รอยสาปกลิ่นดิน (ภาค 2) ep.1

realman

( g/ S- H4 |7 H! {. R
/ X2 ?6 g& M2 Q( X! a0 N, eรอยสาปกลิ่นดิน (ภาค 2)
ตอนที่ 1: เสือลำบาก
6 u  s( V4 n' M/ l4 C, ?$ Pพ.ศ. 2535
ท่ามกลางเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ระงมไปทั่วชายป่าลึก กลิ่นฝนที่เพิ่งหยุดตกใหม่ๆ ผสมกับกลิ่นสาบของใบไม้แห้งโชยเข้าจมูก ผาด ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ถูกพันธนาการไว้กับเสาไม้แดงกลางกระท่อมยกสูง สองมือถูกมัดไขว้หลังด้วยเชือกมนิลาเส้นหนาที่ขวั้นจนตึง ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าเผชิญกับลมหนาวที่พัดผ่านร่องฝาขัดแตะ
/ \3 {( ], F7 R* hแสงจากตะเกียงน้ำมันก๊าดบนหัวเสาสั่นไหววับแวม ฉายให้เห็นมัดกล้ามหน้าอกและร่องท้องที่เป็นลอนหนา ผิวสีทองแดงของเขาเปรอะเปื้อนโคลนดินจากการถูกลากมาไกล เสือร้ายที่เคยผยองในป่าแห่งนี้ บัดนี้มีเพียงเสียงหายใจหอบหนักและแววตาที่ยังดุดันไม่ยอมคน
% M4 {! C/ m4 l5 r. c* I+ p$ @, W( f* X/ W"มึงกินนี่เข้าไปซะไอ้ผาด... อย่าให้กูต้องใช้กำลัง"
เสียงแหบต่ำของ เพิ่ม ดังขึ้นพร้อมกับเงาร่างหนาที่ก้าวออกมาจากมุมมืด เพิ่มในชุดกางเกงขาม้าสีซีด เสื้อลายสก๊อตที่ปลดกระดุมออกจนเห็นแผงอกหนั่นแน่นจากการตรากตรำทำงานหนักในป่า ในมือของมันถือขันน้ำอลูมิเนียมที่มีน้ำยาสีคล้ำส่งกลิ่นหอมเอียนๆ
"น้ำยาเหี้ยอะไรของมึง ไอ้เพิ่ม... มึงลืมไปแล้วเหรอว่าใครที่ชุบเลี้ยงมึงมา" ผาดเค้นเสียงลอดไรฟัน สายตาจ้องเขม็งไปยังลูกน้องที่เคยซื่อสัตย์
เพิ่มแสยะยิ้ม มันเดินเข้ามาประชิดตัวผาด ใช้มือหนาคว้าหมับเข้าที่กรามของคนบนเสา บีบจนปากของผาดเผยอออก "กูไม่เคยลืม... แต่กูก็ไม่เคยลืมเหมือนกันว่ามึงทำอะไรไว้กับกูและเมียมึง คืนนี้กูจะให้มึงได้รับรสชาติของ 'รากไม้กำหนัด' ที่มึงเคยบังคับให้คนอื่นกิน"
8 F' `4 ^4 a" Y( A"ไอ้สารเลว!"
ผาดดิ้นรนจนเชือกบาดข้อมือเลือดซึม แต่เพิ่มไม่สนใจ มันกรอกน้ำยาในขันเข้าปากผาดอย่างรวดเร็ว ผาดสำลักแต่ก็ถูกบังคับให้กลืนลงไปจนหมดสิ้น รสชาติฝาดเฝื่อนร้อนวาบแล่นลงสู่ลำคอ ไม่นานนัก เลือดในกายของเขาเริ่มสูบฉีดพล่านจนผิวหนังขึ้นสีแดงก่ำ
' e1 e3 U+ h+ dในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าเบาๆ เดินขึ้นบันไดกระทู้ไม้ไผ่มา พิม หญิงสาวผู้เป็นต้นเหตุของความร้าวฉานปรากฏตัวขึ้นในชุดผ้าถุงสีสดกรอมเท้า เสื้อคอกระเช้าสีขาวบางแนบเนื้อเพราะความชื้นของอากาศ เธอไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวเหมือนวันแรกที่หลงป่า แววตาของเธอนิ่งสงบแต่แฝงไปด้วยความแค้นที่สุกงอม
"พิม... ช่วยพี่ด้วย" ผาดเอ่ยเสียงพร่า อารมณ์ในกายเริ่มปั่นป่วนจากฤทธิ์ยา
8 K0 {, C  ]5 q4 }- Y2 P6 Rพิมเดินเข้าไปหาผาดช้าๆ เธอหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวขึ้นมาซับเหงื่อที่ไหลซึมตามร่องกล้ามหน้าอกของสามี มือของเธอเย็นเยือกแต่มันกลับทำให้ร่างกายของผาดร้อนดั่งไฟลวก
