ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 266|ตอบกลับ: 10

เพื่อนกันมันส์เสียว 6

[คัดลอกลิงก์]

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
274
ตอบกลับ
80
พลังน้ำใจ
10590
Zenny
42228
ออนไลน์
3862 ชั่วโมง
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย NOOFONG เมื่อ 2026-1-20 11:22



"อ๊ะ... ปืน..."


ไบซันสะดุ้งโหยง ตัวเกร็งขึ้นมาทันที ผมคว้าหมับเข้าที่บั้นท้ายที่สุดสะบึ้มของมัน


โอโห... แน่นสู้มือชิบหาย ผมอดใจไม่ไหวเลยออกแรง บีบคลึงตามใจ ขยำก้อนเนื้อนุ่มแน่นนั่นจนเต็มไม้เต็มมือ


ผมเงยหน้าขึ้นมองมัน ตาฉ่ำเยิ้ม มุมปากกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ มือหนารีบเอื้อมมาจับข้อมือผม พยายามจะแกะมือผมออก


"ทำไม... มึงไม่อยากเป็นเมียกูแล้วเหรอ"


ผมถามเสียงยียวน เลิกคิ้วมองมันอย่างท้าทาย ทั้งที่ตายังปรือปรอยเพราะฤทธิ์เหล้า


ไบซันกัดปากแน่น หน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู มันถอนหายใจพรืดพยายามดึงสติ


"มึงเมามากแล้วนะ... รีบนอน เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาปวดหัวนะ"


"แต่ตอนนี้กูปวดตรงนี้อ่ะ"


ผมสวนกลับทันควัน พร้อมกับ ชี้ลงที่เป้าตุงๆ ของตัวเอง ที่ตอนนี้มันตื่นตัวเต็มที่จนพองโตคับกางเกงบ็อกเซอร์ ดันเนื้อผ้าออกมาจนเห็นเป็นลำชัดเจน


ผมเงยหน้าสบตากับมัน ปรับสีหน้าให้ดูน่าสงสารเหมือนเด็กอยากได้ของเล่น (แต่แฝงความหื่นกระหายไว้เต็มเปี่ยม)


"ทำยังไงดีล่ะเมียจ๋า... ช่วยผัวหน่อยสิครับ"


ไบซันก้มลงมองตามนิ้วผม สายตาคมกริบปะทะเข้ากับความคับแน่นภายใต้เนื้อผ้าบางๆ ของบ็อกเซอร์ลายทางที่มันเพิ่งใส่ให้ผมเมื่อกี้ มันนูนเด่นหราออกมาจนน่าใจหาย


ผมเห็นลูกกระเดือกของมันขยับขึ้นลงจากการกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ แก้มสากๆ ของมันขึ้นสีแดงจัดลามไปถึงใบหู ไม่รู้ว่าเขินหรือกำลังข่มใจกันแน่


"เชี่ยปืน..." เสียงมันแหบพร่ากว่าเดิม "มึงนี่มัน... ขยันยั่วจริงๆ นะ"


"ก็มันปวด..." ผมเบะปาก ทำหน้าตาน่าสงสาร (แต่สายตาแพรวพราว) "มึงจะใจดำให้ผัวนอนทรมานเหรอ... ไหนบอกว่าจะเป็นเมียที่ดีไง"


ผมขยับตัวเข้าไปใกล้มันอีกนิด ในขณะที่นั่งอยู่บนเตียง ส่วนมันยืนอยู่ตรงหว่างขาผมพอดี ผมใช้เข่าสะกิดต้นขามันเบาๆ เป็นเชิงเร่งเร้า


"ช่วยหน่อยสิครับ... นะ"


ไบซันสูดหายใจลึก กัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บ สายตามันมองผมอย่างคาดโทษผสมกับความปรารถนาที่ปิดไม่มิด


"มึงแม่ง... ถ้าพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วจำไม่ได้ กูจะโกรธมึงจริงๆ ด้วย"


มันสบถพึมพำเหมือนคนยอมจำนนต่อโชคชะตา (และตัณหา) ก่อนจะค่อยๆ คุกเข่าลงบนพื้นข้างเตียง ให้ระดับสายตาของมันเสมออยู่กับเป้ากางเกงของผมพอดี


มือหนาที่ยังสั่นนิดๆ เอื้อมมาวางทาบลงบนความตุงแน่นนั้น สัมผัสอุ่นจัดจากฝ่ามือมันทำเอาผมสะดุ้งเฮือก เผลอแอ่นสะโพกรับโดยอัตโนมัติ


"ซี๊ดดด... ไบซัน..." ผมครางเสียงหลงเมื่อมันเริ่มขยับมือบีบคลึงเบาๆ ผ่านเนื้อผ้า


มันเงยหน้าขึ้นมาสบตาผม แววตาฉ่ำเยิ้มไม่แพ้กัน


"อยากให้ทำไง..." มันถามเสียงกระเส่า "ใช้มือ... หรือจะให้ใช้ 'ปาก'?"


