เพื่อนกันมันส์เสียว 16

NOOFONG

"กูคิดว่ามึงจะไม่มาแล้ว..." มันพึมพำเสียงพร่าอยู่ข้างหูผม


"ก็ต้องมาให้กำลังใจเมียอยู่แล้วสิ" ผมลูบแผ่นหลังกว้างชุ่มเหงื่อของมันอย่างรักใคร่ ไม่สนว่าสูทจะเปื้อนหรือใครจะมอง "คิดถึงที่สุดเลยรู้มั้ย"


ไบซันน้ำตาซึม ตามแบบฉบับหมีขี้แย ผมผละออกแล้วมองหน้ามันก่อนจะยกนิ้วเกลี่ยน้ำตาให้ “โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคนดี รักมึงที่สุดเลยนะ”


พอรู้สึกตัวอีกทีพวกผมก็โดนรุมล้อม "กรี๊ดดดด!... นั่นพี่ปืนเดือนวิศวะนี่หว่า!"


เสียงกรี๊ดดังสนั่นจนผมหูอื้อ ผู้คนเริ่มหยุดเดินแล้วขยับเข้ามาล้อมวงดูผมเป็นจุดเดียว แสงแฟลชจากโทรศัพท์มือถือนับร้อยเครื่องสาดส่องใส่ผมรัว ๆ จนเหมือนยืนอยู่กลางพรมแดง


"เชี่ย... ตัวจริงหล่อฉิบหาย”


"อุ๊ยแก! ฉันบอกแล้วไงว่าสองคนนี้เขาเป็นแฟนกันจริง ๆ ดูสิ ถือช่อดอกไม้มาดักรอขนาดนี้”


"จริงด้วยเนาะ... เสียดายจังเลยอ่ะ หล่อทั้งคู่เลยอ่า ทำไมคนหล่อ ๆ เขาต้องกินกันเองด้วยนะแม่" สาวอีกคนพูดพลางทำหน้าเสียดายปนฟินขณะกดชัตเตอร์ไม่หยุด


ผมเห็นไบซันเริ่มเลิ่กลั่ก มันกอดช่อกุหลาบไว้แน่นจนหนามเกือบจะทิ่มอก คาแรคเตอร์นักกีฬายูโดเหรียญทองหายวับไปเหลือแต่ไอ้หมีควายหน้าแดงก่ำ


ผมหันมายิ้มเช็กมุมหล่อให้กล้องรอบข้างหนึ่งแมตช์ ก่อนจะโน้มตัวไปคว้าลำคอหนาของไบซันดึงเข้ามาหาแล้วกดจมูกหอมแก้มมันโชว์ไปฟอดใหญ่... ฟอดดด!


"เฮือก!" ไบซันทำตาโตเท่าไข่ห่าน เขินจนหน้าแดงเรื่อไปถึงคอ


“แฟนผมเก่งมั้ยครับ?” ผมถามเสียงดังฟังชัดพลางยิ้มกึ่งเก๊กกึ่งภูมิใจ


“เก่งมากค่าาา!” เสียงตะโกนตอบกลับมาพร้อมเสียงกรี๊ดกร๊าวในหมู่สาว ๆ ที่พากันเขินตัวบิด บางคนถึงกับบิดพุงเพื่อนข้าง ๆ แทนหมอนข้างไปแล้ว


“ไว้เจอกันนะครับ ผมขอพาแฟนไปฉลองเหรียญทองก่อน”


ผมกระตุกยิ้มพิฆาตให้กล้องเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเปลี่ยนมากุมมือหนาของไบซันไว้แน่น ประสานนิ้วเข้าด้วยกันแล้วกระตุกให้มันเดินตามมา ท่ามกลางวงล้อมที่ค่อย ๆ แหวกทางให้ประหนึ่งพวกผมเป็นคู่รักซุปตาร์ที่กำลังเดินออกจากงานประกาศรางวัล บอกเลยว่าพรุ่งนี้เพจมหาลัยระเบิดแน่…


หลังจบการแข่งที่สนาม ไบซันก็ขอตัวกลับไปเปลี่ยนชุดที่ยิม ผมที่ยังอยู่ในชุดสูทสีกรมท่าเดินตามไปส่งมันถึงหน้าห้องแต่งตัวนักกีฬา


“เฮ้ยยย! แชมป์มาแล้วว่ะ ได้กำลังใจดีขนาดนี้ มงแชมป์มันจะไปอยู่ที่ไหนได้วะ!” เสียงไอ้พวกเพื่อนในค่ายยูโดตะโกนโห่ฮิ้วดังลั่นออกมาถึงข้างนอกทันทีที่ไบซันเดินเข้าไปข้างใน


“กุหลาบช่อเท่าบ้านเลยนะมึง แหม... ตอนแรกทำหน้าหยั่งกับคนหมดอาลัยตายอยาก พอผัวมาถึงหน้าบานเป็นจานดาวเทียมเลยนะสัส!”


