ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 918|ตอบกลับ: 17

บันทึก...ผู้ชายขี้อ่อย 2

[คัดลอกลิงก์]

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
20
ตอบกลับ
44
พลังน้ำใจ
5079
Zenny
29353
ออนไลน์
1790 ชั่วโมง
ใต้แสงไฟสลัว ท่ามกลางความวุ่นวาย รักของทั้งสองคนเริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบงันแต่มั่นคงราวกับภูเขาชายแดนที่ภาคินจากมาและอบอุ่นเหมือนไฟในดวงใจของนที

หลังคืนที่ภาคินโอบกอดนทีไว้กลางความวุ่นวาย ทุกอย่างเหมือนสงบลงชั่วคราว แต่ความสงบนั้นไม่ได้หมายความว่าปลอดภัย ภาคินถูกย้ายมาประจำการใกล้พื้นที่ชุมนุมมากขึ้น พร้อมคำเตือนจากผู้บังคับบัญชา“ระวังตัวด้วย อย่าเข้าไปยุ่งกับผู้ชุมนุมมากเกินความจำเป็น”

คำพูดเหมือนเจาะใจเขาโดยตรงแต่ภาคินไม่ตอบโต้ เขารู้ว่าเขายังต้องอยู่ในกฎระเบียบของทหาร
เพียงแต่…หัวใจไม่เคยเชื่อฟังใครง่ายขนาดนั้น

ด้านนทีเอง ชีวิตในมหาวิทยาลัยกลับกลายเป็นศูนย์กลางของข่าวลือเพื่อนบางคนเริ่มสงสัยว่าทำไมเขาชอบแอบหายออกจากลานชุมนุมช่วงหลัง ๆและสิ่งที่ทำให้นทีหนักใจที่สุด คือแววตากังวลของ “กันต์” — เพื่อนสนิทตั้งแต่ปีหนึ่งกันต์เป็นคนเรียบร้อย พูดน้อย แต่เรียนเก่งจนได้ทุนตลอด
และเขา…แอบรักนทีมาตลอดสองปีมีเพียงทุกคนรู้ แต่คนเดียวที่ไม่รู้ คือ นทีเอง

เย็นวันหนึ่ง ภาคินทำหน้าที่เฝ้าพื้นที่หลังมหาวิทยาลัยเหมือนเดิม พื้นที่ที่นทีมักจะแอบเดินมาหา
พอเห็นร่างผอมสูงเดินถือแก้วชาเย็นมาสองแก้ว เขาก็ใจอ่อนก่อนทันทีที่อีกฝ่ายเปิดปาก
“วันนี้ผมซื้อของหวานมาให้ด้วยนะครับ กลัวว่าคุณจะเครียด” แต่ไม่รู้ว่าคุณเจอผมแล้วคุณจะเครียดมากขึ้นหรือเปล่า ภาคินถอนหายใจ “ทำไมต้องทำขนาดนี้”นทีอมยิ้ม “เพราะผมชอบคุณไงครับ”

คำง่าย ๆ แต่ทำหัวใจทหารหนุ่มสั่นทุกครั้งแต่วันนี้มีบางอย่างผิดปกติ ภาคินสังเกตได้ว่านทีมีรอยแดงตรงข้อมือ “ไปโดนอะไรมา” นทีชะงัก “เอ่อ…เพื่อนผมดึงไว้ตอนผมจะออกมา เขาไม่อยากให้ผมมาหาคุณ”

“เพื่อน?”
“ก็…กันต์น่ะครับ”
ชื่อที่ภาคินไม่เคยได้ยิน แต่กลับทำให้ขมในปากอย่างประหลาด เขาไม่ทันถามต่อ เพราะเสียงวิทยุเรียกกำลังเสริมดังขึ้น นทีรีบยัดถุงขนมใส่มือเขา “งั้นไว้เจอกันนะครับคุณทหาร”

ภาคินมองรอยยิ้มของเด็กคนนั้นที่เริ่มบางลง บางกว่าทุกครั้งที่เคยเห็น และหัวใจเขาก็เริ่มรู้ว่า
ดราม่าไม่ใช่สิ่งที่หลีกเลี่ยงได้อีกแล้ว

หลังเหตุการณ์วันนั้น กันต์เริ่มทำตัวแปลกขึ้นเรื่อย ๆ เขาตามนาทีไปเกือบทุกที่ พยายามกันไม่ให้นทีไปที่ชุมนุม “ที เราคุยกันหน่อยได้ไหม” “ไว้ก่อนนะกันต์ เราต้องเตรียมงานหน้าเสาธง…”
“ไม่ใช่เรื่องงาน! เรื่องนายกับ…ทหารคนนั้น”