ผมค่อยๆ ยกเท้าขึ้นข้างหนึ่ง แล้วใช้นิ้วเท้าเขี่ยเบาๆ ที่หน้าอกแกร่งของมัน ไล่ต่ำลงมาจนถึงลอนกล้ามหน้าท้อง


"ปาก..." ผมตอบเสียงหนักแน่น "ปากเก่งๆ ของมึงนั่นแหละ... ทำให้กูหน่อย"


ไบซันมองผมตาค้าง ลมหายใจสะดุดกึก มันกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ อย่างจำยอม


"ได้ครับ... ตามบัญชาคุณผัวเลย"


ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นตรงหว่างขาผมที่นั่งห้อยขาอยู่บนเตียง ภาพที่ผู้ชายตัวโตๆ หุ่นหมีๆ อย่างมัน ยอมศิโรราบอยู่แทบเท้าผม... มันช่างปลุกเร้าอารมณ์ดิบในตัวผมได้ดีชะมัด


มือหนาที่สั่นระริกเอื้อมมาแตะขอบยางยืดบ็อกเซอร์ของผม


"ขออนุญาตนะครับ..."


มันกระซิบเสียงแหบพร่า ก่อนจะค่อยๆ รั้งกางเกงตัวจิ๋วลงช้าๆ เผยให้เห็นแก่นกายที่ตื่นตัวเต็มที่จนดีดผึงออกมาทักทายสายตา


ไบซันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างชัดเจน มันช้อนตาขึ้นมองผม แววตาคมดุตอนนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยแรงปรารถนา


"สวย..."


มันพึมพำคำเดียวสั้นๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมา ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดส่วนปลายจนผมสะดุ้งเกร็งหน้าท้อง


และวินาทีต่อมา... ความอุ่นชื้นจากปลายลิ้นของมันก็แตะลงมาเบาๆ ที่ส่วนหัว ทักทายหยอกเย้าก่อนจะค่อยๆ ครอบครองตัวตนของผมเข้าไป


"อื๊อออ... ไบซัน..."


ผมแหงนหน้าขึ้นมองเพดาน มือทั้งสองข้างขยุ้มกลุ่มผมสีเข้มของมันโดยอัตโนมัติ ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่างจนสร่างเมาไปชั่วขณะ ยิ่งเห็นแก้มตอบๆ ของมันขยับเข้าออกเพื่อปรนเปรอผม... ผมยิ่งแทบคลั่ง


ลิ้นร้อนชื้นของมันตวัดหยอกล้อส่วนปลายอย่างช่ำชอง สลับกับแรงดูดดึงที่หนักหน่วงเป็นจังหวะ ยิ่งมันห่อปากแน่นเท่าไหร่ ความเสียวซ่านก็ยิ่งพุ่งพล่านขึ้นสมองผมจนขาวโพลนไปหมด


"อื้มม... ไบซัน... ดี..."


ผมครางในลำคอ ขาเริ่มสั่นระริก มือที่ขยุ้มกลุ่มผมหนาของมันเริ่มออกแรงดึงทึ้งตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ


จังหวะที่มันเร่งความเร็วรัวลิ้นใส่จุดกระสัน ความอดทนของผมก็ขาดผึง สติสตังกระเจิดกระเจิงจนลืมความปรานี


ผมเผลอออกแรงกดศีรษะของมันให้รับตัวตนของผมเข้าไปลึกขึ้นจนสุดโคนโดยไม่ทันตั้งตัว


"อึก! แค่ก!"


ไบซันสำลักทันที เสียงในลำคอมันดังอึกอัก ร่างสูงสะดุ้งเฮือก น้ำตาเล็ดออกมาทางหางตาเพราะความจุกเสียด


ผมได้สติรีบคลายมือออกด้วยความตกใจ


"เฮ้ย! โทษที... กู..."


แต่ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบ ไบซันก็ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกมา มันหอบหายใจหนักหน่วง หน้าแดงจัด ดวงตาฉ่ำน้ำปรือปรอยช้อนมองผม


แทนที่มันจะโกรธ มันกลับแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมาส่งสายตายั่วยวนที่ทำเอาผมลมหายใจสะดุด


"ใจร้อนจังนะ..."


มันพูดเสียงแหบพร่า มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ทั้งที่ตายังฉ่ำน้ำ


"ชอบแบบลึกๆ ก็ไม่บอก... เดี๋ยวเมียจัดให้ถึงใจเลย"


พูดจบมันก็ไม่รอให้ผมตั้งตัว ไบซันก้มลงไปครอบครองตัวตนของผมอีกครั้ง คราวนี้มัน "จัดหนัก" สมราคาคุยจริงๆ


โพรงปากร้อนจัดดูดดึงเน้นหนักทุกจังหวะ ลิ้นหนาตวัดรัวเร็วตรงส่วนปลายสลับกับกดลึกจนสุดโคนคอ ผมได้แต่ขยุ้มผมมันแน่น เชิดหน้าครางเสียงหลง ขาสองข้างสั่นระริกควบคุมไม่ได้


"อึก... ไบซัน... เร็วอีก... กูจะ... อาาา!"


