นักผจญภัยมือใหม่ - ตอนที่ 1: การจับกุม
พวกเขาพ่ายแพ้แล้ว
ในส่วนลึกของป่าดึกดำบรรพ์ที่ปกคลุมไปด้วยหมอกหนาและต้นไม้สูงชัน สามนักผจญภัยหน้าใหม่จากเผ่ามนุษย์กำลังเผชิญหน้ากับความพ่ายแพ้ที่พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน อาร์ค นักรบอ่อนประสบการณ์ ผมสีน้ำตาลสั้นและดวงตาสีเทาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น คาร์ล นักเวทหนุ่มผอมบางผมดำสลวยกับดวงตาสีน้ำเงินที่ฉายแววชาญฉลาด และเบล นักบวชผมทองผิวขาวเนียนละเอียด ดวงตาสีฟ้าอ่อนที่สะท้อนความเมตตา พวกเขาทั้งสามเพิ่งเริ่มต้นการผจญภัยเพื่อค้นหาสมบัติในป่านี้ แต่กลับถูกซุ่มโจมตีโดยนักล่าของเผ่าธอร์นัก เผ่าสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์ ผิวสีเข้มและกล้ามเนื้อแน่นหนาที่บ่งบอกถึงความแข็งแกร่งจากชีวิตในป่า
การต่อสู้นั้นรวดเร็วและโหดร้าย นักล่าทั้งสาม กอร์ เทอร์ และลอร์ ใช้ความสามารถในการซ่อนตัวในเงามืดของป่าอย่างชำนาญ กอร์ หัวหน้ากลุ่ม ดวงตาสีแดงที่เต็มไปด้วยความกระหาย กระโดดออกจากพุ่มไม้โจมตีนักเวทคาร์ลจากด้านหลัง ใช้ฝ่ามือปิดปากอย่างกระทันหันทำให้นักเวทไม่อาจร่ายคาถาได้ ก่อนที่จะจัดการจนหมดสภาพต่อสู้ในไม่กี่วินาที เทอร์ นักล่าที่ว่องไว ตัวเล็กกว่ากอร์แต่กล้ามเนื้อชัดเจน ดวงตาสีเหลืองที่ฉายแววแกเล่ห์ จู่โจมนักบวชเบลจากเงามืดด้วยลูกดอกที่เคลือบยาพิษ ทำให้เบลทรุดลงกับพื้นโดยไม่ทันตั้งตัว สุดท้าย ลอร์ นักล่าที่แข็งแกร่ง ร่วมมือกับกอร์และเทอร์ล้อมอาร์คนักรบที่ถูกโดดเดี่ยว เขาถูกดึงล้มลงพื้นก่อนที่จะถูกกดคอไว้ ทำให้อาร์คหายใจไม่ออกและต้องยอมแพ้ในที่สุด
พวกเขาพ่ายแพ้แล้วอย่างสิ้นเชิง ไม่มีทางสู้ ไม่มีทางหนี
“พวกแกแพ้แล้ว หากกล้าต่อต้านอีก เราจะไม่ปราณี!” กอร์คำรามเสียงทุ้มต่ำ ขณะที่เขายืนเหนือร่างของอาร์คที่กำลังหอบหายใจ
นักผจญภัยทั้งสามมองหน้ากันด้วยความหวาดหวั่น อาร์คพยายามลุกขึ้นแต่กอร์เหยียบอกไว้ คาร์ลและเบลยังคงนอนทรุดตัวลงพื้น สั่นเทาด้วยพิษยาชาและความเจ็บปวด พวกเขายอมจำนนอย่างไม่มีทางเลือก ถูกบังคับให้มอบอาวุธ ดาบยาวของอาร์ค คฑาเวทมนตร์ของคาร์ล และคทานักบวชของเบล พร้อมกับกระเป๋าเป้ที่บรรจุอาหาร ยา และเหรียญทองอันน้อยนิด สิ่งของมีค่าทั้งหมดถูกยึดไปในพริบตา
“อืม ดูเหมือนว่าสิ่งของของพวกแกมีแค่นี้เอง นับว่าดีแล้วที่พวกแกไม่ต่อต้านมากนัก” เทอร์หัวเราะคิกคัก ขณะที่เขาค้นกระเป๋าของเบลและโยนของออกมา “งั้นตอนนี้… ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกซะ! เราต้องตรวจสอบเหยื่อที่จับมาได้ให้ละเอียด”
ใบหน้าของนักผจญภัยทั้งสามแดงก่ำขึ้นมาทันที อาร์คกัดฟันกรอด ลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ “พวกแกอย่ามากเกินไปนัก! แย่งของเราไปแล้วยังจะมาทำให้เราอับอายอีกหรือ?!”
