Stair.ขยับรัก ข้ามขั้น : (รุ่นพ่อ?VSรุ่นลูก)+++ 8
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
เขาก็แค่เด็กหนุ่มอายุคราวลูกที่เป็นผู้ช่วยของผมที่ทำงาน ก็แค่นั้นเอง
“อยากทานอะไรล่ะครับ” นพรัตน์ถามทั้งๆ ที่เป็นการถามธรรมดาแท้ๆแต่ทำไมผมถึงเห็นว่าสีหน้าของเขาเหมือนคนพยายามจะกลั้นยิ้มเต็มที่แถมหน้ายังแดงเรื่อขึ้นมาอีก ไม่เข้าใจเด็กสมัยนี้จริงๆท่าทางของผมมันไปสะกิดโดนเส้นตลกเขาตรงไหน
**** Hidden Message *****
“ไม่เอาครับ ผมจะทำตำแหน่งนี้”
ผมมองเขาพอเจอสายตาจริงจังแบบนั้นก็ไม่รู้จะว่าไง ผมแค่แซวเขาเล่นเท่านั้นเองแต่เขาดันทำหน้าจริงจังเหมือนนึกว่าผมจะจับเขาย้ายเพราะทำผิดหูผิดตางั้นแหละ
“ไหนว่าสินค้าของคุณมาต่อซิ” ผมวกกลับเข้าเรื่องเดิม นพรัตน์มองผมครู่หนึ่ง และเสนอขายสินค้าของเขาต่อ
เป็นอันว่าผมตกลงซื้อของฝากมาได้สามถุงเจ้านพรัตน์ก็รอบคอบน่าดู ขายของได้แล้วยังมีถุงให้เปลี่ยนบอกว่าจิ๊กมาจากพี่สาวที่ไปญี่ปุ่นเมื่อเดือนก่อน แบบนี้แนบเนียนไม่มีใครสงสัยแน่ผมขำระคนเอ็นดูความพยายามของเขา เลยให้ทิปไปเสียหลายบาท เขารีบปฏิเสธเป็นพัลวันบอกว่าเรื่องแค่นี้ไม่ต้องให้ท้งให้ทิปหรอก ผมเลยบอกว่าผมเป็นผู้ใหญ่กว่า มีเด็กมาทำอะไรให้มากมายแบบนี้จะรับเฉยๆก็คงรู้สึกไม่ดี นพรัตน์เลยยื่นข้อเสนอให้ผม
{:5_119:} บ่ะ ได้อารมณ์ร่วมเลยอ่านต่อๆ ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ อยากอ่าน ต่อ
ขอบคุณมากครับ ขอบคุณขร๊า อิอิ{:sm-17:} ขอบคุณครับ ขอบคุนครับ ขอบคุณมากๆ ครับ ที่นำมาเล่าสู่กันฟังครับ ขอบคุณมากนะ ขอบคุนคราฟ ขอบคุณมากๆครับ
ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุณครับ ขอบคุนคับ {:sm-16:} ขอบคุณครับ{:6_171:}{:6_176:} อยากอ่านจงครับ ขอบคุณครับ {:5_135:} ขอบคุนนะคับ{:5_130:}
หน้า:
[1]
2