ความเสียวซ่านพุ่งทะยานถึงขีดสุด ร่างกายผมกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ก่อนจะปลดปล่อยธารอารมณ์อุ่นจัดออกมาพุ่งใส่โพรงปากมันจนล้นทะลัก


ไบซันพยายามจะกลืนกินเข้าไปแต่ปริมาณมันมากเกินไปจนสำลักออกมา น้ำรักสีขุ่นข้นไหลย้อนออกมาจากมุมปาก เปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าหล่อเหลา ทั้งแก้ม คาง และหยดลงบนแผงอกเปลือยเปล่าของมัน


ผมนั่งหอบหายใจแฮ่กๆ มองภาพตรงหน้าด้วยสมองที่ขาวโพลน... ภาพไบซันที่ใบหน้าเปื้อนไปด้วยคราบคาวโลกีย์จากตัวผม มันช่างดู... ลามกและปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนที่สุด


ไบซันค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งคุกเข่า มันไม่เช็ดหน้า ไม่รังเกียจสิ่งสกปรกบนหน้ามันเลยสักนิด แต่มันกลับแลบลิ้นเลียคราบที่มุมปากช้าๆ แล้วใช้นิ้วมือปาดน้ำรักของผมที่เลอะแก้มและคางมารวมไว้ที่ปลายนิ้ว


"เยอะจังนะครับ..." มันส่งสายตาฉ่ำวาวมาให้ผม "ของดี... ทิ้งไปก็เสียดายแย่"


ว่าแล้วมันก็เอื้อมมือข้างที่เปื้อนน้ำของผม อ้อมไปด้านหลัง สอดล้วงเข้าไปในกางเกงสแล็คที่หลุดรุ่ยของตัวเอง


ผมเบิกตากว้าง มองตามมือมันตาไม่กระพริบ


มันจงใจขยับสะโพกให้ผมเห็นชัดๆ ว่ามันกำลัง เอาน้ำของผมไปป้ายวนเวียนอยู่ที่ช่องทางด้านหลัง นิ้วยาวค่อยๆ กดแทรกเข้าไปทักทายความคับแน่น โดยมีน้ำของผมเป็นตัวหล่อลื่น


"อื๊อ..." ไบซันกัดปากครางต่ำ คิ้วขมวดมุ่นด้วยความเสียวซ่าน "อุ่นจัง... ของผัวเนี่ย..."


มันดึงมือออกมา แล้วดูดนิ้วตัวเองโชว์ผมหนึ่งที ก่อนจะคลานเข่าเข้าหาผมที่นั่งแข็งทื่ออยู่บนเตียง


"พร้อมแล้วครับ..." มันกระซิบชิดใบหูผม ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอ "ช่วยเข้ามา... เติมให้เต็มกว่านี้หน่อยได้มั้ย?"


ไอ้สัส ยั่วชิบหาย…


ผมคว้าข้อมือไบซัน กระชากให้มันลุกขึ้นจากพื้น ลากร่างสูงใหญ่ของมันเดินตรงดิ่งไปยังประตูกระจกบานเลื่อนที่เชื่อมออกสู่ระเบียงห้องนอน


ไบซันเดินตามมาอย่างว่าง่ายในตอนแรก แต่พอเห็นว่าจุดหมายคือที่ไหน มันก็เบิกตากว้าง ขืนตัวไว้สุดแรง


"เฮ้ย! ปืน! เดี๋ยวๆๆ มึงจะพาไปไหน!"


"เปลี่ยนบรรยากาศ..." ผมตอบหน้าตาย มือเอื้อมไปปลดล็อกประตูบานเลื่อน


"ระเบียงเนี่ยนะ! มึงบ้าป่าว!"


ไบซันหน้าซีดเผือด รีบตะครุบมือผมไว้ "ไม่ได้นะเว้ย! นี่มันบ้านมึงนะ แม่มึงนอนอยู่ข้างล่าง... แล้วถ้าคนข้างบ้านเห็นล่ะ! หรือคนเดินผ่านไปผ่านมา..."


มันละล่ำละลักพูดด้วยความตื่นตระหนก หันซ้ายหันขวาเลิ่กลั่ก ทั้งที่กางเกงสแล็คของตัวเองยังกองอยู่ที่หัวเข่า สภาพล่อแหลมสุดๆ


ผมแสยะยิ้ม หมุนตัวกลับไปดันอกมันจนแผ่นหลังกว้างชนกระแทกกับกระจกประตู


"มึงจะกลัวอะไรวะ..."


ผมเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ กระซิบเสียงพร่าที่ข้างหูมัน


"ดึกป่านนี้แล้ว... หมาสักตัวยังไม่เห่าเลย ใครมันจะมาเดินส่องบ้านกูตอนนี้"


ผมเลื่อนประตูเปิดออก ลมหนาวยามดึกพัดวูบเข้ามาปะทะผิวกายร้อนผ่าวของเราสองคน


"ดูสิ... เงียบกริบ"


ผมดันตัวไบซันให้ออกไปยืนที่ระเบียงเล็กๆ นั่น บังคับให้มันหันหลังให้ผม แล้วจับมือมันทั้งสองข้างไปเกาะราวระเบียงเหล็กดัดเอาไว้


"ปืน... กูเสียว... เสียวคนเห็น..." ไบซันเสียงสั่น ตัวเกร็งไปหมด พยายามจะหันกลับมา


"หุบปาก..."


