ลงทะเบียน2015-3-13
ล่าสุด2025-12-2
ส่วนสูง173
น้ำหนัก56
มาเฟียนักศึกษา
- กระทู้
- 33
- ตอบกลับ
- 199
- พลังน้ำใจ
- 3780
- Zenny
- 909
- ออนไลน์
- 673 ชั่วโมง
|
"แนวสะกดจิตเรื่องใหม่:แค้นวิปริต จิตสั่งกาม"
+ u$ |& J/ I9 G' o
0 |/ y. N: w! N' l) P" b1 pโดย โทรจิตคุง Palm-Plaza.com Forum( p$ I$ g' v4 R9 ]2 ~9 f
# R; H/ G$ n' ]$ w
ตอนที่ 1 เหตุอุบาทว์หน้าห้าง& \9 ~. q+ O; {# f, H7 ]: P; \& n
! ]- n6 H0 A) }หากคุณได้อ่านบันทึกเรื่องราวของผมต่อไปนี้ คุณอาจจะคิดว่าผมนั้นช่างร้ายกาจจนอยากจะฆ่าให้ตายเลยก็ได้
$ b" u) h" b2 b* `- Zแต่จะมีสักกี่คนที่ตั้งคำถามว่า เพราะอะไรจึงทำให้ผมเป็นแบบนี้( X) x; } F9 ]( \- C. b
6 i7 m2 C) B5 n6 g" J! L* j$ zขณะ นี้เวลาราวสี่โมงเย็น ผมกำลังนั่งผ่อนคลายอารมณ์ริมสระว่ายน้ำพร้อมกับแก้วน้ำพั้นช์สีแดงสด รสชาติหวานเย็น ความจริงแล้วผมไม่มีอารมณ์อยากดื่มอะไรหรอก นี่เป็นเพียงกลอุบายที่ช่วยให้กลมกลืนไปกับกลุ่มคนใช้สระเท่านั้น ผมนั่งมองสาวสวยหุ่นนักกีฬาวัย 19 คนหนึ่งที่กำลังขึ้นจากสระผ่านกรอบแว่นกันแดดช่วยอำพรางใบหน้า ผมไม่ต้องการให้เธอสังเกตว่าผมกำลังสนใจเธอ D, i# q* R% b. Z/ z7 L: W9 d1 ~+ k$ j
7 [/ U y8 n& J$ g
เธอคนนี้ติดหนี้ผมอยู่ และวันนี้ผมจะทวงคืนพร้อมดอกเบี้ย
' p1 t, [6 f9 _1 u) _$ _4 `: I) C8 W, B- p0 J1 M/ Q5 r
+ i0 }6 S0 C6 a! O ~. ?) s! Uปรียา กำลังเดินเข้าห้องอาบน้ำอย่างเย็นใจ ปากฮัมเพลงไปด้วยท่าทางอารมณ์ดี ยิ่งทำให้ผมรู้สึกขุ่นเคืองมากขึ้นไปอีกที่ชีวิตปัจจุบันของเธอคงมีความสุข จนน่าอิจฉา( K. U+ |1 M& o+ |+ d5 o
ไม่สิ...ที่จริงแล้วผมก็มีความสุขจนใคร ๆ ก็ต้องอิจฉาเหมือนกัน เรื่องแรกคือรูปร่างหน้าตาฐานะที่ผมสร้างมันขึ้นมากับมือ ส่วนเรื่องที่สองก็คือความสามารถพิเศษที่ทุกคนต้องคาดไม่ถึง
1 F& d- q/ N8 ~7 n- ~9 Q( O! `
2 Z: h: H5 O5 P f* A8 U; C; |% K4 l& F }: Q
“ขอโทษค่ะคุณ คุณคะ คุณนั่นแหละค่ะ”2 I0 H# J# x& ]9 V$ k
* `0 S7 @3 q3 M! }# S
; f- F- [* { w& A* g. B0 ~
แย่ชะมัด ปรียาสังเกตเห็นผมแล้ว ให้ตายเถอะ...ตามแผนที่วางไว้มันควรจะไม่กะทันหันขนาดนี้ แต่จะเดินหนีก็ยิ่งมีพิรุธ เอาเถอะน่ะ' L- [( I8 l8 }8 l4 D) x
ยัง ไงซะพลังพิเศษที่ผมมีย่อมทำให้ได้เปรียบทุกคน ทุกที่ ทุกเวลา ทุกสถานการณ์อย่างไม่มีข้อแม้อยู่แล้ว ลองเผชิญหน้ากันหน่อยจะเป็นไรไป1 R% c1 }" K6 d( R5 r. p
8 l- g8 g1 } J( B+ C& V+ W- z
% O) g: j, E8 I( P% U5 @$ D
“เอ่อ เรียกผมหรือเปล่าครับ” ผมยิ้มแห้ง ๆ พลางเกาศรีษะ ด้วยหวังว่าท่าทีแหย ๆ กึ่งไร้เดียงสานี้จะช่วยกลบรังสีอำมหิตที่ซ่อนอยู่ภายในใจไม่ให้พลุ่ง พล่านออกจนอีกฝ่ายรู้สึกได้; w9 L! Y$ d4 j$ K
8 ~; g6 G: S1 |) b# x; Q' ^$ j% a: L3 o# H
“ตรงนี้เป็นโซนห้องอาบน้ำหญิงนะคะ มารอแฟนหรือไงคะ” เธอถามพลางยิ้มไปเหมือนหยั่งเชิง
, |. E( L* Q( F8 o4 w, d& I6 D4 y4 T/ o4 c# f
0 S( `6 j% Z9 _8 y+ K: p“เอ่อ เปล่าครับ ผมมาคนเดียว ผมแค่...” ผมจะตะกุกตะกักทำไมกันนะ...ยิ่งดูน่าสงสัย ถ้าเป็น “เหยื่อ” ปกติละก็ผมจะไม่ต่อปากต่อคำให้เสียเวลาอย่างนี้หรอก$ n3 e9 u& V5 l) M; _5 U7 a