นทีชะงัก “นายรู้ได้ไง” “คนทั้งคณะก็เริ่มรู้แล้ว ข่าวลือไปทั่วว่า ‘เดือนคณะนิติฯ ไปเล่นกับทหารหล่อ’ ”
น้ำเสียงกันต์สั่น “ที นายรู้ไหมว่าถ้ามีใครถ่ายรูปขึ้นมา นายจะซวยแค่ไหน”

นทีอึ้งไป เขาไม่เคยคิดถึงผลลัพธ์เลย เขาแค่…คิดถึงภาคิน กันต์มองหน้าเขา แล้วพูดเบา ๆ
“ที…ฉันไม่อยากให้นายเจ็บ” นทีมองเพื่อนสนิท “ขอบใจนะ แต่เรื่องนี้มัน…เป็นเรื่องของฉัน”
และตอนนั้นเอง ที่กันต์รู้ว่าความรู้สึกของเขา…ไม่มีทางชนะได้ง่าย ๆ

อีกด้านหนึ่ง ภาคินถูกเรียกไปพบผู้บังคับบัญชา “ภาคิน ช่วงนี้มีคนถ่ายรูปนายอยู่ใกล้ผู้ชุมนุมบ่อยไปหรือเปล่า?” หัวใจเขาเย็นวาบ “ผมแค่ปฏิบัติหน้าที่ครับ” “ดี เพราะมีข่าวลือว่าทหารบางคน ‘รู้จัก’ กับนักศึกษา ถ้าพบว่าเป็นนาย ต้องย้ายกลับชายแดนทันที”

หลังประชุม ภาคินพิงกำแพง สูดลมหายใจยาว เขาไม่อยากกลับชายแดนตอนนี้ เพราะเขารู้ว่า นทีจะ…
อยู่โดยไม่มีเขา แต่เขามีข้อจำกัดที่นทีก็ไม่เคยเข้าใจ เขากลัวว่าสิ่งที่เกิดขึ้น จะทำร้ายนทีโดยที่เขาปกป้องไม่ได้

คืนนั้น นทีมาหาเขาตามปกติ แต่สีหน้าภาคินดูเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด “เกิดอะไรขึ้นครับ?”
ภาคินไม่ตอบ เขาเพียงดึงนทีเข้าไปในมุมมืดหลังตึก “ที เราต้องคุยกัน” เสียงเขาแผ่ว แต่หนัก
นทีเงยหน้ามอง “หรือคุณ…ไม่ชอบผมแล้วครับ?”

ภาคินตกใจ “ไม่ใช่แบบนั้น” “งั้นทำไมคุณทำหน้ากลัวผมงั้นล่ะครับ” ภาคินเม้มปาก
“เพราะถ้ามีใครถ่ายรูปเราเข้า…นายจะเดือดร้อน เด็กคณะนายเริ่มสงสัยแล้วใช่ไหม?”

นทีไม่ตอบ เพราะมันคือความจริง

ภาคินพูดต่อ “ผมเป็นทหาร ผมมีหน้าที่ ผมถูกมองทุกฝีก้าว แต่คุณ…คุณยังมีอนาคตอีกไกล”
นทีกลั้นใจถาม “แล้วคุณล่ะ…คุณไม่อยากมีผมในอนาคตนั้นเหรอครับ?”

คำถามที่ทำเอาภาคินพูดไม่ออก เพราะอยาก…แต่ไม่กล้าพอจะทำให้เขาเจ็บไปด้วย

ความเงียบระหว่างสองคนยืดยาว และทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังเข้ามา “ที!” เป็นกันต์

นทีหันกลับ กันต์ยืนหน้าซีด—แต่ตาเต็มไปด้วยโกรธ
“นายอยู่กับเขาจริง ๆ …นายโกหกฉันทุกอย่างเลยใช่ไหม”
นทีรีบเดินเข้าไปหากันต์ “กันต์ ใจเย็น—” แต่กันต์กลับผลักเขาออกเบา ๆ

และหันมามองภาคินด้วยสายตาที่เกลียดชังที่สุด
“นายรู้ไหมว่านายกำลังทำอะไรอยู่? นายเป็นทหาร แต่กลับมาแตะต้องนักศึกษาแบบนี้!”

ภาคินไม่ตอบ เขาแค่ยืนนิ่ง เพราะรู้ว่าทุกคำที่กันต์พูด…คือสิ่งที่เขากลัวที่สุด

นทีพยายามห้าม “ไม่ใช่แบบนั้น—”

“ไม่ใช่แบบนั้นตรงไหน ที? นายไม่เห็นเลยเหรอว่าคนแบบเขาจะทำให้นายพังแค่ไหน?”
เสียงกันต์สั่น “ฉัน…ฉันรักนายมาตลอด นายไม่เคยเห็นเลยเหรอ ที”

นทีเงียบสนิท ภาคินค่อย ๆ หันหลัง เดินหลบให้ทั้งสองได้คุยกัน
แต่กันต์ตะโกนไล่หลังเขา “อย่ากลับมาเจอทีอีก ถ้านายเห็นแก่คนที่นายบอกว่าห่วงจริง ๆ!”

