++ ผู้มาเยือนยามวิกาล ++ ...33
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
“เราทำผิดไปหรือเปล่า” หมูพึมพัม พลิกตัวนอนหงายพลางยกมือขึ้นก่ายหน้าผาก คิดถึงสิ่งที่ตนทำลงไปโดยไม่ได้ใส่ใจถึงการขัดขืนของน้ำหยดเลยแม้แต่น้อย ความรู้สึกผิดผุดขึ้นมาในใจ
“ถ้าเจอกันอีกครั้งนายจะยิ้มให้เราเหมือนวันนี้อีกมั๊ย ไม่สิ...เราจะได้เจอนายอีกหรือเปล่า” หมูคิดพลางนึกถึงรอยยิ้มกว้างจนตาหยีของน้ำหยดที่เขาได้เห็นเมื่อเย็นที่ผ่านมา ...รอยยิ้มที่อยู่ในใจเขามาตั้งแต่วันแรกที่ได้พบกับน้ำหยดในห้องพักผ่อนของหอชาย๙แห่งนี้ แล้วคิดย้อนไปถึงสิ่งที่ตนเองทำลงไปเมื่อครู่
**** Hidden Message *****
“เปล่านี่” น้ำหยดปฏิเสธ
“ไม่จริง เราจำได้ว่าตอนนั้นหมูว่านายซะเสียหายนายยังไม่ทำแบบนี้เลยรู้ตัวรึเปล่าว่าท่าทางนายตอนนี้เหมือนตอนที่เลิกกับตั๊กมันใหม่ๆแปลว่าหมูมันต้องทำอะไรกับนาย ขนาดที่นายไม่ยกโทษให้เด็ดขาด”
“เราบอกว่าไม่มีก็ไม่มีสิ” น้ำหยดพูดแล้วเดินไปเปิดประตูแล้วเดินออกจากห้องน้ำของห้างสรรพสินค้าอย่างรวดเร็ว
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆครับ อ่านต่ออีกนะครับพี่ ขอบคุณครับผม ขอบคุณนะคับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุนคราฟ ipuiyuyu7tyryghghrrtgyte adfdzsgfsdgbvdhzv ขอบคุณมากนะ Thankssssssssssssssssssssss {:4_112:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]