|
Ep2
บรรยากาศในมุมมืดของห้องสมุดเริ่มดูแคบลงถนัดตาเมื่อมาร์ค ขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้จนต้นขาแทบชิดกับหนุ่ม กลิ่นมิ้นต์จางๆจากตัวมาร์คทำให้หนุ่มเริ่มเสียสมาธิมากกว่าตัวเลขบนกระดาษ "ข้อนี้... คุณต้องย้ายข้างสมการก่อน"มาร์คกระซิบ เสียงของเขาคุยอยู่ข้างหูจนหนุ่มหดคอหนี "เออ รู้แล้วน่า... แต่มันย้ายยังไงวะตัวแปรแม่งเยอะฉิบหาย" หนุ่มบ่นอุบ ใช้นิ้วถูขมับตัวเองแรงๆ ด้วยความเครียด มาร์คไม่ได้ตอบเป็นคำพูดแต่เขากลับเอื้อมมือข้ามตัวหนุ่มไปจับมือที่ถือปากกาอยู่ "จับแบบนี้ครับ..." ฝ่ามือของมาร์คนุ่มแต่แข็งแรงเขาบังคับมือของหนุ่มให้เขียนตัวเลขลงไปช้าๆ "ค่อยๆ ทำ อย่าใจร้อนเหมือนเวลาที่คุณ 'วิ่งหนี' พวกนั้นไงครับ ถ้าก้าวพลาดแค่นิดเดียว...คุณก็โดนจับได้" หนุ่มลอบกลืนน้ำลายสัมผัสจากมือมาร์คมันร้อนแปลกๆ "มึงก็...เปรียบเทียบซะกูนึกภาพออกเลยนะ" "แล้วถ้าโดนจับได้คุณรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น?" มาร์คถามต่อ น้ำหนักเสียงนิ่งลึก ตาจ้องมองไปที่ตัวเลขแต่ปลายนิ้วก้อยกลับจงใจเขี่ยหลังมือของหนุ่มเล่น "ก็โดนรุมตีนดิถามได้" "สำหรับคนอื่นอาจจะใช่..."มาร์คละมือจากปากกา แต่เปลี่ยนมาเป็นเท้าคางจ้องหน้าหนุ่มตรงๆ "แต่สำหรับผมถ้าผมจับคุณได้... ผมจะไม่ทำร้ายร่างกายคุณหรอกครับ ผมจะทำ 'อย่างอื่น'ที่มันทำให้คุณเหนื่อยกว่าการวิ่งหนีหลายเท่าเลย" หนุ่มหน้าร้อนวูบจนถึงใบหู "ไอ้เนิร์ด...มึงติวไปดิ อย่ามาพูดเล่นกวนประสาทกู" "ผมดูเหมือนคนพูดเล่นเหรอครับ?"มาร์คถอดแว่นสายตาออกมาช้าๆ เผยให้เห็นดวงตาคมกริบที่ไม่มีความซื่อบื้อเหลืออยู่เลย "คุณหนุ่มรู้มั้ยครับ ว่าคนเรียนสายวิทย์แบบผม เวลาสนใจอะไรแล้ว... ผมจะขุดรากถอนโคนจนกว่าจะเข้าใจ'กลไก' ของมันทั้งหมด" สายตามาร์คเลื่อนลงไปมองที่ริมฝีปากของหนุ่มที่เผยอน้อยๆด้วยความอึ้ง "รวมถึงกลไกในร่างกายของคุณด้วย... ว่ากดตรงไหนแล้วจะครางสัมผัสตรงไหนแล้วจะสั่น" "มาร์ค... พอเลยมึง"หนุ่มรีบก้มหน้ามองโจทย์ ใจเต้นระรัวจนแทบทะลุออกมานอกอก "ข้อ...ข้อต่อไปทำไง สอนต่อดิ้!" มาร์คยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะเขาสวมแว่นกลับคืนท่าทางกลายเป็นเด็กเรียนผู้สุภาพเหมือนเดิม "ครับ...ข้อต่อไปคือการหา 'จุดสมดุล' ของแรงกระแทก... ตั้งใจดูนะครับ เพราะเดี๋ยวตอนไปที่คอนโด ผมจะให้คุณสาธิต 'การรับแรง' ให้ผมดูด้วยตัวเอง" หนุ่มกำปากกาแน่นจนสั่นรู้ตัวเลยว่าเกรดเฉลี่ยของเขาครั้งนี้... อาจจะต้องแลกมาด้วยอะไรที่มากกว่าแค่ค่าสมุดจดเสียแล้ว
