที่ทั้งคู่ยังไม่รู้เรื่องเดียวกัน หลายเหตุการณ์ทำให้ผมพอปะติดปะต่อบางอย่างออก
ผมกุมมือถือไว้ ยังไม่ทันเปิดอ่านจนจบ จนกระทั่งเสียงกริ่งดังขึ้นหน้าประตู
เสียงกริ่งดังอีกครั้ง ผมลุกไปเปิดโดยยังไม่ได้คิดว่าจะเป็นใคร ในหัวนึกถึงธามก่อน เพราะตอนอยู่ทะเลไอต้นมันแกล้งบอกเลขห้องผมกับธามไป บอกว่าถ้าทนคิดถึงผมไม่ได้ ก็ให้มาพังประตูห้องผมได้เลย แล้วมันก็บอกเลขห้องผมไปโดยที่ธามยังไม่ได้ขอ
จนบานประตูเปิดออก ธีร์ยืนอยู่หน้าห้อง เสื้อยืดธรรมดา กางเกงขายาว ผมยังยุ่งเล็กน้อยเหมือนรีบมา ตากังวลชัดกว่าตอนเจอที่คอนโดวันนั้น “พี่…” น้องมันเรียกเบา ๆ “ทำไมไม่ตอบข้อความครับ ผมเป็นห่วง”
ผมยังมือจับลูกบิด ยังไม่รู้จะให้เข้าหรือไม่ให้เข้า ธีร์ไม่ได้รอนาน มองหน้าผมแล้วพูดต่อ “ขอเข้าไปได้ไหมครับ ไม่นานผมสัญญา”
ผมหลีกทางให้ธีร์เดินเข้ามา ประตูปิดเบา ๆ ด้านหลัง ห้องยังมืดเกือบทั้งห้อง มีแต่ไฟทางเดินที่เปิดค้างไว้ ธีร์ยืนดูผมครู่หนึ่ง แล้วเดินเข้ามาใกล้ โถมกอด ดดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว แขนมันโอบหลังผมแน่น หน้าซบที่บ่า กลิ่นสบู่และผ้ายืดสะอาด แตกต่างจากกลิ่นธามในรถเมื่อกี้ทั้งหมด “พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม” ธีร์ถามเสียงอ่อย “ดูไม่ค่อยดีเลย”
ผมยกมือขึ้นแปะหลังธีร์ ไม่ได้กอดตอบเต็มที่ แต่ก็ไม่ได้ผลักออก “แค่เหนื่อยเฉย ๆ”
ธีร์ส่ายหน้าที่บ่าผม แล้วยังไม่ปล่อย กอดนานกว่าคนที่คนรู้จักจะทำตอนเป็นห่วง “ผมไม่ได้มาเพราะงานครับ” เสียงธีร์เบาลงอีก “ผม.. ผมชอบพี่มานานแล้ว ก่อนที่จะได้ขอให้พี่ไปดูแบบที่คอนโดด้วยซ้ำที่ผ่านมาที่ผมอ้างเรื่องงานก็เพราะอยากเจอพี่ ไม่ใช่แค่ขอให้พี่ช่วยดูแบบ”
ผมชะงัก มือบนหลังมันค้าง คำว่ารักยังไม่ถูกพูดออกมาตรง ๆ แต่ทุกอย่างในการกระทำของน้องมันก็ชัดอยู่แล้ว “ธีร์…”  ผมยังตอบไม่ทัน
ธีร์เงยหน้าขึ้นมอง ตาแดงนิด ๆ แต่ยังยิ้มได้ “พี่ไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ แค่… อยากให้พี่รู้ว่าธีร์เป็นห่วงจริง ๆ”
ผมกำลังจะบอกให้มันกลับก่อน ปากเปิดไม่ทันสุด เสียงกริ่งดังอีกครั้ง ทั้งคู่หันไปพร้อมกัน ธีร์ยังกอดผมอยู่ตอนผมเดินไปเปิดประตู บานประตูเปิด
ธามยืนอยู่ตรงนั้น  เสื้อเชิ้ตตัวเดียวกับที่เข้าใส่ก่อนจากกันเมื่อกี้ สายตานิ่ง  มองผมก่อน  แล้วค่อยเลื่อนไปที่แขนธีร์ที่ยังพาดหลังผม ห้องเงียบลงทันที
ธามไม่ได้เอ่ยอะไรในวินาทีแรก เขาเพียงเดินเข้ามา ปิดประตูเบา ๆ  วางกุญแจรถลงบนโต๊ะใกล้ประตู มีคีย์การ์ดคุ้นตาที่ผมคงทำตกไว้ห้อยอยู่กับพวงกุญแจ ทุกท่าทางยังสุขุม แต่ความนิ่งนั้นหนักกว่าการตะคอก
“ขอโทษที่แวะมา…” เขาพูดเสียงเรียบ  
“อยากดูให้แนใจคุณถึงห้องจริง ๆ เลยกลับมาอีกที” สายตาเขายังอยู่ที่จุดที่ธีร์กอดผม  
ไม่ดึงธีร์ออกออก  
ไม่ถามเสียงดัง
แล้วเขาค่อย ๆ หายใจออกยาว เหมือนชิ้นส่วนในหัวต่อกันจนครบ “คนที่น้องตามจีบ…” ธามพูดช้า ๆ  มองธีร์ตรง ๆ  “คือบาสหรอ”
ธีร์ไม่ได้รีบปล่อยผม แค่พยักหน้า มือที่หลังผมหย่อนลงนิดหนึ่ง “ครับ” ตอบเสียงเบา แต่ไม่หนี  “ธีร์ไม่รู้มาก่อนว่าพี่ก็ชอบพี่บาสเหมือนกัน”
ธามมองน้องนาน ความชะงักชัดในตา แต่ไม่ได้กลายเป็นความเกลียด เขายื่นมือไปจับต้นแขนธีร์เบา ๆ  แบบพี่ชาย ไม่ใช่แบบคนมาแย่งของกัน “พี่จะไม่ทิ้งน้อง” เขาพูด “แต่คนคนนี้พี่ก็ปล่อยไม่ลงเหมือนกัน”
ผมยืนอยู่ตรงกลาง ฟังสองประโยคนั้นแล้วรู้สึกผิดจนอกแน่น ครอบครัวนี้เหลือกันแค่สองคน ทั้งคู่เคยบอกกันและกันแบบปราย ๆ ว่าเจอคนที่ชอบแล้ว แล้วคนนั้นคือผม
“ผม…” เสียงผมแห้ง “ขอโทษ” ทั้งคู่หันมา ผมกำมือตัวเองแน่น แล้วพูดต่อ “ผมมีเรื่องที่ต้องบอกทั้งสองคน” ผมตัดสินใจเล่าให้ทั้งสองคนเลยดีกว่า หลังจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็คงต้องยอมรับมันถึงผมจะคบกับธามไป แต่ถ้าเขามารู้เรื่องที่ผมทำลงไปทีหลังผมก็ไม่รู้จะสู้หน้ากับเขายังไง ถ้าหากพี่น้องที่รักกันมาก และทั้งที่เหลือกันแค่สองคน แต่กลับต้องมาแตกหักกันเพราะผม สู้ผมขอเป็นคนรับทุกอย่างไว้เอง คงเป็นทางออกที่ดีที่สุดที่ผมคิดได้ตอนนี้แล้ว
ธามพยักหน้าครั้งเดียว ธีร์ยืนข้างผมไม่ขยับไปไหน
