แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-27 23:04
พอมื้อค่ำสุดหรูจบลง ครูตั้นก็อุ้มร่างของผมกลับขึ้นมาบนห้อง แสงไฟสลัวในห้องพักโรงแรมทำให้บรรยากาศดูน่าตื่นเต้นกว่าเดิม ครูวางผมลงบนเตียงนุ่มอย่างทะนุถนอม กลิ่นไวน์จางๆ ที่ติดตัวครูมาทำให้ครูดูผ่อนคลายและสายตาเชื่อมหวานกว่าทุกวัน ครูจ้องมองผมเหมือนเห็นของล้ำค่า "รู้มั้ยจุน... วันนี้จุนน่ารักที่สุดเลย" ครูพึมพำชิดใบหู "น่ารักแล้ว... น่าเอามั้ยล่ะฮะ?" ผมถามกลับเสียงซุกซน พลางส่งสายตายั่วยวน ครูยิ้มกว้าง "น่าเอามากครับ... แต่แน่ใจแล้วใช่มั้ยลูก?" "แน่ฮะ เต็มที่ได้เลยฮะ จุนอยากลองครั้งแรกกับครูตั้น" พอสิ้นคำยืนยัน ครูไม่รอช้าก้มลงมาบดขยี้ริมฝีปากผมทันที รสชาติไวน์ติดปลายลิ้นครูทำให้ผมเคลิ้มตามอย่างรวดเร็ว สองมือเล็กของผมพยายามโอบกอดร่างใหญ่ยักษ์ของครูแต่ก็แทบไม่มิด มือครูเอื้อมลงมาปลดกระดุมเสื้อผมแหวกจนเห็นไหล่ขาวๆ และพยายามถกกางเกงลง ผมก็ช่วยครูถอดให้เขาด้วย เราต่างแลกกันถอดเสื้อผ้าให้กันและกันจนเปลือยเปล่าบนเตียงกว้าง ผมมองดูร่างกายเราที่ต่างกันสุดขั้วในกระจกเงาข้างเตียง ร่างขาวบางไซส์เล็กของเด็ก 8 ขวบ กับร่างอวบใหญ่กำยำที่มีพุงหนาและขนดกชัด มันดูไม่สมดุลเอาเสียเลยจนผมอดคิดไม่ได้ว่า สิ่งที่ใหญ่โตขนาดนั้นจะเข้ามาอยู่ในตัวผมได้อย่างไร แต่นั่นกลับยิ่งกระตุ้นความตื่นเต้นในใจให้พุ่งพล่าน
ครูเริ่มบทเรียนจริงจังด้วยการจับขาผมแยกกว้าง การฝึกบัลเล่ต์ทำให้ขาผมยืดหยุ่นจนดัดได้ทุกทิศทาง ครูเอาหมอนมารองใต้สะโพกจนตูดผมโด่งชี้เพดาน ขาพาดสูงจนจะถึงหัวเตียง ลำตัวโค้งงอได้สุด ท่าทางน่าอายแต่ผมกลับชอบใจ จากนั้นครูก้มลงใช้ปากบดขยี้รูสีชมพูเล็กๆ จนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายเพื่อเป็นการเบิกทาง จากนั้นครูก็จ่อท่อนเนื้อยักษ์มาที่ปากผม "เลียให้ลื่นหน่อยนะจุน จะได้เข้าง่ายๆ" ผมรีบตวัดลิ้นเลียวนรอบหัวบานหยักจนเปียกโชก ครูส่งนิ้วกลางกับนิ้วชี้หนาๆ เข้ามาให้ผมดูดอมจนชุ่มน้ำลายต่อ ก่อนจะเอามาเริ่มแหย่ควงขยายรูด้านหลังผมทีละนิ้ว ผมทำหน้าเหยเกเมื่อนิ้วครูมุดลึกเข้าไปได้ครึ่งข้อ "เจ็บมั้ยครับคนเก่ง?" ครูถามด้วยความเป็นห่วง มือนึงก็บีบคลึงไข่ผมไปด้วยช่วยให้ผ่อนคลาย "ไม่เจ็บฮะ... แต่จุกนิดๆ" ผมบอก ครูจึงเริ่มขั้นตอนสำคัญ ครูตั้นจับแท่งเนื้อขนาดมหึมาจ่อเข้าที่ปากทางร่องจีบ ผมจ้องมองผ่านหว่างขาตัวเอง เห็นหัวบานใหญ่สีเข้มค่อยๆ กดเบียดลงบนรูสีชมพูเล็กๆ ครั้งแรกมันยัดไม่เข้าจนครูต้องดึงออกแล้วใช้นิ้วขยายเพิ่มอีกพักใหญ่ ก่อนจะกลับมาย้ำใหม่ ครูสั่งให้ผมหายใจช้าๆ และลองขมิบเบาๆ ตามจังหวะ ในที่สุดหัวหยักใหญ่ก็เริ่มมุดจมหายเข้าไปในตัวผม ความรู้สึกแน่นตึงจนแทบปริแตกทำให้ผมเบิกตากว้าง แต่มันก็ค่อยๆ มุดลึกเข้าไปจนได้ครึ่งลำ ความโค้งงอของมันเข้ากับสรีระผมพอดีเป๊ะ "อ๊ะ... อ๊าาาา!" ผมครางลั่นเมื่อครูเริ่มขยับเข้าออกช้าๆ ผมรู้สึกได้ถึงแรงเสียดสีมหาศาลอยู่ข้างในท้อง มวลท้องปั่นป่วนจนเห็นหน้าท้องตัวเองกระเพื่อมตามแรงกระแทกจากข้างใน ขนาดที่ดูไม่สัมพันธ์กับร่างกายกลับผสานกันได้อย่างประหลาด จนผมเริ่มมีอารมณ์ร่วมและจู๋เล็กๆ แข็งโด่ตามครูไป ครูเริ่มเร่งจังหวะจนร่างผมโยกไปตามเตียง พุงหนาของครูกระเพื่อมกระแทกเข้ากับหน้าท้องผมดัง ตับ ตับ ตับ เสียงเนื้อกระทบกันรัวเร็วผสมกับเสียงเตียงที่สั่นโยก ครูพ่นคำลามกใส่หูผมตามประสาคนเมา "จุน... ตอดแน่นมากลูก ซี๊ดดด เสียวชะมัด... เด็กดีของครู" ผมฟังแล้วกลับรู้สึกดีใจและเสียวซ่านจนจิกเท้าเกร็ง มือสองข้างจับขาตัวเองไว้แน่น ยกขึ้นค้างไว้ดัดงอได้จนแทบจะแนบใบหูของผมได้แล้ว
ตื๊ดดด... ตื๊อออ... ตื๊ดดด! เสียงมือถือผมสั่นดังขึ้น ผมหยิบมาดูเห็นว่าเป็นแม่โทรมา ผมพยายามกลั้นเสียงเสียวและหายใจให้ปกติที่สุด "ฮะ... แม่... แข่งวันแรกเรียบร้อยดีฮะ... ขอบคุณฮะแม่" ผมพูดไปโดยที่มือนึงกอดคอครูไว้แน่น ส่วนช่วงล่างครูก็ยังขย่มกระแทกเข้าออกไม่หยุดจนตัวผมสั่นสั่นคลอนไปหมด พอวางสายไป ผมก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว "แม่วางแล้วฮะ... ครูทำต่อเลยฮะ เอาให้เสร็จไปเลย!" หลังจากที่ผมกดวางสายจากแม่ไป ความรู้สึกน้อยใจที่เคยเกาะกินใจเรื่องที่พ่อแม่ไม่มาดูการแข่งขันมันก็มลายหายไปจนหมดสิ้น ผมไม่ได้รู้สึกเศร้าอีกต่อไปแล้ว เพราะความอบอุ่นและแรงกระแทกที่หนักหน่วงจากร่างกายของครูตั้นที่กำลังโถมเข้าหาผมมันเติมเต็มทุกอย่างในใจจนมิด ในหัวของผมตอนนี้ไม่มีพื้นที่ให้ความโดดเดี่ยวอีกต่อไป มีเพียงความรุ่มร้อนและความสุขสมที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น พ่อกับแม่อาจจะอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลก แต่ตอนนี้... คนที่สำคัญที่สุดคือครูยักษ์ใหญ่ที่กำลังมอบบทเรียนที่เสียวซ่านที่สุดให้ผมอยู่คนเดียว "แม่วางแล้วฮะ... ครูทำต่อเลยฮะ เอาให้เสร็จไปเลย!" ผมตะโกนบอกครูเสียงสั่นพร่า ครูตั้นคำรามในลำคอเหมือนสัตว์ป่าที่ได้รับอนุญาต ครูเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นจนร่างผมแทบจะจมลงไปในเตียงโรงแรม เสียงเนื้อกระทบกันดัง ปึก ปึก ปึก รัวเร็วสะท้อนไปทั่วห้องสลัว ผมซี้ดปากอย่างทรมานปนเสียว