ผมสั่งเสียงเข้ม ตบสะโพกมันดัง เพียะ! เบาๆ เป็นการลงโทษ (และกระตุ้น)


"ยิ่งเสียวสิดี... มึงจะได้ตอดกูแรงๆ ไง"


ผมแนบตัวเข้าไปประกบแผ่นหลังมันจากด้านหลัง มือข้างหนึ่งอ้อมไปบีบหน้าอกมันแน่น ส่วนอีกข้างจับแก่นกายที่แข็งขึงของตัวเอง ถูไถไปตามร่องก้นของมันที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่น (จากฝีมือมันเอง)


"อยู่นิ่งๆ นะเมียจ๋า... ถ้ามึงดิ้นหรือร้องเสียงดัง... เดี๋ยวแม่ตื่นมาเห็นจริงๆ นะ"


ผมไม่รอให้มันทำใจนาน อาศัยจังหวะที่มันกำลังยืนเกร็งด้วยความกลัว จ่อส่วนปลายที่ร้อนจัดเข้ากับช่องทางที่เปียกชุ่มแล้วกระแทกสวนเข้าไปรวดเดียวจนสุดโคน!


"อึก!"


ไบซันสะดุ้งเฮือก หน้าเชิดขึ้น กัดริมฝีปากตัวเองแน่นจนห่อเลือดเพื่อกลั้นเสียงครางไม่ให้เล็ดลอดออกมา มือหนาจิกเกร็งกับราวระเบียงเหล็กเย็นเฉียบจนข้อนิ้วขาวซีด


"อ่าาา... สุดยอด..."


ผมครางต่ำในลำคอ ซบหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างที่ชื้นเหงื่อ เริ่มขยับสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าหาบั้นท้ายสอบอย่างหนักหน่วงและดิบเถื่อน


ไบซันตัวสั่นเทิ้ม สายตามองลุกลี้ลุกลนลงไปที่ถนนหน้าบ้านอันว่างเปล่าด้วยความหวาดเสียว กลัวจับใจว่าจะมีใครโผล่มาเห็นฉากรักโจ่งครึ้มนี่เข้า


และในจังหวะที่อารมณ์กำลังพุ่งพล่านเข้าด้ายเข้าเข็ม...


วูบ!


แสงไฟสว่างวาบก็สาดส่องเข้ามา! จู่ๆ ก็มีรถเก๋งคันหนึ่งขับผ่านถนนหน้าบ้านไปช้าๆ แสงไฟหน้ารถกวาดผ่านระเบียงชั้นสองไปวูบหนึ่ง


"เฮ้ย!" ไบซันอุทานในลำคอ ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจสุดขีด


ความตื่นตระหนกทำให้ร่างกายมันตอบสนองอัตโนมัติ กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งกระตุก โดยเฉพาะช่องทางข้างหลังที่ตอดรัดตัวตนของผมแน่นหนึบราวกับคีมเหล็ก


"ซี๊ดดด... ไอ้เชี่ยไบซัน! แน่นชิบหาย!"


ผมครางลั่น ซู๊ดปากด้วยความเสียวซ่านที่จู่ๆ ก็โดนบีบรัดรุนแรงขนาดนี้ มันทั้งเจ็บและเสียวจนผมแทบคลั่ง สติสตังกระเจิดกระเจิงไปหมด


"ปืน... พอ... พอแล้ว... ขาไม่ไหว..."


ความเสียวผสมความกลัวทำให้ขาของไบซันอ่อนแรงจนพยุงตัวไม่อยู่ ร่างสูงใหญ่ทรุดฮวบลงไปคุกเข่ากับพื้นระเบียง มือยังคงเกาะราวเหล็กไว้แน่นเพื่อยึดเหนี่ยว


สภาพของมันตอนนี้กลายเป็นท่าคลานเข่าโก่งโค้ง (Doggy Style) หันบั้นท้ายขาวเนียนท้าลมหนาวมาทางผมพอดิบพอดี


ผมมองภาพตรงหน้าแล้วเลียริมฝีปากแห้งผาก... มันช่างเป็นวิวทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดในคืนนี้


"ท่านี้น่าจะถนัดกว่านะ..."


แสงไฟสลัวจากในห้องนอนส่องลอดออกมาทางประตูกระจก ตกกระทบลงบนแผ่นหลังกว้างที่ชุ่มเหงื่อและบั้นท้ายสอบที่กำลังแอ่นโค้งรับจังหวะรักของผมอย่างจำนน


"อื๊อออ... ปืน... ลึก... มันลึก..."


ไบซันฟุบหน้าลงกับท่อนแขนตัวเองที่พาดอยู่บนราวระเบียง เสียงครางอู้อี้เล็ดลอดออกมาสลับกับเสียงหอบหายใจหนักหน่วง ลมหนาวที่พัดมาปะทะผิวเนื้อเปลือยเปล่าไม่ได้ช่วยให้ความเร่าร้อนลดลงเลยสักนิด


"ชอบมั้ยล่ะ... หืม?"