ใช้พลังครั้งเดียว ก็จบเรื่องแล้ว แต่กรณีของปรียา ผมอยากจะคุยกับเธอให้มั่นใจก่อนว่าผมควรจะพิพากษาเธอหรือไม่ เพราะผมยังมีเรื่องไม่ค่อยแน่ใจ/ E4 c. k0 H: J' n8 ^
/ P% B) r T+ V) x6 [; W8 m
. o/ e2 t! m9 h5 U( V
“ผมหาส้วมอยู่ครับ เพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน” ตอบมั่ว ๆ ไปก่อนแล้วกัน หวังว่าเธอจะไม่คิดว่าผมเป็นพวกถ้ำมองโรคจิต& B7 h8 J3 A$ |! S( q
5 R, n) v7 r4 Y! J0 d9 C! I# A) P7 S' e/ c+ r
“อยู่ชั้นล่างค่ะ ที่นี่แยกห้องอาบน้ำกับห้องน้ำ เอางี้เดี๋ยวดิฉันจะพาคุณไปเองค่ะ”
. @# q1 V7 K8 y+ D& Rแล้วปรียาก็เดินลงมาส่งผมที่ห้องน้ำจริง ๆ( G3 a4 V2 p1 P
9 l A/ z# R1 O$ b* r
( q p) |! K( r( M t, ^& O“นี่ค่ะห้องน้ำ คราวหลังก็ระวังหน่อยนะคะ ถ้าไม่เจอคนแบบดิฉัน คุณอาจจะถูกมองไม่ดีได้นะคะ” เธอเตือนพร้อมกับยิ้มให้& {+ r' C/ S2 A6 ?& P. V) |
จะว่าไปเธอก็อัธยาศัยดีมีน้ำใจ ผมเริ่มรู้สึกลังเลที่จะทำตามแผน1 U9 Q& ^' n+ z) C
# ?- ?' O A# z$ O/ d2 R: G% r9 I+ L7 I; ~ e X: J8 B
บาง ทีผมอาจจะคิดมากไปเอง เอาอย่างนี้ เก็บเรื่องของปรียาไว้สักพัก ติดตาม “ลูกหนี้” รายอื่นก่อนก็ได้ ผมแสร้งทำทีจะเดินเข้าห้องน้ำจริง ๆ เพื่อไม่ให้ปรียารู้สึกผิดสังเกต แล้วกะว่าจะออกจากที่นี่ไปเลย แต่แล้ว...& z! ~0 ], r) S% `8 O: A3 @$ D
: R6 D% p6 K8 v* j5 B9 T/ z
* a* p; Y0 U K; N9 c
“ขอโทษนะคะคุณ ” เธอกุมมือป้องปากกระแอมหัวเราะ “เห็นท่าทางคุณแล้วอดนึกถึงเพื่อนคนนึงสมัยเรียนไม่ได้น่ะค่ะ”7 Y- c% J& n, G% X
* d7 H* R! V, E, [0 C% K/ R
; Y2 i* ^4 B" R9 t7 b4 q
“เอ๋...ผมน่ะเหรอครับ” ผมเหลียวหลังกลับมาหยุดฟังด้วยความสนใจ' I% Z& t6 R/ V7 l
" q, O: m5 K8 u, a5 t1 Z
, I; G3 K4 o0 a/ [. F/ T$ F
“ค่ะ คืออย่างนี้ สมัยเรียนมีเพื่อนอยู่คนนึงเป็นเด็กเนิร์ด ๆ เหมือนโนบิตะน่ะค่ะ โดนแกล้งประจำเลย อ๊ะ ๆ แต่ดิฉันไม่ได้ว่าคุณนะคะ
% ]: l. I0 V- ^! Q2 h6 \คือบุคลิกมีส่วนคล้าย แต่รูปร่างหน้าตาต่างกันเยอะค่ะ คุณหล่อกว่าเขาชนิดเทียบไม่ติดเลย”( c3 r- k' N$ [! X, f4 _
# m" Q1 l$ _( F9 J
5 D' x1 o. s5 o/ ^2 A1 R“น่าสงสารเขานะครับ”! m0 i* h* ~/ Z: d+ D- h# |
* d- b$ U7 @0 z6 j9 m* F+ n( a& k. P$ U; m) h J
“ใช่ค่ะน่าสงสาร แต่ทำไงได้ละคะ เจ้าตัวไม่รู้จักต่อสู้เพื่อปกป้องตัวเองบางเลย คุณเคยได้ยินแนวคิดของดาร์วินที่ว่า
$ x7 b7 ]7 y% X* E5 gผู้ เข้มแข็งจะถูกธรรมชาติคัดเลือกให้ดำรงอยู่ต่อไปไหมคะ อุ๊ย ขอโทษนะคะเล่าอะไรให้ฟังก็ไม่รู้ ดิฉันเสียมารยาทจริง ๆ เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะค่ะ”
5 I( u" n, g! ~5 E2 s4 t R. F- i1 a
$ t) [) X" w# M" O# ~
8 C' c2 }5 }1 c$ ^“ไม่หรอกครับ ผมสนใจ ผมอยากฟังมุมมองที่คุณมีต่อเพื่อนคนนั้น”
$ F- Y1 N6 [. B! _( a
0 F7 u0 O0 L1 C; }1 n
& ^# T* g+ t) i# o& e. ]; k5 E; Z“ถ้า จะให้พูดตามที่คิดละก็ เขาน่าสงสารนะคะ อ่อนแอ เนื้อตัวมอมแมม หน้าตาก็ไม่ดี ฐานะทางบ้านก็ลำบาก แต่พ่อแม่อยากให้เรียนโรงเรียนเอกชน ก็เลยต้องมาแบบอดมื้อกินมื้อ3 _- }1 w% P O; _' a( ^( ?0 D
