ความฝันของเด็กชายในครอบครัว 2 / เปลี่ยนหมาย

kwanwantson49

ทุกวันกับอดีตภรรยา (ถึงจะแค่โลกเลยก็เถอะ) ไม่เคยมีใครหรืออะไรมาพรากผมกับความสุขนี้ ความใคร่ด้วยไร้เดียงสาและการยั่วยวนการโหมโรงให้หลานชายคล้อยตามมันปลูกฝังความกำหนัดในกามราคะและการอยากได้เป็นเจ้าของต่อตัวเธอสุดสูงส่ง มันอยากครอบครองโดยตรง อยากจะทำอย่างนั้นอย่างที่เคยได้โอกาสลงแรง แต่ความจริงที่เกิดขึ้นคืออะไรคุณก็รู้ ต่อให้ตอนนั้นลีลาคุณ ขนาดที่ใหญ่ขึ้นหิ้ง หรืออะไรก็ตามแต่ที่ว่าดี มันก็แค่ไม้ประดับในทางผ่านของเธอที่เป็นญาติ ก็แค่นั้น เพราะถึงแม้ต่อให้เธอจะติดใจรสสวาทหรือความหฤโหดที่ไร้เดียงสาของคุณขนาดไหนแต่ถ้าถึงเวลาแล้ว ก็ต้องมีอันต้องแยกทางสวาทเสมอ แต่ละคนอาจจะมีเหตุการณ์ต่างกัน ผมพอจะจำได้ว่ามันเป็นค่ำนั้นเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวผมและอีฝนหรือพี่ฝนญาติผู้พี่ที่น่ากระแทก

ควยผมถูกสาวช้าๆตามปรารถนาของหนุ่มรุ่นย่างเข้าสิบหกปี เฉกเช่นทุกครั้งที่การกระทำเป็นทาสของความคิด ถึงจะเป็นครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ไม่เคยพอ ผมไม่รอช้าที่จะได้รับความเสียวซ่านที่ปราถนาต่อเธอ  ความกำหนัดความคิดของซาตานในร่างกายของผมตื่นขึ้นกลางความใคร่เช่นทุกครั้ง ทุกท่วงท่าทุกกิริยาที่พี่สาวของผมได้ขยับกาย ถูกไอ้หลานระยำบุกรุกเข้าไปในห้องหัวใจของเธอและมันเป็นความจริงที่ว่าการกระทำของผมมันลึกซึ้ง มันถลำเข้าไปสู่ความวิกลจริตที่หนักหน่วง แต่ก็ใครจะสนใจ  อ่ะๆๆๆๆๆ ลำควยกระตุกส่งสัญญาณให้กับลูกอัณฑะที่สุดแสนจะกักน้ำรักไว้ พะพะพะพะพี่ฝะฝะฝะฝะฝน  "ปิ่น" เหี้ยจากใจ เสียงของแม่ผมเองครับ ความต้องการอยู่เหนือการคาดการณ์ครับ ผมใช้วิธีข้ออ้างที่ว่าจะไปหากิ่งไม้มาทำงานศิลปะ 5555  "เออเห็นว่าเจ้าวิลบอกจะไปหากิ่งไม้อะไรสวนข้างบ้านนี่ แกเห็นมันไหม"ผมก ส่ายหน้าไม่สบอารมณ์เพราะรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ทางแห่งความสยิวแน่นอน ตรงกันข้าม เสียงของคุณแม่ที่แสนจะจุ้นจ้านทำให้ผมได้แต่ต้องไม่สานต่อใดๆ ผมเริ่มออกตัววิ่งอ้อมรอบรั้วบ้านสองหลังจากประตูที่เราเรียกว่าประตูใหญ่หลังแล้วอ้อมมาประตูใหญ่หน้าเพื่ออำพรางความเป็นไปตามที่ได้บอกกล่าวให้คุณแม่จอมจุ้นได้สบายใจ  "วิล แม่ไม่ได้อยากจะดุด่าแกนะ แค่นี้ยังไม่ทำตามที่ตกลงกันไว้เลย" ผมชื่อวิลครับ นี่คือแม่ผมแม่แท้ๆที่ให้กำเนิด