ผมเริ่มเล่าจากคำสาป  
จากที่พ่อครูบอกว่าต้องมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายแปดคนในยี่สิบเอ็ดวัน  
จากวันที่เริ่มนับ  
จากที่ทำไปทั้งที่ตัวเองก็กลัว  
เสียงตอนนั้นยังแห้ง ตาเริ่มร้อน แต่ยังกลั้นน้ำตาไว้ได้ จนถึงประโยคว่าทำไปเพื่อธาม เพื่อไม่ให้ความสัมพันธ์พังก่อนได้เริ่ม เสียงผมแตก ต้องกลืนน้ำลายหลายครั้งกว่าจะต่อได้ ผมไม่ได้บอกชื่อใคร  
และไม่ได้อยากให้รู้ว่าแต่ละคนเป็นใคร แค่บอกว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง
“ผมกลัว กลัวว่าถ้าคุณรู้ คุณจะรับไม่ได้… แล้วจะทิ้งผมไป” น้ำตาไหลตอนหันไปเห็นทั้งคู่ยืนอยู่พร้อมกัน พี่ชายกับน้องชาย คนที่ผมรัก กับคนที่ทำให้ใจหวั่น ยืนฟังความจริงที่ผมกักไว้ยี่สิบเอ็ดวัน ผมไม่ได้สะอื้นจนพูดไม่ได้ ผมพูดมันจนจบ น้ำตาไหลตามแก้มเฉย ๆ มือสั่น “พี่ขอโทษธีร์ด้วยนะ ที่รับความห่วงใยทั้งที่ใจพี่เทไปทางธาม”
ธีร์ตาแดง แต่ไม่ถอยหนีไปไหน ธีร์ยื่นมือมาจับแขนผมไว้ ธามนิ่งนานที่สุดตั้งแต่ผมรู้จักเขา ไม่พูด ไม่ขยับเข้ามา ไม่มีสีหน้าใดๆ
แล้วเขาเดินไปหยิบกุญแจจากโต๊ะ เปิดประตู  เดินออกไปโดยที่ไม่พุดอะไร ประตูปิดเบา ๆ  แต่เสียงนั้นดังกว่าการปิดแรง ๆ เสียอีก
ผมยืนนิ่ง แล้วนั่งลงกับขอบโซฟา มือปิดหน้า คิดว่าเขาทิ้งแล้ว ธีร์นั่งลงข้าง ๆ ทันที ดึงผมเข้ากอด หอมผมตรงหน้าผาก มือลูบหลังช้า ๆ “พี่… เป็นไรนะ ธีร์อยู่นี่ ไม่ไปไหน”
ผมร้องไห้ตรงนั้นสะอื้นดังชัด ประตูปิดแล้วธามไม่อยู่ในห้องอีกต่อไป ผมไม่คิดโกรธที่เขาจากไป เข้าคงสับสน ทั้งสิ่งที่ผมทำ ทั้งเรื่องน้องชาย ถ้าผมเป็นเขา ผมก็ไม่รุ้เหมือนกันว่าตัวเองจะทำยังไง
ธีร์ไม่ทำแค่กอด ปล่อยให้ผมสั่นอยู่ในอ้อมแขน
จนเสียงประตูดังอีกครั้ง ไม่ใช่กริ่ง เป็นการเปิดเข้ามา เขากลับมา หรืออาจจะยังไม่ได้ออกห่างจากลูกบิดประตูเลยก็ได้  
ธามเดินกลับเข้ามา ยังไม่พูดอะไ แค่เดินตรงมาหาผม  ดึงออกจากอ้อมกอดธีร์ทีละนิด แล้วกอดสวมกอด แน่น ร้อน  มือกุมท้ายทอยผมเหมือนในรถเมื่อกี้ “ผมรับได้” เสียงเขาแหบข้างหูผม “ผมไม่สนว่าคุณเคยทำอะไรมา สนใจแค่คุณตอนนี้  คุณคือคนแรกที่ทำให้ผมรู้สึกแบบนี้  ผมไม่มีวันทิ้งคุณ”
ผมกำเสื้อเขาจนข้อนิ้วขาว หน้าซบที่อก น้ำตาที่เพิ่งหยุดไหลซึมซ้ำ ธามยังกอดไม่ปล่อย หันไปมองธีร์เพียงครั้งเดียว “คืนนี้พี่ขออยู่กับบาส ถ้าน้องจะอยู่ต่อก็ได้”
ธีร์ปากขมวด สายตาดื้อดึงแต่ก็ยอมพี่ชาย แล้วก็พยักหน้า เดินมาหอมผมที่ผมเบา ๆ “ธีร์ไม่ไปไหนจากพี่บาส” แล้วก็เดินไปที่โซฟาอีกตัว หยิบหมอนข้าง นั่งลงโดยไม่กลับบ้าน
ธามช้อนตัวผมอุ้มขึ้น พาไปห้องนอน ประตูปิดเบา ๆ ด้านหลัง เหลือแสงเส้นเล็กใต้บานประตู บอกว่าธีร์ยังอยู่ในบ้านหลังนี้
เขาวางผมลงบนเตียง ก้มจูบน้ำตาที่ยังเปียกแก้มทีละข้าง เหมือนซับอารมณ์ทั้มหมดของผมตอนนี้ไว้ แล้วจึงจูบปาก ช้ากว่าตอนที่อยู่ในรถ แต่ลึกไม่แพ้กัน ลิ้นวนชิมรสน้ำตาที่ไหลลงมาถึงมุมปาก มือกุมข้างใบหน้าผม นิ้วโป้งลูบใต้ตา
“ไม่ต้องกลัวแล้ว” เขากระซิบติดริมฝีปาก “ผมอยู่ตรงนี้แล้ว” ผมกำเสื้อเขาไว้ พยักหน้าได้ไม่เต็มคำ
& e2 e" a/ G5 Lแค่แยกขาให้นิดหนึ่งตอนเขานอนคลุมร่างลงมา ธามจูบจากปากลงไปที่คาง ใต้คาง ด้านคอ ดูดเบาๆ ไม่ให้เป็นรอยแรง ลมหายใจร้อนพ่นรดผิวที่ยังสั่น มือเลื่อนเข้าไปใต้เสื้อ
ลูบอก
ท้อง
เอว
นิ้วไล่รอยซ้ำเก่าจากทะเลที่ยังจางไม่หมด ทุกจุดที่แตะเหมือนเขากำลังสัมผัสปลอยโยนผม เสื้อถูกถอดช้า เขาถอดให้ผมก่อน แล้วจึงถอดของตัวเอง อกแน่น ผิวอุ่น กล้ามเนื้อขยับเหนือตัวผม ผมยกมือลูบจากอกลงไปตามซิกแพ็คโดยไม่ทันคิด
ธามก้มดูดหัวนม ลิ้นวน ดูดจนมันแข็ง แล้วย้ายไปอีกข้าง มือข้างหนึ่งคลำเป้ากางเกงผมที่เริ่มตึงรูดตามรอยผ้า กดเบา ๆ ให้ผมรู้ว่าเขาอยากได้แค่ไหน ทำผมครางเสียงต่ำหลังแอ่นขึ้นจากที่นอน เขาสอดนิ้วเข้าไปในขอบกางเกง ปลดออกพร้อมกางเกงใน แท่งลำผมดีดขึ้นมาชิดท้อง ส่วนหัวเปียกแล้ว ธามมองตรงนั้นครู่หนึ่ง แล้วก้มอม
; t6 |9 V# H: Q6 a. _5 k        ช้า
ลึก
สบตากันตอนปากเลื่อนลง มือลูบต้นขาให้แยกกว้างขึ้น ความอุ่นของปากเขาต่างจากตอนทะเล* B- V, U& a+ `3 W% ]