เมื่อถึงคอนโดของมาร์ค ห้องชุดสุดหรูสไตล์มินิมอลที่ดูสะอาดตาจนหนุ่มเริ่มรู้สึกทำตัวไม่ถูก มาร์คโยนกระเป๋านักเรียนลงบนโซฟาหนังก่อนจะหันมาหาหนุ่มที่ยืนกำสายสะพายเป้แน่นอยู่กลางห้อง "ติวเสร็จแล้ว... คราวนี้ก็ถึงเวลา'จ่ายค่าจ้าง' ตามข้อตกลงนะครับ" มาร์คพูดพลางปลดเนกไทของตัวเองออกช้าๆสายตาจ้องเขม็งไปที่หนุ่ม "เออ... รู้แล้วน่า แค่จับๆ ดูๆใช่ไหมล่ะ" หนุ่มพยายามทำเสียงแข็งข่มความประหม่า "ครับ แต่เพื่อให้การ 'ศึกษา'แม่นยำที่สุด... ผมต้องการความร่วมมือจากคุณหน่อย" มาร์คเดินเข้าไปประชิดตัวจนหนุ่มต้องถอยหลังไปพิงกำแพงห้อง "บทแรก...ผมขอตรวจสอบ 'ปฏิกิริยาของผิวหนังต่อสัมผัส' ก่อน"
การสำรวจภายใต้ชุดช็อป มาร์คออกคำสั่งเสียงเรียบแต่ทรงพลัง"ถอดเสื้อช็อปออกครับ" หนุ่มเม้มปากแน่นแต่ก็ยอมปลดกระดุมแป๊กของเสื้อช็อปสีกรมท่าออกทีละเม็ด จนเสื้อตัวหนาหล่นไปกองที่พื้นเผยให้เห็นเสื้อกล้ามสีขาวบางที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อเล็กน้อยจากการเดินทาง ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดภายใต้แสงไฟสลัวในห้องทำให้มาร์คต้องลอบกลืนน้ำลาย "กางเกงด้วยไหมล่ะ..."หนุ่มประชดเสียงสั่น "แน่นอนครับ...แต่ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า" มาร์คใช้ฝ่ามือเย็นๆลูบไล้ไปตามท่อนแขนที่มีมัดกล้ามเล็กๆ แบบคนทำงานช่าง"ผิวคุณตอบสนองไวมากเลยนะ แค่โดนปลายนิ้ว... ขนก็ลุกแล้ว" มาร์คอ้อมไปด้านหลังของหนุ่มก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างรวบเอวสอบไว้แน่น "ตรงนี้...คือจุดที่ผมสงสัยที่สุด" เขากดปลายนิ้วลงบนผิวเหนือขอบกางเกงยีนส์เอวต่ำลากผ่านรอยสักเล็กๆ ที่หนุ่มซ่อนไว้ "อ๊ะ... มาร์ค... มึงจะทำอะไร"หนุ่มสะดุ้งสุดตัวเมื่อมาร์คใช้นิ้วหัวแม่มือเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในของเขาลงเล็กน้อย เผยให้เห็นส่วนบนของ ร่องก้นรูปหัวใจ ที่ขาวเนียนกว่าส่วนอื่นของร่างกาย "ผมอยากรู้ว่าถ้าผม 'กด' ลงไปตรงนี้...คุณจะส่งเสียงแบบไหน" ไม่พูดเปล่า มาร์คโน้มหน้าลงไปกระซิบข้างหูพลางขบเม้มติ่งหูของหนุ่มเบาๆ ในขณะที่มืออีกข้างเริ่มสอดแทรกเข้าไปสัมผัสกับผิวเนียนนุ่มด้านในอย่างจาบจ้วง "อื้อออ... ไอ้...