มนตราหยาดทิพย์กษีราธารา ตอนที่ 10-วันแสนสุขของครูโอมกับพ่อครูธนู (จบ ภาค 1)

Ohmfany14

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าของวันเสาร์สาดส่องผ่านผ้าม่านลูกไม้ เข้ามาตกกระทบบนร่างเปลือยเปล่าของชายหนุ่มสองคนที่นอนกกกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มแพรผืนหนา พ่อครูธนูกระชับอ้อมกอดดึงร่างนุ่มนิ่มของโอมเข้ามาแนบชิดอกกว้าง จมูกโด่งสันฝังลงบนกลุ่มผมนุ่มของเมียรักที่ยังมีกลิ่นหอมของน้ำนมทิพย์จางๆ

"อืม... พี่ธนูครับ ตื่นแล้วเหรอ" โอมพึมพำเสียงหวานพลางปรือตาขึ้นยิ้มให้สามี

"ตื่นนานแล้ว  พี่แค่อยากนอนมองหน้าเมียพี่แบบนี้ไปนานๆ" ธนูเอ่ยพลางลูบไล้แผ่นหลังเนียนละเอียด "เมื่อคืนนี้โอมเหนื่อยมาก พักผ่อนอีกนิดเถอะ" ธนูเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เลยทำให้โอมตีที่แขนเบา ๆ 1 ที ธนูยังยิ้มเจ้าเล่ห์กว่าเดิม จนโอมเขินอายจนต้องเปลี่ยนเรื่องทันที

"วันนี้วันเสาร์ พี่ธนูอยากอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ เดี๋ยวโอมไปทำให้กินนะ" โอมขยับกายลุกขึ้นนั่ง ทำให้ผ้าห่มเลื่อนหล่นลงเผยให้เห็นทรวงอกมหึมาขาวผ่องที่มีรอยรักจางๆ และยอดอกสีหวานที่ดูอิ่มเอิบจากการถูกปรนนิบัติเมื่อคืน ด้วยฝีมือของพ่อครูธนู ตัวเขามองรอยนั้นเหมือนกับเป็นภาคภูมิใจของตัวเอง

โอมก้าวลงจากเตียงแล้วมุ่งหน้าเข้าครัวไม้หลังบ้าน เพื่อโชว์ฝีมือการทำอาหารที่ได้รับถ่ายทอดมาจาก คุณย่า ผู้ล่วงลับ โอมยังจำรสชาติและเคล็ดลับที่ย่าเคยสอนสั่งได้แม่นยำ ทุกครั้งที่เข้าครัวเขามักจะนึกถึงตักอุ่นๆ ของย่าเสมอ แม้ในชีวิตนี้โอมจะเหลือเพียง หลวงพ่อเอก ที่เป็นที่พึ่งทางใจในคราบครอบครัวเพียงคนเดียว แต่ในวันนี้โอมรู้ดีว่าเขาไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไป เพราะเขามี พ่อครูธนู ผู้เป็นทั้งสามีและชีวิตทั้งชีวิตอยู่เคียงข้าง

แกงส้มดอกแค สูตรโบราณของคุณย่า รสชาติเปรี้ยวหวานกลมกล่อม หอมกลิ่นกระชายพุ่ง ไข่เจียวสมุนไพร เจียวจนฟูกรอบด้วยน้ำมันหมู ใส่ใบโหระพาเพิ่มความหอม น้ำพริกกะปิปลาทูแม่กลองพร้อมผักสดจากสวนหลังบ้านที่พ่อครูปลูกไว้

ธนูเดินตามเข้ามาในครัวในชุดโสร่งตัวเดียว เขาประคองกอดเอวบางของโอมจากด้านหลัง พลางมองดูเมียรักจับตะหลิวอย่างคล่องแคล่ว

"หอมเหลือเกินโอม... ทั้งกลิ่นกับข้าว และกลิ่นตัวเจ้า" ธนูกระซิบข้างหู

"คุณย่าบอกว่า การทำอาหารให้คนรักทาน คือการใส่ใจไปในทุกคำครับ" โอมหันมาตักน้ำแกงให้สามีชิม "พี่ธนูชิมดูสิจ๊ะ รสชาติเหมือนเดิมเคยทำไหม"

ธนูชิมแล้วหลับตาพริ้ม "รสชาติสวรรค์ชัด ๆ โอมครับ... ขอบใจนะที่เข้ามาเป็นครอบครัวของพี่ พี่สัญญาว่าจะดูแลโอมด้วยชีวิต"

