พิธากับน้องจิน ตอนที่ 1

“น้องจินไปทำการบ้านก่อนนะครับ! คุณป๋าก็สู้ๆนะ!”

   “รับทราบครับ” พิธาตอบรับเสียงนุ่ม ก้มหน้าลงหอมหัวลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่สูงประมาณอกฟอดใหญ่ เด็กชายตัวน้อยหัวเราะคิกคักชอบใจ เงยหน้าขึ้นมายิ้มจนตาหยี ก่อนจะผละออกแล้ววิ่งจู้ดขึ้นไปบนห้องนอนชั้นสอง 

    พิธามองตามแผ่นหลังเล็กไป มุมปากอมยิ้มน้อย ๆ พลางส่ายหน้ากับท่าท่างเด็กน้อยของลูกชาย เขาหันหลังกลับไปล้างจานต่อ มือสองข้างสวมถุงมือหยิบจับทุกอย่างอย่างคล่องแคล่ว ไม่นานนักบริเวณห้องครัวก็สะอาดเอี่ยมอ่อง ทุกอย่างถูกจัดเก็บเรียบร้อยราวกับไม่เคยถูกใช้มาก่อน 

     ชายวัย 38 ปี ยืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าจะทำอะไรต่อดี หันซ้ายหันขวาไปมาก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ซักผ้า จึงเดินออกจากห้องครัวแล้วเลี้ยวขวาไปอีกด้านหนึ่ง  

     พิธาหยิบตะกร้าของตนเองออกมาวางหน้าเครื่องซักผ้า จากนั้นโยนเสื้อผ้าเข้าไปด้านใน ก้ม ๆ หยิบ ๆ จนเสร็จก็เห็นว่าขาดตะกร้าของน้องจินไป จึงเสียบปลั๊กเครื่องซักผ้าทิ้งไว้รอ แล้วเดินขึ้นชั้นสอง 

        ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

      “น้องจิน ป๊ะป๋าขอเข้าไปหน่อยได้ไหมครับ” พิธาส่งเสียงเรียกเบา ๆ หน้าประตูห้อง 

       เสียงเล็กแบบเด็กยังไม่โตเต็มที่ตะโกนดังออกมาจากในห้อง “คุณป๋าเข้ามาได้เลยครับ น้องจินไม่ได้ล็อค” 

     ฟังจบ พิธาก็เปิดประตูเข้าไปด้านใน ห้องขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ตกแต่งอย่างเรียบง่าย มีเด็กชายผิวขาว ร่างเล็ก กำลังนอนคว่ำหน้าทำการบ้านอยู่บนเตียงนอน หนังสือ สมุด และกองปากกาหลากสีกระจัดกระจายเต็มไปหมด ขาเรียวสองข้างพับขึ้นชี้ฟ้าและแยกออกกว้าง กางเกงในสีเนื้อตัวใหญ่ หลวมโคร่งจนสามารถมองเห็นดุ้นอันน้อยได้อย่างชัดเจนจากตำแหน่งของพิธา 

         ดวงตาคมสว่างแวบ เขาเดินตรงปรี่ไปนั่งขอบเตียง ก้มลงกระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูลูกชาย ขณะที่มือข้างขวาสอดเข้าไปด้านในกางเกงขาสั้นตัวจิ๋ว “ป๊ะป๋าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเอากางเกงในป๊ะป๋ามาใส่” 

        เจ้าตัวเล็กสะดุ้งโหยงทันทีที่จินน้อยถูกบีบ เขาพลิกตัวหลบมือแหบกร้านของป๊ะป๋า แต่ทว่าดันบังเอิญกลับตัวนอนหงาย แผ่ขาสองข้างกว้างออกยิ่งกว่าเก่าโดยไม่รู้ตัว พิธาก้มมองยิ้ม ๆ เจตนาไม่เตือน ทั้งบีบ ทั้งจับจินน้อยไปมาซ้ำ ๆ ทำให้เกิดเสียงครางแผ่วน่าอายดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ  

        “อืออ…ป๊ะป๋าพอแล้ว น้องจินจั๊กจี้” เด็กน้อยจับข้อมือคุณพ่อแน่น แต่ไม่ยอมหุบขาหรือลุกขึ้นหนี ปลายเท้าเล็ก ๆ หยิกงอด้วยความเสียวซ่าน ปากบอกให้หยุด แต่ลำตัวกลับส่ายไปมาเพื่อให้รู้สึกดีขึ้นอีก ความปากไม่ตรงกับใจนี้ได้จากใครมาพิธาเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน 

