แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-3-3 08:20
ความกังวลในใจของครูตั้นกลายเป็นกำแพงสูงชันที่กั้นกลางระหว่างเรา ครูยังคงรักษาระยะห่างราวกับกลัวว่าสัมผัสเพียงนิดจะทำให้เหตุการณ์นองเลือดวันนั้นย้อนกลับมาอีกครั้ง แต่นั่นกลับทำให้ผมรู้สึกอึดอัดจนแทบบ้า ผมในวัย 9 ขวบไม่ได้อ่อนแอเหมือนเก่า บาดแผลทางกายหายสนิทและถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ว่าผม "พร้อม" สำหรับทุกบทเรียน เมื่อครูมอบหมายให้ผมซ้อมชายคู่กับม่อน ผมจึงเปลี่ยนความอัดอั้นนั้นให้กลายเป็นสนามฝึกซ้อมใหม่ ผมมองม่อนที่เริ่มมีกล้ามเนื้อชัดขึ้นตามวัย ไหล่กว้างขึ้นและดูแข็งแรงกว่าปีก่อน "ม่อน... ลองยกเราในท่าดัดตัวหงายหลังหน่อยสิ" ผมเอ่ยชวนเพื่อนขณะที่เราอยู่กันสองคนในห้องซ้อม ผมจงใจแอ่นโค้งตัวให้มากกว่าปกติจนแผ่นหลังแทบจะขนานกับพื้น ใบหน้าของผมเลื่อนลงไปจนเกือบสัมผัสกับหน้าขาของม่อน ผมอยากรู้ว่าการฝึกขย่ม "ของเล่นสีม่วง" ที่บ้านแทบทุกคืนจะทำให้ผมควบคุมลมหายใจให้นิ่งพอต่อหน้าเพื่อนได้ไหม แต่กลายเป็นว่าเราล้มโครมลงไปกองกับพื้นทั้งคู่ จังหวะเรายังไม่เข้ากัน ม่อนยังไม่รู้ใจผม และผมก็ยังไม่ไว้ใจแรงของม่อนพอ "เราต้องเข้าใจกันมากกว่านี้นะม่อน" ผมตัดสินใจ "เย็นนี้ไปค้างบ้านเราไหม พ่อแม่เราไม่อยู่พอดี" ม่อนตอบตกลงทันทีโดยไม่รู้เลยว่าผมกำลังจะสอนบทเรียนอะไรให้มัน
เย็นวันนั้น ลุงกรขับรถพาเรากลับบ้าน ม่อนตื่นเต้นกับความหรูหราของบ้านผมจนเก็บอาการไม่อยู่ เราเปลี่ยนชุดเป็นกางเกงว่ายน้ำตัวเดียวแล้วกระโดดลงสระด้วยกัน "ซ้อมยกตัวในน้ำกันม่อน น้ำจะช่วยพยุงให้เบาขึ้น" ผมบอกพลางขยับเข้าไปใกล้ ในน้ำที่อุ่นกำลังดี เนื้อตัวเราแนบชิดกันจนผมรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าว และเจ้าหนูของผมก็เริ่มประท้วงดันกางเกงออกมาอีกครั้ง "ม่อนเคยจูบแบบดูดปากกับใครไหม?" ผมถามขึ้นท่ามกลางเสียงน้ำวน "ไม่เคยหรอกจุน... เคยแต่จูบแก้มพ่อแม่" ม่อนตอบซื่อๆ จนผมรู้สึกอิจฉาในความอบอุ่นที่มันได้รับจากครอบครัว "ลองจูบกันไหม เผื่อจะทำให้เราซ้อมเต้นเข้าขากันมากขึ้น" ม่อนดูลังเล แต่ผมไม่รอช้า เอื้อมมือไปโน้มคอเพื่อนเข้ามาแล้วประกบปากทันที จูบของม่อนช่างใสซื่อและเก้ๆ กังๆ ต่างจากจูบที่ดุดันและคาวไวน์ของครูตั้นอย่างสิ้นเชิง จูบของครูทำให้ผมรู้สึกเหมือนถูกกลืนกิน แต่จูบของม่อนทำให้ผมรู้สึกว่า "ผมเป็นคนนำ" ผมเริ่มแหย่ลิ้นเข้าไปสอนให้ม่อนรู้จักการพัวพัน เราแลกลิ้นกันกลางสระน้ำช้าๆ จนม่อนเริ่มเคลิ้มและกอดผมแน่นขึ้น "ไปต่อในห้องนอนเถอะ... เดี๋ยวคนเห็น" ม่อนกระซิบ
