++ แค่มีนาย ++$$$$ 50
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกที
ความเดิมตอนที่แล้ว
“ชอบสิ ที่นี่ตอนพระอาทิตย์ตกสวยอย่างที่นายเคยพูดเอาไว้”วันชนะนึกถึงตอนที่นั่งมองพระอาทิตย์ตกด้วยกันที่ริมสระของมหาวิทยาลัย
คำพูดจากวันชนะเหมือนลูกศรพรั่งพรูสู่สมองของนักขัตภาพมากมายปรากฏในเสี้ยววินาที
“อุ๊บ!” นักขัตปวดศีรษะอย่างแรง
“ตั้ม!” วันชนะเด้งตัวขึ้นมาทันที
**** Hidden Message *****
45.
สัญญาณโทรศัพท์ที่บอกว่าหมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ดังผ่านหูเป็นร้อยรอบในแต่ละวันหมายความว่าวันชนะปิดสัญญาณโทรศัพท์
“โว๊ย!” นักขัตหงุดหงิดจนแทบจะขว้างมือถือตัวเองทิ้งให้พังๆไปเสียยิ่งพอมาถึงที่อพาร์ทเมนต์ของวันชนะเห็นกุญแจล็อกแน่นหนายิ่งว้าวุ่นเดินวนไปวนมาหน้าห้องอยู่นานจนตัดสินใจเคาะประตูห้องข้างๆ สักพักก็มีคนออกมา
“เอ๊ะ! มาหาใครคะ” คนในห้องแง้มประตูออกมาด้วยท่าทีระวังตัวเมื่อเจอคนแปลกหน้า
“ขอโทษครับ คือว่าผมมาหาคนที่อยู่ห้องนี้น่ะครับ แต่พอดีเขาไม่อยู่พอจะรู้ไหมครับว่าเขาไปไหน” นักขัตถาม
ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆครับ อ่านต่อนะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุนมากครับ
ขอบคุนมากที่สุดเลยน่ะครับ ขอบคุนครับ ขอบคุณครับผม สุดยอดเลยอ่ะคร๊าฟ ชอบบบบบบบบบบบบบ ขอบคุณครับ ขอบคุณคับผม ขอบคุณมากขร๊า อิอิ {:sm-52:} ขอบคุณครับ ขอบคุณมากนะ ขอบคุนคราฟผม ขอบคุณครับ
ขออ่านอีกสักเรื่องนะคับพี่
สู้นะตั้ม
หน้า:
[1]