ผมที่ยืนกอดอกพิงกำแพงรออยู่หน้าห้องได้ฟังก็แอบยิ้มตาม ในหัวนึกถึงภาพตอนเด็กๆ ที่เราเคยสัญญาว่าจะแต่งงานกัน ตอนนั้นผมแม่งโง่จนวิ่งหนีมันมาตั้งไกล แต่ใครจะคิดว่าไอ้เด็กขี้แยวันนั้น จะกลายเป็นไอ้หมีควายจอมตื๊อที่ยอมลดอีโก้ลงทุกอย่างเพื่อกลับมาอยู่ในชีวิตผมอีกครั้ง


“เบาๆ หน่อยพวกมึง ผัวกูรออยู่หน้าห้อง!” เสียงไบซันตะโกนสวนกลับมาแบบขำๆ


“โอ๊ยยย ยอมว่ะ! ตอนนี้กูไม่รู้แล้วว่าใครเล่นของใส่ใคร แต่ที่แน่ๆ พวกมึงสองคนแม่งคลั่งรักจนมดจะมาบุกยิมกูแล้วเนี่ย!”


เสียงหัวเราะโฮแซวดังระงมจนยิมเกือบแตก ไม่นานนักประตูก็เปิดออก ไบซันเดินออกมาในชุดลำลอง เสื้อยืดแจ็กเก็ตหนังที่ดูเท่ชิบหาย มือหนึ่งถือเหรียญทอง ส่วนอีกมือก็หอบช่อกุหลาบแดงที่ผมให้ไว้ไม่ยอมห่างกาย


“ยิ้มอะไรปืน?” มันถามพลางขยับเข้ามาใกล้ แววตาคมคู่นั้นดูมีความสุขจนปิดไม่มิด


“ยิ้มที่เมียกูสวย... แล้วก็เก่งมากด้วยไง” ผมแกล้งยื่นมือไปขยี้หัวมันเบาๆ “ไปเหอะ รถกูจอดอยู่คณะ ขับบิ๊กไบค์ไปส่งหน่อยดิ ต้องเอาสูทไปคืนเพื่อนด้วย”


“ได้ครับคุณแฟน” ไบซันรับคำอย่างว่าง่าย


ผมอาศัยจังหวะนั้นโน้มตัวเข้าไปใกล้มันอีกนิด จนจมูกแทบจะชิดใบหู ได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ จากซอกคอที่ทำให้สติกระเจิง ก่อนจะกระซิบประโยคเด็ดทิ้งท้าย


“รีบไปกันเถอะ... คืนนี้กูว่าจะพามึงไปฉลองเหรียญแบบ…สองต่อสอง” ไบซันนิ่งกึกไปทันที แต่อาการหูแดงลามไปถึงลำคอนี่ดิที่ปิดไม่มิด


“พะ…พูดอะไรเนี่ย คนอยู่เยอะแยะ” มันพึมพำเสียงตะกุกตะกัก พยายามจะเดินหนีแต่แขนผมไวพอกว่าที่คว้าเอวมันไว้


“ฮ่าๆๆ ไม่คิดถึงกูหรือไง แต่ไอ้ปืนใหญ่ของกูมันคิดถึงมึงใจจะขาดแล้วเนี่ย” ผมทำเสียงอ้อนๆ แซวมันไปทีหนึ่งจนมันหันมาแยกเขี้ยวใส่


"ไอ้สัสปืน! พูดอะไรเกรงใจคนในยิมบ้าง!"


ถึงจะปากเสียด่าผมแบบนั้น แต่ไบซันก็ยอมให้ผมโอบเอวเดินออกไปจากหน้าห้องแต่งตัว ท่ามกลางเสียงหวีดปากแซวของเพื่อนๆ ในค่ายที่ไล่หลังมาแบบไม่หยุดหย่อน ผมรู้ใจมันดี... ยิ่งมันเขินเท่าไหร่ แปลว่ามันยิ่งชอบสิ่งที่ผมพูดมากเท่านั้น


บรึ๊นนน! เอี๊ยดดด!


