++ วิหารจันทรา ++ ----16
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
“ไม่ใช่หรอกแม่ คนที่ให้ผมมาน่ะเป็นคนที่ช่วยผมไว้ แล้วดูแลผมมาตลอด แล้วยังส่งผมกลับมาด้วย”
“แล้วตอนนี้อยู่ไหนล่ะ แม่อยากจะขอบคุณเค้าซะหน่อย”
“คงไม่ได้พบเค้าอีกแล้วหล่ะแม่ ไม่ได้พบอีกตลอดไป” ชายหนุ่มก้มหน้าลงพูดเสียงเบา ผู้เป็นแม่จึงไม่เห็นแววตาที่เศร้าสลดของเขา
“แม่ไปทำงานก่อนนะลูก เดี๋ยวจะสาย” พูดแล้วแม่เขาก็เก็บของออกไปจากห้องพยาบาล
**** Hidden Message *****
ใบหน้าน้อยๆรูปไข่ คิ้วเรียวบาง ปากนิดจมูกหน่อยอะไรก็ไม่สำคัญเท่า จันทร์เสี้ยวสีขาวเล็กๆบนหน้าผาก
มือของรพีพันธ์ สั่นเทา เอื้อมมือไปลูบไล้จันทร์เสี้ยวนั้นเบาๆแล้วก็ต้องคิดถึงคนอีกคนหนึ่งขึ้นมา จึงหันไปพิจารณาใบหน้าทารกอีกคนหนึ่งอีกครั้ง
“ปานน่ะค่ะ หมอบอกว่าโตขึ้นอีกหน่อยคงจะจางไปเองถึงจะไม่หายไปก็ไม่เป็นไรนะ จันทร์ ว่ามันสวยดีออก” จันทร์พูดยิ้มๆพลางมองหน้าทารกน้อย แต่สักพักก็รู้สึกผิดปรกติเพราะไม่มีเสียงตอบมาจากผู้เป็นสามีเลย
ขอบคุณครับ อ่านต่ออีกนะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ{:sm-11:} ขอบคุณมากคับ
ขอบคุนครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากมายคัฟ ขอบคุณมากนะ ขอบคุนคราห ขอบคุนครับ
อ่านละงงนะ ข้างบนบอกจันทืราแต่งงานแล้ว ข้างล่างบอกแต่งกับอาทิตย์ ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณคับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]