แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-27 22:17
และแล้ววันแข่งขันบัลเล่ต์ระดับประถมประจำจังหวัดก็มาถึง บรรยากาศที่โรงแรมหรูนอกเมืองดูคึกคักและเต็มไปด้วยความกดดัน ผมเดินทางมาพร้อมกับลุงกรที่คอยให้กำลังใจไม่ห่าง ถึงแม้ลึกๆ จะแอบเสียใจที่พ่อกับแม่ติดธุระด่วนที่ต่างประเทศจนมาดูไม่ได้ แต่คำพูดของลุงกรที่บอกว่า "ลุงจะดูแทนคุณท่านเอง" ก็ทำให้ผมยิ้มออก ม่อนเองก็ไม่พลาดที่จะส่งข้อความมากวนๆ ว่าจะมาเชียร์ผมด้วย ผมเลยตอบกล้บไปว่า หรือมาเชียร์แฟนม่อนกันแน่ ม่อนก็บอกว่าทั้งคู่แหละ 555... ระหว่างทางนั่งรถไปโรงแรม ผมที่กำลังว้าวุ่นเรื่อง "บทเรียนพิเศษ" ก็หลุดปากถามลุงกรออกไปแบบไม่อ้อมค้อม "ลุงกรฮะ... เคยโดนเอาไหมฮะ? มันเจ็บเปล่าฮะ แล้วรู้สึกยังไง?" ลุงกรถึงกับสำลักน้ำขำพรวดออกมา "ลุงไม่เคยหรอกคุณหนู ลุงเคยแต่เป็นคนเอาคนอื่น" ลุงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะสำทับด้วยน้ำเสียงใจดี "แต่อย่าเพิ่งรีบร้อนเลยครับ อยากให้คุณหนูลองครั้งแรกกับคนพิเศษจริงๆ ดีกว่า อย่ามาลองกับลุงเลย" คำพูดของลุงเหมือนเป็นการเปิดทาง เมื่อไปถึงโรงแรม ผมจึงขออนุญาตลุงกรไปนอนค้างห้องเดียวกับครูตั้น โดยอ้างเรื่องการเตรียมตัวแข่งวันพรุ่งนี้ ลุงกรที่ตามใจผมเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็พยักหน้าตกลงแต่กำชับว่าห้ามบอกคุณพ่อเด็ดขาด ซึ่งผมก็รับปากฮะ เพราะคืนนี้ผมตั้งใจจะก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองกับครูตั้นให้ได้
วันแรกเป็นการแข่งประเภทเดี่ยว ผมหยิบชุดบัลเล่ต์ตัวเก่งที่เคย "เปื้อนน้ำรัก" ของผมกับครูมาใส่ เสริมด้วยสูททับท่อนบนที่ทำให้ผมดูสง่าเหมือนเจ้าชายน้อย ช่างแต่งหน้าที่ครูจ้างมาเนรมิตใบหน้าของผมให้ดูคมคายแต่ยังแฝงความหวาน บนเวทีผมวาดลวดลายท่วงท่าบัลเล่ต์อย่างสุดฝีมือ ปลายเท้าที่จิกเกร็งกับพื้นเวทีไม้ขัดมันสะท้อนแสงไฟสปอตไลท์ ทุกจังหวะการหมุนตัวและการกระโดด ของผมมันลื่นไหลเหมือนสายน้ำ เจนเองก็ทำได้ดีไม่แพ้กัน ม่อนที่นั่งอยู่แถวหน้าถึงกับตบมือเกรียวกราว หลังแข่งเสร็จ ม่อนรีบวิ่งมาชมผมใหญ่ "เอ็งเก่งมากจุน! เย็นนี้ไปกินข้าวกับเราและเจนไหม?" "ไม่ล่ะฮะ... ไม่อยากไปเป็นก้างขวางคอม่อนหรอก" ผมแกล้งแซวมันกลับ "แล้วคืนนี้เอ็งนอนไหน?" ม่อนถามต่อ "นอนห้องครูตั้นฮะ พักที่นี่แหละ" ม่อนทำหน้าทะเล้นใส่ทันที "ระวังเหอะ... ระวังโดนครูตั้นเยสตูดนะเว้ย" มันหัวเราะร่าจนผมต้องรีบตีแขนมันแก้เขิน "คิดบ้าอะไรของม่อนฮะเนี่ย!" ผมดุ แต่นึกในใจว่า... กลัวจะไม่โดนน่ะสิฮะม่อน
