ตอนที่ 6 ป้ายยาเพิ่ม

wichara

เสน่ห์หญ้าแฝกตอนที่ 6: ป้ายยาเพิ่ม
รถของธีร์จอดลงที่ลานจอดรถหน้าคาเฟ่ River View เกือบหกโมงเย็น แสงทองของพระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า สะท้อนบนผิวแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นประกายวิบวับ สุพรรษายืนรออยู่ตรงระเบียงไม้ที่ยื่นออกไปเหนือน้ำ เธอสวมเสื้อกล้ามสีขาวบางเบา ทับด้วยเสื้อคลุมลูกไม้โปร่งแสง กางเกงขาสั้นสีครีมที่โชว์เรียวขาเรียวยาว ผมลอนคลายปล่อยสยายตามสายลม กลิ่นน้ำหอมหวานฉ่ำลอยมาแต่ไกล“มาแล้วค่ะคุณธีร์!” เธอโบกมือยิ้มกว้าง เดินตรงเข้ามากอดแขนเขาเบาๆ อย่างเป็นธรรมชาติ “ดิฉันกลัวคุณจะไม่มาเสียอีก”ธีร์ยิ้มเก้อๆ “ผมบอกแล้วว่ามา ผมไม่เคยพูดเล่นครับ”ทั้งคู่นั่งโต๊ะมุมส่วนตัวที่มองเห็นวิวแม่น้ำเต็มตา สุพรรษาสั่งกาแฟให้เขาตามที่เธอจำได้จากครั้งก่อน – อเมริกาโน่เย็นไม่หวาน ส่วนตัวเธอสั่งลาเต้ร้อนที่ควันลอยกรุ่นบทสนทนาเริ่มจากเรื่องเบาๆ งาน ความฝันสร้างบ้าน ไปจนถึงเรื่องส่วนตัวมากขึ้นเรื่อยๆ สุพรรษาพูดถึงตัวเองว่าอยู่คนเดียวในเมืองนี้ พ่อแม่อยู่ต่างจังหวัด ไม่ค่อยมีเพื่อนสนิท แล้วมองตาเขาด้วยสายตาที่ชวนให้สงสาร“บางที... ดิฉันก็เหงานะคะคุณธีร์ เจอลูกค้ามาเยอะ แต่ไม่มีใครทำให้ดิฉันรู้สึกอบอุ่นแบบที่คุยกับคุณเลย”ระหว่างพูด เธอเอื้อมมือไปหยิบน้ำตาลบนโต๊ะ นิ้วเรียวที่ชโลมน้ำมันเสน่ห์หญ้าแฝกสูตรเข้มขึ้นอีกระดับ แตะหลังมือธีร์เบาๆ แต่คราวนี้นานกว่าเดิมธีร์สะดุ้งเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุอก มีความร้อนวูบวาบวิ่งจากจุดที่ถูกแตะไปทั่วร่าง รอยยิ้มของสุพรรษากลายเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดในสายตาเขาในขณะนั้น“คุณเป็นอะไรคะ?” เธอถามเสียงอ่อนโยน มือยังวางทับมือเขาไว้“ป...เปล่าครับ แค่... ร้อนนิดหน่อย” เขาพูดตะกุกตะกักสุพรรษายิ้มมุมปาก “อากาศเย็นสบายนะคะ หรือว่าคุณร้อนเพราะดิฉัน?”ธีร์หัวเราะแห้งๆ แต่ไม่ตอบหลังจากดื่มกาแฟหมดแก้ว สุพรรษาเอียงคอมองเขา “คุณธีร์ค่ะ แถวนี้มีสวนดอกไม้สวยมากเลย ไม้ดอกกำลังบานเต็มเลย ดิฉันอยากไปเดินเล่นต่อ สนใจไปด้วยกันไหมคะ? ไม่ไกลจากที่นี่เลย”ธีร์ลังเลชั่วขณะ คำพูดของหลวงตาและภาพครอบครัวผุดขึ้นมา แต่ความรู้สึกเสียวซ่านที่กำลังคุกรุ่นในอกทำให้เขาพยักหน้าโดยไม่คิด“ไปก็ได้ครับ”สุพรรษายิ้มกว้าง “เย้! ขึ้นรถดิฉันเถอะค่ะ เดี๋ยวดิฉันขับเอง”ทั้งคู่ขึ้นรถเก๋งสีขาวของสุพรรษา เธอขับออกจากคาเฟ่ไปตามถนนเลียบแม่น้ำ มุ่งหน้าสู่สวนดอกไม้ที่เธอบอก ระหว่างทาง สุพรรษาเปิดเพลงเบาๆ บรรยากาศในรถอบอุ่นด้วยกลิ่นน้ำหอมของเธอไม่นาน มือเรียวของเธอก็วางลงบนต้นขาของธีร์เบาๆ ขณะเปลี่ยนเกียร์ “ขออภัยนะคะคุณธีร์ มือดิฉันชอบวางผิดที่”แต่มือไม่ได้ยกออก มันลูบไล้ต้นขาเขาเบาๆ ช้าๆ ผ่านผ้าร่มบางของกางเกงขาสั้นธีร์ตัวแข็งทื่อ ความเสียวซ่านวิ่งพล่านไปทั่วร่าง หัวใจเต้นรัว เขารู้สึกถึงความร้อนที่กำลังลามจากจุดที่ถูกสัมผัสไปยังส่วนลึกในตัว“คุณสุพรรษา...” เขาพูดเสียงสั่น ขยับขาเล็กน้อยเพื่อขัดขืน แต่ไม่ได้ผลักมือเธอออกอย่างจริงจัง“เป็นอะไรคะ?” เธอหันมามองเขา ตายิ้มหวาน “ดิฉันแค่รู้สึกว่าคุณขาใหญ่แน่นดีจังเลย ดูออกกำลังกายเป็นประจำใช่ไหมคะ”มือเธอลูบสูงขึ้นอีกนิด ใกล้ขอบกางเกงธีร์กลืนน้ำลาย หายใจถี่ “ค...ครับ ผมออกกำลังกายบ้าง”เขาพยายามเกร็งสติที่เหลืออยู่ รู้ว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นไม่ถูกต้อง แต่ความรู้สึกที่ถูกปลุกขึ้นมามันรุนแรงเกินกว่าจะต้านทานได้เต็มที่ เขาขยับขาอีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้ห้ามเธอจนเสียมารยาทสุพรรษาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “คุณเขินเหรอคะคุณธีร์... น่ารักจัง”รถเลี้ยวเข้าสวนดอกไม้ที่กำลังเปิดไฟประดับยามค่ำ ดอกไม้สีสันสดใสเรืองแสงใต้แสงไฟ แต่ในใจธีร์ตอนนี้ มีเพียงความร้อนรุ่มและภาพของสุพรรษาที่ชัดเจนเกินกว่าจะละสายตาได้มนต์เสน่ห์หญ้าแฝกกำลังเพิ่มระดับความเข้มข้นสติที่เหลืออยู่ของเขากำลังถูกกัดกร่อนทีละน้อยและคืนนี้ ยังอีกยาวไกล

Mr.mmm

ลุ้นไปพร้อมคุนสุพรรษา

Artkaybig54

ขอบคุณครับ

papae5za

ใจจ้า

doothai

ขอบคุณครับมาต่อ

Guds

เสียวมากครับแนวนี้

nuangnut1996

สนุกมากครับ

saiyok

ขอบคุณมากครับ

Nantawattt

ขอบคุณครับ