เรียนหนังสือก็ไม่ทันเพื่อนที่มีปัญญา เรียนกวดวิชาแพง ๆ เป็นตัวตลกที่เพื่อนชอบแกล้งสารพัด จนกระโดดตึกฆ่าตัวตาย โชคดีที่เขารอดมาได้ ตอนนี้ไปทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้
) H+ U. V" T. F% C2 U% N, uเกิดมายากจนนี่เหมือนถูกสาปเลยค่ะ พูดไปก็เท่านั้น อย่างคุณกับดิฉันคงไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกเขาหรอกค่ะ”
M* g1 W- N/ y l* a
* |" l6 V+ _6 r; \) z0 v x" \+ _& }$ f) r
“ทำไมถึงคิดว่าผมไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกเขาล่ะครับ” ผมถามด้วยแววตาไร้เดียงสา+ g% _* e$ q8 G) t3 k
" ~' U* K: A( m0 s2 D1 B
7 ?( z8 Y8 k6 \
“คุณคะอย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้สิ ฮะ ๆ”
* B- k* @% n: C6 k* D% a5 j
- v. ?' O9 D5 B+ C/ C! @5 ]+ B
4 F/ ]9 h- s7 o t2 e+ l“ผมไม่ได้แกล้งไม่รู้ครับ ผมอยากทราบจริง ๆ” ผมย้ำอีกครั้ง
- T) j$ ]8 l% \. a# r+ s: Y8 s) x* C9 c. h
& E: s# n/ Q# d8 H3 e& r/ O“แหม... ที่นี่มหาลัยนานาชาตินะคะ มีแต่ชนชั้นมีอันจะกินมาเรียน สภาพแวดล้อมมีแต่สิ่งดี ๆ สวยงาม แต่มันก็ต้องใช้เงินซื้อ คนรากหญ้าเข้าไม่ถึงหรอกค่ะ
9 p% y0 h; U+ w2 p) aแน่นอน หากคุณเข้ามาที่นี่ได้ แม้จะไม่ใช่นักศึกษาที่นี่ แต่อย่างน้อยก็คงเป็นเพื่อนหรือคนรู้จักของนักศึกษาสักคนที่นี่ ที่มีฐานะใกล้เคียงกันใช่ไหมคะ”! {7 w% r% j6 Y0 w
0 D( z7 V' X+ F* _
+ E( @! {3 \. o3 f" R' i“คงอย่างนั้นมั้งครับ” ผมตอบแบ่งรับแบ่งสู้
4 ^9 T; n3 T& a+ A8 d, l3 q
: j9 q/ Y* b% V6 b- t0 D
# f5 r3 F8 C' s2 ~* V“คือ ดิฉันจะสื่อว่า ที่เราไม่มีวันเข้าใจเขาก็เพราะเราจะไม่ลำบากแบบนั้นไงคะ ความเป็นอยู่มันคนละโลกกันเลย นักศึกษาที่นี่มีแต่ลูกคนมีเงิน ความเป็นอยู่เพียบพร้อม
. Q# R/ x/ T! ?" b3 Oแถมหน้าตาดีและฉลาด ซึ่งเป็นสิ่งที่คนจนไม่มีวันเข้าถึงหรอกค่ะ บางอย่างมันมากับต้นกำเนิดชาติตระกูล”
X# u% U2 ^% D: b
" ? G3 S$ N8 v. ~3 u1 {" ?1 b. G0 W$ }& i/ e
“พอ เข้าใจครับ...ที่จริงผมสนใจเรื่องเพื่อนคุณคนนั้นมากกว่า ที่คุณเอาไปเชื่อมโยงกับทฤษฎีของดาร์วินน่ะครับ เขาถูกรังแกในชั้นเรียนยังไงบ้างเหรอครับ”* O" Z, t& E% }1 E" d/ G
' \3 W6 i1 m6 S+ k9 _
. n2 _- m. x1 o3 Z7 _3 T“สารพัด ค่ะ ถูกจับแก้ผ้าถ่ายรูป เอาหมุดไปโรยรองเท้า เอาสมุดการบ้านไปซ่อน ขังในห้องน้ำ เอาแมลงสาบใส่ชามก๋วยเตี๋ยว ขนาดครูยังไม่ช่วยอะไรเลยค่ะ
1 G: v" Q8 U; w8 j6 Dจะ ว่ายังไงดี เหมือนในห้องเรียนมีเหลือบหมัดอยู่ตัวหนึ่ง แม้มันจะไม่ทำอะไรใคร แต่แค่มีลมหายใจอยู่ไปวัน ๆ คนก็รังเกียจจนต้องตามบดขยี้แล้วล่ะค่ะ”0 H" q( d6 F6 I, z& W) w
u' }3 \' U x( q% e/ E
) H+ l: ]+ B; \, k% I
“แล้วคุณได้ร่วมวงแกล้งเขาด้วยหรือเปล่าครับ”
" E% ~% a. P" i5 e7 h+ W
# p1 ]) ]/ [ `& v8 z* c/ b7 D
8 M6 A3 K+ g$ Z1 C# {“ไม่ ค่ะ ดิฉันไม่แกล้งเลย แค่ช่วยพวกผู้ชายถ่ายรูปตอนเขาถูกรุมทึ้งแก้ผ้า แต่แอบเสียใจนิดนึงนะคะที่ของลับผู้ชายคนแรกที่ดิฉันเห็นในชีวิตเป็นของเด็ก โนบิตะพรรค์นั้น ฮ่า ๆ ๆ เรียกว่าอัปมงคลก็คงได้ละมั้ง”
: b9 m4 V6 c, x( C: K
* Q% G f& s; @0 H; l
- J; Q% J& w) n- L/ A i; m“คุณรู้สึกผิดไหมครับ”
) X8 v7 n' Y0 X% Q' X' s9 H9 u# z% R9 P( ?
