ต่างด้าวเดนนรก cop

jor686868

ธนะ ยืนมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกบานใหญ่ ในห้องทำงาน ภาพของชายวัย 43 ปีที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ออฟฟิศหรูใจกลางเมือง สะท้อนถึงความสามารถและวินัยที่เขาทุ่มเทมาตลอดชีวิต ฐานะที่มั่นคง, ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่เฟื่องฟู... เขามีทุกอย่างตามที่สังคมนิยามคำว่า "เพียบพร้อม"

บ้านโอ่อ่า หลังงาม โรงรถที่มีรถ Super car จอดเรียงราย ตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นที่กว้างขวาง คือ วิมานของเขาและครอบครัว
ดุจดารา หรือที่ธนะเรียกว่า ดารา ภรรยาสาวสวยผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นอดีตรองนางงามเวทีระดับประเทศ แม้จะอยู่ในวัย 38 ปีแล้วความงามของเธอยังคงตรึงตาทุกคนที่พบเห็น

ดาราคือความภาคภูมิใจ เคียงข้างเขามาตลอด  และยังมีลูกสาวคนเดียวของเขา, พิมพ์ดารา หรือ น้องพิมพ์ ในวัย 17 ปี เธอเพิ่งก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยปี 1 เรียนดีกีฬาเด่น เป็นดาวของคณะอักษร และความสวยของเธอนั้น ถอดแบบความอ่อนหวานมาจากดารามาอย่างไม่ผิดเพี้ยน แน่นอนว่า ดาราหมายหมั้นจะส่งพิมพ์ เข้าประกวดเวทีนางงามระดับประเทศในปีหน้า

ถึงจะเป็นนักศึกษา แต่ พิมพ์ดารา มีคู่รักที่หมั้นหมายกันแล้วที่จัดให้โดยผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย เดชา นักเรียนนายร้อยตำรวจปี 3 ลูกชายของ รุจน์ นายตำรวจยศนายพลอนาคตไกลที่น่าจะก้าวถึงตำแหน่งสูงสุดของตำรวจแน่นอน  ทั้งรุจน์ยังเป็นเพื่อนสนิทของธนะตั้งแต่มัธยม
งานแต่งงานจะเกิดขึ้นทันทีที่เดชาเรียนจบ
ธนะให้ทั้งคู่คบหาดูใจกันอย่างเปิดเผย โดยมีข้อตกลงที่หนักแน่นจากธนะว่า: ห้ามล่วงเกินน้อง

"พ่อเชื่อใจเดชา และพ่อรักลูกมาก พิมพ์ต้องรักษาความดีงามของลูกไว้ จนกว่าจะถึงวันนั้น" ธนะย้ำกับลูกสาวเสมอ และเดชาก็ให้สัญญาหนักแน่นว่าจะดูแลพิมพ์อย่างให้เกียรติและรักษาคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อตาในอนาคต


เมื่อทุกอย่างลงตัว ทั้งธุรกิจและความรักของลูกสาว ธนะก็เริ่มแผนการต่อไป: การมีทายาทคนที่สอง
"พ่อกับแม่อยากจะมีน้องชายให้พิมพ์"  ธนะเอ่ยบอกลูกสาว เหมือนจะขออนุญาต ใจก็กลัวว่าเธอจะตั้งแง่งอน ด้วยอิจฉาน้องจะมาแย่งความรัก แต่เปล่าเลย พิมพ์ดีใจอย่างที่สุด

เขาและดาราเข้าปรึกษาแพทย์เฉพาะทางด้านการเจริญพันธุ์ ทั้งเรื่องการเลือกเพศ และเพื่อให้มั่นใจในความสมบูรณ์แข็งแรงของบุตร เนื่องจากอายุของทั้งคู่ค่อนข้างมากแล้วสำหรับแผนการมีบุตรที่วางไว้อย่างละเอียด
สามเดือนต่อมา คำว่า "ตั้งครรภ์" ก็เติมเต็มความสุขจนล้นทะลัก ดาราท้องแก่ 3 เดือน รอยยิ้มของธนะและดาราแผ่ซ่านไปทั่วบ้าน ความสุขนั้นสมบูรณ์แบบจนน่าอิจฉา