ไม่เร่งให้เสียวอย่างเดียว เป็นการยืนยัน ว่าเขายังอยากได้ผมทั้งที่รู้แล้วทุกอย่าง
ผมกำผมเขาไว้ในอุ้งมือ สะโพคยกตามปากเขาโดยห้ามไม่ทัน น้ำเงี่ยนใสไหลบนลิ้นเขา ธามถอนปากออกช้า เลียจากหัวควยสีชมพูลงไปที่พวงไข่ โคนขาด้านใน แล้วยกสะโพคผมขึ้นเล็กน้อย ก้มเลียรูช้ำที่เป็นของเขา มันไม่ได้พักจากแท่งลำใหญ่ยักษ์ของเขาตั้งแต่เมื่อคืนวานจนตลอดทั้งเช้าวันนี้
ลิ้นร้อน เปียก เลียปาดผ่านรอบวง เขี่ยวน ดันซ้ำที่ปากรูที่ยังจำเขาได้ นิ้วโป้งคลึงวนรอบนอก แล้วค่อย ๆ ใส่หนึ่งนิ้ว
ช้าๆ จนถึงข้อ ค่อยๆขยับเข้าไปหาจุดด้านใน ที่เขาจำมันได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบมัน “อะ… อ่า…” ผมร้องออกมา ขาหนีบหัวเขาโดยไม่ตั้งใจ เขาเติมนิ้วที่สอง ถ่างและหุบเหมือนกรรไกรเบา ๆ ด้านใน แล้วเขี่ยจุดเสียวซ้ำ ปากยังเลียรอบนิ้ว จนน้ำลายเปียกชุ่ม “ไหวไหม” เขาถามเสียงแหบ
ผมพยักหน้า น้ำตาที่เพิ่งหยุดซึมซ้ำอีกนิด ไม่ใช่เพราะเจ็บ แต่เพราะความโล่งที่เขายังทำแบบนี้กับผมได้ ธามถอดกางเกงที่เหลือออก ลำใหญ่ยักของเขาแข็งเต็มที่ เก้านิ้วกว่า โคนหนา หัวบาน พวงไข่ทั้งสองลูกห้อยธรรมชาติตามน้ำหนัก ทาบลงมาบนต้นขาผมตอนเขายกตัวขึ้นจัดท่า
เขายกขาผมพาดเอว หัวบานใหญ่เขี่ยปากรู วนช้า แล้วค่อยดัน ส่วนหัวเข้าไปก่อน
ค้าง
ให้รูขยายรับแท่งลำยักษ์ ผมหายใจออกยาว มือกุมหลังเขา เล็บจิกร่องไหล่ ธามก้มจูบปากทันที* P8 b$ u( D- [% q5 R/ u
แล้วค่อยดันต่อทีละนิด ไม่พุ่งสุดในดอกเดียว จนลำค่อย ๆ ถูกรูสวมเข้าไป
' E& }: S1 U" B        แน่น
จุก
รู้สึกว่ามันเต็มท้องผม เมื่อเกือบสุด เขาหยุด หน้าผากชนหน้าผากผม ลมหายใจทั้งคู่ปะทะกัน
“อยู่กับผมนะ…” เขากระซิบ “ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว” แล้วเริ่มบดช้า ไม่ถอนออกยาวๆ แค่ควงวงข้างใน หัวหยักครูดผนังนุ่ม พวงไข่แตะโคนต้นขาเบา ๆ ทุกครั้งที่เข้าสุด อกชนอก ท้องเขาถูควยผมขึ้นลงตามจังหวะ เหงื่อเริ่มฉาบผิว ผมมองตาเขาตลอด ไม่กล้าหลบ เพราะกลัวว่าถ้าหลบแล้วจะเผลอไปคิดถึงอย่างอื่น
ธามซอยเข้าออกจริงเมื่อร่างผมเริ่มชิน
ช้า
ลึก
สม่ำเสมอ
เสียงเนื้อชนเนื้อเบา ๆ ในห้องที่ปิดประตูไว้ ปนกับเสียงจูบและเสียงหายใจ ข้างนอกยังมีแสงเส้นเล็กใต้ประตู ธีร์ยังอยู่ในบ้าน แต่ตอนนี้ในห้องมีแค่เขาที่เติมเต็มผมจนไม่เหลือช่องว่างให้หนี จังหวะช้าของเขาทำให้ผมอยู่กับตรงนี้ได้สักพัก จนภาพแปดคนแวบขึ้นมาเองโดยผมไม่ได้ตั้งใจคิดถึงมัน
ไม่ใช่ใบหน้าชัด ๆ แค่ความทรงจำที่ร่างกายเคยถูกทำให้ชิน เคยต้องคอยนับ เคยถูกเร่งให้ครบ
ตัวผมเกร็ง รูบีบเขา สีหน้าผมเลื่อนลอย
ธามรู้ทันที มือที่เคยยันที่นอนเลื่อนมาจับคางผม ไม่ให้หันหนี “อย่านึกถึงในอีก” เสียงเขายังสุภาพ แต่หนัก “อยู่กับผมตอนนี้” แล้วจังหวะเปลี่ยน
เขาถอนเกือบสุด หัวบานครูดปากรูออกมาจนผมร้อง แล้วกระแทกกลับเข้าจุดเสียวในดอกเดียว ตับ! “อ้า…!” เสียงเนื้อชนเนื้อดังชัดในห้องปิด ปนเสียงชื้นจากรูที่เปียก
ธามซอยถี่ขึ้น ลึกขึ้น ทุกดอกงัดหัวขึ้นชนจุดเดิมซ้ำ ตับ ตับ ตับ
ผมครางเสียงสั่น ขาโอบเอวเขาแน่น นิ้วมือไถลงหลังเขา ความคิดเรื่องคนอื่นถูกดันออกไปด้วยความเร็วและความลึก “ฮาา… ธาม…”
เขาครางตอบในลำคอ
ต่ำ
สั้น
แล้วก้มดูดปากผมเพื่อกลืนเสียงนั้นไว้ สะโพคยังไม่ช้าลง
ตับตับตับ
พวงไข่กระทบโคนต้นขาตามจังหวะ ไม่ดังเท่าเสียงสะโพคชนกัน แต่ผมรู้สึกได้ทุกครั้งที่เขาเข้าสุด
แน่น ชิด ร้อน ธามพลิกผมตะแคงโดยที่ลำยังไม่หลุด เข้าจากหลัง อกเปียกเหงื่อแนบแผ่นหลัง แขนโอบมาด้านหน้า มือหนึ่งคลึงหัวนม มือหนึ่งคว้าควยผมรูดตามจังหวะซอย
“อืมม… ลึก…” ผมครางลงหมอน เขาไซ้คอจากด้านหลัง หอมผม แล้วยังซอยเนิบแต่แน่น
เสียงครั้งนี้เปลี่ยนเป็นครูดช้า ๆ
ชึบ… ชึบ…
ทุกดอกดันจนท้องน้อยจุก แล้วถอนสั้นก่อนส่งกลับเข้ามา
“ผมรับได้” เขากระซิบติดหลังหู ลมหายใจร้อน “ผมจะ… ไม่คุณไปทิ้ง” มือที่รูดควยผมเร็วขึ้น หัวนมถูกคลึงเสียว บวกกับเสียวจากด้านใน ทำผมใกล้เสร็จ
ขาเกร็ง รูเริ่มรัดเขาเป็นจังหวะ ธามรู้ เลยชะลอ ถอนทั้งแท่งลำใหญ่ออกเกือบสุด แค่ค้างไว้ รอให้ผมหอบ “ยัง… ยังไม่ให้เสร็จ” แล้วใส่กลับช้า ๆ จนสุด