เสียงท่อแต่งบิ๊กไบค์ดังกระหึ่มลั่น "ลานเกียร์" คณะวิศวะ เรียกสายตาทุกคู่ของเด็กช็อปที่นั่งจับกลุ่มกันอยู่ให้หันมามองเป็นตาเดียว ยิ่งพอเห็นว่าคนซ้อนคือ "พี่ปืนเดือนคณะ" ที่หอบดอกกุหลาบช่อเท่าโอ่งลงจากรถ เท่านั้นแหละครับ... ความบรรลัยก็บังเกิด


"ฮิ้วววววววววว! มาแล้วเว้ยยย! ผัวเมียคู่สร้างคู่สม!"


เสียงไอ้เก่งตัวเปิดนำทีมโห่ต้อนรับดังลั่นตึก คณะวิศวะที่ว่าเถื่อนๆ ตอนนี้กลายเป็นตลาดสดไปในพริบตา เพื่อนฝูงนับสิบคนพากันลุกฮือเดินเข้ามารุมล้อมรถบิ๊กไบค์ที่ไบซันเพิ่งจอดสนิท


"ปาดโธ่! กูนึกว่ารถแห่ขันหมาก! หอบดอกไม้กันมาขนาดนี้ จะแต่งเลยมั้ยครับเพื่อน เดี๋ยวพวกกูแห่กลองยาวให้!" เพื่อนคนหนึ่งตะโกนแซว


"ไอ้สัส! มึงดูหน้าไอ้หมีดิ แดงกว่าดอกกุหลาบในมือไอ้ปืนอีก!"


ผมก้าวลงจากรถด้วยท่าทางที่พยายามจะคีพลุค (แม้ขาสูทจะเลิกขึ้นมาหน่อยๆ) มือข้างหนึ่งประคองช่อดอกไม้ ส่วนอีกข้างวางแปะบนไหล่กว้างของไบซันที่นั่งอยู่บนรถเหมือนเป็นการประกาศอาณาเขต


"หลบไปไอ้พวกสัมภเวสี! อย่ามามุงเมียกูเยอะ อากาศมันร้อนเดี๋ยวเมียกูเป็นลม!" ผมตะโกนด่าพวกมันขำๆ พลางโบกมือไล่


"แหมมมมมมม! แตะนิดแตะหน่อยทำหวง! ทีเมื่อกี้เห็นจูบโชว์กลางสนามไม่เกรงใจฟ้าดินเลยนะมึง!" ไอ้เก่งสวนกลับพลางทำท่าเบะปากหมั่นไส้ "เอาสูทมาคืนกูได้แล้วไอ้หล่อ เพื่อนฝูงรอกินเหล้าเนี่ย!"


ไบซันที่นั่งอยู่บนรถทำตัวไม่ถูก มันเปิดหมวกกันน็อกขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าที่พยายามเก็กเข้มกลบเกลื่อนความเขิน "พวกมึงก็แซวไม่เลิก... เอาสูทไปคืนเพื่อนมึงเร็วๆ ดิปืน กูร้อน"


"จ้าๆ ร้อนหรือรีบครับคุณแฟน" ผมก้มลงไปกระซิบแซวมันข้างหู ก่อนจะหันไปโยนเสื้อสูทคืนให้ไอ้เก่งอย่างลวกๆ เหลือแค่เชิ้ตขาวปลดกระดุมบนสุดเซ็กซี่ "เอ้า! เอาไป! ส่วนเหล้าไว้กูมาเลี้ยงวันหลัง วันนี้กูมีภารกิจระดับชาติ!"


"ภารกิจเหี้ยไรวะ?" เพื่อนคนหนึ่งถามงงๆ


ผมแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะกระโดดขึ้นซ้อนท้ายไบซันอีกรอบ กอดเอวมันแน่นแล้วตะโกนตอบให้ได้ยินกันทั้งคณะ


"ภารกิจฉลองเหรียญทองแบบ 'ตัวต่อตัว' ไงวะ!”


"ฮิ้ววววววว! ไอ้สัสปืน! เบาได้เบาโว้ยยย!"


เสียงโห่ไล่หลังดังสนั่นพร้อมกับเสียงเครื่องยนต์ที่ไบซันบิดกระชากออกตัวอย่างแรงจนหน้าผมหงายเงิบ แต่มือผมก็กอดเอวมันไว้แน่นไม่มีปล่อย ทิ้งให้เพื่อนวิศวะยืนมองตาปริบๆ ด้วยความอิจฉาตาร้อนผ่าว


บอกแล้ว... นาทีนี้ใครก็เอาพวกกูไม่ลงหรอกครับ!