ผมถามเสียงพร่า มือสองข้างบีบขยำเอวหนาของมันไว้แน่นเพื่อยึดหลัก แล้วกระแทกกระทั้นสวนเข้าไปเน้นๆ ทุกจังหวะ


"ปากเก่งนักนี่มึง... บอกเพื่อนกูไปทั่วว่าเป็นผัว... โดนผัวเอาคืนบ้างเป็นไง!"


"อึก! ยอม... ยอมแล้ว... อ่าาา!"


ยิ่งมันร้อง ยิ่งมันตอดรัด ผมก็ยิ่งได้ใจ ความคับแน่นที่บีบรัดตัวตนของผมจนปวดหนึบมันกระตุ้นสัญชาตญาณดิบให้ผมกระโจนเข้าใส่ไม่ยั้ง


ตับ! ตับ! ตับ!


เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นแข่งกับเสียงจิ้งหรีดเรไรยามค่ำคืน ผมไม่สนแล้วว่าใครจะผ่านไปผ่านมา หรือใครจะได้ยิน


ไบซันขาสั่นพั่บๆ แทบจะทรงตัวไม่อยู่ ต้องจิกเล็บลงกับราวเหล็กจนเส้นเลือดปูดโปนเพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้มฟุบลงไป


"จะเสร็จ... ปืน... กูจะเสร็จ... ไม่ไหวแล้ว!" มันเงยหน้าขึ้นร้องบอกผม เสียงสั่นเครือ


"เออ! พร้อมกัน!"


ผมกัดฟันกรอด เร่งจังหวะรัวเร็วในช่วงโค้งสุดท้าย ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง


"ซี๊ดดด... ไบซัน!"


ผมกระแทกเน้นๆ เข้าไปอีกสองสามที ก่อนจะกดแช่ไว้จนสุดลึก ปลดปล่อยสายธารอุ่นร้อนทุกหยาดหยดเข้าไปในตัวมันอีกครั้ง พร้อมกับไบซันที่กระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ปลดปล่อยออกมาเลอะพื้นระเบียงเต็มไปหมด


ผมค่อยๆ ถอนลำปืนใหญ่ออกมา จัดการดึงกางเกงบ็อกเซอร์ของตัวเองขึ้นมาสวมลวกๆ แล้วยืนพิงประตูกระจกมองร่างสูงใหญ่ของไบซันที่ยังคงนั่งคุกเข่าเกาะราวระเบียงอยู่ท่าเดิม


วูบ…


ลมหนาวระลอกใหญ่พัดกรูเข้ามาปะทะร่างกายที่ชุ่มเหงื่อของเรา


ไบซันสะดุ้งเฮือก ไหล่กว้างเปลือยเปล่าของมันสั่นเทิ้มอย่างเห็นได้ชัด ขนแขนลุกชันไปหมด... คงเพราะเสียพลังงานไปเยอะบวกกับอากาศข้างนอกที่เย็นจัด


ผมมองภาพนั้นแล้วความรู้สึกบางอย่างก็ตีตื้นขึ้นมาในอก... ความหมั่นไส้หายไป เหลือแต่ความเป็นห่วงที่แทรกซึมเข้ามาโดยไม่รู้ตัว


ผมตัดสินใจถอดเสื้อยืดตัวโคร่งที่สวมอยู่ออกทันที ยอมทนหนาวโชว์ท่อนบนเปลือยเปล่าสัมผัสอากาศเย็น แล้วเดินเข้าไปหาคนตัวโตที่กำลังนั่งสั่นงันงก


"ไบซัน..."


ผมเรียกเบาๆ พร้อมกับวางเสื้อยืดของผมคลุมลงบนไหล่กว้างของมัน จัดแจงดึงแขนเสื้อมาห่มคลุมแผ่นอกและแผ่นหลังให้อย่างดี


ไบซันเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสายตาตื่นตะลึง ปนงุนงง


"ปืน... มึงถอดทำไม เดี๋ยวก็หนาวตายห่า..."


"หุบปากเถอะน่า"


ผมดุแก้เขิน แต่มือยังคงกระชับเสื้อให้มันแน่นขึ้น


"เข้าห้องเถอะ... เดี๋ยวไม่สบาย"


ผมพูดเสียงนุ่มกว่าปกติหลายเลเวล ก้มลงไปช่วยพยุงแขนล่ำๆ ของมันให้ลุกขึ้นยืน


"มึงตัวสั่นเป็นลูกนกแล้วเนี่ย... กลับไปนอนในผ้าห่มไป"


ไบซันมองหน้าผมนิ่ง เหมือนไม่อยากเชื่อว่าคนที่เพิ่งกระทำชำเรามันอย่างป่าเถื่อนเมื่อกี้ คือคนเดียวกับคนที่กำลังยืนหนาวสั่นสละเสื้อให้มันอยู่ตอนนี้ ริมฝีปากซีดเผือดของมันค่อยๆ คลี่ยิ้มบางๆ ออกมา... ยิ้มที่ดูอบอุ่นจนใจผมกระตุก


"ขอบคุณครับ... ผัว"






แสงแดดที่ลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาแยงตา ปลุกผมให้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเหมือนมีใครเอาระเบิดไดนาไมต์มายัดใส่หัวแล้วจุดชนวน


"โอ๊ย... ปวดหัว..."