9 a5 B3 r, ^% s. s$ o: o# s“แหม คุณคะ เรื่องสมัยเรียนใคร ๆ ก็คงมีกันบ้างแหละค่ะ คุณจะมาซีเรียสกับดิฉันทำไม ก็แค่ชวนคุยสนุก ๆ เรื่อยเปื่อย อีกอย่างดิฉันอุตส่าห์พาคุณมาห้องน้ำนะคะ” ปรียาเริ่มขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ1 k4 X9 |( `2 @9 L w
" @" j& _8 |+ L: u2 G* L( d' L5 L; M) ?# K
“คุณยังไม่ได้ตอบคำถามผมเลยนะครับ”
" U6 _- ]( x# b8 s6 K, A0 n( q q/ _) g* Y) F+ J( V% m; Z2 y ?
! v3 A# h# p$ }' h1 w( D( }
“เอ๊ะ! คุณนี่ อย่ามาคาดคั้นอย่างนี้นะ คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน”; ~7 x3 ~2 v- J4 T
3 H! w' k! B# \% t4 I/ Z
, ~8 X# K( S+ e0 d, q/ O3 v“แล้วคุณละครับคิดว่าผมเป็นใคร” ผมถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
, L! Q1 r9 X7 ]9 L6 S8 R# ^
( p" o* _3 t* i/ o+ Z9 n
0 D* J q6 I1 B) ]! a6 F% `ปรียา หน้าถอดสีทันทีที่ผมเลิกแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นให้เธอดู บนท้องแขนผมมีรอยสักรูปหน้าโนบิตะแบบไก่เขี่ยฝีมือห่วย ๆ ที่เกิดจากการยัดเยียดของเพื่อนร่วมชั้นในอดีต
/ `4 j. o9 l( a$ A& m0 Q( N- _3 p3 i
6 k7 v2 j: W7 H" \ D: {
“...เต๋อ...” เธอออกเสียงในลำคอเบา ๆ ... เบาจนแทบไม่ได้ยิน* R, n9 ]$ L5 ?' y* q: n5 Y' A
: E/ h0 O, v, t
! A2 q* W1 v4 Z5 N
ผม ต้อนเธอเข้าห้องน้ำด้วยการก้าวเท้าเดินเข้าหาช้า ๆ ขณะที่เธอเขยิบถอยหลังทีละก้าวราวกับเป็นจังหวะพร้อมกัน เธอป่ายมือกวาดตาไปทั่วเพื่อหาวัตถุที่คิดว่าใช้แทนอาวุธได้ โชคไม่ดีที่ไม่มีอะไรช่วยเธอได้
( \2 p1 q C% I0 g5 z; Gแม้แต่แจกันยังเป็นแบบติดฝาผนัง ถ้าว่ากันตามตรง ต่อให้เธอมีปืนลูกซองในมือก็ไม่สามารถทำอะไรผมในตอนนี้ได้หรอกนะ
9 z- N, V* S) [/ j3 n# k; @3 J2 y% }: Y2 Y( \( `( K
“เต๋อ...ฟังเราก่อน” ปรียายกมือปรามราวกับกลัวว่าจู่ ๆ ผมจะพุ่งเข้าทำร้าย หึ ผมไม่ทำอะไรตื้นเขินแบบนั้นหรอก มันต้องน่าสนุกกว่าอะไรพื้น ๆ อย่างการใช้กำลัง และที่อยากจะให้ฟังมันก็สายไปแล้ว7 Z. k" m8 q& l. P) s: f3 \
ผมพิพากษาเธอจากคำ พูดและการแสดงออกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอเคยมีส่วนช่วยถ่ายรูปประจานผม เพียงแต่ตอนนั้นผมยังไม่แน่ใจว่าใครเป็นคนทำเพราะมันโกลาหลมาก0 l% K7 h1 `% z& [: W9 Y8 d
แต่ตอนนี้ผมทราบคำตอบชัดเจนและคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เธอควรได้รับรู้รสชาติสิ่งที่ผมเคยได้รับ2 r% r; d7 x' a& P! L6 \9 t3 @( R" T
j" M: n$ ?# G' I2 @0 K/ {: Yเวลา 6 โมงเย็น ณ ลานหน้าห้างสรรพสินค้าละแวกใกล้เคียง ท่ามกลางฝูงมหาชนที่กำลังเดินขวักไขว่เพื่อเดินเล่นและจับจ่ายใช้สอย มีเพียงปรียาที่ยืนสงบนิ่งจนเหมือนขวางทางเดิน เธอสวมเสื้อโค้ตดำ ยืนเท้าสะเอวพอยต์เท้าคางเชิดราวกับนางแบบมืออาชีพ แน่นอนล่ะ เพราะผมทำให้เธอเข้าใจว่าเธอเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ส่วนผมนั่งคุมเชิงอยู่ในร้านกาแฟบริเวณชั้นสองของห้าง ผมเลือกที่นั่งในมุมบุกระจกใสทำให้เห็นบริเวณหน้าห้างชัดเจน พร้อมละเลียดฟองนมจากคาปูชิโน่ร้อน ๆ ทานคู่กับพายแอปเปิ้ลรสเยี่ยมเพื่อเพิ่มอรรถรสในการชมหนังสั้นที่ผมเขียนบท กำกับ และเลือกนักแสดงเองกับมือ
1 L9 K( t7 B5 {
! F2 j* }8 A1 Q“3...2...1 เริ่มได้”ผมส่งสัญญาณออกคำสั่งผ่านทางความคิด