พอรถขับออกมาได้สักพักจนมาติดไฟแดงแยกใหญ่ บรรยากาศรอบข้างเริ่มเงียบลง เหลือแค่เสียงเครื่องยนต์ที่ครางกระหึ่มเบาๆ ผมฉวยโอกาสนี้เกาคางลงกับไหล่หนาของไบซัน กอดเอวมันแน่นขึ้นกว่าเดิม


“ปืน พูดอะไรของมึงเนี่ย” ไบซันพูดขึ้นมาลอยๆ ผ่านหมวกกันน็อก เสียงมันดูงงๆ ปนขำ “ปกติมึงขี้อายจะตาย เวลาที่ต้องพูดเรื่องของเรากับเพื่อนๆ หรือใครๆ วันนี้มึงแปลกๆ นะเนี่ย ไปกินอะไรผิดมาหรือเปล่า”


“กูก็ไม่ได้ปิดนะ กับเพื่อนกับฝูงกูก็บอกหมดว่ามึงกับกูเป็นอะไรกัน แค่ไม่ได้ประกาศออกไมค์เหมือนวันนี้เฉยๆ” ผมเถียงข้างๆ หูมัน


ไบซันถอนหายใจเบาๆ น้ำเสียงมันเปลี่ยนเป็นโหมดจริงจังขึ้นมานิดหน่อย “ไม่รู้ดิวะ กูแค่นึกถึงวันแรกๆ ที่มึงปฏิเสธกูแทบตาย... ตอนที่มึงหนีกูไปเพราะรับไม่ได้ที่กูชอบมึง”


คำพูดนั้นทำเอาผมจุกอก... ภาพในอดีตที่ผมเคยวิ่งหนีมัน เคยผลักไสมันเพราะความสับสนของตัวเองย้อนกลับมาฉายชัด ผมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ซุกหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างของมันเหมือนจะย้ำให้มั่นใจว่าคราวนี้ผมจะไม่ไปไหนอีก


“ก็ตอนนั้นกับตอนนี้มันเหมือนกันที่ไหนเล่า...” ผมพึมพำเสียงอู้อี้แต่หนักแน่น “กูขาดมึงก็จะขาดใจตายแล้วเนี่ย ขอกูคลั่งรักมึงสักหน่อยไม่ได้หรือไง ที่ผ่านมากูต้องอดทนแค่ไหนกว่าจะผ่านวันเวลาที่ไม่มีมึงไปได้... ที่กูเร่งปั่นโปรเจคตาเหลือกอดหลับอดนอนเนี่ย ก็เพราะอยากมีเวลาอยู่กับมึงเยอะๆ นะเว้ย รู้ไว้ซะไอ้หมีควาย!”


ไบซันเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนที่ผมจะเห็นไหล่หนาของมันสั่นไหวน้อยๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ มือหนาข้างหนึ่งละจากแฮนด์รถมาตบลงบนมือผมที่ประสานอยู่หน้าท้องมันเบาๆ


“เออ... รู้แล้วครับคุณแฟน” เสียงมันดูอบอุ่นขึ้นกว่าเดิมร้อยเท่า “ขอบคุณนะมึง...ที่วันนี้มาเชียร์กู”


ไฟเขียวสว่างวาบ


“กลับห้องกันเถอะ... กูอยากกอดมึงจะแย่แล้ว”


"ไบซัน กูว่าเราอย่ากลับไปรบกวนแม่เลยนะ..." ผมพูดขึ้นมาดื้อๆ ขณะที่รถกำลังชะลอความเร็วเตรียมจะเลี้ยวเข้าทางกลับบ้าน


"หืม? ทำไมวะ” มันถามเสียงเรียบ แต่หางเสียงมีความสงสัยปนท้าทาย


ผมยื่นหน้าเข้าไปจนริมฝีปากแทบจะแตะใบหูที่โผล่พ้นหมวกกันน็อกออกมา ก่อนจะกระซิบเสียงพร่าที่จงใจเน้นให้มันได้ยินชัดๆ ทุกถ้อยคำ


"คืนนี้กูอยากจัดหนัก อยากเอามึงแบบไม่พักเลยอ่ะ... แล้วก็อยากฟังเสียงมึงครางตอนที่กูกระแทกแรงๆ ไม่อยากให้มึงกลั้นเสียงด้วย เราไปโรงแรมกันเถอะ"


กึก! พรืดดด!


