บรรยากาศยามบ่ายแก่ๆ ในบ้านไม้ทรงไทยใต้ถุนสูงท้ายหมู่บ้าน อากาศร้อนอบอ้าวและเงียบสงัด มีเพียงเสียงพัดลมเพดานตัวเก่าส่งเสียงครางเบาๆ เคล้ากับเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระคร่อมรับลมแผ่วๆ
"พี่กรณ์" (อายุ 32 ปี) พี่เขยหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ล่ำสัน ผิวเข้มแดดตามประสาช่างซ่อมรถและคนทำงานกลางแจ้ง กำลังนั่งถอดเสื้อนอนพัดตัวเองอยู่บนแคร่ไม้ไผใต้ถุนบ้าน ใบหน้าคมคายฉายแววเคร่งเครียดเพราะปัญหาเรื่องเงินทองและการงาน ประกอบกับความสัมพันธ์กับ "พี่กานต์" ภรรยาของเขาเริ่มระหองระแหงและห่างเหินกันมาหลายเดือนแล้ว เนื่องจากภรรยาต้องเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดบ่อยๆ
ในบ้านหลังเดียวกันนั้น มีเพียง "มินท์" (อายุ 22 ปี) น้องเมียซึ่งเป็นกะเทยรุ่นเยาว์ ร่างโปร่ง ผิวขาวสะอาด กิริยามารยาทเรียบร้อยและคอยช่วยดูแลบ้านเรือนซักรีดและทำอาหารให้ทุกคนเสมอ มินท์แอบมองและเคารพพี่เขยหนุ่มคนนี้มานาน ด้วยความที่กรณ์เป็นคนพูดน้อย ทำงานขยัน และมีเสน่ห์แบบชายหนุ่มฉกรรจ์บ้านๆ
เย็นวันนั้น... ฝนตั้งเค้ามามืดครึ้ม ลมพัดเอาสายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างหนักจนใต้ถุนบ้านอับชื้นและมืดสลัว
กรณ์ที่แอบจิบสุราแก้เครียดมาจากอู่ซ่อมรถ เดินเซซัดเซเซอขึ้นมาบนเรือนไม้ สติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือนด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ผสมกับความเจ็บปวดและความเคว้งคว้างในชีวิตคู่ เขาเดินไปชนเข้ากับประตูห้องครัวเสียงดัง ก๊อก
มินท์ซึ่งกำลังจัดเตรียมสำรับข้าวเย็นอยู่ รีบวิ่งออกมาประคองพี่เขยด้วยความตกใจ
"พี่กรณ์! เมามากเลยนะเนี่ย มาๆ มินท์ช่วยประคองไปนั่งพักในห้องก่อนครับ" มินท์เอ่ยเสียงนุ่มด้วยความห่วงใย
เมื่อท่อนแขนเรียวขาวของมินท์เข้ามาโอบประคองเอวหนา กลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นกายสะอาดของน้องเมียลอยเข้าจมูกของกรณ์ ในภาวะที่ความมึนเมาครอบงำและจิตใจกำลังอ่อนแออย่างหนัก กรณ์ทิ้งน้ำหนักตัวลงมาจนร่างของมินท์เกือบเซล้ม ทั้งคู่สบตากกันในความมืดสลัวของชานเรือน
นัยน์ตาคมกริบของพี่เขยที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์สุรา มองใบหน้าเนียนของน้องเมีย ความรู้สึกอัดอั้นจากความเหงาและความต้องการที่ถูกกดทับมานาน ผลักดันให้กรณ์ขยับเข้าไปใกล้ มือหนาหยาบกร้านเอื้อมไปคว้าข้อมือเรียวของมินท์ไว้แน่น
"มินท์... พี่เครียดเหลือเกินว่ะ" กรณ์กระซิบเสียงทุ้มพร่า
มินท์หัวใจเต้นรัวระรัวด้วยความตกใจและคาดไม่ถึง แม้รู้ดีว่าสถานะระหว่างเขากับกรณ์คือ "พี่เขยกับน้องเมีย" แต่ความสงสาร ความผูกพัน และความรู้สึกดีๆ ที่แอบซ่อนไว้ในใจมานาน ทำให้มินท์ไม่ได้ผลักไสร่างสูงใหญ่นั้นออกในทันที
ท่ามกลางเสียงฝนตกโปรยปะทะหลังคาสังกะสีด้านนอก ความสัมพันธ์ซ่อนเร้นที่เกิดขึ้นจากความอ่อนแอ ความผูกพัน และอารมณ์ชั่ววูบ ดำเนินไปอย่างเงียบเชียบและตึงเครียดภายในห้องนอนไม้เก่าๆ ทั้งคู่ต่างรับรู้ถึงเส้นกั้นทางศีลธรรมและสายสัมพันธ์ครอบครัวที่ขีดไว้ แต่ความอุ่นวาบและที่พักพิงทางใจในยามมืดมิด ก็ดึงดูดให้ความสัมพันธ์ลับหลังร้านนี้ดำเนินไปอย่างเลี่ยงไม่ได้
เมื่อพายุฝนซาลง กรณ์และมินท์ต่างนั่งเงียบอยู่ในความมืด ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนขึ้นมาในอก แต่ความลับสีเทานี้ก็ได้ถูกฝังไว้ใต้หลังคาบ้านไม้ทรงไทยแห่งนี้ โดยที่ไม่มีใครรู้ว่าจะนำพาชีวิตของคนทั้งคู่ไปทางใด...