- F) u+ J3 c% h. D/ N9 [6 t( `) W' h5 |( S
2 F6 P2 t1 w. I" M) o. F) ?ปรียา เปิดเพลงแดนซ์จังหวะเร้าใจจากมือถือด้วยเสียงดังเต็มพิกัด เธอวางมันลงข้างปลายเท้า ถอดเสื้อโค้ตเหวี่ยงไปข้างตัว เหลือเพียงชุดว่ายน้ำบิกินี่สีฟ้าตัวที่เธอใส่คุยกับผมตอนแรก จากนั้นจึงเริ่มเอี้ยวตัว ส่ายสะโพก โบกมือไปตามจังเพลงอย่างไม่เกรงสายตาใคร ผู้คนเริ่มลุกฮือ แตกวงออกไปเป็นระลอกคลื่นน้ำโดยมีปรียายืนที่กำลังเต้นสุดเหวี่ยงเป็นจุด ศูนย์กลาง& n& \5 {! @+ u. [& V: ~
( j X1 B% f, z o0 z* c3 a& C
6 Q3 @: A1 `0 ~" x+ \หลาย คนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์เหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้า บางก็เดินหนี บางก็เอามือปิดตาลูกเด็กเล็กแดง ผู้ชายบางคนทำไก๋ ยืนดูอยู่ห่าง ๆ แล้วแสดงท่าทีรังเกียจการกระทำเสียสติ แต่ที่แท้จริงแล้วพวกเขากำลังดูเพราะสนใจนมกับหีต่างหาก อย่าสร้างภาพเป็นคนมีศีลธรรมด้วยการประณามคนที่เปลือยให้ดูฟรี ๆ ตรงหน้าเลยไอ้พวกควาย กูอ่านใจพวกมึงออกอย่างทะลุปุโปร่ง ถ้าคิดว่าสิ่งที่อีกะหรี่ปรียาทำมันน่ารังเกียจจริง ทำไมมึงไม่ถอดเสื้อโค้ต หรือหาอะไรมาคลุมตัวให้วะ1 F, I) Z6 F# q# u" K3 ^2 ^
& |, |: @# _" t* C) K
3 h6 @8 N& O/ z! N- D B$ G! U“เพิ่มระดับ” ทันทีที่ผมส่งสัญญาณภายในจิตใจออกไป ปรียาก็ถอดชุดว่ายน้ำออก เผยให้เห็นหน้าอกเต่งตึง ยอดถันสีชมพู
2 e6 V9 o2 j3 p7 B$ W: zและ ร่องแคมหีแซมขนดำแต่พองาม สมกับวัย 19 ของเธอ เธอเต้นด้วยลีลาเย้ายวนมากขึ้น รปภ. สองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง รีบวิ่งเข้ามาเพื่อจะหยุดการกระทำนั้น N+ h; C% H% x, n
1 ]8 Z" t! h4 u
- F `: \5 }7 o* X5 G$ _“คุณครับ หยุดเถอะ!” รปภ.ชายขอร้อง ขณะที่รปภ หญิงกำลังหาจังหวะเอาเสื้อโค้ตคลุมตัวปรียาเพื่อหยุดยั้งสภาพอุจาด l1 C. c- r* E8 c
5 x4 L' v) e5 M
9 u* l' }5 ^3 C& rผม เพ่งกระแสจิตเพิ่มเติม “ฟังให้ดีปรียา นอกจากเธอเป็นโคโยตี้สุดเซ็กซี่แล้วเธอยังเป็นนักคาราเต้มืออาชีพด้วย อย่าให้ใครขัดขวางได้ เวทีนี้เป็นของเธอ”7 E* X) B! B" a' N8 z3 ~( _- [
" a5 s" @& U3 ~6 h0 \% ^! t8 U
; R# I' |& s, [$ V+ Q. j+ U; Eปรียา ใช้มือสับเข้าที่ต้นคอ รปภ. ทั้งสองจนล้มฟุบลงราวกับสายฟ้าแล่บ คราวนี้เธอหยิบเอากระบองที่รปถเหน็บเอวมาเสริมการแสดงโดยเริ่มจากการเลีย กระบองนั้นอย่างช้า ๆ ด้วยแววตาหื่นกระหายพลางสบตาผู้ชมเพศชายไปทั่ว เริ่มมีคนเดินหนีเพราะทนดูต่อไม่ไหวแม้ใจจะขาด เพราะท่าทีของเธอดูไม่น่าไว้ใจมาก ๆ เหมือนนักมายากลที่กำลังหาอาสาสมัครมามีส่วนร่วมในการแสดง อาณาเขตที่คนแตกวงขยายกว้างขึ้น
0 @, Q$ \; [: a: w; r2 E* z5 t* @/ I/ C6 L. N* X; X8 _% W& a
; S" o! h7 O$ F# t
“ยัด เข้าไป” ปรียาในสภาพหุ่นเชิดตอบรับคำสั่งทันที เธอใช้มือหงายกระบองรปภ.ตั้งฉากกับพื้น แล้วจึงค่อย ๆ นั่งคร่อมกดกระบองเข้าร่องสวาทเข้าไปจนมิดด้ามต่อหน้าธารกำนัล ยังไม่พอ เธอเริ่มนั่งรูดขย่มกระบองเข้า ๆ ออก ๆ จนกระบองฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหงี่หล่อลื่น ยิ่งมีเสียงเพลงแดนซ์จากมือมือที่เธอเปิดประกอบด้วยแล้ว พาลทำให้รู้สึกว่านี่คือโชว์พัฒน์พงศ์แบบเดินสายแสดงทั่วประเทศ
|, w0 J3 J. W7 k) i$ s( n5 ^5 ?
