|
ขอเปิด Ep.3 มาเป็นของขวัญปีใหม่ให้เพื่อนๆ ขอบคุณที่ยังติดตามกันนะครับ สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้า ----------------------------------- - Z* H: {( e& }: w$ ?8 g) {8 g0 I
คุณหญิงสุมาลีมองออกไปยังบรรยากาศของเมืองหลวงยามค่ำคืนจากห้องอาหารสุดหรูบนตึกสูง พลางนึกถึงนัดของท่านนายกที่ต้องการพบเธอในช่วงเวลาใกล้เลือกตั้งแบบนี้ หลายครั้งที่คุณหญิงกระอักกระอ่วนที่จะทำตามคำขอของท่านนายก แต่เมื่อคิดถึงผลกำไรและสิทธิประโยชน์อื่นๆ ที่โรงงานจะสามารถทำได้ในอนาคต คุณหญิงก็จำเป็นจะต้องช่วยเหลือท่านนายกตามที่ท่านร้องขอ ท่านนายกไม่ใช่หุ้นส่วน ท่านนายกไม่ใช่เพื่อน ท่านนายกไม่ใช่เจ้านาย แต่ท่านนายกเป็นคนเดียว ที่จะทำให้ธุรกิจนี้ดำเนินต่อไปได้อย่างราบรื่น “เติมน้ำชาให้ฉันหน่อย” คุณหญิงพูดกับชายอีกคนที่อยู่ในห้อง ผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าของลูกน้องเธอทั้งหมด และเป็นคนวางระบบให้กับโรงงานของเธอ ชายคนนั้นคือชายชุดดำ “ครับคุณหญิง” ชายชุดดำเดินมาเติมชาร้อนให้กับคุณหญิงสุมาลี แทนที่น้ำชาเดินที่เริ่มเย็นเกินไป ในห้องนี้ไม่ต้องการเด็กเสิร์ฟ หรือพนักงาน เพื่อเก็บความลับทางธุรกิจของคุณหญิง ชายชุดดำจึงต้องทำหน้าที่แทน อาหารชั้นเลิศถูกวางไว้เต็มโต๊ะ แต่ทุกคนในห้องนี้ก็ทราบดี ว่ามันไม่ได้มีไว้กิน แกร๊ก… “สวัสดีครับคุณหญิง” ท่านนายกเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมกับกล่าวทักทาย คุณหญิงสุมาลียืนขึ้นก่อนจะยกมือไหว้ท่านนายก แม้ว่าท่านนายกจะอายุน้อยกว่าคุณหญิงก็ตาม “สวัสดีค่ะท่านนายก” คุณหญิงผายมือให้ท่านนายกนั่งลงที่เก้าอื้ตรงข้ามเธอ “ท่านนายกเรียกดิฉันมา มีอะไรให้รับใช้หรือคะ” “ใจเย็นก่อนสิคุณหญิง“ ท่านนายกมองหน้าชายชุดดำก่อนจะชี้ไปที่ถ้วยชาของตนเองอย่างผ่อนคลาย ”ผมยังไม่ทันได้ดื่มน้ำเลย“ ทั้งสองนั่งอยู่ในความเงียบอีกสักพัก ทั้งคู่ไม่ถนัดเรื่องการคุยสัพเพเหระ ท่านนายกจึงทำลายความเงียบขึ้นมา “คุณหญิงก็รู้ว่าคะแนนนิยมผมตกลงไปมาก” ท่านนายกเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “การหายตัวไปของผู้พันวุธเป็นข่าวใหญ่ ถึงแม้สงครามชิงตัวผู้พันวุธจะเกิดจากความเข้าใจผิด แต่ด้วยความที่ผู้พันวุธยังไม่ได้กลับมาบนหน้าสื่ออีกครั้ง ทำให้ประชาชนเกิดความไม่มั่นใจ” “ก่อนอื่นดิฉันขอโทษท่านนายกสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นค่ะ” คุณหญิงสุมาลีพูดพร้อมกับยกมือไหว้ “เราจะพยายามไม่ดึงคนที่มีหน้ามีตาในสังคมมาอีก” “แล้วตอนนี้ผู้พันอยู่ที่ไหน” ท่านนายกถาม “ผู้พันวุธยังเป็นสินค้าของโรงงานเราอยู่ค่ะ ผู้พันปลอดภัยดี” คุณหญิงสุมาลีตอบ ”มีอะไรที่ดิฉันพอจะชดใช้ให้ท่าน…“ “ไม่เอาหน่าคุณหญิง ผมมีเงินเยอะแล้ว” ท่านนายกโบมือแผ่วเบาในอากาศเมื่อเห็นคุณหญิงเปิดสมุดเช็คออกมา “คะแนนนิยมต่างหาก ที่ผมต้องการกลับคืนมา” “ถ้าจะให้โรงงานเราปล่อยตัวผู้พันวุธ เห็นทีจะยังไม่ได้นะคะท่าน” คุณหญิงพูดต่อ “คุณจะทำอะไรกับไอ้ทหารนั่นก็แล้วแต่คุณเถอะคุณหญิง” ท่านนายกพูด ประโยคนี้ทำให้คุณหญิงกังวลใจ ว่าความต้องการของท่านนายกในคืนนี้คืออะไรกันแน่ ท่านนายกไม่รับเงิน ท่านนายกไม่สนใจว่าผู้พันวุธจะถูกปล่อยตัวหรือไม่ ท่านนายกไม่ได้ต้องการตัวผู้พันวุธ แล้วท่านนายกต้องการอะไร “ปีหน้าก็จะมีการเลือกตั้งใหม่แล้ว คุณหญิงก็รู้“ ท่านนายกจิบชาอีกครั้ง ”ผมต้องการฟันเฟือง“ “คืออะไรคะ” “สิ่งที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจ สิ่งที่เพิ่มการจับจ่ายใช้สอย สิ่งที่คนอยากให้เกิด แต่คนส่วนใหญ่ไม่อยากสร้าง“ ท่านนายกตอบ และเป็นอีกครั้งที่ความเงียบเข้าครอบคลุมห้องอาหารหรู อาหารเย็นจนแทบจะไม่เหลือความอร่อย แต่อย่างที่รู้กัน อาหารตรงหน้าไม่ได้มีไว้กิน เหมือนกับการนัดพบครั้งนี้ ที่ท่านนายกไม่ได้ต้องการสิ่งที่คุณหญิงเสนอให้ “คุณรู้มั้ย อัตราการเกิดของเด็กลดลงไปมาก” ท่านนายกพูดต่อ “ไม่มีลูก คนก็ประหยัดค่าใช้จ่ายได้ ส่วนประชากรเดิม ก็จะแก่ขึ้น คนแก่ไม่ทำงาน ไม่ซื้อของ แล้วเศรษฐกิจเราจะเดินต่อได้ยังไงล่ะคุณหญิง“ “ท่านคะ สิ่งนี้น่าจะเกินความสามารถของโรงงานเรานะคะ ถ้าท่านมองว่า…“ “ครั้งนี้ผมต้องการพ่อพันธุ์ คุณหญิง” ท่านนายกเสียงแข็งขึ้น ลุกยืน โน้มตัวมาด้านหน้า “พ่อพันธุ์ที่เป็นพ่อพันธุ์จริงๆ ให้อัตราการเกิดของประชากรเพิ่มขึ้น คะแนนนิยมผมจะกลับมา” “ผมคิดว่าคุณหญิงคงเข้าใจ” แล้วท่านนายกก็เดินออกไปจากห้องอาหารหรูแห่งนี้ โดยที่คุณหญิงไม่ทันได้คัดค้าน ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอาหารอีกครั้ง ชายชุดดำยื่นยาดมให้คุณหญิงสุมาลีที่สีหน้าไม่ค่อยดีนัก “เราจะทำยังไงกันดีครับคุณหญิง” ชายชุดดำถามเสียงเรียบๆ “มันก็คงจะต้องตามนั้น” คุณหญิงลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป โดยมีชายชุดดำเดินตามหลัง เป็นอีกครั้งที่อาหารราคาแพงไม่ถูกแตะเลยแม้แต่นิดเดียว มีเพียงชาร้อนที่ถูกเทออกมาเท่านั้น
; Y4 p. _% `! `# N | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-12-26 17:30:21
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-12-26 18:37:02
โพสต์ 2025-12-26 19:23:30
โพสต์ 2025-12-28 13:43:59