ท่านน่ะชื่อ โสรยา ครับ ตอนนั้นน่าจะสามสิบเก้าสี่สิบโดยประมาณ จุ้นจ้านที่หนึ่งข

ขี้บ่นขี้วีนเสียงดังลั่นหากไม่ได้ดั่งใจ ผมล่ะคิดถึงพ่อมากๆๆตอนนั้น ผมขอเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงครับกับการทำอย่างที่อ้าง "ไปหากิ่งไม้มาทำงานศิลปะ" 555555555  ตลกดีนะครับถ้ามองจากวันนี้ แต่ก็ยังเด็กมากมั้งครับเลยไม่ได้ตระหนักถึงคนใกล้ตัว ผมยังไม่หายความเงี่ยนต่อพี่ฝนสักนิดก็ต้องมีอันต้องหงุดหงิดใจกับคำพูดบลาๆๆๆของแม่โสอีก ผมไม่ได้ตอบโต้กันกับผู้หญิงคนนี้ ไม่มีความสามารถที่จะชนะเธอได้จริงๆครับ   แม
รอแกตั้งแต่หกโมง ทำกับข้าวให้แก เพื่อให้แกไม่ได้รอ แต่หายไปไหนมาจะสองชั่วโมงแล้ว" ผมแหงนหน้าขึ้นมองอย่างทุกครั้งที่ต้องการจบบทสนทนาด้วยคำว่า "ผมขอโทษครับ" แต่แต่แต่แต่แต่ นี่มันอะไรกัน รูปร่างของแม่ที่เคยอย่างกับหมู ทำไมมีสัดส่วนที่ยั่วยวนขนาดนี้ ตอนนั้นผมไม่ได้เงี่ยนกับแม่ตัวเองนะครับ แต่ตะลึงกับรูปร่างของท่านที่มีความละม้ายคล้ายคลึงกับญาติผู้พี่ของผมจริงๆ แรกๆตอนที่ท่านทั้งหลายยังไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น การได้เห็นแม่ของเราอยู่ในชุดเตรียมอาบน้ำน่ะ มันไม่ได้สร้างความเงี่ยนได้หรอกครับใช่ไหม ถ้าวัดจากตัวผมเองก็ใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์เลยครับ มันไม่น่าดูเลยนะนั่นกับคนที่มีแต่ดุแต่ด่าว่าบ่น ผมในวันนั้นที่ทำเป็นแค่ชักว่าวใส่เสื้อในกับกางเกงในของพี่สาวยอมรับว่ายังไม่เคยได้เห็นนมเต็มๆตาสักครั้งเลยครับ  อาจจะเป็นบุญนำพาวาสนาควยบ่ล่ะมั้ครับผมว่า  คุณโสรยาที่กำลังจะไปอาบน้ำและในตอนนี้กำลังยืนบ่นเรื่องเดิมๆ  ผมรู้ว่ามีทางเดียวที่จะทำให้คุณแม่ของผมหยุดบ่นคือผมต้องไปนั่งที่โต๊ะพร้อมกับทำเป็นกินข้าวที่ท่านทำให้  "นี่วิล รู้ไหมว่าพี่ฝนน่ะถูกใครไม่รู้มาทำโรคจิตใส่ชุดชั้นในที่ตากไว้น่ะ"  ผมทำเป็นตกใจพร้อมกับถามกลับไปว่า เหตุการณ์เป็นยังไง แม่ผมผู้ใสซื่อบริสุทธิ์ก็ไม่แคล้ว เล่าเป็นฉากไปถึงสิ่งที่ท่านเรียกว่าโรคจิตแต่หารู้ว่ามันคือลูกชายที่เธอรักสุดลิ่มทิ่มประตูนี่แหละคือโรคจิตคนนั้น นิ่งเฉยไม่ได้ทันเงาความคิด บทสนทนานี้ทำให้ผมรู้ว่าทางแห่งความสุขซ่านไม่มีทางจะกลับมาอีกแล้วเพราะแม่ผมพูดถึงน้าปิ่นว่าแกจะติดกล้องวงจรปิดที่พี่ฝนตากผ้า  ซึ่งเป็นจุดที่ผมได้มองเรือนร่างของเธอแล้วคงจะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวเท่านั้น   ตอนนั้นผมไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องของความเงี่ยนจัดหรือเปล่า ความเสียวซ่านที่ได้จากพี่ฝนคงเหลือแต่เพียงความทรงจำเท่านั้น เสี้ยวความคิดของตัวเองได้ตะโกนบอกต่อมความระยำ