+ [0 F4 c" _2 r  Q% C"พี่ผาดจ๊ะ... พี่บอกให้พิมช่วยพิมก็ช่วยอยู่นี่ไง" พิมกระซิบเบาๆ ก่อนจะหันไปทางเพิ่ม "เริ่มเถอะเพิ่ม... ทำให้พี่ผาดเขาเห็น ว่าความทรมานที่ต้องทนดูคนอื่นครองของๆ เรามันเป็นยังไง"
เพิ่มไม่รอช้า มันก้าวเข้าไปโอบกอดพิมจากด้านหลัง มือหนาของมันลูบไล้ไปตามสรีระของหญิงสาวต่อหน้าต่อตาผาด พิมหลับตาพริ้ม พิงหลังกับอกหนาของเพิ่มอย่างจงใจ แสงตะเกียงที่วูบวาบทำให้ภาพตรงหน้าดูดิบและเถื่อนปานสัตว์ป่าในฤดูผสมพันธุ์
' i. K. L7 @6 o& u* d; o1 b"มึงดูเอาไว้ไอ้เสือผาด!" เพิ่มคำราม "ดูเมียมึงในอ้อมกอดกู... ดูให้เต็มตาในตอนที่มึงทำอะไรไม่ได้แม้แต่จะสะบัดเชือก!"
ผาดคำรามลั่นกระท่อม เส้นเลือดที่ขมับและลำคอปูดโปนด้วยความโกรธแค้นผสมกับความกระสันที่ยาปลุกเร้า เขาพยายามกระชากพันธนาการจนกระท่อมสั่นคลอน กลิ่นดินที่ชื้นแฉะหลังฝนและกลิ่นสาบสาวที่อบอวลในห้องแคบๆ กำลังกัดกินวิญญาณของเสือร้ายให้แตกสลายไปช้าๆ
' c+ _  G& E; hพรรณนาส่งท้าย:
บรรยากาศในกระท่อมคืนนั้นไม่ได้มีเพียงความแค้น แต่มันคือบทลงทัณฑ์ที่ถูกร้อยเรียงด้วยราคะและกงกรรมที่ผูกพันคนทั้งสามไว้ด้วยกัน ท่ามกลางป่าลึกที่ไร้กฎหมาย มีเพียงสัญชาตญาณดิบเท่านั้นที่เป็นใหญ่
เสือผาดแม้จะอยู่ในสภาพจำยอม แต่ศักดิ์ศรีของชายชาตรีที่รักนวลสงวนตัวและเจ้าสำอางอย่างเขาก็ยังคงอยู่ กลิ่นคาวโคลนและคราบเหงื่อที่หมักหมมมาหลายวันทำให้เขารู้สึกขยะแขยงตัวเองยิ่งกว่าโซ่ตรวนที่พันธนาการเสียอีก
) V+ c  S' G' {, e9 Kตอนที่ 2: รอยสวาทกลางลานน้ำ
“ไอ้เพิ่ม... ถ้ามึงจะฆ่ากู ก็ฆ่าให้ตายไปเลย แต่อย่าปล่อยให้กูเหม็นสาบโคลนเหมือนหมาข้างถนนแบบนี้” ผาดกัดฟันพูด ร่างกายที่เคยกำยำแม้จะซูบลงไปบ้างตามวิถีคนคุกป่า แต่กล้ามเนื้ออกที่ตึงเปรี๊ยะและไรขนสีเข้มที่ลากยาวลงไปหาขอบกางเกงยังคงดูสง่างามดั่งรูปปั้น
) `# d! C6 T9 }; f  gเพิ่มมองดูอดีตลูกพี่ที่ตนเคยเคารพด้วยสายตาเหยียดหยาม แต่มันก็อดชื่นชมในความหล่อเหลาที่ยังไม่สร่างของผาดไม่ได้ “อยากอาบน้ำให้ตัวหอมไปหาเมียมึงงั้นเหรอ? ได้... กูจะสนองให้”
เพิ่มกระชากโซ่ที่ล่ามข้อเท้าผาดออก แล้วลากร่างยักษ์ลงจากกระท่อม มุ่งหน้าไปยังลานหินกว้างหลังเรือนที่มีน้ำซับตกมาจากซอกผา แสงจันทร์คืนเพ็ญสาดส่องลงมากระทบผิวน้ำวาววับ บรรยากาศเงียบสงัดมีเพียงเสียงน้ำตกกระทบหิน
“มึงถอดกางเกงออกให้หมด ไอ้ผาด!” เพิ่มสั่งเสียงเข้ม พลางชักมีดพกออกมาขู่
ผาดนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ปลดผ้าเคียนเอวและกางเกงแพรสีนิลออก ร่างกายเปลือยเปล่าของชายชาตรีปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงจันทร์ ผิวของเขาสะท้อนแสงวาวปานทองแดงขัดเงา มัดกล้ามเนื้อขาที่แข็งแกร่งและส่วนสัดที่แสดงถึงความเป็นชายชาตรีอย่างเต็มภาคภูมิทำให้พิมที่แอบยืนดูอยู่หลังพุ่มไม้ถึงกับต้องกลั้นหายใจ