แต่แล้ว... ในลมหนาวที่เริ่มพัดผ่านเข้ามาในปลายปีนั้นเอง ความสมบูรณ์แบบที่ดูมั่นคงราวหินผาก็กำลังจะถูกทำลายโดยบางสิ่ง ที่คืบคลานเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

เย็นวันเสาร์ หลังจากไปดูงานแสดงดนตรีกันมา เดชา มาส่งน้องพิมพ์ที่บ้าน เขาได้เข้ามานั่งสนทนากับธนะและดาราอย่างเป็นกันเอง แลกเปลี่ยนแผนการอนาคต ทั้งเรื่องการฝึกงานของเดชา และการเตรียมเข้าสู่การใช้ชีวิตคู่หลังเรียนจบ เดชามีความเคารพในตัวธนะอย่างสูง และมองธนะเป็นแบบอย่าง
เมื่อเดชากลับไปแล้ว ครอบครัวก็แยกย้ายกันเข้านอน น้องพิมพ์มีห้องส่วนตัวอยู่ชั้นบน ถัดจากห้องนอนใหญ่ของธนะและดารา

ความมืดมิดและความเงียบสงัดเข้าครอบคลุมบ้านไฮเทค ที่มีระบบกันขโมยติดตั้งอย่างดี ที่ธนะมั่นใจกว่าการจ้างยามที่เป็นคน  และบ้านหลังนี้ จ้างแม่บ้านให้มาดูแลบ้านแบบ มาเช้า เย็น กลับ หลังสองทุ่มบ้านหลังนี้จึงมีเพียง ธนะ ดารา และน้องพิมพ์


กลางดึก ธนะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอย่างฉับพลันด้วยสัมผัสการจู่โจมที่รุนแรง เขาพยายามจะลุกขึ้นแต่ก็ถูกแรงกดจากร่างกำยำของชายฉกรรจ์สองคนกดทับไว้แล้ว มือและขาของเขาถูกมัดอย่างแน่นหนาด้วยเชือกไนลอน ก่อนที่ก้อนผ้าเหม็นอับจะถูกยัดใส่ปากอย่างไม่ปรานี
กลิ่นสาบและกลิ่นตัวที่แรงจัดของชายทั้งสอง ที่กำลังมัดมือเขานั้น พวกมันสวมหมวกไหมพรมสีดำปิดบังใบหน้า ภาษาที่พวกเขาใช้สื่อสารกันคือภาษาที่ธนะฟังไม่เข้าใจ... มันเป็นภาษาพม่า..

ชายคนหนึ่งก้มลงกระซิบใส่หูธนะด้วยภาษาไทยที่ไม่ชัดเจนนัก แต่หนักแน่นพอจะสั่นสะเทือนจิตใจ
"อยู่นิ่งๆ... ถ้าไม่อยากตาย"
ดาราถูกกลุ่มคนร้ายอีกสองคนจับมัดไว้เช่นกัน เธอถูกมัดอยู่ที่มุมห้องอีกด้าน ใบหน้าของเธอซีดเผือด เต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด แต่ยังไม่มีเสียงร้องใดๆ เล็ดลอดออกมาจากผ้าที่อุดปากไว้
ไอ้คนที่มัดธนะ เอามีดคมกริบ จ่อที่คอเขา แล้วดึงผ้าออกจากปากธนะ
"บอกรหัสมา"  มันถามเสียงเยือกเย็น

ธนะบอกตัวเลขไป แล้วบอกมันว่า อยากได้อะไรเอาไปให้หมด เขาจะไม่แจ้งความด้วย
ขอแต่อย่าทำอะไรพวกเรา
เหมือนมันไม่ฟังเลย มันเอาผ้ายัดใส่ปากธนะไว้ตามเดิม
มันเปิดตู้เซฟ รื้อค้นข้าวของมีค่าอย่างใจเย็น หยิบของมีค่า ทั้งเครื่องเพชร นาฬิกาหรู และเงินสดจำนวนมาก ถูกยัดใส่กระเป๋า
จังหวะนั้นเอง... เสียงประตูห้องนอนของน้องพิมพ์ก็เปิดออก