  มันสั่งการให้ความคิดของผมที่สงบอยู่นั้น ได้ย้อนกลับไปยังเหตุการณ์ที่ผ่านมารายชั่วโมงที่แล้ว  น้ำควยที่รอการระบายแทนที่จะได้ละเลงสีขาวขุ่นไปบนพื้นผ้ามันสีชมพูหวานแหววกลับต้องชะงักเมื่อแม่โสมาตามหา ใช่  การสำเร็จความกำหนัดของผมถูกคุณแม่ของผมเองที่มาขัดจังหวะที่ควรจะเสียวครั้งสุดท้าย  ใช่  "ต้องมีคนรับผิดชอบต่อความเงี่ยนนี้" ปีศาจที่แฝงอยู่ในใจของผมเริ่มส่งเสียงร้องใส่สมองของผม  ผมเริ่มคล้อยตามกับการยุแยงของด้านมืดในห้วงจิตสำนึก เมื่อได้เห็นสายยกทรงสีดำของแม่ผมที่กำลังพาดไหล่ขาวๆของเธอ  ผมไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะความโกรธต่อแม่หรือความเงี่ยนกันแน่ครับ ที่สุดผมก็เลยต้องยอมให้ความสนใจในชุดชั้นในอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกับของญาติผู้พี่  แค่คิดก็เสียวซ่านวาบหวิวอกสั่นขวัญแขวนไปหมดเลยครับ ผมภาวนาให้แม่นั่งเก้าอี้ตรงหน้าเพื่อจะได้เห็นกางเกงในของท่านแต่ก็ต้องผิดหวังในทันทีโดยไม่ทันดูเวลาครับ ใกล้สามทุ่มผมต้องเข้านอนแล้ว "ไปนอนได้แล้วนะลูก พรุ่งนี้ก็วันหยุดอยู่บ้านคนเดียวไม่ต้องห่วงจะเล่นจะดูอะไรก็ได้ทั้งวัน"    ผมพยักหน้ารับคำก่อนจะมองตามหลังคุณแม่ที่ขาวเนียนเข้าไปในห้องน้ำ ผสมความคิดกับสัญชาตญาณของสัตว์เพศผู้ ผมเดินไปที่ห้องแต่งตัวของแม่โสมและหยิบมาใช้ลิ้นเลียไปทั่วทั้งผืนกับกางเกงในสีดำตัวนี้ที่พาดเก้าอี้ไม้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งของแม่  ความรู้สึกนั้นเป็นยังไงหากคุณได้ลองแล้วจะรู้ว่ามันเสียวจนอนิบายไม่ถูกเลยครับ  เหมือนกับว่าได้ขึ้นสวรรค์อีกครั้งกับการนี้   ผมไม่รู้เลยว่าการดมกางเกงในของแม่บังเกิดเกล้าก็ไม่เลวเลย   มีให้เลือกหลายแบบหลายสไตล์พร้อมส่งความเสียวซ่านไปทั่วลำควย ก่อนที่จะยุติความหลงไหลในครั้งใหม่นี่เพราะเสียงดังลั่นจากห้องน้ำ วิลไปทำอะไรห้องแม่นั่น   มาทาแป้งน่ะครับแม่   ผมได้ยินเสียงของท่านออกมาจากห้องน้ำแล้วตรงมาทางนี้เลยพยายามจะหดควยให้อ่อนแต่ไม่มีทาง   นาทีนั้นคิดอย่างเดียวว่าเป็นไงเป็นกัน เต็มที่ก็บอกไปเลยว่ามันมีอารมณ์กับชุดชั้นในของแม่ แต่โชคดีมากเลยครับ แม่ผมก้มเช็ดผมที่เปียกอยู่เลยไม่เห็นทางนี้