: h7 z L- B c# S& q' z/ {
; c/ W/ t5 ]7 V- |9 P+ L# k“ขอ สมูธตี้กล้วยหอมครับ” ผมพูดกับบริกร อยากได้เครื่องดื่มเย็นตบท้ายสักหน่อยหลังจากทานของหวานเต็มอิ่ม เอาล่ะ วันนี้ควรพอแค่นี้ได้แล้ว สิ่งที่ปรียาเคยทำกับผมได้ถูกชำระทั้งต้นทั้งดอกเป็นที่เรียบร้อย เมื่อเธอได้สติคืนมาเธอจะรู้ว่ามันน่าอายแค่ไหน อาจจะอยากฆ่าตัวตายล้างอายไปเลยก็ได้ แต่ถ้าจะทำจริง ๆ ผมก็คงไม่รู้สึกผิดเพราะผมไม่ได้บังคับให้เธอไปตายซะหน่อย และอีกอย่างเธอก็มีส่วนทำให้ผมเคยฆ่าตัวตายเช่นกัน
+ K9 c, h6 v, J4 {; U V3 c4 R( C& h
* s2 b3 O, p! r5 i% C9 r$ L
ให้ ตายสิ...ผมเพิ่งสังเกตว่าคนในร้านพร้อมใจเกาะกระจกดูชมการแสดงสดของปรียา อย่างเนืองแน่น จนเรียกได้ว่าคนเกือบทั้งร้าน เทกันไปกระจุกตัวอยู่บริเวณหน้ากระจกราวกับร้านลาดเอียง บางคนยังมีหน้าถือเครื่องดื่ม ดูไปด้วยดื่มไปด้วยอีกนะ เชื่อเค้าเลย เอาเถอะ อยากทำอะไรก็ทำไปนะพวกมนุษย์กิเลสหนา ผมจะกลับบ้านแล้ว วันนี้ผมพอใจกับภารกิจและผลลัพธ์เป็นอย่างมาก3 |6 i$ N8 t) E7 v: U
& ~( @: k, h9 Z3 y: s( ^4 |& \1 k
2 C0 a# u' B9 i
“115 บาท” ครับ บริกรส่งแก้วสมูธตี้ให้ผม ผมส่งเงินให้พร้อมรอยยิ้ม และขณะที่ผมหันหลังให้เคาน์เตอร์เพื่อเดินออกจากร้านนั่นเอง....
. `) T4 B% W+ T- W) S
( m- J$ k' u# k: ~- X; c+ \6 t( i& D. ^. G- c) ^# Y5 @
“หน้า ยังเด็กอยู่เลยมีปัญญามากินร้านแพง ๆ ลูกคนรวยอย่างพวกมึงก็ได้แต่แบมือขอพ่อแม่กินไปวัน ๆ ไม่แฟร์เลยไอ้เหี้ยเอ้ย เห็นหน้ามึงแล้วหมั่นไส้ว่ะ แอบถุยเสลดลงไปปั่นรวมด้วย ตอนแม่งกินจะทำหน้ายังไงนะ ฮ่า ๆ”* `0 Z1 o2 Z" R8 g; V/ D
, M+ w4 c S9 [$ C2 N5 x
, b% K# ]5 P8 V- b1 F- Vบาง ทีการมีพลังพิเศษในยินเสียงข้างในใจผู้อื่น อาจทำให้เป็นทุกข์จากการรู้ว่าแท้ที่จริงคนรอบข้างคิดยังไงกับเรา ใช่ มันก็ถูก แต่ที่แน่ ๆ ครั้งนี้มันมีประโยชน์มากกว่าโทษเนื่องจากเมื่อกี้ผมเกือบจะดื่มสมูธตี้ผสม เสลดเข้าไปแล้ว ไอ้นี่มันร้ายนัก ที่จริงแล้ว ผมไม่ได้รวยหรือดูดีขึ้นจากชาติตระกูลหรอกนะ สร้างมาด้วยตัวเองทั้งนั้นจากการใช้พลังพิเศษนี่แหละ เอาไว้วันหลังจะเล่าให้คุณฟังแล้วกัน แต่ตอนนี้ต้องขอจัดการกับไอ้หมอนี่ก่อน เรื่องนี้ผมถือว่าร้ายแรง และมันไม่สมควรจะได้ทำงานที่นี่อีกต่อไป
; |5 T% x% ?. p; \2 W6 I% h$ x3 x! ^/ ]7 c
ผมเดินย้อนกลับไปที่เคาน์เตอร์หาบริกร% R9 ~' i0 x- g0 l) b
X2 r2 {( |8 M) d6 w5 S" a6 R9 S
“ม...มีอะไรหรือเปล่าครับ” มันท่าทางตื่น ๆ สงสัยคงไม่แน่ใจว่าผมจะรู้ว่ามันทำอะไรไว้หรือเปล่า
3 x# A+ t- u# e, G: b) x2 ?* [/ d( r6 n! O \& |6 J
9 ?+ y6 `, z1 Y* x* Tผมจ้องหน้าบริกรนิ่ง ๆ และถ่ายทอดคำสั่งผ่านกระแสจิตว่า “ลงไปเย็ดอีปรียาตรงลานหน้าห้างจนกว่ามึงจะน้ำแตก เดี๋ยวนี้ ไปซะ”