"คุณพ่อ คุณแม่! เสียงอะไรคะ"
ร่างงามของพิมพ์ดาราปรากฏขึ้นที่หน้าประตูห้องนอนใหญ่ ในชุดนอนเสื้อกางเกงขาสั้น เมื่อพวกคนร้ายทั้งสี่หันขวับไปมองที่แหล่งกำเนิดเสียง
ธนะก็เบิกตากว้างจนแทบจะถลน พยามยามร้องให้เธอหนีไป แต่มีเสียง อื้ออ้า ในปาก
พิมพ์ดารารับรู้ถึงความผิดปกติในเสี้ยววินาที เธอหันหลังกลับ ตั้งใจจะวิ่งหนีไปที่ห้อง
ไอ้โจรพม่าระยำ สองคนในสี่คน รีบวิ่งตามไปติดๆ

ธนะได้ยินเพียงเสียงร้องที่ขาดห้วงของลูกสาว "อย่านะ ไอ้ชาติชั่ว อย่าาาา " เสียงร้องสุดท้ายที่แหลมเล็กและเจ็บปวด
"อื้อ! อื้อ!" ธนะพยายามดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง เลือดในกายเดือดพล่าน ความกลัวและสัญชาตญาณความเป็นพ่อทำให้เขาทุ่มสุดกำลังเพื่อจะหลุดจากพันธนาการ แต่เชือกที่พันธนาการเขาไว้นั้นแน่นหนา

ธนะมองเห็นดาราในมุมห้อง เธอพยายามดิ้นเหมือนกัน ใบหน้าเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาเงียบๆ เธอเป็นห่วงลูกสาวจนตัวสั่นไปทั้งร่าง
วินาทีนั้น... ความสมบูรณ์แบบที่เขาเคยก่อร่างสร้างมา ก็เหมือนถูกฟ้าผ่าลงตรงกลาง... แตกสลายอย่างไม่มี
มันคนหนึ่งพยักหน้าให้เพื่อนอีกคน หลังจากที่พวกมันตรวจสอบจนแน่ใจว่าไม่มีอะไรให้ค้นอีกแล้ว
ความหวังริบหรี่ว่าพวกมันจะรีบหนีไป กำลังจะมอดดับลง เมื่อพวกมันหันมามองร่างของดาราที่ถูกมัดอยู่บนพื้น ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความกระหายที่น่ารังเกียจ

ธนะสัมผัสได้ถึงความชั่วร้ายนั้นได้
เขาส่งเสียงร้องอู้อี้ ขณะที่พวกมัน
เดินเข้าไปหาดารา และช่วยกันอุ้มตัวเธอ ไปวางบนเตียง ดาราจะดิ้นรนด้วยความกลัว สายตามองผมอย่างสิ้นหวัง

พวกมันมองดาราด้วยสายตาหื่นกระหาย ก่อนจะเริ่มถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก
กล้ามเนื้อกำยำที่เต็มไปด้วยรอยสักค่อยๆ  อวัยวะเพศใหญ่ยาว 8x9นิ้วน่ารังเกียจ ของพวกมันแข็งตระหง่าน...

หัวใจของธนะ เต้นระรัว  เลือดในกายเย็นเฉียบ เขารู้ทันทีว่าความอัปยศที่เลวร้ายที่สุดกำลังจะเกิดขึ้นตรงหน้า

ดาราดิ้นรนอย่างสุดชีวิตบนเตียง เสียงสะอื้นถูกกลบด้วยผ้าที่ยัดปาก แต่ดวงตาของเธอ มองมาที่ธนะ
สายตาของเธอ เหมือนจะร้องตะโกนขอความช่วยเหลืออย่างสิ้นหวัง

มันคนหนึ่งเอื้อมมือไปแก้เชือกที่มัดข้อมือของเธอ
อีกคนก็แก้เชือกที่มัดข้อเท้าของดารา
ทันทีที่เชือกคลายออก ดาราก็พยายามจะถีบและข่วนพวกมัน

ป๊าบ..เสียงนั่นคือ มันตบหน้าดาราฉาดใหญ่
มันบอกว่า ถ้าดาราดิ้นอีก มันจะทุบที่ท้องของเธอ
ดาราหยุดดิ้นทันที
แคว๊ก! แคว๊ก!
เสียงผ้าไหมชั้นดีของชุดนอนราคาแพงถูกฉีกออกอย่างไม่ใยดี