       “ทำไมชอบเอากางเกงในป๊ะป๋ามาใส่นัก?สารภาพมาซะดีๆเจ้าตัวแสบ” พิธาพูดจบ ก็ถอดกางเกงขาสั้นของลูกชายออก เหลือเพียงกางเกงในสีเนื้อตัวโคร่งที่ไม่อาจปิดบังอะไรได้แล้วใช้ปลายนิ้วก้อยเกี่ยวขอบกางเกงในด้านซ้ายไปกองอยู่ฝั่งขวา ดุ้นน้อยสีชมพูระเรื่อ สะอาดตา ปรากฎชัดเจนในครรลองสายตา พิธาจ้องมันตาเป็นมันโดยไม่รู้ตัว 

        น้องจินรู้สึกเย็นแปลก ๆ ที่เป้า จึงลืมตาขึ้นดู เห็นป๊ะป๋ากำลังมองช่วงล่างของตัวเองไม่วางตา จึงรู้สึกเขินอายจนตัวแดง รีบเอามือเล็ก ๆ สองข้างปิด 

         “คุณป๋า อย่ามองสิ น้องจินอาย” น้องจินเอ่ยเสียงอ่อย 

          “ยังไม่ได้ตอบป๊ะป๋าเลยทำไมชอบเอากางเกงในป๊ะป๋ามาใส่ มันหลวมขนาดนี้เลยเห็นไหม” พิธาใช้ปลายเล็บเขี่ยส่วนปลายเบา ๆ 

            “อ๊ะ! อ๊า…กางเกงในของน้องจินมันเล็ก…ใส่แล้วอึดอัด น้องจินไม่ชอบ” เด็กหนุ่มตอบกลับตาเลื่อนลอย ลำตัวกระตุกเป็นระยะ น้ำใส ๆ ซึมออกมาที่ปลายดุ้น 

           “เลยเอากางเกงในป๋ามาใส่งั้นเหรอ?” 

           “ชะ..ใช่” 

           “แต่ตัวนี้ป๋าใส่แล้วนะ ไม่เห็นเหรอกลิ่นแรงขนาดนี้” พิธาถอดกางเกงในตัวเองออกจากร่างเล็กแล้วหยิบไปให้อีกฝ่ายดม 

           น้องจินดมกลิ่นกางเกงในใส่แล้วของคุณพ่อที่มีกลิ่นฉุนกึกจากเหงื่อและปัสสาวะก็รู้สึกแปลก ๆ ที่จู๋และหัวนม ใจหนึ่งอยากจะหันหน้าหนีแต่ก็ยังอยากดมต่อ สุดท้ายแล้วจึงไม่ได้ขยับ 

            “เป็นไง เหม็นไหมละ คราวหลังก็อย่าเอาไปใส่อีกนะ” 

      พิธกล่าวแกมหัวเราะ กำลังจะเอากางเกงในออกห่างจากจมูกลูกก็เห็นอีกฝ่ายขยับตัวตามโดยอัตโนมัติก็ตกใจเล็กน้อย ดูเหมือนลูกชายเขาจะชอบกลิ่นกางเกงในเขามาก 

       “น้องจินชอบเหรอ?” เขาถามต่อแม้ในใจจะมีข้อสรุปแน่นอนอยู่แล้ว มือปล่อยกางเกงในไว้บนจมูกลูกแล้วดูว่าจะมีปฏิกิริยาอย่างไร 

        เด็กหนุ่มจับกางเกงในตัวใหญ่ไว้แล้วสูดหายใจลึก “ก็ไม่ได้เหม็นมากนะครับถ้าดมไปนาน ๆ” 

         พิธาหัวเราะขึ้นทันที “อ๋อ แสดงว่าชอบแบบนี้” ดวงคาคมหรี่ลงอย่างเจ้าเล่ห์ เขาไม่มีทางบอกลูกแน่ว่าปกติแล้วไม่มีใครดมกางเกงในคนอื่นกันหรอก โดยเฉพาะของพ่อตัวเอง 

        “สรุปจะใส่กางเกงในป๋าต่อเหรอ?” พิธาลูบดุ้นอันเล็กที่มีน้ำซึมเบา ๆ ขณะถาม 

         “ใช่ ของน้องจินมันเล็ก ไม่อยากใส่” 

        “งั้นก็ไม่ต้องใส่ เดินโล่ง ๆ ไปเลยดีไหม?” พิธาหัวเราะ

          “ไม่เอา ครูที่โรงเรียนบอกว่าต้องใส่กางเกงใน” น้องจินส่ายหน้าราวกับบอกว่าหลอกเขาไม่ได้หรอก

        “แล้วเวลาเดินไม่หลุดเหรอ? มันหลวมมากเลยนะ” 

         “ก็ใส่กางเกงขาสั้นรัด ๆ เอาสิ จะได้ไม่หลุด” น้องจินเชิดหน้าขึ้น ดูภูมิใจในความฉลาดของตัวเองมาก 

         “อ๋อ” พิธายกยิ้มกริ่ม “งั้นเปลี่ยนเป็นตัวนี้ของป๋าไหม มันเล็กกว่าตัวที่น้องจินใส่อยู่นะ จะได้เดินสะดวกไง” 

           “ได้เหรอ?”