ผมร้องเสียงขาด มือกำข้อมือเขาที่โอบอกไว้ เขาจัดผมให้นอนหงายอีกครั้ง ยกขาข้างหนึ่งพาดบ่า
องศาเปลี่ยนทันที หัวควยครูดจุดเสียวตรง ๆ ตั้งแต่ดอกแรก “อ่ะ.. ตรงนั้น…!”
ตับ! ตับ! ตับ!
เสียงดังขึ้น เร็วขึ้น สะโพคเขากระแทกก้นผมซ้ำ เนื้อชนเนื้อดังต่อเนื่อง ปนเสียงครางของผมที่กลั้นไม่ได้อีกต่อไป และเสียงหอบของเขาที่เริ่มหลุดเป็นคำ
“รัดแน่น… จัง… ” เขาคราง ก้มจูบสลับดูดนม มือรูดควยผมตามจังหวะไม่เลิก เราทั้งคู่ใกล้เสร็จพร้อมกัน ท้องผมเกร็ง รูบีบรัดเขาถี่
ธามไม่ถอนแท่งเอ็นออกไม่รออีกต่อไป ือเร่งรูดแท่งเอ็นแข็งตึงของผม ขณะเดียวกันด้านในตัวผมถูกเส้นเลือดปูดโปนรอบแท่งลำยักษ์ครูดผนังรูนุ่มพร้อมกับหัวหยักบาน กระแทกเข้ามาสุด ซ้ำๆ ตรงจุดเสียวผมอย่างจงใจ เสียงดังรัว
ตับ!ตับ!ตับ!ตับ!ตับ!ตับ!
1 ^% X5 o& H( p) ]# @7 u7 D
“อ่า… ธาม… ไม่ไหว… แล้…” ผมทนไม่ไหว เกร็งตัวแตกพร้อมกับเขาแล้วน้ำร้อนอัดเข้ามาชนจุดเสียวผมไปด้วย ควยผมกระตุกในมือเขา น้ำพุ่งเลอะท้องทั้งสองคน ตัวสั่น ครางเสียงแหบปนสะอื้น “ฮาา… อื้ออ…” เขาค้างลึกไว้ กระตุกส่งน้ำเข้าไปอีกหลายรอบ พวงไข่ชิดแน่นกับตัวผม เขาหอบบนอก เหงื่อเราผสมกัน เสียงในห้องเหลือแค่หายใจ กับเสียงจูบเบา ๆ ที่เขาจิ้มลงบนไหล่ผม ลำควยแท่งยักษ์ยังไม่ถูกถอนออก ยังอุ่น ยังเต็ม ยังเชื่อมกันอยู่
ผมกอดเขาแน่น หน้าซบคอ น้ำตาซึมอีกนิดเพราะโล่งใจ ธามลูบหัวผม ยังไม่พูดอะไร แค่กอด
ให้จังหวะหัวใจค่อย ๆ ช้าลง โดยที่ร่างเราทั้งสองยังไม่แยกจากกัน น้ำควยเขาเยอะจนแน่นท้องเช่นเคย
ขณะที่น้ำควยของเขายังไม่ทันแห้งจากเมื่อกี้ ลำใหญ่ในตัวผมก็ยังคงไม่ยอมอ่อน พักได้แค่ครู่เดียว; W; E4 \1 N6 c5 Y6 u
เขาจูบช้า ๆ บนอกผม มือลูบหลังสัมผัสแผ่วเบา เหงื่อทั้งคู่ยังเปียกติดกันจากอกจรดท้อง แล้วเขาขยับเอวอีกครั้ง ไม่ถอนแท่งควยออก แค่ส่งกลับเข้ามาช้า ๆ
ชึบ…!
หัวบานขยับครูดผนังตรงจุดเสียวผม น้ำควยของเขาที่ค้างอยู่ข้างในถูกบดให้ชุ่มขึ้นไม่กับผนังนุ่มในรู ทุกครั้งที่เขาขยับจึงลื่น แน่น และร้อนพร้อมกัน
“อีกได้ไหม” เขาถามเสียงแหบติดปากผม ผมพยักหน้า ขาที่อ่อนแรงยังเกี่ยวเอวเขาไว้) R! S# K& O' R: p5 o
        “อืม…” ผมผยัหน้าตอบเสียงอ่อน ธามจูบมุมปาก แล้วเริ่มซอยในท่าเดิมต่อ
สั้น ลึก ท้องชนท้อง ควยผมที่เพิ่งเสร็จยังอ่อนอยู่ถูกหนีบเสียดสีกับซิกแพ็คเขาจนค่อย ๆ แข็งอีกครั้ง
ตับ… ตับ… เสียงดังไม่เร็วเท่าเมื่อกี้ แต่หนักแน่น เนื้อชิดเนื้อจนได้ยินความชื้นทุกครั้งที่ช่วงเอวเขาชนก้นผม เขาช้อนแขนไปใต้หลังผม อุ้มขึ้นทั้งที่ลำใหญ่ยังฝังอยู่ในร่างผม9 ]$ U+ y5 m: c; P! z: I
        ผมร้องออกมาตอนถูกยก เพราะทุกการขยับทำให้หัวควยครูดจุดเสียวซ้ำ “อ้า… ธาม…”
เขานั่งลงพิงหัวเตียงจัดให้ผมคร่อมตัก มือทั้งสองกุมสะโพค แล้วยกขึ้น-กดลง ผมต้องใช้แขนโอบคอเขาไว้ หน้าซบบ่า จมูกได้กลิ่นเหงื่อและกลิ่นกายเขาชัด อกแน่นของเขาเสียดสีหัวนมผมทุกครั้งที่ตัวถูกกดลงสุด
ตับ!" B; q" u7 V8 y
        ตับ!
ตับ!
จังหวะรอบนี้ดุดันกว่า เขาจับเอวผมโยกให้รับทั้งลำของเขาเข้าไปทั้งหมด ก้นชนโคนเขาดังชัด พวงไข่กระทบผิวควยควยเขา ตอนถูกกดจมลำควยเขา มือผมลูบจากท้ายทอยเขาลงไปที่แผ่นหลังที่เหงื่อชุ่ม
สัมผัสร่องกล้ามเนื้อที่ขยับตามแรงเอว ขาทั้งสองข้างของผมสั่นวางพาดไปหลังเขา นิ้วเท้างอทุกครั้งที่ถูกดึงลงจนสุด
ธามก้มดูดหัวนมผมแรงขึ้น ฟันขย้ำเบา ลิ้นวน ขณะที่สะโพคดันขึ้นจากด้านล่างสวนทางกับน้ำหนักตัวผม
“ฮาา… ลึกเกิน…” ผมครางติดคอเขา หลังโก่ง ควยที่แข็งอีกครั้งถูกหนีบระหว่างท้องทั้งสอง หัวถูขึ้นลงบนซิกแพ็คเขาจนน้ำเงี่ยนเยิ้มเป็นเส้น
เขาเร่ง ยกผมขึ้นจนเหลือแค่หัวค้างที่ปากรู แล้วดึงลงกระแทกสุด
ตับ!
“อื้ออ!” ผมครางแทบขาดใจ จากความแน่น ชุ่ม จุก และเสียว
ทำซ้ำ
0 n+ B& ^( q# X% X, Q        ขึ้น… ลงสุด1 d1 ~$ e! k9 Z
        ขึ้น… ลงสุด
เสียงเนื้อชนกันดังต่อเนื่องในห้อง ปนเสียงครางของผมที่ขาดช่วง และเสียงหอบต่ำของเขาที่หลุดเป็นคำสั้น ๆ “รัดผมอีกแล้ว…” และกระซิบต่อ “ขอเขาไปลึกกว่านี้นะครับ…” มือเขาเลื่อนจากเอวมาบีบก้นผม แยกออกให้นั่งลงจมควยได้ลึกขึ้น นิ้วกลางเขี่ยกดร่องใกล้รูที่กำลังถูกอัด ผิวสัมผัสตรงนั้นร้อน ชุ่ม แน่นตุบๆตามจังหวะกระแทกลง