รถกระตุกนิดหน่อย มันหันหน้ามานิดนึง แล้วมันหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะพูดสวนกลับมาแบบไม่อายปากอีกต่อไป


“งั้น…คืนนี้ก็จัดแรงๆ ให้เมียเลยนะครับ ระบายความเงี่ยนใส่เมียได้เต็มที่เลย...”


“ได้สิครับที่รัก…”


ผมแสยะยิ้มร้าย ก่อนจะค่อยๆ ล้วงมือเข้าไปใต้เสื้อยืดสีดำตัวบางของมัน สัมผัสกับลอนหน้าท้องแน่นปึก ลากไล้ขึ้นไปจนถึงแผ่นอกกว้าง แล้วใช้นิ้วคีบขยี้ติ่งเนื้อสีเข้มที่ซ่อนอยู่จนมันแข็งเป็นไตสู้มือ


"ซี๊ดดด..." ไบซันสูดปากครางต่ำๆ แต่แทนที่จะปัดมือออก มันกลับแอ่นอกรับสัมผัสผมอย่างจงใจ


"แข็งไวดีนี่หว่า... สงสัยจะร่านอยากโดนกูเอาจริงๆ" ผมกระซิบหยอกเย้าพลางบดขยี้หัวนมมันแรงขึ้น


"ก็ผัวเล้าโลมดีขนาดนี้... ใครจะไปทนไหววะ”


ผมกับไบซันเดินไปเช็กอินที่เคาน์เตอร์แบบลวกๆ แทบไม่ได้ฟังพนักงานพูดอะไรด้วยซ้ำ พอได้คีย์การ์ดมา ผมก็คว้ามือมันเดินจ้ำอ้าวไปที่ลิฟต์ มือไม้เริ่มอยู่ไม่สุข ลูบไล้เอวหนาๆ ของมันผ่านเสื้อเป็นการกระตุ้น


พอลิฟต์เปิดที่ชั้น 5 ผมกึ่งลากกึ่งจูงมันไปตามทางเดิน จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องพัก


ติ๊ด... แกร๊ก!


เสียงปลดล็อกประตูยังไม่ทันจะจางหาย และผมยังไม่ทันจะได้ผลักบานประตูให้เปิดออกกว้างด้วยซ้ำ ความอดทนเส้นสุดท้ายของผมก็ขาดผึงทันที


ผมกระชากคอเสื้อยืดของไบซันเข้ามาหาตัว แล้วกระแทกริมฝีปากลงไปบดขยี้ปากหยักได้รูปของมันอย่างรุนแรง


"อื้มมม..." ไบซันครางฮือในลำคอ แต่มันไม่ได้ขัดขืน แถมยังตอบรับด้วยการใช้มือหนาประคองท้ายทอยผมไว้แล้วกดให้แนบชิดเข้ามาอีก


ริมฝีปากเราบดเบียดกันจนแทบจะหลอมละลาย ลิ้นร้อนๆ ของผมสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากอุ่น ควานหาความหวานที่ผมโหยหามาตลอดสองอาทิตย์อย่างตะกละตะกลาม ไบซันเองก็ไม่ยอมแพ้ มันสอดลิ้นเข้ามาเกี่ยวพันหยอกล้อกับผมอย่างดุเดือด ดูดดึงริมฝีปากผมแรงๆ จนรู้สึกชาไปหมด


เราจูบกันนัวเนียหน้าประตูห้องเหมือนคนตายอดตายอยาก ลมหายใจร้อนผ่าวรดใส่กันจนแทบแยกไม่ออกว่าของใครเป็นของใคร ผมดันร่างหนาของมันให้ถอยหลังเข้าไปในห้องทั้งที่ปากเรายังไม่ยอมผละออกจากกัน มือผมเริ่มซุกซนสอดเข้าไปใต้เสื้อยืด ลูบไล้กล้ามท้องแน่นๆ ที่เกร็งรับสัมผัสด้วยความร่านที่มันเก็บกดมานาน


ปัง!