“ทำให้พวกแกอับอาย? คิดผิดแล้ว” ลอร์ยิ้มเยาะ กระชากผมของอาร์ค ดึงเขาเข้ามาใกล้ “เราแค่จะตรวจสอบเหยื่อที่จับมาได้เท่านั้น เพื่อดูว่าพวกแกสมควรเป็น… ของเล่นใหม่ของเราไหม ฮ่าฮ่า”
พูดจบ นักล่าทั้งสามก็จัดการควบคุมพวกเขาอย่างง่ายดาย เมื่อไม่มีอาวุธหรืออุปกรณ์ป้องกันเหลืออยู่พวกเขาก็ไม่มีทางต่อต้านนักล่าทั้งสามได้ กอร์จับอาร์คกดลงพื้น ถอดเสื้อเกราะหนังและเสื้อเชิ้ตออกอย่างหยาบคาย มือของเขาลูบคลำหน้าอกที่เริ่มมีกล้ามเนื้อที่ยังไม่สมบูรณ์แบบของอาร์ค ก่อนที่จะดึงกางเกงลง เผยให้เห็นร่างกายเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยเหงื่อและรอยฟกช้ำจากการต่อสู้ อาร์คดิ้นรนสุดกำลัง แต่กอร์กระชากผมของเขาขึ้นแล้วกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง ทำให้เขาไม่เหลือแรงต่อสู้
“อืมม์ ตัวไม่ค่อยมีกล้ามเนื้อ เป็นนักรบหน้าใหม่จริง ๆ ดูสิ จู๋เล็ก ๆ แบบนี้ยังหัวไม่เปิดด้วยซ้ำ น่าสมเพชแบบนี้ยังกล้าเรียกตัวเองว่านักรบอีก ฮ่าฮ่า” กอร์หัวเราะเสียงดัง มือหนาของเขาลูบคลำไปทั่วร่างของอาร์ค ไล่จากหน้าอกลงไปที่หน้าท้องแบนราบ แล้วจับจู๋อ่อนนุ่มของอาร์คที่กำลังแข็งตัวขึ้นจากการสัมผัส อาร์ครู้สึกได้ถึงความร้อนด้วยความอับอายที่แผ่ซ่านทั่วตัว หัวใจเต้นแรงด้วยความโกรธและความเสียวจากการกระตุ้นที่ไม่อาจปฏิเสธได้ เขาพยายามดิ้นรน แต่ไม่ทันลุกขึ้นจากพื้น นักล่าก็กระชากมือเขาไปข้างหลังแล้วใช้เถาวัลย์พันรอบข้อมืออย่างแน่นหนา ทำให้เขาเคลื่อนไหวได้เพียงเล็กน้อย
ส่วนลอร์ที่กำลังจัดการกับเบล นักบวชผมทองผิวขาวเนียน พิษทำให้ร่างของเขาชาจนไม่อาจขัดขืน เขาถอดเสื้อคลุมนักบวชออกอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นร่างกายที่บอบบางแต่มีเสน่ห์ ร่างกายที่ไม่ค่อยมีกล้ามเนื้อแต่ผิวเนียนละเอียดสมวัยของเด็กน้อย “นักบวชคนนี้ข้าขอ ข้าชอบคนผมทองผิวขาวแบบนี้จริง ๆ ดูสิ จู๋ของแกนี่ใหญ่ที่สุดในกลุ่ม แต่ก็ยังเล็กจิ๋วหัวไม่เปิดและน่าสมเพชอยู่ดี” เมื่อเทียบกับมาตรฐานของเผ่าธอร์นัก อวัยวะเพศของมนุษย์อย่างไรก็ไม่ต่างจากจู๋ของเด็กน้อยๆ ลอร์ยิ้มกว้าง มือของเขาลูบคลำหน้าอกเรียบเนียนของเบล ไล่นิ้วลงไปที่หัวนมสีชมพูอ่อนที่แข็งตัวขึ้นจากลมเย็นในป่า ก่อนที่จะจับจู๋ของเบลที่กำลังสั่นเทา ยั่วเย้าด้วยการรูดขึ้นรูดลงช้า ๆ ทำให้เบลหน้าแดงเหมือนมะเขือเทศ ร้องครวญครางเบา ๆ ด้วยความอับอาย “อ๊า… อย่า…”
เทอร์ที่เหลือกำลังสนุกกับคาร์ล นักเวทหนุ่มผอมบาง เขาถอดเสื้อคลุมเวทมนตร์และกางเกงออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายที่บอบบางแต่มีเสน่ห์แบบนักปราชญ์ ผิวขาวซีดและเรียวขาที่เรียวยาว “งั้นนักเวทคนนี้เป็นของข้า ข้าอยากฝึกสัตว์เลี้ยงที่มีเวทมนตร์มานานแล้ว สงสัยจริงว่าที่จู๋นิ่ม ๆ ของมันหัวเปิดมาครึ่งหนึ่งนี่เป็นเพราะใช้เวทมนตร์ร่นตัวเองรึเปล่า ฮ่าฮ่า” เทอร์หัวเราะ มือของเขาลูบคลำต้นขาด้านในของคาร์ล ไล่ขึ้นไปจับจู๋ที่กำลังแข็งตัวครึ่ง ๆ กลาง ๆ จากการสัมผัส คาร์ลกัดริมฝีปาก ดวงตาสีน้ำเงินเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความเสียวที่ไม่อาจควบคุมได้ “พวกแก… จะทำอะไรกับเรา?”