ผ้าเช็ดตัวผืนพอดีตัวของแม่ที่นั่งแบบไม่มิดชิดเท่าไหร่นักเพราะท่านไม่ค่อยพิถีพิถันในการอาบน้ำสระผมเท่าไหร่มันก็เลยไม่ได้ทำหน้าที่ของการปกปิดเรือนร่างของท่านได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ นั้นว่าแย่แล้วแต่ยังแย่ได้อีก เมื่อมุมผ้าเช็ดตัวด้านบนที่แม่จับอยู่ดันหลุดมือเผยเต้านมขนาดใหญ่กว่าพี่ฝนหลายเท่าเลย ผมนิ่งที่สุดในชีวิตกลั้นหายใจพร้อมกับตาที่รู้สึกได้ว่ามันจะถลนออกจากเบ้า
สัญชาตญาณของเพศผู้สั่งให้สารคัดหลั่งน้ำเงี่ยนไหลวนทั่วลำควยของผมที่มันแข็งและกระตุก งึกๆๆอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน  จนแม่ผมเริ่มจัดการกับผมเผ้าเรียบร้อยแล้วคงต้องหยุดการจ้องมองพอดีกับคุณแม่ดึงผ้าเช็ดตัวปิดเนินอกขาวอึ๋มนั้นเสีย  ผมถือดีใจกล้ายัดกางเกงในสีดำลายลูกไม้ตัวน้้นใส่ที่เป้ากางเกงในให้มันรู้สึกว่าหีของแม่โสรยาถูไถกับควยของลูกชายแท้ๆตลอดเวลา ผมรู้สึกผิดที่ไม่สามารถชนะปีคาจในตัวเองได้ มิหนำซ้ำใจระยำนี่กลับคล้อยตามอย่างตะหงี่ตระหง่าน  ไม่ว่าจะเจอกับอารมณ์เงี่ยนช่วงเวลาไหนก็เอาแต่โทษแม่โสว่าเป็นต้นเหตุ ทําให้ผมต้องจำใจเลิกเสียวกับพี่สาวอย่างค้างคา  คืนนั้นผมทำกับกางเกงในของแม่อย่างทุเรศที่สุด  ผมเสร็จกับกางเกงในสองน้ำควยแต่กลับไม่พอที่จะลดความเงี่ยนได้เลย  ผมกัดผมถ่มน้ำลายเต็มผืนลูกไม้นั้นแต่ยิ่งทำยิ่งเพิ่มความโกรธต่อแม่อย่างบอกไม่ถูก มันเสียวมากกว่าทุกครั้งจนครั้งที่สี่ผมไม่รู้ว่าผีห่าซาตานใดบังคับหรือกระซิบข้างหูผมว่าไม่สนใจราวตากผ้าหน่อยเหรอ  ผมได้แต่มองผ่านหน้าต่างที่ตรงกับราวตากผ้าสแตนเลสที่มียกทรงสีดำเป็นส่วนใหญ่จากอยู
แค่นี้น้ำควยผมทะลักออกมาทันที  ในใจของผมมันร้อนรนมันสั่นสะเทือนปากสั่นมือเหมือนกับว่าจะหมดแรงทันทีที่ควบพุ่งน้ำคาวใส่กางเกงในคุณแม่โสรยาแสนสวย

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Mr.mmm

treertreer67

ขอบคุณครับ

frek

ขอบคุณครับ

Kingki

ขอบคุณครับ

nanny01

เยี่ยม

theera

ขอบคุณครับ

oasawin

ขอบคุณครับ

idororo

ขอบคุณครับ

nanny01

เจ๋ง

BB5599

ขอบคุณ

linlinly

ชอบมาก

eng111

ขอบคุณครับ

Choblear

ขอบคุณครับ