ร่างงามที่สุดของดารา... เรือนร่างที่ผมเป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว... กำลังเผยเปลือยต่อสายตาที่ชั่วร้ายของพวกมันทั้งสอง!
ธนะอยากจะกรีดร้อง อยากจะฆ่าพวกมันให้ตาย แต่ทำได้เพียงดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งบนพื้น พยายามจะขยับตัวเข้าใกล้... เพื่อปกป้องภรรยา แต่ก็ไร้ประโยชน์

น้ำตาของเขาไหลออกมาอย่างเงียบงัน... ความรู้สึกผิดและไร้ความสามารถกัดกินจิตใจผมจนแทบคลั่ง

ธนะเห็นการจัดลำดับอำนาจในกลุ่มอย่างชัดเจน ชายที่แก้เชือกที่ข้อเท้าดาราคือคนที่ดูจะเหนือกว่าเพื่อน มันเป็นคนเริ่มก่อน
มันถอดหมวกไหมพรมออก เผยให้เห็นใบหน้าที่มีผมรุงรังและหนวดเคราครึ้ม ดวงตาแข็งกร้าวของมันจ้องมองดาราอย่างหิวโหย

ร่างกำยำที่มีกลิ่นสาบและกลิ่นเหงื่อคละคลุ้งทาบทับลงบนร่างที่อ่อนนุ่มและสะอาดของดาราอย่างไม่รีรอ
มันใช้ลิ้นสากและปากที่หยาบกระด้างของมันลากไล้ไปทั่วทุกส่วนของร่างกายเธอที่ถูกเปิดเผย

ธนะ เห็นดาราบิดกายหนีอย่างรังเกียจ
ภาพที่บาดตาที่สุดคือเมื่อมันลงต่ำไปที่ร่องกลีบเนื้อเนียนไร้ขนของภรรยาสุดที่รัก
เสียงจ๊วบ... จ๊วบ... เสียงลิ้นเลียและดูดกลืนเม็ดละมุดอันบอบบางดังขึ้น อย่างต่อเนื่อง

แม้จะรังเกียจต่อสิ่งที่ถูกกระทำย่ำยี แต่ความเสียวที่ทวีขึ้นจากลิ้นของมันที่จิกขยี้เม็ดละมุดถี่ๆ
ร่างงามของดาราบิดเกร็ง กระตุก ปลายเท้าจิก ...
ปล่อยน้ำเสียวแตกซ่าน ..ให้มันดูดเลียแผล็บ ๆๆ

อาการนั้น ธนะรู้ดี ว่าดาราถึงจุดสุดยอด..

.เขามองด้วยความเจ็บแค้นใจ  กัดก้อนผ้าที่อุดปากจนเลือดซิบด้วยความเจ็บใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า

แล้วมันก็สอดใส่!
อวัยวะเพศขนาดใหญ่ยาว 8x9นิ้วของมันที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดนูนโปน ถูกดันแหวกเข้าสู่ร่องกลีบเนื้อเนียนไร้ขนของดาราอย่างไม่ปราณี
ครางอู้อี้ที่ถูกกลบด้วยผ้าปิดปาก

มันเริ่มกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบกันตับ! ตับ! ตับ! ดังสนั่นในห้องเงียบๆ
แรงกระแทกแต่ละครั้งทำให้ร่างงามของเธอกระดอนไปตามจังหวะ
ไม่นานนัก เสียงหายใจหอบถี่ของมันก็บ่งบอกว่าถึงจุดหมาย
มันครางเสียงต่ำ สะโพกกระตุกๆ
ฉีดน้ำอสุจิข้นๆ เข้าไปราดรดมดลูกของดารา

ทันทีที่มันเสร็จสม อวัยวะเพศก็ถูกดึงออก  และมันอีกคนก็เข้ามาแทนที่ทันทีอย่างรวดเร็ว
ร่างกายของดาราอ่อนระทวยเสียจนไม่เหลือเรี่ยวแรงใดๆ ให้ต่อต้านอีกต่อไป เธอปล่อยให้พวกมันจับพลิกเปลี่ยนท่าได้อย่างง่ายดาย
มันจับดาราอยู่ในท่าคุกเข่า โก้งโค้ง
แล้วสอดใส่แท้งลำจากด้านหลังอย่างรุนแรง เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นต่อเนื่องไม่ขาดสาย