คำพูดนั้นเหมือนมีดแทงกลางอกภาคิน และทำให้นทีหลุด “กันต์! นายไม่มีสิทธิ์สั่งเขา!”

แต่ความเจ็บในแววตากันต์กลับทำให้นทีใจหาย เพราะเขาเพิ่งรู้…เขาทำร้ายเพื่อนรักไปโดยไม่รู้ตัว

หลังเหตุการณ์นั้น ภาคินหลีกเลี่ยงไม่เจอนทีหลายวัน เขาขอเปลี่ยนรอบเวร ผลัดกะกับเพื่อน
เหตุผลเดียวคือ…เขากลัวว่าถ้าเห็นหน้าเด็กคนนั้นอีก จะไม่สามารถถอยออกมาตามที่คิดได้

นทีเองก็พยายามหา แต่ไม่เจอสักครั้ง เขาเริ่มกินไม่ลง เพื่อน ๆ ในคณะเริ่มหันมามองด้วยสายตาแปลก ๆ
และกันต์…ไม่มาพูดกับเขาอีกเลย

ค่ำคืนหนึ่ง นทีตัดสินใจฝ่าแนวกั้นทหารมาทางด้านหลังตึก และเขาเห็น…
ภาคินยืนพิงกำแพงอยู่คนเดียว หน้าตาอิดโรย เหมือนคนแบกโลกทั้งใบไว้

“คุณภาคิน” ภาคินชะงัก เขาหันมา—แล้วสายตาก็ไหววูบ “ที…นายไม่ควรมาที่นี่”

นทีเดินเข้าไปใกล้ “เพราะผมจะทำให้คุณเดือดร้อนงั้นเหรอครับ?”
ภาคินไม่ตอบ

นทีพูดต่อ “แล้วที่ผมเจ็บอยู่ตอนนี้…มันไม่สำคัญเหรอ” เสียงเขาสั่น
“คุณหายไปหลายวัน ผมกังวลจนจะบ้าอยู่แล้ว คุณคิดว่าผมจะทิ้งคุณง่าย ๆ เหรอครับ?”
หัวใจของภาคินแทบแตก

ภาคินยื่นมือไปแตะไหล่นที “ที…ผมไม่อยากให้นายต้องเจ็บเพราะผม เรื่องเพื่อนนาย…ผมไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น” นทีกัดริมฝีปาก “ผมรู้ว่ากันต์ชอบผม แต่ผมไม่เคยให้เขาหวัง ผมแค่…ไม่รู้วิธีปฏิเสธที่ถูกต้อง”

ภาคินหลับตา “เขาเจ็บเพราะผม” “ไม่ใช่ครับ เขาเจ็บเพราะเขารักผม แต่ผมไม่รักเขา”

คำพูดนทีทำให้ภาคินตาเบิก นทีพูดช้า ๆ ชัด ๆ “ผมรักคุณ” นทีพูดพร้อมเดินเข้าหาภาคินและกอดชายหนุ่มอย่างแน่น เหมือนกลัวจะเสียเขาไปตลอดกาล

ภาคินใจสั่นเหมือนจะร่วงลงพื้น “ที…อย่าพูดแบบนี้” “ทำไมครับ? เพราะคุณกลัวเหรอ”

ภาคินไม่ตอบ ใช่…เขากลัว กลัวเสียตำแหน่ง กลัวทำให้นทีเรียนไม่จบ กลัวถูกจับตามอง
กลัวทุกอย่าง—ยกเว้นอย่างเดียว เขาไม่กลัว รัก นที แต่รักนั้นอาจทำร้ายทั้งสองคน

นทีเข้ามาใกล้จนลมหายใจแตะแก้ม
“ผมไม่กลัวคุณนะครับ ต่อให้ทั้งโลกมองว่าคุณเป็นทหารที่เข้มงวด ผมก็รู้ว่าคุณใจดี”—เขาวางมือบนหน้าอกภาคิน—“และผมรู้ว่าคุณรู้สึกกับผมเหมือนกัน”

ภาคินหมดแรงจะปฏิเสธ เขากดหน้าผากกับหน้าผากนที “ที…ถ้าผมยอมรักนาย เราจะเจอเรื่องหนักมาก”
นทีตอบทันที “ก็เจอด้วยกันไงครับ”

ความเงียบล้อมรอบทั้งคู่ เหมือนเวลาหยุด และภาคินกอดนทีแน่นเป็นครั้งที่สอง กอดที่อ่อนแรง แต่เต็มไปด้วยความต้องการปกป้อง และยอมรับ “ผม…ผมรักนาย”

