++ สองคนบนทางรัก ++ # 22
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
“นายคิดอย่างนั้นใช่มั๊ย” พฤกษ์ถามอีกเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อเห็นศิระพยักหน้ารับช้าๆ เด็กหนุ่มจึงเม้มปากพยักหน้ายอมรับการตัดสินใจนั่น
“เราคงเหนื่อยกันมาพอแล้วจริงๆ” มันเป็นประโยคสุดท้ายที่ศิระได้ยินจากพฤกษ์ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินผ่านหน้าออกจากห้องไปช้าๆศิระเอนหลังพิงประตูเพราะแรงวูบไหวเกิดขึ้นในใจเมื่อพฤกษ์เดินผ่านพ้นสายตา
**** Hidden Message *****
“นายอย่าเดินหนีฉันเลยนะ” เด็กหนุ่มเอ่ยขอร้อง ศิระมองแววตาที่ถูกส่งให้ แม้จะรู้สึกใจสั่นนิดๆแต่พยายามคิดว่านี่มันแค่ภาพลวงตาพฤกษ์ทำเขาเสียใจมาหลายครั้ง ถ้าเขายอมอีกครั้งนี้รอยแผลรอยเดิมมันคงไม่หายขาดซะที
“ขอโทษนะพฤกษ์” พูดจบมือเรียวเอื้อมไปแกะมือคนที่จับไว้ให้ปล่อยก่อนจะวางมือนั่นวางลงที่โต๊ะอย่าง่ายดายเพราะเจ้าตัวดูเหมือนหมดแรง พฤกษ์มองตามศิระที่เดินจากเขาไปอย่างเฉยชาหมดเรี่ยวแรงที่จะเรียกตาม
คนยืนมองเหตุการณ์ถึงกับส่ายเมื่อมองเห็นเพื่อนตัวเองนั่งก้มหน้านิ่งอยู่ภายในร้านกับถ้วยกาแฟสองถ้วยหลังจากที่อีกคนได้เดินหนีไปอย่างไม่หันหลังกลับ
ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุณนะคับ ขอบคุณครับ ขอบคุนครับ ขอบคุณขร๊า อิอิ{:sm-52:} ขอบคุณมากคับ
ะขอบคุณมากๆครับ
ดีครับๆ{:5_119:} ขอบคุณมากๆครับผม ขอบคุณมากๆครับผม สุดยอดเลยอ่ะคร๊าฟ ขอบคุณมากมายครับผม ขอบคุนนะคราฟผม ขอบคุณมากนะ ขอบใจมากคราฟ ศิระใจแข็งมาก คงเบื่อนิสัยพฤษก จริงๆ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]