แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-25 00:54
หลายเดือนผ่านไป ความเหนื่อยยากของผมเริ่มเห็นผล เมื่อครูตั้นประกาศว่าจะส่งผมกับเจนเป็นตัวแทนไปแข่งระดับจังหวัด ผมดีใจจนเนื้อเต้น รีบวิ่งไปบอกลุงกรที่มารอรับ ลุงยิ้มกว้าง บอกว่า"ภูมิใจในตัวคุณหนูที่สุด" นั่นยิ่งทำให้ผมมีไฟที่จะซ้อมหนักขึ้นกว่าเดิม ผมกับเจนต้องซ้อมคู่กันแทบทุกเย็นหลังเลิกเรียน ความใกล้ชิดและท่าทางที่ต้องโอบกอดประคองกันตามบทบาทการเต้น ทำให้ม่อนเพื่อนสนิทของผมเริ่มมีท่าทีเปลี่ยนไป มันดูหึงและอิจฉาผมอย่างเห็นได้ชัด จนวันหนึ่งในห้องเปลี่ยนชุดที่เหลือเราแค่สองคน ผมตัดสินใจถามม่อนตรงๆ "ม่อนเป็นอะไรไปฮะ? ทำไมไม่ค่อยคุยกับเราเลย น้อยใจเรื่องที่ได้ไปแข่งกับเจนเหรอ?" ม่อนเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะกระแทกล็อกเกอร์ปิดดังปัง "ก็ใช่สิ! เอ็งได้ใกล้ชิดเจนขนาดนั้น เดี๋ยวเอ็งก็คงแย่งเจนไปจากเรา" ผมหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะรวบรวมความกล้าพูดความลับที่เก็บไว้ "อย่าคิดมากสิฮะ เราไม่ได้สนใจเจนแบบนั้นเลยจริงๆ... ม่อน เราจะบอกความจริงให้... จริงๆ แล้วเราชอบผู้ชายต่างหากฮะ" ม่อนอึ้งไปเลย มันจ้องหน้าผมเหมือนจับผิดว่าโกหก เพราะภายนอกผมก็ดูเป็นเด็กผู้ชายปกติ ไม่ได้ออกสาวอะไร ผมเลยตัดสินใจงัดไม้เด็ด "ถ้าม่อนไม่เชื่อ... เย็นนี้ไปห้องน้ำกับเราสิ เดี๋ยวเราอมให้ดูเลย"
เย็นนั้นในห้องน้ำห้องเดิม ม่อนถอดชุดซ้อมออกจนเปลือยเปล่าต่อหน้าผม ผิวของมันไม่ได้ขาวเท่าผมแต่ก็ดูเนียนสะอาดหุ่นดีมาก ดูสมชายชาตรีในแบบเด็กวัยเดียวกัน ผมนั่งลงบนฝาชักโครก มองท่อนเนื้อเล็กๆ ของเพื่อนที่เริ่มขยับตั้งชันชูหน้าผม ค่อยๆ อ้าปากงับมันเข้าไปช้าๆ ความรู้สึกอุ่นและแข็งขึงในปากทำให้ผมตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ผมพยายามเลียนแบบลีลาจากการ์ตูนโป๊ที่ม่อนเคยเปิดให้ดู และที่สำคัญ... ผมจำสัมผัสที่ครูตั้นเคยใช้ปากให้ผมในวันนั้นมาใช้ทั้งหมด ผมห่อริมฝีปากนุ่มๆ รูดรั้งแท่งของเพื่อนอย่างตั้งใจ ลิ้นของผมตวัดเลียวนรอบหัวสีแดงของม่อนจนมันครางเสียวเบาๆ ม่อนเริ่มคุมอารมณ์ไม่อยู่ มันจับหัวผมไว้แน่นแล้วโยกเอวสวนเข้ามาในปากผมเป็นจังหวะ ผมรู้สึกภูมิใจเหลือเกินที่เห็นเพื่อนมีความสุขเพราะปากของผม จนในที่สุดม่อนก็กระตุกเกร็ง ปล่อยน้ำว่าวใสๆ หวานอร่อยเข้าเต็มปากเป็นครั้งแรก ผมดูดเลียจนหมดจดไม่ให้เหลือซากแถมใช้ลิ้นวนเลียรอบๆ จนม่อนตัวงอลงหายใจหอบผละหัวผมดันออกมา แล้วบอกว่า "พอแล้วจุน... เราเชื่อเอ็งแล้ว" แต่ตอนที่เดินออกมาจากห้องน้ำ ผมแวบเห็นแผ่นหลังหนาๆ ของครูตั้นเดินเลี่ยงหายไปที่หัวมุม ใจผมร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ครูต้องรู้แน่ๆ...