“สัตว์เลี้ยง?” อาร์คถามเสียงสั่น ขณะที่กอร์กำลังมัดเถาวัลย์รอบคอของเขา พวกมันจะฝึกเราให้เป็นสัตว์เลี้ยงของมอนสเตอร์หรือ? ไม่… นี่มัน…
“ตกลงแล้ว กลับกันเถอะ ก่อนจะฝึกยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องเตรียม” กอร์พูดอย่างพอใจ
นักล่าทั้งสามมัดมือของนักผจญภัยทั้งสามไว้ด้านหลัง ปลายเถาวัลย์อีกด้านอ้อมลงใต้หว่างขาไปมัดรอบโคนจู๋ ทำให้พวกเขาไม่สามารถยกแขนขึ้นได้โดยไม่ทำให้เกิดความเจ็บปวด นอกจากนี้ เถาวัลย์ที่มัดรอบคอของพวกเขายังเชื่อมต่อกับเชือกที่มัดรอบจู๋ของคนข้างหน้า ทำให้พวกเขาเรียงกันเป็นแถว อาร์คนำหน้า ตามด้วยคาร์ล และเบลปิดท้าย ทุกก้าวที่ผิดพลาดจะทำให้เกิดการดึงรั้งที่โคนจู๋และไข่ สร้างความเจ็บปวดและความอับอายที่เพิ่มขึ้น
เมื่อเห็นว่าเหยื่อถูกมัดอย่างเรียบร้อยและพร้อม ลอร์ก็จูงเชือกที่นำตัวอาร์คคนแรกไป และพาพวกเขาเดินเข้าป่าลึก ระหว่างทาง นักผจญภัยทั้งสามรู้สึกถึงความเย็นของลมป่าที่พัดผ่านร่างกายเปลือยเปล่า จู๋ของพวกเขาสั่นเทาจากความหนาวและความตื่นเต้นที่ถูกบังคับ
“แย่แล้ว พวกเขาจะพาเราไปไหนกันแน่? เราจะปล่อยให้พวกเขา… อ๊าก!” คาร์ลพยายามดิ้นรน แต่ก็ถูกดึงเชือกที่จู๋ ทำให้เขาร้องด้วยความเจ็บปวด ไข่ของเขารู้สึกเหมือนจะหลุดออกมา
“ฮ่าฮ่า ไม่ต้องห่วง เราจะไม่กินพวกแกหรอก เชื่อฟังดี ๆ ไม่งั้นไข่ของแกจะหลุดออกมาแน่” ลอร์หัวเราะ ขณะที่เขาตบก้นกลมกลึงของเบลเบา ๆ ทำให้เบลสะดุ้งและหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม
เมื่อเห็นว่าดิ้นรนไปก็ไม่มีประโยชน์ นักผจญภัยทั้งสามได้แต่ยอมแพ้และเดินตามนักล่าของเผ่าธอร์นักเข้าไปในป่าลึก ระหว่างทางก็ระวังไม่ให้ก้าวพลาดจนดึงไข่ของตัวเอง ทุกก้าวเต็มไปด้วยความอับอาย ความเจ็บปวด และความไม่แน่นอนว่าอะไรรอพวกเขาอยู่ข้างหน้า
การผจญภัยของพวกเขาสิ้นสุดลงแล้ว แต่บางทีสิ่งที่รออยู่ข้างหน้าอาจเป็นการเริ่มต้นใหม่ การเริ่มต้นในฐานะสัตว์เลี้ยงที่ถูกฝึกให้ยอมจำนนต่อความกระหายของนักล่าเหล่านี้
—
| 
ขอให้โลกสงบสุข 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-1-6 21:34:59
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-1-6 23:10:25
โพสต์ 2026-1-6 23:21:27
โพสต์ 2026-1-7 00:06:41
โพสต์ 2026-1-7 21:50:16
โพสต์ 2026-2-4 00:55:15