ไอ้เนิร์ดเจ้าเล่ห์..." หนุ่มขาอ่อนจนแทบยืนไม่อยู่ ร่างกายมันสั่นสะท้านไปกับสัมผัสที่เขาไม่เคยเจอมาก่อนลีลาการใช้ปลายนิ้วของมาร์คเหมือน การไล่ตัวโน้ตที่แม่นยำทุกจุดที่มาร์คสัมผัสคือจุดอ่อนไหวที่หนุ่มไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลย "เสียงครางคุณ...เพราะกว่าที่ผมคำนวณไว้ในหัวอีกนะ" มาร์คยิ้มพึงพอใจ "บทแรกยังไม่จบนะครับหนุ่ม... ผมยังไม่ได้ 'ชิม'เลยว่าเหงื่อของเด็กช่างมันจะมีรสชาติยังไง" บทต่อไป มาร์คจะเริ่ม "ชิม"หรือจะขยับไปสู่การสำรวจ "ส่วนกลางลำตัว" ที่เขาสงสัยมานานดีครับ? มาร์คไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่าเขาใช้ความนิ่งกดดันจนหนุ่มแทบจะกลายเป็นขี้ผึ้งลนไฟ เด็กเนิร์ดจอมเจ้าเล่ห์ดันร่างโปร่งให้ถอยกรูดไปจนแผ่นหลังชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงานที่มีหนังสือฟิสิกส์วางซ้อนกันอยู่
"บทที่ 2- 'การขยายตัวและแรงดัน'" มาร์คพึมพำชิดใบหูที่แดงซ่านของอีกฝ่าย การวัดขนาดและปฏิกิริยาตอบสนอง "เดี๋ยว... มาร์ค ตรงนั้นมัน..."หนุ่มพยายามจะคว้าข้อมือของมาร์คไว้ แต่กลับถูกมาร์ครวบมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัวด้วยมือเดียวแรงของเด็กเรียนที่ดูเหมือนไม่มีอะไรกลับมหาศาลจนหนุ่มขยับไม่ได้ มาร์คใช้มืออีกข้างที่ว่าง ค่อยๆรูดซิบกางเกงยีนส์ของหนุ่มลงอย่างใจเย็น เสียงซิบที่รูดผ่านฟันโลหะดังก้องในห้องที่เงียบสนิท หนุ่มหลับตาปี๋ พยายามกลั้นลมหายใจเมื่อสัมผัสเย็นเฉียบของอากาศในห้องกระทบเข้ากับผิวเนื้ออ่อน "ลืมตาดูสิครับหนุ่ม...นี่มันร่างกายของคุณนะ" มาร์คสั่งด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด เมื่อกางเกงชั้นในถูกรั้งลงความเป็นชายของหนุ่มที่เริ่มตื่นตัวตามสัญชาตญาณก็ดีดผุดออกมาสู่สายตาของมาร์ค ผิวส่วนนั้นของหนุ่มดูขาวสะอาดและมีเส้นเลือดฝอยจางๆ พาดผ่าน มาร์คจ้องมองมันด้วยแววตาพิจารณาเหมือนกำลังตรวจงานวิจัยชิ้นเอก "ขนาด... สมส่วนกับรูปร่างดีนะครับ"มาร์คใช้นิ้วเรียวยาวลองแตะที่ส่วนปลายเบาๆ ทำให้หนุ่มสะดุ้งจนตัวโยน"อ๊ะ!... อื้อออ... มาร์ค อย่าเล่นแบบนั้น" "ผมไม่ได้เล่น ผมกำลังเก็บข้อมูล"มาร์คยิ้มมุมปาก ก่อนจะก้มลงไปจนลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดส่วนกลางลำตัวของหนุ่ม"คุณรู้มั้ยว่าอัตราการเต้นของหัวใจส่งผลต่อการขยายตัวตรงนี้ยังไง... ถ้าผมทำแบบนี้ มันจะขยายขึ้นอีกกี่เซนติเมตรกันนะ?" มาร์คเริ่มใช้เรียวลิ้นอุ่นชื้นแตะวนที่ส่วนหัวอย่างแผ่วเบา ก่อนจะครอบครองส่วนปลายนั้นเข้าไปในโพรงปากที่ร้อนจัด หนุ่มถึงกับแหงนหน้าขึ้น สูดปากด้วยความเสียวซ่านที่จู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว มือที่ถูกพันธนาการไว้พยายามจะขยุ้มกลุ่มผมของมาร์คเพื่อระบายความรุ่มร้อน "ซี้ดดด... มาร์ค... มึงแม่ง...อึ๊กก!" หนุ่มครางกระเส่า เมื่อมาร์คเริ่มขยับปากเข้าออกเป็นจังหวะที่หนักหน่วงขึ้น ลีลาการใช้ลิ้นของเด็กเนิร์ดนั้นนุ่มนวลแต่เน้นย้ำทุกจุดสำคัญ ราวกับเขารู้จักโครงสร้างร่างกายของหนุ่มดียิ่งกว่าเจ้าของเสียอีก มาร์คผละออกมาเล็กน้อย น้ำใสๆเคลือบอยู่ที่ส่วนปลายที่สั่นระริก "ตอบสนองดีกว่าที่คิดแฮะ... ดูท่าว่า'แรงดัน' ข้างในจะสูงมากเลยนะครับเนี่ย" มาร์คเงยหน้ามองหนุ่มที่ตอนนี้ตาเยิ้ม หน้าแดงก่ำและหอบหายใจจนอกเพื่อม "บทต่อไป... ผมจะสอนวิธี 'ปลดปล่อยแรงดัน'แบบที่มึงจะจำไม่รู้ลืมเลยล่ะ หนุ่ม" มาร์คจูงมือหนุ่มที่กำลังขาอ่อนแรงเข้าไปในห้องน้ำหรูหราที่กรุด้วยหินอ่อนแสงไฟสีขาวสว่างจ้า ทำเอาหนุ่มอยากจะมุดดินหนี เพราะมันทำให้เขามองเห็นร่างกายตัวเองในกระจกบานใหญ่ชัดเจนเกินไป
"บทที่ 3...'สุขอนามัยและการเตรียมความพร้อมของตัวรับสัมผัส'" มาร์คเอ่ยเสียงเรียบพลางเปิดน้ำอุ่นใส่ตัวหนุ่ม มาร์คใช้ฟองน้ำนุ่มๆ ลูบไล้สบู่กลิ่นมินต์ไปตามแผ่นหลังและสะโพกของหนุ่ม เขาเน้นสัมผัสตรง ร่องก้นรูปหัวใจอย่างแผ่วเบาแต่เน้นย้ำจนหนุ่มต้องค้ำมือกับกำแพงห้องน้ำเพื่อพยุงตัว "มาร์ค... กูอาบเองได้"หนุ่มประท้วงเสียงสั่น "ไม่ได้ครับ...ผมต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งกีดขวางในการ 'ทดสอบ' ขั้นต่อไป" มาร์คกระซิบก่อนจะปิดน้ำ แล้วหยิบของบางอย่างออกมาจากลิ้นชักใต้เคาน์เตอร์ มันคือ อุปกรณ์สั่นรูปทรงสอบยาว (Anal Plug)ที่ทำจากซิลิโคนเกรดการแพทย์ ผิวสัมผัสดูเนียนเรียบและสะท้อนแสงไฟวาววับ "นั่น... มึงจะเอาไอ้นั่นมาทำไม!"หนุ่มตาเบิกกว้าง "นี่คือ 'เครื่องมือจำลอง' ครับ"มาร์คกดปุ่มให้มันสั่นเบาๆ เสียงครางหึ่งๆ ของเครื่องมือทำเอาหนุ่มขนลุกซู่"ผมต้องขยายช่องทางเพื่อวัดค่าความยืดหยุ่นก่อน... ไม่อย่างนั้น 'ของจริง'ของผมอาจจะทำให้คุณบาดเจ็บได้" มาร์คให้หนุ่มหันหน้าเข้าหากำแพงแล้วโน้มตัวลงสองมือของมาร์คแยกกลีบเนื้อนุ่มออกช้าๆ จนเผยให้เห็นช่องทางสีหวานที่ปิดสนิทมาร์คใช้นิ้วที่ชโลมเจลหล่อลื่นเย็นเฉียบวนรอบๆ เพื่อให้หนุ่มผ่อนคลาย "อ๊ะ!... มาร์ค... มันเย็น..."