ผมครางออกมาเบาๆ ยกมือกุมขมับที่เต้นตุบๆ เหมือนจะระเบิด คอแห้งผากราวกับทะเลทรายซาฮาร่า อาการแฮงค์โอเวอร์เล่นงานผมเข้าอย่างจัง


ผมพยายามจะขยับตัวลุกขึ้นไปหาน้ำกิน แต่ก็รู้สึกถึงความหนักอึ้งที่ช่วงเอว เหมือนมีท่อนซุงขนาดใหญ่วางทับอยู่ พอลืมตาปรับโฟกัสได้ ผมก็ก้มลงมองไอ้ 'ท่อนซุง' ที่ว่านั่น


แขน... แขนล่ำๆ ของผู้ชาย...


ความทรงจำเมื่อคืนมันตีรวนกันมั่วไปหมดเหมือนภาพฟิล์มที่ถูกตัดต่อแบบสะเปะสะปะ จำได้ว่าโดนเพื่อนลากไปร้านเหล้า... เมา... อ้วกใส่ชักโครก... แล้วก็...


ผมค่อยๆ หันขวับไปมองเจ้าของแขนที่นอนหายใจสม่ำเสมออยู่ข้างๆ


ไอ้ไบซัน!


มันนอนหลับสนิท เปลือยท่อนบนโชว์แผงอกกว้างและมัดกล้ามสวยงาม... แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น


ประเด็นคือ "ร่องรอย" บนตัวมันต่างหาก!


ผมเบิกตาโพลง แทบจะลืมอาการปวดหัวไปชั่วขณะ สายตาไล่มองสภาพร่างกายของคนข้างๆ อย่างตื่นตะลึง


รอยแดงเป็นจ้ำๆ กระจายอยู่ทั่วแผงอกและลำคอ รอยฟันที่หัวไหล่ รอยเล็บข่วนเป็นทางยาวที่แผ่นหลัง (พอมันพลิกตัวนิดนึงถึงเห็น) แถมที่หัวเข่ามันยังมีรอยช้ำแดงๆ เหมือนไปคุกเข่ากระแทกอะไรแข็งๆ มานานสองนาน


เท่านั้นยังไม่พอ ผมกวาดสายตามองไปรอบห้อง...


เสื้อผ้าเกลื่อนพื้น... กะละมังกับผ้าขนหนูวางระเกะระกะ... ประตูระเบียงที่ปิดไม่สนิท... และกางเกงสแล็คสีดำของมันที่กองอยู่ตรงหน้าประตูระเบียงนั่น!


วูบ!


ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนเริ่มไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวทีละฉากๆ ราวกับน้ำป่าไหลหลาก


'ปากเก่งๆ ของมึงนั่นแหละ... ทำให้กูหน่อย' 'เปลี่ยนบรรยากาศ...' 'มึงจะได้ตอดกูแรงๆ ไง'


และภาพสุดท้ายที่ชัดเจนระดับ 4K... ภาพไอ้ไบซันโก่งโค้งเกาะราวระเบียงท้าลมหนาว โดยมีผมกระแทกกระทั้นใส่อย่างบ้าคลั่ง!


หน้าผมซีดเผือดลงทันที มือไม้สั่นพั่บๆ ยกขึ้นปิดปากตัวเอง


"เชี่ย... กูทำไรลงไปวะเนี่ย!"


ผมอุทานเสียงหลง มองหน้าไอ้ไบซันสลับกับรอยช้ำที่เข่ามันด้วยความรู้สึกผิดและสยดสยองในความหื่นของตัวเอง


ในขณะที่สมองผมกำลังประมวลผลความฉิบหายวายป่วงที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ร่างยักษ์ข้างตัวผมก็เริ่มขยับยุกยิก


"อืืออ..."


เสียงครางต่ำๆ ในลำคอของไบซันทำเอาหัวใจผมหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ขนลุกซู่ไปทั้งตัว


เชี่ย! มันจะตื่นแล้ว!


สัญชาตญาณเอาตัวรอดทำงานเร็วกว่าแสง ผมไม่รู้จะทำหน้ายังไงถ้าต้องสบตามันตอนนี้ จะทักว่า "อรุณสวัสดิ์ครับเมีย" ก็กระดากปาก หรือจะถามว่า "เจ็บตูดมั้ย" ก็ดูจะเลวระยำเกินไป


ฟึ่บ!


ผมทิ้งตัวลงนอนราบกับเตียงทันที คว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงปิดมิดถึงหัว ปิดเปลือกตาแน่นสนิท แกล้งทำตัวเป็นก้อนดักแด้ไร้ชีวิต


แต่แค่แกล้งหลับมันอาจจะไม่เนียนพอ... ต้องใส่ซาวด์เอฟเฟกต์ด้วย!


"คร่อก... ฟี้... คร่อก... ฟี้..."