เมื่อเสร็จสมอีกคน ร่างของดาราก็ถูกทิ้งให้นอนแผ่หราอยู่บนเตียงอย่างหมดเรี่ยวแรง ดวงตาเหม่อลอย

เสียงลูกบิดประตูห้องนอนเปิดออกอีกครั้ง

พวกมันสองคนที่ วิ่งตามน้องพิมพ์ออกไปก่อนหน้านี้ เดินกลับเข้ามาในห้อง
พวกมันอยู่ในสภาพแก้ผ้าล่อนจ้อน ร่างของพวกมันมีเม็ดเหงื่อ
อวัยวะเพศของมันทั้งคู่ อยู่ในสภาพ กึ่งแข็งกึ่งอ่อนขนาดใหญ่ยาวกว่า 7-8นิ้ว มันเลอะด้วยคราบเมือกลื่นๆ
นั่นหมายความว่า... พวกมันได้ย่ำยีลูกสาวของเขาแล้ว!

ธนะดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ส่งเสียงอู้อี้ในลำคอด้วยความเจ็บปวดและแค้นเคืองจนเส้นเลือดที่คอโปนขึ้นมา
ไอ้พวกสารเลวนั่นไม่สนใจพวกเราเลย

พวกมันทั้งสี่คน พูดคุยหัวเราะกันเป็นภาษาพม่าอย่างสนุกสนาน ราวกับเพิ่งทำเรื่องสนุกสนานที่สุดในโลก

แล้วไอ้สองคนที่เพิ่งเสร็จกิจกับดารา ก็เดินออกจากห้องไป...ซึ่งมันตรงไปที่ห้องน้องพิมพ์

ส่วนมันอีกสองตัว เดินไปหาร่างของดารา มือรูดชักแท่งลึงค์จนแข็งปั๋ง

ธนะ คอตกอย่างสิ้นหวัง เขาไม่อาจทนดูได้
แต่เสียง ของกิจกรรมที่ ไอ้ชาติชั่ว สองตัว มันผลัดเวียนกันย่ำยีร่างของดารา ดังก้องในหู...
กระทั่งพวกมันเสร็จสม...

ไอ้ตัวสุดท้ายที่เพิ่งเสร็จกิจ มันเริ่มหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่
และมันก็เดินตรงมาหาผม!

มันยืนคร่อมร่างที่ไร้ทางสู้ของธนะที่นอนอยู่บนพื้น
มันหัวเราะ เยาะเย้ย
พลั่ก!
หมัดหนักๆ ของมันกระแทกเข้ากลางใบหน้าเขาอย่างจัง ความเจ็บปวดแล่นแปลบไปทั่วศีรษะ ทุกอย่างดับวูบลงในทันที...

ธนะรู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อมีมืออันสั่นเทากำลังแกะเชือกที่มัดข้อมือของเขาอย่างทุลักทุเล
"อึก... คุณ... ธนะ..." เสียงดาราแหบพร่า น้ำตาไหลอาบแก้ม
ทันทีที่เชือกคลายออก ธนะรีบกระชากผ้าปิดปากและเทปออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดึงร่างเปลือยเปล่าของเธอเข้ามากอดไว้แน่น เขาจูบลงบนแก้มของเธอซ้ำๆ เพื่อปลอบประโลม
แต่เมื่อแนบชิดกัน เขาก็ได้รับรู้ถึงกลิ่นโสมม...
กลิ่นน้ำกาม... กลิ่นน้ำลาย... กลิ่นของความโสมมที่ชั่วร้ายที่ติดอยู่บนร่างกายของภรรยาของเขา มันเป็นกลิ่นที่ไม่มีวันลืมเลือน
มือของธนะเลื่อนลงไปที่หน้าท้องที่เริ่มนูนของเธออย่างระมัดระวัง
"ดารา เป็นไงบ้าง " เขาเอ่ยเสียงแผ่วเบาด้วยความห่วงใยสุดหัวใจ
ดารารีบเอามือมาจับมือผมที่กุมท้องเธอไว้
"ลูก...ลูกเรา จะเป็นอะไรไหม" เธอตอบด้วยเสียงสะอื้น
"เรารีบไปโรงพยาบาล"  ธนะบอก ...
"ดารา..ไปดูลูกก่อนเร็ว"  เขาบอกให้ เธอรีบไปดูน้องพิมพ์ แล้วผมก็แก้มัดข้อเท้าตัวเอง