ทั้งคู่นั่งทานข้าวเช้าด้วยกันอย่างมีความสุข ท่ามกลางเสียงนกเกาะกิ่งไม้และลมเย็นที่พัดผ่านหมู่บ้านหนองดาวเหนือ เป็นภาพความเรียบง่ายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์และมั่นคงในความรัก

หลังมื้อเช้าอันแสนอบอุ่น พ่อครูธนูพาโอมออกเดินทางมุ่งหน้าสู่สำนักสงฆ์ป่าลึก เพื่อไปพบกับ หลวงพ่อเอก ผู้ซึ่งเป็นทั้งพระอาจารย์ที่เคารพรัก และเป็น "พ่อแท้ ๆ" ของโอมที่บวชอุทิศตนให้ทางธรรมมาอย่างยาวนาน

เมื่อไปถึงหน้ากุฏิไม้หลังเก่า หลวงพ่อเอกในวัยชายกลางคนที่ยังคงดูสง่าและมีรัศมีแห่งบุญบารมีนั่งรออยู่ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ท่านมองดูลูกชายและลูกเขยด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก

"มากันแล้วรึ... โยมธนู โยมโอม พ่อรู้แล้วว่าพวกเจ้าผ่านศึกใหญ่มา" หลวงพ่อเอกเอ่ยเสียงทุ้มกังวาน "โยมโอม... เข้ามาใกล้ ๆ หลวงพ่อสิลูก"

โอมคลานเข้าไปกราบลงที่ตักของพ่อแท้ๆ ด้วยน้ำตาแห่งความตื้นตัน "หลวงพ่อครับ... โอมกับพี่ธนูจัดการอาจารย์คงได้แล้ว ตอนนี้มันกลายเป็นคนบ้าเสียสติไปแล้ว แต่อกของโอมมันยังร้อนรุ่มคัดแน่นไปหมด โอมอยากจะถวายน้ำนมทิพย์นี้ให้หลวงพ่อเพื่อบำรุงกายสังขารครับ"

ธนูขยับถอยออกมานั่งพนมมือดูอยู่ห่างๆ ด้วยความเคารพในสายสัมพันธ์พ่อลูกที่ศักดิ์สิทธิ์นี้

โอมบรรจงปลดกระดุมเสื้อออกอย่างแผ่วเบา เผยให้เห็นทรวงอกมหึมาขาวผ่องที่สั่นไหวระริก ยอดอกสีหวานชูชันและมีหยาดน้ำนมสีขาวข้นขนาบรัศมีทองไหลซึมออกมาอย่างมหาศาล โอมประคองเต้าเนื้อนุ่มหนักอึ้งนั้นไว้ในมือเรียว ก่อนจะโน้มกายเข้าไปหาหลวงพ่อเอก

หลวงพ่อเอกหลับตาลง ท่านใช้มือหนาที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักในอดีตลูบศีรษะลูกชายเบาๆ ก่อนจะบรรจงดูดฉันน้ำนมทิพย์จากยอดอกของโอมเพื่อรับเอาพลังงานที่บริสุทธิ์ที่สุดไปบำรุงธาตุขันธ์

"อึก... อึก... อึก..."

เสียงดูดฉันดังขึ้นสม่ำเสมอในความเงียบสงบของป่า พลังสีทองไหลเวียนจากกายโอมเข้าสู่ร่างของหลวงพ่อเอก ทำให้ใบหน้าที่ซูบเซียวของท่านกลับมามีเลือดฝาดสดใส รอยเหี่ยวย่นดูจางลงด้วยอำนาจโอสถทิพย์ โอมน้ำตาไหลซึมด้วยความดีใจที่ได้ทำหน้าที่ลูกกตัญญู มอบสิ่งที่ดีที่สุดจากร่างกายตนเองให้แก่พ่อที่ให้กำเนิดมา

"ชื่นใจเหลือเกินลูก... พลังกตัญญูของเจ้านี่แหละที่จะปกป้องเจ้าจากภัยอันตรายทั้งปวง" หลวงพ่อเอกเอ่ยหลังจากถอนริมฝีปากออก ท่านมองดูโอมด้วยความภาคภูมิใจ

ธนูเดินเข้ามาสมทบพลางกราบลงอีกครั้ง "หลวงพ่อครับ ผมสัญญาจะดูแลโอมและน้ำทิพย์ในกายของเขาให้ดีที่สุดครับ"

"ดีแล้วโยมธนู... รักกันให้มาก พึ่งพากันให้มั่น หมู่บ้านหนองดาวเหนือจะร่มเย็นได้ก็เพราะพวกเจ้าทั้งสองคน"