ผมใช้เท้าถีบประตูห้องให้ปิดลงเสียงดังสนั่น ก่อนจะดันร่างยักษ์ของแชมป์เหรียญทองไปติดกับผนังห้อง ซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของมันอย่างหิวกระหาย จมูกโด่งกดลงบนผิวเนื้อตึงแน่น สูดดมกลิ่นกายชายชาตรีผสมกลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ทำให้สติผมกระเจิง ไบซันคำรามในลำคอเสียงต่ำ ก่อนจะโชว์พลังแชมป์ยูโดด้วยการสอดแขนแกร่งเข้าใต้ก้นผม แล้วอุ้มตัวผมลอยขึ้นจากพื้นจนเท้าลอยหวืออย่างง่ายดาย


ผมตวัดขาเกี่ยวเอวสอบของมันไว้แน่นโดยอัตโนมัติ มือก็ขยุ้มกลุ่มผมรองทรงของมันเพื่อประคองตัว ขณะที่ปากเรายังคงบดเบียดจูบกันอย่างดุเดือด ลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวพันกันพัลวันจนน้ำลายไหลย้อยลงมาตามมุมปาก เสียงดูดดึงริมฝีปากดัง จ๊วบ... จ๊วบ... สลับกับเสียงหอบหายใจ แฮ่ก... แฮ่ก... ดังระงมไปทั่วห้อง


ตุบ!


ไบซันพาผมมาทิ้งตัวลงบนเตียงกว้าง ผมกระชากเสื้อยืดสีดำของมันจนถลกขึ้นไปกองอยู่เหนืออก เผยให้เห็นกล้ามอกแน่นปึกและยอดอกสีเข้มที่กำลังชูชันสู้สายตา ผมไม่รอช้า ก้มลงไปฉกชิงความหวานจากยอดอกนั้นทันทีเหมือนคนอดอยากปากแห้ง


"อื้มมม... ซี๊ดดดด..."


ไบซันครางกระเส่าทันทีที่ลิ้นร้อนของผมตวัดเลียรัวเร็วรอบฐานจุกสีเข้ม ผมอ้าปากครอบครองมันจนมิด ดูดดึงแรงๆ จนแก้มตอบ เสียงดูดดัง จ๊วบ! ก้องไปทั้งห้อง สลับกับใช้ฟันคมขบกัดลงไปบนตุ่มไตแข็งๆ นั่นอย่างหมั่นเขี้ยว จนเกิดรอยฟันจางๆ บนผิวสีแทน


"อะ... อ๊าาา... ปืน... กัดอีก... กัดแรงๆ ... กูเสียว..."


ไบซันบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน แผ่นอกกว้างแอ่นโค้งขึ้นรับสัมผัสปากผมโดยไม่รู้ตัว มือหนาขยุ้มกลุ่มผมของผมแน่นเพื่อระบายอารมณ์ มันหอบหายใจถี่กระชั้น นัยน์ตาคมที่เคยมั่นใจตอนนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยความเงี่ยนง่านแบบสุดขีด มองผมดูดกินนมมันด้วยสายตาที่เชื้อเชิญให้ผมรุนแรงกับมันมากกว่านี้!


ผมละมือจากหน้าอก เลื่อนลงมาปลดกางเกงของไบซันออกอย่างใจเย็น แม้มือจะสั่นนิดๆ เพราะแรงอารมณ์ พอดึงรั้งกางเกงตัวเก่งพร้อมชั้นในสีเข้มลงไปกองที่ข้อเท้า ภาพตรงหน้าก็ทำเอาผมแทบคลั่ง...


ความเงี่ยนมันเอ่อล้นออกมาจนเปียกชุ่มไปหมดส่วนหัวบานสีสดแดงก่ำฉ่ำไปด้วยน้ำใสๆ ที่ไหลเยิ้มออกมาเคลือบจนวาววับ มันผงกหงึกหงักเต้นตุบๆ สู้สายตา เหมือนกำลังเรียกร้องให้ผมเข้าไปทักทาย


"แฉะขนาดนี้เลยเหรอวะ..."


ผมกระซิบแซวเสียงแหบพร่า ก่อนจะก้มหน้าลงไปใช้ลิ้นร้อนลากไล้ผ่านลอนกล้ามท้องแข็งๆ ต่ำลงมาเรื่อยๆ ผ่านแนวขนอ่อนหน้าท้อง ลงไปจนถึงโคนขาด้านใน สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อขาของมันที่เกร็งจนสั่นระริก


"อึก... ปืน... อย่าแกล้ง... กูไม่ไหว..." ไบซันเกร็งหน้าท้องจนเป็นลูก หายใจหอบถี่


ผมไม่รอช้า ตวัดลิ้นอุ่นชื้นปาดเลียลงไปที่ส่วนหัวบานฉ่ำน้ำนั่นทันที รสชาติเฝื่อนนิดๆ ปนคาวอารมณ์ยิ่งปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวผม ผมรัวลิ้นเลียวนรอบรอยหยักสีสดสลับกับใช้ริมฝีปากครอบครองดูดเม้มแรงๆ จนเกิดเสียงดัง จ๊วบ! จ๊วบ!