ไม่รอช้า ธนะรีบวิ่งออกจากห้องนอนไปยังห้องของลูกสาวในทันที หัวใจของคนเป็นพ่อเต้นรัวด้วยความกลัวจนแทบจะทะลุออกมา

เขาเปิดประตูห้องของน้องพิมพ์

ภาพที่เห็นทำให้โลกทั้งใบของธนะพังทลายลง!

ร่างเปลือยเปล่าของพิมพ์ดารานอนหมดสติ สองขาถ่างอ้า
อยู่บนเตียง ใบหน้าของเธอซีดขาวและมีร่องรอยน้ำตา

มีร่องรอยการถูกย่ำยีอย่างชัดเจน และที่น่าสยดสยองที่สุดคือ... อวัยวะเพศของเธอบวมช้ำ ..กลีบเนื้อเแดงช้ำนั้นเผยออ้า...มีน้ำสีขาวขุ่นผสมสีแดงจางๆ ไหลเยิ้มออกมาอย่างน่ารังเกียจ!

ธนะทรุดตัวลงข้างเตียง สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมเศษเสี้ยวของสติที่เหลืออยู่

เขาหันไปมองดาราที่ยืนร้องไห้กุมท้องอยู่หน้าประตู

"ดารา... ฟังผมนะ เราต้องรีบไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้!" เสียงผมสั่งอย่างเด็ดขาด "เราต้องรีบตรวจร่างกาย ทำความสะอาด และที่สำคัญที่สุด... เราต้องเก็บ DNA ของพวกมันให้ได้! ผมต้องลากคอพวกมันเข้าคุก!"

ธนะรีบหาเสื้อคลุมมาคลุมร่างของดาราและพิมพ์ แล้วรีบพาพวกเธอขึ้นรถ Super Car คันโปรด มุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดอย่างรวดเร็วที่สุด

ระหว่างทางเดินทางที่เต็มไปด้วยความเงียบงันและเสียงสะอื้น

จู่ๆ ดาราก็กุมมือผมไว้แน่น

"ธนะ... อย่าแจ้งความเลยนะคะ" เสียงของเธอสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้

ธนะมองเธอด้วยความตกตะลึง "อะไรนะดารา? คุณพูดว่าอะไรนะ!"

"ฉันขอร้อง... อย่าแจ้งความนะคะ... ให้มันจบแค่นี้เถอะ... ฉัน... ฉันรับไม่ได้ถ้าข่าวนี้ถูกเผยแพร่... มันทำลายทั้งชีวิตฉัน... ทั้งชื่อเสียงของพิมพ์... เราทนไม่ได้หรอกค่ะคุณ"

น้ำตาของดาราไหลอาบใบหน้าอย่างสิ้นหวัง...

ความปรารถนาของเธอบีบคั้นหัวใจชายหนุ่มอย่างรุนแรง ระหว่างความยุติธรรมที่ต้องการ กับความอับอายที่ภรรยาผมกลัวจนยอมแลกทุกอย่าง...

ธนะขับรถมาถึงโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังอย่างรวดเร็วที่สุด รีบพาภรรยาและลูกสาวตรงไปยังห้องฉุกเฉิน และประสานงานกับผู้บริหารโรงพยาบาลทันทีเพื่อขอพบแพทย์เฉพาะทางด้านนรีเวชและนิติเวชโดยเร่งด่วนที่สุด

ธนะดึงตัวคุณหมออาวุโสท่านหนึ่งออกมาจากห้องตรวจ แล้วเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟังอย่างกระชับและหนักแน่น แต่เน้นย้ำถึงความต้องการของดาราที่จะไม่แจ้งความ

คุณหมอมองผมด้วยความเห็นใจอย่างลึกซึ้ง

"ผมเข้าใจคุณธนะดีครับ" คุณหมอตอบเสียงนุ่มนวล "ในฐานะแพทย์ เราต้องเคารพการตัดสินใจและความรู้สึกของผู้ป่วยเป็นสำคัญ"