ผมส่งเสียงกรน (ที่คิดว่าเหมือนจริงที่สุด) ออกมาเป็นจังหวะ แต่ในใจนี่เต้นโครมครามเหมือนกลองเพล


ผมได้ยินเสียงที่นอนยุบยวบยาบ ตามด้วยเสียงสูดหายใจเข้าลึกๆ ของคนที่เพิ่งตื่น


"โอ๊ย... ซี๊ดดด... เจ็บเข่าชิบหาย..."


เสียงไบซันบ่นพึมพำกับตัวเอง (แต่มันแทงใจดำก้อนผ้าห่มอย่างผมเข้าเต็มเปา)


"ปวดหลังด้วย... ฮึบ..."


มันขยับตัวลุกขึ้นนั่ง เตียงสั่นไหวนิดๆ ผมเกร็งตัวใต้ผ้าห่ม พยายามรักษาจังหวะการกรนให้สม่ำเสมอ ทั้งที่เหงื่อเริ่มแตกพลั่ก


ความเงียบปกคลุมห้องไปชั่วอึดใจ... ผมเดาว่ามันคงกำลังมองมาที่ผมอยู่แน่ๆ


"หึ..."


เสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอดังขึ้นใกล้ๆ หูผม... ใกล้มากจนขนลุก


"หลับลึกเชียวนะคุณผัว..."


น้ำเสียงมันฟังดูรู้ทันแบบสุดๆ


"กรนซะเป็นจังหวะสามช่าขนาดนี้... หายใจทันเหรอครับ ใต้ผ้าห่มเนี่ย"


ไม่พูดเปล่า ผมรู้สึกถึงแรงยวบที่ข้างตัว เหมือนมันโน้มตัวลงมาทับผมทั้งผ้าห่ม ลมหายใจอุ่นๆ รินรดผ่านเนื้อผ้าลงมาที่กกหู


"ตื่นมาคุยกันหน่อยเร็ว”


ผมงัดสกิลการแสดงระดับฮอลลีวูดออกมาใช้ ตัดสินใจ แกล้งละเมอ ต่อหน้าด้านๆ


"งึมงำ... อย่ากวน... คนจะนอน..."


ผมทำเสียงอู้อี้ในลำคอ แกล้งทำเป็นรำคาญเหมือนคนเพิ่งโดนปลุก แล้วอาศัยจังหวะนั้นพลิกตัวหนีตะแคงข้างหันหลังให้มัน ดึงผ้าห่มม้วนตัวเป็นก้อนดักแด้แน่นกว่าเดิม


'เนียนแหละ... ต้องเนียนแหละกู' ผมท่องในใจ แต่เหงื่อนี่ไหลพรากเต็มหลัง


ความเงียบปกคลุมห้องอีกครั้ง... ผมกลั้นหายใจรอฟังปฏิกิริยาของไบซัน


ทันใดนั้น แรงยุบตัวบนที่นอนก็ขยับเข้ามาประชิดแผ่นหลังของผม ไบซันขยับตัวเข้ามานอนซ้อนหลังผมในท่าช้อนตัว โดยมีผ้าห่มกั้นกลาง


แขนหนักๆ ของมันพาดหมับลงมาโอบกอดก้อนดักแด้ของผมไว้ทั้งก้อน ดึงรั้งให้แผ่นหลังผมแนบชิดกับอกกว้างๆ ของมันจนผมสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นตุบๆ ของมัน


"หึ... จะเอาแบบนี้ใช่มั้ย"


เสียงทุ้มกระซิบชิดใบหูที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมานิดเดียว ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดจนผมขนลุกเกรียว


"นอนเก่งจังนะ... ทีเมื่อคืนตอนอยู่ตรงระเบียง ไม่เห็นจะอยากนอนเลยนี่หว่า"


ฉึก! ดอกแรกปักอก... ผมตัวเกร็งทื่อใต้ผ้าห่ม


"แถมยังมีแรงยืนแอ่นสู้ลมหนาวตั้งนานสองนาน... เสียงครางก็ดั๊งดัง..."


ฉึก! ฉึก! ดอกสองและสามตามมาติดๆ


มือหนาของมันเริ่มอยู่ไม่สุข ลูบไล้ไปมาบนผ้าห่มตรงช่วงเอวและสะโพกผม


"ว้า... แย่จัง คนหลับคงไม่ได้ยินหรอกมั้ง... งั้นกูเล่าให้แม่มึงฟังแทนดีกว่า ว่าลูกชายแม่ลีลาเด็ดแค่ไหน"


มันแกล้งทำท่าจะผละออก


"เฮ้ยยยย! ไอ้บ้าไบซัน!"


ผมตะโกนลั่น ดีดตัวผุดลุกขึ้นนั่งทันที สะบัดผ้าห่มออกจนกระจุยกระจาย หน้าแดงก่ำยิ่งกว่าลูกตำลึงสุก หันไปถลึงตาใส่มันที่นอนเท้าแขนมองผมยิ้มๆ


"มึงจะบ้าเหรอ! เรื่องแบบนี้ใครเขาเล่าให้แม่ฟังกันวะ!"


เสียงตะโกนของผมยังไม่ทันจะจางหายไปในอากาศ ประตูห้องนอนก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง


ผัวะ!


"อะไรลูก! เสียงดังโวยวายอะไรกัน!"