นทีหลุดยิ้มทั้งน้ำตา เสียงหัวใจทั้งสองดังผสานกันท่ามกลางความมืด แต่ทว่าความหวานชั่วครู่นั้น ต้องถูกตัดด้วยเสียงย้ำเท้าของใครบางคน กันต์ยืนอยู่ไม่ไกล แววตาเขาแตกสลาย—ไม่ใช่เพราะเห็นทั้งคู่กอดกัน แต่เพราะเขาตระหนักว่า… เขาแพ้ตั้งแต่วันที่ภาคินมองนทีครั้งแรก

กันต์หลบตาแล้วพูดเบา ๆ “งั้น…ฉันคงต้องถอยเองใช่ไหม” นทีอึ้ง “กันต์ ฉัน—”
“ไม่ต้องพูดอะไร ที ฉันไม่อยากได้คำปลอบใจ” เขาหัวเราะทั้งน้ำตา
“ฉันแค่หวังว่าทหารคนนั้น…จะไม่ทำให้นายร้องไห้ก็พอ”

แล้วกันต์ก็เดินจากไป ทิ้งความปวดร้าวไว้ทั้งสองฝั่ง ภาคินหลบสายตา
นทีจับมือเขาแน่น “ผมเสียเพื่อนไปแล้ว อย่าทำให้ผมเสียคุณไปอีกคนนะครับ”

คืนผ่านไปอย่างเงียบงัน แต่พายุเพิ่งเริ่มก่อตัว ข่าวลือต่าง ๆ เริ่มหนักขึ้นในโซเชียล
มีภาพเบลอ ๆ คล้ายชายในชุดทหารยืนคุยกับนักศึกษาผู้ชายแพร่กระจาย และไม่ต้องเดา…
ทุกคนรู้ว่าเป็นใคร

ผู้บังคับบัญชาของภาคินเรียกประชุมด่วน ส่วนนที…ถูกสโมสรนักศึกษาตั้งคำถาม
ภาคินและนทีต่างรู้ ฤดูของความรักอาจเพิ่งเริ่ม แต่ ฤดูของความวุ่นวาย กำลังจะมาเยือนอย่างเต็มกำลัง




คลังกระทู้ที่เกี่ยวข้อง:

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
65407
พลังน้ำใจ
334161
Zenny
120282
ออนไลน์
27878 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-11-22 20:18:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
4
ตอบกลับ
5489
พลังน้ำใจ
34700
Zenny
28861
ออนไลน์
4106 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-11-22 22:24:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

ประธานนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
15249
พลังน้ำใจ
59200
Zenny
64836
ออนไลน์
11049 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-11-23 08:26:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

ประธานนักศึกษา

กระทู้
1
ตอบกลับ
11958
พลังน้ำใจ
73603
Zenny
45161
ออนไลน์
6245 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-11-23 20:29:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

ประธานนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
11844
พลังน้ำใจ
73960
Zenny
2105
ออนไลน์
11359 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-11-24 10:31:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
6799
พลังน้ำใจ
40982
Zenny
22588
ออนไลน์
2549 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-11-25 02:44:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
24509
พลังน้ำใจ
102661
Zenny
21807
ออนไลน์
4530 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-12-8 06:45:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
5185
พลังน้ำใจ
40203
Zenny
327
ออนไลน์
7261 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-12-9 13:31:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบ

พี่ว้ากตัวร้าย

กระทู้
0
ตอบกลับ
76
พลังน้ำใจ
535
Zenny
259
ออนไลน์
23 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-12-13 00:55:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
6700
พลังน้ำใจ
45148
Zenny
4114
ออนไลน์
7864 ชั่วโมง
โพสต์ 2025-12-31 07:12:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
1319
พลังน้ำใจ
9193
Zenny
54
ออนไลน์
464 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-1-1 06:53:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ รอดูตอนพี่แมนโดนครับ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
4891
พลังน้ำใจ
24517
Zenny
3515
ออนไลน์
899 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-2-13 12:02:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
2063
พลังน้ำใจ
8318
Zenny
7359
ออนไลน์
534 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-2-18 15:09:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
รอติดตามตอนต่อไป

ประธานนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
14977
พลังน้ำใจ
75632
Zenny
310
ออนไลน์
5819 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-2-20 00:54:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

ประธานนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
15249
พลังน้ำใจ
59200
Zenny
64836
ออนไลน์
11049 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-2-21 20:13:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
558
พลังน้ำใจ
9635
Zenny
538
ออนไลน์
1414 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-4-7 19:58:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
3058
พลังน้ำใจ
21461
Zenny
8050
ออนไลน์
2149 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-5-20 10:15:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากครับ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-11-17 06:22 , Processed in 0.184959 second(s), 28 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้