"อ๊าาาา! ซี๊ดดดด... ปืน... เสียวหัว... อื้อออ... ดี... ดูดอีก..."


ไบซันครางลั่นห้อง มือหนาขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ เอวสอบเด้งสวนขึ้นมารับสัมผัสปากผมอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งผมดูดแรงเท่าไหร่ มันยิ่งแอ่นสะโพกเข้าหาผมมากเท่านั้น สายตาของมันมองลงมาที่ผมอย่างเว้าวอน


ผมเร่งจังหวะการดูดดึงจนแก้มตอบ เสียงดูดดังจ๊วบจ๊าบแข่งกับเสียงครางกระเส่าของไบซัน จนกระทั่งร่างหนาเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง เอวสอบเด้งสวนเข้าหาปากผมถี่รัว


"อ๊าาาาา! ปืน... กูจะ... แตก... อึก! อ๊าาา!"


น้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งทะลักเข้ามาเต็มโพรงปากผมจนล้นออกมาที่มุมปาก กลิ่นคาวคลุ้งไปทั่วแต่ผมกลับไม่รังเกียจ ผมคายน้ำเหนียวหนืดพวกนั้นลงบนฝ่ามือตัวเองผสมกับน้ำลายจนชุ่มโชก ไม่ยอมให้เสียของแม้แต่หยดเดียว


"แตกเยอะดีนี่หว่า...”


ผมจับขาแกร่งของมันแยกออกกว้างจนเห็นจีบสีสดที่กำลังขมิบตอดอากาศตุบๆ เหมือนรอคอยอะไรบางอย่าง ผมไม่รอช้า ป้ายน้ำรักเหนียวๆ ที่เพิ่งออกมาสดๆ ร้อนๆ ลงไปที่ปากทางด้านหลังทันที นิ้วเรียวยาววนคลึงขยี้เบาๆ เพื่อให้ของเหลวนั้นเคลือบไปทั่วรอยจีบ


"อื้มมม... ปืน... มันเย็น..." ไบซันครางเสียงสั่น ขาเริ่มสั่นระริก


แต่แค่นิ้วมันยังไม่สาแก่ใจผม... ผมก้มหน้าลงไปแนบชิดกับบั้นท้ายแน่นตึง ใช้จมูกสูดดมกลิ่นกายของมันฟอดใหญ่ ก่อนจะห่อลิ้นให้แข็งแล้วแทงสวนเข้าไปในรูจีบที่ชุ่มฉ่ำนั่นทันที!


"เฮือก! อ๊าาาา!"


ไบซันสะดุ้งโหยงจนตัวลอย เล็บจิกเกร็งด้วยความเสียวซ่านเมื่อลิ้นร้อนๆ ของผมชำแรกแทรกผ่านเข้าไปในช่องทางคับแคบ สัมผัสถึงความร้อนผ่าวและความนุ่มหยุ่นที่กำลังตอดรัดลิ้นผมแน่นหนึบ


ผมไม่หยุดแค่นั้น ผมตวัดลิ้นเลียวนอยู่ข้างใน กวาดต้อนเอาน้ำรักของตัวมันเองเข้าไปหล่อลื่นให้ลึกขึ้น เสียงลิ้นกระทบเนื้อดัง แจ๊ะ... แจ๊ะ... ฟังดูลามกชิบหาย ไบซันบิดเร่า ร่างกายสั่นสะท้าน ร้องครางไม่เป็นภาษา


"อื้อออ... ปืน... เสียว... ลิ้นมึง... อึก... มันเข้ามาลึก... อ๊าาา!"


ช่องทางสีสดที่เคยคับแคบเริ่มนุ่มหยุ่นขึ้นตามแรงลิ้นที่ผมกวาดต้อนจนชุ่มฉ่ำ ผมค่อยๆ ถอนลิ้นออก แล้วสอดนิ้วยาวเข้าไปแทนที่ จากหนึ่งเป็นสอง... และจากสองเป็นสาม... นิ้วผมขยับเข้าออกควานหาจุดกระสันข้างในพร้อมกับงัดขยายผนังเนื้อนุ่มให้เปิดกว้างขึ้น เตรียมความพร้อมสำหรับศึกหนักที่กำลังจะเริ่ม


ไบซันแม่งโคตรรู้งาน... มันใช้มือหนาจับข้อพับขาตัวเองแยกออกกว้างแล้วดึงรั้งเข้าหาตัวจนสะโพกลอยเด่น เปิดทางให้ผมเห็นรูจีบที่กำลังขมิบตอดนิ้วผมชัดๆ แถมยังแอ่นก้นสู้มือผมเหมือนเชิญชวนให้ทำแรงกว่านี้


"อ๊าาา... ปืน... ลึก... นิ้วมึง... อึก! เสียว... ตรงนั้น..."