หนุ่มครางประท้วงในลำคอ "ชู่ววว... หายใจลึกๆ ครับ" มาร์คค่อยๆ กดส่วนปลายของเครื่องมือสั่นเข้าไปช้าๆความรู้สึกคับแน่นเริ่มจู่โจมหนุ่มจนเขาต้องกัดริมฝีปากตัวเอง มาร์คไม่เร่งรีบเขาคอยสังเกตปฏิกิริยาของกล้ามเนื้อที่ตอดรัดเครื่องมืออย่างสนใจ "ดูสิ...คุณตื่นเต้นจนมันรัดเครื่องมือของผมแน่นเลยนะหนุ่ม" มาร์คเร่งจังหวะการสั่นให้แรงขึ้นหนึ่งระดับแรงสั่นสะเทือนจากภายในทำให้หนุ่มตัวสั่นเทิ้ม ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ทั้งเสียวและจุกตีตื้นขึ้นมาจนน้ำตาคลอเบ้า "ฮื่อออ... มาร์ค... พอก่อน มัน...มันรู้สึกแปลกๆ" "มันคือความรู้สึก 'เต็ม' ครับหนุ่ม"มาร์คถอดเครื่องมือออกช้าๆ แล้วแทนที่ด้วยนิ้วเรียวยาวของเขาเองทันที"และคราวนี้... ผมจะเปลี่ยนจากเครื่องมือ เป็น 'ร่างกาย' ของผมจริงๆแล้วนะ" มาร์คขยับเข้าไปซ้อนข้างหลังหนุ่มความร้อนแรงจากส่วนกลางลำตัวของมาร์คที่แข็งขึงเต็มที่บดเบียดกับร่องก้นของหนุ่ม จนหนุ่มสัมผัสได้ถึงขนาดที่น่าเกรงขามของเด็กเรียนคนนี้อย่างเต็มที่ ถึงเวลาของ "บทเรียนสุดท้าย" แล้วครับ
มาร์คผละมือออกจากการควบคุมร่างกายของหนุ่ม แล้วขยับไปนั่งลงบนขอบอ่างล้างหน้าที่มั่นคงพอจะรับน้ำหนักคนสองคนได้ เขาแยกขาออกกว้าง เผยให้เห็นความต้องการที่ตื่นตัวเต็มที่จนเส้นเลือดปูดโปน ร่างกายของเด็กเนิร์ดที่ดูเรียบร้อยบัดนี้ดูเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังดักรอเหยื่อ
"บทที่ 4...'การเคลื่อนที่แบบแรงโน้มถ่วง'" มาร์คขยับแว่นสายตาที่เริ่มพร่ามัวเพราะไอหยดน้ำ "คราวนี้ผมจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น... คุณต้องเป็นคนจัดการ 'ความอึดอัด'นี้ด้วยตัวเอง หนุ่ม" การควบคุมจังหวะด้วยตัวเอง หนุ่มยืนขาสั่นอยู่กลางห้องน้ำที่เปียกชื้นเขามองสลับระหว่างหน้าหล่อๆ ที่ดูนิ่งเฉยของมาร์ค กับ 'ของจริง'ที่ตั้งตระหง่านรออยู่ ร่องก้นเนียนนุ่มของเขาตอนนี้ยังรู้สึกถึงความหวิวไหวหลังจากที่มาร์คถอนเครื่องมือสั่นออกไป "ถ้ามึงไม่ช่วย... กูจะทำได้ไงวะ"หนุ่มบ่นอุบอิบ หน้าแดงจนถึงลำคอ "คุณฉลาดพอที่จะหาวิธีครับเหมือนเวลาที่คุณหาทางซ่อมเครื่องยนต์นั่นแหละ... ลองดูสิ ว่ามันจะเข้าล็อกพอดีไหม" มาร์คท้าทายด้วยสายตา หนุ่มเม้มปากแน่นก่อนจะค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาเขาเขาหันหลังให้มาร์คแล้วค่อยๆ ย่อตัวลงต่ำ มือสองข้างวางแหม่ะลงบนเข่าของมาร์คเพื่อพยุงตัวความร้อนผ่าวจากส่วนนั้นของมาร์คจ่ออยู่ที่ทางเข้าที่ถูกเตรียมไว้จนนุ่มเยิ้ม "อ๊ะ..."