เขาทำเหมือนกับว่าตั้งใจจะฝั่งมันเขามาในกายผมทำให้ร่างกายผมจดจำสัมผัส ความแน่น ความจุก ความตึง ความเสียว ทุกอย่างของเขา ใบหน้าหล่อๆ กล้ามอกแน่น ซิกแพ็คชัด สัมผัสกล้ามแขน ริมฝีปากนุ่ม กลิ่นกายเขา แท่งลำยักษ์เก้านิ้วกว่า เส้นเลือดปุดโปนครูดถูปากรูผมเขาออก หัวควยและหัวยักชัด กระแทกจุดเสียวผมซ้ำครูดผนังนุ่มไปมาทุกครั้ง เสียงเนื้อกระทบหนักแน่น
ตับ!
$ x3 v! e: s$ L+ B        ตับ!
ตับ!
ตับ!
. I2 p% J( G7 ?. f" |+ j) S        ตับ!
ผมใกล้แตก ขาหนีบเอวเขา รูบีบเป็นระลอก ธามไม่ชะลอลง มือข้างหนึ่งเลื่อนมาจับควยผม รูดสั้น เร็ว ชุ่มไปด้วยน้ำเงี่ยน อีกมือกดสะโพคให้รับแรงจากด้านล่าง จุก แน่น ความเสียวพุ่งจากท้องน้อยกระจายไปทั่วร่างกาย
“อ่า… ไม่ไห..ว.. “ ผมแตกในมือเขา น้ำพุ่งกระฉอกขึ้นท้องและอกเขา ตัวสั่นบนตัก ครางเสียงแหบติดคอ
ในจังหวะสุดท้ายธามดึงผมลงแรงจน กดร่างผมลงจนสุด แล้วพ้นในควย แตกซ้ำด้านใน น้ำร้อนอัดเข้ามาทับของเดิม กระตุกหลายรอบใต้ตัวผม ลมหายใจกระแทกที่บ่าผม “อืม… หึ้ย…” เขาครางต่ำ แขนโอบหลังผมรัดไว้ ยังไม่ยอมให้ลุก
ผมทิ้งน้ำหนักลงบนอกเขา หอบ เหงื่อหยดจากขมับลงไปบนผิวเขา รูยังรัดลำที่ค้างอยู่โดยควบคุมไม่ได้ รู้สึกถึงน้ำข้นเขาที่ล้นซึมออกมารอบโคนทุกครั้งที่หัวใจเต้น น้ำเขายังเยอะเหมือนเดิม
ธามลูบหลังยาวลงมาถึงก้น จูบผมตรงขมับ แล้วยังหายใจไม่สม่ำเสมอ ผมรู้สึกถึงความร้อนพุ่งเข้ามาเป็นระลอก ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่ละครั้งที่ลำควยยักษ์ในตัวผมกระตุก น้ำจะถูกฉีดพุงเข้ามาเติมเพิ่มในรู แล้วค้างไม่ยอมไหลกลับ
รอบแรกที่เขาปล่อยไว้ยังไม่ทันเอาออก รอบนี้จึงอัดเข้าไปในช่องที่เต็มอยู่แล้ว ท้องน้อยผมตึงขึ้นทันที แน่นจนต้องก้มหลัง มือกำบ่าเขา “แน่น… ธาม เต็ม…” ผมบอกเขา เขาไม่ได้ถอนลำควยออก ยังค้างลึกไว้อย่างนั้น ลำใหญ่ปิดปากรูไว้เหมือนจุก น้ำที่ถูกฉีดต่อเนื่องหาทางออกไม่ได้ เลยถูกขังไว้ด้านในรูจนผมรู้สึกจุกขึ้นไปถึงท้อง
ผมหอบ ท้องกระตุก รูบีบเขาเป็นระลอกทั้งที่เพิ่งเสร็จ ทุกครั้งที่รูรัด น้ำข้างในจะถูกบีบให้เคลื่อน
. p& @1 @3 y! C1 x" Eอุ่น ข้น เยอะ จนรู้สึกได้ว่าตัวเองรับไว้ไม่ไหวแล้วจริง ๆ
ธามยังโอบผมไว้บนตัก มือลูบหลัง ลมหายใจกระแทกบ่าผม ลำเอ็นใหญ่ในตัวยังแข็งกึงอ่อนลงข้าๆ ยังจุกปิดปากรูผมอยู่ เลยยิ่งแน่น “อย่าเพิ่งเอาออก…” ผมพูดเสียงสั่นทั้งที่แน่นจนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง “ถ้า… เดี๋ยว… จะล้น”
เขาจูบขมับ ยังไม่ขยับออกทันที ปล่อยให้ผมนั่งคร่อมรับน้ำหนักนั้นต่อ ท้องชิดท้อง เหงื่อเปียก ข้างในรูผมอุ่นและตึงจนผมต้องเกร็งหน้าท้องไว้ รูขมิบรัดควยเขาไว้ไม่ให้น้ำขาวข้นด้านละทักออกมา พอเขาค่อย ๆ ยกสะโพคผมขึ้น ลำถอนออกช้า ผมรู้สึกถึงน้ำขาวข้นที่ถูกดันตามออกมาทันที ไหลอาบโคนเขา
6 F- N0 D: B6 P; ~        หยดลงท้อง ยังไม่ทันสุดลำ จังหวะหัวบานครูดปากรูออกมา น้ำที่ถูกขังไว้ไม่มีอะไรอุดแล้ว ไหลตามออกมาเป็นสาย ข้น อุ่น เยอะกว่าที่ผมคิดว่าน้ำควยใครสักคนจะเยอะขนาดนี้ได้ ไหลอาบต้นขาด้านในเลอะท้องเขา หยดลงที่นอนระหว่างขา
ผมสะดุ้งมือยันอกเขา รูที่เพิ่งว่าง ข้างในยังจุกเหมือนยังมีอะไรค้างอยู่ ยังจำสัมผัสของแท่งเอ็นใหญ่ หัวบานชัดครูดไปมาด้านใน ทั้งที่น้ำไหลออกมาแล้วก็ยังคงไม่หมด
ธามรองไว้ด้วยมือ เช็ดให้ แต่มันยังซึมต่อ ทุกครั้งที่ผมขยับนั่ง จะรู้สึกถึงความเปียกที่ไหลออกมาอีกนิด ท้องน้อยยังตึง เหมือนถูกเติมจนเกินที่ตัวจะเก็บ เขาอุ้มผมไปห้องน้ำ ตั้งตัวลง น้ำควยเขายังไหลตอนขาแตะพื้น เส้นขุ่นขาวยาวตามต้นขา ผมต้องหุบขาเพราะความอายปนความแน่นที่ยังไม่คลาย
ตอนล้าง นิ้วเขาแตะปากรูเบา ๆ น้ำควยข้นที่ค้างยังถูกดันออกมาอีก ผมตัวสั่น ต้องยันผนังไว้ รู้สึกทั้งโล่งทั้งวูบโหวงด้านในทั้งยังจุกอยู่ในเวลาเดียวกัน
กลับมาที่เตียง ธามกอดจากหลัง มือวางที่ท้องน้อยผม ฝ่ามืออุ่นทับตรงที่เมื่อกี้ยังตึง ผมกระซิบ “เยอะเกินไปแล้ว…”