           “ได้สิ แต่น้องจินต้องถอดเองนะ ป๋าไม่ถอดให้” พูดจบพิธาก็นอนลงพิงหัวเตียงแล้วมองหน้าลูกชายนิ่ง ๆ  

     เด็กน้อยเห็นว่าตัวเองจะได้กางเกงในตัวใหม่ที่ดีกว่าจึงตื่นเต้น ลุกขึ้นนั่งยอง ๆ ดึงกางเกงขาขาสั้นสีเข้มของผู้เป็นพ่อออก 

           ด่านแรกผ่านไปอย่างง่ายดาย เหลือด่านที่สอง กางเกงในสีน้ำเงินที่พิธากำลังใส่อยู่มีน้ำซึมออกมาเป็นดวงแล้วตุงมาก เขามองใบหน้าลูกง่ายยิ้ม ๆ 

            “ปะป๋าฉี่เหรอทำไมกางเกงเปียก” นิ้วชี้เล็ก ๆ จิ้มลงตรงบริเวณที่เห็นเป็นดวง ซึ่งก็คือหัวควยนั่นเอง ควยอันใหญ่ที่กำลังแข็งได้ที่กระดกขึ้นทันที 

          “ใช่ เหม็นด้วยนะ ยังอยากได้อีกเหรอ” พิธาปล่อยให้ลูกชายเล่นควยตัวเองด้วยความเสียวซ่าน 

           เด็กน้อยมีท่าทีลังเล พิธาจึงกล่าวต่อ “ลองดมดูสิ” 

          น้องจินได้ยินก็พยักหน้า ก้มลงไปดมกลิ่นกางเกงในของพ่อว่าเหม็นจริงไหม 

          “แนบจมูกลงมา อยู่ไกลขนาดนั้นจะได้กลิ่นได้ไง” 

         ด้วยเหตุนี้น้องจินจึงแนบจมูกลงบนควยของผู้เป็นพ่อ ลมหายใจร้อนผ่าวทำให้ควยของพิธาแข็งมาก ส่วนหัวโผล่ออกมานอกกางเกงและเด้งออกมาในที่สุด 

         “โอ๊ย” 

           น้องจินโดยควยฟาดหน้าจึงร้องออกมา เงยหน้าขึ้นเห็นสิ่งใหญ่โตดูน่ากลัวตรงหน้าก็สงสัย “ทำไมจู๋พ่อแปลกจัง ไม่เหมือนของน้องจินเลย” 

           “พ่อก็ไม่รู้เหมือนกัน” พิธากล่าวส่งๆ “อยากดมต่อไหมละ” 

       เด็กน้อยทำจมูดฟุดฟิดใกล้ๆ ลำแท่งก่อนจะบอก  “ดมแล้ว ก็ไม่เหม็นมากนะ น้องจินใส่ได้” 

            พิธาหลุดหัวเราะลั่น “ดมตรงโคนสิ ตรงนั้นกลิ่นแรงกว่านะ” กล่าวจบมือหนาก็จับศีรษะทุยให้จมลงกับกลุ่มขนที่โคนไข่ บังคับให้ลูกชายสูดกลิ่นมันเต็มปอด เขาเงยหน้าขึ้นพ่นลมหายใจออกมาด้วยความรู้สึกดี ควยอันใหญ่แข็งโปก กระดกไปมา 

           “อ่าา เป็นไง ยังหอมอยู่ไหม”  พิธาถาม

           “อืมม กลิ่นแปลก ๆ ดี บอกไม่ถูกว่าเหม็นรึเปล่า” น้องจินเงยหน้าขึ้นมาจากไข่พ่อแล้วตอบ 

            “อ๋อเหรอ งั้นคราวหลังก็มาดมบ่อย ๆ ป๋าไม่ว่าหรอก” 

            “โอเค!” น้องจินยิ้มร่าดีใจ 

    พิธาปล่อยให้ลูกชายถอดกางเกงในของตัวเองออกและดูอีกฝ่ายสวมใส่เข้าไปเงียบ ๆ น้ำเงี่ยนที่ออกจากควยเขาก่อนหน้านี้เปรอะเปื้อนจู๋เล็ก ๆ ของน้องจินไปด้วย พิธาตาลุกวาวชอบอกชอบใจ 

     น้องจินจับกางเกงในสีน้ำเงินที่หลวมโคร่งแล้วหันซ้ายหันขวาให้ปะป๋าดู “ดูสิ ดูเหมือนจะกระชับกว่านิดหน่อยจริงด้วย ดีจัง” 

          “ใช่ แต่ก็ยังใหญ่พอจะใส่ได้สองคนนะ” พิธาหลุดยิ้มเจ้าเล่ห์อีกครั้ง มือบีบดุ้นเล็ก ๆ ของน้องจินซ้ำ ๆ 

       น้องจินตกใจ “ห๊า ใส่ได้สองคนเลยเหรอ?” 