" g0 p# Z I. C: g' s
5 |7 O% w! s# Z& \ a X* w& O9 J/ r0 o" i4 h
สิ้น คำสั่ง บริกรหนุ่มอายุราว ยี่สิบกลาง ๆ รูปร่างสันทัดค่อนข้างเตี้ยแต่ตัวตันบึกบึน หน้าตาบ้าน ๆ ก็เดินออกนอกร้านไปเงียบ ๆ ผมใช้กระแสจิตจับความเคลื่อนไหวควบคุมมันไปตลอดทาง จนเมื่อถึงหน้าห้าง ผมก็สั่งให้มันวิ่งฝ่าฝูงชนไปด้วยแก้ผ้าไปด้วยจนเหลือแต่กางเกงในสีขาวตัว เดียว เมื่อถึงตัวปรียากลางวง ทุกคนก็คงเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มีคนพยายามจะเข้ามาดึงตัวบริกรหนุ่มออกก่อนที่เหตุการณ์จะต่ำเตี้ย เดียรัจฉานไปมากกว่านี้
9 ~1 j f( n0 _/ T. d* L) E+ S5 x8 S/ o M4 g, E
- S J r8 }9 ~7 Vแต่ ระดับผมแล้วเรื่องแค่นี้ไม่มีพลาด ผมฝึกพลังที่ได้มาจนคุ้นเคยมากพอที่จะดัดแปลงให้ใช้ประโยชน์ได้หลายรูปแบบ รวมถึงขยายขอบเขตอำนาจพลังด้วย คราวนี้ผมสั่งควบคุมผู้ชายที่ยังยืนดูอยู่รอบ ๆ ล้อมตัวเป็นกำแพงป้องกัน ไม่ให้ใครขัดขวางการฉายหนังสดระหว่างนังปรียากับบริกรหนุ่ม คนดูกลุ่มนี้มันมาขอดูฟรีนานแล้ว และตอนในนี้ผมว่าพวกมันควรจะตอบแทนผมบ้างด้วยการยอมเป็นหุ่นเชิดชั่วคราว( j7 S6 w7 j+ N" t# S7 C
! F' h- M4 A; ^
' e+ o% K4 \% I' Lปรียา เดินเข้าไปรูดกางเกงในสีขาวของบริกรหนุ่มลงอย่างรวดเร็ว เธอดูดควยอย่างหื่นกระหาย ผมว่าบริกรหน้าตาบ้าน ๆ อย่างมันได้มีโอกาสร่วมรักกับปรียาซึ่งเป็นผู้หญิงผิวสวยหน้าตาดี ผมก็ถือว่าเป็นบุญของมันแล้วนะ ปรียาดูดจนควยของบริกรหนุ่มผงาดตัวขึ้นเรื่อย ๆ ช่างเป็นควยที่ดำมะเมื่อม ปลายเบ่งบานดูแข็งแรงน่าเกรงขามตามแบบฉบับหนุ่มอีสาน ทันทีที่แข็งเต็มที่ผมก็สั่งให้ทั้งสองเย็ดท่าหมาทันที ประโปกไข่สีคล้ำของบริกรหนุ่มกระทบเด้งเข้าออกตามแรงกระแทกเป็นจังหวะ ทวีความแรงขึ้นเรื่อย ๆ ชาวบ้าน แม่ค้าหลายคนในละแวกนั้นเริ่มโห่ร้องดุด่า ขว้างปาสิ่งของด้วยความไม่พอใจ แนวล้อมของผมต้องช่วยป้องกันไม่ให้คนพวกนี้ก่อกวนการสมสู่ระหว่างปรียากับ บริกรหนุ่ม v3 J/ N- P/ x6 a) Z( e/ h
3 j- A) c5 D: U' \“อีจัญไร อีกาลีบ้านกาลีเมือง!!”! O [; C, [6 {( _9 D3 f& z
4 ]* [- S* P" z
“ไอ้พวกเหี้ย เลิกทำตัวเป็นสัตว์ได้แล้ว”
5 ~* W; z0 C! w1 u% x) P2 { _; G. a1 r, f. X
“พวกมึงจะดูมันทำไม ทำไมไม่ช่วยกันห้าม ยังเป็นคนอยู่รึเปล่า”( t) k& T6 u* e% u; K. |1 N
% g! d) c# |$ Z+ R( y
" O0 ~& V' Z' o$ ?) F
กลุ่ม ผู้ต่อต้านเริ่มขว้างปาวัตถุรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เช่นใช้ก้อนหิน ใช้ไม้พลองไล่ตีคนขัดขวาง ไม่ได้การแล้ว แนวป้องกันของผมคงอยู่ได้ไม่นานนัก เร่งมือหน่อยสิวะไอ้หนุ่ม ผมเปลี่ยนคำสั่งให้มันเอาท่านอนหงายธรรมดา แล้วจับยกขาปรียาขึ้นพาดบ่า คงไม่ลำบากสำหรับหนุ่มอีสานบึกบึนอย่างมัน ตอนนี้ผมต้องการให้มันรีบเย็ดกันท่าสะดวก ๆ เสร็จกันเร็ว ๆ ผมจะได้รีบไป ถ้าไม่เสร็จมันจะค้างคาใจผม ดีไม่ดีจะค้างคาใจสองคนนั้นด้วยที่เย็ดไม่เสร็จ# E4 \+ Q% Q8 y6 h' |
