แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-22 18:54
ผมชื่อ จุน... ชีวิตของผมถูกขีดเส้นไว้ด้วยทางเดินสีขาวสะอาดตาตั้งแต่อายุ 7 ขวบ คุณพ่อคุณแม่บอกว่าผมเกิดมาพร้อมสรีระที่พิเศษ แขนขาที่เรียวยาวและผิวที่ขาวจัดจนเกือบโปร่งแสง ทำให้ผมถูกส่งมาที่โรงเรียนบัลเล่ต์แห่งนี้เพื่อเป็นความหวังของตระกูล วันแรกที่ผมต้องใส่ชุดรัดรูปสีขาวนวล ผมรู้สึกอายจนไม่กล้าส่องกระจก ชุดมันแนบไปกับทุกส่วนโค้งเว้า บ่งบอกชัดเจนว่าผมตัวเล็กแค่ไหนเมื่อยืนท่ามกลางเพื่อนผู้หญิงร่วมชั้นที่มีแต่กลิ่นหอมของแป้งเด็ก "ไม่ต้องกลัวนะจุน... มาหาครูมา" เสียงนุ่มนวลนั้นเป็นของ ครูแทน ฮะ ครูเป็นผู้ชายที่รูปงามที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา มือของคุณครูเรียวยาวและอุ่นจัด เวลาคุณครูแตะที่แผ่นหลังเพื่อจัดท่าทางให้ผมตรง ผมรู้สึกวูบวาบในอกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ปกติคุณพ่อไม่ค่อยกอดหรือแตะตัวผมแบบนี้... สัมผัสของคุณครูแทนจึงทำให้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นของล้ำค่าที่ถูกดูแลอย่างเบามือ
วันที่สอง บทเรียนเริ่มหนักขึ้น คุณครูแทนขยับเข้ามาใกล้ผมมากกว่าเดิม เพื่อดัดร่างกายให้เข้าที่ "เจ็บไหมครับจุน? ครูจะเพิ่มแรงอีกนิดนะ" ครูถามพลางก้มลงมากระซิบข้างหู "ไม่เจ็บฮะ..." ผมส่ายหน้าทั้งที่น้ำตาเริ่มคลอเบ้าเมื่อครูกดน้ำหนักมือลงบนหน้าขาเพื่อให้ผมฉีกขาได้กว้างขึ้น ผมยอมทน... ผมยอมเจ็บเพียงเพื่อให้คุณครูยิ้มให้ และบอกว่าผมคือลูกศิษย์ที่เก่งที่สุด วันหนึ่งฝนที่ตกหนักจนฟ้ามืดครึ้ม คุณครูปล่อยเพื่อนๆ กลับบ้านไว แต่ผมยังคงอยู่ในห้องซ้อมเพียงลำพังเพื่อฝึกฉีกขาต่อ แต่ระหว่างที่เดินไปเข้าห้องน้ำ ผมก็ได้ยินเสียง... เสียงร้องโหยหวนที่ดังมาจากห้องน้ำหญิง มันไม่ใช่เสียงเจ็บปวด แต่มันฟังหวีดหวิวแปลกๆ จนผมใจสั่น ด้วยความกลัวผสมความอยากรู้ ผมปีนขึ้นไปชะโงกดูที่คอกห้องน้ำห้องหนึ่ง... ภาพที่เห็นทำให้ผมตัวแข็งทื่อ คุณครูแทนที่แสนใจดี กำลังนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง คุณครูใช้นิ้วถูไถไปมาตรงระหว่างขาของเธออย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้มหน้าลงไปซุกไซ้จนเพื่อนคนนั้นดิ้นพล่านและร้องออกมาดังกว่าเดิม ผมตกใจสุดขีด... ผมคิดว่าคุณครูกำลังทำร้ายเธอ! ผมรีบวิ่งหนีออกมาขึ้นรถที่บ้านทันที หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก
คืนนั้นที่บ้าน ผมนอนไม่หลับ ภาพมือของคุณครูที่ขยับอยู่ตรงนั้นยังติดตา ผมหยิบชุดบัลเล่ต์ตัวเก่งมาใส่ มันรัดรึงไปตามง่ามขาจนรู้สึกอึดอัด ผมลองเอามือของตัวเอง... ลองถูไถลงไปตรงระหว่างขาแรงๆ ในแบบที่คุณครูทำกับเพื่อนคนนั้น แม้ผมจไม่มีร่องแบบเด็กผู้หญิง แต่ก็ลองถูตรงร่องระหว่างไข่ใบเล็กสองใบ ลากจนไปถึงร่องก้นอุ่นๆ "อ๊ะ...!" ความรู้สึกสายหนึ่งแล่นพล่านไปทั่วร่าง มันไม่ใช่ความเจ็บ แต่มันคือความเสียวซ่านที่รุนแรงจนผมหนีบขาเข้าหากันโดยอัตโนมัติ เนื้อผ้าที่รัดแน่นเสียดสีกับแท่งเล็กๆ จนมันแข็งตั้งแบบอัตโนมัติ อึดอัดอยู่ภายในกางเกงรัดๆ ยิ่งผมขยับมือถูตามจังหวะที่เห็นในห้องน้ำ ผมยิ่งรู้สึกดีจนหายใจหอบถี่ ผิวขาวๆ ของผมเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อไปทั้งตัว ในวินาทีนั้นเอง ผมถึงได้เข้าใจ... คุณครูไม่ได้ทำร้ายเธอ คุณครูกำลังมอบความสุขที่วิเศษที่สุดให้เธอต่างหาก... ความอิจฉาแล่นเข้ามาจุกที่อก ผมอยากให้มือคู่นั้นของคุณครูมาสัมผัสที่ตัวผมแบบนั้นบ้าง อยากให้คุณครูทำกับผม... ให้ผมร้องโหยหวนเหมือนอย่างเพื่อนคนนั้น...
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 