) D. Q  k4 H5 K“พิม... ออกมาสิ จะหลบอยู่ทำไม” เพิ่มตะโกนเรียก เมียสาวค่อยๆ ก้าวออกมา เธอถือขันน้ำและสบู่ก้อนหอมเดินเข้าไปหาผาดช้าๆ
น้ำเย็นเฉียบจากซอกผาถูกตักราดลงบนบ่ากว้างของผาด น้ำลูบไล้ไปตามแผงอกหนั่นแน่น ชะล้างคราบไคลและโคลนตมออกไปจนหมดสิ้น ผาดหลับตาพริ้ม สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด พิมใช้มือเรียวเล็กลูบไล้สบู่ไปตามลำตัวของสามี กลิ่นหอมของสบู่หอมฟุ้งกระจายผสมกับกลิ่นกายดิบๆ ของลูกผู้ชาย
“พี่ผาด... ตัวพี่เย็นจังเลยจ้ะ” พิมกระซิบ เสียงของเธอสั่นพร่าขณะที่มือซนๆ ลูบไล้ไปตามลอนหน้าท้องที่แข็งปั๋ง
5 L! U, X7 A* d1 K$ ?“อย่ามาเล่นละคร พิม... มึงสั่งให้มันทำแบบนี้กับกูไม่ใช่เหรอ” ผาดเค้นเสียง แต่ร่างกายกลับตอบสนองต่อสัมผัสของหญิงสาว ฤทธิ์จาก ‘รากไม้กำหนัด’ ที่กินเข้าไปก่อนหน้านี้เริ่มทำงานหนักขึ้นเรื่อยๆ เมื่อถูกกระตุ้นด้วยน้ำเย็นและมืออันนุ่มนวล
เพิ่มเดินเข้ามาซ้อนหลังพิม มันใช้มือหนาหยิบขันน้ำราดลงบนตัวของทั้งคู่จนเสื้อเชิ้ตบางๆ ของพิมแนบเนื้อ เห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจน “อาบน้ำให้ผัวมึงสิพิม... ถูให้ทั่วทุกซอกทุกมุม ให้มันรู้ว่ามือของเมียมึงมันอุ่นแค่ไหนตอนที่อยู่ต่อหน้ากู!”
: b0 f2 J* K! H) m6 m+ G3 yเพิ่มเริ่มรุกรานพิมจากด้านหลังขณะที่เธอกำลังปรนนิบัติผาด มันบีบเค้นไปตามสรีระของหญิงสาวอย่างบ้าคลั่ง พิมครางออกมาเบาๆ มือที่กำลังถูสบู่ให้ผาดเริ่มสั่นเทาและเลื่อนต่ำลงไปหาความแข็งขึงที่กำลังขยายตัวจนสุดกำลัง
ผาดลืมตาโพลง จ้องมองภาพเมียตัวเองถูกชายอื่นรุกรานในขณะที่เธอกำลังลูบไล้ร่างกายเขา ความโกรธ ความอัปยศ และความกระสันพุ่งปะทะกันจนแทบจะระเบิด แสงจันทร์คืนนั้นช่างนวลตา แต่เหตุการณ์กลางลานน้ำกลับดิบเถื่อนปานสัตว์ป่า
“มึงมองกูไอ้ผาด! มองเมียมึงให้เต็มตา!” เพิ่มคำราม พลางกระชากพิมเข้าหาตัว
ท่ามกลางเสียงน้ำตกที่ไหลริน ร่างกายของคนทั้งสามพันธนาการกันด้วยตัณหาและรอยแค้น ผาดที่ถูกมัดมือไว้กับก้อนหินใหญ่ทำได้เพียงแอ่นกายรับสัมผัสอันเร่าร้อนและรุนแรง ขณะที่เพิ่มและพิมเริ่มเริงสวาทกันต่อหน้าต่อตาเสือลำบากที่กำลังคลุ้มคลั่งเพราะฤทธิ์ยาและแรงอารมณ์ที่ยากจะดับสิ้น

, G+ q- \% Y8 o1 T/ i2 t) N4 @โปรดติดตามตอนต่อไป...
หากจะให้รางวัลคนเขียน ขอเป็นรอยยิ้ม ใน comment เล็กๆ ให้ชื่นใจหน่อยนะครับ

Ken09

สุดยอด

realman

Ken09 ตอบกลับเมื่อ 2026-1-4 07:56
สุดยอด

ยังมีต่อรับรองว่า สนุกจนอยากเข้าห้องน้ำ

takeshi

ขอบคุณ

being2be

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

good2022

Linkren

เขียนได้สุดยอดเลยนะผสมปนเปกันไป ยั่วๆ ชวนเสียว

reawreaw

ขอบคุณครับ

tidchoo2

่ติดใจเลย ขอบคุณนะครับ

reawreaw

ขอบคุณครับ