สองมือของผมที่เคยโอบกอดคอครูอยู่ เลื่อนต่ำลงมาขยำหน้าท้องพุงหนาของครูที่เบียดกระแทกเข้ามา ผมเผลอเอื้อมมือไปกุมแท่งเนื้อเล็กๆ ของตัวเองที่ตอนนี้แข็งเป๊กจนปวดหนึบ ผมเริ่มชักรัวมือใส่ของตัวเองตามจังหวะที่ครูขย่มกระแทกจากด้านหลัง ความรู้สึกมันตีกันนัวเนียไปหมด ทั้งความจุกเสียดแน่นที่รูด้านหลัง และความเสียววาบที่ปลายลำด้านหน้า ผมจ้องมองใบหน้าครูตั้นที่หลับตาเกร็ง กลิ่นเหงื่อผสมไวน์ที่โชยมามันยิ่งทำให้ผมอารมณ์พุ่งพล่าน "อ๊าาา จุน... ครูจะออกแล้ว... แน่นมาก... ซี๊ดดดด!" ครูตั้นกระแทกเน้นๆ ย้ำๆ อีกสามสี่ครั้งสุดท้าย จนครั้งสุดท้ายครูโถมตัวอัดกะแทกเข้ามาจนสุดลำลึกถึงขั้วหัวใจ ผมรู้สึกได้ถึงแรงกระตุกเกร็งที่รุนแรงอยู่ข้างในท้องน้อย ก่อนที่น้ำรักอุ่นร้อนจะฉีดกระฉูดทะลักเต็มลำไส้ผมจนอุ่นวาบไปทั้งตัว ความเสียวมหาศาลที่ได้รับจากข้างในทำให้ผมท้องน้อยวูบวาบเหมือนมีกระแสไฟแล่นผ่าน ผมเร่งมือชักของตัวเองรัวเร็วตามแรงเกร็งของครูจนในที่สุดผมก็ทนไม่ไหว
"อ๊าาาาาาา! ครูตั้นนนนน!" ผมปลดปล่อยน้ำอสุจิใสๆ พุ่งกระเด็นทะลักคามือตัวเองออกมาจนเปื้อนหน้าท้องขาวๆ และลามไปถึงพุงหนาของครูตั้น ร่างของผมกระตุกเกร็งเป็นจังหวะไปพร้อมกับครูที่ยังกระแทกค้างไว้ข้างในตัวผม เราทั้งคู่หอบหายใจรดต้นคอกันด้วยความเหนื่อยอ่อนและสุขสมอย่างที่สุด ท่ามกลางกลิ่นคาวนวลของความรักที่ตลบอบอวลอยู่บนเตียง ผมมองดูคราบน้ำที่เปื้อนตามตัวเราทั้งสองคนแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุขที่สุดในชีวิต ครั้งแรกของผมกับครูตั้น... มันยิ่งใหญ่และวิเศษกว่าที่ผมเคยจินตนาการไว้หลายเท่าตัวนัก แต่เมื่อครูค่อยๆ ดึงลำขนาดใหญ่ออกมาจากตัวผม มีเลือดซิบผสมน้ำขาวขุ่นจนกลายเป็นสีชมพูจางๆ ติดออกมาด้วย ครูหน้าเสียรีบเอาผ้ามาเช็ดให้ "เจ็บไหมจุน? ครูขอโทษนะลูก" "ไม่เจ็บฮะ... รู้สึกดีมากๆ เลยฮะครูตั้น" ผมยิ้มปลอบใจครู ครูก้มลงจูบหน้าผากและกอดร่างเล็กของผมไว้แน่นในท่าตะแคง เราทั้งคู่หอบหายใจรัวจนเหงื่อซึมเต็มตัว "ฝันดีนะจุน พรุ่งนี้แข่งวันสุดท้ายแล้ว เต็มที่นะลูก" "จุนจะทำให้สุดความสามารถฮะ ขอบคุณครูที่มอบความสุขให้จุนนะฮะ" ครูดึงผ้าห่มมาคลุมถึงคอให้ผม หอมหัวเบาๆ ด้วยความรัก ผมซุกตัวเข้าหาอ้อมกอดอุ่นหนาของยักษ์ใหญ่ที่ผมหลงรัก และหลับไปพร้อมกับความสุขล้นปรี่ในคืนแรกที่ผมได้กลายเป็นของครูอย่างสมบูรณ์แบบ พรุ่งนี้คือวันสุดท้ายของการแข่งขัน! ผมจะเอาพลังจากค่ำคืนนี้ไปใช้ในการเต้นคู่กับเจนให้ดีที่สุดตามที่ซ้อมมา และคว้าแชมป์ประจำจังหวัดกลับมาให้ได้...
|