เขาหอมท้ายทอย นิ้วลูบวงช้า ๆ ที่ท้อง “ค้าบบบ ” แม้จะถอนควยออกแล้ว ผมยังรู้สึกถึงความชุ่มชื้นและความตึงด้านใน เหมือนร่างยังจำน้ำของเขาไว้ ยังเต็มแน่น ความว้างเปล่าทำให้ผมโหยการการถุกเติมเต็มอีกครั้งทั้งที่ลืมว่าเมื่อกี้เอ่งจะถูกเติมเต็มจนล้น
—
ผมตื่นเพราะแสงเช้าเล็ดลอดม่าน ขณะที่แขนธามยังกอดจากหลัง มือวางที่ท้องน้อยผม ตรงที่เมื่อคืนยังตึงอยู่ ข้างในยังชุ่มและจุกเบา ๆ ทุกครั้งที่ขยับขา
ธามยังหลับอยู่ ลมหายใจสม่ำเสมอรดท้ายทอย ผมค่อย ๆ ถอดตัวออกเบาๆระวังไม่ให้ปลุกเขา เสื้อยืดของเขาตกอยู่ใกล้เตียง ผมมันหยิบมาสวม ยาวเลยสะโพค พอเดินได้โดยไม่ต้องหาชุดเอง
ผมเปิดประตูห้องนอนออกเบา ๆ เห็นธีร์นอนบนโซฟาที่ถูกว่าเป็นรูปตัวแอล หมอนข้างถูกกอดไว้ผ้าห่มที่หยิบจากตู้ผมคลุมถึงเอว ขาห้อยออกมาข้างหนึ่ง ผมยุ่งเล็กน้อย โทรศัพท์วางคว่ำบนโต๊ะ ออกกระเพื่อมเบาๆตามแรงหายใจ มันน่ารักแบบไม่ตั้งใจ ทั้งที่เมื่อคืนเพิ่งยืนฟังความจริงที่หนักที่สุดในชีวิตผม
ผมเดินผ่านไปเปิดน้ำในครัว เสียงแก้วชนอ่างดังไม่มาก แต่พอหันกลับมา ธีร์ก็ลืมตาแล้ว มันกระพริบ เห็นผม แล้วยิ้มทันทีทั้งที่ยังไม่ทันตื่นเต็มที่ รอยหมอนยังแดงที่แก้ม “พี่บาส…” เสียงแหบ6 P& q0 U6 H; B  Z0 M, ^
        “เช้าแล้วเหรอครับ”
“อืมนอนโซฟาไหวเหรอ” ธีร์พยักหน้าเร็ว แล้วนั่งพิงพนัก ผ้าห่มยังคลุมตัก ตาแป๋วแบบหมาเด็กที่เพิ่งถูกลูบหัว “ไหวครับ ดีกว่ากลับบ้าน อย่างน้อยพี่ไม่ได้อยู่คนเดียว”
ผมยังตอบไม่ทัน มันเอียงคอมองเสื้อบนตัวผม แล้วแอบยิ้ม “เสื้อพี่…” พูดเบาเหมือนพูดกับตัวเอง “เข้ากับพี่ดี”
ผมเขินเดินไปรินน้ำยื่นให้ ธีร์รับด้วยสองมือ จิบแล้วมองตามผมตลอด ไม่ถามเรื่องเมื่อคืนในห้องไม่ทำตาเศร้าให้ผมต้องอธิบาย “พี่หิวไหมครับ ธีร์สั่งข้าวให้ก็ได้ จริงๆไม่ต้องลุกมากก็ได้ ธีร์ว่าพอตื่นมาแล้วจะสั่งไว้ให้อยู่แล้ว” ผมไม่แปลกใจที่เขาเป็นคนเอาใจใส่ขนาดนี้จากที่รู้จักเขามา ”เดี๋ยวพี่ชายก็ตื่นแล้วครับ” เขาว่าต่อคำว่าพี่ชายหลุดออกมาเอง
ธีร์กระพริบ แล้วยิ้มกว้างขึ้นอีก เหมือนได้ยินแล้วดีใจโดยไม่ต้องได้ยินคำอื่น ไม่กี่นาทีธามเดินออกมา กางเกงขายาวหลวม เปลือยอก ผมยุ่งกว่าธีร์เสียอีก สายตายังงัวเงีย จนเห็นน้องบนโซฟา
เขาเดินไปหาธีร์ก่อนผมด้วยซ้ำ ยื่นมือลูบหัวน้องแรง ๆ แบบพี่ชาย ธีร์เบ้ปากแต่ไม่หลบ แค่เอียงตามมือ “นอนยังไงให้หมอนติดแก้มขนาดนี้”
“ทำอย่างกับพี่ไม่เคยเห็นธีร์นอน” ธามหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ลูบหัวซ้ำอีกที แล้วหันมาหาผม สายตาอ่อนลง เดินมาแตะเอวผมผ่านเสื้อของเขา หอมผมตรงขมับสั้น ๆ ต่อหน้าธีร์โดยไม่ปิด
ธีร์เห็น เขาไม่ได้ทำเสียหน้า แค่กอดหมอนข้างแน่นขึ้นนิดหนึ่ง แล้วยิ้มให้ผมเหมือนบอกว่าไม่เป็นไร
จนข้าวมาถึง ทั้งสามคนกินที่โต๊ะเล็กในครัว บรรยากาศงุ่มง่ามนิดหน่อยเกิดความสับสนเล็กน้อยในตัวผม แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้แตกหัก
ธีร์ตักข้าวให้ผมก่อนตัวเอง ธามเทน้ำให้เราทั้งคู่ บางจังหวะพี่น้องแย่งกันเติมน้ำปลาจนผมต้องหัวเราะออกมาเอง ทั้งที่เมื่อคืนเพิ่งร้องไห้ต่อหน้าทั้งสองคน
ธามพูดระหว่างกิน ยังสุภาพ ยังใส่ใจ “ถ้าคุณสะดวก ผมอยากให้มาอยู่ด้วยบ่อย ๆ ไม่ต้องรอให้งานร้านเสร็จก่อนก็ได้”
ผมช้อนข้าวค้าง ธีร์ได้ยินทุกคำแต่ไม่ได้เถียง แค่ก้มมองจานแล้วพูดเบา ๆ “ถ้าพี่บาสมา ธีร์ก็… แวะไปได้ใช่ไหมครับ”
ธามมองน้อง ไม่ห้าม ไม่รับทันที แค่เอ่ยว่า “ค่อยคุยกัน”
โทรศัพท์ผมสั่นบนโต๊ะ ต้น ผมรับสาย มันพูดจบประโยคเดียวผมก็ชะงัก “มึงว่างวันนี้ไหม ของที่พ่อครูลงไว้อะ ถ้ามึงจบภารกิจของมึงแล้วก็ไปแก้ซะ ปล่อยไว้ระวังจะไม่ดีนะ มึงก็รู้จุดประสงค์ของมันหนิ”
ผมเงียบจนธามมองมา ธีร์ก็เงยหน้า “อะไรหรือครับ” ธามถามเสียงนุ่ม ผมวางส้อมลง รูสึกตุบๆ ในท้องน้อยที่ยังค้างความแน่นจากเมื่อคืนเหมือนมีสัญญาณเตือนอะไรบางอย่างขึ้นมาพร้อมกัน “ต้องกลับไปหาพ่อครูอีกครั้งครับ ต้นบอกว่า… ของที่ลงไว้ต้องไปแก้ออก”
ธามตอบทันที ไม่ต้องคิดนาน “ผมไปด้วย”
ผมมองเขา แล้วยังมองธีร์ที่กำลังกำแก้วน้ำแน่น ผม โล่งที่เมื่อคืนเขาไม่ทิ้งไป แต่เริ่มกลัวว่าอีกไม่ช้า ธามจะต้องเห็นสิ่งที่ผมยังไม่พร้อมจะให้ใครดู
" [# Y% h1 F( V+ k! _8 X3 }
--------------