ชายหนุ่มรับทราบการตัดสินใจนี้ด้วยความเจ็บปวด แต่เมื่อหันไปเห็นดาราที่นั่งก้มหน้า ตัวสั่นเทา และเห็นลูกสาวที่ยังไม่ได้สติ... เขารู้ว่าผมต้องเลือก ความปลอดภัยทางจิตใจและชื่อเสียงของครอบครัว มาก่อนความยุติธรรม

ทีมแพทย์เริ่มการตรวจรักษาและเก็บตัวอย่างที่จำเป็นตามหลักนิติเวชทันที แม้ผมจะตัดสินใจไม่แจ้งความ แต่การเก็บหลักฐานไว้เพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงในอนาคตก็เป็นสิ่งที่ผมยืนกรานให้ทำ

หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง คุณหมอเดินออกมาพร้อมผลเบื้องต้นบางส่วน

"คุณธนะครับ ข่าวดีเบื้องต้นคือ... ทารกในครรภ์ของคุณดาราปลอดภัยดีครับ จากการตรวจอัลตราซาวด์ ทารกยังอยู่ในตำแหน่งที่สมบูรณ์ การกระแทกไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพัฒนาการหรือการเกาะตัวของเขาครับ"

เขาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกราวกับยกภูเขาออกจากอก ลูกชายของผม... ปลอดภัย!

คุณหมอพาผมไปยังห้องปลอดเชื้ออีกห้อง
น้องพิมพ์กำลังรับการรักษา
"ตอนนี้ทีมของเราได้ดำเนินการตรวจรักษาคุณพิมพ์ อย่างละเอียดที่สุดแล้วครับ" คุณหมออธิบายอย่างจริงจัง

หมอแจ้งว่าได้ทำการฆ่าเขื้อ และให้ยาป้องกันการติดโรคทางเพศสัมพันธ์ที่ครอบคลุมเแล้ว ขอให้มั่นใจได้
"ทั้ง กามโรค รวม ถึง HIV ป้องกันได้หมดครับ เพราะคุณพา ทั้งคุณดารา และน้องมาทันในเวลา"
" เรื่องตั้งครรภ์ ก็ไม่ต้องห่วง "
การตรวจสอบร่องรอยการบาดเจ็บอย่างละเอียด และพบว่าอวัยวะเพศของน้องพิมพ์มีร่องรอยการฉีกขาด

คำพูดนี้เหมือนมีดที่กรีดซ้ำลงบนแผลในใจของธนะ

พิมพ์ดารา... เธอเป็นเด็กสาวที่รักนวลสงวนตัว มีความฝันที่จะเจริญรอยตามมารดาในการก้าวเข้าสู่วงสังคมชั้นสูงอย่างงดงาม มั่นใจว่าเธอรักษาความบริสุทธิ์ของตนเองมาจนกระทั่งคืนนี้
การฉีกขาดตอกย้ำความจริงอันโหดร้ายว่า เธอถูกทำลาย!

"เราได้ทำการศัลยกรรมตกแต่งเพื่อเย็บซ่อมแซมร่องรอยฉีกขาดที่เกิดขึ้นกับน้องพิมพ์แล้วครับ"
คุณหมอแจ้ง "เราทำอย่างละเอียดที่สุด เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีร่องรอยทางกายภาพภายนอกหลงเหลืออยู่"

ใช่ แต่ พรมจรรย์ของเธอมันย่อยยับไปแล้ว...ผมคิดอย่างแค้นใจ

ธนะมองไปยังห้องที่ดาราและพิมพ์กำลังพักฟื้นภายใต้การดูแลของพยาบาลอย่างใกล้ชิด พวกเธอปลอดภัยจากภัยทางกายภาพแล้ว...