เสียงครางกระเส่าดังไม่ขาดปาก หน้าตามันเหยเกด้วยความเสียวปนทรมานที่แสนหวาน ยิ่งนิ้วผมงัดโดนจุดเสียวข้างใน ตัวมันยิ่งกระตุกเกร็ง รูจีบตอดรัดนิ้วผมแน่นตุบๆ จนแทบขยับไม่ได้


"ตอดนิ้วกูแน่นขนาดนี้... อยากโดนของจริงแล้วล่ะสิ" ผมกัดฟันพูดเสียงพร่า พยายามข่มอารมณ์ดิบในตัวสุดฤทธิ์


ไอ้ 'ปืนใหญ่' กลางหว่างขาผมมันผงาดง้ำ ปวดหนึบจนแทบระเบิด เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ อยากจะกระแทกสวนเข้าไปแทนนิ้วใจจะขาด ยิ่งเห็นภาพไบซันแหกขาอ้าซ่ารอรับขนาดนี้ สติผมแทบกระเจิง แต่ผมต้องกัดฟันข่มใจไว้... ขืนกูยัดเข้าไปตอนนี้ทั้งที่มันยังไม่พร้อม มีหวังรูเมียกูฉีกคาลำแน่ๆ


"อดทนหน่อยนะคนเก่ง... กูขอขยายอีกนิด... รับรองว่ามึงได้แหกปากร้องสมใจแน่!"




---------------------------------------------
ตอนต่อปุยยยย ใครอยากอ่านบ้าง 55+
ขอกำลังใจหน่อยน้าา เดี๋ยวมาต่อให้
รักคนอ่านค้าบบบ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Ukino26

น่ารักมากเลยครับ เสียวสุดๆ

memorial

ttdddt

ขอบคุณครับ

Eakkadoor

น่ารักหวาน น่ารัก และเงี่ย- ตามปืนกับซันเลยครับ
จะบ้า เขินฉิบหา-เลยครับ
ยิ้มไม่หยุดเลย

NOOFONG

Eakkadoor ตอบกลับเมื่อ 2026-1-24 07:01
น่ารักหวาน น่ารัก และเงี่ย- ตามปืนกับซันเลยครับ
จะบ้า เขินฉิบหา-เลยครับ
ยิ้มไม่หยุดเลย

มันส์ฟิน~ ใกล้จบแล้ว ใจหายมากครับ นานๆ ทีได้แต่งแนวใสๆ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านตลอดเลยน้าาา

Eakkadoor

NOOFONG ตอบกลับเมื่อ 2026-1-24 08:18
มันส์ฟิน~ ใกล้จบแล้ว ใจหายมากครับ นานๆ ทีได้แต่งแนวใสๆ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านตลอดเลยน้าาา

เป็นกำลังใจให้น้าาาาา พร้อมอ่านเรื่องต่อๆไปงับบบ ✌🏻✌🏻❤️❤️

NOOFONG

Eakkadoor ตอบกลับเมื่อ 2026-1-24 22:21
เป็นกำลังใจให้น้าาาาา พร้อมอ่านเรื่องต่อๆไปงับบบ ✌🏻✌🏻❤️❤️

ถ้าชอบแนวเรื่องยาวๆ แต่น่ารัก ลองไปอ่านเรื่อง พันธนาการสีเงินดูนะครับ เรื่องนี้น่ารักมาก มีพระเอก 5 คน ที่รุมรักนายเอก เป็นมาเฟียทั้ง 5 คนเลย หล่อ รวย สายเปย์

NOOFONG

Eakkadoor ตอบกลับเมื่อ 2026-1-24 22:21
เป็นกำลังใจให้น้าาาาา พร้อมอ่านเรื่องต่อๆไปงับบบ ✌🏻✌🏻❤️❤️

จำชื่อเรื่องผิด555 https://www.g4guys.com/thread-186240-1-1.html เรื่องนี้จบบริบูรณ์แล้ว

Eakkadoor

เดี๋ยวจะไปไล่อ่านทุกเรื่องงเลยยยยยยค่าบบบบบบบบบบ