/ ^+ E# m8 V% ^0 u( `/ k
สวัสดีครับ ไม่รู้ยังมีคนตามเรื่องนี้อยู่รึเปล่า จริงตอน 10 11 12 จะเป็นตอนเดียวกัน
แต่กลัวจะเบื่อกันเลยขอซอยเป็น 3 ตอน
ช่วงนี้ก็มีธุระเยอะด้วยเลยอาจจะลงช้าหน่อยนะครับ
ยังไงก็ขอบคุณที่ยังติดตามกันนะครับ

9 R! z1 N1 B# a% \5 t- V$ g& ]
นักอ่านทุกท่านสามารถติดตามข่าวสารเรื่องใหม่ก่อนใครได้ที่ X : คีรัน_Kiran. หรือ @_KiranWrites
1 `  H$ y. P, B- S/ c  `. N+ s- F9 r# g) Eถ้าชอบแนวไหน อยากอ่านแนวไหนก็คอมเม้นไว้ที่หน้าโปรไฟล์ได้เลย
, a, ~, Q- {. uสุดท้ายถ้าอยากสนับสนุนค่ากาแฟนักเล่าเรื่อง สามารถทำได้ที่ ลิ้งก์หน้าโปรไฟล์ได้เลยครับ สัญญาว่าจะออกตอนใหม่ไวๆเลย