เมื่อถึงห้องพักในโรงแรม ผมแบกกระเป๋าเสื้อผ้าเดินตามครูตั้นเข้าไป ครูดูลังเลนิดๆ แต่ผมก็ยืนยันว่าลุงกรอนุญาตแล้ว "จุนอยากอยู่กับครูฮะ" ผมบอกพร้อมส่งสายตาอ้อน ครูตั้นใจอ่อนทันที "งั้น... ไปอาบน้ำด้วยกันไหม เดี๋ยวครูอาบให้" ในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยฟองสบู่และน้ำอุ่น ครูตั้นบรรจงใช้ผ้าขนหนูนุ่มๆ ลบเครื่องสำอางบนใบหน้าให้ผมอย่างทะนุถนอม สัมผัสของครูอ่อนโยนเหมือนคุณพ่อดูแลลูกชาย ครูชมผมไม่ขาดปากว่าวันนี้ผมเก่งและสง่างามแค่ไหน ผมเขินจนแก้มแดงปลั่ง "เดี๋ยวครูให้รางวัลสำหรับคนเก่งนะ" พูดจบ ครูตั้นก็โน้มใบหน้าอวบใหญ่เข้ามาใกล้ ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนปากเล็กๆ ของผมอย่างนุ่มนวล มันเป็น "จูบแรก" ที่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน รสชาติมันหวานล้ำและอุ่นซ่านไปทั่วอก ผมเคลิ้มจนเผลอวาดแขนโอบกอดคอครูไว้แน่น ครูเริ่มส่งลิ้นหนาๆ เข้ามาแหย่ล้อกับลิ้นเล็กๆ ของผม ลิ้นของครูใหญ่โตและซอกซอนไปทั่วโพรงปากจนผมครางอืออาในลำคอ "ปากจุนหวานจังเลยลูก... ลิ้นก็นุ่ม" ครูชมเสียงพร่า มือหนาลูบแก้มผมเบาๆ พลางจ้องมองขี้แมลงวันตรงคิ้วซ้ายและแก้ม "จุดพวกนี้มันทำให้หนูมีเสน่ห์มากนะรู้ไหม" ครูเริ่มดูดเลียไปตามจุดสีดำเล็กๆ บนใบหน้าผมเบาๆ เหมือนเป็นการประทับตราจอง ผมสยิวจนตัวสั่นพั่บๆ ผมลองแลบลิ้นไปเลียคางครูบ้าง ครูเลยใจดีส่งลิ้นใหญ่ๆ ออกมาให้ผมได้ดูดดึงเล่นจนน้ำลายยืดเยิ้ม
"ครูขอนับขี้แมลงวันทั้งตัวของจุนหน่อยได้ไหมครับ?" ครูถามพลางลูบน้ำสบู่ไปตามตัวผม ครูใช้ลิ้นไล่เลียสำรวจทุกตารางนิ้ว ตั้งแต่หน้าผาก ลากผ่านลำคอขาวระหง ไหล่เนียนบาง หน้าอกที่มีหัวนมสีชมพูเล็กจิ๋ว ครูเลียผ่านรักแร้ ลากไปตามต้นแขนและนิ้วมือทีละนิ้ว ผมเสียวจนหายใจไม่ทั่วท้อง ครูพลิกตัวผมให้คว่ำลงเพื่อเลียแผ่นหลังบางๆ ก่อนจะก้มไปเลียฝ้าเท้าและนิ้วเท้าของผมอย่างไม่รังเกียจ สัมผัสสุดท้ายมาหยุดอยู่ที่ขาอ่อนเนียนละเอียด ครูจ้องมองแท่งเนื้อสีชมพูและไข่สองใบที่มีขี้แมลงวันจุดเด่นอยู่นาน ครูลากลิ้นลงไปที่ร่องก้นขาวผ่อง ผมรีบช่วยแหวกแก้มก้นตัวเองออก โก้งโค้งยั่วยวนให้ครูเห็น "รูสีชมพู" ชัดๆ ครูตั้นใช้ลิ้นหนาแหย่เข้าไปข้างในรอยจีบเปียกชื้นนั่น ถึงจะเข้าได้ไม่ลึกแต่มันก็ทำให้ผมบิดเร่าจนแทบขาดใจ "สรุปครูนับขี้แมลงวันจุนได้กี่จุดฮะ?" ผมถามกระซิบขณะที่ครูกำลังซุกไซ้รูเล็กๆ ของผมอย่างเอร็ดอร่อย "16 จุดครับ... น่ารักทุกจุดเลย ยิ่งจุดตรงตูดขาวๆ ยิ่งน่ารักมากเลย" ครูตอบพลางขบเม้มแก้มก้นผมตรงจุดนั้นเบาๆ ผมยิ้มแก้มปริ ดีใจที่มีคนใส่ใจร่างกายผมถึงขนาดนี้ "ครูตั้นฮะ... ไม่อยากลอง 'เอา' กับผมเหรอฮะ?" ผมถามออกไปตรงๆ ขณะที่ยังโก้งโค้งอยู่ ครูผงะไปนิดหนึ่ง ดวงตาฉายแววกังวล "จุนอยากเหรอครับ? แต่... จุนยังเด็กมากนะลูก แล้วขนาดตัวเราต่างกันเกินไป ครูกลัวจุนจะเจ็บ ครูไม่กล้าหรอก" "จุนอยากลองฮะ... ขอลองได้ไหมฮะครู?" ผมอ้อนวอนด้วยเสียงสั่นเครือ ครูตั้นยิ้มบางๆ แล้วลูบหัวผม "ไว้คืนนี้นะครับ... เดี๋ยวเราไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันก่อนนะคนดี" ครูล้างตัวให้ผมอีกครั้งก่อนจะอุ้มผมขึ้นจากอ่างไปแต่งตัว ผมตื่นเต้นจนหัวใจเต้นโครมคราม เพราะรู้ดีว่าหลังมื้อค่ำนี้... "คืนพิเศษ" ที่ผมใฝ่ฝันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ เสียที... |