หนุ่มสะดุ้งเมื่อส่วนหัวที่ใหญ่โตเริ่มดุนดันเข้ามา เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจ 'กด' สะโพกลงไปช้าๆ "ซี้ดดด... หนุ่ม... ดีมาก"มาร์คครางต่ำในลำคอ มือหนาขยับขึ้นมาวางบนเอวสอบของหนุ่มแต่ยังไม่ได้ช่วยขยับ เขาแค่ทำหน้าที่เป็นหลักยึด "ฮื่อออ... มาร์ค... มันใหญ่ไป... อึ๊กก!"หนุ่มกัดฟันแน่น ร่างกายช่วงล่างของเขากำลังถูกขยายออกจนสุด แต่ความเสียวซ่านที่มาร์คเคยมอบให้ก่อนหน้านี้มันทำให้เขายอมที่จะกดตัวลงไปจนสุดทาง จนกระทั่งผิวเนื้อของทั้งคู่แนบชิดกันสนิท หนุ่มหอบหายใจจนอกเพื่อมน้ำตาคลอเบ้าด้วยความจุกผสมความรันจวน "เข้าไป... หมดแล้ว..." "เก่งมากครับ" มาร์คชมเสียงพร่าพลางใช้นิ้วโป้งคลึงวนที่สะโพกมน "คราวนี้ลอง 'ขยับ' ดูสิ... ขยับแบบที่เครื่องยนต์ของคุณทำงานน่ะ" หนุ่มเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงตามจังหวะที่ใจต้องการ ร่องก้นรูปหัวใจบดเบียดกับหน้าขาของมาร์คอย่างรุนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อท่ามกลางความเงียบในห้องน้ำทำให้หนุ่มยิ่งอาย แต่เขาก็หยุดไม่ได้ ลีลาของหนุ่มที่เป็นฝ่ายคุมเกมเริ่มเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ เขาทิ้งน้ำหนักลงมาเน้นๆ จนมาร์คต้องเชิดหน้าขึ้นหอบ "มาร์ค... กู... กูไม่ไหวแล้ว..."หนุ่มครางเสียงสั่น เมื่อจังหวะที่เขาเป็นคนเริ่มเองมันส่งผลรุนแรงเกินกว่าจะตั้งรับไหว "งั้นหมดหน้าที่ของคุณแล้ว...ต่อไปเป็นหน้าที่ของ 'แรงกระแทก' จากผมบ้าง"มาร์คพูดจบก็พลิกตัวหนุ่มให้คว่ำลงกับขอบอ่างทันที ก่อนจะเริ่มบทเรียนสุดท้ายด้วยจังหวะที่ดุดันและลึกซึ้ง จนหนุ่มทำได้เพียงครางเรียกชื่อมาร์คซ้ำๆ ไปตลอดทั้งคืน บทเรียนคืนนี้จบลงอย่างสมบูรณ์แบบครับ
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-1-23 18:23:02
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-1-23 18:43:11
โพสต์ 2026-1-23 20:49:42
โพสต์ 2026-1-23 21:04:56
โพสต์ 2026-1-24 05:59:36
โพสต์ 2026-1-24 22:27:18