หลังจากวันนั้น ม่อนกับผมกลับมาเป็นเพื่อนรักกันเหมือนเดิม แต่มันกลับตรงข้ามกับความสัมพันธ์ของผมกับครูตั้น ครูดูห่างเหินและอ้างว่าอยากโฟกัสเรื่องการแข่งจนไม่ยอมแตะตัวผมเลย จนผมทนไม่ไหว ต้องถามครูในห้องทำงานหลังซ้อมเสร็จ "เพราะครูเห็นจุนอมให้ม่อนวันนั้นเหรอฮะ... ครูถึงรังเกียจจุน?" ครูตั้นอึ้งไปพักใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจยาว "ครูแค่คิดว่า... ครูไม่เหมาะจะทำแบบนั้นกับจุนแล้ว จุนควรอยู่กับเด็กวัยเดียวกันอย่างม่อน ครูรู้สึกผิดที่ทำให้จุนต้องกลายเป็นแบบนี้" ผมรีบสวนกลับทันทีเพื่อรั้งครูไว้ "จุนเป็นแบบนี้เพราะตัวจุนเองฮะ! แล้วที่จุนอมให้ม่อน... ก็เพราะจุนอยากฝึกเอาไว้มาอมให้ครูตั้นต่างหากฮะ!" ครูตั้นตาโตเหมือนไม่เชื่อคำพูดที่ออกมาจากปากลูกศิษย์ตัวเอง "ว่าไงนะจุน?" ผมเลยกลั้นใจลองขอตรงๆ "จุนขอลองอมให้ครูบ้างได้ไหมฮะ?" สิ้นคำขอของผม แววตาที่เคยเศร้าสร้อยของครูก็เปลี่ยนเป็นหื่นกระหายทันที ครูมองซ้ายขวาจนแน่ใจว่าไม่มีใคร ก่อนจะรูดกางเกงลงเผยให้เห็นท่อนเอ็นยักษ์ที่ผงาดง้ำรออยู่
ผมไม่รอช้า ขยับเข้าไปคุกเข่าระหว่างขาหนาๆ ของครูทันที สองมือเล็กของผมรวบจับความยิ่งใหญ่นั่นไว้ มันร้อนผ่าวและแข็งเกร็งจนผมใจสั่น ผมอ้าปากออกกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ คาบเอายอดหัวสีคล้ำของครูเข้าสู่โพรงปากเล็กๆ เป็นครั้งแรก "อื้มมม... จุน... ซี๊ดดด" ครูครางกระเสร่า ปากของผมเล็กเกินไปที่จะรับของครูได้หมด ครูเลยสอนให้ผมใช้ลิ้นเลียลากผ่านเส้นเลือดขอดรอบๆ ลำแทน สอนให้ผมพยายามหลบฟันและห่อปากให้แน่นที่สุด น้ำลายผมไหลเยิ้มยืดลงตามโคนขาครูจนเปียกแฉะ ผมรัวลิ้นเลียหัวหยักสลับกับรูดรั้งด้วยมืออย่างบ้าคลั่ง ครูตั้นเริ่มคุมจังหวะไม่อยู่ มือหนากดหัวผมขึ้นลงตามแรงอารมณ์ ความใหญ่โตที่อัดแน่นคับอยู่ในปากทำให้ผมแทบสำลัก แต่มันกลับเป็นความรู้สึกที่วิเศษที่สุดในชีวิต "ดีมากจุน... ปากหนูนุ่มเหลือเกิน... จะออกแล้ว... อ๊าาาา!" ครูเกร็งกระตุกอย่างแรงก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นข้นทะลักพุ่งเข้าสู่คอหอยผมอย่างรุนแรง มันเยอะจนไหลย้อนออกมาเยิ้มตามริมฝีปากแดงๆ ของผมและเปรอะเปื้อนไปตามลำเอ็นยักษ์ของครู ผมรีบซดกินมันอย่างโหยหาและใช้ลิ้นเลียทำความสะอาดให้ครูจนหมดเกลี้ยง ครูตั้นลูบหัวผมพลางชมไม่หยุดปากว่าผมเก่งที่สุด ผมยิ้มทั้งที่น้ำลายปนน้ำว่าวยังเปื้อนคาง ภูมิใจสุดหัวใจที่ทำให้ยักษ์ใหญ่อย่างครูมีความสุขได้ด้วยปากเล็กๆ ของผมเอง เราทั้งคู่ต่างติดใจรสชาติของกันและกันไปแล้ว ตั้งแต่วันนั้นผมกับครูสลับใช้ปากให้กันเกือบทุกวันหลังซ้อมเสร็จ และผมก็ตื่นเต้นมากวันแข่งขันระดับจังหวัดกำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้...
|