++ ผู้มาเยือนยามวิกาล ++ ...23
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
ตอนที่ ๔๗
“น้ำ” เสียงเรียกในขณะที่น้ำหยดกำลังไขกุญแจห้อง
“ว่าไง” น้ำหยดยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นว่าคนที่เรียกนั้นคือหมู พลางเปิดประตูเข้าไปในห้อง
หมูเดินตามเข้าไป และปิดประตูบานเลื่อนตามด้วยประตูมุ้งลวด ในขณะที่น้ำหยดนั่งลงที่โต๊ะเขียนหนังสือเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟ แล้วหยิบหนังสือเล่มหนา กับสมุดออกมาวางลงบนโต๊ะ พอแขวนเป้ไว้กับพนักเก้าอี้ก็หันมาเปิดหนังสือออกอ่านอย่างตั้งใจ ส่วนหมูเมื่อเดินเข้ามาในห้องก็นั่งลงบนเตียงแล้วหันไปมองน้ำหยดเงียบๆ
**** Hidden Message *****
เอกฟังแล้วยังคงทำหน้างงๆเอามือทาบหน้าผากตัวเอง แล้วชะโงกตัวจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่เอามือไปทาบหน้าผากอิทธิ์ ที่นอนคว่ำหนุนหมอนคุยกับเขาอยู่แล้วเอนตัวกลับไปนั่งตัวตรงเหมือนเดิม แล้วมองหน้าอิทธิ์นิ่งใบหน้ายังคงแสดงออกถึงความงุนงงอยู่เหมือนเดิม
“สาดนี่ ...” อิทธิ์ลุกขึ้นนั่งเอาหมอนที่หนุนนอนเมื่อสักครู่มากอดไว้ “มึงจะงงอะไรขนาดนั้นวะ”
“ก็ไหนมึงพูดนักพูดหนาว่าไม่สนใจ ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวด้วยทำไมวันนี้มารำพันพร่ำเพ้อให้กูฟังวะ”
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุนมากครับ ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุนนะครับ ขอบคุณครับผม ขอบคุณนะคับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุนคราฟ iououoiuouoiuiouououoiuououoiuouuououoiuouu ขอบคุณมากนะ Thankssssssssssssssssssss {:4_112:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]