เราขึ้นจากสระ เช็ดตัวลวกๆ แล้วตรงไปยังห้องนอนทั้งที่ยังใส่กางเกงว่ายน้ำเปียกๆ ผมสั่งให้ม่อนถอดออกจนเราเปลือยเปล่าทั้งคู่บนเตียงลายการ์ตูน ผมเริ่มจูบมันต่ออย่างดูดดื่มจนแท่งเนื้อของเราทั้งคู่แข็งชูชันชนกัน ม่อนจ้องมองของผมด้วยความทึ่ง "ทำไมของจุนโค้งสวยจัง?" "ดัดเองน่ะ... เดี๋ยวเราดัดให้ม่อนนะ" ผมกระซิบก่อนจะใช้มือและปากช่วย "ดัด" ให้เพื่อนจนม่อนตัวงอครางซี้ด มันพยายามจะกดหัวผมให้อมให้ไวขึ้น แต่ผมผละออกก่อน "เคยเอากับใครไหมม่อน?" มันส่ายหน้า ผมเลยถามต่อ "ลองป่ะ?" ม่อนพยักหน้าอายๆ ผมขึ้นไปคร่อมร่างม่อนที่นอนหงาย ผมเป็นคนคุมเกมเองทั้งหมด ผมจ่อยอดลำของม่อนที่ชุ่มน้ำลายลงบนรูของผมที่ฝึกมาอย่างดี ความรู้สึกตอนม่อนมุดเข้ามามันช่างง่ายดายเพราะขนาดที่ต่างจากครูตั้นมาก แต่มันกลับลึกจนผมรู้สึกจุก ผมเริ่มขย่มเองด้วยจังหวะที่รวดเร็ว มือสองข้างประสานกุมมือม่อนตรึงไว้กับเตียง ผมชอบความรู้สึกนี้เหลือเกิน... ความรู้สึกที่ได้เป็นคนควบคุม ไม่ใช่แค่ฝ่ายถูกกระทำ ผมเห็นแท่งเนื้อของตัวเองที่มีน้ำเยิ้มเป็นสายกระดกตีหน้าท้องม่อนตามจังหวะขย่ม เห็นแล้วได้อารมณ์สุดๆ ในที่สุดม่อนก็เกร็งกระตุก ปล่อยน้ำอุ่นๆ เข้ามาในตัวผมจนล้นปรี่ มันไหลเยิ้มออกมาเปื้อนพวงไข่ของเพื่อนผม น้ำของม่อนเริ่มเป็นสีขาวขุ่นเข้มข้นขึ้นกว่าแต่ก่อน ผมก้มลงไปเลียทำความสะอาดให้มันจนหมด รสชาติของม่อนหวานและนุ่มนวลกว่าของครูมาก เรานอนห่มผ้ากอดกันด้วยความเหนื่อยอ่อนจนหลับไปทั้งที่แก้ผ้าอยู่แบบนั้นเลย
วันต่อมา การซ้อมของเราดีขึ้นอย่างผิดหูผิดตา แต่ผมสังเกตว่ากล้ามเนื้อก้นม่อนยังไม่แข็งแรงพอ ผมเลยชวนม่อนมาบ้านอีกรอบ "ม่อนต้องฝึกบริหารรูนะ" ผมบอกก่อนจะหยิบของเล่นสีม่วงสองอันออกมา ผมสาธิตการขย่มหน้ากระจกให้มันดู "ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็แตกได้นะ ลองดูสิ" ม่อนดูสนใจแต่ยัดไม่เข้าในตอนแรก ผมจึงหยิบเจลหล่อลื่นที่ลุงกรซื้อให้มาทาให้เพื่อน ค่อยๆ สอนให้มันยัดเข้าไปในรูบริสุทธิ์ของมันช้าๆ จนสำเร็จ ตอนนี้เราสองคนนั่งอ้าขาขย่มของเล่นแข่งกันหน้ากระจก ม่อนเคลิ้มจนดึงผมไปจูบปากแลกลิ้นกันอย่างบ้าคลั่ง หัวเล็กๆ ของเราถูไถชนกันจนในที่สุดเราก็แตกออกมาพร้อมกัน น้ำอสุจิของผมและม่อนพุ่งผสมกันจนเปื้อนพื้นห้องนอนดูสวยงามในสายตาผม ม่อนติดใจจนขอผมนอนจูบกันต่อจนหลับคาปากไปทั้งแบบนั้น ผมรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่ได้เป็นคนสอนคนอื่นในเรื่องที่ผมเชี่ยวชาญ ผมเริ่มรู้สึกถึง "อำนาจ" ที่อยู่ในมือ มันเป็นความมั่นใจที่ต่างจากตอนที่ผมถูกคนอื่นสอนมาตลอด ผมพร้อมแล้วสำหรับการแข่งขันครั้งนี้ ใกล้ถึงวันแข่งจริง ครูตั้นถึงกับเอ่ยปากชม "ไปแอบซ้อมกันมาท่าไหนเนี่ย เข้าขากันดีเชียว" ผมกับม่อนสบตากันอย่างรู้กัน "ก็มีซ้อมเต้นบ้างนิดหน่อยครับครู" ผมตอบเนียนๆ พร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหัวเราะคิกคักกับม่อนสองคน ความสัมพันธ์ของเราตอนนี้มันแน่นแฟ้นยิ่งกว่าคู่เต้นไหนๆ และผมมั่นใจว่าปีนี้... รางวัลที่หนึ่งต้องเป็นของเราแน่นอน...
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-3-1 08:44:37
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-3-1 09:20:53
โพสต์ 2026-3-1 09:32:44
โพสต์ 2026-3-3 06:16:03
โพสต์