แม่ยืนตระหง่านอยู่หน้าประตู ในมือขวากำทัพพีตักข้าวต้มแน่นเหมือนอาวุธสงคราม สีหน้าแตกตื่น


ผมสะดุ้งโหยงจนตัวลอย ส่วนไบซันที่กำลังนอนยิ้มกริ่มอยู่ข้างหลังผมก็ชะงักกึก


สายตาของแม่กวาดมองไปทั่วห้องที่เสื้อผ้ากระจัดกระจาย ก่อนจะมาหยุดกึกอยู่ที่ร่างของลูกสาว... เอ้ย ลูกชายตัวเองที่นั่งหน้าซีดอยู่บนเตียง และ...


ร่างยักษ์ของไบซันที่นอนเปลือยท่อนบนโชว์แผงอกกว้างอยู่ข้างๆ


"ตาเถร!"


แม่ร้องเสียงหลง ยกมือข้างที่ว่างขึ้นทาบอก สายตาเพ่งเล็งไปที่รอยจ้ำแดงๆ ม่วงๆ ที่กระจายอยู่เต็มคอและอกของไบซัน (ผลงานชิ้นเอกของผมเอง)


"ว้ายตายแล้ว! พ่อหนุ่ม... นั่นไปโดนอะไรมาลูก! แดงเป็นจ้ำๆ เต็มตัวไปหมด! หรือว่า..."


ไบซันกำลังจะอ้าปากตอบ "อ๋อ รอย..."


หมับ!


ผมกระโจนเข้าใส่ไบซันตะครุบปากมันไว้แน่นด้วยสองมือ ปิดเสียงที่กำลังจะหลุดออกมาจนมิด แล้วหันขวับไปฉีกยิ้มแห้งๆ ให้แม่ เหงื่อไหลพราก


"ม... มดกัดครับแม่! ใช่! มด! มดคันไฟ!"


ผมละล่ำละลักตอบเสียงสูงปรี๊ด โกหกหน้าตายแบบน้ำขุ่นคลั่ก


"เมื่อคืน... เอ้อ... มดมันขึ้นที่นอนครับ! ฝูงใหญ่เลย! กัดไอ้ไบซันซะน่วม! มันแพ้มดครับแม่! แพ้หนักมาก!"


แม่ขมวดคิ้ว มองรอยดูด (ที่ดูยังไงก็รอยดูด) บนคอไบซันสลับกับหน้าเลิ่กลั่กของผม


"มดเหรอตาปืน... มดอะไรกัดเป็นวงๆ แบบนั้นลูก..."


"ม... มดตะนอยครับ! ผสมยุงลาย!" ผมแถจนสีข้างถลอกปอกเปิก มือที่ปิดปากไบซันก็กดแน่นขึ้นจนหน้ามันเริ่มเขียว "แล้วที่เห็นแดงๆ เยอะๆ นั่นคือ... ผมช่วยเกาให้มันครับ! ใช่! ผมช่วยเกา! เกาแรงไปหน่อย เล็บผมยาวไงแม่ แหะๆ"


ผมหันไปส่งสายตาอาฆาตใส่ไบซัน บังคับทางสายตาว่า 'มึงเออออห่อหมกเดี๋ยวนี้ถ้าไม่อยากตาย'


ไบซันตาเหลือกลาน พยักหน้าหงึกหงักในอุ้งมือผม ส่งเสียงอู้อี้ลอดนิ้วออกมา


"อื้อ! อื้อๆ! (ครับ! ครับ!) "


-----------------------------
ขอกำลังใจในการอัพต่อหน่อยนะครับ


🌸 一期一会 (いちごいちえ)

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
57267
พลังน้ำใจ
292686
Zenny
116525
ออนไลน์
23531 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-5 16:17:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
3377
พลังน้ำใจ
42690
Zenny
12234
ออนไลน์
7581 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-5 21:05:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ สนุกมาก

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
58
พลังน้ำใจ
3560
Zenny
342
ออนไลน์
300 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-6 05:19:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากคร้บ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
2
ตอบกลับ
3972
พลังน้ำใจ
44121
Zenny
21558
ออนไลน์
3640 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-6 08:56:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โคตรชอบอะครับ มาต่อไวๆน้าาาา

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
3034
พลังน้ำใจ
22380
Zenny
6315
ออนไลน์
2921 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-6 12:17:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
5855
พลังน้ำใจ
38594
Zenny
5226
ออนไลน์
5995 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-6 15:36:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ประธานนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
8650
พลังน้ำใจ
51469
Zenny
21309
ออนไลน์
2975 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-8 18:09:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ประธานนักศึกษา

กระทู้
3
ตอบกลับ
10536
พลังน้ำใจ
54215
Zenny
24911
ออนไลน์
2989 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-11 21:13:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุนครับ

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
873
พลังน้ำใจ
7522
Zenny
6512
ออนไลน์
722 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-20 12:42:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
5481
พลังน้ำใจ
44268
Zenny
20483
ออนไลน์
6056 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-23 18:43:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกมากครับ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-2-15 11:40 , Processed in 0.256555 second(s), 26 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้