++ ผู้มาเยือนยามวิกาล ++ ...11
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
“ครับ” พูดแล้วน้ำหยดก็ลุกขึ้นยืนแต่ต้องเซเล็กน้อย เอกรวบแขนน้ำหยดไว้ เพราะกลัวว่าจะล้มลง
“โห ... เนี่ยนะนิดหน่อย”
“แหะๆ ผมดื่มไม่เก่งน่ะพี่ เพิ่งหัด” พูดแล้วก็หัวเราะเบาๆ หันไปที่ต้อย
“ขอบใจนะต้อยที่มาส่ง”
“ไม่เป็นไรครับพี่” ต้อยยิ้มเจื่อนๆ
**** Hidden Message *****
แต่น่าแปลก ... ที่ต่างก็ไม่เคยพูดกันเลยสักครั้งว่าอยู่ในฐานะใดในความรู้สึกของอีกฝ่ายหนึ่งกันแน่
สำหรับหมู ... น้ำหยดไม่รู้ว่าทำไม
แต่สำหรับตัวน้ำหยด ... มันเป็นความสับสนโดยเฉพาะเมื่อเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อคืนนี้หลังจากที่คนคนนั้นห่างหายไปนาน น้ำหยดยิ่งมั่นใจว่า
ขอบคุณนะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆครับ ขออ่านต่อนะครับ สนุกมากๆเลย ขอบคุณครับผม ขอบคุณนะคับ ขอบคุณขร๊อ่านต่อล่ะ{:sm-32:} ขอบคุณครับ ขอบคุนครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุนคราฟ fhxjghjhjhggjkgfkfjhkfdkhgkhgjgdhjghkgjkgf ขอบคุณมากคร้าบ ขอบคุณมากนะ Thankssssssssssssssssssssssss {:4_112:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2