ทั้งสามคนนั่งสนทนาธรรมกันอยู่พักใหญ่ ท่ามกลางเสียงนกร้องและลมป่าที่พัดผ่าน เป็นภาพความผูกพันของครอบครัวที่ผูกโยงกันด้วยสายเลือด มนตรา และความรักที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย

เมื่อรถยนต์ของพ่อครูธนูเลี้ยวกลับเข้ามาสู่รั้วบ้านไม้สักหลังงามในหมู่บ้านหนองดาวเหนือ ความรู้สึกหนักอึ้งที่เคยแบกไว้ก็มลายหายไปสิ้น ท้องฟ้าใกล้อัสดงฉาบชโลมบ้านทั้งหลังด้วยแสงสีส้มทอง บรรยากาศเงียบสงบและเป็นส่วนตัวอย่างที่สุด

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องนอน ธนูไม่รอช้าที่จะรวบตัวโอมเข้ามากอดไว้แนบอก ความโหยหาและภาระที่เพิ่งพ้นผ่านทำให้ไฟแห่งแรงปรารถนาลุกโชนขึ้นมากกว่าครั้งไหน ๆ

"โอม... พี่อยากชื่นชมตัวโอมให้เต็มที" ธนูกระซิบข้างหูพลางซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น

โอมที่อยู่ในสภาพอ่อนระทวยด้วยความรัก ปล่อยให้สามีจัดการปลดเสื้อผ้าออกจนพ้นกาย ทรวงอกมหึมาที่เพิ่งผ่านการทำบุญถวายน้ำนมมายังคงอวบอัดและขาวผ่องชูชัน ธนูทรุดกายลงคุกเข่าต่อหน้าปทุมถันคู่สวย มือหนาทั้งสองข้างโอบอุ้มเต้าเนื้อนุ่มหนักอึ้งเอาไว้ ก่อนจะอ้าปากงับยอดอกสีหวานแล้วดูดดึงอย่างแรงด้วยความเสน่หา

"อื้มมม... พี่ธนูครับ... โอมเสียวเหลือเกิน"

เสียงดูดกลืนน้ำนมทิพย์ดังประสานไปกับเสียงครางกระเส่า โอมแอ่นอกรับสัมผัสจากลิ้นร้อนของสามีอย่างเต็มใจ รสชาติหวานล้ำของน้ำนมทิพย์ในกายเมียรักทำให้ธนูเหมือนได้รับพลังมหาศาล เขาอุ้มโอมขึ้นมาวางบนเตียงนุ่ม ก่อนจะพุ่งเข้าหาด้วยบทเพลงรักที่เร่าร้อนและซาบซ่าน

ทั้งสองแลกเปลี่ยนสัมผัสกันอย่างดูดดื่ม ร่างกายเปลือยเปล่าสอดประสานกันท่ามกลางกลิ่นหอมของน้ำนมทิพย์ที่พุ่งทะลักออกมาตามแรงอารมณ์ ธนูมอบความรักที่หนักแน่นและนุ่มนวลสลับกันไป จนโอมต้องจิกไหล่สามีแน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่พุ่งทะลุขีดสุด

ในค่ำคืนนี้ไม่มีมนต์ดำ ไม่มีศัตรู มีเพียงสามีและภรรยาที่หลอมรวมจิตวิญญาณเป็นหนึ่งเดียว ทั้งคู่ส่งเสียงครางด้วยความสุขสมในอ้อมกอดของกันและกันจนถึงฝั่งฝันครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นบทสรุปแห่งความรักที่งดงามและสมบูรณ์แบบที่สุดในหมู่บ้านหนองดาวเหนือแห่งนี้





จบภาคที่ 1 แล้วนะ เดี๋ยวจะมีตอนพิเศษของ “แมน” ครูรุ่นพี่สอนวิชาพละที่โรงเรียนวัดหนองดาวเหนือ และ “เข้ม” หัวหน้าคนงานสวนมะม่วงบ้านสวนมณีเทวาและ พ่อน้องเขต

หมายเหตุ: มีภาค 2 แน่ ๆ จะเริ่มตอนที่ 11 นะจ๊ะ *******เดี๋ยวจะเอาตัวละครมาแนะนำนะ แต่บอกก่อนนะว่าภาพอิมเมจของตัวละครนะไม่เกี่ยวกับบุคคลในรูปนะ****

popn

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

zaajung

Haku

สนุกมากครับ ต่แไวๆนะ

tttmk

ขอบคุณครับ

papae5za

สนุกก

thai_boys

ขอบคุณมากๆครับ

tazman

สนุกมากครับ

J.Scot

รอภาคต่อครับ

ธนภัทร

teeinter19

ดีใจที่จะมีภาค2 รอเลยครับ