++ สานฝันนิรันดร ++ # 18
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกคนเรียก จึงเงยหน้าขึ้นมองแต่ก็ไม่พบว่ามีใครมีท่าทางว่าเรียกเขาทุกคนในห้องต่างก็กำลังทำงานของตนอยู่อย่างขะมักเขม้นเพราะช่วงเช้าเช่นนี้นอกจากงานใหม่ที่จะต้องทำแล้วบางคนอาจมีงานเก่าที่คั่งค้างมาจากวันวานด้วยภูริทัตจึงก้มหน้าอ่านเอกสารที่อยู่บนโต๊ะต่อ และทำงานไปเรื่อยๆจนได้เวลาพักกลางวัน
**** Hidden Message *****
เสียงมาจากอีกด้านหนึ่ง ทรงเดชหันกลับไปก็พบว่าสเตฟานกลับมานั่งอยู่บนโซฟายาวตัวเดิม ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนว่ามีเหงื่อผุดขึ้นมาบนหน้าผากของตัวเอง
“ผม ... ผม” พูดด้วยความตะกุกตะกักเพราะความตื่นเต้น“ผมอยากเห็นเขี้ยวของคุณ”
สเตฟานขมวดคิ้ว มีสีหน้าครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะตอบด้วยสีหน้าและน้ำเสียงจริงจัง
ขอบคุณครับ ขอบคุนคราฟ ขอบคุณครับ ขอบคุนค๊าฟ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]