# @; _* l5 F( j1 l- G" }! S! o0 L% Y2 B0 O  s/ p3 z# [8 G

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1พลังน้ำใจ +18 Zenny +300 ย่อ เหตุผล
abc55 + 18 + 300 กระทู้นี้ยอดเยี่ยม!

ดูบันทึกคะแนน

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
64285
พลังน้ำใจ
328220
Zenny
119101
ออนไลน์
27318 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-15 23:33:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ประธานนักศึกษา

กระทู้
4
ตอบกลับ
3852
พลังน้ำใจ
54264
Zenny
29205
ออนไลน์
19330 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-16 00:08:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
อ้าว..กลับไปโดนพ่อครูซ้ำอีกหรอเนี่ย
--ตี๋อ้วน--

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
4576
พลังน้ำใจ
27335
Zenny
610
ออนไลน์
1340 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-16 03:17:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

ประธานนักศึกษา

กระทู้
4
ตอบกลับ
10495
พลังน้ำใจ
69240
Zenny
35299
ออนไลน์
2908 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-16 06:22:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบทุกตอนเลยครับ

ประธานนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
6656
พลังน้ำใจ
55036
Zenny
584
ออนไลน์
3627 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-16 06:47:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
รอ

ประธานนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
11649
พลังน้ำใจ
73045
Zenny
2082
ออนไลน์
11287 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-16 08:03:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
2
ตอบกลับ
1993
พลังน้ำใจ
20611
Zenny
11383
ออนไลน์
844 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-16 23:42:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
3688
พลังน้ำใจ
26527
Zenny
11836
ออนไลน์
1113 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-17 00:20:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากครับ

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
2452
พลังน้ำใจ
9179
Zenny
11
ออนไลน์
403 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-17 10:01:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ประธานนักศึกษา

กระทู้
100
ตอบกลับ
6120
พลังน้ำใจ
74653
Zenny
165678
ออนไลน์
25787 ชั่วโมง

สมาชิกจีโฟกาย 100%สมาชิกระดับแพลตตินั่มสมาชิกระดับทับทิมสมาชิกระดับไพลินสมาชิกระดับมรกต

โพสต์ 2026-9-17 13:56:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบธามนะ แต่ก้เชียร์ธีร์ด้วยยย
* w1 z' r  f- Rหมาเด็กที่น่ารักที่สุดดด
การรอคอย เป็นสิ่งที่ช่างแสนยาวนาน  

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
2489
พลังน้ำใจ
20119
Zenny
3
ออนไลน์
3479 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-19 00:58:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกมากครับ ใกล้จบแล้วสินะ

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
2
ตอบกลับ
64
พลังน้ำใจ
6832
Zenny
1722
ออนไลน์
602 ชั่วโมง
โพสต์ 7 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-10-5 08:16 , Processed in 0.160700 second(s), 29 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้