; L5 J2 B( x. d" Q
8 U# P( p2 S& `, Q. _2 E* Z
ผมควบคุมคำพูดของสองคนนั้น เพื่อช่วยส่งเสริมความเสียวแก่กันและกันมากขึ้น
9 q9 h4 ]; h( T4 a8 T% v6 a$ _* Z; D; A" G4 |
$ u, j1 e3 k' B" V“น้องครับ เกิดมาผมยังไม่เคยเย็ดผู้หญิงคนไหนขาวสวย หีฟิตสีชมพูสะอาดแบบน้องมาก่อนเลยครับ” `% }) H, ^3 e3 \0 W6 W
) ^/ b, C" U' @$ f
, }0 R9 T2 R' L$ M“พี่คะ เย็ดหนูแรง ๆ เลยค่ะ คิดว่าหนูเป็นเมียพี่หรือเป็นกะหรี่ชั่วคราวก็ได้ แตกในลึก ๆ เลยนะคะ”
: t% Q+ }6 g& p- t4 C; r
; \! _: u) J9 W W, l
" m& F+ F% ]& O8 Tได้ผลแฮะ สองคนนั้นดูจะเสียวเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว; \7 e9 {8 L% I
: a2 [: [: [. O" E' v" q
7 a2 Y, F: \; |: Z# R8 b4 Y
“โอย ไม่ไหวแล้ว จะแตกแล้ว โอ้ว ๆ ๆ” ไอ้หนุ่มบริกรหดเกร็งตัว ฉีดน้ำเชื้อเข้าไปในร่องหีปรียาสุดแรง ผมหลับตาแล้วใช้ “ดวงตาจิต” ดูภาพหน้าหีของปรียา ซึ่งบัดนี้กำลังนอนขมิบกลีบหีด้วยความอ่อนแรง บริกรหนุ่มชักลำควยออกมาดัง ผลั้วะ พร้อมกับมีน้ำเชื้อที่มันแตกในเอาไว้ไหลย้อยผ่านร่องหีลามไปถึงง่ามตูดปรียา เป็นภาพที่ยั่วอารมณ์น่าบันทึกเทปส่งทำหนังแผ่นเหลือเกิน เสียดายที่ความสามารถผมยังทำไม่ได้ขั้นนั้นและมีสิทธิ์เห็นคนเดียว แหม อยากแบ่งภาพนี้เป็นการขอบคุณแนวร่วมป้องกันของผมซะจริง ๆ( ?5 h, j8 \$ e# j! h! N2 N/ E; {
$ M7 ^' \# L# Z) P/ v9 P
. P4 v' a( O9 d/ n- Y7 Z
“เฮือก..” ผมรู้สึกเย็นวูบที่หน้าผาก เกิดอาการหน้ามืด ทรุดตัวลงเล็กน้อย คงเป็นเพราะวันนี้ใช้พลังกับคนมากเกินไป ตอนนี้ผมคืนสติให้กับทุกคน ให้พวกมันรู้ตัวว่าทำเรื่องอุบาทว์อะไรลงไปบ้าง ตำรวจเริ่มเข้ามาเคลียร์พื้นที่ เกิดเหตุชุลมุนชกต่อยกันระหว่างแนวร่วมป้องกันกับกลุ่มผู้ต่อต้าน ผมอยากจะสะกดจิตให้ทุกคนสงบจิตใจลงเหมือนกันแต่วันนี้ไม่ไหวแล้วจริง ๆ เชิญพวกมึงแก้ไขปัญหากันเองตามมีตามเกิดก็แล้วกัน/ r) y% m7 A3 e! z
* e$ ^5 u: M( X2 l( T
7 l- i. G- N+ u( _! o- l- s
สำหรับปรียา ผมลบความทรงจำในส่วนที่เธอได้พบกับผมวันนี้ เพราะผมยังไม่อยากให้ใครก็ตามรู้ว่าตอนนี้ผมเปลี่ยนไปแค่ไหน และกำลังคิดจะทำอะไรต่อไป6 a, W& ~. ^ g2 b7 ]8 }/ ?* e. o
.
9 n3 U. r* P' [( Z( J., P/ O; u* n3 M0 q' D
4 a( l9 H6 r9 A* w6 Jจบตอนที่ 1 เหตุอุบาทว์หน้าห้าง |
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2015-8-22 17:34:13
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2015-8-22 17:46:28
โพสต์ 2015-8-22 21:14:39
โพสต์ 2015-9-1 20:22:10
โพสต์ 2015-9-2 14:15:55
โพสต์ 2015-9-2 20:42:46
โพสต์ 2015-9-3 18:08:36