       “ใช่ น้องจินขยับมาหาป๋าสิ” พูดจบพิธาก็ลุกขึ้นไปยืนข้างเตียง ดึงแขนลูกชายที่ยืนอยู่บนเตียงมาใกล้ ๆ ถอดกางเกงในสีเข้มลงแล้วสวมใส่แทน 

      เขายืดขอบกางเกงไปด้านหน้าจนสุดแล้วบอกให้ลูกชายสอดขาเข้ามาทั้งสองข้าง น้องจินทำหน้าไม่ค่อยเชื่อเท่าไรแต่ก็ยอมทำตาม กางเกงในที่ออกแบบมาสำหรับคน ๆ เดียวถูกสวมด้วยคนสองคนจึงแน่นจนขยับไม่ได้ ควยอันเขื่องที่แข็งโด่ของพิธาแนบบนหน้าท้องนิ่มในขณะที่จู๋ของน้องจินชิดติดกับพวงไข่เขา 

       พิธาแกล้งกระโดดขี้นลงให้ควยถูหน้าท้องลูกชาย 

         “อ๊าา~” 

         “คิก~” น้องจินไม่รู้ว่าพ่อกำลังทำอะไรอยู่แต่รู้สึกว่าสนุกมาก เหมือนกำลังเล่นเครื่องเล่นอยู่เลยจึงหัวเราะร่า 

         “สนุกไหม” 

         “สนุกดีครับ” 

         ใบหน้าที่ตอบกลับมาแบบซื่อ ๆ ทำให้พิธาทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาจับบั้นท้ายน้องจินไว้แล้วขยับสะโพกใส่เนื้อนุ่มส่วนท้องช่วยสำเร็จความใคร่ให้ตนเอง 

          “อ๊าา ซี๊ดด เสียวโคตร” 

        น้องจินไม่เข้าใจว่าปะป๋ากำลังทำอะไรแต่เห็นว่าดูจริงจังมากจึงไม่ส่งเสียง ปล่อยให้ผู้เป็นพ่อปฎิบัติต่อตนเองราวกับตุ๊กตายางโดยไม่หือไม่อือ 

         ไม่นานพิธาก็ปลดปล่อยน้ำกามก็ออกมา เลอะเต็มหน้าท้องของน้องจินและตัวเขาเอง เขาเช็ดบางส่วนที่ลอยไปถูกใบหน้าเล็กออกให้แล้วยกตัวลูกชายไปยืนบนเตียงเหมือนเดิม 

       พิธาถอดกางเกงในออก ใช้นิ้วโกยน้ำเชื้อทั้งหมดที่ปล่อยออกมาป้ายลงบนเป้าแล้วยกให้ลูกชายดม 

        “เหม็นไหม?” 

        น้องจินส่ายหน้า “ไม่เหม็น” 

        พิธาหัวเราะ “ดี งั้นสองตัวนี้ป๋ายกให้น้องจินเอาไปใส่เล่นเลย เอาไปดมหรือเอาไปใส่ก็ได้ ป๋าไม่ว่า” 

      เด็กน้อยได้ยินว่าปะป๋าอนุญาตแล้วก็กระโดดดีใจ ขยับไปจุ๊บแก้มคนตัวโตกว่าแล้วถอยมาใส่กางเกงในที่เต็มไปด้วยน้ำอสุจิของพ่อ 

       ใส่เสร็จ เจ้าตัวก็ลงไปนอนบนเตียง ตั้งใจจะทำการบ้านต่อ มือขวาจับดินสอส่วนมือซ้ายถือกางเกงในสีเนื้ออันเก่าไว้แนบจมูก สูดหายใจดมกลิ่นเหม็น ๆ ไปด้วยราวกับมันหอมหนักหนา ส่วนกางเกงในที่หลวมโคร่งด้านล่างก็เต็มไปด้วยน้ำอสุจิ ดูลามกและโรคจิตเหลือเกิน

         ‘อายุแค่เท่าไรเองกลับลามกขนาดนี้” 

       พิธาเห็นท่าทางของลูกชายก็ควยแข็งอีกรอบ มองนาฬิกาบนข้อมือเห็นว่ายังพอมีเวลาจึงลุกขึ้นไปยืนเหนือหัวลูก แล้วนั่งย่อตัวเล็กน้อย วางลำควยพาดลงบนหัวลูก