เมื่อจัดการเรื่องที่โรงพยาบาลจนเรียบร้อยและประสานงานให้มีพยาบาลพิเศษมาดูแลดาราและพิมพ์ต่อที่บ้าน ผมก็ขับรถกลับมายังคฤหาสน์เพียงลำพัง

ชายหนุ่มเปิดไฟในห้องนอนใหญ่ และมองไปยังสภาพความเสียหายที่ถูกทิ้งไว้ เสื้อผ้าของดาราที่ถูกฉีกขาด ชุดชั้นในราคาแพงที่ถูกเหวี่ยงไปคนละทิศละทาง และความยุ่งเหยิงจากการรื้อค้น
แล้วเริ่มต้นภารกิจเก็บกวาดทั้งหมดด้วยมือของตัวเอง

ธนะเดินตรวจดูทรัพย์สินที่ถูกรื้อค้นอย่างคร่าวๆ ประเมินความเสียหาย ทองคำที่เก็บไว้ในเซฟชั้นบน นาฬิกาหรูแบรนด์ดัง และเงินสดที่ใช้ในบ้าน ถูกกวาดไปจนเกลี้ยง มูลค่ารวมแล้วน่าจะอยู่ที่ประมาณ 3 ล้านบาท

สามล้านบาท...

ตัวเลขนี้ดูไร้ค่าและน่าหัวเราะเมื่อเทียบกับสิ่งที่พวกมันได้พรากไปจากดาราและพิมพ์ มูลค่าที่แท้จริงคือความสมบูรณ์แบบที่ถูกทำลายลงอย่างไม่มีวันหวนกลับ

ธนะเก็บรวบรวมเศษเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นของดาราอย่างระมัดระวัง แล้วนำไปทิ้งในถังขยะที่เตรียมไว้สำหรับเผาทำลายเท่านั้น

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือผ้าปูที่นอน

เขาเดินเข้าไปในห้องนอนของลูกสาว น้องพิมพ์ ที่ยังคงว่างเปล่าหลังจากถูกพาตัวไปโรงพยาบาล
เขาถอดผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดออกมาอย่างช้าๆ แล้วมองไปยังคราบเล็กๆ สีแดงฉานที่ปะปนอยู่กับคราบน้ำขาวขุ่นสกปรก... เลือดพรมจรรย์ของลูกสาว

ความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ใจของเขาอย่างรุนแรง
เขาพับผ้าผืนนั้นอย่างเบามือที่สุด ราวกับมันคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกย่ำยี ก่อนจะห่อมันไว้ในถุงดำขนาดใหญ่

จากนั้นก็เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและชุดเครื่องนอนใหม่ทั้งหมดทันที จนห้องของพิมพ์กลับมาดูเป็นปกติเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

ธนะแบกถุงดำที่มีผ้าปูที่นอนเปื้อนคราบนั้นออกไปที่บริเวณด้านหลังสุดของสวน ที่มีเตาเผาขยะขนาดเล็กสำหรับใช้ส่วนตัว จุดไฟเผาทำลายหลักฐานทั้งหมด

เปลวไฟสีส้มแดงลุกท่วมผ้าปูที่นอนและคราบความอัปยศเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว ผมยืนมองมันจนกลายเป็นเถ้าถ่านสีดำสนิท

ธนะจะต้องทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ใครล่วงรู้ถึงเหตุการณ์เลวร้ายนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แม่บ้าน ที่จะเข้ามาทำงานในวันรุ่งขึ้น พวกเขาจะต้องเห็นแค่ความยุ่งเหยิงจากการรื้อค้นทรัพย์สินเท่านั้น... ไม่ใช่ร่องรอยของการถูกข่มขืน

ทรัพย์สินที่เสียไป หาใหม่ได้ได้... แต่ความอัปยศล่ะ... เขาต้องรักษาไว้ด้วยความลับและความเงียบงันเท่านั้น...เหรอ..

ceva

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

wiput

ขอบคุณครับ

polnhangman

สนุกมากครับ

sumpan-2537

ขอบคุณครับ

trd241

ขอบคุณ

armokung

Tifny008

เยี่ยมๆ

phare

ขอบคุณครับ

tidchoo2

ดูเหมือนน่าจะทิ้งทายอะไรไว้ หรือว่า ให้พวกเราโปรดติดตามตอนต่อไปหรือป่าวนะ

yotana

สนุกมากครับ

antibodyT

ขอบคุณ

Mrshumo

เสียว

E5pock

สนุกครับ

secretman1

ขอบคุณครับ

phare

ขอบคุณครับ

trd241

ขอบคุณ